Ik zie dat je ergens mee worstelt.
Dat moet wel, toch?
Je hebt m'n bus gejat.
Ben je op zoek naar iemand?
Wat hebben ze je aangedaan?
Al...
Hij zegt niets.
Vergeet het maar, oké?
Ik wil gewoon helpen.
We ademen allemaal nog.
We staan dus aan dezelfde kant.
Waar is de afslag?
We hadden er al moeten zijn.
Heeft ze ons de juiste weg gewezen?
Jazeker.
Maar niet de hele weg.
Je begrijpt de situatie niet helemaal.
Al, dit is het niet waard.
Nee, we doen het op onze manier.
Je hebt iets wat ik wil. Je verhaal.
En ik heb iets wat jij wil. De locatie van die vlag.
Maar je krijgt m'n busje niet.
En ik laat je ons niet bedreigen.
Dit is hoe het werkt.
Weet je hoe vaak ik al ben vastgebonden?
Wat?
Laat vallen. - Rustig.
Nick. - Laat vallen.
Laat vallen. - Oké, oké.
Niet bewegen. Stop de wagen.
Niet doen, niets aan de hand. - Luister naar haar.
Wacht even. Dit is niet nodig.
Stop en haal je handen van het stuur.
Niet doen, Lucy.
Luciana.
Nieuw plan. Ga door en rij eromheen.
Gaat het?
Ik ga spullen zoeken.
Ik ga met je mee.
Weet je het zeker?
Je gaat op zoek naar eten. Ik wil je helpen.
Ik moet je helpen.
Wacht. Wacht.
Stop, stop.
Laat maar. Je graaft gewoon een greppel.
We moeten haar wegslepen.
Dat moeten we regelen. - Wij?
Het is onze schuld dat hij gestrand is.
En dan bespreken we wat nodig is.
Je verhaal, waar ik de vlag heb gevonden.
Of niet.
Of jullie doen je eigen ding.
Ik heb een eind terug wat trucks zien staan.
Daarmee kunnen we 'm eruit slepen.
Hoe ver terug?
Maak ons eerst los.
Onderhandelingen beginnen met een gebaar van goede wil.
Kunnen we ze vertrouwen?
Vast niet.
Kom op, sta op.
Wat is dit? - Nee.
Zo kom je misschien terug.
En doe je niets stoms.
Voor de tweede keer.
Gaat het?
Ik blijf wel hier.
Ik vertraag jullie alleen maar.
Ben je hier als we terugkomen?
Als ik hier niet ben, is er iets verkeerd gegaan.
We moeten de truck bevrijden voordat het donker is.
Kijk uit, hij is onvoorspelbaar.
Kom op.
We zijn zo terug.
Zorg dat ze terugkomt.
Dat zal ik doen.
Wat lees je?
Kun je iets te eten uit m'n rugtas pakken?
Nu kun je het zelf pakken.
Ben je niet bang dat ik gewoon...
Ik maak me geen zorgen.
Ik heb een maaltijdreep.
Hou je van pindakaas?
Ja.
Bedankt.
Ik ben Nick.
Ik ga een eindje die kant op, Nick.
Als je verder dan 1,5 meter van de truck gaat...
Ik snap het.
DE KUNST VAN VREDE
Nee, niemand.
Ik praat veel tegen mezelf.
Morgan Jones.
Waar kom je vandaan?
Atlanta.
En...
En Virginia.
Ik raak mensen kwijt en dan raak ik mezelf kwijt.
Ga liggen.
Blijf liggen.
Wat is er?
Hé, wacht.
Geef me m'n stok.
Komen ze af op dat lawaai?
Zo hard is het niet.
En zo wel, dan kan ik er meer doden.
Daar.
De kabels. Daarmee lukt het.
Ik probeer hem wel te starten. Kijk of er benzine in de rest zit.
Misschien zijn we met zonsondergang klaar.
Dan kunnen we weer op zoek naar Laura.
Je doet dit uit de goedheid van je hart?
De goedheid? - Ja.
We leven nog na onze agressieve introductie.
Je hebt vast een reden om vrijwillig zo'n risico te lopen.
Ja, jullie moeten je troep opruimen.
En dan wil je nog iets. Ons verhaal.
Dat klopt.
Voor wie?
We weten niet hoe dit afloopt.
Misschien is er alleen het verhaal.
Wat maakt het uit? Er is niemand die het kan zien.
Het gaat erom dat het vastgelegd is.
Waarom, Al?
Wat is er met je hand gebeurd?
Waarom probeer je het te verbergen?
We dwalen af. Waarom, Al?
De waarheid is belangrijk.
Zelfs als je het alleen hardop hoort.
Zelfs al hoor je het één keer.
Van jou?
Van mij.
Dat is de afspraak.
De waarheid over jou, je verhaal, in ruil voor de locatie van de vlag.
Het zijn maar woorden. - Het gaat om wat er echt gebeurd is.
En wat er nu gebeurt.
Je bent maar verwarrend.
Ik weet niet hoe ze nog in leven is.
Volgens mij weet je dat best.
Ik weet het wel.
Ze is slim.
Behalve dat wat de waarheid betreft.
We blijven je aanbod in overweging nemen.
Of niet.
Succes.
Er is weinig te vinden tenzij je weet waar je moet zoeken.
We redden ons wel.
Goed om je weer aan het werk te zien, Nick.
Wacht, wacht. Hier.
DE KLEINE PRINS
Geef dit maar terug aan je vriendin.
Ik dacht dat je wist dat Charlie niet van kinderboeken houdt.
We maakten geen kans.
Ze was niet van plan te blijven. Wat we ook zouden doen.
We krijgen haar wel terug.
Hoe doe je dit? Hoe durf je je hier te wagen?
Dit is m'n truc.
Waar ik ook ben, ik ga op zoek naar iets goeds.
Een oud reclamebord...
met een stomme grap om ravioli te verkopen.
Of een gordeldier...
of iets wat bewijst dat mensen elkaar echt hebben geholpen.
Een teken, ik weet het niet.
Iets goeds.
Het bestaat, ik vind altijd wel iets.
Bedankt.
Dat lawaai lokt alle zombies uit het bos.
We moeten een schuilplek vinden.
Ze vragen zich vast af waar we zijn als ze terugkomen.
Ze horen wat er gebeurd is.
En dan zien ze het.
Ze vinden ons wel.
Doe jij haar?
We zijn veilig. - Alles oké?
We schuilen hier wel.
Waarom heb je me geholpen?
Ik had ze me uiteen laten rijten.
Ik vermoord niemand.
Ben je bij de kerk, Maddy?
Ik ben er net.
Hopelijk heb je meer succes dan wij.
We hebben al acht keer pech gehad.
Negen keer, dus.
Laten we blijven zoeken.
Hé, rapengast.
Geluk gehad? - Volg je ons?
Volgens mij waren wij hier eerst.
Regel maar een snellere wagen.
Denk je dat dit grappig is?
Ik lach toch niet?
Nick, Maddy, horen jullie ons?
Hoe gaat het? Hebben ze een gaarkeuken?
Zoals m'n broer al zei:
Ze vindt vaak nuttige dingen.
We hebben zo veel melk gevonden.
Je hoeft niet te luisteren. - Ze wil het zelf.
Is dat zo, Charlie?
Je kent haar net twee weken. Ik heb haar gevonden.
Ik heb haar geleerd hoe ze moet overleven.
Nick, kom op.
We gaan weer.
Kom op, Nick. Niet nu.
Het zal wel.
Ik zorg wel dat m'n familie eet.
Nick.
Ga naar binnen.
Stop.
Niet doen.
Laten we gaan.
Kan ik je helpen? - Het lukt me wel.
Zeker weten? Het is geen moeite. - Het lukt me wel.
Doe maar niet aan karate totdat je genezen bent.
En jij moet niet steeds in de problemen raken.
En het is geen karate. - Wat dan wel?
Het is...
Het is geen karate.
De zon gaat zo onder. Laten we een auto vinden, zodat je terug kunt.
Die El Camino, bedoel je?
Daar ben je nog steeds naar op zoek?
Probeer je me tegen te houden? - Nee.
Maar het loopt niet zoals je denkt.
Je weet wat hij heeft gedaan. - Maakt niet uit.
Het gaat nog steeds anders.
Omdat je niet moordt, toch? Je hebt het vast ooit gedaan.
Waarom ben je ermee gestopt?
Wie ben je kwijtgeraakt? - Ik weet niet wat je bedoelt.
Je raakt mensen kwijt en dan jezelf.
Ik heb de opname gezien. Ik weet wat je hebt gezegd.
Vergeet het. - Wat maakt het uit?
Zeg het gewoon. - Ik doe dit niet.
Wat niet? - M'n levensverhaal delen.
Je vertellen...
Als je degene wilt vinden die je pijn heeft gedaan...
dan zijn dat jouw zaken.
Nick. - Luce, stop.
Morgan. - Wacht.
Kijk. Ze zijn deze kant op gegaan.
Zie je wel?
We gaan hier niet weg.
We komen wel terug voor de wagen.
Als de accu leeg is en de doden vertrokken zijn.
Nee, ik ga niet weg.
Je hoort niet waar de vlag vandaan komt.
Niet van mij.
Morgan komt niet ver op dat been. Misschien heeft hij ons nodig.
Best. Ga maar.
Ik ga niet weg.
Het is maar een busje, Al. - M'n spullen liggen in dat busje.
Ga maar.
Ik red me wel.
Wij doen het wel.
We bevrijden het busje nu.
Onderhandelingen beginnen met een gebaar van goede wil.
En Nick dan?
Ga naar hem op zoek.
Denk je dat we iets proberen terwijl twee van onze mensen daar zijn?
Jouw beurt.
Als we dit doen, zeg je niet alleen waar je de vlag hebt gevonden.
Je brengt ons erheen en zoekt naar die mensen.
Wij praten, jij rijdt.
De hele weg.
Tot het einde.
Je beantwoordt al m'n vragen.
En ik mag je filmen terwijl je bezig bent.
Afgesproken.
Trekken maar.
Doorlopen, oude man.
Je hebt hier niets te zoeken.
Je moet hier weg.
Is dat zo?
Stap in je auto en vertrek. - Of anders?
Ga weg.
Verrek.
Ik dacht niet dat ik jou zou terugzien.
Loop weg, zei ik.
Luister naar je vriend.
Goed je te zien, Nick.
Maar ik moet deze pepers uitladen.
Tenzij je me wilt helpen? - Niet doen.
Hij is... - Niet doen.
Ga je ver genoeg om me tegen te houden?
Ik weet dat je het kunt. Je hebt het al eens gedaan.
Dat dacht ik al.
Ze heeft me gezien. Ze stond hier.
Ze zag alles. - Je deed niets.
Alleen omdat jij er was. En dat kon ze zien.
Je wilde helpen. Je zocht eten voor ons.
Je wil het juiste doen en doet dan juist iets ergs.
Daarom bleef ik binnen.
Niet om wat er buiten is, maar om wat het met je doet als je buiten bent.
Ik voel me hier meer opgesloten dan daar.
Alsof wie ik ben me gewoon verstikt.
Wacht.
Volgens mij winnen ze.
Dit zijn wonden van een stok.
Kom.
Was hij bang dat je niet terug zou komen?
Gaat me niets aan.
Sorry.
Maakt niet uit.
Ik heb al lang geen gezelschap gehad.
Ik praat met je zodat ik niet tegen mezelf praat.
Waarom was hij bang dat je niet terug zou komen?
Omdat ik één keer niet terugkwam.
Ging je weg...
omdat je niet van hem hield?
Ik ging weg, maar ik hield nog steeds van hem.
Wat wil je?
Om je vraag te beantwoorden: m'n vrouw, m'n zoon en m'n vrienden.
Die ben ik kwijtgeraakt...
voordat ik mezelf kwijtraakte.
Ik weet waar je je begeeft. Ik heb hetzelfde meegemaakt.
Ik wist niet hoe ik het kon laten ophouden.
Ik wist niet of ik dat wel wilde.
Ik dacht niet dat ik er ooit vanaf zou komen.
En toen ontmoette ik iemand.
Hij hoefde me niet te helpen, maar hij deed het wel.
Hij heeft me iets gegeven. Hij heeft me gezegd...
Hij heeft me laten zien dat al het leven waardevol is.
En dat hielp.
Het helpt nog steeds.
Oké, hoe dan?
Dit is er een deel van.
Je wilde weten wat ik aan het lezen was.
Te laat.
Geloof me...
Geloof me, dat is niet zo.
Hier.
We kunnen erover praten.
Over alles, Nick.
Waar is hij?
Die kant op.
HET MOERAS
Nick...
Blauwe vlinderbloemen.
Ik zei toch dat er nog iets goeds te vinden is.
Charlie.
Nick? - Nee.
Kom op, Nick. - Hou vol.
Hou vol, Nick.
Nick? Nick? - Hou vol.
Nick, kijk me aan. Kijk me aan.
Kom op. - Hé, kijk me aan. Het komt wel goed.
Kijk me aan. Het komt wel goed.
Nick? Het is al goed.
Hou vol.
Het komt goed.
Nick, het komt goed, oké?