JAAR
1491
Demon. - Rustig.
Stilte.
We hebben geen tijd of geduld.
Rustig.
Stilte.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com
Ik heb je van verre gezien.
Jij bent Andrus.
Jouw toewijding aan onze zaak is lang en beschreven.
Een Primaire die ervoor koos zijn medezieners te trotseren.
Een martelaar,
strijdend tegen hun verraad en waanzin.
Je wreedheid tegen je vijanden is legendarisch.
Je kwam helemaal vanuit de Grote Horde,
Zwarte Zee, Kaspische steppe.
Jullie mensen hebben eeuwenlang Mongools bloed vergoten.
Krijgers en slavenhalers.
Ken je de naam van mijn vaderland?
Ja, maar ik ken het onder een andere.
Tsjetsjenië.
Waar ik vandaan kom is ons geloof vermomd door een andere,
een religie genaamd druzisme.
Tijdens mijn reizen,
vocht ik vaak tegen ketters,
volgers, afvalligen.
Broederschap.
Ik heb je gezien.
Niet met een vrouwengezicht.
Nee.
Maar zo.
Ik zoek het wapen
en zij die het zouden afgeven. Je zoekt hen die het gemaakt hebben.
Bied me je dienstbaarheid aan en we zullen hen vinden.
Samen zullen we hun stem voor altijd laten zwijgen.
Tot die tijd, wil ik dat je ziet.
En luistert.
Eindelijk heeft de Witness
gesproken.
Kakariko Village.
Zelda.
Gegroet.
Hallo, geiten. Ik kom in vrede.
Goed graan.
Zag je vanmorgen draken in het veld?
Groeten.
Wapen, wapen, wapen, wapen.
Wapen. Weg.
Pardon, eigenaardige meesteres. Wat brengt je hier?
Ik ga gewoon voorbij, ging voorbij, voorbijgaand
via de mijne, de jouwe,
die kant op.
Dat zijn rare gewaden.
Ze zijn van The Old
Navy.
Misschien kunnen we je helpen, meesteres.
Ik zoek gewoon iets.
Trap.
Weet je misschien waar ik die kan vinden? De trap?
Je bent niet de eerste die haar wilde beklimmen.
Sta mij toe het aan je te laten zien.
Een vraag van de dame.
Antwoord waarachtig, want je bent hier onder vrienden.
Ken je deze zegel?
Ja.
Heks.
Haal Andrus de Slager, we hebben een ketter gevangengenomen.
Alsjeblieft, ik ben geen heks.
Andrus waarschuwde ons voor hen die het zegel kennen.
Zij die zijn slechtheid in hun hoofd hebben gezien,
niet met hun ogen.
Beide zal Andrus je ontnemen.
Mijn excuses, mevrouw.
Maar als we willen spreken, moet ik doen alsof.
Heksen zijn fantasieën in boeken en toneelstukken die er nog niet zijn.
Maar je zag het symbool, nietwaar? Weet je wat het betekent?
Ja.
Jij ook?
Ik ben zoals jij.
Of dat was ik.
Een ziener. Ik ben hier om de trap te beklimmen.
Sla de bel.
Ja.
Hoe weet je hoe je dat moet doen? - Van mijn vader. Hij is maakt dingen.
Hoe heet je, kiddo? - Chorus.
Ik ga je MacGuyver noemen. - Wie heeft de heks losgelaten?
Kijk eens aan. - Ik haat deze vent.
Geen beter aas voor een ketter, dan een ketter zelf.
Laat haar gaan.
O, ja.
Maak hen af.
Dat wil je niet doen.
Jennifer.
Otterogen.
Mijn God. - O, sorry.
Het is poep.
James Cole.
Zij is een Primaire.
Laten we gaan.
Waarheen? - Naar mijn vader.
Hij is een man met een visie.
Een open geest voor het onmogelijke.
Hij kan bouwen waar anderen alleen maar van kunnen dromen.
Hij is Nicodemus.
Hij heeft de antwoorden die je zoekt.
Ik hoorde over een ketter.
JAAR
2009
Ik heb dit overdrachtssysteem eerder gezien.
Het is splintertechnologie.
Hoe komt het dat jij Katarina Jones' levenswerk hebt?
Zij is mijn moeder.
Jij bent Hannah.
Hoe weet jij mijn naam?
Het spijt me. - Hoe?
Van je moeder. Haar Titan.
Wat?
De vrouw die me probeert te vermoorden.
De Witness is mijn moeder.
Omkleden.
Wat doe je?
We moeten hier weg. Die injectie was
mijn enige weg terug naar huis en ze zullen achter je aan komen. Ons.
James.
Jongens, kunnen we een Uber bellen?
Hoeveel verder nog?
Daar.
Vertel wat je zag.
Een ketter. Ze kende de tekening.
En nog één, een meisje.
En twee met wapens van vuur.
Deze ketters.
Reizigers. Een man en een vrouw?
Is dit mijn beloning?
Voor het slaan van de goddelozen?
Mijn excuses, mevrouw.
Ik word liever geslacht bij de varkens
dan me te verantwoorden voor een gepantserde hoer.
Een kind bevrijdde de ketter.
Dit lieten ze achter.
Ze waren daar.
De Primairen komen samen, ze communiceren met elkaar door de tijd.
Je kunt niet langer onderdrukken wat je bent.
Vertel me wat je ziet.
Laat hem het nu zien.
Waar?
Goed, ik zal eerst gaan. Jij dekt me.
Waarom ga ik niet eerst en dek jij me? - Ik kan beter schieten.
Je bent geen betere schutter. - Jawel.
Wat is dat?
Ze zijn al dood.
Ik hoor paarden en het zijn de slechteriken.
Ik hoor geweerschoten en je bende is hier.
Deacon.
Chorus. - Vader.
Hoe wist je dat je hier moest komen?
Je zoekt een wapen dat niet thuis hoort in 1491,
je vindt een man die dingen bouwt die hier ook niet thuis horen.
Hebben ze je gevonden?
Olivia weet het.
Kom mee.
Men loopt niet zomaar Mordor binnen.
Dat is die Tolkientroep, nietwaar? - Ja.
Ik viel daarbij in slaap.
Anna, vlees en eten voor onze gasten. En breng nieuwe gewaden.
Je dochter zei dat je ons kon helpen.
We zoeken naar een wapen, gemaakt door zieners zoals zij.
Ik ben James Cole.
Dat zeg jij.
Maar je brengt een duisternis met je mee.
Je vriend bewees zijn verdienste toen hij de gemaskerde buiten doodde.
Maar voor mijn dochters rol hierin,
zouden jullie zijn afgeslacht voordat jullie één voet in mijn huis zette.
Zij en ik zullen eerst praten voordat ik je zal helpen.
Dank je.
Wat is dat? - Het is mijn mes.
Ik weet het, maar waarom laat je het zo theatraal zien?
Omdat ik wil dat je het neemt.
Het is hier gevaarlijk.
Ik heb het niet nodig. - Pak aan.
Voor mij.
Goed.
Op een dag,
zal ik dat terug willen hebben.
Hoe gaat het met Jones?
Ze leeft. De laatste keer dat ik haar zag.
Wie weet voor hoe lang?
Waarvoor je hier ook heen kwam,
kun je maar beter waarmaken.
Dingen komen tot een hoogtepunt.
Daarom deden we dit alles toch?
Jones riskeren om jou hier te krijgen?
Ze zei altijd dat we op geleende tijd leven.
Vooral jij.
Ken je het echte verschil tussen jou en
de rest van ons niet-gekozenen?
Jij hebt Cassie.
Dat ding tussen jullie twee is,
meer dan de rest van ons bij elkaar.
Wat is er met jou gebeurd?
James.
Toen ze werd geboren, noemden we haar Elizabeth.
Maar toen ze zeven jaar was, wisten we dat ze anders was.
Stemmen, visioenen, maar geen waanzin.
Er zat een logica in.
Ik geloof niet in hekserij of goden.
Ik leerde haar dus kunst en getallen.
Daarom heet ze nu Chorus.
Zodat ze misschien de schoonheid zou kunnen zien
en niet de waanzin.
Ik was ook eens een Primaire.
Dat ben je nog steeds.
De stemmen in je hoofd stopten met spreken omdat de Witness luisterde.
We praten op een andere manier. Door de eeuwen van tijd.
Beklim de trap, sla de bel.
Hiermee stuurde je ons hierheen.
Dat is de sleutel tot een wapen dat voor jou is gemaakt door anderen, zoals mijn dochter.
Het laatste stukje in een puzzel, zo ontworpen dat het eeuwen duurt om het te voltooien.
Ik heb alleen geleverd wat ze vroegen. Ik...
Ik weet niet wat ze hebben gemaakt.
Waar zijn ze?
Ik weet zeker dat je niet verrast zult zijn te weten
dat we je komst al een tijdje hebben gezien.
Waar is het?
Ketters.
Heksen en tovenaars.
Primairen.
De Primairen spreken over je naam, James Cole.
Als één die door de tijd kan gaan
en hier terug zou komen, indien behoeftig en oprecht,
wat het nu is.
Waar is het wapen?
Je weet niets.
De Primairen kwamen van over de hele wereld.
Ze voorzagen het vanaf het begin tot aan de uitvoering ervan.
Ze beweerden dat het de demon een lot zou geven die erger was dan de dood.
Er is geen lot erger dan de dood.
Natuurlijk wel. Om nooit te hebben bestaan.
Waar is het wapen? - Wacht.
Ze hebben ons hier laten komen om het ons te ontzeggen.
Goed,
ik denk dat als iemand ons wil bedreigen
van de naderende dood, het is goed om dat deel te bekijken.
Maar wij twaalf zieners zien de waarheid.
Je bent gewoon een dwaas omhult met metaal.
Waar is het wapen?
Zulke vragen zijn voor blinden, zij die niet zien,
degenen die zichzelf Witness zouden noemen,
maar niet kunnen zien.
Je titel is een leugen, je kroon is onverdiend.
Een bijproduct, jouw kunst.
Afval.
Een gruwel van verrot vlees,
glibberend door de ingewanden van de oorzakelijkheid.
We wisten altijd al dat de ware Witness het bos van rood tot stand wilde brengen,
omdat ze bang is voor eenzaamheid.
De angst voor het niets.
Deze prinses is geen koningin.
De enige die van echt belang is
James Cole, niet jij.
Nooit jij.
Je spreekt in raadsels. Je verbergt je geest voor hem.
En voor mij.
Geen eenvoudige taak.
Niet nadenken.
Niet uit de hoogte doen.
Dat vereist grote concentratie.
Vertel eens,
kun je je concentreren terwijl je schreeuwt?
Ben je dwaas genoeg om te geloven dat we dit niet hebben voorzien?
We zijn niet bang voor dit einde.
We hebben ons al met olie bedekt.
Kom.
Waar is het wapen?
Chorus.
Vader.
Ik kan hen horen.
Niet praten. Denk.
Ze schreeuwen.
Niet gillen. Laat hem zien.
Ze kunnen niet meer zwijgen. - Dan is de tijd gekomen.
We moeten opschieten. Het is een dagreis van hier.
Ontmoet ons bij de poort.
Chorus, luister naar mij. Er is niet veel tijd.
Je moet dit nu aannemen.
Ik kan het niet langer voor je bewaren.
Het is aan jou om het te doorstaan.
Ik heb het wapen gezien.
JAAR
2043
Misschien moet je gewoon...
O, goed.
Misschien ook niet.
Ik zou gewoon, misschien moet je...
Verdomme, Ms Goines.
Je helpt niet. - Dat ding is erg belangrijk.
Wil jij het eens proberen?
Nee, bedankt.
Mag ik dan doorgaan zonder dat je over mijn schouder meekijkt
als een verdomde zigeuner...
Julian. Schiet alsjeblieft op.
Klaar?
Na jou.
Waar leiden ze naartoe?
Naar de duisternis.
Daarna het licht.
Beklim de trap, sla de bel.
Dit was een tempel.
Maar toen de Zwarte Dood kwam,
openden de priesters het als toevluchtsoord voor alle religies.
Bijgevolg werd het ontwijd en in de steek gelaten.
Daarom hebben ze het hier verborgen.
Wat is dat?
Je wapen.
Het is een machine.
Deze symbolen.
Ik ken ze.
Wat tekende dit?
De spiraal.
De bel is hetzelfde.
Als het er al is, waarom zou je het dan meebrengen?
Hoe is dit de sleutel?
Paradox.
Sla de bel.
En dan?
Dat hangt van jou af, James Cole.
Waar zal het hem naartoe sturen?
Wanneer?
Het begin, het einde.
Het spijt me, ik weet het echt niet.
James.
Nee.
De tijd is voorbij, mensen.
Wat doen we? - Sla de verdomde bel.
Daar komt ze.
Is het een wapen? - Dat was het.
Voordat ik het onderbrak.
Jones.
Een wapen om de demon te vernietigen.
Een machine.
Waar zou het je naartoe hebben gestuurd, James?
Je had het elk moment kunnen opgeven.
Geen verplichtingen en levend, samen in het later.
Niet nu, maar voor eeuwig.
Toch vochten jullie tegen een einde dat eraan kwam.
Niet de mijne, maar die van jullie.
Je kwam hier voor mijn kop, ik zal vertrekken met die van jullie.
James eerst.
We eren tijd met geduld.
Maar, Jezus Christus,
je onteert het met je eindeloze toespraken.
Jouw Rode Bos? Jouw perfecte moment?
Ja, het is een spektakeldiner.
Het is een one-woman show voor, laten we wel zijn,
een one-woman publiek.
Eens een verrader, altijd een verrader.
Je loyaliteit was voorspelbaar, Teddy.
Bespeelbaar. Jij wilde een doel?
Ik gaf je die die ik nodig had om te hebben. Om hen hier te brengen.
Naar mij.
Om te sterven.
Mijn tandeloze bloedhond.
Je gaf alles weg wat je had kunnen zijn. En waarvoor?
Voor hen.
Ik zou het opnieuw doen.
Dat weet ik wel.
Bedankt voor je opoffering.
Nu, James. - Nee, nee. James.
Nee.
Dood hen nu.
Hé, klootzak.
Zeg gedag tegen de Toekomstige Klootzak.
Adler, programmeer het pak voor een nieuwe sprong.
Ik ga terug voor Deacon.
Naar Titan. We moeten het wapen vernietigen.
Paradox deze plek, deze tijd, zodat ze nooit meer kunnen terugkeren.
De meeste tijd dat ik je zo snel kan geven is twee uur.
Wat gebeurt er?
Paradox.
Ze gebruikt Titan om het wapen te vernietigen.
Waarom werkt het niet? - Het kan niet meer op die tijd instellen.
Omdat er geen moment meer over is om op in te stellen.
We kunnen niet meer teruggaan.
Het wapen en Mr Deacon.
Ze zijn weg.
Dat is het probleem met tijdreizen.
Al het oude is weer nieuw.
Wist je dat dit zou gebeuren?
Nee.
En dan, ja.
Het was een machine.
We konden er niet achter komen wanneer het me zou sturen.
Het begin, het einde. - Het maakt niet uit.
Olivia is het centrum.
Een Djinn gemaakt door tijdreizen,
geen echt begin, geen echt einde
en dus onbreekbaar.
Zij is onze demon.
Er was eens een slang die slechts in één richting bewoog.
Ik weet niet wat het betekent.
Ik weet niet wie het voor het eerst zei of tegen wie.
Ik kan je vertellen dat de legende nutteloos is,
dankzij mij.
Mijn doel was om alles te leren wat ik kon van jouw moeder
en je vader, hier in het verleden.
Om te beëindigen wat zij niet konden.
De Djinn werd geboren op het moment dat Elliot en ik de doos van Pandora openden.
Het kan niet worden gesloten.
Het is haar cyclus.
We zijn er nu slechts een deel van.
Titan is bijna voltooid.
En dan het einde.
Een paradox zo enorm, zo destructief,
dat het niet ongedaan kan worden gemaakt.
De tijd zal instorten.
Het Rode Bos van mijn moeder zal er zijn.
Ze zal winnen.
Wat er ook gebeurt.
Waar ga je heen?
Ik moet iets gaan doen.
Maak je geen zorgen. Het wordt snel genoeg jouw idee.
Er is hier niets meer over. Er zijn geen stemmen, geen visioenen.
Het is gewoon een werveling van willekeurige symbolen en spiralen.
Wie zegt dat ze willekeurig zijn?
Je kunt maar beter snel beginnen.
HARTLE-HAWKING STADIUM 100% WAARSCHIJNLIJKHEID
KLAAR OM TE STARTEN
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com