- Będzie w areszcie w Wentworth. - Mowy nie ma, Don.
Chyba że dam radę podważyć proces.
Ta sucz mnie wystawiła i chciała zabić.
Razem załatwimy Dona Kaplana.
Twoja działka. Możesz mieć znacznie więcej.
Mam tylko boks, jest dla mnie najważniejszy.
- Jestem w cišży. - Z Jakiem?
- Zaraz tu będzie policja. - Cholera!
Franky Doyle, stój, poddaj się!
::PROJECT HAVEN:: ::PREZENTUJE::
WENTWORTH 6 odcinek 3 - Krew
tłumaczenie: titiŽ korekta: loodka
- Dobrze się pani czuje? - Zajęte!
Gidge musisz mi pomóc.
- Stacja benzynowa w Altonie - Do cholery!
Niedaleko Cross Street.
Postrzelili cię.
Jak noga?
Trzeba cię wzišć do szpitala.
- Tam będš szukać. - Potrzebujesz pomocy!
- Nie, proszę. - To dokšd?!
Mam metę.
- Możesz prowadzić? - Nie.
Nie odpływaj, kotek.
nie wiadomo, czy Doyle faktycznie była ranna.
- Kurna chodcie szybko! krew należy do zbiegłej Doyle,
postrzelonej przed policję. - Patrzcie, to Franky. - Cholera!
- Złapali jš? - Postrzelili, jebane psy!
Birdsworth! Masz widzenie.
Widzę, że niedługo wróci.
Siemanko.
Uwaga, osadzone stawiš się na stanowiskach pracy.
Gówno prawda, Kim!
Dawaj no to!
- Rita, sišdziesz z nami? - Jasne.
Boomer?
Kaz kompletuje wojsko?
- A ty się, Susan, nie dasz skusić? - Do czego?
Do wesołej gromadki Kaz.
Co to, po twojemu, dajš w kły".
Zrobię herbatę.
- Liz! Nie zaproponowała. - No tak. Kto się napije?
Ja pierdolę
Chcesz, Rita?
Pomogę ci.
Liz da sobie radę. W parzeniu herbaty jest wietna.
- Dzięki, nie trzeba. - To czarnš kawę, trzy cukru.
Liz!
Ja podziękuję.
Znów się z niš waflujesz? Nie kumam tego.
Zdrowe.
Nie!
Wycišgnijcie mnie!
- Doć tego! - Kurwa!
Baxter, sprzštaj ten bajzel! Łap za mop!
- Ta cipa na mnie wpadła! - Chcesz do izolatki?!
- Słyszała, Baxter, ruchy. - Jebać to!
- Boli? - Tylko się oparzyłam.
Spokojnie, ja się niš zajmę. Chod, Liz.
Ty niezdaro.
Zrobiłam, jak chciała.
Dzi ma przyjć ledcza.
Mówiłam, że chcę zmienić zeznanie, ale wštpię, czy to kupi.
Więc zrób, jak ustaliłymy.
Don Kaplan namówił cię do fałszywych zeznań. Tak było.
- Tak, ale - Żadnego ale!
- Soniu! - Wybacz.
Po krzywoprzysięstwie majš mi uwierzyć?
Mea culpa. To po łacinie.
Przyznanie się do winy.
Wyznajesz swój udział w przestępstwie.
- Mój udział?! - W stworzonym przez Dona spisku.
Obie padłymy ofiarš manipulanta.
Jestemy ofiarami.
No, dawaj!
Nie ma jak w domciu.
We dwie.
Muszę to obejrzeć.
Kula chyba utknęła.
Biedactwo
Musimy mieć sterylne opatrunki, antybiotyki, żeby zapobiec zakażeniu
Straciła sporo krwi. Może potrzebujesz transfuzji.
- Nic mi nie jest. - Nieprawda. Nie znam się na tym.
Nie wiem, co robić, skarbie.
- Musisz ić do szpitala. - W życiu, Gidge!
Wolę zdechnšć niż tam wrócić.
CISŁY NADZÓR 247
Uwaga, osadzone, możecie przejć do sali widzeń.
Miałam mieć dzi wolne.
Oby się okazało, że było warto.
Miała pani rację.
Byłam w zmowie, zeznajšc fałszywie
- Przyznanie się nie złagodzi kary. - ale nie z Soniš Stevens.
Byłam w zmowie ze ledczym Kaplanem.
On
On mnie uwiódł.
Naprawdę.
Wykorzystał mnie do szantażowania Soni.
Teraz zna pani prawdę.
- Zaproponowano nam statek na Filipiny. - Poważnie mówisz?!
- Ustaw to na moje wyjcie. - Już odmówiłem.
Zadzwoń do organizatorów, że pojedziemy!
Zapominasz o kasie.
Eddie, po tej walce przeszłabym na zawodowstwo!
- Podróż do Manili to 20 kawałków. - Zdobędę forsę.
Niby jak?
Powiem tak: mam tu możliwoć szybkiego zarobku.
- Kurza twarz! - Nie na dragach.
Zarobię te 20 tysi, a ty rób swoje i załatw walkę.
Dobra?
- Jak poszło? - Beznadziejnie.
- Nie mam wiarygodnoci przed sšdem. - To oczywiste.
Dlatego miała podkrelać poczucie winy; mea culpa!
Meaculpowałam, jak mogłam!
- Widocznie za słabo. - Stawałam na głowie!
Jeli mi się nie przydasz, to po co w ogóle istniejesz?
Chyba ci pokazałam, że lepiej mnie nie lekceważyć.
No włanie; odsłoniła się.
- Ty również. - Ale mnš tak nie telepie.
A niech cię szlag!
Szlag!
Policja otoczyła i zamknęła stację benzynowš w Altonie,
gdzie nieznana wspólniczka prawdopodobnie pomogła Doyle.
Policja jeszcze nie
Stevens do pani.
Co nowego w zwišzku z Gilmore?
Policja czeka na wynik sekcji. A osadzone milczš.
Mówiš o Doyle w wiadomociach.
Odetnij wszędzie telewizję, żeby osadzone się nie rozpraszały.
Co jest, Stevens?
Wszystko w porzšdku?
- le pani wyglšda. - Czego chcesz?!
Żebymy otworzyły mój warsztat i powróciły do projektu Zielona ciana".
Mam na głowie dwie ucieczki i zabójstwo.
Dlatego potrzebna pani dobra prasa.
Niech mój projekt będzie kagankiem resocjalizacji więziennej,
tak jak to było w planie.
A może wygodnš drogš ucieczki?
Nie przerasta cię to aby?
Niedawno się targnęła na życie.
To byłoby moim lekiem.
Panie Stewart!
Proszę wyprowadzić Stevens.
- Może to pani choć przemyli? - Chyba nisz.
- Nie skończyłymy tematu. - Ależ tak.
Zaciska się sieć obławy na zbiegłe z Wentworth Doyle i Ferguson.
Policja jest pew
- Co jest, kurna?! - Ki chuj?
- Juice, co ty zrobiła? - Nie odpowie, nie ma języka.
Włšczcie szkiełko!
Kurwa! Miała dać cynk, gdyby kto szedł!
Jebnšć w kuban czy co. Torbo gówna bez jęzora.
PIERDOL SIĘ
Czego chcesz, Bambo?
- Wchodzę w to. - W co? W mojš dziurkę?
Chciałaby. W Podziemny Kršg.
- Chcę walczyć. - Spoko. Mówisz i masz.
Mam warunki. Zero kopania i wyrywania włosów.
Będę walczyć w rękawicach i według zasad.
I jeszcze raz nazwiesz mnie Bambo", urwę ci łeb z płucami.
Dobra, co mi tam.
Chcę dodatkowš działkę z twojego zysku. 25 procent.
- Wal się. - No to nara.
Piętnacie procent.
Dwadziecia.
- Walczysz z kim i kiedy ci każę. - Spoko.
Dawaj Spike. Będzie rzenia.
Dobra, przyjmuję.
- Co? - Twoje przeprosiny.
- Wcale nie przepraszałam. - Co?!
Będę walczyć
w Podziemnym kręgu" Kosty.
Żartujesz? Nie wierz Kocie, ona cię wykorzysta.
Teraz role się odwrócš.
Możesz w ogóle walczyć z tym twoim zaburzeniem?
Allie, tyle lat już w tym siedzę.
Co, chcesz mi worek potrzymać?
Dawaj, chuda gnido.
Kotek, to odjazd. Musisz się poddać.
Mowy nie ma.
Pomagam zbiegowi; przynajmniej zamknš nas razem.
- Zjadłyby cię tam żywcem. - No we.
Dzięki przenikliwoci psychologa
wykorzystałabym ich słaboć i zaczęła rzšdzić.
Było mi z tobš cudownie, Gidge.
Nawet nie próbuj.
Nie poddasz się, o nie.
- Wzywam karetkę. - Kurwa, nie!
To mnie puć do domu po leki i antybiotyki.
- Obiecuję, że zaraz wrócę. - Nie id.
Zostań ze mnš.
Cholera.
Gidge?
Bridget?!
Kurwa mać!
- Odsuń się od okna! - Gidge?
- Gdzie była? - W domu.
Jechali za tobš?
Odjechał.
Ja pierdolę.
Już dobrze.
Piękna jeste.
Powiedzieć ci co?
Przy pierwszym spotkaniu nie mogłam cię znieć.
Miałam cię za wcibskš pindę, która nic, tylko się rozpycha.
Ciebie trzeba było pchnšć, zdopingować.
Ale na drugim spotkaniu
już cię strasznie pragnęłam.
Wiesz, kiedy się w tobie zakochałam?
Po tecie z rysowania obrazka.
- Superlaska - w superwozie.
Choćby nie wiem co, tkwimy w tym razem.
Zgoda?
Uwaga, osadzone. Blok H może ić na niadanie.
Widziałam cię z Ruby na siłowni. Fajnie, że się zbliżyłycie.
Trzymałam worek, a ona go tłukła. Zbliżenie jak cholera.
Jest w niezłej formie, ale musi poćwiczyć kombinacje.
Kiedy boksowałam. Żeby się utrzymać na prostej.
To ci się udało.
Fajnie, że Ru trenuje.
To sprzyja bystroci umysłu i spokojowi duszy.
Co? Cios w gębę?
Mówię o sztuce, mentalnoci sportowej, dyscyplinie ćwiczeń.
Gdy włożyć w to serce, powstaje rodzaj czystoci duchowej.
To, do czego się przygotowuje, czyste nie jest.
A ty tu czego?
- Siadaj, nie krępuj się. - Musimy pogadać.
- Zjedz. - Zliż.
Co, kurwa?! Spierdalaj!
Włanie zamierzasz zakończyć te wasze walki, co nie, Kosta?
Nie za bardzo.
Wiesz, jak skończyła ta, co mnie wkurwiła?
Zszyła nie tę czarnš łapę.
Spike puciła farbę. To nie Connors jej najebała.
To Ruby.
Te twoje kary to nędza. Brak ci do tego jaj.
Dopieprz się tylko do walk, a wszystko wygadam.
Okłamała mnie?
Ty wpierdoliła Spike?
Czy może Ruby?
Czemu jš kryła?
Młoda ma krótki wyrok, chciałam, żeby miała spokój.
No to wykurwicie!
Jak się czujesz?
Jakby do mnie strzelali.
- Wyjęłam to z twego plecaka. - Zabrałam listy z chaty Iman.
A przejrzała?
- Prawie same reklamy. - A to?
- Wycišg z karty kredytowej? - Ta pozycja LUG".
- Stałe zlecenie. - No i?
LUG to po prostu magazyn.
- Iman go miała? - Nadal ma.
Zostań tu, Gidge.
Kurna chata.
Nie otworzę.
- Bez klucza nie wejdziemy. - Gdzie on jest?
- Musi być w mieszkaniu. - Całe przetrzšsnęłam.
To będzie w jej rzeczach, oddanych do więziennego depozytu.
Które nadal sš w Wentworth?
Czyli muszę tam wrócić.
Co zamierzasz?
Gdy zastopuję walki, Kosta się wygada i będę musiała przeszyć rękę Ruby.
- To co? Musisz albo jeste cienka. - Powiedz mi co, czego nie wiem.
Panie J, wiadomo co o Franky?
- Wyłšczylicie szkiełko! - Polecenie naczelniczki.
- Ale co z Franky? - Nic nie wiadomo.
- Nie znaleli jej? - Chyba mówię, nie?!
Co się, facet, tak ciskasz?
Wiemy choć, że się trzyma.
Można prosić na słówko?
- Chodzi o Doyle? Nic nie wiem. - Co się z panem dzieje?
- Dobrze się pan czuje? - Czego chcesz?
Cokolwiek pan zrobił, celem była ochrona dziewczyn.
Zrobił pan to, co konieczne.
Jest pan porzšdnym gociem, proszę o tym pamiętać.
Uwaga, osadzone, można korzystać z telefonów.
Koniec z twoimi walkami.
Jeli olejesz, co mówię, gwarantuję, że masz pozamiatane.
Znajd sobie jakie zajęcie. Muszę pogadać z Liz.
- Po co? - Chyba mi ufasz? - No.
Liz przyczyni się do ponownego otwarcia warsztatu.
- Jak? - Mówiła, że mi ufasz.
- Ufam. - Czemu tego nie czuję?
Jak sobie chcesz.
Dzień doberek, Lucy. Milczenie ci dzi służy?
- Miałam wietne spotkanie z Annš. - Kto to taki?
- Moja reprezentantka. Obud się! - Fakt.
Wszystko idzie jak po male.
Z twojš pomocš ujawnimy wałki Kaplana.
- Gliny mi nie wierzš! - To pierwszy krok.
Jednoczenie przeprowadzimy kampanię PR ukazujšcš mnie jako pozytywnš siłę
dšżšcš do poprawy jakoci życia kobiet spoza mojego rodowiska.
Ale w tym celu trzeba odnowić projekt Zielona ciana".
Powodzenia.
Nie lekceważ moich możliwoci.
Nie możesz tego poważnie brać pod uwagę!
Tš drogš uciekły dwie osadzone.
Muszę kończyć. Jutro o tym porozmawiamy. Czeć.
- Mogę przyjć póniej. - Nie, to zwykła biurokracja.
Wejd.
Jak się czujesz?
Szczerze? Do dupy.
- Herbaty? - Czytasz mi w mylach.
- Poproszę dzbanek herbaty. - Tak jest.
Usišd.
Rano w wiadomociach
wspomniano o wspólniczce.
Sugerowano, że pomaga jej Ferguson, ale wiemy, że to mało prawdopodobne.
Do mnie Franky się nie odzywała.
Oczywicie, bardzo się o niš niepokoję, ale nie.
Dzięki.
Ja pieprzę!
- Nic się nie stało. - Przepraszam. Zalałam dywan!
Daj nam papierowe ręczniki!
- Sierota ze mnie. - Nie chciała. Zrobię drugš herbatę.
Jasny gwint! Zupełnie zapomniałam. Już 14.00, muszę lecieć.
- Przepraszam. - W porzšdku.
- Zadzwonię jutro i pogadamy. - Jasne.
- Iman Farah? - Rany! Vero
- Okłamała mnie. - Posłuchaj - Pomagasz Franky.
- Bo wiem, że jest niewinna. - Pójdziesz siedzieć.
- Nieważne. - Dla mnie tak.
Ona potrzebuje mojej pomocy. Nie odwrócę się od niej.
- Przekroczysz granicę - Już to zrobiłam!
Przekroczyłam granicę!
Mam jš przekroczyć z tobš?
Proszę cię.
- Daj mi to. - Proszę cię, Vero!
To nie wyjdzie z więzienia, dla twojego dobra.
Co zrobisz?
Wyjd.
- Ręce do góry! - Tak, to ona.
Wilson, Anderson, sprawdcie ogrodzenie.
- Nic pod nim nie ma. - Czysto, nie ma nikogo.
Płot czysty!
Znalelimy to w wagonie.
Antybiotyk wypisany na paniš.
Mamy też zakrwawione ubrania, opatrunki, telefon
i całš masę listów adresowanych do Iman Farah.
Po co tam była?
Czego szukała?
I gdzie jest teraz? No już; Franky potrzebuje lekarza.
Jeli naprawdę chce pani jej pomóc, a to widać, proszę nam powiedzieć.
Pomoc przestępcy.
Do dziesięciu lat.
Ale jeli będzie pani współpracować, mogę zatuszować sprawę.
Pani wybór.
Nie ma żadnego wyboru.
Musicie mnie oskarżyć.
- Co z tym patrzakiem? - Dobry, naczelniczko.
Stevens
Nie wiem, za jakie sznurki tak szybko pocišgnęła,
ale włanie dzwonił prezes Rady,
żšdajšc przywrócenia twojego projektu.
Powiedziałam mu, że to fatalny ruch.
Od tego jest Rada.
Majš szersze spojrzenie, nieprzytłoczeni codziennym zarzšdzaniem.
- Rada podzieliła się po równo. - To znaczy?
Że ja miałam głos decydujšcy. Nie zrobisz nic za moimi plecami.
Pamiętaj, kim jeste.
Więniarkš.
Nikim więcej.
Uwaga, osadzone, blok H może skorzystać z kantyny.
Co robisz?
A jak mylisz?
- Przecież Kosta miała z tym skończyć. - Tak, kto doniósł Kaz, ale
Kosta ma to głęboko w dupie.
- Muszę walczyć. - Po co?
Mam szansę jechać za granicę, przejć na zawodowstwo,
a do tego potrzebna jest forsa.
Całe życie tego chciałam.
Dobra,
pomożesz mi owinšć dłonie czy nie? No we!
Dobra. Dawaj je tu.
Dobrze.
Teraz dookoła kciuka
Jest pani wolna.
- To wszystko? - Na razie tak.
- Przyprowadzilimy pani auto. - Bardzo dziękuję.
Wylij za niš dwa wozy.
Mamy przejrzeć pocztę Iman Farah?
Doyle wzięła jš nie bez powodu.
- Susan! - Siemka!
- Co ty wyprawiasz? - Szukam swojej forsy.
Jebana mać!
- Po co ci pienišdze? - Na zakłady.
Pożyczysz mi 20?
- Albo nie, Kosta za mnie założy. - Co ty gadasz? Gdzie sš wszyscy?
Na walkach! Dawaj, lecimy do warsztatu.
Do mojego warsztatu?
Walczš w MOIM warsztacie?!
Dobra.
15?! Boże
Pięć stów na Mitchell, 3:1. I dwie na Baxter.
Walczysz ze Spike?!
Bułka z masłem.
Koniec zakładów! Więcej nie przyjmujemy.
- Nie, jeszcze ostatni! - Gdzie masz siano?
- Wiecie, że mam. 20 na Ruby. - Dobra, wpiszcie jš.
- Uważaj na siebie. - Walcz! Walcz!
Cisza!
Walczcie!
Dawaj, Ruby!
Dajesz, Ruby!
Zaskocz mnie!
Dowal jej!
Pomóc ci, cizia?
Walcz!
Co jest, wstawaj!
Podnie się!
Koniec walki!
- Mówię: doć! - Ruby!
O kurwa!
Tak nie można!
Przestań!
Przerwać walkę!
Wstawaj!
- Przerwij to! - Nic już nie zrobię.
Załatwiona!
Ruby, nic ci nie jest?!
Spadamy stšd.
Ostrzegałam cię, Kosta.
Co, będziesz tu ze mnš walczyć?
Rzucasz mi wyzwanie?
To w pralni po pracy. I we kosę.
Doyle?!
Wychod z garażu!
To koniec! Nie utrudniaj sprawy!
Jeszcze możesz wyjć.
Czas ci się kończy.
Nie wchodcie! Jestem uzbrojona.
Blefuje.
Wchodzimy, Wade.
Rany, znajd się. Gdzie jeste?
Przygotować się.
Ręce do góry!
Nie ruszaj się!
Ręce do góry!
Chcę widzieć twoje ręce.
Doyle?!
Uwaga, osadzone stawiš się na stanowiskach pracy.
- Będzie ciekawie. - Przy odrobinie farta.
Zaczyna się.
Kosta! Nawet jak kojfniesz, i tak chcę swojš kasę.
Co tu się dzieje?
Idš na siebie z kosami; ta, która wygra, będzie rzšdzić.
Przerwać to! Wszystkie wracajš na swoje bloki!
- Nic nie robimy! - Kosta, rzuć to!
Rozejć się, bo i was pozamykam!
Boli, puszczaj, kurwa!
Nic mi nie jest.
Ja pierdolę! Musisz ić do piguły.
- Nie, wszystko gra. - Sikasz krwiš, kobieto!
Po chuj przylazła?!
- Ma krew w moczu i nie chce pomocy. - Obejrzę.
Pokaż.
Miała co pod rękawicami.
Przynie trochę lodu.
- Kurwać! Ja pieprzę - Już dobrze.
Strzelisz mi teraz kazanie?
Nadal będziesz mnie chronić?
Nie mam takiego zamiaru.
Ja cię tego nauczę.
Będziesz kiwać i rozdawać ciosy jak Mayweather.
Zrobimy co z twoim lewym prostym, bo jest do dupy.
Mógłby być twoim atutem.
Kład się, obłożymy to lodem.
Wypućcie mnie, kurna!
Halo! Słyszy mnie kto?
Jebane gady.
Chryste!
Kapujesz klawiszom, Kaz?
A miałam wybór?
Wiesz, co będzie, gdy babki się dowiedzš.
To było jedyne, co mogłam zrobić. Próbowałam.
Nie potrafię bić kobiet i już.
Jeli donoszenie tobie pomoże ochronić kobiety
to niech tak będzie.
Dobra.
Dzięki.
W magazynie
- znalazłam ołtarzyk, Gidge. - Wiem.
Była wietna, mała.
wietna.
- Gdzie może być Joan Ferguson? - Nie wiem.
- Przecież zwiałycie razem? - Dowiedziałam się o tym z gazet.
Ale znalazłam zdjęcie z odciskiem palca, z krwiš.
Już ustalilimy, że należał do Farah, a krew do Pennisiego.
To dowód, że Iman zabiła, tak?
Nie. To tylko poszlaki.
Ale znalelimy co innego.
Telefon komórkowy.
A w nim zdjęcia autorstwa Farah. Na wszystkich był Mike Pennisi.
Martwy.
Zrobiła je chwilę po zabójstwie.
Mówiłem też z Tinš Mercado.
Przyznała się, że dała Ferguson fałszywe alibi na czas mierci Farah.
W zwišzku z tym oddalamy wszystkie zarzuty.
Koniec, skarbie. Już po wszystkim.
- Boziuniu! - Robimy misia.
Jak dobrze was widzieć.
- Nie do wiary, że ci się udało! - Było o włos.
A ty co? Nie rycz.
Zrobiła to. Brawo, misia.
- Siadajmy. - Co u was? - Dzięki.
- Nie wierzę, że cię widzę. - Łatwo się mnie nie pozbędziesz.
- Kocham was. - A my ciebie.
tłumaczenie: titiŽ korekta: loodka
facebook.com/ProHaven