Poprzednio w Supergirl...
Moja rodzina pochodzi z planety Naltor.
Niektóre z naszych kobiet potrafią wyśnić przyszłość.
Co, gdybyśmy mogli uczynić ludzi nadprzyrodzonymi?
Wiesz jak to zrobić?
Mam stuprocentową pewność, że jeśli nie wyczyścimy pamięci Alex,
to Haley odkryje kim jesteś.
Gotowa?
Bardzo dobrze.
Jeszcze raz.
Szybciej, szybciej.
Mocniej.
Na maksa!
- Stary, widziałeś to? - Tak, ten kot jest taki głupi.
Nie, chodzi mi o pigułki. One świecą.
Jerry. Możesz to ściszyć? Mam jutro sprawdzian z chemii.
Jerry, brachu. Myślałem, że w twojej usłudze
"z dostawą do domu" chodzi o to, że to ty przychodzisz do mnie?
Proszę bardzo. Gwarantowane szczęście w pigułkach,
zgodnie z amerykańską obietnicą.
Dzięki. Wyglądają... zabawnie.
Jerry, dlaczego Spencer wygląda jak Hagrid na sterydach?
Nie wiem, ale chyba powinniśmy...
Wiać! Migiem!
Karta ataku.
- Nie. - Nie!
- To już piąty raz. - Czyli wygrałam.
Nie rozumiem tej gry.
Ani to nie są kocięta, nic nie eksploduje.
Kocham to, co robicie.
Noce gier były jak klej dla mojej rodziny.
Gdzie dorastałaś, Nio?
W małym miasteczku zwanym Parthas.
Czy to przypadkiem nie znaczy "raj" po irlandzku? Całkiem wysokie progi.
"Raj" jest niedopowiedzeniem.
Miasteczko jest nie tylko piękne,
ale i ludzie i kosmici żyją tam
w pokoju od dekad.
Nawet jadę tam na weekend, na dożynki.
- I... - Rozgrywki pucharowe!
Siostry Danvers, my umiemy,
jak nie ty, to my umiemy!
Nie! Nie! Nie ma mowy żebyście znowu grały w jednej drużynie.
Zgadzam się. Wewnętrzne żarciki, skróty z Midvale.
To niesprawiedliwa przewaga.
- No i? - Hej, ale wiesz, może i mamy
jakąś niesprawiedliwą przewagę?
Może i masz rację. Największy wynalazek ludzkości?
- Światło elektryczne. - Maszyna drukarska.
- Porażka. - Dobra, nasza kolej.
Coś prostego! Mój ulubiony film?
"Światła Sceny".
Że co?
No co? Całe lato uczyłaś się tańca czerwonych bucików.
Zniszczyłaś trzy lampy.
Nie? No dobra.
Terminator 2?
Nie Alex, to twój ulubiony film. No dalej, myśl!
Mam totalną pustkę...
Obowiązki wzywają, a ja nigdy nie ponoszę porażek.
Cóż, przynajmniej Haley nie ma w mieście.
Wybaczcie.
Nie martw się, wszystko będzie dobrze. Nic w stylu końca świata,
tylko kosmici się biją na NCU.
- Do zobaczenia. - To dobrze.
Dziękuję za twoją pomoc, Supergirl. Przejmujemy sprawę.
Cieszę się, że mogłam pomóc, Alex.
Jeszcze jedno. Wolałabym,
żebyś zwracała się do mnie "dyrektorko Danvers".
Tak, oczywiście, dyrektorko Danvers.
Tłumaczenie: Qwerty, Rokin, Karolova Korekta: Karolova
Supergirl 4x11 "Blood Memory" BlueSquad
Zdajesz sobie sprawę z tego, że masz po pączku w każdej ręce,
a one nawet do siebie nie pasują?
Naprawdę mam?
No dobra.
Może i zjadam smutki.
Chodzi o Alex.
Myślałam, że po wymazaniu jej wspomnień, wszystko będzie w porządku,
ale się myliłam.
To, jak mówiła do mnie wczoraj,
do Supergirl...
Była taka oziębła.
Nie wie, że jesteś Supergirl.
Wiem. Po prostu nie wiedziałam, że to będzie tak boleć.
Żeby nie wiedziała, że mój ulubiony film to "Czarnoksiężnik z Krain Oz"?
Eliza myślała, że w przygodach małej, zagubionej dziewczynki
mogła bym odnaleźć siebie. To był mój ulubiony film,
ponieważ byłam z innej planety.
A teraz, Alex nie ma o tym pojęcia.
Już nigdy nie będzie miała.
Tak, to musi być ciężkie.
Przykro mi, to musi być naprawdę trudne.
Co jeśli czyszczenie pamięci ma konsekwencje,
których nie przewidzieliśmy?
Nawet tak nie myśl.
Najlepiej ci teraz zrobi
rzucenie się w wir pracy
i oderwanie od tego myśli.
Panie Olsen... Przepraszam, jestem nie w porę?
Nie. Nie. Ja miałam... Pączka?
Nie jadam cukru. Ani ciasta. Ani śniadań.
Ma pani coś na...
Lepiej pójdę do łazienki.
Przepraszam.
Panie Olsen, chciałam zaprezentować panu pewną historię...
- Proszę. - Jest dość kontrowersyjna.
Nie ma problemu.
Jest o L-Corp i pani Luthor.
Moje źródło z jej księgowości
znalazło pewną lukę w ich finansach
i słyszało plotki o "tajnym budżecie".
Myśli, że ma to jakiś związek z testami na genach.
Testowanie na genach nie jest nielegalne.
Ale gdyby było całkowicie w porządku, to czemu nie zapisano by tego w księgach?
Mogę więc śledzić ich finanse?
Tak, ale jak tylko coś odkryjesz, najpierw wyślij to mi.
Chciałbym to zweryfikować.
Wiem, że obiecałam mamie, że na weekend przyjadę do domu.
Miałam taki zamiar, ale...
Maeve, umiem rozplanować sobie wszystko.
Mój lot został odwołany, ponieważ wszystkie są.
Nie mogę teraz wyjechać, bo mam pracę
Dobrze, spróbuję.
Też cię kocham, pa.
Siostra. Jesteśmy blisko,
ale doprowadza mnie do szału.
Tak, znam to.
Nigdy nie przegapiłam dożynek.
Weź dzień wolnego, James się nie obrazi.
To daleka droga, a ja..
Zasypiam o dziwnych porach? Tak wiem.
W takim razie ja poprowadzę.
Co? Ty... pojechałabyś ze mną?
Tak. Twoje miasteczko to oaza tolerancji, prawda?
Powiem Jamesowi, że chcę napisać o tym artykuł.
Kara, byłoby świetnie.
Pierwsze przykazanie jazdy samochodem...
Nie będziesz podważał gustu muzycznego kierowcy swego.
To nie siniaki, to tylko proste toksyny.
Spowodowane kontaktem z Poszukiwaczem Prawdy.
Nie martw się, niedługo znikną.
Mam taką nadzieję.
Ale coś wciąż jest nie tak.
Może to sprawi, że poczujesz się lepiej.
Odkryłem jakiego gatunku są nasi więźniowie.
Są ludźmi?
Nie, nie jakimiś tam ludźmi...
Należą do bractwa.
Więc kiedy twoja mama przybyła tu z Naltoru?
Kiedy miała osiemnaście lat.
Noc przed opuszczeniem planety,
miała sen o farmie,
na której miała spotkać miłość swojego życia.
Zobaczyła jakieś przypadkowe koordynaty,
wprowadziła je do swojej maszyny
i wylądowała na Ziemi, w Parthas.
Przyjęła ją ludzka rodzina farmerów,
a ona zakochała się w ich synu.
Moim ojcu.
Tak, nie mogę sobie wyobrazić dorastania gdziekolwiek indziej.
Ponieważ masz rodziców z dwóch różnych planet?
Tak, ale również dlatego, że jestem transem.
Zawsze wiedziałam, że jestem dziewczyną.
Moi rodzice byli niesamowici.
Zaakceptowali prawdziwą mnie
i pomogli zmienić płeć, kiedy jeszcze byłam młoda.
W Parthas, zawsze mówiłam o tym otwarcie.
Nie mówię, że było prosto.
Byli ludzie, którzy mnie totalnie nie rozumieli.
Ale moralność mojego miasteczka jest silna.
Myślę, że gdybym dorastała gdziekolwiek indziej,
byłoby zdecydowanie ciężej.
Dziękuję, że mi o tym mówisz.
Nie ma sprawy.
Jeszcze jedno, kiedy spotkasz moją rodzinę,
proszę, nie wspominaj im o moich mocach.
Jeszcze im o tym nie powiedziałam
i jeszcze nigdy nie ukrywałam niczego przed siostrą.
Ogromnie mi to ciąży..
Tak, znam to uczucie.
Nie pisnę ani słówka.
Dziękuję.
Dobrze, że to ja prowadzę.
Tak, bardzo dobrze.
Znaleźliśmy u ciebie ślady nieznanego środka
z kosmicznymi genami.
Co to jest i skąd to masz?
Aspiryna. Z butelki.
Laska, to ten sam towar, jaki bierzemy zawsze.
- Tym razem jednak było inaczej. - Inaczej?
Czułem tylko furię i to nie taką fajną.
Przeważnie sprawiają, że jesteś szczęśliwy.
- Zapewne skiepszczona partia. - Mamy kłopoty?
Mam udokumentowane wasze sześć ataków, więc tak.
Ale jeśli podasz mi nazwisko dilera, to może będziemy mogli jeszcze podyskutować.
A co, jeśli podam ci nazwisko mojego prawnika, federalku?
- Wszystko w porządku? - Tak.. Nie.
Nie, ci idioci nie mają o niczym pojęcia,
a jednak nie mogłam ich złamać. Czemu?
Nie wiem.
Ale wiem dlaczego nasz Jekylls stał się Hydesem.
Substancja, którą wstrzyknęli
została zradykalizowana z 15 do 19 Hertzów w skali gamma.
Ktoś napromieniował ich narkotyki?
Co wam się stało, kochane?
Dlaczego tak się wściekłyście?
Nie ważne.
Ważne jak na tym skorzystamy.
Obczaj to! 16,000 wejść w godzinę!
Szesnaście tysięcy? O boże..
Jesteśmy sławni.
Nie. Jesteśmy bogaci. Spójrz na komentarze.
"Osiągnę to, co oni" Sue z Connecticut.
"Postawię na to całą swoją premię".
Sam R. Z East City!
Mamy zapasy.
Chodźmy poznać nowych klientów.
Jerry. Czemu jedziemy?
Wyluzuj, maleńka.
Będziemy bogaci. Jak ktoś zapyta cię o college odpowiesz: "Jaki college?".
Jestem Bobbi.
Robię to dla nas. Zaufaj mi, dobrze?
Śniłaś?
Nie.
To mój dom.
Bardzo ładny.
Nia!
Kochanie...
- Wyglądasz zniewalająco. - Wygląda uroczo.
- Jak zwykle. - Cześć.
I gorąco.
- Kim jest ta dziewczyna? - Hej!
Co się stało moją siostrą?
Maeve, Mamo, Tato,
Chciałabym przedstawić moich przyjaciół i szefa, Karę Danvers.
Miło mi was poznać.
Jesteśmy bardzo szczęśliwi, mogąc cię gościć.
- Masz przepiękny dom. - Dziękuję.
- Lubisz rzodkiewki? - Tak.
Rzodkiewki Isabel są fenomenalne.
No i jabłko nie pada daleko od jabłoni.
Maeve odziedziczyła talenty swojej mamy.
Spójrz na jej orchidee.
Mama ma do tego dar.
Pracowałam nad pamięcią, żeby zapamiętać wszystkie 30 tysięcy gatunków orchidei.
Skarbie, byłaś cudem już kiedy robiłaś w pieluchy.
Bardziej twoją protegowaną odkąd zaczęłam nosić pieluchy.
Nia.
Mama uczy mnie Japońskiej metody malowania atramentem. To był mój atrament.
Przepraszam. Ja.. Nie wiem czemu to zrobiłam.
Myślę, że jesteś zmęczona.
Podróż była bardzo długa, a ona jest na pewno głodna.
Czy to paella?
Nie mogę uwierzyć, że nasza Nia pracuję w CatCo.
Ile razy przeczytałaś książki Cat?
- Czternaście? - Naprawdę?
Bardziej 40.
Bycie dziennikarką było marzeniem Nii od zawsze.
Być w centrum, przyczyniać się do zmian.
Niektórzy z nas wolą być z dala od tłumu.
- Mieszkasz tutaj, w Parthas? - Tak, na końcu ulicy.
Uczę się z mamą i mam własne studio.
Gapię się w te obrazy całymi dniami.
- Są twoje? - Mamy.
Maluje swoje sny.
Tak jak ja, kiedy w końcu to opanuję.
Nie można się spieszyć, kochanie.
Czy Nia mówiła ci o naszej dziwnej, rodzinnej spuściźnie, Karo?
Pozaziemskie moce śnienia?
Wspominała.
Śnienie o przyszłości jest przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Jedna kobieta z każdego pokolenia dziedziczy dar.
- Jedna? - Tylko jedna.
Jeśli nie jest przeklęta ślepotą.
W takim przypadku pokolenie jest pomijane.
To się nie wydarzy, Maeve.
Kiedy byłam z tobą w ciąży,
śniłam o mojej córce, która odziedziczy dar.
Daj temu trochę czasu.
Są doniesienia o dwój kolejnych atakach.
Nasilają się.
Musimy natychmiast wysłać tam więcej ludzi.
Przyjąłem. Wygląda też na to, że te ataki były zamierzone.
Ludzie kupują te narkotyki w jakimś celu?
- Jak? I dlaczego?
Powinnam się domyślić. Brainy, czuję się nieobecna.
Coś jest ze mną nie tak.
Jakby czegoś mi brakowało.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Nie ma sprawy. Wyczułem twoją panikę podczas naszej rozmowy.
Wszystko dobrze?
Nie myślę jasno,
a nie mogę pozwolić sobie na jakiekolwiek błędy.
- Jak mogę pomóc? - Przeskanuj mnie.
Mój umysł.
Dlaczego?
Coś jest ze mną nie tak.
Nie wiem jak to opisać, ale czuję się odłączona.
Podatna na zranienie.
Spójrz, co jeśli coś poszło nie tak
podczas mojego spotkania z Poszukiwaczem Prawdy?
Wiem, że nie powinno być skutków ubocznych,
ale właśnie wtedy to się zaczęło.
Muszę się upewnić, że nic mi nie jest.
A jeśli coś mi jest, muszę wiedzieć, że nie zwariowałam.
Proszę.
- To stary pokój Maeve. - Ładny.
"Młodość i sny", "Encyklopedia Snów"..
Rozumiem, czemu nie powiedziałaś Maeve,
że odziedziczyłaś moce.
To katastrofa.
Nawet ich nie chciałam.
Zawsze chciałam robić coś dla świata,
tworzyć reportaże, pomagać ludziom.
Możesz pomagać ludziom, dzięki swoim mocom.
Maeve studiuje język snów całe swoje życie.
Tylko tego pragnęła.
To złamie jej serce.
Jeśli moce są dziedziczone tylko
przez jedną córkę na pokolenie,
to dlaczego wszyscy są pewni, że to Maeve?
Słyszałaś moją mamę.
Kiedy była w ciąży z Maeve,
śniła o swojej córce, która zostanie Dreamerem.
Wiem, że to dla ciebie trudne,
ale myślę, że powinnaś jej powiedzieć.
Porozmawiam z moją mamą.
Zobaczę czy jest sposób
na przekazanie Maeve mocy.
Myślę, że to tak nie działa.
Mogłabyś pogadać z moją siostrą?
Zrobić z nią wywiad?
Kupić mi trochę czasu z mamą?
Jasne.
Wymazanie pamięci powinno być nie do wyśledzenia.
Ale to możliwe, ponieważ relacja Alex z Supergirl
jest jedyna w swoim rodzaju,
jej spotkanie z Poszukiwaczem Prawdy
mogło sprawić, że zaczęła sobie coś przypominać.
Nie możesz jej powiedzieć, że tożsamość Supergirl została z niej usunięta.
Haley dalej chce się dowiedzieć, kim jest Supergirl.
Wiem, wiem.
Jednak czasem placebo może być bardzo efektywne.
Zamierzasz ją okłamywać.
Nie chcę.
Ale może to przywróci jej spokój ducha,
pomoże jej się uleczyć.
- Jesteś gotowa? - Tak.
Dziękuję za pomoc, J'onn.
Wszystko w porządku.
- Naprawdę? Dzięki Bogu.
Może stres który odczuwasz bierze się z braku partnera?
Dobry glina i zły glina.
Albo potrzebuję czegoś zupełnie innego niż partner.
Brainy, jak tam twoje umiejętności aktorskie?
Nigdy nie sądziłam, że zostanę zacytowana w CatCo.
Więc powiedz mi jak to jest mieszkać w Parthas?
Większość ludzi mieszka tu od urodzenia.
Nia jest jedną z niewielu, która wyjechała.
Jest nieustraszona.
Zawsze byłam o nią zazdrosna.
Każda z nas ma swój własny dar.
Ale moja babcia, na Naltorze,
była bohaterką planety.
Jak Supergirl.
Kiedy moje moce się ujawnią, chcę być taką bohaterką.
Cóż, myślę, że bycie bohaterem nie jest przeznaczone wszystkim.
Dzieci Wolności? Tutaj?
Każdego roku na dożynkach,
idioci z sąsiednich miast przychodzą protestować.
Nienawidzą, kiedy ludzie łączą się z kosmitami.
Kiedy masz coś dobrego,
zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie chciał to zniszczyć.
Nie martw się, obywatele Parthas umieją o siebie zadbać.
- Bros? - Kim jesteś?
Spotkaliśmy się ostatniej nocy, w waszej skromnej siedzibie.
- Sick rager, BT-dubs. - Dlaczego tu jesteś?
Jak wy, zjadłem kilka tych słodkich cukierków złości..
A następną rzeczą, jaką pamiętam to
pobudka z wami, zacni panowie.
Nie ważne co zrobisz, ani słowa tej wiedźmie.
Oczywiście, że nie. Nigdy.
Kiedy wyjdziemy,
możemy znaleźć więcej tych pigułek złości i zaszaleć.
Nie, skończyłem z tym.
Zresztą, jeśli Jerry i Kev są mądrzy,
to wskoczyli do wana i wyjechali z miasta.
Jerry i Kev.
To było proste.
Imponujące. Zdobycie tej informacji zajęło ci mniej niż dwie minuty.
Skąd nauczyłeś się mówić ich językiem?
Tak samo jak oni. Filmy.
Dziękuje. Wam obu. Za wszystko.
Jasne.
Teraz złapmy tych gości zanim zrobią więcej szkód.
Bardzo za tobą tęsknię.
Nigdy nie zrozumiem w jaki sposób cieszysz się z mieszkania w tej betonowej dżungli.
Siła życia jest w mieście.
Nie taka sama jak natura, ale jest żywa.
Wydajesz się być w jedności z energią miasta.
To do ciebie pasuje.
Dzięki.
Mamo, skoro mówimy o energii..
Rozmawiałam z Karą o mocach snu...
Zastanawiała się, tak z ciekawości,
jeśli nie chciałaś mocy w moim wieku,
była możliwość by je odrzucić?
Nie.
A co jeśli naprawdę nie chciałaś ich używać?
Co jeśli chciałaś przekazać je komuś innemu?
Bycie Dreamerem to przeznaczenie.
Wybrana nie ma wyboru.
To jest w jej krwi.
Mamo? Mamo?
O nie, ukąsił cię. Mamo? Mamo?
Mamo?
Nia, to Ty.
O mój Boże.
Mamo, co się dzieje?
Jesteś w moim śnie.
Umieram, kochanie.
Jesteś kolejnym Dreamerem.
Nie, nie.
Oczywiście, że to ty. To musiałaś być ty.
Przepraszam, że tego nie zauważyłam.
Mój sen o mojej córce z mocami..
Nigdy nie widziałam jej twarzy.
Mamo, nie obchodzi mnie to.
- Nie jestem gotowa na to byś odeszła. - Jesteś gotowa.
Moim żywiołem była woda. Twoim jest ogień.
Twój ogień uczyni cię o wiele silniejszą niż ja kiedykolwiek byłam.
Było ci przeznaczone by być moją córką.
Być Dreamerem.
Życie przetestowało cię na wiele sposobów, i dzięki temu jesteś takim człowiekiem.
To cię wzmocniło.
Ta siła będzie ci dobrze służyć jako bohaterce.
Moja Nia.
Nia.
Nia. Obudź się.
Ona nie oddycha.
Mamo..
Tak mi przykro.
- Nia. Wstawaj.
Miasto zmienia dożynki w zaimprowizowany memoriał.
- Nie mogę zapiąć tej sukienki. - Pozwól, że ci pomogę.
To moja wina.
Już powinnam mieć moce, Nia.
To nie ma sensu.
Mam na myśli, może..
Może robię coś nie tak.
Oczywiście, że nie.
Muszę coś robić nie tak.
Jeśli bym miała moce, wyśniłabym, że mama jest w niebezpieczeństwie.
Mogłabym temu zapobiec.
Nawet jeśli byś miała sen,
nie wiesz jak go interpretować...
Oczywiście, że bym wiedziała.
Jestem biegła w tłumaczeniu snów.
Wiedziałabym o mamie, miałabym...
Uratowałabym ją.
Musisz się ubrać.
Tak, James. Tu jestem.
Hej Lena, chce z tobą o czymś porozmawiać.
Co to?
- Trening nocy gier.
Co? Okej, posłuchaj, niektóre pary potrzebują
popracować nad umiejętnościami komunikacji,
a inne muszą popracować nad ich umiejętnościami współzawodnictwa.
Ty i ja jesteśmy dogłębnie połączeni, panie Olsen.
Musimy sprawić by nasza wydajność na nocy gier odzwierciedlała to.
- I nienawidzisz przegrywać. - I nienawidzę przegrywać.
Jesteś za?
- Wchodzę w to. - Znakomicie. W porządku, na początek,
Trivial Pursuit: Klasyczny Rock.
Zaraz, poczekaj. O czym chciałeś ze mną porozmawiać?
To może poczekać.
Pięć, sześć, siedem, osiem...
Ominęliśmy nasz zakręt. Myślałam, że mówiłeś, że już skończyliśmy.
Zmiana planów, malutka.
Dostaliśmy ofertę której nie możemy odrzucić.
Dziesięć tysięcy w gotówce.
Trzymaj się. Zaraz wracamy, okej?
Witam.
Nazywam się Kevin, a to mój współpracownik.
Macie towar?
Macie kasę?
No dalej chłopcy. Mamy to po co przyszliśmy.
Jedźmy na te dożynki i wyrżnijmy te karaluchy.
- Hej, Brainy. - Witaj, J'onn.
Przyszedłem sprawdzić jak się czuje Alex. Widziałeś ją?
Nie.
Ale zlokalizowałem wana naszych dilerów.
Brainy, to świetnie.
I zlokalizowałem Dyrektor Danvers.
Dzień wielu zwycięstw.
Na początku nie znalazłem samochodu zarejestrowanego na naszych podejrzanych,
i pomyślałem, że Spence może kłamać.
Co by było w jego typie.
Ale potem znalazłem to...
Oryginalnie zarejestrowany na panią Veronica "Roni" Miller, teraz zmarłą.
Potem przekazany do Roberty Miller,
młodszej siostry Jerrego Millera.
Dobra robota. W porządku, ruszajmy ludzie.
Hej, chcesz wykorzystać to, że ktoś odpadł i zabrać się z nami?
Z całą tą wściekłością dziejącą się dookoła, przyda się nam człowiek spokoju.
- Jasne. Wyglądasz lepiej. - Tak. Dzięki tobie.
Powinnam założyć jedną z sukienek Maeve?
Co jeszcze jej zabiorę?
Nie możesz się za obwiniać.
Skłamałam.
Miałam sen w trakcie podróży samochodem.
Śniłam, że moja mama wypiła czarny atramentowy płyn i zamieniła się w pył.
Dlatego zniszczyłam przybory do malowania Maeve,
ale przyjęłam otrucie atramentem zbyt dosłownie.
To był jedynie symbol śmierci.
Powinnam to wiedzieć.
Gdybym tylko zajęła się nauką, jak moja siostra.
Były tam wszystkie inne symbole,
rzeczy których nie mogłam rozszyfrować, pajęczyny.
Mnóstwo pajęczyn. Pająki wiją sieć.
Powinnam wiedzieć, że że atrament był tylko symbolem,
tego, że pająki są prawdziwym zagrożeniem.
Maeve by wiedziała.
Maeve powinna dostać te moce.
Nia, nie rób sobie tego.
Nie mogę nawet jej powiedzieć, że je mam.
Hej. Proszę, posłuchaj mnie. Utrzymywanie sekretu przed siostrą
tylko cię zrani bardziej niż cokolwiek innego.
Nic jej nie zabrałaś.
Nie wybrałaś by być siostrą z mocami.
Z czasem to zrozumie.
Ale teraz, musisz być z nią szczera.
Masz rację.
Powiem jej.
Po memoriale.
Byłem pewien, że to ostatnia potwierdzona
lokacja wana Roberty Miller.
Wygląda na to, że ktoś zrobił waszą pracę za was.
Jerry Miller? Kevin Huggins?
Jesteście aresztowani pod zarzutem posiadania niezidentyfikowanej substancji.
Przeszukać ich.
Nic nie znajdziecie. Ktoś nas okradł.
- Kto? - Nie wiem.
Mówili coś o atakowaniu kosmitów na jakimś festiwalu.
Tego się właśnie bałam.
Zabierz ich, Brainy.
Nie, nie, nie. Czekaj, czekaj. Proszę. Moja młodsza siostra..
Zabrała vana i pojechała za nimi.
- Czemu to zrobiła? - Nie wiem, żeby mnie bronić?
Zemścić się?
Była wściekła.
Wyszła za kaucją i nawet nas nie odwiedziła.
Kto by pomyślał, że ma w sobie tyle gniewu..
Ja.
Bobbi jest wrażliwa.
Ludzie modlą się o to, wiesz?
Nękano ją w szkole
i w domu.
To by zezłościło każdego.
Może pójdziecie z Karą na przód, Maeve?
Dogonimy was.
Co się stało?
To zabrzmi dziwnie,
ale miałem sen zeszłej nocy.
Twoja mama przyszła do mnie i powiedziała, że to dla ciebie.
Kiedy ktoś w Parthas umiera,
ubieramy się na biało, żeby uczcić światło w każdym z nas.
Ludzie i kosmici.
Każdy kto znał moją matkę, wiedział, że jej światło było oślepiające.
Cieszę się, że byłam przy niej.
I cieszę się, że poszłam w jej ślady,
kontynuując jej pracę, powiększając jej spuściznę..
Uważaj!
Maeve!
Ten topór miał trafić w podium.
Masz moce.
- Mogę wyjaśnić. - Nie dotykaj mnie.
Pomocy! Pomocy!
Nie przejdziemy. Chodź tutaj.
Tędy.
Trzymajcie głowy nisko. Dalej.
Zatrzymać wszystkich napastników.
J'onn, zabierz stąd tych ludzi.
Hej!
Bobbi Miller?
Hej! Puść ją. Puść ją!
To twoje ostatnie ostrzeżenie.
Nie! Dyrektor Danvers, nie!
Supergirl, właśnie zaatakowałaś agenta Stanów Zjednoczonych.
A ty byłaś gotowa zastrzelić niewinnego kosmitę.
Zamierzałam powstrzymać groźnego kosmitę, a ty mi przeszkodziłaś.
Ten kosmita tylko bronił swojego domu.
Ci... Dzieci Wolności sprowokowały go.
Zaatakowali pokojową uroczystość.
To co mówisz już do mnie nie trafia.
I mam coś do zrobienia.
Takie są fakty.
A ta dziewczyna nie jest Dzieckiem Wolności,
jest po prostu dzieckiem, które wzięło narkotyki, żeby uwolnić gniew.
- Czemu ktoś miałby.. - Ponieważ ten świat jest wypełniony
ludźmi, którzy są więksi i silniejsi od niej.
I taki rodzaj bezradności, czyni nas wściekłymi.
A jeśli czujesz się pozbawiona mocy,
zrobisz wszystko, by znów ją poczuć.
Rozumiem.
Naprawdę? Jak?
Jesteś opisywana jako Dziewczyna ze Stali.
Na zewnątrz i wewnątrz.
Naprawdę myślisz, że nie wiem jak to jest być bezbronną?
Nie.
A więc albo ustąpisz, albo ciebie też aresztuję.
Dalej.
Jestem prawie gotowa. Muszę tylko porozmawiać z siostrą.
- Jasne. - Dzięki.
Nie mamy o czym rozmawiać.
Maeve, naprawdę chciałam ci powiedzieć.
Naprawdę? Kiedy?
Po uroczystości.
Wiedziałaś od miesięcy.
A ja zwierzałam ci się z tego,
jaka jestem zła, że moce się jeszcze nie pojawiły.
Pozwoliłaś, żebym się upokarzała, myśląc, że będę ślepa.
Nie, nie. To nie tak.
Chciałam ci jakoś przekazać moce.
Racja.
Jakim cudem, z tych wszystkich ludzi, akurat ty zyskałaś moce?
Matka powinna je przekazać córce.
Więc jak ktoś taki jak ty je dostał? Nawet nie jesteś prawdziwą kobietą.
Mave zawsze była moim największym wsparciem.
Nie wierzę, że mogła coś takiego powiedzieć.
Nia, przykro mi.
Wiedziałam, że będzie załamana brakiem mocy, ale..
Ona była taka wściekła, Karo.
Wiem, że to nie to samo,
ale jeśli dzięki temu poczujesz się lepiej,
to też przeszłam dużo z moją siostrą.
Doceniam twoje wsparcie,
ale to jest coś, czego nie zrozumiesz.
Mam moce, a moja siostra nie.
I teraz, nienawidzi mnie.
Dlaczego się zatrzymujesz?
Co robisz?
Rozumiem.
Pewnie lepiej niż ktokolwiek.
Jestem Supergirl.
Bardzo mało osób zna moją prawdziwą tożsamość,
ponieważ to nie jest dla nich bezpieczne.
Ale mówię ci o tym, bo chcę ci pomóc.
Nie sądzę, że to cię zrani.
Ty, też, jesteś bohaterem.
Też byłam tą siostrą z mocami.
I widziałam jaką cenę musiała za to płacić Alex.
Przez większość czasu znosiła to z gracją,
ale, mówię ci, czasem robiło się strasznie.
Kiedy byłyśmy młodsze..
I nawet teraz.
Ale wierzę, że miłość pomiędzy dwoma siostrami
przetrwa wszystko.
Muszę w to wierzyć.
Nie jesteś sama.
Masz rodzinę.
Masz mnie.
Chciałeś mnie widzieć, szefie?
Usiądź.
Mackenzie.. Ja... Ja... Przejrzałem
materiały z L-Corp, które mi wysłałaś
i wszystko sprawdziłem.
Wszystko jest zgodne z FDA.
Zgaduję, że moje źródło było w błędzie.
Co jest dziwne, bo zazwyczaj się nie myli.
Nie bądź dla siebie taka surowa.
Takie rzeczy się zdarzają. Ciągle się uczymy.
Ale dobrze, że przyszłaś najpierw do mnie.
Masz świetny instynkt.
Wymazanie pamięci zmieniło Alex.
Myślałam, że okłamywanie jej pomoże,
ale jest coraz gorzej.
Dekoncentracja to jeden z symptonów.
Alex dorastała z siostrą z innej planety.
Z bohaterką.
Bez tych wspomnień,
jej postrzeganie świata się zmieniło.
- Jej empatia ewoluowała. - Dlaczego? Nie rozumiem.
Jest blisko z mnóstwem kosmitów.
Byłaś dla Alex najważniejszą osobą, podczas jej dorastania.
To uformowało jej pogląd na temat kosmitów.
I to właśnie wymazaliśmy.
Pamięć krwi.
Muszę wierzyć, że gdzieś tam dalej jest nasza Alex.
Zrobiliśmy co musieliśmy, a teraz musimy być silni.
- Dla niej.
Potrzebowałam tego.
Po minionym weekendzie, jedyne czego chcę, to
spędzić czas z moimi przyjaciółmi i się zrelaksować
i obejrzeć najlepszy film jaki istnieje.
Nie jestem pewna, czy "Terminator" cię zrelaksuje, ale okej.
- T2. I jest jedzenie. - Twoja ręka.
O tak.
Prezent od Supergirl.
Mam nadzieję, że twój weekend był lepszy.
J'onn wspominał, że byłaś w terenie. Jak było?
Hm, nie do końca wszystko się ułożyło.
Hej, może nie gadajmy o pracy, co?
- Zgadzam się.
Obejrzyj film
jeśli nie chcesz umrzeć.
Coś w stylu: "Jeśli chcesz żyć".
- Cholera. - Ty głuptasku.
Mamy problem.
Jest ktoś, kto może pomóc.
W Ameryce.
Tłumaczenie; BlueSquad Odwiedź nas!