Gordon geeft Geschiedenis.
Waar geef je les? - Des Moines.
We zoeken naar iets nieuw.
Er is heel wat geschiedenis in deze stad, niet alles ervan is goed.
We kenden je vader. Jij bent Henry Deaver, nietwaar?
Wat is er in de kelder? - Laat me de Staatspolitie niet hoeven bellen.
Je blijft achter. Vooruit. Welke kant is het op, zoon?
Je vader noemde het... - De Stem van God.
Binnen in deze kamer heerst complete stilte, misschien de enige totale stilte op aarde.
Er gaat iets vreselijk gebeuren.
Je bent geen dag ouder geworden,
niet gedurende 27 jaar.
De reden, de vlek, de vloek op onze stad.
Vermoedelijke brandstichting in het Juniper Hills Hospitaal.
De politie gaf een foto vrij, maar geen naam.
Het kwade achter je aan slepen, overal waar je naartoe ging.
En na al die jaren,
weet ik nog steeds niet wat jij echt bent.
Het fundamentele probleem is dat repressie een vies woord is geworden,
terwijl het in feite een Darwiniaans middel is.
De menselijke geest is speciaal ontworpen om veel van haar oude leed te vergeten,
zoals het lichaam ontworpen is om haar wonden te genezen.
Ja, maar willen evolutionaire psychologen
niet ook hun heuristische gelijk halen?
Je impliceert toch niet dat we de lessen van de geschiedenis moeten negeren?
Huxley en Rogers hebben empirisch bewezen dat het fetisjeren van culturele herinneringen
zowel gevaarlijk als roekeloos is.
Wel,
dan ben ik misschien een dwaas, maar een dwaas met een carrière.
Maar,
weet je wat ik gewoon niet kan vergeten?
Dat jij mijn vrouw hebt geneukt.
Het is inderdaad een mooi landschap.
Er is geen massagraf van zomer- toeristen in Castle Rock.
De gemiddelde prijs voor een huis met drie slaapkamers
ligt 39% lager dan in het volgende postcodedistrict
en van zodra Main Street terug is aangelegd,
vliegt de waarde van de eigendommen door het dak.
Dat trouwens pas vorig jaar vernieuwd werd.
Hoort de kunst er ook bij?
Jij bent binnen. - Meer. Meer, meer.
Hier? - Daar?
Ik heb het.
De weduwe zei dat hij honderden schilderijen maakte.
Ik vraag me af waar de rest is.
Ik vond de sleutel van de kelder.
Gordon?
Kom je naar boven?
Ja, nog vijf minuten.
Ik dacht dat we het
nog eens konden proberen?
Kunnen we niet zeggen dat het nooit gebeurd is?
Dat probeer ik.
Castle Rock Historische B&B. Kan ik u helpen?
Absoluut.
Mooi zo. Dag.
Gordon.
We hebben een boeking.
De moordhoofdstad van 1991. Kan je dat geloven?
Gordon had altijd al interesse voor het macabere.
Hij deed zijn doctoraat over de BTK moordenaar.
Een sociologische analyse. Niets al te sappig, vrees ik.
We geloven dat dit de eerste volledig meeslepende
logeer-ervaring van historische integriteit is, voor de echte misdaadliefhebber.
Een kans om in een huis te verblijven waar echte moorden worden nagebouwd,
tot in voortreffelijke details.
En als we meer eigendommen in de stad verwerven,
denken we dat Castle Rock een unieke bestemming kan worden.
Voor jonge, mensen, die ons gaan 'liken'.
Hoe lang zijn jullie al getrouwd?
Dertien jaar. - Ik maar twee jaar.
Voor de rondleiding morgen, kunnen we...
Dat is wel goed, we vertrekken hier vast toch al vroeg.
We wilden enkel een slaperige, kleine stad.
Ik snap het.
Bedankt.
Gordon?
- Past Perfect -
Vertaling: Dweez
Henry.
Ik ben het, Molly.
Henry. Ik ben het, alles goed?
Kom op. - Waar zijn die mannen?
Weet ik niet.
Hebben ze je alleen maar daar opgesloten en gingen ze weg?
Was jij daar binnen, samen met mij?
Heb je me op die manier gevonden? - Zo ongeveer.
Ik weet het niet.
Het was verwarrend.
Ik weet dat het maar een paar uur was, maar het voelde aan als jaren.
Ik dacht dat ik wist hoe de wereld in elkaar zat.
Wat echt is en wat niet.
Ik klink als een gek.
Mensen hebben me al mijn hele leven gek genoemd.
Je raakt eraan gewoon.
Het spijt me.
Je bent niet gek.
Voordeur open.
Wendell?
Mam?
Wendell?
Wat doe jij hier?
Waar is mijn zoon?
Hij is niet hier.
Waar is hij?
Voordeur open.
Wendell.
Ben je in orde?
Is hij nog steeds hier?
Ga naar boven. Sluit de deur. Blijf binnen tot ik het zeg.
Wat bedoel je naar boven? Wat is er mis? - Ga naar boven.
Sluit de deur, doe het nu. - Maakt oma het goed?
Achterdeur open.
Waar ga je naartoe?
Je mag hier niet zijn.
Wat heb je gedaan?
Ze was bang.
In de war.
Ze heeft hem gedood. Ik heb het opgeruimd.
Als we het lijk het bos in brengen... - Waar heb je het over?
We moeten haar beschermen.
Hoor je het?
Echt waar?
Eindelijk.
We moeten gaan, we moeten het bos in gaan. - Wie ben jij?
Waarom heb je naar mij gevraagd?
Ik heb op jou gewacht.
Ik heb 27 jaar lang gewacht.
Staatspolitie van Maine. Kom naar buiten als je daar binnen zit.
Ik heb je uit die kelder gered en ik heb hier niet om gevraagd.
Kom nu naar buiten. Dit is je laatste waarschuwing.
Begrepen, centrale.
Handen omhoog.
Volgens de autoriteiten zijn er verschillende andere verdachten
behalve de John Doe die net werd vrijgelaten uit Shawshank,
mogelijk betrokken bij de ramp in Juniper Hill.
CCTV-beelden tonen meerdere patiënten
die op hetzelfde moment hun matrassen in brand staken.
Deze mensen hadden geen verleden van brandstichting...
Lilith.
Ik weet niet wat me bezielde. Ik ben geen moordenaar.
Het is nooit gebeurd.
O, verdorie.
O, Jezus Christus. - Rustig maar.
Hallo?
Hallo. - Dag.
Moet je eens kijken.
Kunnen we je helpen? - Sorry, ik ben Jackie.
Van Sweet Chariot Taxi.
Ik zag je website en ik dacht dat we elkaar wel konden helpen.
Excuseer me een moment, ik moet...
Ik kan tegen mijn vrachtjes over jullie praten
en ik zou het waarderen
als jullie mij zouden aanbevelen bij jullie gasten.
Wel, wel. Wat hebben we hier?
Om eerlijk te zijn, ik wil mezelf een schop geven
omdat ik datzelfde idee al vijf jaar geleden had.
Verander deze stad in een pretpark met als thema moord.
En nu met de directeur en zijn vriend in de kooi,
nog afgezien van Juniper Hill, is dit hier een goudmijn.
Maar jullie deden het eerst, dus
respect.
Johnny Carrick, 1929. - Inderdaad, redelijk obscuur.
Niet voor mij.
Zijn neef verloor alles bij de crash van de vastgoedmarkt
en Johnny weigerde om hem te helpen.
Dat is een kapbijl.
Het is geen brandbijl. Carrick was een brandweerman.
Jij kent je soorten bijlen.
Juffrouw...? - Torrance.
Jackie. Het staat op het kaartje. - Juist ja.
Vanavond komt er een grote groep aan,
dus moeten we... - Absoluut.
Als je een vrijwilliger nodig hebt, zoals een lesgever of zo,
ik doe heel veel...
Wel, aangename kennismaking. - Jou ook.
Waren jij en hij goede vrienden?
Hij zorgde voor jouw oma. Gedurende een lange tijd.
Probeerde een goed mens te zijn.
Soms was hij dat.
Oma zei dat ik weg moest gaan.
Ik wist niet waar naartoe.
Sorry dat ik er niet was. Ik had jullie niet alleen moeten laten.
Waar was je gisterenavond?
Ik had iets te doen. - Ik sliep op een kerkbank in opa's kerk.
Dit is gestoord, pap. - Henry?
Ik wilde met je praten.
Je uitleggen wat ik deed, voor ze me afvoeren.
Hij kwam op me af.
Ik probeerde me te verbergen, maar hij vond me in de schuur.
Ik had geen keuze.
Ik was bang, Henry.
Hij joeg me angst aan.
Je weet hoe hij kan zijn.
Mam, waar heb je het over?
Het is natuurlijk moeilijk voor jou, maar je weet het wel.
De manier waarop hij je behandelde. Ik was bang dat hij je iets zou aandoen.
Wie, mam? - En ik je niet zou beschermen.
Dat had ik moeten doen, maar ik deed het niet, omdat hij niet goed bij zijn hoofd was.
Papa?
Ik weet niet hoe hij terugkwam, maar dat deed hij.
Alleen ging ik deze keer tegen hem in, zoals ik eerder had moeten doen.
Ik beschermde jou.
En je zoon.
Je zult me toch helpen, niet? Om alles uit te leggen?
Je zult me helpen hen te laten inzien dat ik geen keuze had.
Ga Alan zoeken.
Hij kent die mannen. Ze vertrouwen hem.
Hij kan met hen praten.
Ga Alan zoeken.
Verdachte is blank, ongeveer 1m93, midden twintig
en draagt een effen overjas. Hij is gewapend en gevaarlijk.
Maar hij was jouw cliënt, niet?
Dat weet je best. - Toch kreeg je zelfs zijn voornaam niet.
En hij zei geen woord over Juniper Hill?
Veertien doden en nog vijf vermisten.
Volgende keer denk je misschien beter na voordat je een gek uit de gevangenis haalt.
Misschien werd hij gek in de gevangenis.
Je moeder is nog steeds in de war over wat er gebeurd is.
Ik kom morgen opnieuw langs om nog eens met haar te praten.
Alleen in mijn aanwezigheid.
Wat? - Je kent me niet meer, of wel?
Daria Reese. Mijn dochter zat samen met jou op school. Dana.
Ik zat in de ouderraad. - Het spijt me.
Niet erg, maar wie kan jou vergeten?
Hoe noemden de kinderen jou ook al weer?
De Zwarte Dood? - Zijn we klaar?
Je bent pas twee weken terug in de stad
en er ligt weer een dode in je huis.
Ook in Shawshank. Ik hoorde dat de agent die alle cipiers doodde
je hoofdgetuige zou zijn. Je was daar toen het gebeurde.
Jij lijkt net een verdomde vuurpijl.
Wat is het nummer van je penning?
Je hoort nog van me.
Kom hier.
Kom mee.
Waar vroeg ze naar?
Vertel me het, pap.
Deze stad is ziek.
Altijd al geweest. Daarom bracht ik je nooit mee naar hier.
Had ik nu ook niet moeten doen. - Ik hoorde wat oma zei.
Ik was aan het luisteren. Al die...
Al die dingen over je vader?
Die verklaarden het één en ander. - Wat verklaart het dan?
Oma lijdt aan dementie.
Zij vertelde me meer over jou op één dag, dan jij in mijn hele leven deed.
Wendell.
We kunnen hier over praten. - Nee, dat kunnen we niet, pap.
Jij kunt dat niet.
Ik kom naar Boston van zodra ik hier klaar ben.
Ik zal een paar weken blijven, of langer.
Laten we dan nu naar huis gaan. Samen.
Alsjeblieft.
Ik wou dat ik dat kon doen, maar ik... - Kan niet weg gaan?
Juist?
Ik heb nog een paar dagen nodig.
Henry, dit is Molly. Ik hoorde het van Sheriff Pangborn.
Het spijt me zo. Bel me als je kan, alsjeblieft.
Jezus.
Kom op. Weer één.
Overal waar die kerel gaat, sterven er mensen.
Juniper Hill, directeur Lacy van Shawshank en nu Alan.
Hij doet die dingen zelf niet,
het is alsof
anderen het voor hem doen.
Hij zet ze er precies toe aan.
Ik weet het ook niet.
Ik heb nooit zoiets gevoeld, toen ik in zijn buurt was.
Hij zei dat hij op me gewacht had.
Dat hij me uit een kelder redde en 27 jaar op me gewacht heeft.
Mag ik je een rare vraag stellen? - Natuurlijk.
Je hebt het huis van Lacy gezien. Ben je ooit in zijn kelder geweest?
De weduwe zei dat ze de sleutel niet kon vinden.
Ik heb op je gewacht.
Ik heb 27 jaar gewacht.
Dit is Henry Deaver, ik ben er even niet. Spreek een boodschap in na de toon.
Dag. Henry.
Ik ben het. Ik kom naar je toe.
Ik kan nu niet alleen zijn, in orde?
Kan ik je helpen?
Het spijt me.
Ik heb geklopt, maar...
Ik ben advocaat en een man die ik vertegenwoordig is...
Wel, je schilderijen...
Ik kan maar beter vertrekken.
Ja, dat denk ik ook.
O, verdomme.
Hou op.
Laat me gerust.
Ze waren zo eng.
Iets leek niet in de haak te zijn,
dus reed ik er nog eens langs, omdat...
Wel, je kunt zeggen dat ik aan het rondneuzen was.
Ik was mezelf niet meer, snap je?
Wel verdorie.
Wat doe jij hier?
Waar is Henry?
Ik denk niet dat hij al klaar is.
Klaar?
Klaar voor wat?
Maar jij kunt me helpen.
Omdat jij mij kent.
Ik weet niets over jou.
Jawel.
En ik ken jou.
Je ouders.
Ze hadden daar een televisie staan.
Soms lieten ze je laat op blijven om films met hen te kijken.
Je zat vaak bij het raam daar,
in een grote zetel,
luisterend naar je muziek.
Hallo? - Henry, dit is dominee Appleton.
Je moeder kwam net naar de kerk en ze leek in de war te zijn.
Ze vroeg me of... - Wanneer was dat?
Sheriff Pangborn deze keer in leven was of dood.
Waar is ze nu? - Ik wilde haar naar huis brengen,
maar ze ging snel weg. Ze leek heel gedesoriënteerd.
Ik maak me zorgen over waar ze naartoe ging.
Henry? Henry?
Verdachte heeft het gebied verlaten. - Ik dacht dat je hem in de gaten hield.
Je kleurde je nagels met Tipp-ex.
En je bed stond daar.
Daar stond je bureau.
En je had een zaklamp.
Je scheen ermee heuvelopwaarts.
Hoe weet jij dat allemaal?
Ik was er ook.
Daar buiten, in de bossen.
Dat is waar je stierf.