Ons verhaal begon met Miss Rebecca Sharp's ontsnapping uit de school,
haar poging het hart van de broer van haar nieuwe beste vriendin te veroveren,
een lot erger dan de dood. - Gouvernante?
Aldus een oud huis, een nieuwe meester... - Die je welkom heet in zijn nederige woning.
...en, oh, ja, een knappe held. Vanavond, charmeert kleine Becky haar weg
door het donkerste Hampshire en verder, want ja, dit is Vanity Fair,
Een wereld waarin iedereen streeft naar wat het hebben niet waard is.
Vertaling Bertus D Kluts
Miss Sharp begint vrienden te maken
Zij wast zich nooit achter haar oren. - Liegbeest.
Dit is mijn bureau. En dat van Violet.
Ik hou van lezen, maar zij houdt alleen van dieren.
U mag nu onze lessen hervatten.
Eerste moeten we jullie aanwezigheid registreren.
Miss Rose Crawley?
Aanwezig?
Miss Violet Crawley?
Aanwezig.
Lord Mouse van Mousingham Hall?
Aanwezig.
Rebecca Sharp?
Aanwezig.
Onthoud meisjes, we zitten hier allemaal samen in.
Zelfs Lord Mouse van Mousingham Hall? - Vooral hij.
Un, deux, trois, quatre, cinq, Six.
Cache-cache. - We spelen verstoppertje.
Dat is mijn favoriete spel.
Jouw broer weer met zijn oude trucjes.
Alweer een kunstzinnige sloerie, zonder twijfel.
Ik zit er nooit naast.
Mag ik spelen, Mademoiselle?
Nee, dat mag u niet. - Maar het is Rawdon.
Ik word weggestuurd, kleine zus. Een heer moet altijd buigen voor een dame.
Maar wil jij mijn geheime boodschapper zijn?
Ik geloof dat je charmante gouvernante een foto van mij en mijn broer liet vallen.
Geef het haar terug, als ze niet kijkt.
Blaas een kus, zodat ik door kan tot het diner.
Vader zegt dat ze sterk aanbevolen werd.
Door Miss Pinkerton's Academie Voor Jonge Dames? Een broedplaats voor fortuinjagers.
Misschien in jouw tijd. - Probeer niet grappig te zijn, Bute.
Sept, huit, neuf.
Ben je nog hier? Vooruit, cache-cache.
Vingt et un, vingt-deux, vingt-trois,
vingt-quatre, vingt-cinq,
vingt-Six, vingt-sept, vingt-huit, vingt-neuf...
Goedemorgen Miss. - ...trente.
Ik kom.
Je maakt mijn puppy bang.
Klim aan boord, vooruit.
Zie je deze weg? Anderhalve kilometer lang.
Hij is heel goed. - Verdomd goed.
6.000 pond aan hout in die bomen, en weet je wat dat betekent?
Dat u heel rijk bent.
Het betekent dat elke struikroker in de county het de moeite waard vindt
om het te proberen bij Sir Pitt Crawley. Stropers, ploertige agenten en failliete huurders.
Ik zet mijn advocaten op allemaal. - Mijn arme lieve Papa was de wet te na.
Ik won en verloor meer rechtszaken dan enig man in Engeland.
Hij liet me zoveel hopeloze zaken lezen dat ik nogal een expert werd.
Ga verdomme van mijn weg af. - Sla hem neer, papa, dood hem.
Ploertige agenten of failliete huurders? - Hem? Hem is mijn zoon en erfgenaam.
Hij is mijn zoon en erfgenaam, niet hem.
En haar mijn schoondochter met een zuur gezicht. - Tante Martha.
Rijke baronets met meer rechtszaken dan bomen hoeven niet zo voorzichtig te zijn met grammatica
dan arme gouvernantes. Als u wilt dat ik naar uw papieren kijk...
Rovende kleine vlegels.
Ik haal de ziel uit jullie vuile kleine lijf. Kom hier.
Ik trek elke centimeter huid van jullie kleine ledematen.
Als ik jullie in handen krijg...
Inspecteer je me, Miss Crawley? - Ik lees je gedachten.
En wat vind je daar? - Je denkt dat je in plaats van gouvernante,
liever secretaris wilt zijn.
Ik heb graag een plan.
Zegen, Heer, dit voedsel dat we gaan eten. - Meisjes, ophouden.
En wij bidden tot U, Heer, dat het beter is voor onze ziel,
dan voor ons vuige lichaam. - Amen.
En als een arme bedelaar, hongerig of dorstig, wandelt langs de weg,
Heer, zend hem hierheen. - Amen.
En als wij zondaars tot eeuwigheid overgaan... - Amen.
Amen.
Zal ze aardig zijn voor mijn meisjes? - Alsjeblieft, mama.
Je halsdoek is afgezakt.
Haar is mijn vrouw, de tweede Lady Crawley, Becky.
Nog geschifter dan de eerste, die stierf in jouw bed.
Dat was mijn geliefde moeder. - Let wel, ze beet niet zo van zich af.
Dat geef ik haar na.
Mouton au navet, meneer. - Heerlijk.
Schapenvlees en knolraap. Alweer.
Ze zullen jaloers zijn in de kazerne.
Het is gewoonte in de society het gerecht te noemen zoals ik deed.
Schapenvlees is schapenvlees en knolraap is knolraap.
Ik doodde dat schaap met mijn eigen handen. Hier, ruik maar.
Ik hoop dat je je niet laat afschrikken door onze familie-gewoonten, Miss Sharp.
Helemaal niet, kapitein Crawley.
Ik vind stadsmensen oppervlakkig en harteloos. U niet?
Ik ben zo blij met je bezoek, kapitein Dobbin. Ik hoop dat je kunt adviseren.
Ik weet dat mijn kleine zorgen de je minste zorg zijn, maar...
Kapitein Dobbin, ik leef in angst dat George wordt weggeroepen om te vechten.
De oorlog is voorbij,
en wij wonnen.
Hij beantwoordt mijn brieven nooit.
Misschien schrijf ik te veel.
Hij zou blij moeten zijn met elk woord.
Geef het aan mijn George, met al mijn liefde, waar je hem ook vindt.
Ik schrijf nog een brief aan Becky.
Ik hoop zo dat ze onder vrienden is.
IJdelheid, ijdelheid, alles is ijdelheid.
Aldus de stem van de prediker, in berisping en bespotting,
van alle aardse bezigheden. Lees verder.
Toen zag ik in mijn droom dat, toen Christen en Trouw uit de woestijn kwamen,
zij weldra een stad voor zich zagen. - Heel goed, Violet?
Rawdon is terug naar Londen. - Wat een opluchting.
Lees verder.
En de naam van die stad is IJdelheid, en daar is een fair, Vanity Fair genoemd.
Geen kaarsen boven, Miss Cru.
Is Vanity Fair geen ijdele, verdorven en dwaze plek?
Vol met allerlei soorten bedrog, valsheid en pretentie?
Nee.
Ja?
Lees verder.
Regels zijn regels, Miss Becky. Je moet naar je bed in het donker.
Jij mooie, kleine del.
Ik ben geen del, ik ben een Montmorency, van mijn moeders kant.
My Lady. We zijn vereerd. Buig, jonge Horrocks.
Tenzij je Horrocks elke avond voor de kaars wilt laten komen,
zorg ervoor om tien uur in bed liggen.
Ik begon alvast met uw huurcontracten en plande voor de ochtend,
om te suggereren hoe er meer geld kan worden verdiend.
Helaas, onmogelijk in het donker.
Geef haar een kandelaar, uilskuiken. Breng haar een doos kaarsen.
Gammon. - Telkens kruipt ze tegen me op vanuit het niets.
Dat is goddeloos amusement voor een jonge vrouw.
In Frankrijk was het voor de revolutie een nogal aristocratisch spel.
Het klaslokaal is waar een gouvernante haar dagen moet doorbrengen.
Een secretaris is het best naast haar meester. - Een vrouw kan geen secretaris zijn.
Terwijl de gouvernante secretaris speelt, wat leest haar leerling?
Rose leest een Franse roman en leert de gewoonte van wetenschappelijke reflectie.
En waar is Violet? - Verwikkeld in de studie van de natuur.
Waarin het goed is voor onze ziel om haar te vergezellen.
De reden dat ik hem en zijn akelige vrouw duldt, is dat ik moet.
Zeg niet dat u uw erfgenaam geld schuldig bent. - Voor de rechtszaken en de paarden...
We moeten de zaak tegen de agent laten vallen. - Wacht even...
Hij heeft geen geld om te schikken. Geen tegenwerping, u weet dat ik gelijk heb.
Nemen we de leiding?
Blijf jij maar aan mijn tafel, je bent van meer nut dan mijn familie.
Deugnieten en schobbejakken, allemaal.
Na jou, Osborne.
Achteruit, Crawley, je staat tegen een meester. - Misschien leer ik iets.
Verdomd gladde ballen.
Het is ook niet echt mijn spel.
Beginners geluk.
De keu blijft hangen.
Nog een keer. - Met genoegen.
Dob, net op tijd. Leen me 200, wees een brave kerel.
Nee, leen me vier. - Mee, nu.
Ik beantwoord nu in elk geval haar brieven. Ze schrijft er honderden.
Almaar door.
Kijk niet boos, ik ben dol op Amelia, ik aanbid haar en dat soort dingen,
maar jij en ik moeten vrienden zijn. Je moet me niet altijd vermanen.
Gerief haar, koop een cadeautje voor haar.
Ze is verdomd gek op mij, ik weet het.
Maar Dob, wat is leuk aan iets winnen als je er nooit voor hoeft te werken?
Doe iets om haar gelukkig te maken. God weet dat dat weinig vraagt.
Je vader... - Is in orde, dank u, meneer.
...was altijd mijn beste vriend.
Niemand weet het beter dan ik, meneer.
Ik hielp hem zijn bedrijf op te zetten,
toen we beiden heel jong waren.
Ik weet het.
Het moeilijkste ding in de wereld.
Vrienden verkillen.
Amelia.
George. Wat een mooie pin. - Ja, dat oude ding.
Ik koop iets voor je als ik weer in de stad ben.
Stel je Mrs George Osborne voor in een regiments-logeerhuis.
Of erger, Oost-Indisch koken, betutteld door de vrouw van de majoor.
Ik zou het niet erg vinden, als jij daar was.
Amelia, ik heb besloten het leger te verlaten binnen een jaar, en dan...
mijn lieve meisje, neem je plaats in de society, waartoe jij, als mijn vrouw,
gerechtigd zult zijn. - Oh, George, je vrouw.
En zo, mijn lieve vriendin, is het geregeld, ik zal de gelukkigste vrouw zijn,
getrouwd met mijn liefde.
Getrouwd met de dapperste, de knapste.
Wat wens ik ook zo'n goed einde voor jou, lieve Becky.
Nieuws van een bloeiende vriendin? Altijd zo irritant.
In mijn tijd leidde Miss Pinkerton een eersteklas instelling,
die respectabele jongedames opleidde als echtgenote, geen secretaris.
Vroeger was alles heel anders, en in alle opzichten veel beter.
Je bent te brutaal, Miss Cru, en ook boosaardig, durf ik te zeggen.
Reken maar dat ik altijd op je let. - Becky.
Twee decoraties zijn nog niet gedaan. Maak dit huis in orde, verdomme.
En knap jezelf op.
Mijn zus.
Meneer, is de lady dood? - Was het maar zo.
Ze komt hier.
Lord Mousington, verstop je. Geen boeken meer, geen huisdieren.
Waarom is iedereen zo bang voor haar? - Wij houden van haar, we geven haar cadeautjes.
Zij is de rijkste dame in de hele wijde wereld, en haar testament is nog niet geschreven.
Ben je een prinses in vermomming? - Proberen jullie het.
Heb je een nieuw plan?
Om tante Matilda aan onze voeten te laten vallen.
Nog eens?
Juist, ik wil dat er gewerkt wordt. - Horrid, naar boven, nu.
My Lord, een rijtuig bij de poort.
Mijn lieve zus. - De zoete geur van thuis.
Hier is iemand die weet wie je moet paaien.
Mijn lieve tante, welkom terug op Queen's Crawley.
Moge God in Zijn glorie... - Geen preken.
We hopen... - Geen plannen.
Hel en verdoemenis. - Niet vloeken.
Goede God, Rawdon, zijn we echt verwant aan deze vreselijke mensen?
Rawdon is heel knap, maar erg arm door jonger te zijn dan Bute.
Die afschuwelijk is, maar het is goed, hij is maar een halfbroer.
Rawdon is ook half. - Nietes.
Welles-Nietes. - Meisjes, doe niet zo gek, alsjeblieft.
Bute en Rawdon's mama was familie van The Binkies. - The Binkies?
Maar onze mama is dochter van een ijzerkoopman.
En? Je moeder bewees dat ze hoger kan komen dan waar ze vandaan kwam.
Nu doe jij gek.
Maar moet men niet vragen, is het niet het einde van religie,
en in het bijzonder, de glorie van het christendom,
om de kwaadaardige passies te doven,
om het geweld te beteugelen, de eetlust te controleren..
Maakte ik me bij aankomst niet duidelijk? - Geen preken.
Inderdaad. - Als er geen fatsoenlijk vermaak is...
Willen de dames zich terugtrekken? - Nee, het gezelschap van vrouwen is afschuwelijk.
Rawdon, breng me weg.
Ik verander mijn testament. - U moet met uw fortuin doen wat u wilt.
De Shropshire Crawleys zijn nog ondraaglijker.
Jij bent als enige van de hele bups een vijg waard, lieve jongen.
Namen, herinner me. - Rose en Violet.
Wanneer leerden jullie om te buigen als lady's? - Becky heeft het ons geleerd.
Morgen, Rawdon, ontdekken jij en ik haar andere talenten.
Spring.
En spring. Links en rechts. En links rond de schouder,
Rechts, links, rond de schouder.
Wat een pracht. - Het beste voor je zusjes, kapitein Crawley.
Hij bedoelt jou, niet ons.
Mijn tante verzoekt het genoegen. In de salon.
Mijn banale familieleden hebben geen muzikaal bot, mijn lieve.
Jij en ik zijn gesneden uit superieure stof.
Want als muziek het voedsel van liefde is...
Gut, Miss Sharp. - Als verdienste de rechtvaardige beloning was,
zou Miss Sharp moeten zitten waar jij zit, of een hertogin moeten zijn.
Maar voor een radicaal als ik zouden er geen hertoginnen moeten zijn.
Je kunt doen alsof je dat gelooft, als je wilt.
Maar ik beschouw deze specifieke jongedame als mijn gelijke in alle opzichten.
Jouw niet-huwbare dochters, Bute, kunnen een voorbeeld aan haar nemen.
Een toonbeeld, een juweel.
Nu een wals.
Gong. Sla verdomme op de gong voor het diner.
Rawdon.
Diner is opgediend.
Tante Matilda, mag ik de grote eer... - Dat mag je niet.
Becky brengt me naar het diner.
Tante Matilda's kussen, vlug. - En Rawdon draagt mijn kussen.
Pitt, organiseer een bal ter ere van ons. - Ik haat bals.
Jij haat bals.
Wij zijn de enige drie christenen in de county, mijn lieverds.
Waar voor de duivel is mijn zoon? - Op het hoofdkantoor, ik weet zeker dat hij...
Wees stil, vrouw.
Mr George is niet gekomen, meneer.
Mr George, ben ik master van dit huis? - Diner.
Waar wachten ze nog op?
Papa, bidden?
Oh, Heilige, rechtvaardige en alom aanwezig God,
geef ons uw zegen over dit voedsel. - Amen.
Soep?
Op het nippertje, ik dacht dat ik te laat kwam. - Je bent te laat, ga zitten.
Hoe zijn we allemaal? - Hongerig.
Je ziet bleek, Miss Sedley.
Het is die bel.
Mijn vader belt maar voor claret.
Miss Osborne,
heb ik, om een reden die ik niet ken,
je vader ontriefd?
Hij was boos op George, niet op jou.
Hij was altijd aardiger.
Gezien alle voordelen die ik nooit had, maak er goed gebruik van.
Mix met de jonge adel, jongen. Mijn Guinees zijn zo goed als de hunne.
Inderdaad, al kun je niet omgaan met die geweldige mensen met niets,
en mijn beurs is leeg. - Wat ik wil weten, zoon,
is hoe jij en dat kleine ding gaan?
Dat is niet moeilijk om te zien. We zijn duidelijk verloofd, en zo.
Waarom trouw je niet hoger dan een effectenmakelaars-dochter?
Heb je niet bevolen met haar te trouwen? Lang geleden, en ben ik niet gehoorzaam?
Het lot van mensen verandert.
Ik zeg je in vertrouwen, ik hou niet van Sedleys zaken.
De man is gemaakt van geld. - Hij is gemaakt van andermans geld,
en hij investeerde het onverstandig.
Ik geef Amelia 10.000 pond op voorhand, of er komt geen bruiloft.
Ik wil geen vleugel-lamme dochter in mijn familie.
Half tien en alles is goed. - Ja, ik hoop het.
Ze dronk zeven glazen champagne, en smerig spul is het ook.
En brandy na het diner, toen Curaçao bij haar koffie.
Vijf tegen twee dat Matilda het aflegt binnen een jaar.
Als die jonge persoon nog eens flirt met Rawdon,
zal haar deugdzaamheid de nacht niet duren.
Wat is dat? - Een valse noot.
Familie. Sluipend, onaanvaardbaar.
Kom, lieve, laat ons hun gezelschap uitbuiten.
Ik heb geen echte vriend in de hele familie. Ze willen allemaal mijn geld.
Geld is alleen belangrijk voor mensen zonder kwaliteit.
Wat ik het leukst vind is dat een arme kerel wegloopt met een rijk meisje.
Veel beter andersom,
een rijke man die een molenaarsdochter trouwt, dat maakt alle fijne lady's zo boos.
Ik wou dat een man met jou wegliep, lieve. Je bent mooi genoeg.
Ik ben dol op dwaze huwelijken.
Onder ons, ik heb mijn hart gezet op Rawdon om met iemand weg te lopen.
Iemand rijk of iemand arm? - Jij, gans.
De knappe dandy loopt kreupel van schulden,
hij heeft geen shilling buiten wat ik hem geef,
geen idee in zijn hoofd buiten zijn paarden.
Maar hij zal rijk zijn als ik dood ben.
U moet nog niet dood gaan. Ik heb u pas net ontmoet.
Een kleine hertogin. Wat een eer, ik buig voor je.
Als je tante haar betoog over gelijkheid meent...
Deze familie is verdoemd en het land is naar de haaien.
Geen bezwaar tegen mijn sigaar, Miss Sharp?
Ik hou van de geur.
Buiten.
Heb je er ooit een geproefd?
Bij Jove.
Welke hertogin zou zich overgeven aan een eenvoudige kapitein?
Goede nacht, meneer.
Ze was een student van mij, ja. Ik heb niets ongunstigs te zeggen over Miss Sharp.
Haar talenten zijn aanzienlijk en ik betreur niet dat ik haar opnam uit liefdadigheid.
Liefdadigheid? - Haar overleden vader was schilder.
Helaas was hij...
...meerdere keren failliet.
Vertel me de hele waarheid, Miss Pinkerton, het gaat niet verder.
Huichel, en ik zorg ervoor dat geen Hampshire meisje deze instelling nog siert.
Helaas was hij nooit nuchter.
En haar moeder? - Presenteerde zich aan mij als Franse gravin,
gedwongen de revolutie te ontvluchten. - Maar in werkelijkheid?
Danseres. In de opera.
Dus u stuurde mijn familie de telg van een dronkaard en een hoer.
Ik deed alleen mijn christelijke plicht jegens een ongelukkig buitenstaander.
Mijn lieve tante. - Oh, Rawdon.
U moet mee doen.
Hij is een gokker, een dronkaard, schoot een man neer in een duel,
en de schurk erft 50.000 van Matilda.
Echtgenoot, ik heb het helemaal onder controle.
Mama, ga terug naar bed. - Ik heb mijn groene zijden aan.
Het is te groot voor jou. Mama?
Onthoud dat ik er nooit naast zit.
Mag ik het genoegen? - Dans niet met personeel, wat zouden ze zeggen?
Ik geef er geen stuiver om, het is mijn huis.
Let op je voeten, ik heb een eeuw niet gedanst.
Maar ik heb het nog.
Mijn vader zou de deugdzaamheid van de keukenkat proberen.
Je hoeft je geen zorgen te maken over hem, Bute.
Maar wat als de tweede Lady Crawley zou verdwijnen in het niets?
Wat als dat de derde lady Crawley wordt? Mijn volgende moeder.
Zei ik niet dat ik alles onder controle heb?
Excuseer, vader. Dank je.
Ik zeg het je ronduit, ik hou hier niet van.
Laat me je vertellen hoe het gaat.
Rawdon verleidt haar en zij wordt geruïneerd.
Ondertussen zal je jaloerse vader haar wegsturen,
en Matilda... - Vergeet haar gepraat over gelijkheid in een tel.
Beetje lucht, Miss Sharp?
Martha, je bent geweldig.
Becky, niet zo snel, denk aan mijn hoge leeftijd,
of toch liever niet, want er zit nog leven in mij.
Gut. Die hopeloze oude dwaas.
Hij is dol op mij, is dat zo grappig? - Ik waarschuw je gewoon, kijk uit.
Denk je dat ik mijn eer niet kan verdedigen? - Gut, ja
Inderdaad. - Denk je dat ik geen zelfrespect heb,
omdat ik arm en zonder vrienden ben?
Denk je, omdat ik gouvernante ben, ik niet zoveel gevoel heb als jullie,
van goede komaf in Hampshire?
Ik ben een Montmorency en al was ik dat niet,
jij kunt dit doen omdat je een vader hebt en ik heb er geen.
Miss Sharp. Rebecca.
Ik zou de oude jongen graag met je delen.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet als jij.
Je ontmoette nog nooit iemand zonder moeder, vader,
of een penny op haar naam. - Ik ontmoette nog nooit iemand die zoveel leeft.
Gut.
Ik zou je niet kwetsen voor 1.000 pond.
Dan wil je me niet ruïneren.
Ik bedoel, met het grootste respect en genegenheid, Miss Sharp,
je te kussen.
De muziek is gestopt. - Becky.
Becky.
Niet jou, ik wil jou niet. Becky.
Ik ben stervende.
Leun achterover.
Ik geef hem de schuld.
Mijn broer geeft me schapenvlees als ik ziek ben.
Rust en stilte is wat u nodig hebt.
Ik ben een nogal breekbaar, weet je? - Dat kan ik zien.
Soms denk ik dat mijn hele familie me dood wil.
Maar wat als u overleeft,
en zorgt voor wraak?
Daarom doden ze u niet, gekkie, ze zijn bang voor u. En voor Kapitein Crawley.
Mijn dappere wachter zal me beschermen.
Zal ik uw front nemen?
Dat deed toch geen pijn?
Het spijt me dat ik je niet heb geschreven, mijn liefste Amelia,
deze vele afgelopen maanden,
maar welk nieuws was er te vertellen? De verhalen en daden van Humdrum Hall.
En wat kan het jou schelen of de koolraap goed is of slecht?
Maar vanaf de aankomst van tante Matilda, besloot ik mezelf aangenaam te maken.
Ik prijs je om je volledige overwinning.
Is het niet de plicht van een arme gouvernante, zonder vriend of beschermer in de wereld?
Gelukkige, gelukkige Amelia, je hebt een lieve vader,
die je alles geeft waar je om vraagt.
Ik ben zijn zakenpartner, hij wil me zeker zien. - papa?
Ik weet het, maar hij ontvangt u niet. Mijn oudste vriend, het is een vergissing.
Laat u niet gaan, meneer, uw dochter...
Amelia, kom mee. - Ik hoop George te zien.
We zijn niet welkom, we mogen niet binnen.
Ik begrijp het niet. - Osborne heeft al zijn land gevorderd.
Maar... - Amelia, ik kan het niet terugbetalen.
Het spijt me. - Het is in orde, meneer.
Kom, meneer. - Het spijt me.
Geen vleugel-lamme eenden.
Mijn Franse kanten zakdoeken? - Ik heb ze.
Gewassen, neem ik aan, en volkomen geruïneerd? - Ik waste en perste ze zelf.
Een engel.
Becky.
Ik heb harder een verpleegster nodig dan jij een gouvernante.
Rawdon, breng haar terug. - We zullen Miss Sharp opnieuw zien, lieve.
Lieve Heer, ik bid van niet.
We zijn ontsnapt.
Miss Crawley, u moet weten, mijn vader was aan de drank.
En mijn moeder was een operameisje.
Werkelijk?
Wat geweldig. Een operameisje?
Dank je, mijn lieve.
Pas op, oud Londen, Miss Sharp is in aantocht.
Een operameisje.