Hallo.
Patrick?
Ben jij het? -Nicholas?
Ik ben bang dat ik niet zulk goed nieuws heb.
Kun je me verstaan? Ik ben in New York.
Er zit blijkbaar vertraging in.
Kun je me verstaan? -Ja.
Het gaat om je vader. -Ik kan je verstaan, ik ben er nog.
Je vader is eergisteravond overleden in z'n hotelkamer.
Je zult er wel van schrikken.
Zo kun je het ook bekijken.
Je snapt hoe ik me voel. Ik was dol op hem, iedereen mocht hem.
Ik weet dat hij niet altijd even makkelijk in de omgang was.
Ben je er nog, Patrick?
Ja, ik ben er. Waar is hij nu?
David? Bij MacDonald's, de uitvaartmensen op Madison.
Een topadresje. Alleen het beste en anders niets, zoals je vader altijd zei.
Als je hem wil zien, en de as wil ophalen...
Heb je het druk? -Op dit moment niet, nee.
Kom je dan naar de Key Club? George Watford is er ook.
Dan drinken we op het bijzondere leven van je vader.
Tot dan. Het spijt me dat ik je ermee heb overvallen.
Ja, het is...
een enorme klap. Tot ziens.
Die hufter is de pijp uit.
slecht nieuws
Waar is hij aan overleden? -Vergeten te vragen.
Ik was door het dolle heen. Nee, door verdriet overmand.
Kun je van m'n haar afblijven?
Ik heb een borrel nodig. Een stevige.
We gaan het vieren.
We kunnen ook uitgaan.
Je wil vast niet, maar Gregory en Rebecca vroegen of we kwamen eten.
We lijden als anderen eten. Van wie is dat?
Sorry, ik draai door. -Je had ook vaak moeite met hem.
En de heroïne helpt niet. -Was dat een goed idee?
Natuurlijk niet. -Ik bedoelde alleen...
dat dit het moment is om opnieuw te beginnen.
Straks zeg je nog 'pluk de dag'. -Nu hij dood is...
hoef jij ook niet meer zo te doen. -Het is nu dubbel zo veel werk.
Het spijt me, Debbie. Ik ben geen leuk gezelschap.
Ga nou niet weg. Blijf hier.
Kom weer in bed liggen. -Dat gaat niet.
Ik heb weleens horen zeggen...
dat een sterfgeval lustopwekkend kan werken.
Denk jij dat daar iets in zit?
Dat had je gedacht.
Hoe neemt je moeder het op? -Ze zit in Tsjaad voor Save the Children.
Niemand kan haar bereiken. -Altijd bezig voor anderen.
Wat is dat? -Valium.
Dat is al beter.
Ik denk trouwens dat ik ophou met die drugs.
Kan ik dat niet? -Vast niet.
Ik heb het vaker gedaan. -En waarom lukt het nu wel?
Je bent niet het type om af te kicken en je geniet er te veel van.
Junks houden op hun dieptepunt op. Dat bereik jij niet.
Jij bent nog te mollig. -Het gaat me wel lukken.
Goed zo. -Eerst cocaïne en heroïne.
Je moet niets overhaasten.
Heb je valium om me erbij te helpen? -Sorry, dat was de laatste.
Ik bedoel het niet vervelend, maar ben je nu steenrijk?
Nee. Mama is degene met de centen, en ze is heel gezond.
De zon scheen, want wat moest hij anders? Tijd om de dag te plukken.
Daar ga je...
en jij ook, en jij ook. Heroïne, oude vriend van me.
Iedereen overdrijft dat afkicken zo.
Al brengt zo'n vlucht enorm veel spanningen met zich mee.
Succes. Koop het niet op straat.
Ik ga het nergens meer kopen. Ik meen het, Johnny.
Doe jij maar wat je wil, maar ik moet nu m'n leven op orde brengen.
Dit is een keerpunt in m'n leven en ik wil dit goed doen.
Had ik die discipline maar.
Bedankt voor de lift.
Het was me weer niet gelukt zonder jou. -Ik zie je over twee dagen...
als je een ander mens bent. -Totaal anders.
Dood, al zo lang dood.
Al zo lang dood en m'n hart is een handvol stof.
En dan nog iets.
Niet zo somber.
Blije gedachten.
Wat kom je doen?
Je komt het lijk van je vader ophalen.
De valium is bijna uitgewerkt. Ik word een beetje zenuwachtig.
Hou vol. Nog even volhouden.
Maden, katjes die verdrinken in m'n buik.
Rot op.
Kunt u omrijden? Ik moet nu echt naar m'n hotel.
Alstublieft.
Fijn dat u er bent. Uw suite is klaar en er is een bericht voor u.
je moeder geen bericht
Altijd zo welbespraakt.
Ik wil graag een fles whisky met heel veel ijs.
Natuurlijk.
Dit is de lift, dit zijn de knoppen. U zit op 33 hoog.
Dat is de kat op het spek binden.
Pardon? -Ik praat in mezelf.
Dit is de gang.
Hier is uw kamer. 3318...
en dit is uw sleutel.
Hij doet het.
Voor de zoveelste keer afkicken in een hotelkamer.
Het licht in de badkamer, de tv gaat zo aan, en zo kiest u een zender.
Ik ben bekend met tv's.
Paranoia, kramp, suïcidale gedachten...
Gelukkig is dit de laatste keer.
Of een van de laatste keren.
Deze keer is het anders. Ik ben meedogenloos.
Gericht bezig. Een vlammenwerper. Een nieuwe dag.
Je moet gewoon aan iets anders denken.
Hoe doe je dat? Het is of je moet blijven zitten terwijl de kamer in brand staat.
Zin in goeie heroïne? Bel Pierre. 555-1726.
Pierre. 555-1726.
Niet aan denken.
Patrick.
Ja, nanny? -Ga jij maar eens fijn het park in.
Geen smack. Daar blijven we af.
Goed. Ik zweer het.
Heb je Quaaludes? -Lemon 7145. Vijf dollar per stuk.
Ik kan toch niet alles opgeven?
Ik wil er vijf. Zes. Heb je ook speed?
Speed? Ben je gek?
Ik heb Black Beauty's. Farmaceutisch.
Zelfgemaakt dus. -Dus goed.
Niet doen. -Drie. Een impulsaankoop.
Een Brit? -Dat klopt.
Warm, hè? -Bij jullie is het gratis.
Laat hem. -Niet echt gratis.
Doe je jas uit, je zweet. -Wil je smack? Ik heb ook coke.
Laat hem met rust, zei ik. -Daar ben ik mee opgehouden.
Je hebt er water bij nodig. -Ik ben geen amateur.
Kom morgen terug.
Kan ik iets voor u doen? -Ik kom voor het lijk...
Heeft u een glaasje water?
Er zitten wat grote pillen klem in m'n...
Ik heb niet genoeg speeksel.
Ik kom voor het lijk van David Melrose.
Mr Melrose ligt aan het eind van de gang.
Patrick, hier komen. Nu.
Mercurius, Venus, de aarde, Mars...
Jupiter, Saturnus, Uranus...
Wilt u een martini?
Nee, dank u. -Een mojito? Mint Julep, Old Fashioned?
Waar kende jij Hermann van?
Dat is verdomme het toppunt. -Ho eens even.
Dat was het verkeerde lijk. -Weet u dat zeker?
Zelfs de dood kan m'n vader niet in een kleine jood veranderen. Volgende.
Er zijn verder geen feestjes. -Ik wil geen feest.
Ik kom voor David Melrose.
Dit is de juiste kamer. -Dank u, en het spijt me dat ik...
Zoiets is ook aangrijpend.
Ja, en m'n Quaalude werkt niet. -Bijzonder spijtig.
Mag ik hem straks ophalen? Ik wil weg uit New York.
De as van uw vader is morgenmiddag beschikbaar.
Kan het er niet even snel tussendoor?
Ik zal u alleen met hem laten.
Kom op.
Dit moet je lukken.
Is het... Is het papa?
Hij is het echt. Precies wat ik wou. Dat had u niet hoeven doen.
Jezus, papa, wat doe je in die kist?
Hoe kom je daaraan?
Je hebt je ertegen verzet.
Je wist dat je dood zou gaan en je had gelijk.
Wat voelde je?
Pijn? Woede?
Was je bang?
Ik mag het hopen.
Nou nou, wat ben jij zielig. En nu wil je zeker dat ik verdrietig ben. Boehoe.
Pech.
Dag, Patrick.
Wat is er?
Je trilt helemaal. Wat is er, Patrick?
Mag je moeder weten wat er is gebeurd?
Ik ben zo terug.
Echt.
Dat ziet er gezellig uit. -Antibiotica.
Wat vreselijk. -Vind ik ook.
Die stiptheid heb ik van m'n vader. -Je weet dat ik dat niet bedoel.
Mag ik thee? Earl Grey.
Ik hetzelfde. Voor mij is het negen uur. -Dat is het altijd voor jou.
Wat maakt het ook uit? Ik ook een martini.
Ben je langs geweest bij... -Het mortuarium. Hij was in topvorm.
Het klinkt cru, maar die as schrapen ze gewoon van de bodem van de oven.
Mooi. Ik wou dat alles van een ander was.
Hij nam ons vroeger mee uit eten en stormde dan zeker drie tenten uit.
Hij liet eens een fles rode wijn op het tapijt leeglopen en riep toen:
Hoe durft u me deze bocht te serveren?
Hier kan hij tenminste niet over klagen. -Ik dacht dat hij overeind zou komen:
Noemen jullie dit een kist? De service hier is een aanfluiting.
De service was echt een aanfluiting. Ze stuurden me naar een ander lijk.
Grappig dat z'n resten niet te vinden waren, terwijl ze in mij rondwaren.
Fijn dat je er bent, Anne.
Ik was wel toe aan een vriendelijk gezicht.
Het was een moeilijke man en daarom wou ik je graag spreken.
Ha, de Quaaludes.
Gaat het? -Ik krijg last van een jetlag.
Wil je even liggen? -Dat is overdreven. Ik ben alleen moe.
De antibiotica...
Neem me niet kwalijk.
Mr Melrose, alles in orde?
Jetlag.
We zijn er weer.
Wat heb jij gedaan? -M'n gezicht opgefrist.
Met? -Verfrissend water.
Ga je zitten? Ik word er nerveus van. -Dat hoor ik wel vaker.
Ik wil m'n excuses aanbieden. Toen je op die trap zat...
Niet dat. Terugtrekken, vluchten, weg.
Ik weet het niet meer. Waar is de ober? -Je was van streek.
Dat was je altijd. Je moeder ook. De sfeer bij jullie...
Ik had meer moeten doen.
Het spijt me. Ik moet er echt vandoor.
Ik moet iets tekenen bij de notaris. -Maar we zitten...
Het is om gek van te worden, die hele rompslomp, maar het moet.
Ik ben je dankbaar. Je was altijd heel aardig voor me.
Daar ben ik je enorm dankbaar voor, maar nu moet ik er echt vandoor.
We hebben Akaba veroverd.
Nog een verkwikkende martini, zalmtartaar en steak tartaar.
Pittig graag, en de wijnkaart.
Je moet eerst een bodempje leggen.
Hou op, nanny.
Krijgt u nog gezelschap? -Ik mag hopen van niet.
Alleen het beste en anders niets.
Dat werkt nog. We hebben alles in de hand.
Heerlijk. Dank u wel.
Maar het is geen heroïne.
Als je onder de speed en Quaaludes wil afkicken, heb je meestal geen trek...
maar dit is geen hebzucht, dit is hartstocht.
Hou je bek eens. Ik heb het niet tegen u.
Kan ik u blij maken met een dessert? -Blij? Hoe hilarisch zijn ze hier?
Crème brûlée en Marc de Bourgogne. -Het is geen heroïne.
Hier ontbreekt nog heroïne. Bel 555...
Hou je bek.
Is alles in orde? -Dat vraagt u steeds...
maar kan alles ooit in orde zijn? -Er wordt geklaagd.
Ben ik niet de enige die die stemmetjes hoort? Breng dan maar...
Heeft u een kwartje voor de telefoon?
We doen het zo: Net genoeg om te slapen en een beetje voor morgen.
Als hij niet opneemt, gaat het over.
Het lot beslist. Goed idee.
555...
1726.
Met Pierre. Ik ben er niet. -Dat stomme lot ook.
We zijn er.
Wel een foute buurt. -Daar ging het me om.
Ik ben zo terug. -Ik blijf hier niet staan.
Wat moet je? Waar ben je naar op zoek?
Ik wil smack.
Je bent een politieman. -Welnee, een Engelsman.
Weet jij waar Loretta is? -Ik wijs het je wel.
Deze kant op.
Wil je het of niet?
Steek hem niet neer.
Niet neersteken, niet doen.
Ik ken hem. -Chilly.
Dat je Chilly kent. -Het is een kleine wereld.
Wou je me echt neersteken? -Natuurlijk. Kijk maar.
Ik ben Mark.
Fijn dat je me niet hebt neergestoken, Mark.
Waar heb jij uitgehangen? -Hier en daar.
Ik wil naar Loretta. -Die kant op. Nee.
Deze kant op.
Wat zie je er goed uit. -Zo voel ik me niet.
Wie is daar? -Chilly Willy.
Hoeveel? -Genoeg voor vijftig.
Zestig.
Hoe gaat het met Mrs Willy, Chilly?
Pak aan. Schatje, schatje...
kijk eens wat ik heb.
Je hebt de kamer veranderd, of niet soms?
Hij is uitgebrand. -Zie je wel.
Chilly zei dat je een nieuwe spuit had. -Niet nieuw.
Ik heb hem uitgekookt. -Hoe stomp is de naald?
Dat is geen spuit, dat is een fietspomp. Nee, het is goed.
Hoeveel? -Twee zakjes.
Mag ik gebruikmaken van het toilet?
Verdomme.
Kun je niet een nieuwe lamp aanschaffen? Ik heb de ader gemist.
Je...
had ook een zaklamp moeten gebruiken.
Fijn dat je daar nu mee komt. Ik heb iets beters nodig.
Alleen het beste en anders niets. Colombiaanse coke en China White.
Pierre, neem op.
1726.
Ben je het echt? -Met wie spreek ik?
Met Patrick uit Londen. Ik kom niet in slaap.
Twintig minuten.
Ça va? -Ik ben door de hel gegaan.
Wat was het voor iemand? -M'n vader? Een schatje.
Een superieur man.
Heel artistieke handen.
Hij had premier kunnen worden. -Een politicus?
Dat was een grapje. In zijn wereld was het beter...
als je premier, chirurg of pianist had kunnen worden.
Als het je echt was gelukt, was je ordinair en te ambitieus.
Vind je het erg dat hij dood is?
Het is erg dat hij geleefd heeft. -Zonder hem was je er niet.
Je moet niet te egoïstisch zijn.
En nu de cocaïne.
Ik wou hier eigenlijk van af.
Nu...
neem je de heroïne.
Ik heb in Les Bains gedineerd, maar ook in Khartoem.
Toen de jonge moeder me mensenvlees aanbood...
liet ik me er niet van weerhouden om te vragen om een derde portie.
Mensenvlees? Het moet niet gekker worden.
Je was altijd al zo raar.
Gratis salade, en natriumvrije cocaïne op een bedje van Chinese White.
Weet je hoe de adel zich kan misdragen?
Niet over nadenken.
Nanny houdt haar mond, maar ik kan je verhalen vertellen...
Alsjeblieft, ik wil dat het ophoudt.
Luister naar de stilte. Hoor je het? Zorg dat je er deel van uit gaat maken.
Stel je nu eens een pagode voor. Zie je er een? Prachtig, toch?
Heel mooi, Ron.
Nu moet je naar binnen gaan.
Kom ik daar iets tegen? Ja. Je moeder en vader.
Ga naar je moeder toe en zeg tegen haar:
Ik hou van je, mammie.
Mama, ik hou echt van je. Goed. Nu omarm je haar.
Dat voelt goed, of niet soms? Ja. Zo goed.
Nu ga je naar je vader toe en je zegt: Jou kan ik niet vergeven.
Lazer op. Nu schiet je hem door z'n kop.
Als je je moeder of wie dan ook ooit iets over vandaag vertelt...
breek ik je in twee stukken.
Lazer op. Jullie allemaal.
Neem de heroïne dan maar. Neem het nu.
Hallo?
Patrick? -Moeder.
Mama.
Kun je me verstaan?
Ik heb gehoord wat er gebeurd is.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. -Moeder.
Hallo? -Hallo, met mij.
Je klinkt slaperig. Sliep je? Heb ik je wakker gemaakt?
Dat spijt me zo.
Het is half zes 's ochtends. -Je jetlag houdt je toch wakker?
Ben je in je hotel? -Je belt me hier.
Ik heb me zorgen om je gemaakt, en ik wil weten of het gaat.
Of ik drugs gebruik. -Dat niet alleen.
Heb je iets gebruikt? -Alleen cocaïne en heroïne.
Telt dat?
Was dat een goed idee? -Voor eens en voor altijd: Dat is 't niet.
Ik dacht dat je er nu echt van af zou komen.
Dat lukt dus niet. -Je moet niet alleen zijn.
Je gaat vanavond bij iemand eten. -Vanavond niet.
Ik heb het heel zwaar. Ik kan nu niemand zien.
Je hebt vrienden nodig en Marianne rekent op je.
M'n studievriendin. Je zat ooit halfdood op haar wc. De deur moest eruit.
Die Marianne. -Ze kijkt ernaar uit.
Half acht. Ik heb het adres gefaxt. -Ik ga naar de rotvrienden van papa...
maar misschien later. -Je weet toch wel dat ik van je hou?
Leuk je te zien, Patrick.
Heerlijk om met iemand te praten die het begrijpt.
Geen ijs? Dat is onverdraaglijk.
Dit is allemaal fout. Het is één grote puinhoop.
IJs. Mag ik nog wat van uw heerlijke ijs, por favor?
Kamer 3318.
Dit zijn mijn armen niet.
Hopla. Altijd paraat.
Precies op tijd, net als je vader. Hij was trots op je, maar dat weet je.
Gecondoleerd. Je voelt je vast belabberd.
Wat is er met je oog? Ruzie met een meisje? Ik voed je nu op.
Ik heb iets opgelopen in het vliegtuig. -Heel gedurfd, dat past hier goed.
Je voelt je hier vast thuis. Je vader wel. Je waant je hier in het oude Engeland.
Heb je al een Bullshot gehad?
Ober, drie Bullshots.
Ik heb Ballantine Morgan uitgenodigd, al is hij vast doodsaai.
Z'n familie heeft een bank, geloof ik. Ik droom altijd weg als hij iets vertelt.
Kijk aan. -Iedereen is present.
Dit is Ballantine. -Wat akelig van je vader.
Ik heb hem niet gekend, maar George vond hem een echte gentleman.
Wat heb je hem verteld? -Hoe bijzonder hij was.
Uniek. -Hij deed geen water bij de wijn.
Alleen het beste en anders niets.
Nooit je excuses aanbieden, niemand vertrouwen.
Heel wijs. -Alles was beter in de 18e eeuw.
Verafschuw alle vrouwen, maar vooral je moeder.
Onze Bullshots. Runderconsommé met wodka.
Het is even wennen. -Ik ben eraan gewend. Nog een.
Z'n vader was pianist. -Geen goeie.
Hij had z'n woordje klaar. -Soms vonden ze hem onbeschoft.
Wie zegt dat? -Ik vroeg 'm ooit niet zo dwars te liggen.
En wat zei hij daarop? -Dat ik op moest rotten.
Wat een stel trouwe jachthonden.
Hou je van de jacht? -O nee, daar gaan we weer.
Misschien wil hij dit verhaal horen. -En misschien ook niet.
Ik had een berggeit uit Tanganyika geschoten.
Het laatste mannetje, dus een wrange zege.
Voor de geit zeker. -Ik ken ook een verhaal.
Jij kent dit, Nicholas. M'n vader was in de jaren '20 gelegerd in India...
en hij ging vaak met een speer op jacht naar everzwijnen.
Ze konden je paard en jou ombrengen, maar het was ook spannend.
Eén keer gebeurde er iets naars. Hij vertelde het toen ik acht was.
Een man werd gebeten door een wilde hond en kreeg rabiës.
Er was daar geen ziekenhuis, dus hun schuimbekkende vriend ging een net in.
Hij werd hoog opgehesen. Het eten werd opgediend.
Lampjes op tafel, zilveren bestek, goed opgeleide bediendes.
We konden niet van het eten genieten met al dat gegil.
Ik stond op, pakte m'n pistool, ging naar de hondsdolle man toe...
en schoot hem door z'n hoofd.
Het was beter zo.
Dat vond iedereen, uiteindelijk.
En zo ben ik van de geneeskunde gaan houden.
Neem me niet kwalijk.
Dat kun je beter op het toilet doen.
Goed idee.
O nee. Ik moet papa ophalen.
Neem me niet kwalijk.
U heeft mijn vader. -We zijn gesloten.
Ik heb z'n resten nu nodig. Ik vlieg morgenochtend terug en hij moet mee.
Het gaat om...
David Melrose. Toe.
Heeft u een papieren zak?
Op naar Marianne. Ik heb een halve gram coke, heroïne...
een Quaalude, een Black Beauty, een pil om Marianne te paaien...
of om mij te laten slapen op de terugweg.
Briljant. -Snel thuis dankzij Concorde.
Johnny wacht je op... -De rest zien we dan wel weer.
Ik ben Patrick, Marianne's vriend. -Nancy Banks.
Ik kende je al. -Ja, natuurlijk.
Sorry, ik ben er niet helemaal bij.
Ik heb het gehoord. Is dat hem? Dan zet Consuela er een bordje bij.
Ze kijkt zo naar je uit. Dit is Patrick, de vriend van die lieve Debbie.
Ik lag blauw op de wc. -En de deur moest eruit. Kom erin.
Marianne vond hem bijzonder. -Bijzonder bot.
Stond je op gespannen voet met hem? -Dat mag je wel zeggen, Nancy.
Wanneer ging het mis? -Toen hij geboren werd.
Het vaderschap was toentertijd ook anders.
Kon hij geen liefde tonen? -Wreedheid is de tegenpool van liefde.
Geen rare uiting ervan. -Daar ben ik het wel mee eens.
Al heb ik zulke problemen nooit gehad.
Dag, Patrick.
Gecondoleerd met je verlies. -Jij kunt me redden.
Voor jou zou ik de drugs opgeven, en anders heb ik een mooie medegebruiker.
Gaan we uit eten? Zeg alsjeblieft ja.
Is dit in orde? -Nou en of. Ik ben dol op Armeens eten.
Heb je het niet warm met je jas aan?
Als het je dwarszit... -Een beetje.
...dan gaat hij uit. Zal ik m'n ooglapje ook afdoen?
Nee dus. Twee martini's. -Eentje.
Ik drink niet.
Een slecht teken.
Alles wordt er zo vaag van. -En?
Ik ben het met je eens. Ik drink ook nooit, maar ik ben in de rouw.
Zeg iets zonder te liegen of uit de hoogte te doen.
Debbie doet je de groeten.
Die lieve Debbie.
Hoe is het met haar? -Het is zo'n leuke meid.
Ik heb zo veel aan haar. -Verander van onderwerp.
Jij studeert toch rechten? -Ja, aan Columbia.
Het is moeilijk, maar leuk.
Dat leek mij ook. Ik zag mezelf al oreren in 12 Angry Men.
Je zou een goeie advocaat zijn. Wat let je?
Ambitie is ordinair. -Vind je dat echt?
Nee, dat zei hij altijd.
Het is een goede opleiding...
Dank je.
...en daar komt nog bij...
dat je je vader niet bent. -Precies.
Ik sta te popelen. Ik kom meteen in actie als ik land.
Ik word advocaat, papa. -Die doos zit me niet lekker.
Het telt als handbagage. -Kun je hem op de grond zetten?
Laat de obers ertegenaan trappen. Eindelijk vergelding.
Hij hoort er niet mee weg te komen alleen omdat hij dood is.
Waarmee?
Neem me niet kwalijk.
Je hield toch van Armeens eten? -De martini's zijn voortreffelijk.
Je ouders doen je pijn, al willen ze dat niet.
Wie zegt dat ze dat niet willen?
Heb je je vader ooit verteld wat je van hem vond?
Niet toen hij nog leefde. Gelukkig maar. -Hoezo? Wat had je willen zeggen?
Ik wilde zeggen...
Ik wilde hem vertellen dat je iemand zo niet mag behandelen.
Sorry, ik nam het serieus. -Nee, het spijt me. Wat zei je?
Alleen dat...
Laat maar zitten.
Ik moet weer eens naar huis, Patrick.
We hebben het altijd leuk, of verbeeld ik me dat maar?
Nee, ik heb je altijd gemogen...
en Debbie ook.
Je wil zeker geen Quaalude?
Het spijt me dat ik zo raar doe. -Het is een moeilijke tijd.
Taxi. Prettige avond.
Ja, jij ook. Prettige avond.
Als ik ooit de ware zou vinden, een slimme vrouw die me aandurft...
dan komt het weer goed met me. -Hou op. Je zet jezelf voor gek.
Blijf hier. Ik heb je gezelschap nodig.
Ik weet niet wat ik anders moet. -Laat me los, egocentrische lul.
Ik weet dat ik een idioot ben, maar ga niet weg.
Ik kan vanavond niet alleen zijn. Blijf alleen maar bij me zitten.
Laat me niet alleen.
Je bent niet alleen. Ga maar.
Ze heeft gelijk.
Je bent niet alleen...
en dat zul je ook nooit zijn.
De dood.
Verwoesting, schaamte...
en geweld. Onbedwingbare schaamte en geweld.
Lazer gewoon op.
Ik ga je doortrekken. Dan zit je in het riool met de krokodillen en de poep.
Hoe dan?
Wat heb je aan een raam als je er niet uit kan springen?
Ik wil dood.
Je hebt er genoeg voor in huis.
Iets verdovends. Natuurlijk.
Eerst de scalpel, Patrick. Daarna pas de verdoving.
Je bent veilig. Niemand kan je hier vinden.
Maar straks kan niemand me hier vinden.
Mijn god, wat een deprimerend hok.
Zie je waar ik genoegen mee moet nemen?
Wat zal je moeder blij zijn.
Wat zal ze zich verkneukelen als je verslag doet.
Ga je hiervan verslag doen?
Links of rechts?
Het maakt me niet uit.
Ik ben totaal afgemat.
Kom met me praten, Patrick.
Patrick, kom met je lieve oude vader praten.
Alsjeblieft.
Kom op, kom op.
Laten we gewoon doorzetten...
en er een eind aan maken.
Mammie?
Lieverd.
Ik had je niet wakker willen maken.
Hoe laat is het?
Het is nog heel vroeg.
Gaan we nu weg?
Ik wil hier weg. Heel graag.
De zon scheen op het onveranderde, want wat moest hij anders?
Het leven is een zak stront en dan lekt hij ook nog. Iedereen is de klos.
Vindt u ook niet? -Daarover bestaat 'n brede consensus.
Rivieren van bloed zullen stromen. De zondaars verdrinken.
Hooggeplaatsten worden niet gespaard.
De bruggen worden weggespoeld...
en men zal zeggen dat het einde der tijden nadert.
En dat is niet ver bezijden de waarheid. Absoluut niet.
Zo zie je tenminste dat ik weet hoe ik me moet vermaken.
Uw limousine staat voor. Heeft u hier genoten?
Zo wil ik het niet noemen. Het was heerlijk.
U was deze bijna vergeten. -Is dat wel zo?
Ik bedoel dat het geen noodgeval is. Dank u wel.
Rivieren van bloed, zei u toch?
Laat maar.
Laat maar zitten.
Lat maar.
Hoe gaat het met je, Patrick? -Goed.
Ik wou er gisteren een eind aan maken. -Waar bel je vandaan?
Vanuit m'n diepste dal. -Gaat het wel een beetje?
Zeg wanneer je landt, dan kom ik je halen.
Ik moet het kort houden. Kun je me verstaan?
Ik ga het roer in handen nemen, ik ga afkicken.
Hoor je me, Johnny? -Ja, ik hoor je.
Dat is mooi, maar weet je het zeker? -Natuurlijk.
Iedereen doet er altijd zo moeilijk over.
Wat wil je dan doen?
Patrick, wat ben je dan van plan?
Ben je er nog?