Niemand weet hoe het voelt om de slechterik te zijn
om de trieste kerel te zijn
achter blauwe ogen
niemand weet hoe het is om gehaat te worden
om gedoemd te zijn
alleen leugens te vertellen
maar m'n dromen zijn niet zo leeg
als mijn geweten lijkt te zijn
ik beleef eenzame uren
mijn liefde is wraak die nooit vrij is
maar mijn dromen zijn niet zo leeg
als mijn geweten lijkt te zijn
ik beleef eenzame uren
mijn liefde is wraak die nooit vrij is
als je me m'n vuisten ziet ballen, open ze dan weer
voor ik flip en m'n kalmte verlies
als ik glimlach vertel me dan slecht nieuws
voor ik begin te lachen als een dwaas
als ik ril, geef me dan alsjeblieft een deken
hou me warm geef me je jas
niemand weet hoe het is om de slechterik te zijn
om de trieste kerel te zijn
hoofdstuk tien:
drie jaar later
Veel stelt het niet voor. Soms drupt het wat.
Maar we zijn blij. -Oost, west, ijsblok best.
We zijn hier nu al een uur... Nee, hoe zeg je dat?
Soep?
Nee, langer dan dat.
Hoe dan ook...
Wat er gebeurd is? De wereld bestaat niet meer.
Doe toch niet zo dramatisch, liefje. Hij bestaat wel nog.
Hij is er nog. -Ik overdrijf.
De zon gaat op en onder, iedereen zwoegt...
En maar zwoegen. -Goed versus kwaad.
Alleen doen wij er niet meer aan mee.
We verloren te veel haar.
Tijd.
We verloren tijd. Mijn geliefde en ik.
Bruidegom en bruid.
En wat hebben we met onze lichamen gedaan?
Ze zijn in veiligheid. Ergens.
Ze zitten verstopt.
Verklappen waar zou niet zo slim zijn.
Het is zelfs fijner zonder. Al die kwaaltjes en ouder worden...
Om maar te zwijgen over windjes. -Hou toch op.
Maar nu is het veel romantischer.
Elke maaltijd is een feestmaal en elke dag een zegen.
o paardenbloem, rijk en trots koning der dorpsbloemen
elke dag word je gekroond je bent nooit nederig
ik zie je graag in groten getale de scherpe grassprieten verslaan
de grasmaaier misprijzen zou de triomferende schaar van het lot zijn
jullie gele kopjes worden afgesneden je rijk is blijkbaar uit
tegen de middag laat je een zee van sterren zien
je goud schittert nog meer dan voorheen
We missen onze vrienden wel. -Natuurlijk.
Onze collega's. Zoals Brillenmans Labojas.
Het meisje dat iedereen trapt. We missen haar ook.
O, en Sydney. Vergeet Sydney niet. -Juist, Sydney.
Zo triest wat haar overkomen is.
Heel triest. Wat is haar ook weer overkomen?
Het verraad. Na het gevecht met Farouk...
toen David... -Van kant wisselde.
Juist. Er vond een groot gevecht plaats met... Hoe heet hij ook weer?
Farouk, juist. Ik vond dat hu een erg hypnotiserende stern had.
Ik weet nog dat ik hem geholpen heb.
Ja, ik ook.
Waarom wisselde hij ook alweer van kant? Die David.
Omdat ze hem z'n toekomst had laten zien.
We moeten praten.
Zeker, maar laat me eerst deze klootzak doden.
Je hebt dus niet veel liefjes gehad. Een vrouw wil dan meteen praten.
Gelieve dat ding niet op mij te richten.
Je kent de verhalen. Vrouwen die met seriemoordenaars trouwen...
en samen zes kinderen hebben. Intussen rijdt hij rond...
met een busje vol plakband.
Wat? -Ze moeten het toch weten?
De vrouwen. Vanbinnen. Of toch het gevoel hebben dat er iets niet klopt.
Ik weet het nu ook van jou.
Syd, ik ben de goeie, hij is het monster.
Nee, jij bent de goeie niet.
Dat heb ik lang wel gedacht. Maar toen zag ik wat je verborg.
En toen besefte ik het. Wat als jij de held niet bent?
Wat als je ook maar een schurk bent? De echte schurk.
Waarom? Omdat ik je de hele waarheid niet verteld heb?
Omdat ik weggegaan ben?
Hij doodt mensen. -Jij doodt mensen.
Tientallen bij Divisie Drie vorig jaar.
Nee, dat was hij. Hij had de controle erover.
De Son van Sam had zogezegd ook zo'n hond.
Maar telkens als hij de trekker overhaalde, was hij dat zelf.
Waarom doe je dit? -Ik weet het. Dat is het net.
Ik heb je ware gelaat gezien. Je verborg het zo goed.
Ik hou van je. -Misschien.
Maar je liegt wel tegen me.
Je verlaat me, Je houdt zaken geheim...
Zelfs nu doe je het.
Tenzij je het verschil niet kent tussen leugen en waarheid.
Misschien is het zelfs jouw schuld niet.
Hij heeft zo lang elke gedachte in je hoofd vergiftigd.
Gaat het? Er kleeft bloed aan je nek. -Niet van mij.
Kijk, het is zwaar geweest...
Ik heb gezien wat je met Oliver en de soldaten gedaan hebt.
Ik heb je blik gezien.
Je vond het fijn. -Nee, ik deed wat moest.
Je hebt Oliver gefolterd. En je was hem aan het doodslaan.
Dat is geen liefdesverhaal.
We doen gewoon wat jij wou. Jij.
Dit is een oorlog. Hoe ver ben ik bereid te gaan?
Dat heb ik gezegd, maar... -En meer doe ik niet.
Wat jij zei. -Nee.
Liefje, toe. God hield toch het meest van zondaars?
Het zal niet lukken.
Nu zijn we allemaal machteloos. -Verdomme, leg dat wapen neer.
Straks zal hij niet te stoppen zijn.
Sorry, als je het lastig hebt met afscheid.
Maar jij zorgde dat ik vertrok, als we helemaal eerlijk zijn.
Jij hebt me gekidnapt vanuit de toekomst.
Heb je je ooit afgevraagd waarom?
Waarom zou ik vragen om Farouk z'n lichaam te helpen zoeken?
Door het einde van de wereld? -Maar daar zal hij niet voor zorgen.
Waarom moest je hem anders redden? -Geen idee, heb je niet gezegd.
Jij bent het. -Wat ben ik?
Jij vernietigt de wereld.
Nooit beseft dat jij het probleem bent en niet de oplossing?
Maar hoe kon je... -Farouk liet het me zien.
Hij zocht ook mij op in de toekomst. Na jouw vertrek.
In haar tijdlijn heb jij Farouk gedood...
en toen kon niemand jou tegenhouden.
Dus liet ze je je vijand helpen met een list.
Zodat hij je kon tegenhouden toen je je ware gelaat liet zien.
Ik weet het, het is kil om dat te doen met iemand van wie je hield.
Hield? Liefje, ik ben hier.
Je man. Vertrouw je me niet?
Misschien heb ik meer vertrouwen in mezelf.
Nee, hij is...
Je wordt erin geluisd. Syd, toe.
Syd, alsjeblieft.
Je kent me. -Juist. Daarom ben jij de held niet.
Wie is die dan wel?
Een waanidee ontstaat zoals een idee, als een ei.
Identiek aan de buitenzijde...
Aan de buitenkant zie je niets verdachts.
Een waanidee ontstaat zoals een idee, als een ei.
Identiek aan de buitenzijde en met een perfecte vorm.
Nu heb je het door, hè? Een waanidee ontstaat als een idee...
Hou op.
Als een ei. -Een waanidee ontstaat zoals 'n idee.
Als een ei. -Jij bent de kip, man.
Ze zei dat ik al die mensen gedood heb. In de toekomst.
Je hebt een waanidee, schat. -Nee, ik ben niet gek.
Al die stemmen, wat ik zag... Ze weten niet wat ik echt ben.
Ik heb krachten, ik ben sterk.
Maar toen kwam Syd en nu weet ik...
Wat? Dat je normaal bent? -Nee, bijzonder. Een mutant.
Omega.
Ik red ze. -Wie?
Iedereen. Ik ben de held. Ik red de liefde.
Farouk is de duivel. Wat hij iedereen aandoet...
Waarom ziet ze dat niet in? -Heilige David.
Nee, dat beweer ik niet. Ik maak ook fouten, maar...
Ik probeer mensen te helpen. -Een waanidee ontstaat zoals 'n idee.
Als een ei. -Hou op met dat te zeggen.
Weet je wat jouw waanidee is?
Hola, wie is dat? Wie is dat?
Wie is de underdog?
Plots doet ze ook nog mee.
Daar. Zie je het?
Het ei is opengebarsten.
En het waanidee was geboren.
Waar heb je het over?
Ik ben een goed mens.
Ik verdien liefde.
Ik ben een goed mens.
Ik verdien liefde.
Om een waanidee te doen gedijen...
moeten andere, rationelere ideeën vernietigd worden.
Ik ben een goed mens.
Dus ik verdien liefde. -Nee, het is niet...
Zij heeft me gered. Zij heeft me laten zien wat ik kon worden.
Ze heeft me goed gemaakt. -Ze heeft je goed gemaakt?
Was je ervoor dan niet goed? David Haller, de etterbak.
Nee, dat zijn maar woorden. Je probeert me in de war te brengen.
Ze zei: Junkies, masochisten, hoeren en wie alles vergooid heeft...
schitteren het felst aan de hemel. -O, ik weet het weer.
God houdt het meest van zondaars.
Geloof je dat diep vanbinnen echt? Dat God van je houdt?
Luister niet naar hem. Er is geen God. Alleen jij.
Dus de vraag is: hou je van jezelf?
Nee, dat bedoel ik niet. Ze zei... -Hou daarmee op.
Je doet alsof het hen boeit wat ze denken.
Deze wereld heeft alles aan je te danken.
Een baby in de steek gelaten door z'n ouders...
met een demon in zijn hoofd.
Gebruikt, erin geluisd, beoordeeld...
geloosd als vet uit een kliniek.
En ze beweren dat je walgelijk bent.
Als een gebruikte condoom aan je schoenen. De waarheid?
Ze zijn doodsbang dat je ooit zult beseffen dat je een god bent.
Dat je hen niet nodig hebt. Dan stoppen ze je in een inrichting.
Je helpt niet echt. Hij is ziek, ik probeer...
Nee, zij zijn ziek, zij is ziek.
Dat blonde wicht dat zogezegd van ons houdt.
Ze maakt ons onachtzaam en zit in ons hoofd.
Zij is een waanidee en een parasiet. -Hou op, nee...
We zijn verliefd, dat is echt.
Haar liefde is echt. -Waarom schoot ze dan op je?
Hij heeft een punt.
Syd, toe. Je kent me. -Dat is zo.
Verdomme.
Maar jij bent de held niet.
Pak aan. -Wie dan wel?
Oeps.
Halt. Geen beweging, je bent omsingeld.
Dus we weten wat ons te doen staat. -Ja.
David, ik wil het horen. -Ja.
Ik weet wat me te doen staat.
Dit zal pijn doen.
Wat is er gebeurd?
Je hebt een nachtmerrie gehad.
Momentje. Wat ga je met 'm doen?
Er komt een proces. -Met jou als getuige.
Natuurlijk, maar wees voorzichtig. Je kunt hem niet geloven.
Mij wacht de elektrische stoel, knul.
Nee, God heeft plannen met jou.
Ik geloof niet in God. -Ik denk van wel.
Weet je zeker dat alles in orde is? -Ja, het was alleen een lange dag.
We hebben met een minotaurus gevochten.
Je bent nogal toegetakeld. Ik voer een CAT-scan uit in het lab.
Nee, ik heb gewoon wat slaap nodig. -Ik ga met je mee.
Nee, ik wil gewoon wat slapen.
Je hebt je eigen kamer. Alleen vannacht.
Naast die van ons. Ik wijs je de weg.
We hadden een afspraak. Dit was het plan niet.
Ik kan het oplossen. -Nog een waanidee.
Geef me wat tijd. Syd wist het niet meer.
Je hebt haar erin geluisd. Dat blijft niet duren.
Ze is in de war. Ze zal zich wel herinneren wat we hadden...
hebben. -Nee, we horen hier niet thuis.
Farouk leeft nog, ik moet 'm afmaken. -Nu wijzig je het verhaal.
Verdwijn uit m'n hoofd, ik probeer na te denken.
Syd, mijn liefste.
Hoe... -Het is een projectie.
M'n lichaam is in mijn kamer en m'n geest hier.
We hebben de witte kamer niet meer nodig om dit te doen.
Ik hou zielsveel van je.
Ik hou ook van jou.
Syd?
Laten we er samen vandoor gaan. -Wat?
Laten we 'm gewoon smeren. Jij en ik.
Naar een hutje bij een meer.
We nemen een hond en enkele kippen. We beginnen een boerderij.
En Farouk en het proces dan? -Erna. Zodra hij dood is.
We vertrekken en komen nooit meer terug.
Wat is er? -Niets.
Je lijkt... anders.
Misschien ligt het aan mij. Na alles wat we doorgemaakt hebben.
Maar nu zijn we samen. Dat is het enige wat telt.
Het is voorbij.
Het is voorbij. We hebben gewonnen.
We hebben gewonnen.
Hoe voelt het? Weten dat ik je verslagen heb.
Weten dat jij verloren hebt. -Is dat zo?
Je zit machteloos in een kooi en zult geëxecuteerd worden.
Nee, ze zullen me niet doden.
Ik ben te... kostbaar.
Ze zullen me ergens diep in een kelder stoppen.
Als een geheim wapen. -Nee, je zult sterven.
Waarom ben je daar zo zeker van?
Omdat als zij je morgen niet doden...
ik het zal doen.
Je hebt het een keer geprobeerd, maar toch sta ik hier.
Weet je wat ik het meest gemist heb tijdens die 30 jaar in dat graf?
Koffie. Wees eens lief en zet wat koffie voor me.
Nee... ik geef nu de bevelen.
Het was geen bevel, maar een verzoek.
Het laatste van een stervende man. Laat dat achterwege.
Je wilt sympathie bij me uitlokken.
Waarom niet? Werkt het?
Val dood. Ik ga weg.
Ik kwam gewoon... -Wat? Je verkneukelen?
Nee, afscheid nemen.
Vaarwel.
Het is gestoord wat je haar aandoet, vind je niet?
Je geliefde.
Hoe... -Een getuigd paard kan nog stappen.
Ik heb je op de heuvel bezig gezien. Wat je met haar deed.
Je onderdrukte haar geheugen zodat ze weer van je zou houden.
Nee, ze houdt sowieso van me. Ze vergat het gewoon.
Je hielp haar het zich te herinneren door haar in de hand te houden.
Wat ben je toch een lieve man. -Zwijg.
Geloof me, jongeman, je kunt iemand niet dwingen van je te houden.
Dat heb ik geprobeerd. -Bij je trawanten?
Nee, bij jou.
Dertig jaar lang, sinds je een baby was.
Mijn baby. -Kom nu. Je maakt me misselijk.
Telkens als ik je aankijk of je stem hoor, moet ik overgeven.
Goed zo, onthou dat gevoel.
Want binnenkort zul je het in haar ogen zien als ze jou aankijkt.
Ik hou ook van jou.
Je ziet er belachelijk uit.
Ik reconstrueer wat er op de heuvel gebeurd is.
Via data van een sensor.
Ik heb een minotaurus onthoofd. -Dat heb je al in detail beschreven.
Weet je hoe z'n bloed rook? -Toe, Kerry.
Raar. Herinner je je nog die runderbouillonblokjes van vroeger?
Waar je kokend water op giet. -Hou op.
Maar het smaakte wel niet zo.
Wat is er?
Het is verraad.
hoofdstuk twaalf: het proces van de Schaduwkoning
wat is uiteindelijk het geluid van de waarheid?
golven op een strand, de lach van een kind
of misschien zijn er concurrerende waarheden
de waarheid van de geest, de waarheid van het hart
als alle appels gekneusd zijn, dan is de gave appel de slechte
dan is de gezonde man de gek
iets is normaal als negen wijzen het erover eens zijn
en ze de tiende laten opknopen
Vroeger, nog niet zo lang geleden...
werden gestoorde mannen op boten gezet die dan uitvoeren.
Ze gingen zogezegd op zoek naar hun verloren verstand.
Ze noemden die boten 'de schepen der dwazen'.
En wij hebben lange tijd gedacht dat wij gezond aan wal stonden.
Maar wat als dat niet zo is?
Wat als er zoveel tijd verstreken is dat we de waarheid vergeten zijn?
Dat wij eigenlijk de dwazen zijn.
Op drift op een eindeloze zee.
En dat we doen alsof we normaal zijn.
David, hierheen.
Ik wil je bedanken. Je hebt ons allemaal gered.
Zo ben ik. Waar is Farouk? -Hij komt eraan.
Eerst wil ik je enkele vragen stellen. Ik neem m'n materiaal even.
Syd, wat...
David, hou alsjeblieft op.
Je gelooft het niet, maar we willen je helpen.
Laat me er nu uit.
David Haller, je verraad kwam aan het licht. Je toekomstige misdaden.
Sydney Barrett en de Schaduwkoning spraken...
over zaken die duidelijk zullen worden.
De bol die je meenam, werd onderzocht.
Het is voor 98% zeker dat die gemaakt werd door de mannelijke Loudermilk.
Dit is een vergissing. Toekomstige misdaden?
Dingen die ik misschien zal doen? Wat...
Wat is er echt gaande?
Jij zit hierachter. -Nee. Je zo zien...
wat je geworden bent. Die lieve jongen bezoedeld door wraak.
Het doet mijn hart bloeden.
Leugenaar.
David, ik weet hoe zwaar dit voor je was.
Wat hij je aangedaan heeft.
Het leven dat je geleid hebt. Al die jaren denken dat je ziek was...
en dan te horen krijgen dat je bepaalde krachten hebt.
Het monster in je hoofd, alles wat Melanie zei.
Dat je zogezegd niet geestesziek was. Terwijl jullie het allebei zijn.
Zie je wel? Waarom heb je niet geluisterd?
Zie je wat ze is? Wat ze allemaal zijn? Bekrompen beesten...
bang voor wat ze niet snappen. Zwijg en laat me nadenken.
Laat me... nadenken.
Iets wat ik in de toekomst doe?
Wat nog niet gebeurd is? Ik ben het niet eens?
Dit moet een massapsychose zijn. -Je bent overstuur.
Je geest kan de twee versies van jezelf niet met elkaar verzoenen.
Maar we kunnen je helpen. Met medicatie en therapie...
Terug naar de psychiatrie?
David, de zombie.
Lulkoek. Willen jullie dat ik ga? Prima, ik ben er niet meer.
Het wordt behandeling of beëindiging.
Ga je me doden? -Ren, ontsnap.
Nee. Nee, ik wil het jou horen zeggen.
Dat je me doodt als ik me niet laat veranderen in iets makkelijks
Iets zuivers.
David, je hebt me gedrogeerd...
en toen seks met me gehad.
Nee, dat is niet...
Ik heb je nodig.
Ik ben een goed mens.
Ik verdien liefde.
Ik ben een goed mens.
Ik verdien liefde.
Ik ben een goed mens.
Weet je, ik ben er klaar mee. Je hebt je kans gehad.
Nee.
Cary...
Het gas.
Cary?
Het veld is er normaal tegen bestand.
Vergrendel het gebouw.
Ik vertrek, nu meteen. Ga je mee?
Reken maar.
En blondje?
Er is geen blondje meer.
Wat doen we nu?
Nu bidden we.
Vertaling: Kenny Kyndt BTI Studios