Ondertitels en vertaling: Torenado. Sync: Tbird. Frasier SO7E12 "RDWRER"
Oh, hai, Frasier. - Oh, hallo, Roz.
Gelukkig Nieuwjaar.
Of moet ik zeggen, gelukkig nieuw millennium.
Oh, kots. Ik ben zo ziek van dat geklets daarover.
Oh, nou, Roz, laten we het nieuwe millennium niet verdoemen
alleen maar omdat jij erin wakker werd met een kater.
Dat is wat voor jou de kerk geruïneerd heeft.
Decafé met melk, alstublieft.
Ik haat het hoe dit willekeurige punt op de kalender zo belangrijk geworden is.
En hoe erg mijn kater ook is, het was het waard.
Ik heb gefeest als een vivisectie aap met hersenbeschadiging.
Dat is te zien. Wel, sta me toe je te feliciteren
op je eerste op wetenschap gebaseerde metafoor. - Dank je.
En wat deed jij? Werd je helemaal nukkig en maakte je je lijst af
met de grootste denkers van de eeuw?
Nee, maar mijn jaarwisseling was voldoende spannend genoeg, heel erg bedankt.
Alhoewel... niet helemaal wat ik gepland had.
Zeg het millennium maar af. Chez Henri is afgebrand.
Afgebrand? - Ja.
Klaarblijkelijk, was Henri een gigantische crème brûlée aan het karameliseren
in de vorm van de Puget Sound zeearm,
toen een suiker vonk een 9 meter hoge papier-maché space needle aanstak.
Ze noemen het al
de grootste tafelstuk ramp in de geschiedenis van Seattle.
Henri bouwde zijn reputatie met die karameliseer brander.
Mijn God. De ironie dat hij nu net zijn eigen restaurant daarmee moest afbranden.
Het is Carmiggelt waardig. - Carmiggelt.
Alsjeblieft, Niles, Het is nog te vroeg voor grappen.
Wat gaan we nu precies doen morgenavond?
Elk restaurant in de stad wat waard is om te bezoeken is al maanden volgeboekt.
Wel, weet je, jullie kunnen met mij en de mannen mee naar McGinty's.
Het wordt daar heel erg leuk. Ze gaan het bier groen kleuren.
Waarom zou je dat op Nieuwjaarsavond doen?
Nou, McGinty moet volgende maand een bypass operatie hebben,
en hij is bang dat hij er niet uit komt voor St. Patty's Day.
Dit is een ramp.
Nee, ze stoppen er gewoon een andere varkens hartklep in.
Weet je, de enige reden dat hij dat nodig heeft is omdat hij zoveel bacon eet.
Dus hetzelfde dat hem vermoord houd hem nu in leven.
Daar heb je je Carmiggelt verhaal.
Wel, misschien kunnen we morgen avond gewoon thuis blijven.
Op de meest betekenisvolle Nieuwjaarsavond van ons leven?
Ik dacht het niet. - Ik had gewoon met Mel mee moeten gaan.
Zij en haar moeder varen met een heteluchtballon
over de wijn velden. Wel, niet in een ballon, nee,
maar ik had ze kunnen volgen in de volgauto.
Wacht eens even. Nu we het over wijn hebben,
was er op de wijnclub niet een soort van feestje?
Ja, bij Ken Lauterbach thuis in Sun Valley. Oh, dat is een groot gebeuren.
Natuurlijk "Auld Lang Wijn".
Niles, bel ze en vindt uit of we nog steeds welkom zijn. - Goed, ik ben bezig.
Verdomme.
Vijf dagen nadat Kerst voorbij is, krijg ik nog steeds die kaarten.
Dat doen ze bewust, weet je dat. Ze zijn altijd van iemand die je vergeten bent,
en dan is het te laat om er nog een terug te sturen.
En dan wrijven ze je dat de rest van het jaar onder je neus.
"Vrede en welbehagen," mijn reet.
Je ben dus net een klant kwijt geraakt, Dr. Naran S. Gupta, Tandarts.
Verloor een stel slechte tanden. Dat gaat hij voelen.
Dit is voor jou van de wegdienst voor het wegverkeer.
Ik weet wat het is.
De speciale nummerplaten die ik bestelde voor mijn kampeerwagen.
Ja.
Wel, 50 dollar, maar ik denk dat ze alles zeggen.
Rrrd?
Wrr... er?
Rid... worry... er?
Rood drager?
Oh, In hemels naam, "Road Warrior. "
Natuurlijk.
Voor een gepensioneerde man met een stok en een kampeerwagen.
Ik weet niet waarom mijn hersenen dat niet gelijk snapte.
Hallo, Daphne.
Ken zegt dat hij het leuk vindt als wij komen, en hoe meer hoe leuker.
Oh, Niles, dat is briljant. Pa, alsjeblieft, waarom ga je niet met ons mee?
Weet je wat? Zeg, zullen we een reisbureau bellen?
Ik wil je niet ontmoedigen, maar het zal moeilijk worden nu nog een vlucht te boeken.
Donny en ik hadden het verdomde lastig om een vlucht naar San Francisco te krijgen.
Oh, Daphne,
ze houden altijd een paar plaatsen beschikbaar voor de reis elite van Seattle.
Kies een rijstrook, Road Warrior. - Zie je?
Hij snapt het.
Ah, op deze manier op de weg zijn is het net alsof
we drie stoffige zwervers zijn die een treinwagon delen naar onbekende oorden.
Ja, nou, als je de volgende afrit niet neemt, eindigen we in Californie.
Nou Niles, je lijkt me wat chagrijnig.
Wel, misschien is dat wel omdat ik uit mijn warme bed getrokken werd
heel vroeg in de ochtend, en gelijk in een kampeerwagen werd gedreven.
Beter veilig dan later spijt, Niles.
Weet je, het is meer dan 1000 kilometer naar Sun Valley,
en de helft gaat door de bergen.
Tussen haakjes, hoe gaan we aan de wijnclub uitleggen
dat we in een kampeerwagen aankomen?
Zet haar maar neer als een eigenaardigheid, Niles.
We noemen het onze "Volkse bus."
En weet je, los daarvan, ik vind het echt leuk deze rit door de binnenlanden.
Ik raak mijn binding met de gewone man wat kwijt.
Het is leuk om weer aansluiting te vinden.
Wel, terwijl jij je aansluiting zoekt, waarom laat je mij niet rijden?
Ik zou wel willen, Niles. Het is alleen...
Ik heb jou... nodig om te navigeren.
Ja, je bent de meest belangrijke deelnemer van ons team maatje.
De man met de kaart.
Doe niet zo neerbuigend naar me. Ik wil rijden.
Oh, je bent niet goed in grote auto's, Niles.
Weet je nog dat ik probeerde je in mijn Le Sabre te leren rijden?
Je bleef maar in paniek raken en aan de noodrem trekken.
Wel, en dat was maar goed ook. Die brievenbussen vertraagden mij niet echt.
Oh, zag je dat bord?
Little Red Cabin. Herinner je die diners nog?
Het huis van de Boomstam: een lende biefstuk gewikkeld
om een combinatie van eieren, kaas en uien.
Toen jullie jong waren aten jullie daar graag.
Je riep hard tegen me, "Pa aan de kant.
Snel, naar de kant."
Feitelijk was dat nadat we daar gegeten hadden Pa.
Oh, Niles. Ik dacht dat je sliep.
Ik probeerde dat, maar Pa wilde een video kijken.
Oh, lieve Heer. Toch niet weer Robin and the Seven Hoods?
Erger.
Yeah, baby. Nou, dat was een te gekgeile film.
Weet je, Pa, als je klaar bent, probeer ik ook een dutje te doen.
Oh, gedraag je.
Weet je, Pa,
realiseer jij je wel dat de Austin Powers rage al helemaal voorbij is.
Wel, het spijt me, maar verveel ik je? Of maak ik je geil?
Hallo. Ja, Niles.
Ik rij zo rustig als ik kan.
Zijn er nog andere rijadviezen die je mij wil geven?
Waarom kom je niet naar voren en vertel het me in mijn gezicht.
Hé, kijk, nog een Little Red Cabin bord.
Weet je, we gaan toch niets beters om te eten vinden op de snelweg.
Oh, laten we niet gehaast zijn, Pa.
Het is 8 kilometer verderop. We kunnen nog iets aanrijden voor we er zijn.
Weet je, ik ben zo moe, dat ik amper het menu kan lezen.
Dat geeft niet, Niles, je hoeft het niet te lezen.
Je kan gewoon naar het plaatje wijzen van het eten dat je wil.
Wat is dit?
"Een Boomstam met kaas naar keuze"?
Je kan geen Boomstam bestellen zonder Amerikaanse kaas.
Kennelijk kan je in dit restaurant niets bestellen
zonder Amerikaanse kaas... zelfs het menu zit eronder.
Niles, als je zo moe bent,
waarom ga je niet terug naar de Road Warrior, om een dutje te doen?
Oh, weet je, dat is een goed idee. Het zal in ieder geval stil zijn.
Ik vraag me af of je hier nog kleverige gordelroos kan krijgen.
Een blik op de saladebar zegt ja. - Wat ziet er voor jou goed uit, Fras?
Nou, feitelijk, Pa, weet je, ik denk dat ik een hamburger neem.
Wil jij die voor me bestellen Pa? - Ja, ga je ergens heen?
In feite wel ja.
Ik ga een kans wagen om opnieuw kennis te maken met een oude vriend van me, Amerika.
Hallo daar. Kan ik je op een kop koffie trakteren?
Kijk, ik ben slechte een dwalende stadsmuis die poogt om met Amerika in contact te komen.
Nou lijkt mij dat jij er uitziet als een landbouwer.
Oh, ik snap het.
Je ziet een man in een landelijk restaurant die versleten kleding draagt,
en je plakt er gelijk een klein etiket op hem.
Wel, raad eens? Ik ben een landbouwer,
maar ik ben ook een prachtig, gebrekkig, gecompliceerd mens,
en er is meer dan een kop koffie voor nodig om hier binnen te komen.
Ik ga even kijken hoe het met mijn vader gaat.
Zo, hoe was hij?
Prachtig, gebrekkig... onaangenaam.
Wel, volgens de kaart, is het ongeveer 500 km tot Sun Valley.
Oh, dat is heerlijk Pa. Weet je wat?
We komen daar ruim op tijd aan voor het feest.
Luister, je weet dat je broer zo honger zal hebben.
Misschien moeten we een sandwich voor hem meenemen.
Ik zou me om Niles geen zorgen maken, Pa. Je zag hoe moe hij was.
Laat hem de rest van de reis maar slapen.
Ben je daar zeker van? - Oh, natuurlijk.
Het is de meest opwindende dag van het jaar, Pa.
In Gods wil, weet je, als Niles wakker wordt dan garandeer ik je
dat het laatste waar hij aan denkt een sandwich zal zijn.
Oh, mijn goedheid.
Kijk wat ik net in mijn zak vond.
De aansteker die ik leende van de serveerster in het restaurant.
Ik voel me afschuwelijk. - Laat maar moeder.
We gaan het niet terugbrengen.
Wel, ik vind echt dat we terug zouden moeten gaan
en dan sorry zeggen, en hem teruggeven. - Ik denk dat we hem moeten houden.
Onze oude is bijna leeg, in ieder geval. - Dat maakt het nog niet goed.
We zijn nog steeds criminelen in de ogen van de wet.
Er zijn veel ergere criminelen dan jij en ik.
Weet je nog die laatste wapenshow waar we waren?
We moeten zeker minimaal drie verschillende mensen gezien hebben
die dozen met patronen pikte.
Er is een ding wat je over ons kan zeggen: We betalen voor onze ammunitie.
Zo, dat feest vanavond...
zullen daar een hoop wipwaardige mokkels zijn?
Pa, ik smeek je.
Hallo? Niles, wil je hier alsjeblieft mee ophouden?
Ik word een beetje slaperig.
Wel, als je zo moe bent, schuif gewoon opzij dan neem ik het stuur over.
Oké.
Ja, ja, hallo.
Ik word ontvoerd! Dit is een noodgeval.
Ik word ontvoerd!
Ik rij in een gestolen camper richting het oosten op de I-84.
Ik kan niet harder praten ik word gestolen.
Ja, ja. Washington nummerplaat... R-D-W-R-E-R.
Road Warrior.
Ja, dat klopt.
Ja dat is het wel. Zeg maar hardop.
Laat maar. Oh, in Gods naam, red me alsjeblieft.
Oh, ik... Ik wordt zo slaperig. Ik ga naar achteren om even te liggen.
Oké.
Oh, wacht, Pa. kijk,
daar is nog zo een Little Red Cabins.
Waarom stoppen we niet en eten we een maaltijd?
Omdat ik moe ben en niet hongerig.
Clifford.
Wel, ik denk dat een sandwich me niet zal vermoorden.
Ik voel me wat vreemd om hier te stoppen.
Het is dan net als of je terugkeert naar de plaats van de misdaad.
Laat het gaan moeder.
Goed, Eddie.
Laten we het gastenboek van de natuur ondertekenen.
Hallo.
Frasier?
Ja.
Niles.
Zet je angst maar opzij. Ik heb Pa zijn camper terug.
Niles, waar voor de duivel heb jij het over? Je moet een nachtmerrie hebben.
Die had ik inderdaad.
Maar nu is die over, het is me gelukt om die schurken
een koekje van hun eigen misdadige deeg te geven.
Niles. Niles, waar bel je vandaan?
Ik zit achter het stuur van de Road Warrior.
En ik doe het heel goed als chauffeur kan ik daar aan toevoegen.
Maar ik zit in de Road Warrior.
Je hebt de verkeerde auto, jij idioot. Je hebt een camper gestolen.
Oh, doe niet zo absurd.
Oh, mijn God.
Goed, Niles, hou je kop er bij. Er is geen reden om in paniek te raken.
Dit is de politie.
Verlaat onmiddellijk je voertuig, met je handen boven je hoofd.
Hoe smaakt het broodje kalkoen Pa? - Een beetje droog.
Sorry voor het misverstand. De papieren zijn in orde meneer.
Nou, als er niets anders is, we hebben haast om in Sun Valley te komen.
Maar niet te veel haast.
Wel, rij veilig. - Dank je.
Wat een clown.
Ik kan je zo uit mijn hoofd al 10 dingen opnoemen die hij verkeerd deed.
Wel, hij bood in ieder geval zijn verontschuldigingen aan.
Oh, deze provincie stadjes geven elke knurft een insigne.
Een heikneuter als dat zou het nog geen 10 minuten volhouden in een echt politiekorps...
zonder een promotie te krijgen.
Uw rijbewijs.
Hallo. - Hallo, Frasier.
Het is me gelukt het probleem op te lossen. Ik bracht de camper terug.
Waarheen? Waar ben je? - Wel, ik ben in Baker City, Oregon.
Baker City? - Neuk me blind. Dat is 500 km.
Niles, we kunnen nooit daarheen gaan en dan weer voor middernacht in Sun Valley zijn.
Wel, ik ga het nieuwe jaar niet inluiden in een Little Red Cabin.
Goed, al goed, luister.
De enige manier waarop we dit gaan redden is als jij een lift deze kant op kan regelen.
Wacht even, wacht even.
Oh, mijn Hemel, hij is gegraveerd.
Pa, ik ga van de de rest van deze reis niet genieten
totdat de de aansteker van deze vrouw teruggebracht hebben.
Moeder, verwacht je nu dat ik omkeer en dan 250 km terug rij
naar die Little Red Cabin? We gaan niet terug.
Einde van de discussie.
Clifford.
Goed nieuws. Ik ben onderweg.
Goed, Niles zegt dat hij terug komt naar het restaurant waar we gescheiden werden.
Alles wat ik nu moet doen is dit schip omkeren.
50 km tot de volgende afrit. - Zolang kan ik niet wachten.
Wel, je mag geen u-bocht op de snelweg maken.
Dat is gelul uit de 20e eeuw Pa. Welkom in de toekomst.
God, dat voelde geweldig.
Wauw. Dit is echt een avontuur, vind je niet Pa?
Dat is het nu.
Oh, lieve God.
Goed, maak je niet druk, Frasier. Weet dat ik agenten ken.
Laat mij gewoon het woord doen. We zijn dan in twee minuten weg hier.
Goed Pa, laten we ruilen.
Wel, kijk wie we hier hebben.
Weten jullie mannen wat je daar net fout deed?
Ja, ja, ik weet het een U-bocht. - Nee. Je noemde me een heikneuter.
Oh, Niles, het spijt me dat we zo laat zijn.
Wel, wel, maak je geen zorgen.
Als je hier bent op de kruising van de wereld, heb je het menselijk drama om je te vermaken.
Wel, Gelukkig Nieuwjaar jongens - Oh, ja, vijf minuten geleden.
Iedereen in de hele wereld zal een mooi verhaal te vertellen hebben
over waar ze waren en wat ze deden toen het millennium aanbrak.
Wat is ons verhaal?
Scheurend over een verlaten snelweg. En jij hier, voert niets uit.
Wel, niet echt niets.
Big Sandy laat me op de kassa passen terwijl zij de rattenvallen leegt.
Hé, wacht eens even. Waar zijn we?
Wel, Pa, ik heb nog nooit een foto van het ware midden van nergens, maar...
Ja, ja, maar het midden van nergens Westkust tijd, ja?
Het is nog steeds 11:05, Pacific Tijd.
Wat niet meer dan 45 minuten van hier kan zijn.
Juist. We kunnen die lijn kruisen en samen het nieuwe jaar in klinken.
Pa, dat is briljant.
En er was een schitterend uitziend klein restaurant net over de grens.
Wel, het gidsje zei dat het pretentieloos was. - Perfect. Rijden met die hap.
Onze tijd raakt op. - Wel, ik doe mijn best, Frasier,
maar we lijken kracht te verliezen.
Wat is die herrie? Wat is er mis met de motor?
Ik raakte de handrem niet aan.
Wanneer was de laatste keer dat je benzine in dit ding stopte?
Ik weet geen eens waar het gat zit waar de benzine in moet. - Oh, nee.
Het spijt me jongens. Hij geeft het op. Ik ben al blij als ik van de weg afkom.
Ik kan hier niet tegen.
Hebben we zo erg de goden van het millennium beledigd
dat ze er alles aan doen om deze avond te ruineren?
Ons restaurant af laten branden.
Wraakzuchtige agenten op ons af sturen en identieke campers
op ons pad zetten om ons te verwarren.
Wacht, is dat een teken? - Natuurlijk is het een teken.
Het is een teken dat we vervloekt zijn. - Nee, nee, nee, het is een bord.
We rijden de Pacific tijdzone in.
Oh, mijn God.
We zijn er.
We haalden het. We haalden het, oh.
Kom op, Eddie. Oh, nog 30 seconden.
Goed. We rollen.
We rollen achteruit. - Oh, nee.
Geen reden voor paniek, Frasier.
We rolden terug naar Idaho.
Volg mij.
Tien seconden. Laten we er levend uitzien.
Die verdomde folie. - Je kan het, Fras.
Ontspan en focus. - Drie, twee, een...
Aha. We haalden het. Gelukkig Nieuwjaar.
Daar staan we dan.
Wel, als je het mij vraagt... Dit is beter dan een saai feest.
Familie, goede champagne, en een deken van sterren.
Mee eens.
Weet je wat? Ik denk dat dit om een lied vraagt.
Ondertitels en vertaling: Torenado. Sync: Tbird. Frasier SO7E12 "RDWRER"