NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Hiçbir canlı organizma mutlak gerçek karşısında
akıl sağlığını koruyarak var olamaz.
Bazıları, tarlakuşu ve çekirgelerin bile rüya gördüğünü söyler.
Akıl sağlığını yitiren Tepedeki Ev de,
içindeki karanlıkla dağa karşı tek başına ayakta duruyordu.
Ailem oraya taşınmadan 100 yıl önce de oradaydı,
100 yıl sonra da orada olacaktı.
İçinde yükselen duvarları dik,
tuğlaları düzenli
ve zemini sağlamdı.
Sessizlik, Tepedeki Ev'de taş ve ahşabın içine işlemişti.
Orada yürüyen her ne ise
yalnız yürüyordu.
TEPEDEKİ EV
O ZAMANLAR
Bir şey yok, Theo. Sen yat.
Annemle babamı uyandırayım mı?
Ben hallederim.
İyi misin, Nellie?
Korktun mu?
Çok normal.
Bazen ben de korkuyorum.
-Sen neden uyanıksın, Luke? -Nellie uyandığı için.
Neden korktun?
Eğri boyunlu kadından.
Yine mi o?
Neredeydi?
Tanrı'm.
Bir baksak iyi olacak.
Buradaydı demek?
Ağabeyinden korkup kaçmış galiba. Ağabeyler bugünler içindir.
Ama ya saklandıysa?
Çoktan gitmiş.
Bence artık herkes yatabilir.
Hadi bakalım.
Ne konuşmuştuk, hatırlıyor musun?
Rüyalarımız konusunda?
Zihnimizden taşarlar.
Doğru.
Evet.
Tıpkı bir bardak suyun taşabileceği gibi.
Ancak çocukların rüyaları özeldir.
-Tıpkı... -Okyanus gibidir.
-Doğru.
Ve büyük rüyalar da...
bazen zihninden taşabilir.
Yatağına dön, Stevie.
Biliyorum, eğri boyunlu kadın çok korkutucu.
Ama yalnızca o kadar.
Zihninden taşan bir şey.
Burada ne kadar yaşamak zorundayız baba?
Bak...
Annen ve ben, evin tamiratını bitirmek zorundayız.
Sonra biri evi satın almalı.
Sonra gidebilir miyiz?
Evet, sonra gidebiliriz.
Son evimizde olduğu gibi.
Hadi, şimdi uyuyun, ikiniz de.
Seni seviyorum canım.
İyi uykular.
Kırmızı odada dans.
Rüya görüyorsun, Shirl.
Pandalar rüya görmez.
Pandalar demek?
Pandalar makarna yemez.
Bilmiyordum.
Herkes hayatta mı?
Nellie kâbus görmüş.
Shirley de yine uykusunda konuşuyor.
İşe yarar bir şey dedi mi?
Pandalar makarna sevmezmiş, Liv.
Luke?
Carl, o fırtınada 86'ncı yolda araba kullanıyormuş.
O fırtınayı hatırlar mısın?
Sen Los Angeles'taydın tabii.
Çok feciydi.
Sağanak vardı, 10 yıldır öylesini görmedim.
Arabanın kontrolünü kaybettiğinde kırsaldaymış.
Bariyeri aşıp vadiden aşağı yuvarlanmış.
Araba ters dönmüş ve sağanak olduğu için
yoldan görünmüyormuş.
Orada asılı kalmış.
Saatlerce.
Baş aşağı ve emniyet kemerine dolanmış hâlde.
Kornaya uzanabildiğini söylediler.
Fakat uzun süre basamamış çünkü kolu kırılmış.
Bu şekilde ölmüş.
Baş aşağı hâlde ve dayanabildiği kadar kornaya basarak.
Peki ne zaman başladı?
O öldükten sonraki gece.
Su damlalarıyla başlamıştı.
Yüzüme damlayan...
...yağmur damlaları gibi.
Araba kornası duymaya başladım.
Kısa kısa.
Uzaktan ama beni uyandıracak kadar yakın.
Sonrasında da...
Bu, cenaze töreninden hemen sonra oldu.
Onu toprağa vermemizin ertesi gecesiydi yani.
Yanaklarımda su damlalarını hissettim.
Arabanın kornasını duydum.
Başımı kaldırıp tavana baktım.
Carl oradaydı.
Aşağı sarkmıştı.
Baş aşağı.
Saçlarından...
...sular damladığını görebiliyordum.
Ve yüzü...
...mosmordu.
Sanki bütün kanı...
...yanaklarına dolmuş gibiydi.
Çok garip, böyle bir şey görürsen çığlık atacağını düşünsen de atmıyorsun.
Yalnızca bakıyorsun.
Bir aptal gibi, yalnızca bakıyorsun.
Sonrasında ağzı açıldı.
Ama çığlık atmadı.
Korna sesiydi.
Ağzından korna sesi çıkmıştı.
Çok yüksekti.
O kadar yüksekti ki yataktan düştüm.
Sonra çığlık atmaya başladım.
Yere düştüğüm için korkmuş ve o yüzden çığlık atmıştım.
Sanki o an aklıma gelmiş gibiydi, “Evet, çığlık atabilirim.
Herhâlde çığlık atmalıyım." Ben de bastım çığlığı.
Koridorda koştum, tökezledim.
Dönüp baktığımda orada değildi.
Koridorda yatıp ağladım.
Bir daha da o odada hiç yatmadım.
Bu çok ilginç bir hikâye, Bayan Walker.
Irene.
AUBURN, KALİFORNİYA
Irene.
ŞİMDİ
Şunu yapmak istiyorum:
Evini incelemek ve bazı aletler yerleştirmek istiyorum.
Ve bu gece o odada yatmak istiyorum.
Aman Tanrı'm.
Bir şey olmaz.
Öykünüzü kitabıma ekleyeceğime söz veremem.
-Tabii. -Ama bu, mümkün.
Paylaştığınız için teşekkürler.
TEPEDEKİ EV STEVEN CRAIN
Kusura bakmayın, söylemeliydim. Hayranınızım.
En sevdiğim o, ilk kitabınız.
"Sessizlik, Tepedeki Ev'de taş ve ahşabın içine işlemişti.
Orada yürüyen her ne ise yalnız yürüyordu.”
Orada yaşadığımı hayal edemiyorum.
Amerika’nın en meşhur hayaletli evi.
Doğrusu, biz oraya taşındığımızda meşhur değildi.
Hem ayrıca,
beni geçtiniz.
Nasıl yani?
Yani gerçekten kocanızı tavandan sarkarken gördüyseniz
benden çok şey görmüşsünüz.
Ben hiç hayalet görmedim.
Ama kitaplarınız?
Ne Arlington'da ne Danvers'da ne Alcatraz'da
ne Queen Mary'de ne de Williamsburg'da.
Ne de Tepedeki Ev’de.
-Öyle yazmışsınız ki ben... -Başkalarının öyküleri.
Sizin gibi insanların, Irene.
Onların sözcüsü oldum, hepsi bu.
Öyleyse...
Umarım bu gece sizin için durum değişir.
Ne anlamda?
Belki Carl’ım sayesinde bu gece kendi öykünüzü yaşarsınız.
En sevdiği yazarlardandınız, belki de...
...tüm bunların...
...nedeni budur.
Size Tepedeki Ev hakkında kitapta yer almayan bir şey söyleyeyim.
Evet, lütfen.
O evde ne olduğunu yıllarca çözmeye çalıştım. Bulamadığım neydi?
Bir neden.
Yani neden beklemeyin.
Merak ediyorum, kitaptan beri kardeşleriniz nasıl peki?
Bu günlerde nasıllar?
Kim kitap yazsın isterdim, biliyor musunuz?
Babanız.
Sadece bu gecelik.
Kardeşini özlemez misin?
Burada yatmak istiyorum.
Kadın tekrar gelirse diye.
Peki.
Sadece bu gecelik.
Biraz onunla kalacağım.
İyi geceler.
Battaniyesini getirir misin?
-Tamam. -Sağ ol.
Affedersiniz.
Yani...
Görülmesini istemiyor musunuz?
Hayır.
İstiyoruz. Konu o değil.
Bu, annenizin talebiydi. Hazırlandı bile.
Biz istiyoruz...
Konu, Max.
Sanırım Max biraz...
Biraz gergin mi?
Kesin olarak karşı.
METHUEN, MASSACHUSETTS
Pardon, izninizle.
Merhaba Max. Ben, Shirley.
Harris Cenaze Evi.
Biliyorum, sana biraz tuhaf geliyor.
Ama inan bana, çok normal.
Annenle baban buraya geldiler
çünkü büyükannene veda etmeniz önemli.
Açık tabut töreni, bunu sağlıyor.
Onu son kez görüp sevdiğini söyleyebilirsin.
Ona veda etmeme gerek yok.
Pek çok insan başta böyle düşünür.
Ama veda edince daha iyi hissederler.
Annem de öyle dedi.
Ama yanılıyor.
Büyükannem geceleri yatağıma oturuyor
ve saçımı okşuyor.
Sürekli bana bakıyor.
Gözleri acıyor olmalı.
Niye?
Çünkü gözünü hiç kırpmıyor.
HARRIS CENAZE EVİ
Benim, Nell. Lütfen beni ara.
Anlaman güç, her şey çok karışık ve anlatması zor ama...
Luke için kaygılıyım.
Onunla konuştun mu? Ara beni.
İşte geldi.
Harika olmuş.
Ben, Nell. Lütfen mesaj...
Bence iyi düşündün.
Mesaj veriyor. Bunu internet sitesine koymalıyız.
Bence bastırmamız da iyi olur.
Hâlâ gazete okuyan varsa tabii.
Tanrı'm!
Kahrolası baca tam bir felaket.
En kolay iş buydu güya.
Bu evde hiçbir şey kolay değil.
İyi misin, baba?
Ev, bacayı onarmamızdan hoşlanmadı galiba.
Bay Dudley sana bir şey buldu.
İşine yarar mı bilmiyorum, küçük hanım.
Ama sonra geri alacağım.
Anahtarı buldum.
Aç hadi!
Bay Dudley, bunun maymuncuk olduğunu söyledi.
Yani evdeki tüm kapıları açmalı.
Tuhaf bir adam.
O kadın da öyle.
Babam yıllardır bu evle onların ilgilendiğini söylüyor.
O yüzden anahtarın yerini bilse bilse...
Sence içeride ne var?
Ya pamuk şekeri makinesi varsa?
Bu harika olurdu.
Ya da bir midilli.
Midilli yoktur.
Bu anahtar açmıyor.
Bence midilli olabilir.
Bir şey hareket ediyordu.
Kapının altından gölgesini gördüm.
Bu kapı çok ama çok uzun yıllardır kilitli.
O yüzden içeride bir midilli varsa bile ölmüştür.
Bu anahtarla da açılmadı.
Nerede şu lanet anahtar?
-O kelimeyi kullanma. -Sen söylüyorsun.
Anahtarlar hiç işe yaramıyor.
Büyük çekici kullansak olmaz mı?
Anahtarı bulacağız.
İçeridekini ben de merak ediyorum.
Babamda başka anahtar var mı bakalım.
Baba, bize başka anahtarlar lazım!
Çok acil bir durum!
Biliyorum, söylemem gereksiz
ama Nell için her şey acil durumdur.
Biliyorum ama sesi kötü geliyordu.
Shirl...
Normalden kötüydü.
Luke ile ilgili dedi.
-O zaman Luke'u ara. -Aradım.
Sesli mesaja düştü.
Ya telefonu sattı ya da hâlâ rehabilitasyonda.
Yani karışmayacağız.
Bak, şu anda bununla uğraşamam, çalışıyorum.
Ya? Çalışıyor musun?
Evet, Shirl.
-Başka bir şey var mı? -Ben hallederim, değil mi?
Ondan herkes sorununu bana yüklüyor, değil mi?
En büyüğünüz benim, görevim bu.
-Bir dakika. Büyük olan sendin. -Tamam.
Ben ilgi...
Tanrı'm.
Çay?
İçerim.
Teşekkürler.
Peki, bu aletler doğaüstü şeyleri...
...kaydedebiliyor mu?
O kelimeye inanmıyorum.
Yatağın hangi tarafında yatıyorsunuz?
Kelimenin kendisini kastettim. "Doğaüstü."
Anladığımız doğal olgular vardır.
Bir de anlamadığımız doğal olgular.
İlkel insanlar, tutulmalar sırasında korkudan ölürmüş.
Ne olduğunu bilmiyorlarmış.
Öfkeli bir tanrının gözü.
Kötü bir ruh.
Ancak ortada doğaüstü bir şey yok.
Ne olduğunu anladıktan sonra
her şey bize doğal gelir.
"Olağandışı" demeyi yeğlerim.
Henüz çözemediğimiz, anlayamadığımız doğal olgular.
Onu kaydediyor mu peki?
Hayır. Mesajım yok. Orada mı diye sormak istedim.
Adın neydi senin?
Sağ ol Paige.
Ben, Nell. Lütfen mesaj bırakın.
Benim, Steve. Aradığını görmedim.
Shirley'yle konuştum. Luke için kaygılıymışsın.
Rehabilitasyon merkezini aradım, iyiymiş.
Hatta bugün 90’ıncı güne girmiş, inanabiliyor musun?
Konuşmak istersen yarın oralardayım.
Umarım iyisindir Nellie.
İçten söylüyorum.
BOSTON, MASSACHUSETTS
Selam.
Theodora.
Ulu Tanrı'm.
Nereden çıktın sen?
Senin hikâyen ne?
Ne demek istiyorsun?
Yani kimsin?
Ne yapıyorsun? Nerelisin?
Cenaze evinde yaşıyorsun.
Ben yüksek lisans için buradayım. Sosyoloji.
Dersler çok ağır ama Boston’ı çok seviyorum.
Harika bir şehir.
Eldivenler niye?
Temizlik hastasıyım.
Sorun değil, alınmadım.
Gerçekten çok iyiydi.
Evet, haklısın iyiydi.
Yarın çok işim var.
Erkenden.
Peki.
Yanlış bir şey mi dedim?
Hayır, yapacağımız bir şey kalmadı, değil mi?
Peki öyleyse.
Merhaba.
Biliyorum, benim yerime cesetleri tercih edersin.
Kendine haksızlık etme.
Bira getirdim.
O, yeni arkadaşın mı?
Tekrar gelecek mi?
Hayır. Yani tatlı bir kız ama çok sorunlu.
Böyle kısa bir ilişkiyle birini pek tanıyamazsın.
Kim kısa dedi ki? Cömertimdir.
Erkekler gibisin.
Hatta daha kötü. Kibirli erkekler gibisin.
Burada kal dediğimde her gün başka kadın beklemiyordum.
Bugün beni Nell aradı.
Sesi çok kötüydü.
Normal; Nell olmak berbat.
-Seni aradı mı? -Hayır, aramadı tabii.
-Los Angeles'tan beri konuşmadık. -Theo!
Söylenme. Özür bekliyorum sadece.
Sınırlarımı çiziyorum, bence bunu sen de düşünmelisin.
Nesi varmış?
Bilmiyorum.
Asla da bilemeyeceksin.
Hem deli hem de her adımı aksilik.
Hep öyleydi.
Sınırlar.
Luke'la ilgili dedi.
Bilmiyorum, nedense bir şey beni ürküttü.
Luke ortaya çıkar.
Tabii para gerekince.
Düşünüyorum da...
...ya çıkmazsa?
Veya çıkarsa da onu son görüşüm mü olacak?
Sınırlar.
Luke söz konusuysa duvar örmeli.
JACKSONVILLE, FLORIDA
Nell?
Babacığım?
Hayatım, iyi misin? Saat kaç?
Eğri boyunlu kadını hatırlıyor musun?
Evet.
Geri döndü.
Peki.
Tamam.
Nell, neredesin sen?
Evdeyim.
Yatağımda.
Steve ve Leigh'nin evine git.
Ben arabayla Orlando’ya geçeceğim.
Los Angeles'a uçacağım.
Sana en yakın Steve. Onun yanına git.
Tamam mı? Yarın seninle orada görüşürüz.
Peki.
Seni seviyorum, babacığım.
Sen iyisin, değil mi?
İyiyim.
Uyandırdığım için affedersin.
İyi geceler, babacığım.
Bilmiyorum. Yapmaz...
Evet, gidiyorum. Gidiyorum.
Kalk.
-Stevie, kalk hemen. -Baba? Ne oluyor?
Kalk. Buradan hemen gitmeliyiz.
-Niye? Ne oluyor? -Sessiz ol. Sessiz ol.
Ayakkabılarım.
Kaçmamız lazım.
-Baba, ne oluyor? -Sessiz ol.
Seni taşıyacağım.
Baba, ben...
Ne duyarsan duy gözlerini açmayacaksın.
Açmayacaksın.
Söz mü?
-Ben... -Söz veriyor musun?
Söz veriyorum.
Ne olursa olsun gözlerini açma.
Hep kapalı tut.
Tamam.
Gözlerini açma.
Arabaya bin!
Camda Abigail’i gördüm!
Pencereden bakıyordu!
Neler oluyor? Annem nerede?
Yukarıda onu gördüğümü sandım.
O anneniz değil.
Annem ne olacak?
Baba! Annemi bırakamayız!
Baba!
Baba, sana söyledim. Konuşmamız için sebep yok.
Arayıp ne yapacağımı söyleyemezsin.
En yakın sensin, sana ihtiyacı var.
Eve gidip onun yanında dur. Gözünü ondan ayırma, onu yalnız bırakma.
-Baba, artık... -Orada görüşürüz, geliyorum.
...o evde yaşamıyorum bile.
25 C
Nellie kırmızı odada.
Burada bir dur levhası vardı, değil mi?
Bilmem ki.
Galiba vardı.
Bir direk var, gördünüz mü?
Ama levha yok.
Çocuklar odaları için alıyor.
Burası trafik açısından kısmen yoğun.
Levhasız dörtlü kavşakta birkaç aracın sorun yaşaması normal.
Eşiniz varken daha rahat uyuyordunuz, değil mi?
Elbette.
Rahat uyuyamadığınız için kornaları yeni fark ediyorsunuz.
Eskiden sizi uyandırmıyordu.
Suya gelince.
Kocanızın öldüğü gece fırtına varmış.
-Yıllardır gördüğünüz en büyük fırtına. -Evet.
Çatında sızıntı var.
Kaplamadan dolayı suyun verdiği zararı fark etmemişsiniz.
Gece çiseliyordu ama birkaç damla geldi bana.
Çatıya bir baktırın, su hasarı hafife alınmaz.
Bunlar olağan şeyler, Irene.
Ya tavandan sarktığını gördüğüm adam?
Zihnimiz...
...çok güçlüdür, hanımefendi.
Hele de acı çeken bir zihin.
Ne gördüğümü biliyorum.
Su, araba kornaları.
İstemeden de olsa ölüm anını kafanızda canlandırıyorsunuz.
Onu gördüm.
Bir şeyleri bilinçaltına iterseniz,
geceleri ortaya çıkar, elinizde olmadan.
Hayalet görmediğimi söyledim, bu tamamen doğru değildi.
Bir sürü hayalet gördüm.
Sadece düşündüğünüz anlamda değil.
Pek çok şey hayalet olabilir.
Bir anı, bir hayal,
bir sır,
acı, öfke, suçluluk.
Deneyimlerime göre...
...çoğu, görmek istediğimiz şeyden ibarettir.
İyi de ben Carl’ımı neden o hâlde görmek isteyeyim ki?
Bir daha onu hiç görmemekten iyi olduğu için.
Hayaletler, keşkelerimizdir.
TEPEDEKİ EV IRENE'E
SANA VE CARL’A TEŞEKKÜRLER. ORADA YÜRÜYEN HER NE İSE YALNIZ YÜRÜYORDU.
İmza için teşekkürler.
-Carl çok mutlu olurdu. -Rica ederim.
TEPEDEKİ EV
YAKLAŞIK 80.000 KELİME
Lanet olsun Steve!
-Hoşuna gitmedi. -Hayır. Hoşuma gitmedi.
Neler oluyor?
-Ağabeyim ailemizi bir güzel becermiş. -Dur biraz.
Bak, yazdıklarının başarılı olamamasını anlıyorum.
Ev hakkında kitap yazacağını duyunca anlayış gösterdim ama bu…
İtirazınız olabilir diye size kopyasını gönderdim. Yapmayabilirdim de.
İtiraz edeceğiz tabii! Ben ediyorum!
-Sakinleşelim. -Sen sakinleş, Leigh.
Adın kitapta geçmiyor.
Olay senin ailen değil.
Bu, benim de ailem.
Sen orada değildin.
Nell, Luke, Theo, sadece çocuktu. Sana güvenerek anlattıkları...
-Bunu belirttim. -Annemi kaçık gibi yazmışsın!
-Kaçık değil miydi? -Dudley'ler ve babam?
Böyle saçmalık olmaz.
Magazinden beter.
Babamın açıklama yapma fırsatı vardı.
Ne yazsaydım yani?
Hayaletli demişti.
-Onun lafları. -O berbat hâldeydi.
-Karısını kaybetmişti. -Sonrasında da bir bok demedi.
Seninle konuştu mu? O gece ne olduğunu anlattı mı?
Benim tek bildiğim magazin haberleri.
Babam bize bir şey anlatmıyor.
O buna inanmıştı Steve.
Bize anlattığı şeylere inanıyordu.
En azından o zamanlar.
Ama sen hiç inanmadın.
-Sen de. -Şimdi de eski olayları deşiyorsun.
Üç kuruş için mi?
-Borçlarından kurtulmak için? -Üç kuruş mu?
Üzülmeni anlıyorum ama Steve’in bunu yazmaya...
Üç kuruş! Ne kadar avans teklif ediyorlar, bilsen.
Bir ev satın alabiliriz. Los Angeles'a taşınabiliriz.
Kendi ailem için yeni bir hayat kurabilirim.
Biz de aileniz, Steve.
Annem için yazdıkların...
Annem akıl hastasıydı. Bu bir gerçek.
Armudun dibine düştüğünü söylesem...
Özür dilerim.
-Vay be. -Ben...
Özür dilerim, öyle...
Vay be.
Romanlarımı kimse satın almıyor.
Kitabını bana gönderdin.
Düşüncemi de öğrendin.
Yayınlarsan bedelini bilerek yayınla.
Bedelini bilerek yayınla.
Öykünüzü yazacağım.
Güzel bir öykü.
Evinizi araştırdım. Altmışlarda bir süre düşkünler eviymiş, biliyor muydunuz?
Hayır.
Evliliğiniz hakkında da biraz konuşmak ve...
...Carl'ın geçmişini öğrenmek isterim. Nasıl biri olduğunu.
İkinizin de.
Önemli olan bunlar.
Bazı şeyleri değiştirmeliyim.
Hep yaparım.
Saygısızlık etmeyeceğim, söz.
Benim hayranımmış.
Onun hoşuna gidecek şekilde yazacağım.
Gerçekten hiçbir şey görmediniz mi?
Hiçbir şey görmediler.
Mesele bu değil.
-Çocuklarım tanıklık edemez, Ross. -O sırada gözüm kapalıydı.
Bir şey söyleme, Stevie.
-Kimse anlattıklarını doğrulayamaz. -Doğru.
Çocukları gecenin üçünde arabaya doldurmuşsun.
Yargıç, neden konuşmaklarını soracaktır.
Basın zaten akbaba gibi.
Onlara yazacakları bir şey vermezsek
bunları yazıp duracaklar.
Bunlar magazin.
-Magazin işte. -Bu, aile mahkemesi.
ÇILGIN CRAIN, TEPEDEKİ EV HAYALETLİ DİYOR
Velayet duruşmasında sana zarar verir.
Bana dava açılmadı. Hiç tutuklanmadım.
HAYALETLİ EV?
Bir intihardı.
-Bunu onayladılar. -Bunun önemi yok.
Haberleri polise verdiğin ifadeden almışlar!
O gece sağlıklı düşünemedim, buna sığınırız.
Bunları geriye saramayız.
Peki, tamam, beni parçalasınlar ama çocuklara bulaşmasınlar.
Basının eve yanaşmasına izin versen çok yol alırız.
Sana para öderler.
Bahçede dolaşmak, fotoğraf çekmek için.
Kimse o eve yaklaşamaz.
Sadece polis.
Kimseye gerek yok.
Öyleyse sat. Paraya ihtiyacın var, Hugh.
Hayır.
Karının öldüğü evi elinde tutmak istediğini mi söylüyorsun?
Bu, nasıl görünecek sence?
Dış ve iç kapıların sürekli...
...kilitli kalmasını istiyorum.
Her gün, o evin boş olduğunu bilmek istiyorum.
Ne bahçıvan.
Ne çalışan.
Yalnızca Dudley'ler.
Dudley'ler kalacak.
Bu çok mantıksız.
Dudley'ler kalacak.
Ev de orada durup çürüyecek.
Duydukların için üzgünüm.
-Ya kaybedersen? -Kaybetmeyeceğim.
Ya kaybedersen ama?
Janet teyzeyle mi yaşamak zorunda kalacağız?
LOS ANGELES - 637 KM
BAĞLANIYOR
Alo.
Selam.
Ne istiyorsun?
Kız kardeşim...
Nell’le ilgili bir durum var.
-Bugün eve gelebilir. -Benim evime mi?
O eve, evet.
Neden?
Babam öyle demiş.
Ona olanları söyleyemedim, bu...
Özür dilerim, onu bana yönlendirirsin.
Bu kadar mı?
Belki eve uğrarım, bu konuyu biraz daha konuşuruz.
Söyleyeceğin şey bellidir.
Söyle hadi, gelmenin anlamı var mı?
Merhaba, delikanlı.
Ne yapıyorsun?
Porselenleri ve çatal bıçakları ayırıyorum.
Babanın satması için.
Bunlar değerli takımlar.
Babam dedi ki taşındığımızda buradaymışsınız.
Böyle evlere personel gerekir.
Niye burada kalmıyorsunuz?
Yakında oturuyoruz.
Arazinin hemen bitiminde, ormanı geçince, kasabanın orada.
Ama burada çok oda var.
1948 yılından beri çalışanlar bu evde kalmadı.
-Peki, bizden önce burada oturanlar... -Hill'ler.
Onlar yalnız mıydı?
Evet.
Kimse, buraya kasabadan daha yakın bir yerde kalmayı kabul etmedi.
Hiç kimse daha yakında kalmak istemedi.
Yani evet.
Onlar da yalnız yaşadı.
Geceleri.
Karanlık çöktüğünde.
Anlaşılan pek korkmuyorlarmış.
Babam salonda bir şeyler buldu.
Tarot kartları, ruh çağırma tahtaları falan.
Sanırım karanlıktan pek korkmuyorlarmış.
Anlıyorum.
Ne işe yaradıklarını biliyorsundur.
Basit oyunlar.
Korkmak için kullanılır.
Günümüz okullarındaki sorun bu.
Size dünyevi şeyler öğretiyor,
sizi bilimle boğuyorlar.
Ama öğrettikleri bilim, müspet değil.
Dünya karanlıktır, delikanlı. Ve tek ışık, Yüce İsa’nın saçtığı ışıktır.
Işığına ihtiyaç duyarız. Geceleri, karanlıkta.
İncil'i bilir misin, delikanlı?
Evet, biliyor.
Steve küçükken Hugh ve ben bir karar aldık.
Hayatı boyunca pek çok düşünce ve inanca maruz kalacağını biliyorduk.
Cevapları bildiğini söyleyen insanlarla karşılaşacağını biliyorduk.
Pardon, kötü bir niyetim yoktu.
Yani evet, İncil'i biliyor.
Talmud hakkında da bilgi sahibi.
Tao öğretileri, Tevrat, Kuran.
Yunan mitolojisi.
Sık sık Carl Sagan ve Shakespeare de okur.
Peki niye, canım?
Çünkü "Yeryüzünde ve gökyüzünde, Horatio...
...senin felsefeni aşan şeyler var."
Anladım, hanımefendi.
Sanırım ikiniz de Luke’u görmediniz?
Hayır, görmedim.
Ağaç eve bakmışsındır herhâlde?
Çok komik, küçük bey.
Annem seni arıyor.
Her dolabı açıp bakıyor.
Ağaç evde olacağın hiç aklına gelmiyor.
-Babamın sana yaptığı evde. -Eve girmek istemiyorum.
İçeride olmayı sevmiyorum.
Acele etme, küçük adam.
-Ne yapıyorsun? -Yeni bir tabela.
"Kızlar giremez." nasıl yazılır?
"K, I."
-Onları yazdım. -"Z."
Geçen defa bu kötü bir fikir demiştim.
Diğer tabelan ne oldu?
Theo onu yırttı.
Şaşırmadım.
"Y."
Bu, ailemiz mi?
Evet.
"A."
-Bu kim? -Ormanın içinde gördüğüm bir kız.
Sonraki harf ne?
"S."
Biliyor musun? Benim de hayalî arkadaşım vardı.
Büyüyünce kayboluyorlar.
"A."
O kız hayalî değil.
Oldu. "Kız yasak."
Theo bunu parçalayamaz.
Yasak çünkü.
Ona söylerim.
Benimle birlikte takılır mısın?
Bunu ister misin?
Evet. Sürekli yanımda olabilirsin.
Birlikte resim yaparız.
Kızlar olmasın.
Sadece Stevie ve Luke.
Havalı tayfa.
Bu resimler nereden aklına geliyor?
LOS ANGELES, KALİFORNİYA
Anasını seveyim!
Selam Luke.
Selam. Merhaba Steve.
Hey bak, göründüğü gibi değil.
Ben, şey...
Üşüdün mü?
Evet.
Yerimi nereden öğrendin?
Ne diyeceğim, üstümde...
Bir bakayım.
Üstümde 200 dolar var.
Tableti bana ver, para senin olsun.
Fotoğraf makinesini sat.
Tablete ihtiyacım var.
Bende kalacak.
Özür dilerim.
Biliyorum.
Gerçekten düşündüğün gibi değil.
Güzel.
Al.
Sağ ol.
Korkmaya ihtiyacım vardı.
Leigh mi gönderdi?
Babama sorunlarımız olduğunu söylemeye çalıştım ama...
Luke'a yerimi sen mi söyledin?
Onu sen mi getirdin?
Burada durup beni soymasını mı seyrettin?
İnanamıyorum, Nell.
Herkesi ayağa kaldırdın. Luke’u oradan çıkarttın.
Babamı uçağa bindirdin.
Pekâlâ.
Dikkatimizi çektin, ne istiyorsun?
Bu kadar önemli olan ne, Nell?
BABAM
Kahretsin. Ona adresi vermedim.
-Selam. Sana söylemeye çalıştım, biz... -Steve.
-Baba? -Nell konusunda.
Seni duyamıyorum.
Duydun mu? Nell diyorum.
Biliyorum. Eve şimdi girdim ve o...
Yalan söylemiş.
Çok şaşırtıcı.
Los Angeles'ta değilmiş. Nell evdeymiş, Steve.
Evin içindeymiş.
O...
O ölmüş.
Steve?
Orada mısın?
Steve?
Steve!
Steve, orada mısın?
Alt yazı çevirmeni: Şebnem Alp