In 1967 werd in Zuid-Afrika voor het eerst een hart getransplanteerd.
Het jaar erop werden er wereldwijd 100 harten getransplanteerd.
Maar de patiënten overleefden het niet.
Ik zei toch dat ik geen feest wilde?
Dus het jaar erop waren er maar 18 transplantaties.
vijf uur eerder
Kennelijk had men toch te vroeg gejuicht.
Volgens mij heb je alle loempia's in Seattle opgekocht.
Mama wilde het eenvoudig houden. Verdorie, dat ding blijft niet recht staan.
Als je er eerst wat kaarsvet in giet, blijft hij wel staan.
Het ziet er geweldig uit. Je moeder vindt het vast fantastisch.
Dat is haar geraden, alles is zoals zij het wil.
'40 mensen, niemand van de stichting, geen fotografen.
Alleen de artsen die me hebben gered en een paar vrienden.'
Gelukt.
Het duurt nog wel even voordat de gasten er zijn.
Dus we kunnen best... -Er zijn hier mensen aan het werk.
Nou en?
Jij gaat met mij mee.
Naar Diagnostiek. Mooi, je bent er nog. Kom mee.
Wil je een lift naar je feest? -Jacksons feest.
Ik wil geen lift, maar een borrel tegen de zenuwen.
Want ik moet doen alsof ik het leuk vind. Ik heb een vriendin nodig.
Ik ben ernstig gewaarschuwd dat ik je niet mag helpen er tussenuit te knijpen.
Ik bood je een lift aan in m'n limo met bar.
Maar ga vooral met je eigen auto, zonder chauffeur.
Had dat meteen gezegd.
Ik weet niet waar het toe leidt, als het al ergens toe leidt.
Maar omdat iedereen ons straks samen ziet...
laat ik je alvast weten dat Andrew en ik aan het daten zijn.
Nou? -Moet ik dit weten als je baas...
of als je vriend? -Allebei. Hoezo?
Moet ik je de regels uitleggen of je gewoon uitlachen?
Wanneer komt Bailey terug? -Vertel je het haar liever?
Dat moet ik zien. -Jij bent met een assistent getrouwd.
Je bent twee jaar onaardig tegen haar geweest.
Toen we trouwden, was ze fellow.
Jij hebt m'n assistent afgetuigd. -Hou op. Maar HR moet dit wel weten.
Als vriend hoop ik dat hij je gelukkig maakt.
Bedankt.
Mrs Karev wil u spreken. -Ik zie haar op het feest.
En het is dr. Karev. -Oké. Sorry.
Hij ziet u op het feest.
Dat was het. -Jij moet rustig aan doen, laat mij maar.
Of laat me gewoon blijven. -Je kunt het.
Hoe? Ik ben een verslaafde met een baby en een dode vriend.
Ik heb niets gemeen met m'n leeftijdgenoten. Ze vinden me een freak.
Want dat ben ik. Ik heb m'n leven verpest.
Dat hebben de drugs inderdaad geprobeerd, maar je bent er nog.
En ik ben er voor je, waar je ook woont.
Je kunt me altijd bellen als je me nodig hebt. Je doet dit niet alleen.
Het wordt echt beter, dat beloof ik je. Veel beter.
Nog één nachtje dan? -Dan staan we morgen in de file.
Wat maken die paar uur nou uit? Dat slaat nergens op.
Het spijt me. Ik was vergeten hoeveel het van je vraagt, zo'n baby.
Wat ben je toch raar.
Nou, dank jullie wel.
Heel erg bedankt. Voor alles.
Ze heeft geen afscheid genomen.
Ik ga me maar klaarmaken.
Ga je naar het feest? -Ja, ik wil hier nu niet zijn.
We hebben catering, hoor. -Ik kom niet graag met lege handen.
Dat bedoel ik dus.
Hoi, Pierce. -Niets. Ik bedoel, hallo.
Gezien? Een artikel over jou van de vrouw die je haat. Ik stuur het rond.
Wat voor artikel? -Wie is dat?
'Moed en assertiviteit redden m'n leven.' -Klinkt aardig.
Wat is het toch een kreng. -Wat zegt ze?
Stil, even lezen.
Je had je geld toch weggegeven? Min loft past in je haard.
Zo werkt het niet.
Ik heb het zo geregeld dat m'n moeders stichting het geld verdeelt.
Een pingpongtafel.
Heb je het rijk voor je alleen? -Geen zusters of kinderen. Ongekend.
Moeten we echt naar dat feest?
Ja. Maar we blijven niet lang. -Wacht even.
Goed, we kunnen.
Mr Evans krijgt nog een MRI in kamer 4.
En check de labuitslagen op dingen die ik moet weten.
Mrs Karev? -Nee, dr. Karev.
Mrs Karev, ik wist niet dat u hier was. -Hallo, Jo. Verrassing.
Alles goed? Weet Alex dat u er bent?
Ja, maar hij zei dat hij me op het feest zou zien.
Ik denk dat we elkaar niet goed hebben begrepen.
Ik kan u wel een lift geven. -Geweldig.
Dit is hoofd Alex Karev. Spreek een bericht in.
Hé, daar ben ik weer. Samen met je moeder.
We zijn onderweg naar Jackson, dus tot zo.
Bent u met het vliegtuig gekomen? -Een bus, een trein en nog een bus.
Vliegen leek me wat te overweldigend. -Dat snap ik.
Ik heb laatst een boek gelezen over de expeditie van Lewis en Clark.
Ze hadden zo veel tegenslag tijdens bijna dezelfde reis.
Als zij dat konden, te paard, terwijl ze ziek waren...
moest ik het toch ook kunnen?
Sorry, Hunt. Maar ze is zo blij dat ze niet van me kan afblijven.
Hij had een verrassing. -Een reisje naar de zon...
voordat we met z'n drietjes zijn. Of viertjes.
Ga je reizen? Je bent hoogzwanger. -Dat weet ik wel. Ik kan best reizen.
Eerste klas. Ze is in goede handen. Mijn handen. Kom maar mee.
Kom verder. -Goed je te zien.
Fijn dat jullie er zijn. Kom binnen. Nou, doe alsof je thuis bent.
Ik haal een frisdrankje voor je. Je hebt wel genoeg wodka gehad.
Ik hoef niets, hoor.
Poets je tanden als Tanya het zegt en geen boekjes meer.
Ik hou ook van jou, Elle-Belle.
Nog één? -Graag.
Wie heeft de kinderen? -Bailey en Zola zijn uit logeren.
En Ellis is bij de oppas. -Een leeg huis, dus.
Misschien ga ik met jou mee. -Ik moet je iets...
Ik heb geen idee waarom Owen en ik nog in één bed slapen.
We hebben toch geen seks.
We gingen in één minuut van ex-seks naar kibbelend getrouwd stel.
Nu Betty en Leo weg zijn, zitten we samen vast in een moeras van verdriet.
We waren zo met de kinderen bezig, dat we niet zagen wat we onszelf aandeden.
Waardeloos. Hebben we eigenlijk nog wel iets, zonder seks en gezin?
Wil je nog een glas wijn? Iets anders? -Ze liegt erop los. Luister dan:
'Ik vond de moed om de antwoorden te vinden die ik niet kon vinden.'
Geen schrijftalent. -Nauwelijks over mij.
Alleen hoe moedig het van haar was om mij te smeken...
om een baanbrekende operatie te doen.
Die loempia's gaan als warme broodjes. Gaat het over dat artikel?
Indrukwekkend. Heel ontroerend. En heel positief over jou.
Alsof ze zichzelf heeft genezen met de magie van haar narcisme. Meer wijn.
Dat bood ik je net...
Heb jij m'n moeder gezien?
Hier kan ik wel aan wennen. -Inderdaad.
Wat let je?
Je hebt nu geld, dankzij je kontkijker. -De Pionier.
Het is een gouden kontkurk. Geef dat geld toch uit.
Dat doe ik ook. M'n auto is afbetaald, de belasting is betaald.
En Ben en ik hebben de garagedeur vervangen.
Dat zijn praktische zaken. Wat heb je voor jezelf gedaan?
Wij moeten eens praten.
Dank je. -Nee, deze.
Je vindt het hier vreselijk, hè? -Nee, hoor.
Ik voel me schuldig. Voor mij is het leuk, als eregast.
Maar voor jou is het afzien.
De papa van je kind is niet blij met ons reisje.
Ja, hij is niet op z'n best.
Maar hij en Amelia hebben net hun kinderen moeten afstaan.
Zullen we weer gaan? Dan doe ik alsof ik diarree heb.
Voor jou krijg ik diarree, echt waar. -Hou op.
Waarom toch?
Heb je m'n moeder gezien? -Nee, die niet.
Is Alex hier? Kun je hem even halen? -Of ik...
Ja, natuurlijk. Doe ik.
Ik moet even een assistent informeren over een patiënt.
zoek psychose, symptomen
Wat is er mis, Jo? -Er is niets mis.
Heb je niet gezegd dat ze hierheen moest komen?
Dat zei die andere dokter. -Welke dokter? Jo, wat bedoelt ze?
Geen idee. -Ze zei niet hoe ze heette.
Geef ons heel even, oké?
Ze zat in de hal, ze wilde je verrassen. Had je haar niet uitgenodigd?
Heeft ze het verzonnen?
Had me gebeld. -Je nam niet op.
Ik was aan het pingpongen. -Echt?
Hoe kwam ze op je over? Leek ze hyper? Had ze hallucinaties?
Ze praatte nogal veel, voor haar doen. Denk ik.
Waarover? -Lewis en Clark.
Goed, ik ga haar even naar huis brengen.
Acht jaar, ongeveer.
Hoeveel uitgangen zijn er? -Hoezo?
Is er ook een schuilplaats, of zo?
Leuk hoor. Zo groot is het niet. -Zeg het nou.
De voordeur en de nooduitgang boven. Ik heb geen schuilplaats.
Niet slim om dat rond te bazuinen.
We zijn op een feest.
En toch sta je hier in je eentje op het terras. Gaat het wel?
Dat zou ik ook wel willen.
Wil je naar een bijeenkomst? Wil je niet dat ik drink? Ik ben op een feest.
Dat zeg ik niet. Ik zeg alleen dat ik ook verdrietig ben.
Dat ik soms wou dat ik ook gewoon kon drinken.
Het geeft niet, drink nou maar op.
Heb ik iets misdaan? Hebben we ruzie, of zo?
Ja, dus? Echt waar? We hebben dus ruzie.
Je wilt ruziemaken op de avond dat Betty en Leo vertrokken zijn.
Ze heeft geen afscheid genomen.
Ik wil geen ruzie, ik wil gewoon praten. Dat wordt tijd.
Goed, dan gaan we praten.
Waar beginnen we? -Met 'belabberde keuzes maken'.
Je accepteert niet dat verslaving een ziekte is.
Dat zei ik niet. -Min of meer.
Waarom haal je altijd ouwe koeien uit de sloot? Dat haat ik.
En ik haat het dat je me niet hebt gevraagd hoe ik me hierbij voel.
Ik had verdriet. -En dan zwijg je.
Je kropt alles op en doet alsof je alleen bent.
Omdat ik het niet kan oplossen. -Dus zwijgen we?
We zwijgen niet altijd. Ik haat het dat je altijd zo generaliseert.
Dat doe je net bij mij. Je zegt dat ik altijd ouwe koeien uit de sloot haal.
Wil je praten of wil je winnen?
Ik wilde praten, maar dat lukt niet echt als je continu naar Teddy loert.
Aardig artikel. -Vind je dat echt, Teddy?
Ik vond het eigenlijk meer iets voor een meidenblad.
Ik vond het echt...
Lees liever het artikel dat ik net heb ingediend, waarin ik de ingreep toelicht.
Dat zal ik doen als... -Het wordt vast niet gepubliceerd.
Het is hetzelfde verhaal, maar dan saai. Wie zit er op wetenschap te wachten?
Ik vind het inderdaad vreselijk hier.
Hé, ga je al weg?
Tanya belde net, Ellis is heel bang, dus...
Ik ga haar wel halen. -Het feest is ter ere van jou.
Maar de operatie is niet 100 procent geslaagd.
En ik denk dat Owen nog iets voor Teddy voelt.
Hij flipte omdat ze met Koracick op vakantie gaat.
Ze blijft belangrijk voor hem, met of zonder baby.
Zo was het met Cristina, en tijdens jullie huwelijk. En jullie scheiding.
Dat verandert niet. Accepteer het.
Dit is geen driehoeksrelatie, we draaien rond in een kringetje.
Ik logeer vannacht bij jou.
Historici denken dat Lewis bipolair was.
Maar begin 19e eeuw noemden ze dat melancholisch.
Ben je psycholoog? -Bibliothecaresse.
Hoe ken je Catherine? -Wie?
Dank je wel, DeLuca. -Hij is heel aardig.
Jullie waren ongerust. -Inderdaad.
Het gaat prima, ik voel me sterk.
Zal ik jullie even alleen laten?
Ik heb iets voor je gemaakt.
Vroeger was groen je lievelingskleur, maar nu misschien niet meer.
Kies er maar één.
Geen geweldig huwelijkscadeau, laat ook maar.
Nee, groen is prima. Hij is prachtig.
En welke kleur vindt Jo mooi? -Blauw.
Hallo, dr. Grey. Excuseer, Bhokee en Jae.
Hij is verliefd op haar.
Ik kreeg je sms. Alles goed? -Nee, Amelia zit erdoorheen.
Dus heb ik vanavond dienst.
In de logeerkamer?
Ik probeer dit beeld voor altijd in te prenten.
Je weet dat er niets gaat gebeuren in Avery's logeerkamer...
terwijl onze collega's beneden zijn.
Maar ik ga je wel uitgebreid kussen.
Ik weet niet of de Pionier een succes blijft.
Wat als iemand anders met iets beters komt?
Dan is m'n geld weer weg. -Zo gaat dat met geld.
M'n grootvader werd rijk toen hij in 1921 een snoepwinkel opende.
En wat gebeurde er in 1927? -Alles weg?
M'n vader had een maand lang geen passende schoenen.
Wat ik bedoel, is dat geld komt en weer gaat.
Geniet er dan een beetje van, voordat je het weer kwijt bent.
Moet ik een paar ziekenhuizen kopen? Een stuk of drie?
Rustig aan, schat. Noem eens iets wat je jezelf nog niet hebt gegund?
Je weet vast wel iets.
De C-7500 TurboMix. De rode.
Soepen, smoothies, sausjes, dressings, toetjes.
Goed voor een heel kerstdiner. En hij is zelfreinigend, godzijdank.
Wat is dat? -Een keukenmachine.
Dat meen je niet. Koop dat ding gewoon. -Kijk die prijs dan.
Straks loop je je keuken in...
en staat hij naar je te stralen met z'n vijf programmeerbare snelheden.
Wat doet de prijs er dan toe? -Gekocht.
Geweldig, nu hebben we iets te vieren.
We zijn al laat, we moeten naar het feest.
Daar ga ik echt niet heen.
De zoetzure saus is bijna op.
Bedankt, maar ik ga weer. -Nee, blijf nog even.
Het spijt me, maar... Ik haat die man echt.
Koracick? Ja, het is een griezel. -Vind jij dat ook?
Hij heeft April verleid toen ze kwetsbaar was.
En hij zit achter Catherine aan.
Wat moet ze met hem? -Ik zou er niet blij mee zijn.
Maar hij heeft wel m'n moeders leven gered.
Het feest is voor jou. -Voor Shepherd en Koracick.
Omdat ze jou hebben gered. -Dat is waar.
Een ongelooflijke prestatie, en ik ben ze eeuwig dankbaar.
Als ik naar dat feest ga, zeggen de mensen:
'Gefeliciteerd, het is je gelukt.' Alsof ik helemaal genezen ben.
De tumor is niet gegroeid, maar dat kan nog wel gebeuren.
Dus leef ik in angst, van scan tot scan. Ik ben bang voor elke scan.
Ik zal nooit echt rust krijgen. Dat voelt niet als iets wat ik wil vieren.
Hypocriet.
Je geeft makkelijk geld uit, maar je bent zuinig met plezier.
Ben je bang dat het opraakt?
Die angst tussen de scans in is ellendig. Maar zo is het leven.
Het is niet perfect, maar zo is je leven nu eenmaal.
En mijn leven ook. Ik vertrouw m'n hart niet meer.
Ik probeer elke dag te voorkomen dat het er weer mee stopt.
En ik hoop maar dat het nu in orde is.
Jij hebt een restje tumor op je ruggengraat, en dat kan groter worden.
Of dat gebeurt niet.
Misschien worden we morgen allemaal weggevaagd door een aardbeving.
Of een meteoor. Of robots. Dat weten we gewoon niet.
Maar nu leven we nog. We zijn er nog.
En er zijn mensen die van ons houden. Dat is best iets om te vieren.
Kan ik je even spreken? -Wat valt er nog te zeggen?
Ik keek niet naar Teddy, maar naar Koracick.
Ik ben niet blij met hun relatie. -Je bent jaloers.
Nee, hij doet veel te bezitterig.
Wie versiert er nou een zwangere vrouw?
Tom is gewoon altijd beschikbaar. Ook voor mij, na de tumor.
Wat doet het ertoe, als je niets meer voor Teddy voelt?
Ik wil hem niet in het leven van m'n dochter.
Dit gaat niet om Teddy.
Wanneer laat je die onzekerheid eindelijk varen?
Dit is niet zomaar een ex van je. Ze is zwanger van jouw kind.
Omdat je haar zeven maanden geleden de liefde ging verklaren.
Dat is redelijk recent. Niet zo gek dat ik denk dat er nog gevoelens zijn.
Dat je zult beseffen hoeveel je van haar houdt als je je baby ziet.
Wij werden weer verliefd dankzij de kinderen die we niet meer hebben.
Als jij straks je kind in Teddy's armen ziet...
denk je dan niet dat je bij haar hoort? Ik wel.
Misschien is het onzekerheid. Of wijsheid.
Dat is wat ik geloof, en ik kan me er niet overheen zetten.
En ik begin te denken...
Ik begin te denken dat ik dat ook niet moet proberen.
Wat zeg je nou? -Dat ik er helemaal duizelig van word.
Ik moet uit het kringetje stappen.
Dit is een onmogelijke situatie. Jij zit er nu eenmaal in, vanwege je kind.
Voor mij is het anders, dus zeg ik...
dat ik eruit stap.
Dr. Lummis? Met Alex Karev, de zoon van Helen.
Kunt u me misschien terugbellen? Het is dringend.
Het is daar twee uur later, dat wordt morgenochtend.
Ik zal ook een berichtje sturen. -Kom eens hier. Kom eens bij me.
Ze lijkt in orde. Straks belt die arts, en dan horen we wat er speelt.
M'n moeder komt langs, en ik maak me zorgen dat ze een psychose heeft.
Niets nieuws, toch?
Vroeger kon ik het zien aankomen, ik kende de signalen.
Ze lijkt oké, maar ik weet niet hoe een psychose eruitziet.
Ik wil zo graag geloven dat ze echt in orde is.
Ik weet het. Die sjaals zijn echt mooi. -Ze zou geen naalden moeten hebben.
We moeten nu echt stoppen.
Waarom? -Omdat ik me anders bedenk.
Klinkt goed.
Neem nou maar op. -Kan me niet schelen wie het is.
Misschien hoort iemand hem overgaan.
Het is Carina.
Onze zusters zitten ons wel dwars. -Zeg dat wel.
Dit is niet de wc. -Nee, die is verderop.
We zijn niet...
Alex weet ervan.
Prachtig. Ik zal jullie niet langer ophouden.
Ik zei het toch? Dit is helemaal niet grappig.
Laat mij dat maar doen. Dank je.
Wat doe je? -Ik doe normaal.
In de oven, graag. -Dit is niet normaal.
Er is personeel. -Doe nou maar.
Je bent van slag. -Omdat Richard ons net betrapte.
We zoenden alleen maar.
Op een feest van het werk. Iedereen kijkt naar ons.
Er kijkt niemand naar ons. -Omdat we normaal doen.
Uiteindelijk kwam ze bij Maggie uit. Ze hebben samen gestudeerd, en...
Momentje, graag. Wil je alsjeblieft ophouden over dat artikel?
Hoezo? Het is positief. -Nee, en ze is niet aardig.
Ik wilde dat verhaal vertellen, en ze heeft het van me gestolen.
Ze gaf me altijd het gevoel dat ik niets voorstelde.
En dat lukt haar nu nog, op duizenden kilometers afstand.
Jij stelt een heleboel voor... -Ga me nou niet staan troosten.
Ik ben kwaad en dat wil ik blijven. Ik wil iets afbranden.
Wist je dat ik de enige donkere student in mijn jaar was?
Ik werd ook gepest. Ze haalden m'n sein-nummer van de lijst...
zodat ik geen oproepen kreeg.
Sommige artsen noemden de anderen dokter, maar mij alleen Webber.
En daar was ik woest over.
Maar je hebt niets aan die woede als je hem niet gebruikt.
Het verschil tussen een goede chirurg en een geweldige chirurg...
is een beetje van wat Kiki heeft. Gevoel voor publiciteit.
Steel je verhaal terug en vertel het luider.
Herschrijf dat artikel van je, vertel het op jouw manier.
Stook het vuur maar op.
Wil je iets eten?
Ik ben blij je te zien, maar het overvalt me.
Het betekent veel voor ons allebei.
Autobanden? Nee, sportschoenen. Smeltende sportschoenen.
Ruik je dat niet? -Nee.
Rustig nou maar.
Zoals die rode schoenen die je vroeger had, uit de uitverkoop.
Maar dan brandend.
We zitten heel hoog, iedereen moet hier weg.
Er is geen brand. -Jawel. Echt waar.
Hou nou op. Kalmeer een beetje, ga zitten. Toe nou.
Rustig nou maar.
Snel, ik heb honger.
Wat als je weeën krijgt? -Er zijn ziekenhuizen in Californië.
Dan ben ik er niet bij. -Het is nog geen drie uur vliegen.
Ik wil erbij zijn. -Snap ik, maar ik ga wel op vakantie.
Waar gaat dit om? Wil je die rotzak erbij hebben?
In het leven van onze dochter? Hij is niet oké.
Ik vind hem geweldig. Hij heeft Amelia's leven gered, en...
Augurkjes, zeven amandelen en wat kaas. Eén amandel is voor mij.
Heb je bezwaar als we verder praten? -Ja, maar bedankt dat je het vraagt.
Mam, je bent er. Eindelijk. -Nu is ze verder jouw probleem.
Luister, onze eregast is er. -Het is niet grappig.
We moeten hier weg. -Goed, we gaan.
Karev, kun je even stil zijn? Mam, kom maar hier. Kom allemaal hierheen.
Ze is zeven maanden zwanger, Tom. -Tom? Ik ken je nauwelijks.
Hoe heet jij ook weer?
Een man die op een zwangere vrouw aast...
Het was leuk, maar m'n publiek wacht. -Luister.
Je krijgt geen rol in het leven van m'n kind, want jij bent geen vader.
Ik ben er klaar mee. -Owen, luister. Hij is vader.
Als je hem wilt slaan, moet je eerst langs mij.
Het spijt me. -Dat hoeft niet.
Een hand van een miljoen. Sorry, ga verder.
Maar goed, zoals jullie kunnen zien ben ik blij dat ik hier sta met...
Brand.
Wat is er? -Brand. Er is echt brand.
We zitten even met een probleempje. Ga allemaal naar buiten, pas goed op.
Er is echt brand. Kom maar mee.
Ik zei toch dat ik geen feest wilde?
Mag ik jullie aandacht? Het gebouw is weer vrijgegeven.
Alleen het penthouse nog niet.
Er hangt nog te veel rook, het moet een paar dagen luchten.
Plastic in de oven, gebeurt vaak. Veel rook, geen vuur.
Wie heeft dat gedaan?
Soms lijkt zo'n schaaltje net metaal. Loempia's, denk ik.
Misschien waren wij het niet. -Echt wel.
Dit is m'n moeder, Helen.
Helen, wat fijn je te ontmoeten. -Meredith, jij bent Alex' beste vriendin.
Klopt, en hij is mijn beste vriend.
Ik krijg tranen van die rook. Kom mee.
Amelia wil toch niet bij me logeren.
Maar laten we voor de zekerheid maar naar jouw huis gaan.
Ik wil niet ondankbaar zijn. Maar dit is heel zwaar voor me.
Voor iedereen.
Ik was niet ziek, maar het was een hel. Je bent niet de enige die eronder lijdt.
Ook een manier om de buren te ontmoeten.
We hebben de limo nog. Laten we samen ergens heen gaan.
Om het te vieren.
Je zult een heel dure keukenmachine zien op ons volgende afschrift.
Omdat ik die verdien. En ik heb een lift nodig.
Wij hebben genoeg ruimte.
Dat uniform mag je thuis ook wel aan. -Ik zal wel moeten, denk ik.
Want jij staat in vuur en vlam.
Die Kiki lijkt me echt een kreng. -Dat is het ook.
Ik ga zelf m'n verhaal vertellen, ik ga het vuur opstoken.
Verzin maar een andere metafoor.
Ben ik dronken of is dit heerlijk? -Alles smaakt beter in een limo.
En misschien ben je ook dronken. -Luister, vanaf nu...
Vanaf nu wil ik na elke scan, of het nou goed nieuws is of niet...
het leven op deze manier vieren.
Achter in m'n limo met goedkoop eten, dure champagne en appelcider.
En met de mensen van wie ik het meeste hou.
Daar proosten we op.
Chirurgen staan niet snel te juichen. Want het kan altijd beter.
Wat doe jij... -Ze hebben Leo teruggebracht.
Waarom...
Kunnen we even praten?
Eerst waren we erop tegen. Zo raar, om ons kleinkind op te geven.
Maar we hebben onze handen al vol aan Britney.
We moeten haar helpen de draad op te pakken, clean te blijven.
En we hebben gezien hoe je met hem bent. Jullie allebei.
Begrijp me goed, die zelfkritiek is belangrijk.
Jullie hebben ons Britney teruggegeven. We zijn zo dankbaar.
Ze beschouwt jou en Amelia als Leo's ouders.
En ze heeft gelijk.
Wij zijn Britneys ouders.
Maar jullie zijn Leo's ouders.
We worden alleen beter als we onze tekortkomingen erkennen.
Is dit echt wat je wilt?
Ik wil een kind zijn, ik wil fouten kunnen maken.
Ik bedoel geen overdoses, en zo.
Maar te laat thuis komen. Of met m'n vaders auto tegen het hek knallen.
Dank je wel. Bedankt voor alles.
Jullie hebben onze gegevens. -Inderdaad.
Het beste, en laten we contact houden.
Maar er zijn zo veel mooie momenten om te vieren.
Sommige zijn belangrijker dan andere.
Slaap lekker.
En die wil je echt niet missen.
Het heeft ons wel ontbroken aan... -Echte tijd samen?
Nou, we zijn er.
Even m'n...
Moet dat? -Waarom neem je niet op?
Wat doe jij hier?
Negeer je me zodat je naar bed kunt met je baas?
Wat doe je hier? -Papa wil je zien.
Grapje, toch? -Ik heb hem proberen tegen te houden.
Nee, wat bazel je nu?
Ik wilde je waarschuwen. Ik heb je wel twintig keer gebeld.
Zeg hem dat ik hem niet wil zien. -Hij is hier.
Want één ding is zeker.
Ik wilde je waarschuwen.
Meredith, dit is m'n vader.
Goedenavond. -Goedenavond.
En aan slechte tijden valt toch niet te ontkomen.
Vertaling: BTI Studios