Przesłuchanie prowadzone
na prośbę biura inspektora generalnego
w ramach oficjalnego dochodzenia.
Możemy zaczynać?
Zrozumiała pani pytanie, agentko Madani?
Zrozumiałam.
ROK WCZEŚNIEJ
Miejmy to już za sobą.
Chyba wszyscy wolelibyśmy robić teraz coś innego.
Przesłuchanie zawieszone o... 11.23.
Pewnie się pani czegoś chętnie napije.
Zanim zaczniemy, ustalmy, czy nasze wersje się zgadzają.
Marny wybór partnerów seksualnych agentki Departamentu
doprowadził do śmierci kilku innych agentów i niemalże jej samej.
Taką wersję mam opowiedzieć?
W której Rawlins pozostanie odznaczonym bohaterem,
a Ahmad Zubair zwłokami w nieoznaczonym grobie?
W tej wersji ty zachowasz pracę, a Frank Castle wolność.
A ty będziesz czuła się koszmarnie,
bo próbowałaś robić, co należy,
wymierzyć sprawiedliwość.
Jesteś wyjątkowa, Madani.
Leżysz w szpitalu z raną postrzałową w głowie
i nadal myślisz o innych.
To bardzo rzadka cecha.
Potrzebujemy takich ludzi, inaczej zginiemy.
Nie każę ci zgadzać się z tym kłamstwem.
Wystarczy, że je zrozumiesz.
Ludzie mają prawo znać prawdę. Na tym mi zależy.
Nie będę udawać, że to wymarzona wersja,
ale za to najmniej dla nas miażdżąca.
Wezwij ją z powrotem.
Czy pani relacje z Billym Russo były natury seksualnej?
Tak.
Gdzie po raz pierwszy odbyliście stosunek?
U mnie w domu.
Uważa pani, że Billy Russo rozpoczął relację,
by mieć wgląd w pani śledztwo?
Tak.
Czy zrealizował swój cel?
Tak.
Kiedy dowiedziała się pani o działalności przestępczej Russo?
Gdy wycelował we mnie i zagroził, że mnie zabije.
Wcześniej niczego pani nie podejrzewała?
Nie. Gdyby tak było, nie byłoby nas tu.
A powinna pani była?
Tak.
Do dyktafonu.
Tak.
Gdy odkryła pani prawdę, czy starała się pani go zatrzymać?
Tak.
Sama?
Tak.
Dla jasności.
Sam Stein ostrzegał mnie przed Russo.
Zignorowałam jego ostrzeżenia.
I przez to zginął.
Nigdy mnie nie postrzelono.
Nawet nigdy w złości nie wyciągnęłam broni.
Więc nawet nie próbuję sobie wyobrażać...
Ale podejmując pewne decyzje,
zdarzało mi się wysyłać ludzi na śmierć.
I musiałam z tym żyć.
Teraz ty musisz.
Chcesz jej wszystko powiedzieć?
O Castle'u, Zubairze, Rawlinsie? Proszę bardzo.
Jakoś to przeżyję.
CIA tym bardziej. Nawet Rafi.
Nie wiem, czy to sprawiedliwe, ale przynajmniej powiesz prawdę.
Ty i Castle poniesiecie jej konsekwencje.
Wybór należy do ciebie.
To próba charakteru.
Odpowiada ci to?
- Odpowiada ci to? - Dla ciebie to takie proste?
To nie ma nic do rzeczy.
Ale tak jest.
Decydujesz, czy ktoś ma prawo żyć, jeśli nie, bum i nie żyje.
Bez wahania, skrupułów i wyrzutów sumienia.
I dalej sobie żyjesz w swoim...
co najmniej psychopatycznym świecie.
Masz rację, Madani.
Mógłbym to zrobić.
Mógłbym go zabić i zapomnieć.
Co nie znaczy, że to dla mnie proste.
Umiem z tym żyć. Ze wszystkim umiem żyć.
Już nigdy nie zaznam spokoju.
Nie szukam w tym ukojenia.
Wojna...
nie jest prosta.
„Wojna"?
„Wojna"? Posłuchaj sam siebie!
To nie jest obcy kraj, w którym obcy do ciebie strzelają.
- To twój dom. Tu jest inaczej. - Doprawdy?
Musi być.
Powiedz to mojej żonie i dzieciom!
Madani...
chodziłaś do szpitala
i dzień w dzień przy nim czuwałaś.
Po co? Czego chciałaś? Tylko szczerze.
Myślałaś o tym, prawda?
Kusiło cię, żeby go dobić.
Nigdy.
Czemu rozmawiamy tutaj?
Czemu nie weźmiesz Curtisa na przesłuchanie
do pokoju pełnego przydupasów?
Bo dobrze wiesz,
że to się skończy, dopiero gdy Billy umrze.
Jestem tu, żeby przekonać cię, że to nic takiego.
- Że można tego chcieć. - Nie.
Nie.
Dobrze.
- A ty? - Ja chcę iść do domu.
Chcę to zakończyć.
Chcesz jego śmierci, Curt?
Jak inaczej to zakończyć?
Wiesz, gdzie jest?
Znam kogoś, kto wie.
Więc idź do domu.
Daj mi adres i się nie wtrącaj.
Mam dług u was obojga. Dlatego ja się tym zajmę.
Pytanie, czy to wystarczy.
Bo może chodzi o coś, co musicie zrobić sami.
NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Jeszcze?
Sprawiłam ci ból?
Chyba o to chodziło.
Jeśli żyjesz z bólem dość długo, zaczynasz...
tęsknić za nim, gdy go zabraknie.
A wtedy odkrywasz, że ból może dawać przyjemność.
Zawsze to lepsze niż prochy.
Tak sądzę.
Pytaj.
Wszyscy w końcu pytają.
Wszyscy?
Nikt konkretny.
Odstraszam ich.
Co się stało?
W wieku dziewięciu lat się połamałam...
i przez dwa lata mnie składano.
Wypadek?
Tak.
Te blizny są teraz częścią ciebie.
To mi wystarczy.
Dokąd idziesz?
Billy?
Świetnie spałem.
Żadnych snów o czaszkach.
Żadnego strachu.
To dobrze. Robisz postępy.
Dobrze się dziś czuję.
Mam czysty umysł.
Nie dzięki terapii.
Dzięki tobie.
Tobie. Nam. Temu.
Ale też dzięki temu, co na mnie czeka.
Moim kumplom.
Nie jesteś bezpieczny, choć tak myślisz.
Nie obchodzi mnie to. Nigdy nie obchodziło.
Chcesz wiedzieć, czemu się bałem?
Bo byłem zamknięty w pokoju bez wyjścia.
Nie jestem zwierzątkiem domowym.
Wiem, co straciłem.
Miałem wszystko, czego można chcieć.
Pieniądze, władzę, cel w życiu, własną firmę. Podobno.
Ale wszystko to odrzuciłem.
Nie wiem, co gorsze.
Stracić to...
czy nie pamiętać, jak to było to posiadać.
Ale chcę to odzyskać.
I nie mogę...
Już tyle dla mnie zrobiłaś, nie chcę siedzieć ci na głowie.
Odchodzisz? Teraz?
Takie masz o mnie zdanie?
Myślisz, że pozwolę ci się wykorzystać?
To nie moja wina.
Nikt cię o nic nie obwinia.
Zawsze obwinia się tych, których się zostawiło.
Tego szukasz?
Ostatnia, która do mnie celowała, dostała kulkę w głowę.
- Tak mówiłaś. - To nie twoja decyzja.
- Staram się ciebie chronić. - Nie pozwolę, byś przeze mnie zginął.
A ja, byś przeze mnie zrujnowała sobie życie.
Nie odchodź.
To na pewno wszyscy?
Mam odciski każdego,
kto wtedy choćby dotknął kubka w tej kawiarni.
Na kubku są odciski, ale nie ma ich w bazie.
To jego szukasz.
Tylko nie wiem, kim on jest.
To on. Po prostu nie da się...
Rozumiem.
Spróbuj w bazach Agencji Bezpieczeństwa, CIA i Departamentu Obrony.
Jakbym sama na to nie wpadła.
Szukałam go we wszystkich bazach krajowych i zagranicznych.
Próbowałam nawet sposobów, które oficjalnie nie istnieją.
Nie ma nic.
Słabo, bo chciałam się popisać.
Pani w roli dowodzącej to jest coś.
Wymiata pani.
Facet jest jak duch.
Jak to możliwe?
To oczywiste. Jeśli nie ma go w systemie,
znaczy, że ktoś przy nim gmerał.
Wszystko jest w komputerach.
Wystarczy się włamać,
zmienić parę szczegółów, coś przerobić...
i gotowe.
Albo dopasować odciski do kogoś innego. Proszę pomyśleć.
Tożsamość to wytwór wyobraźni.
Nikt nie znika na zawsze. Zaufaj mi.
Można ukryć tożsamość, ale nie to, kim jesteś.
Wszyscy tu panią podziwiamy.
Świetnie pani tu rządzi.
Kimkolwiek jest ten koleś, na jego miejscu bym się bała.
Nie wiesz, kiedy się zamknąć, co?
Fakt. Mama ciągle mi to powtarza.
Ile masz lat?
Trzydzieści. Pewnie chciałaby, żebym się już wyniosła.
Ty pierwszy.
A więc to tak?
Szlag.
Myślałeś, że tak łatwo pójdzie? Że zastaniemy go śpiącego na kanapie?
Byłoby miło.
Jakieś inne pomysły?
Jimbo mówił, że chodzą do jakiegoś baru.
Możemy to sprawdzić.
- Gość jest ćpunem. - Na to wygląda.
Czemu mnie to nie dziwi?
Na ziemię! Nikt się nie rusza!
Na ziemię!
Jasna cholera!
I mamy przesrane.
Ten debil wszystko zepsuje.
Kogo nazywasz debilem?
Uspokójcie się. Po to właśnie ćwiczymy.
By wyeliminować ewentualne błędy.
„A potem zniknął".
I tak jestem w posiłkach. Nawet mnie tam nie będzie.
Więc po co?
Po to, żebyśmy znali swoje role i pozycje
i byli przygotowani na każdą ewentualność.
Siema! Jak leci?
Powoli. A u ciebie?
Dobrze. Grafik taki jak zwykle. Jutro o dziewiątej rano, 300 tysięcy.
Będą tylko czekać, aż je weźmiecie.
Zamierzasz być w tym stroju?
Tak, Billy, aż taki ze mnie idiota.
Ryzykujesz, przychodząc w nim tutaj.
Ryzykuję, podsuwając wam tę fuchę.
Gdyby nie ja, obrabialibyście warzywniaki.
Od początku. Dołączysz do nas?
Nie będziecie bawić się beze mnie.
Bierzesz poczekalnię. Mike, za mną.
Geno, ty jesteś klientem.
Poczekalnię? Nie ma mowy.
Przecież wchodzę z wami. Po co to?
Po to, żebyśmy znali swoje role i pozycje.
Wszyscy na ziemię! Ręce do góry!
Na ziemię!
Cholera, Billy.
Co robisz?
Bobby to bystry gość.
Zmusza nas do bycia czujnymi.
Grupa weteranów mogłaby akurat realizować czeki.
Ktoś mógłby zechcieć grać bohatera. Mam rację?
Więc musimy szybko przejąć kontrolę i starać się ją utrzymać.
Jesteś cały?
Bijesz jak piechociarz.
Owszem.
Dobra. Przećwiczmy to raz jeszcze.
Mamy dwa auta. W jednym będzie Todd, w drugim Mike.
Jake, Bobby i ja wychodzimy i rozdzielamy się między samochodami.
Ruszamy i spotykamy się w ustalonym miejscu.
- A co jest tu? - Ja i José.
- Posiłki. - Zgadza się.
W razie niespodzianek wy się nimi zajmiecie.
Pasuje?
Świetnie. Prześpijmy się.
Cholernie tu zimno.
Wrócę na noc do siebie.
Nie.
Rozdzielimy się dopiero po napadzie.
Dla bezpieczeństwa.
Od teraz trzymamy się razem, póki tego nie załatwimy.
Jak za dawnych czasów, co?
No.
Obijamy się przez gówniany wywiad.
Cmoknij mnie w tyłek.
Cholernie niecierpliwy z ciebie dupek.
Ile razy musiałem tego wysłuchiwać,
czekając trzy dni na pojawienie się celu?
Trzy dni, Frank. Masz jakiś problem z koncentracją.
Mam problem z nudą.
Nie znosisz stagnacji.
Dlatego ciągle szukasz guza.
By nie siedzieć w miejscu.
Ale życie to stagnacja. Mniejsza lub większa.
Przynajmniej w prawdziwym świecie.
Większość ludzi marzy o miejscu, w którym może po prostu siedzieć.
I o kimś, z kim może to robić.
Ja już to miałem. I przepadło.
Więc odbierasz sobie prawo do kolejnej próby?
Próbowałem.
Zatrzymałem się na całe pięć minut.
Zająłem się sobą.
Poznałem kobietę.
Całkiem przyzwoitą, Curt.
Beth.
Nie szukałem związku. Nie spodziewałem się.
Wtedy pojawiła się ona.
I?
Chciałem pomóc tej małej.
Rozpętało się piekło i ją postrzelili.
Teraz próbuje mnie zabić jakiś miliarder.
Bo ty zabiłeś jego ludzi.
A co miałem zrobić? Zabiliby dziewczynę.
Nie. Teraz ty ścigasz ich. To różnica.
Nie chcę całe życie oglądać się przez ramię.
To nie ja. Ani ty.
Jedziesz za nią?
Nie.
Jeśli Jake kupuje metę na ulicy, wiem, gdzie go znajdziemy.
Dzień dobry.
Dziękuję za spotkanie.
Zdarzyło ci się kiedyś, byś szła ulicą,
a obca osoba podeszła
i kazała ci się rozchmurzyć?
Nie przypominam sobie.
Zaskakujące.
Mnie powiedział to ten facet.
Rozumiesz?
Moja mina uraziła obcego faceta, którego mam gdzieś.
Gdyby powiedział to tobie,
mogłabym to zrozumieć.
Ucieczka Russo rzeczywiście jest niefortunna.
Nie umiem sobie wyobrazić, jak się czujesz.
Na początku też myślałam,
by wynająć kogoś, kto udusi go poduszką,
byle tylko to zakończyć.
Ale tego nie zrobiłaś.
CIA nie działa na własnym terenie.
Poza tym musiałam przypisać komuś winę.
A kto nadaje się lepiej
niż gość w śpiączce, z której miał nie wyjść?
Billy chyba o tym nie wiedział.
W tym tkwi problem z typami jak Russo i Castle.
Są użyteczni, póki nie zaczną myśleć samodzielnie.
Castle też wrócił.
Maczałaś w tym palce?
Jesteś bezczelna, Dinah.
Masz nad nim kontrolę?
Dopóki mamy wspólne cele.
Rafi wie?
Czyli Castle zabije Russo i po problemie?
Więc co tu robię?
Chcesz mojego pozwolenia?
Porady. Perspektywy. Odwagi.
Nie mieszaj się. Niech Castle i Russo sami zakończą te swoje dramaty.
Przy odrobinie szczęścia może się pozabijają.
CIA jednak działa na własnym terenie. Byle kto inny nacisnął spust.
Nie udawaj przede mną świętoszki.
Marion.
Gdy zmarła moja babka, mama była zdruzgotana.
Przestała płakać dopiero pół roku później.
Wtedy ogłosiła, że więcej nie będzie szukać normalności,
bo normalność już nie istnieje.
Musiała stworzyć nową normalność. Nigdy tego nie zapomnę.
Ale moja babka odeszła.
A to nadal tu jest.
Minął rok, a ja nadal próbuję.
Mamy trudną robotę. Nie każdy się do niej nadaje.
Może ja też się nie nadaję.
Dobrze wiesz, do czego się nadajesz.
Czasem najlepszym wyjściem jest nie robić nic.
Cześć, Jake.
Curtis. Co ty tu robisz?
Jestem z nim.
Jake.
Pewnie chciałbyś trochę tego?
Macie nie tego faceta, dupku.
Cicho.
Rozumiem.
Byłeś w wojsku, przeszedłeś szkolenie SERE,
nic nie powiesz.
Niestety ja też je przeszedłem, więc ci nie pomoże. Nie dziś.
Mam dla ciebie wiadomość, Jake.
Od teraz jesteś tylko facetem,
który wyskoczył z kumplami na piwo.
I niech tak zostanie.
Musisz pomóc mi znaleźć Billy'ego Russo.
Kogo?
Billy'ego Russo.
Podobno ma całą twarz w...
W bliznach.
Wiesz...
najciekawsze jest to...
że to ja mu je zrobiłem.
- Nie znam go. - Nie?
Nie bądź głupi, Jake.
Czemu miałbym cię słuchać?
Nie wierzę, że mi to robisz.
Wiem, kim jesteś.
Czyli wiesz też, co może się stać.
Wypuść mnie, to zobaczymy, co się stanie.
Spójrz na siebie.
Jesteś silny, Jake.
Dumny. Jesteś żołnierzem.
Nie wydasz brata. Rozumiem.
Całkowicie.
Pocałuj mnie w dupę.
Ukrywasz poszukiwanego zbiega.
Jeśli Billy popełni przestępstwo, będziesz współwinny.
Cholera. Pamiętam cię.
Dlatego przyszłaś na spotkanie? Szukałaś Billy'ego?
Nie możesz na to pozwolić.
Znasz moje prawa.
Mnie tu nie było.
Sprzedałeś się federalnym?
Po prostu powiedz, gdzie on jest.
A ty się zamknij i zmierzmy się jak równy z równym.
Patrzcie go.
Tak chcesz pogrywać?
Proszę bardzo.
Zagrajmy, Jake.
No chodź.
Czujesz?
Spokojnie.
Gdzie on jest?
Masz ostatnią szansę.
To zostanie na pamiątkę.
Wszystko, co się zdarzy, będzie twoją winą, Jake. Rozumiesz?
Odpowiada ci to?
Myślisz, że wytrzymasz?
Jakie to uczucie?
Przestań.
Pytam jeszcze raz. Gdzie on jest?
Gdzie on jest, Jake?
Pocałuj mnie w dupę.
Gdzie on jest?
Przestań!
Musimy porozmawiać na zewnątrz. Teraz.
Czemu to robisz, Curtis?
Chcemy tylko Billy'ego, Jake. A ty wiesz, gdzie jest.
- Tracisz nad sobą kontrolę. - Nie zaczynaj.
Brak ci jaj, Madani.
Po prostu wyjdź.
Wracaj do swego wygodnego życia.
Udawaj, że nic się nie stało.
Jak skończę, zobaczysz Billy'ego w gazetach.
Kim to mnie czyni?
Działając w ten sposób, nie różnimy się od Billy'ego i Rawlinsa.
Frank i ja przyjaźniliśmy się z Billym,
kiedy tobie dopiero rósł pierwszy zarost.
Nie tylko się z nim szkoliliśmy.
Razem służyliśmy.
Podczas tajnych operacji.
To zbliża bardziej niż więzy krwi.
Do czasu, kiedy Billy zabił rodzinę Franka,
a mnie postrzelił, bo wszedłem mu w drogę.
Jeśli zrobił to nam, co zrobi tobie, gdy nie będziesz mu już potrzebny?
Jest tylko jeden człowiek gorszy od niego i za chwilę tu wróci.
Więc co ty tu robisz?
Jestem na tyle głupi, by się między nich mieszać.
Proszę, nie powtarzaj mojego błędu.
Dobrze się bawicie?
- Szczerze pogadaliśmy. - Tak?
Dobra, Jake.
Chodź.
Gdzie teraz chcesz nim dostać?
Dobrze już.
Planujemy napad na punkt realizacji czeków.
Rano. Będzie nas kilku.
Jak przyjedzie piątkowa dostawa,
mamy obrabować placówkę.
Wszyscy śpią w pustym magazynie na 12. ulicy.
Wymknąłem się po dragi.
Czekaj. Nie pozwolę na to.
Nie proszę o pozwolenie.
Frank, było mi z tym źle. To, co ci zrobili...
Więc przełknęłam to, bo czułam, że jestem ci to winna.
Ale sobie też jestem coś winna.
Złożyłam przysięgę.
Dzwonię do Mahoneya. Niech on zajmie się Billym.
Musisz wyjechać z miasta, zanim zaczną cię szukać.
Rób swoje, Madani.
Czemu wybrałeś maskę zapaśnika?
Mam alergię na lateks.
Gdzie on jest?
Ćpunom nie można ufać.
Jake właśnie pokazał nam,
dlaczego trzeba mieć rezerwę.
José, ty prowadzisz. Mike, wchodzisz z nami.
Geno, zostajesz w posiłkach sam.
A co z nim? Może jechać ze mną.
Nie. On zostaje na miejscu.
Dla jasności: Jake nie dostanie ani centa?
Jakiem zajmiemy się później. Ruchy!
Szlag.
Zajmij się tym.
Dzięki. Widzimy się za tydzień.
Ręce do góry! Chcę widzieć wasze ręce!
Zachowajcie spokój.
Dobrze. Won!
Odsuńcie się od lady.
Do tyłu!
Dobrze.
Niech wszyscy zachowają spokój, a nikt dziś nie zginie.
Kierowniczka. Chodź tu.
Jak masz na imię?
Lillian.
Lillian, masz nacisnąć guzik...
który otworzy te drzwi. Rozumiesz?
Doskonale.
Ale tego nie zrobię.
Nie?
Nie zrobisz tego?
Nie zrobisz?
Każę ci to zrobić!
Nie otworzą się.
Po co to robisz?
Mają licznik czasu.
Nikt tu nie wierzy,
że te drzwi mają licznik.
Więc ty uwierz mi, gdy mówię, że nie warto.
Przemyśl, czy chcesz dożyć jutra...
i otwórz te cholerne drzwi.
To rodzinny interes.
Mój ojciec walczył na wojnie, a potem zbudował go od zera.
Przewróciłby się w grobie na myśl,
że mogę pozwolić wam tu wejść i zabrać, co wam się podoba.
Wiecie, co to jest?
Zgadza się! To granat. Granat odłamkowy M67.
Nie macie pojęcia, ile ich skradziono naszej armii.
Lillian, proszę, otwórz drzwi.
- Nie. - Wszystko jest ubezpieczone!
Nie w tym rzecz.
Lillian, zaczynasz mnie denerwować.
Twoje zachowanie jest nieracjonalne.
Wydajesz się zupełnie nieprzewidywalna.
Wy też tak odbieracie Lillian?
Walnięta stara suka.
Nie mam czasu na szaleństwo, Lillian.
Więc policzę do trzech,
a potem wrzucę go
przez to małe okienko za ladę.
Wtedy dopiero zacznie się odliczanie.
Nie zmieści się, kretynie. Tak je zaprojektowano.
Więc zaryzykuję.
Nie okradniecie mnie, błazny,
więc zabierajcie dupy w troki.
- Co... - Przez ciebie nas zabiją.
Właźcie! Szybko!
Co ty wyprawiasz?
Pod ścianę! Już!
Wszyscy ułóżcie ręce w ten sposób.
Spokojnie.
Tylko spokojnie.
Bez obaw.
Szybciej, chłopcy!
Ręce.
Skończyliśmy!
Dziękuję za współpracę.
Lillian, stara z ciebie wariatka, ale lubię cię.
Gdyby nie on, już byście nie żyli.
Więc następnym razem zróbcie, co należy.
Wybierzcie go pracownikiem miesiąca czy coś.
Nie! Czekaj!
Idziesz z nami.
Sam nie wiem.
W magazynie jeszcze bym zrozumiał,
ale na ulicy?
Musimy uważać.
Nie. Wiemy, gdzie jest. Tym razem załatwmy to do końca.
Nie podoba mi się to.
Zatrzymaj się.
Dobrze.
Co robisz? Do cholery, Curtis.
Masz zbyt wiele do stracenia. Sam mówiłeś.
A jeśli wybuchnie strzelanina?
Będziesz biegał z tą nogą?
Wiesz, że mam rację.
Wynocha z mojego wozu, Frank.
Będę tu czekał.
Jeśli cię zobaczą,
wiesz, że stracisz szansę?
To nie mnie zobaczą.
Zajmij się małą.
W razie czego weź ją do Madani
i przekaż, że ma jej wszystko powiedzieć.
Zrób to dla mnie.
Frank...
- No proszę. - Russo!
Spóźniłeś się!
Spieprzaj, Jake. Ale już!
Russo!
Trzeba było dalej się ukrywać, Bill.
Billy, jedźmy!
No chodź!
Jedziemy!
Musimy jechać!
Załatwcie go!
Musimy jechać! Już!
No dalej!
Napisy: Agnieszka Putek