NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Halo!
Halo?
Pomocy!
- Na cmentarzu coś jest! - Nie zbliżaj się, neofito.
Kyle dał mi trefne zadanie wykopania grobu i pojawił się potwór.
Bestia, która zabija kandydatów, zaatakowała Kyle'a i mnie.
Nie kandydatów.
Neofitów, a ty nie jesteś ani ty, ani tym,
bo oblałeś test.
Kyle, mów prawdę. Wiemy, że tam byłeś.
Nie znam żadnego Kyle'a.
Wiesz co? Chuj z tobą i twoim zasranym testem.
- Zrób to. - Co?
Magiczne torby są bezużyteczne w walce z potworem.
Wydałem rozkaz.
Może byś wyjaśnił?
Załóż, kurwa, maskę z powrotem.
Weźcie go.
JEBANY KRETYN
Kutafon nie umie pić.
Klasyka.
Zasługuję na drugą szansę.
Budynek chemii jest po drugiej stronie kampusu.
Kyle potraktował mnie niesprawiedliwie. Test był trefny.
Idź tymi drzwiami.
Nawet jak nie wierzysz, ze zasługuję,
musisz użyć magii i upolować bestię.
Cicho.
Co to, do diabła, było?
Jakiś test?
Tak zwana bestia nie była testem.
- Czemu mówisz o magii? - Bo ją widziałem.
Nie jakieś sztuczki z imprez,
kiedy wyciąga się monetę zza ucha.
Widziałem, jak skradzione oczy pokazują ostatnie wspomnienia martwej kobiety.
Poszedłem za kimś.
Kompletnego idiotę.
Kyle'a.
- Nie jest kompletnym idiotą. - Spotykałaś się z nim?
OK.
Który pierwszoroczniak nie popełnia błędów?
Jak głowa? Jeszcze mu dzwoni?
- Tak w ogóle, to wiedziałem, że to ty... - Niepotrzebnie zmieniłam proszek.
A jednak.
I doceniam to.
Ale dlaczego?
Wiem, że pewne rzeczy musisz pamiętać.
Na przykład?
Bractwo może być okrutne dla tych z zewnątrz.
Zaczyna to do mnie docierać.
Szkoda, że inni nie mieli okazji.
Przykro mi, że się nie dostałeś, ale nie dajemy drugiej szansy.
Trzymaj się od tego z dala.
Panujemy nad sytuacją.
Jak ktoś czegoś nie zrobi,
jeśli ty czegoś nie zrobisz, ludzie wciąż będą ginąć.
Potrzeby wielu przeważają nad potrzebami jednostek.
To nie tylko cytat z największego bromance'u w historii kina,
ale przykład jakiej myśli etycznej?
Ktoś wie?
Nikt?
Pewnie, po co etyka, jak ma się fundusz powierniczy?
Notesie, spróbuj.
Nie rób mi tego, wiem, że wiesz.
Utylitaryzmu.
Tak. A co to jest?
Teoria, że najlepszym działaniem
jest takie, które zapewnia najwięcej dobra większości.
Właśnie.
Utylitaryzm wymaga zgody moralnej
wszystkich zainteresowanych.
Kiedy się tak stało?
ETYCZNY
Pomyślcie o tym tak.
Większość to wegetarianie,
mniejszość to kanibale.
ETYCZNY RELATYWIZM
Jest to przykład...
Serio?
Jest tu jeszcze 25 innych osób.
Wiem, to nowy rekord.
Ale pytam ciebie, Jerry.
Jack.
Relatywizmu etycznego.
Czyli?
Bycia wiernym sobie.
Właśnie!
Bądź własnym kompasem moralnym.
Kto chce porozmawiać o motywacji?
Nikt? Rewelacja.
Dwunożne?
Zwykle.
Jaki ryj? Krótki? Długi?
Długawy, zębaty.
Trudno było dostrzec, bo trzymał mi stopę na plechach.
Coś takiego?
Tak.
Coś takiego.
Wygląda na to, że masz problem z wilkołakiem.
Tak po prostu?
Z wilkołakiem?
- Masz inne wyjaśnienie? - Nie.
Ja go naprawdę widziałem i nie mogę w to uwierzyć,
a ty traktujesz to jako coś zwykłego.
Magia, młody. Sam mówiłeś.
Słyszałeś o serii brutalnych morderstw
w latach 90-tych w mieście?
Nie złapano sprawcy. Może to ten wilkołak.
Czemu miałby atakować neofitów?
- Młode mięsko jest najsłodsze. - Obrzydliwe.
Neofici to konkretny cel,
zwłaszcza, biorąc pod uwagę liczbę studentów na kampusie.
Musimy go odnaleźć.
Albo...
może pozwolić działać naturze.
Krwiożerczy z ciebie staruszek, wiesz?
Ostatnio się sprawdziło.
Dzieciak zginął,
to tragedia,
ale ty się dostałeś.
To nie ma nic wspólnego z dostaniem się.
Jak czegoś nie zrobię, będę kolejnym dupkiem,
który dba tylko o siebie.
WYWRACA FILANTROPIĘ MEDYCZNĄ DO GÓRY NOGAMI
Chciała mnie pani widzieć.
Kyle opowiedział mi niezłą historię
o teście z zeszłej nocy.
Czy neofita twierdzi, że zaatakował go potwór?
Tak.
Pił? Studenci pierwszego roku są z tego znani.
Myślę, że może mówić prawdę.
Przynajmniej sam w to wierzy.
Skąd tak wielkie okoliczności łagodzące?
Poszłam rano na cmentarz
i znalazłam to.
To najwyżej poszlaki.
Znalazłam...
również to.
Wiemy, że Drea zobaczyła przed śmiercią potwora.
BESTIA TERRORYZUJE MIASTO
Wzmianki o podobnych atakach datują się aż do XIX wieku.
Opis potwora pasuje do tego, co mówi Jack...
neofita.
BESTIA POWRACA
Jeśli to wilkołak...
Taka sytuacja wymaga
o wiele bardziej doświadczonych praktyków.
Mamy takich.
Dziękuję, Magu.
Tylko, że...
Cholera.
Nie trzeba hamburgera.
- Nie jest wystarczająco dobry? - Właśnie, dziadku.
Zapomniałem powiedzieć, snob ze mnie,
albo antrykot, albo nic.
Jak nie przestaniesz,
nie dam ci tego.
Mam wziąć broń do szkoły?
- A co, to teraz niedobrze? - Oglądasz w ogóle wiadomości?
Jak masz na myśli media głównego nurtu...
Powiedz coś o podstawionych ofiarach.
Nie sądzę...
No i właśnie skończyły mi się srebrne kule.
Mam kontakt do jednego gościa, spoko.
Życz mi powodzenia, mamo.
Kampus.
Było świetnie.
Cholera!
Jack?
Chodź, Amirze.
Hej.
Stary, to ja, Amir.
Bezpieczeństwo najważniejsze.
- Zróbmy sobie selfie. - Nie.
Należą ci się gratulacje.
Pamiętasz, myślałem, że masz pamięć wymazaną jak Todd.
Gratulacje, chłopie.
- Zasłużyłeś. - Dzięki.
Ominie nas „appy hour".
Jak happy hour.
Też nie wszystkich lubiłem w drużynie skautów.
Hej,
widziałeś tu może dużego psa?
- Co? - Nieważne.
- Na pewno nic ci nie zrobili? - Na pewno.
Mogę cię jednak prosić o przysługę?
- Jaką? - Wróć do akademika.
To, co zabiło Westona i Dreę wciąż jest na wolności,
a ja wolę żywych przyjaciół.
OK.
Żywy to lepsza opcja.
Dobra, idę do domu.
Powinni byli wybrać ciebie.
- Przynajmniej nie Gregory'ego. - Tak.
Nara.
Boże! Włosy mi klapnęły.
- Płacisz za... - Amirze,
przestań zadawać się z mieszczuchem.
Wyglądasz tak, jak ja się czuję.
Przykro mi to słyszeć,
bo wyglądam jak śmierć.
Ciekawe, czy Weston...
czuje się martwy?
- Okrutne. - Stary, zastanów się nad tym.
W jednej chwili idzie korytarzem.
W następnej już go nie ma.
Człowiek się zastanawia, czy w ogóle żył.
- No tak. Clayu? - W sumie,
co naprawdę wiemy o jego przeszłości
sprzed przybycia tu?
Skąd wiemy, czy w ogóle istniał?
Skąd wiemy, czy...
my w ogóle istniejemy?
Clayu,
możesz iść? Muszę pobyć sam.
Spoko.
- Dzięki. - Dobra.
Jakże intensywne emocje.
- Mam iść? Dobra, idę. - Tak.
UNIWERSYTET BELGRAVE
Boże, tu jest! To Amir!
Wolę żywych przyjaciół.
Żywy to lepsza opcja.
DZIŚ WYJĄTKOWO JUTRO OK
- Pomyślisz, że oszalałem. - Już tak myślę.
Wiem, co morduje wszystkich.
Chyba „kto"?
Nie, to z pewnością coś.
Masz na myśli broń?
Jaką? Coś jak maczeta? Krótki nóż?
- Wilkołak. - A, mityczny stwór.
Widziałem jednego, gonił mnie.
Sam też próbowałem go złapać i chyba muszę to powtórzyć.
Stary, naprawdę zapraszasz mnie na polowanie na wilkołaka?
Ewidentnie brak mi piątej klepki, idę już.
Pisze się na to.
A jak nie mam racji?
Stary,
a jak masz rację?
- Po co ci te wszystkie hamburgery? - Nie wiem.
To tradycja.
Spotkamy się na miejscu.
Proszę, nie zapraszaj jej.
Boże, zasrana dziura.
- Teraz. - Za pieniądze, które płacą rodzice
mogliby chociaż słać łóżka.
Nie ma nawet pokojówki.
O, przepraszam!
Gnojek z ciebie.
Używasz studentki jako przynęty.
Wcale nie.
Nie chodzimy za podejrzanymi kandydatami
w nadziei, że pojawi się wilkołak, by ich zabić?
Cholera.
- Dokładnie to... - Dokładnie to robimy.
- Potrzebny nam lepszy plan. - Stary, ten jest świetny.
Powodzenia!
Hej!
- Alyssa? - OK.
Jak mnie jeszcze raz dotkniesz, skopię ci dupę.
- Serio? - Co tu robisz?
Ewidentnie to samo, co ty.
Mówiłam, że panujemy nad tym, idź.
To rozwiązanie Bractwa? Jedna studentka?
Czekaj,
jesteś tu sama?
Nie mogę pozwolić na następną jatkę.
Ja też nie.
Chcesz pomóc? Pilnuj Brandona.
Już się tym zająłem.
Kogoś jeszcze zaangażowałeś? Kogo?
Kogoś, kto mi uwierzył.
- Mówiłam... - Spokojnie,
wymyśliłem, że Brandon jest w depresji.
Tylko tyle?
Tak.
Pracujemy razem?
Jeśli polepszysz zdolności śledzenia.
Są słabe?
Nie spaprz tego.
Byliśmy nierozsądni.
Ja byłam nierozsądna.
Nie doceniłam zagrożenia.
Grasuje stwór, magicznie urodzony lub przeklęty,
który rozrywa na strzępy rekrutów.
Tak.
- Trudno w to uwierzyć. - Tak.
Czasem nie chcemy widzieć tego, co mamy przed oczami.
Magia krąży wokół nas. Jest w powietrzu, którym oddychamy.
Nie bądźcie na tyle naiwni,
by wierzyć, że tylko my możemy ją okiełznać.
Dowiedzcie się wszystkiego o wilkołakach, zwłaszcza, jak je zabić.
- Srebrne... - Niech Bóg chroni pierwszego,
który wspomni srebrne kule.
...kulinaria.
Zamknij się.
Zaraz u ciebie będę.
Wybornie.
Co robicie? Do pracy.
Czemu wybrałaś Belgrave?
Bo moja rodzina mieszka na Zachodnim Wybrzeżu.
OK.
Co jeszcze robisz prócz nienawidzenia rodziny?
Nie nienawidzę ich.
Po prostu...
nie chcę być jak oni.
Daj spokój, nie może być tak źle.
Naprawdę będziesz udawał, że mnie nie wyguglowałeś?
Byłem zajęty tajnym stowarzyszeniami i polowaniem na potwora.
No tak.
Powiedz mi coś prawdziwego o sobie.
Prawdziwe życie zaczęło się, kiedy przyjęto mnie do Bractwa.
Wcześniej tańczyłam, jak zagrali mi rodzice.
To coś mojego.
A ty?
Co ja?
Sam wybrałeś Belgrave, czy grasz, jak ci ktoś zagra?
Idzie na domówkę.
Wcześnie zaczyna.
Tak.
Wygląda na imprezę z klasą.
Wejdziemy?
Poczekajmy.
- Zobaczymy, co się stanie. - OK.
Nie.
Nie przesunę zbiórki charytatywnej, niech oni przesuną swoją. Tak.
Margaret.
Przepraszam, że musiałaś czekać.
Dziękuję. Życzę cudownego dnia.
Spodziewałaś się, że torba ziół ochroni neofitów?
Jak, dokładnie?
Mieliśmy do czynienia z niezidentyfikowanym zagrożeniem.
- Teraz jest zidentyfikowane? - Mam teorię roboczą.
Uczniowie właśnie szukają konkretnej obrony.
Wasze poświęcenie na pewno będzie pocieszeniem dla ofiar.
Gdyby tylko dało się je wskrzesić.
Gdyby tylko.
Jeśli to wszystko, mam pracę do wykonania.
Oczywiście. I tak jestem spóźniona na telefon z Wielkim Magiem.
Bardzo się martwi, zwłaszcza jak mu wyjaśniłam,
jak bardzo sfuszerowałaś rekrutację w tym roku.
Każdy neofita na własny sposób
okazał cechy, na których nam zależało.
A jednak brakuje ci przyjętych.
Wcale nie.
Twój syn, Gregory,
był pierwszy na liście rezerwowych.
Niestety teraz mamy wolne miejsce.
- Tragiczne. - Tak.
- Tragiczne. - Jednak
któż mógł przewidzieć te straszne wydarzenia.
Mam nadzieję, że znajdziecie potwora.
- Na pewno. - Do zobaczenia na ceremonii inicjacji.
Zgubiliśmy ją.
Jedno z nas powinno sprawdzić z tyłu.
- Nie, jest tam. - Gdzie?
Na tarasie. O Boże.
Zjada mu twarz.
Tak się u was flirtuje?
Tak się nigdzie nie flirtuje.
Chyba powinienem słuchać twoich rad.
- Chciałbyś. - Pewnie.
Dupek!
Z drogi!
Głupia.
Po prostu głupia.
Ma ruchy.
- Bary są otwarte. - Racja.
Zapomnij, dupku. Straciłeś szansę.
- Kto to? - To oryginał Herndl!
Nie rzygaj na...
- To nie człowiek. - Mam oczy!
To coś nie ma!
Wróć do mnie.
To żaden wilkołak.
Ale też nie człowiek.
- Czemu przestał? - Nie wiem.
Patrz.
To błoto.
Jak, do diabła, mamy ścigać błotnego potwora?
Nie robimy tego.
Daj spokój.
Nie rozbijaj zespołu. Właśnie walczyliśmy z pierwszym potworem.
Dobranoc, Jacku.
- Nic jej nie będzie? - To coś pobiegło w drugą stronę.
Dostało, czego chciało.
- Czyli? - Tego się muszę dowiedzieć.
Sama.
Pozwól się chociaż odprowadzić.
Albo...
ja odprowadzę ciebie.
Dobra, pewnie.
Hej.
Serio, czemu nie użyłaś na nim magii?
Zostały mi jeszcze lata nauki.
Masz przynajmniej różdżkę?
Albo kryształową kulę?
Karty tarota? Czarnego kota?
- Nic nie masz. - To absurd.
Teraz to jest błotny potwór?
Nie umiem go lepiej opisać.
Masz pojęcie, co to?
Gdzie pobiegło?
Czego szuka?
- Zabija kandydatów, tyle wiem. - Czemu zasadza się na ciebie?
Nie jesteś nawet kandydatem.
I czemu nie zabił Gabrielle?
Atak osłabł, jakby stracił na znaczeniu.
Amir.
Drea. Weston.
Coś ich musi łączyć.
Nie wierzę, że się dostałeś.
Masz niesamowite szczęście.
- Szczęście nie ma z tym nic wspólnego. - Zamknij się.
- Ty stawiasz. - Tak.
- Dwa. - Już.
A jeśli...
Ktoś ich eliminował,
żeby zrobić miejsce dla kogoś, kto sam by się nie dostał?
-Więc ty jesteś zabójcą. - Nie ja, głupku.
Potrzebna jest tu sekcja VIP.
Nie sądzisz?
Mnie to mówisz?
OBUDŹ SIĘ MARTWY
- Chyba wiem, co to. - Chyba wiem, kto za tym stoi.
To golem. Wielowiekowa magia do tworzenia antropomorficznych...
- Wiesz, co to znaczy? - Chodzimy do tej samej szkoły.
Golema tworzy się z gliny, błota lub metalu.
Jego pan obdarza go życiem, ryjąc mu magiczne słowo na czole.
- W metalu ciężko się ryje. - Ale też trudno ściera.
Słowo to utrzymuje golema przy życiu.
Kto za tym stoi?
Gregory. Nigdy by się nie dostał do Bractwa, prawda?
Nigdy.
Stworzył golema
i kazał mu zabijać neofitów, póki się nie dostanie.
- Dostał się. - Wczoraj wieczorem.
Dlatego golem nie zabił nas ani Gabrielle.
Kazano mu się wycofać. Wykonał misję.
Nie.
Gregory nie umiałby tego zrobić. Nie poszedł mu nawet test wierności.
Powiedziałaś, że wystarczy
sklecić manekina i nabazgrać magiczne słowo.
Naprawdę to usłyszałeś?
Nawet gdyby Gregory umiał uprawiać taką magię,
był przekonany o sukcesie.
To prawda. Jest leniwy.
OK.
Znajdźmy golema, dowiedzmy się, kto go stworzył,
- zniszczmy go, a potem kolacja i kino. - Jacku.
Zbyt agresywnie? Dobra.
Agresywny wstęp nie daje rady.Tylko kino.
Bractwo położy temu kres i ukarze odpowiedzialnych,
ty się w to nie mieszaj.
Bardziej logiczna byłaby współpraca.
Musisz to powiedzieć.
- Serio? - Powiedz.
OK. Nie będę szukać golema.
- Dla własnego bezpieczeństwa. - Spokojnie.
Mówimy tylko o gwoździu do trumny mojej życiowej misji.
- Misji? - Misja, marzenie, jedno i to samo.
OK.
Uważaj na siebie.
Tak.
Ty też.
„Ty też". Gamoń.
„Uważaj na siebie".
Idiotka.
Zastanawiałeś się kiedyś, czemu istniejesz?
Co naprawdę
wiemy o jego przeszłości?
Skąd wiemy, czy w ogóle istniał?
Skąd wiemy,
czy my istniejemy?
Clay?
Clay znaczy glina.
Mówiłem, nie dotykaj mojego gówna.
Przepraszam.
Powinienem ci podziękować. Dzięki tobie znów żyję.
Mam cel.
Co zrobiłem?
Rozgryzłeś to.
Ale teraz muszę cię zabić.
Boli?
Śmierć?
Nie próbuję być fiutem. Autentycznie pytam.
Ewidentnie nie możesz odpowiedzieć. To ma sens.
Jak długo ludzie umierają?
Mam wrażenie, że zachowujesz się jak fiut.
Gregory Crain.
Zostałeś wezwany przez Zamknięte Bractwo Błękitnej Róży.
Czy podążysz za wezwaniem?
Tak.
Weź to, akolito, rozpocznij posługę.
Oto zabójca.
Golem.
Nazywa się Clay.
Przezabawne, prawda?
Liczę, że użyjecie magii, by znaleźć jego stwórcę,
bo to dopiero jest prawdziwy potwór.
Musicie też przemyśleć tajne drzwi.
Głowa.
Posłaniec.
Kto cię stworzył?
Margaret Crain.
Hej, Jack! Bez urazy...
Puśćcie mnie!
Nie możecie tego zrobić.
Jestem w Radzie Wtajemniczonych, nie macie prawa!
Syna też.
Dziedziczę miejsce! Mamo, wszystko zepsułaś!
To twoja wina.
Puśćcie! Łapy precz!
Nie macie prawa...
Zostałeś wezwany. Czy podążysz za wezwaniem?
Teraz ma się pan zgodzić, panie Morton.
Tak.
Jacku Mortonie.
Oczekujemy od ciebie wielkich rzeczy po takim wstępie.
Był przede mną...
a ja stałem jak idiota.
Własny ojciec mnie nie poznał.
Dlaczego miałby poznać? Nie wie, że istniejesz.
Bractwo miało być naszym asem w rękawie w walce przeciwko niemu.
Teraz jest moim szefem! I zna się na magii.
To potwory.
Do tego dochodzą prawdziwe potwory.
Tak! Wilkołak też wciąż grasuje!
Będzie dobrze, młody.
Nie umiem tak myśleć.
Z mojego punktu widzenia, jestem załatwiony.
To zmień punkt widzenia,
bo właśnie mamy skurwiela!
Powodem, dla którego miałeś dostać się do Bractwa,
było zbliżenie się do tego skurczybyka.
Jaki był plan?
Pięć lat na uzyskanie dyplomu i zdobycie wpływów Bractwa,
by dostać pracę u Coventry'ego. A po dwóch tygodniach...
byłeś z nim w jednym pokoju.
Mamy ptaszka.
Zmusimy, żeby dupek jeden zapłacił
za doprowadzenie
do samobójstwa twojej matki.
No i jeszcze
nauczysz się magii!
Tak.
- Magii. - Tak.
Jebanej magii!
Edwardzie, proszę.
Czego byś nie zrobił dla swojego syna?
Nie przedkładałbym jego ani moich potrzeb ponad Bractwem.
Nie postawiłbym się w położeniu, w którym muszę decydować o jego losie.
Przedziurawienie,
Lament Morlocka
czy Salomonowy Koniec?
Nie mogę wybrać.
Możesz i musisz.
Wybierz, bo ja to zrobię.
Lament.
- Lament, do diabła. - Też bym to wybrał.
Ból jest nie do zniesienia,
ale śmierć przychodzi szybko.
Lament Morlocka. Proszę wykonać.
- Clayu, przestań, to rozkaz. - Nie masz już prawa mu rozkazywać.
Edwardzie, proszę.
Autentyczne pytanie.
Powiedz, czy boli, OK?
To jeden z twoich głupszych pomysłów.
Halo?
Cholera!
Nie zejdę, kurwa!
Sam się zagoń do piwnicy, nieźle.
Kurwa!
Kurwa do kwadratu.
Napisy: Małgorzata Ciborska