NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Nigdy wcześniej nie chciało mi się tak jeść.
Ale pustkę miałam nie tylko w żołądku.
Nonnie mnie rzuciła, mama gdzieś zbiegła,
a Bob Armstrong miał mi za złe, że ujawniłam go jako Boba Barnarda.
I ciężko go winić.
Sama się za to nienawidziłam.
Ostatni tydzień spędziłam w ukryciu,
obżerając się, a już wcześniej nie mogłam wejść w stare spodnie.
Wiedziałem, że jedzenie nie załatwi moich problemów. Ale co mi zostało?
I wtedy otrzymałam odpowiedź.
Drew Barrymore przyjeżdża do Atlanty?
To boska interwencja.
SPOTKANIE W ATLANCIE
Ona dawała mi znaki.
Drew nie poddała by się, zażerając się do upadłego.
Więc co by zrobiła?
DREW BERRYMORE O SWOJEJ NOWEJ KSIĄŻCE, ODRODZENIU
I SILE ZADOŚĆUCZYNIENIA.
Posprzątałaby ten bałagan.
Odkupiłaby swoje winy.
Tak jak w Ten pierwszy raz, kiedy Drew pisze,
że Michael Vartan wcale nie jest zbokiem.
Ale nie mogłam zacząć od sprawy z Bobem.
On nienawidził mnie najbardziej.
Nonnie przynajmniej nie zrujnowałam życia.
Żeby tylko odebrała telefon.
Wiesz, że to, że odebrałeś mnie z odwyku, nie znaczy, że do ciebie wróciłam?
Wiadomo.
Ale jak muszę iść na kolację z ojcem i jego nowym chłopakiem,
to najlepiej zrobić to z moją byłą,
której ojciec umawia się z moim.
Wkurzyłaś się na niego za to?
Dostałam szału.
Ale teraz mu współczuję.
Musiało być trudno
tak długo się z tym ukrywać.
Chciałbym mu współczuć.
Moja mama ciągle z nami mieszka.
No i ciągle mam w głowie obrazek twojego ojca na moim
- i odwrotnie... - Okej, mogłam wziąć Ubera.
Magnolia i Brick są w drodze.
Chyba założysz koszulkę, zanim przyjdą?
Pewnie. Nie chcę pobrudzić ubrań przy gotowaniu.
Bez obaw, będzie dobrze.
Skąd ta pewność?
Ukrywamy się tu od czasu, kiedy Patty nas wydała.
Unikamy spojrzeń, uciekamy od rzeczywistości.
Ale niefajnie tak?
To jak miesiąc miodowy.
Etta Mae zgodziła się na rozwód,
więc możemy być sobą.
Mów za siebie. Ja nawet nie wiem, czy to prawdziwy ja.
Daj spokój. Znowu myślisz, że nie jesteś gejem?
Czuję się jak lesbijka, Bob.
Zamieszkaliśmy razem po tygodniu.
Nie wiem... My razem,
w tym domu, żyjąc w ten sposób,
to nie był mój wybór.
- Tylko Patty. - Słuchaj.
Możesz zrobić krok naprzód, jeśli chcesz.
Załagodzenie sprawy z Brickiem to dobry początek.
Okej? No to jazda.
- Koszulka! - A, tak.
Więc, Brick...
Przyrządziliśmy dla ciebie twoje ulubione schabowe.
Nie jadłem wieprzowiny, od kiedy mój kumpel Andy kupił sobie świnkę.
Mogę przygotować ci coś innego.
Nie trzeba. Nie mam apetytu.
Wybacz, Brick. Staram się.
Stresuję się. Nie wiem, jak się przy was zachowywać.
W porządku, Bob. Bądź sobą.
Tak, oszustem i kłamcą.
Dobrze, Brick.
Wiem, że dziwnie widzieć mnie z mężczyzną.
Dla mnie to też niespodzianka.
To tylko dla ciebie.
Masz obsesję na punkcie butów i torebek. Wielki szok - jesteś gejem.
- Jestem bi. - Bez różnicy.
Gej, bi, hetero, trans. Nie ma problemu.
Problem w tym, że zdecydowaliście się rozbić dwie rodziny.
- Okej, Brick, uspokój się. - Nie mówiłem do ciebie.
Brick, z szacunkiem, proszę.
Wiecie co? Nie mogę tak.
Bob, starałeś się. On potrzebuje czasu. Zostaw go.
Więc...
jesz jeszcze wieprzowinę?
Jak, do diabła, się tu dostałeś?
Zmieniłam zamki.
Zapasowy klucz był pod wycieraczką.
Niezły z ciebie Sherlock homo.
- Idź już, proszę. - Widziałaś Bricka?
Mieliśmy zjeść razem kolację.
Nie poszło po mojej myśli. Chcę pogadać.
- Nie ma go. - Przed domem stoi jego samochód.
To może poszedł pobiegać.
Mam wrażenie, że nie chce z tobą rozmawiać.
I szczerze mówiąc, ja też nie, więc proszę, byś wyszedł.
Coralee, musimy nauczyć się rozmawiać o naszym synu.
Składam pozew o rozwód, Bob.
Nie...
- Nie chcę rozwodu. - A czego się spodziewałeś?
Myślałeś, że zostaniemy małżeństwem, mimo że jesteś gejem?
Nie gejem, tylko bi.
Jesteś jak w Brokeback, Bob.
Dwóch gejów po ślubie z kobietami
zdradzających w myślach wasze nieświadome żony.
To nieprawda. Obaj lubimy kochać się z kobietami.
Choć on mówi, że jest gejem, co nie ma sensu...
Bo to ściema!
Rozumiesz? Ściema.
Całe nasze małżeństwo jest kłamstwem.
To nieprawda. Kocham cię.
Nie, nie.
Nie mów mi tego.
Już nie masz prawa mi tego mówić.
Wciąż jesteś najseksowniejszą kobietą, jaką znam,
ale istnieje druga część mnie,
- której nie znałem... - Dobra. Wiesz co?
Idź snuć swoje seksualne wywody w innej kuchni.
Może u twojego chłopaka.
Coralee, dałem ci przestrzeń, żebyś mogła poukładać swoje sprawy.
- Nie zrobisz tego samego dla mnie? - Nie.
Nie w tej sprawie.
Zostaw klucz na ladzie.
Koniec rozmowy.
Kiedy Nonnie nie odbierała telefonu,
Choi pomogła mi ją namierzyć.
Hej, Patty.
Nie chodzisz na lekcje,
nie odpisujesz ani odbierasz.
- Martwiłem się. - Niepotrzebnie.
A mój brak odpowiedzi potraktuj jak znak, że nie chcę z tobą rozmawiać.
Chcę cię przeprosić. Kupiłem ci prezent urodzinowy.
Nosiłeś go ze sobą?
Skąd wiedziałeś, że tu będę?
- Śledziłeś mnie? - No weź go.
- Weź! - Nic od ciebie nie chcę.
Proszę, zostaw mnie.
Powinnam przejmować się stalkerem,
ale bardziej martwił mnie stan relacji z najlepszą przyjaciółką.
Hej.
Cześć, Patty.
Dobrze cię widzieć!
Choi, to twoja sprawka?
Przepraszam, ale to dziwne, że już się nie kumplujecie.
Jesteście jak gofer i bita śmietana...
albo Charlie Manson i Sharon Tate.
- Albo Jerry Lewis i... - Dobra, Choi.
- Załapałyśmy. - ...Dean Martin.
Mam propozycję pokojową.
Nie wiem, czy słyszałaś,
ale Drew Berrymore przyjeżdża na podpisywanie nowej książki.
I zrozumiałam, że pójście bez ciebie nie miałoby sensu.
Więc kupiłam bilety.
Ty naprawdę nic nie kumasz.
Mówiłam ci, że potrzebuję przerwy,
co znaczy, że to ja decyduję, kiedy ona się kończy.
Nie ty.
I, tak na marginesie, już nie lubię Drew.
Teraz lubię Charlize Theron.
Przykro mi. Mogę jakoś pomóc?
Coralee.
Nie, ale ja mogę pomóc sobie.
Coralee. Sześć z lukrem, sześć bez,
dwie kokosanki,
jedna bajaderka, dwie rurki z kremem i Cola Light.
Mam gości.
Możemy pomówić?
Widzi pani? Jest ze mną koleżanka. Chodź tu.
Naprawdę chcę ci zrekompensować moje zachowanie.
Zastanawiam się, jak to zrobić.
Możesz zacząć od zjedzenia połowy.
Ocalisz mnie w ten sposób przede mną.
Więc nie nienawidzisz mnie?
Tak było...
bo dałaś mi naszyjnik od Stelli Rose
i chciałaś mi odebrać Boba.
Bardzo tego żałuję. Teraz jeszcze bardziej.
To oczywiście bez znaczenia, bo woli rurki z kremem od bez.
Wychodzi na to, że mówiąc prawdę o Bobie, wyświadczyłaś mi przysługę, Patty.
Musiałam znać prawdę.
Teraz mogę zrobić krok naprzód.
Wyżyję się na tych pysznościach,
a potem może znajdę inwestora na Tampazzle.
- Tamp-co? - Tampazzle.
Tampon z frędzlem, za który możesz go wyciągnąć.
Boże, na pewno bym go używała.
No nie? A Bob tego nie widział.
Mówię poważnie. Utrata Boba może wyjść mi na dobre.
Teraz mogę być osobą, którą zawsze chciałam być. Bez Boba jako utrudnienie.
Przynajmniej jedna z nas czuła się lepiej bez Boba.
Ty też tak możesz, Patty.
Powiedziałam to na głos?
Jesteś mądra. Nie musisz być popychadłem Boba.
I nie potrzebujesz konkursów piękności.
Właśnie, że tak.
Całe życie byłam mądra. Mam same piątki.
Ale nikt nie chce iść na studniówkę z największą kujonką w klasie.
Chcę poczuć, jak to jest być piękną.
Ty jesteś piękna.
Nie czuję się tak.
Schudłam.
Potem znalazłam chłopaka, nowych przyjaciół...
a wciąż czuję się jak przegryw.
Och, skarbie.
Ciągle myślę, że kiedy...
stanę na scenie z innymi dziewczynami...
i założą mi koronę...
to wtedy poczuję się...
wystarczająco dobra.
Rozumiem. Potrzebujesz nagrody.
Walidacji.
Tak.
Ale to już zaprzepaszczone. Siedzę i obżeram się.
Konkurs regionalny jest za tydzień. Mam o 5 kilo za dużo.
To masz szczęście, bo znam eksperta w szybkim chudnięciu.
Zapaśnicy muszą czasem zrzucić pięć kilo w dwa dni,
żeby pozostać w kategorii wagowej. Znam sztuczki.
Następne siedem dni to pocenie i głodówka.
Pobiegajmy trochę, zanim zaczną działać środki przeczyszczające.
A skoro o gównie mowa...
Przepraszam za moje gówniane zachowanie.
- Nie ma potrzeby. - Jest.
Jesteś taki pomocny...
- a ja byłam trochę zdzirą. - Trochę?
Rzuciłaś mnie, nie posłuchałaś mnie w sprawie Christiana,
sypnęłaś mojego ojca.
Dobra. Prawdziwą zdzirą.
Powiedziałaś prawdę o moim ojcu, więc w sumie mi pomogłaś,
a ja też zrobiłem parę świństw.
Zdradziłem Magnolię, spałem z Reginą.
No i lubię patrzeć, jak cierpisz.
Więc podnosimy tempo.
Dzień dobry. Jak spałaś?
- Kiepsko. - Ja też.
Bob nie wrócił wczoraj do domu.
- Pewnie szukał Bricka. - Tak.
Ale mógł zadzwonić.
A ty dlaczego kiepsko spałaś?
Pierwsza noc w nowym łóżku?
Nie. Rozmyślałam o Roxy.
Tak? O czym konkretnie?
Żal mi jej, że spędziła tyle czasu bez ojca.
Myślę, że powinieneś się do niej odezwać. Przegadać to.
Zróbmy to razem.
Dobrze widzieć cię żywą. Myślałem, że już po tobie.
- Dziwne, brzmisz jak mama. - Przepraszam, szukałem cię.
- Całą noc? - Coralee chce rozwodu.
Zostawię was samych.
Dzięki, skarbie.
Chodź, usiądź.
Co jest? Co się stało?
To było straszne. Jest wściekła.
Myśli, że nasze małżeństwo było fikcją.
Z plusów to...
przynajmniej możemy być teraz razem z czystym sumieniem.
Z tym, że ja nie chcę rozwodu.
Nie...
Co chcesz powiedzieć?
Chcesz do niej wrócić?
Nie, tego nie powiedziałem.
Naprawdę? Bo tak szczerze, to wygląda, jakbyś nie chciał iść naprzód.
Myślałem, że jest scenariusz, w którym
- wszystko jest w porządku. - Tak? Jak?
Myślisz, że będziesz tak latał między nami?
- Tydzień ze mną, tydzień z nią. - Nie wiem.
- Oszukujesz się, Bob. - Jak to?
Unikasz rzeczywistości.
Ty...
Zacznij opłakiwać stratę dotychczasowego życia.
Może potrzebowałem płaczu.
Czułem, jakby cząstka mnie umarła.
Zabita przez moją byłą protegowaną, Patty Bladell.
Ja i Brick ćwiczyliśmy dwa razy dziennie
i czułam się silniejsza.
Dobra, stop. Potrzebuję przerwy.
Okej. Masz...
- Wypij to. - Co w tym w ogóle jest?
Sok z limonki, pieprz cayenne, syrop klonowy, jajko,
- Owś... - Wystarczy.
To samochód Christiana?
- Śledzisz mnie? - Nie. Zatrzymałem się, żeby napisać SMS.
- Przypadkiem jesteś tu, gdzie biegam? - Przypadkiem jesteś tu, gdzie stanąłem.
- Może tak miało być. - Nie wierzę w to.
- Co tu się dzieje? - Christian mnie śledzi.
Wyluzuj, chłopaczku.
Spieprzaj stąd albo dzwonię na policję!
Policję? To ty mnie zaatakowałeś.
Następnym razem dostaniesz mocniej.
Jedź stąd! I żebym cię więcej nie widział!
Dobra już. Odjadę.
- W porządku? - Już tak.
- Zadzwońmy po gliny, - Nie, nie.
Ma rację. To ty zacząłeś.
Poza tym chyba wziął to do siebie.
Nie ma twojej mamy, więc daj znać, jakby wrócił.
Został nam ponad kilometr. Dalej.
WYNIKI TESTU GENETYCZNEGO
Czy to znaczy, że jesteś moim biologicznym ojcem?
- Stella Rose i mój ojciec nie żyją. - Skłamała,
bo ją o to prosiłem.
Bardziej przejmowałem się moim wizerunkiem niż prawdą.
Skąd ta zmiana?
Jest gejem.
- Nie rozumiem, w jaki sposób... - Niedawno się ujawniłem.
I teraz chcę prowadzić bardziej uczciwe i otwarte życie.
Zdałem sobie sprawę, że krzywdziłem ludzi,
udając kogoś innego.
Teraz chcę to wynagrodzić
obu moim córkom.
A ja chciałabym poznać moją siostrę.
- Więc robicie to dla siebie. - Nie.
Robimy to dla nas. Dla naszej rodziny.
Nie jesteście nią. Nie mam rodziny.
Spędziłam dzieciństwo w domach zastępczych,
nie mając swojego miejsca.
Porzuciliście mnie.
To pierwszy raz, kiedy o was słyszę,
więc zróbcie coś dla mnie i dajcie mi spokój.
Co robisz?
Przeniosłem dziś rzeczy z mieszkania Coralee.
Większość jest w schowku, ale jest parę kartonów,
które chciałem przejrzeć.
Słuchaj...
- Jak chcesz to odkręcić... - Nie chcę.
Muszę zrobić krok naprzód, jak mówiłeś.
Po prostu czuję się winny.
Brick miał rację. Rozbiliśmy dwie rodziny.
Zrobiłeś, co mogłeś, by chronić swoją rodzinę. Ja też.
Widziałem się dziś z Roxy.
I jak poszło?
Nie za dobrze.
Popatrz na nas. Mieliśmy być szczęśliwi.
Jak geje!
Dobra...
Musimy się rozerwać.
Mam pomysł.
Od razu mi lepiej!
Cudownie pokazać światu, kim naprawdę jestem.
Poliż.
Zasmakuje cie.
Przepraszam, jestem tu z kimś.
To chyba nie moje środowisko.
No weź, Bob. Odpręż się. Bądź wesoły jak tęczowa flaga.
To chyba nie moja kolorystyka.
Chłopaki...
To delikatna tkanina!
Tak, tatuśku, ściągnij to!
Ściągnij wszystko!
Nie o to...
Nie przestawaj się kochać.
To twój pierwszy taki klub. Nie uprzedzaj się.
Mówiłem ci, że nie jestem taki jak ty.
- To nie moi ludzie. - Ale ja jestem twój.
Jest wiele rzeczy, które możemy robić jako para.
Nie wszystkie mają striptizerów i stroboskop.
Nie zamykaj się, kochany.
Trochę ponegocjujemy i coś wymyślimy.
Co, kurwa?
Nie, nie, nie.
Co, jeśli jeden z tych miśków nas śledził
i chce zrobić z nami jakieś świństwa?
Pomarzyć można.
Przepraszam, przewróciłam śmietnik.
Roxy, co ty tu robisz?
Spytałam Stelli Rose, dlaczego kłamała.
Wejdź do środka.
Powiedziała, że zapłaciłeś jej za milczenie.
Mogła wydać te pieniądze na mnie,
więc dlaczego mnie oddała?
Kto robi coś takiego?
- Chodź tu. - Strasznie się czuję.
Wolisz herbatę brzoskwiniową czy cytrynową?
Zaczęłam myśleć, że mogę wygrać konkurs regionalny bez pomocy Boba.
Czułam się silna, niezależna i nieustraszona.
No, może bez tego ostatniego.
Mój Boże!
Dzięki, że mogę tu spać.
- Już czuje się bezpieczniej. - Cieszę się,
że zadzwoniłaś. Wygląda na to, że
Christian nie posłuchał, więc weź to.
Mama kupiła go po kursie samoobrony.
Jedna seria i gość leży jak zabity.
Dzięki. Będę trzymała pod poduszką.
Tylko nie zrób sobie krzywdy.
Albo mi. Raz się poraziłem - nic fajnego.
W łazience są zapasowe ręczniki.
Jesteśmy z mamą na dole, więc jak coś,
to dzwoń.
Brick, poczekaj.
Mógłbyś tu ze mną zostać?
Jako kolega.
Jestem trochę wystraszona.
Jasne. Jeśli mogę pomóc.
Dzięki.
Potrzebuję czegoś jeszcze.
Czy jest szansa...
że pójdziesz jutro ze mną poznać Drew?
Podziwiam ją od zawsze.
To dla mnie bardzo ważne
i byłoby super, gdybyś był tam ze mną.
Jeśli masz czas.
Pewnie. Jesteśmy umówieni.
Wreszcie czułam się lżej -
i nie tylko dlatego, że znowu schudłam.
Wyjaśniłam sprawy z Brickiem i Coralee.
Ale pozostał jeden Armstrong do przeproszenia.
Dobra, ręczniki są w łazience dla gości,
wymieniłem prześcieradło.
Mogę zrobić dla ciebie coś jeszcze?
Może przekupisz jury konkursu regionalnego?
Przekupię? W jakim sensie?
Popatrz na mnie. Jestem w rozsypce.
Nigdy nie wygram bez pomocy Stelli Rose.
Źle się wysławiam, ubieram.
Stella Rose kazała mi robić to całe rodeo...
My ci pomożemy.
- Serio? - Chwila. My?
Pomyślałem, że razem przygotujemy Roxy.
Żadnych striptizerów czy stroboskopów.
Co powiesz?
To fajne uczucie wiedzieć, że Brick chroni mnie przed moim byłym,
ale teraz musiałam sama zdać się na odwagę.
Cześć, Bob.
- Wyjdź, bo zawołam ochronę. - Zaczekaj.
Chwila. Możemy pogadać?
O czym?
O tym, jak zrujnowałaś moją reputację?
Jak zniszczyłaś moją rodzinę?
O tym, jak okradłaś mnie
z możliwości wyboru w bardzo pogmatwany,
skomplikowany i osobisty sposób?
Przepraszam.
Wiesz co? Może i lepiej.
Uwolniłaś mnie,
bym mógł pracować z prawdziwą pięknością, która ma serce zwycięzcy.
Co...
Co chcesz powiedzieć?
Przygotowuję Roxy do konkursu.
A teraz wyjdź.
Może szaleństwem było myśleć,
że Bob wybaczyłby mi po wszystkim, co mu zrobiłam.
Ale od momentu, kiedy go poznałam, czułam, że jest między nami więź.
Nie mogłam uwierzyć, że to koniec.
Nie tak miało się to skończyć.
Proszę.
Kochanie!
Wpadliśmy z Roxy na genialny pomysł.
Co ty na to, żeby Roxy została twarzą CARO?
Twojej fundacji, Centrum Analityki Raka Odbytu.
Potrzebuje nowej platformy.
Bob, co z tobą? To fantastyczny pomysł.
Patty przyszła do mnie do biura.
- I jak poszło? - Nie za dobrze.
Powiedziałem okropne rzeczy. Tak, żeby ją zabolało.
- To zrozumiałe. - Sam nie wiem.
Może jestem taki sam jak ona?
Jeżeli ja mogłem tak stracić nerwy,
to może powinienem zrozumieć...
Moment. Chyba nie chcesz jej wybaczyć?
Nie.
Nie wiem. Dużo razem przeszliśmy.
Podobnie jak Hitler i Mussolini. Pamiętamy, jak wyszło.
Zapomnij o Patty,
skup się na Roxy.
Może Bob miał rację.
Może musiałem pożegnać się z więzią, którą miałem z Patty.
Nie mogłam uwierzyć, że Bob tak szybko mnie zamienił.
I to na Roxy? Moją największą rywalkę?
Już była idealną kandydatką, a teraz miała idealnego trenera.
Teraz nie wygram regionalnych.
Patty?
Co ty tu robisz?
Mieszkam tu, kiedy mama jest poza miastem.
A co ty tu, do diabła, robisz?
Czekam na Coralee.
Mam świetny plan biznesowy dla Tampazzle,
ale nie odbiera telefonu, więc użyłam klucza spod wycieraczki.
To włamanie.
Nie. To determinacja.
Chcę wejść w tamponowy biznes i nie dam się spławić.
Odbiło ci. Coralee nie będzie zainteresowana.
- Uwiodłaś Bricka. Oskarżyłaś Boba... - Hej, hej.
Wszyscy wiemy, co zrobiłam,
i słono zapłaciłam za grzechy.
{an8}Chcę odkupić winy, a najlepszym sposobem będzie pomóc jej.
{an8}Mam kontakty, mogę znaleźć inwestorów,
{an8}przydać się, że tak powiem.
{an8}No i mam masę świetnych pomysłów.
Faktycznie jesteś chodzącym natchnieniem.
To ty zasugerowałaś Dixie, żeby udawała kalekę?
Tak!
I podziałałoby, gdyby Dixie nie była takim mięczakiem.
Zrujnowałybyśmy twoją reputację i byłaby z tego świetna historia powrotu.
Zaadoptowana królowa piękności i jej cudowne ozdrowienie.
Obchodzi cię w ogóle, gdzie jest?
Oczywiście, że tak!
Ale odjechała z moim domem, a teraz nie odbiera telefonu,
więc dbam o najdroższą mi osobę.
O siebie.
Kłamiąc i depcząc po wszystkich na swojej drodze?
Nie praw mi morałów, Patty Bladell.
Zniszczyłaś Bobowi życie.
Dopuściłaś się świństw na swojej drodze.
Zdaje się, że zawsze kiedy próbujesz postąpić słusznie,
los kopie cię w tyłek.
Zrozum jedno, Patty.
Uczciwość jest dla mięczaków.
Dlatego porzuciłam ją dawno temu. Liczy się efekt końcowy. Kropka.
Kurka, zapisz to.
- To świetny slogan. - Regina...
wyjdź albo zadzwonię po gliny.
Dobra. Ale przekaż ten biznes plan Coralee.
Niech będzie.
A, i powiedz jej,
że wypróbowałam jej prototyp i działa super.
- Regina, nie. Wyjdź. - Zobacz.
- Teraz. - Widziałaś!
Już tego nie zapomnisz.
Pa, Felicia.
Regina była stuknięta, ale przy tym może miała rację?
Może uczciwość jest dla mięczaków.
Postąpiłam uczciwie, za przykładem Drew,
a dostałam kopa w tyłek.
Nonnie mnie odrzuciła, Bob też.
Został mi tylko konkurs regionalny, który musiałam wygrać.
Co zrobiłaby Regina Sinclair?
TACO PARÓWA
Załatwiłaby Roxy.
Oczywiście nie mogłam jej zabić - to by było szaleństwo.
Ale jeśli tylko Roxy stała mi na drodze do zwycięstwa konkursu,
musiałam dopilnować, żeby nie wystąpiła.
Może byłam lekkomyślna po dniach głodówki
albo nie myślałam trzeźwo przez odwodnienie,
ale mój plan zdawał się przyjść z samej góry.
Pożyczę wan parówkowy, pojadę za Roxy, aż zostanie sama,
zwabię ją do środka, wywiozę za miasto
i zostawię tam na czas zawodów.
A wtedy ją wypuszczę.
Nikomu nie stanie się krzywda.
Musiałam tylko wymyślić jakieś przebranie,
żeby Roxy mnie nie rozpoznała.
Od: Reginy Dostałaś mój konspekt?
Do: Reginy Tak. To nie dla mnie.
Imponujący pomysł, Coralee.
{an8}Nie wiedziałem, że masz serce przedsiębiorcy.
Mój tato prowadził firmę, jak wiesz,
{an8}więc musiałam coś podłapać.
{an8}A ten pomysł z Tampazzle...
{an8}Jest twój?
Absolutnie.
Zrozumiałam, że jest luka na rynku i wpadłam na pomysł, jak ją wypełnić.
{an8}Mogą być w różnych rozmiarach, zależnie od wielkości...
Nie ma potrzeby się w to zagłębiać.
- Dobrze. - Poza tym bardziej interesuje mnie
pomoc w wypromowaniu cię.
Bez Boba.
Nie tylko ciebie upokorzył.
Spotkało mnie wiele uwag klientów na temat...
mojego syna, pedzia.
Ale to coś dużo większego.
Nie mówiąc już o tym, że zapisałem firmę Bobowi Barnardowi,
nie wiedząc, że jest homosiem.
Wiesz co...
To nie powód, żeby używać takich słów.
Bronisz go po tym, co ci zrobił?
Nie, tylko...
Nie odpowiada mi takie słownictwo.
Lepiej odpuść sobie tę lewacką gadkę,
zanim zaczniesz chodzić na spotkania z inwestorami.
Wiesz, kim są moi klienci.
Big Tobacco, Big Oil,
- NRA, KKK. - KKK?
Chcesz, żeby zainwestowali w Tampazzle?
Uwielbiają tampony.
Są biali.
Poza tym chcą wbić się na rynek produktów dla kobiet,
by ocieplić wizerunek.
Ale wtedy wyglądałoby to tak, jakbym ich popierała.
To trochę niemoralne.
Czujesz tę ironię?
To lekka przesada.
Twój wybór.
Ale mam nadzieję, że masz dobrego prawnika,
bo jedyny sposób na zebranie pieniędzy
to wyciśnięcie ostatniego grosza z mojego syna, pedzia.
I posprzątane.
Mój ojciec przerywa emeryturę,
by prowadzić sprawę rozwodową Coralee.
Przykro mi.
Byliśmy małżeństwem przez 20 lat, jestem ojcem jej dzieci,
a ona tak mnie traktuje.
- Cierpi. - Ja też.
- To jakby umarła część mnie. - Bo tak jest.
Jesteś pogrążony w smutku. Słuchaj...
Masz za sobą zaprzeczenie
oraz złość. Czas na depresję.
To dobry znak.
Mówisz?
Następny etap to nadzieja.
Wybacz, że nie dowierzam.
Idę popracować do biura.
Oczyścić umysł.
Boże.
Łóżeczko!
{an8}Do: Dixie Pierożku, wróć, proszę.
{an8}Znalazłam nam nocleg - u Patty Bladell!
Coś do Patty.
„Droga Patty,
kocham cię.
Widzę cię taką, jaką jesteś,
i nigdy cię nie zostawię.
Buziaki, Christian”.
Szekspir to z ciebie nie jest, Christian.
Zobaczmy.
„Co zrobiłaby Drew Berrymore”?
No to...
Coralee, co ty tu robisz?
Dostałam wiadomość, że jest pilna sprawa.
- Nic nie pisałem. - Ale ja tak.
Zostawiłeś telefon w kuchni, kiedy zmywałem.
Nie ma to jak rodzinne ciepło i zaufanie.
- Potrzebujemy mediacji. - Mogłeś zadzwonić do mojego prawnika.
Nie prawną, tylko osobistą.
Na pewno możemy się dogadać. Odnaleźć szczęście.
Łatwo ci mówić.
Wy zostajecie ze wszystkim,
a ja z niczym.
Dosłownie.
Dom, samochód i konta bankowe są zapisane na ciebie, Bob.
Nie mogę nawet kupić biletów do teatru bez twojej wiedzy.
Wszystko jest twoje.
- Co? - Weź wszystko.
Dom, pieniądze,
cokolwiek chcesz.
Chcę ciebie, Bob.
Właśnie tego chcę.
To wszystko nie ma znaczenia bez ciebie u mojego boku.
Coralee.
Tęsknię za moim mężem.
A ja za moją żoną. Bardzo.
Przepraszam...
zostawię was.
Bob, poczekaj.
Ciebie też kocham.
Co?
- Was oboje. - Bzdura!
Nie możesz przyjąć do wiadomości,
że mogę kochać dwie osoby jednocześnie?
Już dobrze. Pomogę ci.
Ja to zacząłem,
to i ja to skończę.
Przepraszam. Nie chciałem...
Nie.
Tak może być.
Jak może być?
Tak.
Myślałam, że będę zazdrosna.
To znaczy, że nie jesteś?
Jestem.
Ale...
w inny sposób.
Od dawna chciałam to zrobić.
Ja też.
To może...
może więcej...
to lepiej?
To był najlepszy albo najgorszy pomysł w moim życiu.
Całą noc śledziłam Roxy.
Od Barnardów, przez krawca, po siłownię.
Zakładałam, że przed samymi zawodami będzie wypacać ostatnie poty.
Brick, co tam?
Patty, gdzie jesteś? Kolejka do Drew Barrymore jest gigantyczna.
I nie wolno zajmować miejsc.
Cholera, kompletnie zapomniałam.
- Mówi, że zapomniała. - Z kim rozmawiasz?
- Z Nonnie. Też tu jest. - Daj mi ją.
Jak to zapomniałaś? To Drew Barrymore.
Nie przeszło ci na nią?
Kłamałam.
Przemyślałam naszą rozmowę. I naszą relację.
Przepraszam za moje słowa. Możemy skończyć z tą przerwą?
Jasne. Zajmij mi miejsce.
Chciałam spotkać się z Drew, ale wygranie zawodów było ważniejsze.
Co, do k...?
Napisy: Piotr Supernat