Vorige keer...
Ik kan dit niet anders zeggen Henry, maar...
we maken een moeilijke tijd door op het werk.
Ik dacht dat het er beter uitzag? - Weet ik, maar dat is niet zo.
Eén van onze onderhandelaars heeft
geheime vergaderingen met een CIA-agent van de Sovjetdivisie.
We moeten weten wat ze bespreken en ik heb jouw hulp nodig.
Je moet Kimmy ontmoeten in Griekenland.
Was dat ongepast? - Ik vond het fijn.
Hebben we ooit iets goed gekregen van die röntgenfoto's?
Je lijkt wel een plaat die blijft hangen. - Onze taak was hem te beschermen.
We beloofden hen veilig te houden. Nu werden ze vermoord.
Zeven jaar oud. Vindt zijn moeder en vader onder het bloed.
Gaat het?
Dat klinkt vreselijk.
Ik kan je niet zien in Griekenland, Kimmy.
Als iemand je wilt meenemen
naar een communistisch land,
ga dan niet mee.
Hallo.
Dag. - Hoe was het op het werk?
Niets nieuws te melden.
Ik ben moe, ik ga slapen.
Stan kwam langs.
Hij was erg ontzet door een koppel dat vermoord werd
vlak voor de ogen van hun zevenjarige zoon.
Een overloper en zijn vrouw. - Ik doe zoiets niet waar hun zoon bij is.
Hij was in een andere kamer en ik heb hem niet gezien.
Hij zag hen onder het bloed.
Wat wil je dat ik zeg?
Ik ga dat ding met Kimmy niet doen.
Natuurlijk ga je het niet doen.
Dat was je ook nooit van plan. - Dat was ik wel.
Je beduvelde me. Op één of andere manier beduvelde je me.
Je wilde alleen maar met haar neuken. Je kreeg hier genoeg actie.
Denk maar wat je wilt.
Prima. Ik zorg wel voor Kimmy. Breek er je hoofd maar niet over.
Ik waarschuwde haar om niet naar een communistisch land te gaan.
Ik zal haar nooit meer zien. Het is gedaan. Dat is voorbij.
- Rififi -
Vertaling: Dweez
Die kerel die aankwam in die crèmekleurige Rolls-Royce?
Bezit die kerel een motel?
Dat is een ruïne. Maar de burgemeester is goed voor zijn vrienden.
Gaf de kerel een contract om de daklozen daar te vestigen.
Daar koop je geen Rolls mee.
Wel als je hem toelaat het motel vier sterren te geven
en de stad dan de nieuwe prijzen voor een kamer laat betalen.
Sorry dat ik stoor.
Kennen jullie Dennis Aderholt.
Hij leidt de CI, de meest verknipte afdeling van het Bureau.
Niet dat het zijn schuld is. - Bedankt daarvoor.
Ik moet met je praten. Beneden.
Dat weet ik zo niet, iedere keer als ik daar naartoe ga, sterft er iemand.
Rustig maar, Stan.
Moet je nog meer stoom afblazen?
Doe dat anders nu maar.
Ik ben in orde.
Wat is er aan de hand? - Bystrov.
Voor hij stierf. Eén van zijn diplomatentassen
bevatte een printplaat voor een soort sensor.
Sensor? - Pikt radioactiviteit op, of...
Brooks kent daar meer van, vaag het maar aan hem.
Altheon maakt ze. Ze hebben een fabriek in Chicago
en een opslagplaats hier in Newington.
Acht dagen nadat de tas van Bystrov het land verlaat,
is er een inbraak in de loods,
drie bewakers worden gedood. - Jezus.
Ze zitten duidelijk achter één van die sensoren aan, maar ze kregen hem niet.
De printplaat in de tas van Bystrov, kwam van de Altheonfabriek in Chicago.
Onze mensen controleerden hun werknemers, adviseurs, iedereen die toegang kon hebben.
We haalden er één ingenieur uit. Tweeënveertig jaar.
Hij plooit binnen de vijf minuten, vertelt ons over een man
die hij in een bar ontmoette en die hem rekruteerde.
Blijkbaar waren ze heel intiem.
Dat meen je niet. - We lieten hem een ontmoeting regelen.
Of een afspraak, wat dan ook.
We waren daar. - Een illegale?
Codenaam Harvest.
Woont in Skokie, leidt een boekhouderbedrijf in Chicago.
Hij, twee andere boekhouders en een secretaresse.
We houden hen nu al bijna twee weken in de gaten.
Het is een goudmijn.
We krijgen allerlei inlichtingen over hoe hij te werk gaat.
Het merendeel zijn spionagetechnieken die we nog nooit eerder hebben gezien.
We begonnen ze te gebruiken om de rest van hen op te sporen.
Ik weet dat je niet graag hier beneden bent, Stan.
Maar kijk eens naar wat er gaande is. We kregen Rennhull,
een generaal in het SDI programma, ooit beschuldigd van een Sovjetspion te zijn,
pleegt zelfmoord in een openbaar park.
Dan Bystrov en Sofia, de sensor in zijn tas, die illegaal...
Burov komt uit het niets opdagen,
om verkeer te bestuderen of wat het ook moge zijn.
De Russen zitten in het openbaar samen met ons aan tafel,
onderhandelen over een groot akkoord, maar achter onze rug
stelen ze onze wapens en onze technologie, zoals gewoonlijk.
Ze willen vreedzaam overkomen, maar ze proberen ons gewoon te naaien.
We zijn er bijna, we zijn echt dichtbij.
We hebben die kerel in Chicago,
we krijgen de illegalen hier en in het hele land, gebaseerd op wat we leren.
Het zal snel gebeuren. Het vreet al lang aan je.
Ik snap wel waarom.
Maar nu is het zover.
Je zou erbij moeten zijn.
Hou je tickets klaar, alsjeblieft.
Bus naar New York.
Hoe gaat het? - Goed, en met jou?
Honger?
Laat dat. - Stop. Hou je ogen op de weg.
Laat dat.
Hoe lopen de examens? - Iedereen is in paniek.
Jij ook? - Neen.
Ik en een paar ploegmaats begonnen een studiegroep, wij zitten goed.
Maar ik moet dit boek van Thoreau wel nog uitlezen,
wees dus niet boos dat ik op mijn kamer blijf.
Pap, ik wil niet weg van die school.
Dat weet ik wel.
Ik doe mijn uiterste best, Henry.
Ik heb er met mijnheer Sato over gepraat.
Hij zei dat ik nog andere beurzen zou kunnen aanvragen.
Ik neem ook een zomerbaantje.
Ik weet dat je wilt helpen,
maar Henry, het schoolgeld alleen is al bijna negen...
Negen duizend.
Weet ik pap, maar ik heb het niet over baan in het winkelcentrum.
De vader van mijn vriend Jason heeft een looierij in West Virginia
en Jason gaat daar elk jaar werken.
Hij zei dat ik ook kon komen.
Ze betalen 7,10 dollar per uur en ze huisvesten je.
Ik weet dat het niet genoeg is,
maar ik dacht dat we wat dingen konden doen om je zaak te helpen.
Maar word niet kwaad. - Wat dan?
Jasons vader bezit een paar verschillende bedrijven.
Ik vertelde hem dat we problemen hadden met het reisbureau.
Henry. - Hij deed er niet moeilijk over.
Hij zei dat hij zelf een paar falingen had.
Ik ben niet failliet.
Zei je dat ik failliet ben?
Nee, dat doet er niet toe. Het maakt hem niets uit.
Hij zei dat hij er graag met je over wilde praten
en je wat advies wilde geven. - Ik ken die kerel niet.
Hij is heel geschikt.
En misschien kun je een reis voor hem plannen.
Dan vertelt hij dat aan zijn rijke vrienden en krijg jij meer klanten.
Ben je boos?
Nee.
Ik wou alleen dat je eerst met mij had gepraat.
Ik wilde er niet achter je rug over praten, of zo.
We waren enkel over de baan bezig en toen kwam het ter sprake.
Het spijt me.
Wil je alsjeblieft met hem praten?
Weet ik niet. Misschien.
Pap, ik heb drie jaar mijn best gedaan
en als ik niet afstudeer op St. Edward, betekent dat niets.
Denk er dus alsjeblieft over na, ja?
Dank je.
Pardon. Bedankt.
Dit is Rififi, niet? - Inderdaad.
Goed, ik liep per ongelijk binnen bij Bob Le Flambeur.
Mooie film, maar ik had hem al gezien. - Dan ga je deze leuk vinden.
Heb jij hem gezien?
Dit is de derde keer.
De grootste misdaadfilm ooit.
Niet te geloven dat er niet meer volk is. - Zit hier iemand?
Nee, doe maar. - Bedankt.
Ik denk dat iedereen zijn geld spaart voor Three Men And A Baby.
Hoewel het origineel, Trois Hommes Et Un Couffin,
niet slecht is.
Verbazend goed, in feite.
Er zijn hier duizend plaatsen die ze als garage kunnen huren
die overeenkomen met waar we Harvest in Chicago naar volgden.
We hebben er tot nu toe tweehonderd gevonden om te controleren.
Honderdtachtig ervan zijn in orde. Nog twintig en we zoeken er nog meer.
Mag ik dit houden? - Zeker.
De jongens in Chicago hebben een onderduikadres van Harvest gevonden.
Iemand betaalt op voorhand voor water en elektriciteit,
misschien doen ze het zo overal. Controleer de verbruikgegevens,
zoek uit welke rekeningen op dezelfde manier betaald worden.
Neem Llewelyn en Vignau mee als je hulp nodig hebt.
Kom hier. Ik wil je iets laten zien. - Iets te horen op de afluistermicrofoons?
Ze pikten iets op, misschien televerkopers, misschien gecodeerde signalen.
Niets definitief.
Maar ze ontdekten wel hoe hij aan sommige wagens komt.
Ze vonden twee voertuigen in geheime garages.
Allebei contant betaald, van advertenties in kranten.
Wettelijk? - Een valse identiteit op de registratie.
Hoe kom je zoiets te weten?
Je spoort de registratie op van elke wagen die contant betaald werd in het DC-gebied.
Alles wat verkocht wordt via een advertentie in de krant, of in Pennysaver, Autotrader.
Je begint in 1987 en werkt terug naar '78.
Je stelt een lijst op van identiteiten die mogelijk vals zijn
en vergelijkt die met de rest van wat we krijgen van de info van de illegalen.
Misschien gebruikten ze dezelfde naam op een contract of energierekening.
Neem jij deze maar, Stan. Werk samen met Samuels.
Heel wat wagens.
Zet er maar zoveel mensen op als nodig zijn.
En die overval, ik bedoel, wat was dat?
Een half uur stilte? - Achtentwintig minuten.
Ongelofelijk. - Ja, hè?
Ik kon het niet geloven. - Weet ik.
Een sigaret? - Sla ik niet af na een Franse film.
Bedankt. - Hij is niet Frans.
Wie? - Het is geen Fransman.
De regisseur.
Jules Dassin.
Alsjeblieft.
Bedankt. - Hij groeide op in Harlem.
Kwam op de zwarte lijst door McCarthy, daarom moest hij uitwijken naar Frankrijk.
Zot.
Heb je The Naked City gezien? Die is ook van hem. Een film noir.
Hij is volledig in New York opgenomen, in 1948
toen niemand dat deed. Het is echt geweldig.
Jij weet veel over film. - De grootste kunstvorm van de 20ste eeuw.
Ik wilde voor pizza gaan. Wil je me nog meer vertellen?
Ik moet heel vroeg op, om te gaan werken. Maar het was fijn om met je te praten.
Met jou ook.
Hallo. - Dag mam.
Mag ik er één bietsen?
Mam, wat doe je nu?
Nee. Verdraaid, ik maakte een grapje.
Doe ze weg. Wil je me soms kanker bezorgen?
Rook je veel?
Ik rook. Ik heb altijd gerookt.
Dat ontspant me.
Dat snap ik.
Ik denk dat ik nu meer rook dan vroeger.
Maar je bent nu volwassen. Ik moet niets meer voor je verbergen.
Heb je al gegeten? - Nee, niet echt.
Ik zal iets klaarmaken.
Dag pap. - Hallo.
Morgen.
Jij bent vroeg op.
Is Paige thuis? - Denk ik niet. Waarom?
Iemand heeft gisteren in haar bed geslapen. Ik vroeg het me gewoon af.
Dat was mam. Ze moest vroeg opstaan.
Ben jij niet laat voor je werk?
Tenzij...
Ik ben de baas.
Hoe belandde hij in het ziekenhuis?
Zijn hemd hing over het achterwiel.
Toen kwam het tussen de spaken.
Weer één weggeveegd.
Kom, we proberen het nog eens. - Bedankt.
Hij verloor de controle over de fiets
en vloog over het stuur heen.
Zijn heup sloeg tegen een metalen paal. - Dat is vreselijk.
De dokter zei dat het het equivalent was van op een cracker te stappen.
Bedankt.
Komt het goed met hem? - Weet ik niet, hopelijk wel.
Nog vijf rondjes te gaan.
Hij kan niet lopen, dus komt hij pas na Kerstmis terug naar school.
Verdomme. - Ik heb hem.
Wagen 3 vertraagde niet.
Gaat het?
Sorry.
Is het je werk?
Nee, ik bedoel ja, maar...
Is het mam?
Wat bedoel je? - Weet ik niet.
Jullie praten niet echt. - Henry, alles is in orde.
Ik hou van je moeder. Zij houdt van mij. Maar soms...
Alles is goed.
Oranje Lijn trein naar Vienna/Fairfax.
Volgende halte, McPherson Square. Deuren openen aan de rechterkant.
Rififi. - O, ja.
Ik heb The Naked City nog niet gezien.
Moet je doen, moet je echt doen. - Weet ik. Teveel werk.
Vertel mij wat.
Wat doe jij voor werk?
Ik ben assistent van Sam Nunn, de senator.
Ik ken Sam. - Echt waar?
Niet rechtstreeks, maar hij werkt met wat mensen in mijn firma.
Welke firma is dat?
McAlraith. - Ik denk dat ik hen ken.
Wat doen jullie ook al weer? - Adviseren.
Niemand weet ooit wat dat wil zeggen, maar
Bedrijfsstrategie, managementadvies.
Wat heeft dat te maken met senator Nunn?
Iemand moet hem toch vertellen wat hij moet doen.
Grapje. Min of meer. - Juist.
Oranje Lijn trein naar Vienna/Fairfax. Volgende halte...
Zijn je vrienden niet dol op buitenlandse films?
Nee, niet echt. - Hetzelfde als toen ik jonger was.
Ik moest altijd alleen gaan.
Ben je van plan in de politiek te stappen?
Niet echt mijn ding.
Ik ben enkel dit semester hier. Uitstel voor werken bij mijn vader.
Wat doet hij?
We maken stoepranden en onderhoudsproducten.
En dat vind jij niet interessant?
Laat het me zo zeggen,
niemand in Marietta, Georgia gaat naar Rififi kijken.
Maar het is niet zo dat ze achterlijk zijn. Het is gewoon een kleine stad.
De enige grote familiereis die we maakten was naar Londen, toen ik vijftien was.
Dat was vast opwindend.
Ja, ik kwam naar huis met een Engels accent.
Mijn vader kon niet ophouden met praten over hoe ze
aan de verkeerde kant van de weg rijden.
Weet je wat? Je zou me moeten bellen.
McAlraith is een geweldige plaats.
Je vader zou echt onder de indruk zijn met de zakelijke kant ervan.
Maar we zoeken ook manieren om cultuur naar bedrijven te brengen,
hen menselijker te maken. En we hebben een geweldig managementtrainingsprogramma.
Echt? - Farragut West.
Trouwens, wij filmnerds moeten samen spannen.
Hoe heet je? - Jackson Barber.
Bel me eens, Jackson.
Pardon. Sorry.
Hou even open alsjeblieft?
Je wilde me spreken, mijnheer Philip?
Ga zitten, Stavos.
Zoals je weet, staan we de laatste tijd onder druk.
Waar het op neerkomt, is... - Ik weet het.
Is dat zo?
Ik ken jou, mijnheer Philip.
Ik zie constant stress op je gezicht. - Het is een moeilijk jaar geweest.
Heel moeilijk.
Ik moet sommige mensen laten gaan.
O, nee.
Ik heb de boeken duizend keer nagekeken.
Er is geen andere uitweg.
Ik wilde dat jij het als eerste hoorde,
omdat jij hier het langste bent.
Ik beschouw jou als een vriend, Stavos.
Wacht even.
Ik? Ga je mij ontslaan?
Jij en Lacey en Steve.
Ik heb naar iedereen gekeken en ik moest besluiten
wie zijn gewicht niet haalde qua verkoop.
Het spijt me erg, Stavos.
Waar ga jij naartoe? Ik ben in de minderheid.
Ik moet gaan douchen. - Tegen dan zijn we klaar. Was enkel je handen .
Mam, kan jij de oven voorverwarmen op 180°?
Ze moeten verkruimelen.
Hallo? Dit is mevrouw Jennings.
In orde. Bedankt.
Dat was het werk. Ik moet gaan.
Wij doen de rest wel. - Ik kom terug zo snel ik kan.
We hebben iemand in Chicago. Stuurde net een noodsignaal.
Hij staat onder bewaking.
Kijk of je hem weg kunt krijgen.
Blijkbaar werkt hij aan wat het ook is waar jij aan werkt.
Mexico.
Hij kan blijkbaar niet gearresteerd worden.
Bulgarije gaat niet door. Philip wilde het niet doen.
We moeten over onze strategie voor Nesterenko praten
van zodra je terug bent.
Ik heb misschien iemand in het kantoor van Sam Nunn.
Goed.
Waar ga jij naartoe? - Chicago.
Nu? Dat zal niet goed overkomen. Het is Thanksgiving.
Bedenk maar iets. - Wat is er gaande?
We moeten praten, want het is beter slechte gevoelens niet te laten etteren.
Stop die Forumnonsens maar in je reet.
Iemand van ons zit in moeilijkheden in Chicago, Philip.
Ik ga naar daar om hem te helpen. Iemand die zijn werk wel doet.
Iemand die er wel nog steeds iets om geeft.
Zeker dat ik niet kan meegaan?
Dat zou te verdacht overkomen bij Stan.
Moet ik...
Houston, zakelijke noodsituatie.
Ik zie je wel als ik terug ben.
Tot ziens, mam.
Hoe gaat het op school?
Goed. Je weet wel, lessen, hockey, het gewone.
Meisjes?
Iemand?
Ik ben een tijdje met een meisje uitgegaan, maar
dat duurde niet echt lang. - Waarom niet?
Geen idee.
Wil je meekomen en haar ondervragen?
De wijn is uitgeschonken. De baby ligt te slapen.
Heeft hij geholpen? - Grapje zeker?
Ik heb gecoacht.
Dennis, bedankt om een goed woordje te doen. - Gaat dit over het werk?
Niet te geloven. Dennis vertelde het me. Wil je overgaan naar de donkere kant?
Dat zei ik ook.
Fijne Thanksgiving. - Bedankt. Kom binnen.
Bedankt. Dag Stan. - Dank je wel.
Perfecte timing. Waar is Elizabeth?
Onderweg naar Houston.
Wat is er gebeurd?
Een klant organiseerde een grote familiereünie.
De verdomde luchtvaartmaatschappij dumpte
oom Dit en neef Dat in Atlanta.
Hij is razend. Het is een CEO, onze grootste klant en hij dreigt ons te laten vallen.
Hij wilde haar uiteindelijk spreken, maar ze moet naar daar vliegen.
Dat is jammer.
Ik weet wat het is als het werk in de weg staat.
We zorgen wel dat ze kliekjes krijgt. - Mooi zo.
Iedereen aan tafel.
Hallo iedereen.
Het spijt me zo dat niet iedereen vandaag hier kan zijn.
Maar ik ben dankbaar om onder vrienden te zijn.
En familie.
Dankbaar voor alles wat we hebben in dit land.
Niet iedereen in de wereld wil dat wij in vrede kunnen leven.
En in vrijheid.
Maar zijn dat niet de dingen waarvoor de Pelgrims naar hier kwamen?
Als je het mij vraagt moeten we allemaal willen vechten om dat vast te houden.
Omdat er mensen bestaan die niet houden van onze manier van leven.
Ze zijn er bang van. Van ons.
En nu hebben we een regering, president Reagan en zijn mensen,
die weten dat de enige weg naar vrede
is om pal te staan tegen mensen die ons kwaad willen doen.
En geloof me, ze willen ons kwaad doen. Vergis je daarin niet.
Fijne Thanksgiving.
Gezondheid.
Eten maar.
Zoete aardappelen. - Laat maar rondgaan.
Dit is onze beste kans.
Ik wou dat zijn reisroute niet zo rechtlijnig was.
Kunnen ze zich makkelijker verschuilen.
Maar we kunnen hem hier oppakken.
Dit plan,
ik weet het niet zo.
Tussen ons gezegd, wat zijn de kansen dat we het klaarspelen?
Niet erg hoog.
Je moet Erica meer patchouli-olie geven. - Patchouli-olie?
Ze houdt ervan als haar voeten ermee worden ingesmeerd.
Mocht jij haar voeten aanraken?
Je moet wat rusten. Wij allebei.
Hoe gaat het?
We hebben vijftig mensen in zeven kantoren die aan het telefoneren zijn.
Koop nooit een auto bij Pennysaver. Het is geen achtenswaardige bende.
We hebben maar één overeenkomst nodig.
Kun je dit aan zonder Samuels?
Hij moet me helpen met de priesters. - Priesters?
Ze zagen hoe Harvest vorige week een Russische Orthodoxe priester ontmoette,
dus bekijken we degenen die in de buurt zijn. - In orde.
Gisteren, dat was fijn.
Sorry van het tapijt. - Het komt er wel uit.
Renee is zo gek van Calvin,
hij kan een kom soep op het tapijt keilen en ze vindt het niet erg.
Denken jullie misschien aan...?
We zijn al vrij oud, Dennis.
Emily's zoete aardappelen. - Eindelijk.
Hallo?
Het is mam.
Dag mam. Pap is er momenteel niet.
Niet erg, ik bel voor jou.
Geweldig.
Hoe is het in Houston?
Heet.
Hoe is het daar voor de rest? - Koud, maar beter dan in New Hampshire.
Hoe loopt het anders?
Prima. Op school gaat het goed.
Soms kan het geweldig zijn en andere keren een sof.
Heb je dit jaar een favoriete cursus?
Amerikaanse Literatuur, denk ik,
maar momenteel lezen we een boek dat Walden heet
en dat is letterlijk het meest saaie boek dat ooit geschreven werd.
Dat heb ik nooit gelezen. - Over een kerel die aan een meer zit
en enkel denkt aan hoe saai dat is.
Waarom moeten jullie dat lezen? - Weet ik niet.
Blijkbaar is het belangrijke literatuur.
Heb je vriendinnetjes?
Daar werk ik aan.
Slaap lekker, Henry.
Goedenacht.
Is dat het laatste stuk? - Het voorlaatste.
Mam belde.
Wat zei ze? - Ze belde voor mij.
Dat is fijn.
Maar ze vroeg naar de school en het weer.
Het was raar. Want anders belt ze me nooit.
We praten amper.
Maar opeens belt ze van op een zakenreis
en vraagt naar de Engelse les.
Ach, wat dan ook.
Ik begrijp alleen niet waarom ze zo ongelukkig is.
Wat? - Ik begrijp niet waarom ze ongelukkig is.
Ze heeft toch een mooi leven?
Dat denk ik toch.
Hallo?
Is alles in orde?
Ik bel alleen om te vragen of alles goed is.
Ik weet het niet.
Niet echt.
Wat bedoel je?
Het is een moeilijke.
Ga je de klant verliezen?
Ik weet niet of ik kan waarmaken waarvoor ik naar hier kwam zonder...
Het gaat zwaar worden.
Zonder wat? - Meer hulp.
Vraag je me om te komen?
Ik regel het wel. Dat is mijn deel van de zaken.
Ik denk niet dat dat de laatste paar maanden gewerkt heeft.
En hij is niet de enige klant ter wereld.
Waarom kom je niet naar huis?
Wat is er met je gebeurd?
Niets. Nog steeds dezelfde klojo als altijd.
Geeft om niemand behalve zichzelf, ja?
Ik kom niet naar huis.
Ik kom wel.
Niemand vraagt je om dat te doen.
Weet ik.
Wacht maar af. Ik ben onderweg.