NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Dzień dobry, Ron.
Jak śniadanie?
Przepyszne.
Od przemiany jem głównie nóżki sadzone. Czaicie?
Dałaś mu nóż?
I widelec, tak woli jeść.
Sheila jest seksownie upaćkana, a ja czyściutki i drobniutki.
Wszyscy jesteśmy dziećmi Boga.
Dokładnie.
Musimy cię zakneblować i związać ci ręce za plecami.
Co?
Mam dzisiaj rozmowę z Wielkim Przeorem Rycerzy Serbii.
Nie może wiedzieć, że mamy tu nieumarłego.
Albo zaszlachtuje nas swoim pałaszem.
Zawsze chciałem umrzeć w domu,
ale w łóżku, a nie ślizgając się na własnych flakach.
Ale mamy dobre wieści.
Zakneblujemy cię serwetką z czystego irlandzkiego lnu.
Ale mięciutka.
Szczęściarz!
Mam pomysł.
A może mnie rozkujecie i dam wam spokój na kilka godzin?
Wszyscy się stresujemy.
Przerwa nam dobrze zrobi.
Chcesz iść do tego Andre, którego chciałeś wczoraj zarazić?
Nie.
Bo chociaż obiecałem, że go ugryzę,
przekonaliście mnie, że to złe.
Więc nie dotrzymam obietnicy.
Obiecuję, że wrócę po południu.
Nie wypuścimy cię, dopóki nie uwierzymy, że nie polecisz
gryźć dziwaków z sieci.
To nieostrożne i stawia nieumarłych w złym świetle.
Złącz nadgarstki.
To dziwne, że dołączasz do organizacji,
która zabija nieumarłych, choć jeden jest twoją żoną.
Inaczej ktoś inny będzie na nią polował.
Tak będzie bezpieczna.
To wciąż problematyczne. Gdybyście mnie pytali...
Wybacz, spieszymy się.
To nie był prezent ślubny od twojej babci?
Może. A co?
Dotarło do mnie, że pierwszy raz ich używamy.
To jaką mamy strategię?
Zaprosimy ją, zrobimy dobre wrażenie,
a ci z nas, co chodzą do szkoły, pójdą do szkoły.
Serio? Miałam być częścią drużyny.
Jesteś, ale wciąż musisz skończyć szkołę.
Rycerze z maturą zarabiają więcej od Rycerzy bez matury.
- Już jest. - Pamiętajcie.
Wspięła się na szczyt organizacji, która słynie z zabijania takich jak mama.
Ona jest niebezpieczna.
Nie traktujcie Abby jak dziecka
i nie zróbcie jej obciachu przed jej mentorką w twardzielstwie.
Już jesteś twardzielką.
Wybacz, ale muszę to z siebie wyrzucić.
Jesteś taka słodka i jestem z ciebie taka dumna!
No dobra.
Chodźmy.
Dzień dobry.
Cześć.
Pomóc w czymś?
Petra Blazek, Wielki Przeor Rycerzy Serbii.
Byliśmy umówieni.
Wybacz, jestem Joel Hammond.
Słońce tak mnie oślepiło...
Proszę, wejdź.
Bez nerwów, ciągle mi się to zdarza.
Ludzie spodziewają się
wojowniczej księżniczki na koniu z płonącą czaszką w ręce.
A ja lubię wygodne buty
i czterodrzwiowego sedana.
No więc
ja jestem Sheila, a to nasza córka Abby.
- Dzień dobry. - Usiądź, proszę.
Abby, nasza następczyni.
Jadłaś kiedyś prawdziwy
batonik z masła orzechowego?
Nie, nigdy.
Jak rodzice ci pozwolą, możemy to zmienić.
To tylko dla dzieci?
Przysięgam...
ciągle powtarzam, że tu wszystko ułożę,
i nigdy tego nie robię.
Znalazłam!
Co to jest?
Korkownica?
Uwielbiam ją.
Powstała w XVII wieku w Dubrovniku.
Najpierw unieruchamiasz zombie.
Zakleszczasz jego łeb w tych wichajstrach.
Potem...
Tada! I mózg wycieka.
Bardzo skuteczne.
To mi się podoba.
Dobrze leży w dłoni.
Mój ulubiony. Jak to mówią: „jednym uchem wleci, drugim wyleci".
Ten sprzęt zamienia powiedzenie
w instrukcje.
Abby, czas do szkoły.
Mamo, nie chcę iść do szkoły.
Chcę wypróbować korkownicę na melonie.
Mogę skończyć do sklepu,
ale ty, młoda damo, musisz już iść.
Dobrze.
Miło było panią poznać.
Mój ojciec będzie świetnym Rycerzem. Też kiedyś udowodnię, że jestem godna.
Ale teraz idę do szkoły.
O czwartej powrócę z melonem.
Jeśli korkownica wciąż tu będzie, byłoby zarąbiście.
Lubię ją.
Tak zaciekła dziewczyna
świetnie nadaje się na przyszłego obrońcę świata ludzi.
Ale porozmawiajmy o tobie, Joelu.
Sama miałam zająć to stanowisko, ale twoje nagranie robi wrażenie.
- Dziękuję. - Jedno mnie martwi.
Ostatni Rycerze z tego regionu porzucili stanowisko.
Chcę być pewna, że nadajesz się
do walki z bezdusznymi, krwiożerczymi zombie.
Zabawne.
Już drugi raz użyłaś słowa „zombie".
To nic takiego. Sheila uwielbia liczyć słowa.
To umacnia stereotyp,
że nieumarli to maszyny do zabijania z kiepskich filmów.
Niektórzy mogą być mili.
Mili?
Nie rozumiem.
Mówi o tym, że mogą być mili jak seryjni mordercy.
Zagapisz się i bum! Seryjnie cię mordują.
Słuszna uwaga.
Więc...
Jak zrobimy ze mnie Rycerza, Petro?
Jak mówiłam, martwi mnie to, że...
zabijanie jest trudne. Brudzisz sobie ręce.
Nasz ostatni Rycerz, Tommy, był snajperem piechoty morskiej, a ty...
sprzedajesz domy.
Uważam, że zombie to zaraza tego świata,
i chcę wziąć tę korkownicę, żeby wylać im mózgi.
Serio? Czujesz się ważny?
Wygląda, jakbyś miała z tym problem.
Nie lubię zbędnej przemocy.
Nieważne, czy w stosunku do żywych, czy martwych.
Rycerze muszą mieć wsparcie
od rodziny, zwłaszcza teraz.
Możliwe, że w Santa Clarita mamy epidemię.
Zbyt wiele na to wskazuje.
- O cholera! - Wiem.
Tuż pod waszym nosem.
Musimy tylko znaleźć mocne dowody, a wtedy...
Rycerze wkroczą do akcji.
Doskonale się rozumiemy, Petro.
Pokażę ci coś w drugim pokoju.
Uwierz mi.
To warte twojej uwagi.
Jesteś zaintrygowana? Powinnaś być.
Tędy.
Patrzę w ocean czy twoje oczy są tak niebieskie?
Kobieta za burtą!
Panie Nóżka!
Wszystko w porządku?
Mam cię, ty mały chujku.
Wszystko gra!
Coś się stało.
Kocham to, że nigdy nie mam spokoju.
To nie sarkazm, szybko się nudzę. Co tam?
Pamiętasz, jak podkładaliśmy dowody
i zgubiłem detonator? Był w aucie.
Spoko, wyrzucimy go po szkole.
Winter go znalazła.
Wszystko rozgryzła.
Wie, że eksplozja to nasza sprawka.
- A jak komuś powie? Ledwo ją znamy. - Szlag!
Co powiedziała?
Nie wiem, spanikowałem. Paplałem o sowach i geodach,
i tym, jak Unia Astronomiczna robi sobie jaja z Plutonem.
A wystarczyło się rozbić autem.
Wiem. Przez te nerwy zawaliłem rozmowę.
Szczerzyłem się jak idiota i ciągle odpowiadałem „Totalniuśko".
Wyszło tylko za pierwszym razem.
- Nie, nigdy nie wyszło. - Dobra.
Pogadam z Winter, a ty wyjaśnij sprawę z MIT.
Pójdę z tobą. Byłem tam.
Jak będziesz sama, wyjdziemy na bardziej winnych.
Nie, musisz odzyskać swoje życie,
to ci nie może go rozpieprzyć.
Chodzi o twoją przyszłość.
Coś ty taka opiekuńcza?
To przez rodziców.
Nazywam ich „Bliźniętami". Wpędzą mnie do grobu.
To młotek...
i nóż.
Pomyślałem, że to docenisz.
Objawił mi się we śnie.
Taki ze mnie marzyciel.
Robi wrażenie.
Wziąłeś dwie rzeczy z różnych światów i zrozumiałeś, że do siebie pasują.
A propos tego, co do siebie pasuje,
co ze mną i Rycerzami Serbii?
Wybaczcie!
To był pająk, poradziłam sobie. Teraz zasnął. Co przegapiłam?
Właśnie mówiłam Joelowi,
że zanim podejmę decyzję,
musi wypełnić misję i udowodnić, że jest godzien.
Misję?
Dwa tygodnie temu ktoś w tej okolicy szukał serbskiej żółci.
Tydzień później usłyszeliśmy o zakażonych małżach.
Teraz mężczyzna
znany jako Ron Ruffin...
To sporo informacji. Mam zwolnić?
Nie, nadążamy.
Ten Ron Ruffin pisze w internecie, że jest zombie
i chce przemieniać ludzi.
Z jego postów wynika, że to poważne.
Trzeba go znaleźć, zanim narobi problemów.
Co za tajemnica.
Może być wszędzie.
Obstawię jego mieszkanie.
Pisał z innym użytkownikiem, Andre.
Dowiedz się, czy Ron go przemienił, a jeśli tak...
przynieś mi głowę Andre.
Albo kręgosłup, albo ramię. Co będzie prostsze.
Załatwię to tak szybko, jakbym zaczął w zeszłym tygodniu.
Uwielbiam twój zapał. Ja już pójdę.
Ale najpierw dam ci kartotekę Andre.
I może poczęstuję się kawałkiem ciasta, którego nikt nie zaproponował.
Miałaś ciasto, talerz i nożyk. Domyśl się po co, suko.
Nie podoba ci się to,
ale nowym Rycerzem zostanę ja albo Petra.
Wkurzyła cię z ciastem, a wyobraź ją sobie z korkownicą.
Niech spróbuje, melon nie zje jej twarzy, ja tak.
Trzeba z nią wytrzymać do końca misji.
To załatwione, bo Ron nie ugryzł tego gościa,
bo siedzi w piwnicy,
bo jesteśmy geniuszami.
Kurna mać!
Ron naprawdę chciał stąd wyjść,
bo ten słupek nie jest smaczny.
Naprawa nie zamknie się w tysiaku.
Nie! Fachowiec nie przyjdzie do ciebie
i nie wysra się za mniej niż tysiąc.
Pewnie pobiegł zarazić Andre.
Szlag by to! Właśnie dlatego Rycerze myślą,
że nieumarli są nieodpowiedzialni.
Musimy dotrzeć do Andre pierwsi.
Teraz naprawdę mam misję.
Czekaj. Zostawimy to tak?
- Co zrobimy? - Nie wiem.
Podniesiemy materac i wepchniemy...
Pieprzyć to, chodźmy.
- Winter! - Abigail.
Eric wspominał, że znalazłaś coś w jego samochodzie
- i mogłaś pomylić to z... - Abby.
Wiem, że to detonator. Nie okłamuj mnie.
Nie wmówisz mi, że to co innego.
Pomyślę tylko:
„Mogłyśmy się przyjaźnić, a ona kłamie".
Ta rozmowa już nie nadaje się na korytarz.
Wysadziliśmy teren szczelinowania. Może to przegięcie,
ale oni chcieli rozjebać środowisko,
zabrać szmal i wyjechać.
Musieliśmy ich powstrzymać
i coś zrobić.
Abby, ja nikomu nie powiem.
Przy tej agentce mówiłam serio.
To było super. Rozpieprzyliście system.
Co robisz później?
Taki projekcik z melonem, a co?
Czasami grywam w takim barze.
Ostatnio ukradli mi gitarę.
To na pewno ten obleśny manager.
- To okropne. - Prawda?
Tata mi ją dał, więc chcę ją odzyskać.
Idę tam dzisiaj, przyda się wasze wsparcie.
Pewnie, ja pójdę.
A Eric?
Chcę go trzymać z daleka od takich spraw.
Już dość mu namieszałam w życiu.
No to tylko my. O 19?
Spoko.
Zgubiłam lewy dowód na imprezie.
Było dziko. A mój gość od papierów wyjechał.
Nie byłaś w barze i nie masz lewego dowodu.
To chcesz powiedzieć?
Tego próbowałam nie powiedzieć.
Rozmawiałam z Winter, wszystko gra.
A ja dzwoniłem do kobiety z MIT.
Mogę powtórzyć rozmowę za miesiąc.
Fantastycznie.
Zjemy dzisiaj pizzę, żeby zapeszyć nasze zwycięstwo?
Nie mogę, umówiłam się z Winter.
Spoko. Czy wasz wieczór zyskałby
dzięki obecności partnera?
Miałem na myśli chłopaka.
W sensie kolegę.
Niech cię, języku angielski, ty niedokładny mieszańcu!
Chciała, żebym jej w czymś pomogła,
i będzie lepiej, jeśli pójdziemy same.
Spoko, żaden problem.
- Mów, że masz plany. - Powiedziałam.
To nikt się nie obrazi.
- Zjemy jutro śniadanie? - Posiłek pocieszenia. Skoro stawiasz...
- Nie. - I tak przyjdę.
Oby Ron nie był pierwszy.
Wiem, nie potrzebuję kolejnego zomb...
Zomba do wyrwania, który okaże się nieumarłym.
Myślałam, że powiesz „zombie",
ale powiedziałeś „zomb", a to coś innego.
Tobie też wymykały się przykre słowa.
Ale żadnego sobie nie przypomnę, bo nie użyję ich przeciwko tobie.
- Cześć. - Cześć... Andre?
Zgadza się.
Jestem dr Troy Vernon, a to dr Helena Trojańska.
Psychiatrzy Rona Ruffina.
Był tu dzisiaj?
Ron? Nie wydaje mi się.
Czy Troy i ja możemy wejść?
Musimy powiedzieć ci coś ważnego.
Chyba i tak nie mam wyboru. Jesteście lekarzami.
Zgadza się.
Zauważyliśmy, że Ron utrzymuje,
że gryzieniem ludzi robi z nich „nieumarłych".
Niestety Ron odstawił leki
i doświadcza halucynacji.
Chociaż „nieumarli" nie istnieją,
nie powinno się gryźć ludzi,
bo to może prowadzić do chorób.
Tężca, zapalenia wątroby,
opadania powieki i innych.
Jasne, dzięki za ostrzeżenie.
A teraz wybaczcie, nie czuję się zbyt dobrze.
- Tak? A co się dzieje? - Brzuch mnie trochę boli.
Przepraszam, musicie iść.
Szlag, spóźniliśmy się!
ZBŁĄKANY KOCUR
Jak to możliwe?
Jesteśmy w Europie?
Gram tu od dawna, więc przymykają oko.
Ale super.
Zarąbiście.
Nigdy nie piłaś whiskey, co?
Smakuje jak syrop na kaszel z kosiarki.
Wolałabym Shirley Temple z wiśniami.
Potem myślę o nieletnich, którzy nie piją, i nie chcę ich zawieść.
To on.
No dobra.
Podejdziemy do niego i powiemy, że ma ci oddać gitarę.
Nie denerwuj się.
Nie denerwuję się.
Przepraszam.
Zwykle robię to z kimś,
kto hiperwentyluje przed ruchomymi schodami.
Zróbmy to.
Gotowa.
Dustin, fajny wisiorek. Gdzie moja gitara?
Znowu to samo.
Nie mam twojej durnej gitary.
Tylko my byliśmy w zielonej sali po moim występie.
Wyszłam na pięć minut, a ty zniknąłeś z gitarą.
To prezent od jej ojca.
Nie bądź dupkiem. Wznieś się ponad swój koczek.
A ty to, kurwa, kto?
Abby Hammond.
Odzyskuję gitary.
Może pomyliłeś ją ze swoim złomem, sprawdzę w biurze.
Nie wejdziesz tam.
- Czyli jest w biurze. - Słyszałam.
Przynieść ci coś z biura?
Wynocha z mojego baru. I tak jesteście niepełnoletnie.
Ty tak serio? Gram tu co tydzień.
Już nie. Teraz jesteś gówniarą bez gitary.
Ach tak? Więc ty masz teraz bar bez wiśni maraschino.
Ale z niego kutas.
Prawda?
Jak twoje Shirley Temple?
Zajebiste, ale wciąż jestem wkurzona.
Wrócę tu jutro, włamię się i zabiorę moją gitarę.
Spoko.
Wchodzę w to.
Serio? Szybka decyzja.
To prawda.
Skoro odwalamy takie akcje, jedna musi się bardziej martwić.
Ja się nie martwię.
Dobra.
Andre, otwórz drzwi.
Nic ci nie jest?
Jeśli umarłeś, wyjdź i porozmawiamy.
Co myślisz?
Rzygał przez 20 minut.
Jak Ron nas ubiegł? Jechaliśmy pasem dla wielu pasażerów.
Może on też.
- Ale on jest sam. - Może i tak nim pojechał.
Za to jest mandat na 491 dolców.
Dlatego trzeba go złapać. To szaleniec!
Wyważę drzwi
i sprawdzę, czy trzeba dźgnąć Andre w łeb.
- Zwolnij. - Upewnię się, że jest nieumarły.
I tak zwolnij.
To nie znaczy, że zasługuje na śmierć.
Chyba że tak sądzisz, bo ciągniesz ze zdewociałego cycka Petry?
Po pierwsze... kurczę.
A nieumarli biegający po ulicach mogą być problemem.
Na przykład:
targ dla wegan sprzedający wegan.
A ja mówię, że my sprawdzamy, czy ludzie są źli, zanim ich zabijemy.
Nieumarłym ta grzeczność się nie należy?
Nie! Oni jedzą ludzi.
Ja też, Joel.
Ale jestem czymś więcej.
Ile dobra bym nie czyniła, tylko to będziesz widział?
Nie, ale ty nie jesteś jak...
Jak co?
Jak tamten? Zombie?
Może Andre jest dobry i ma szlachetne zamiary.
Nikt nie zasługuje na śmierć za to, jak się urodził.
Albo narodził na nowo.
Wciąż tu jesteście.
Andre, jak się czujesz?
Świetnie.
Jestem głodny.
Andre, stój!
- Nie musisz tego robić. - Padam z głodu.
Czego nie musiałem robić?
W sensie...
mogłeś iść w prawo do sypialni się przespać
albo w lewo do kuchni po piwo.
Jesteśmy lekarzami.
Nie możemy nie pomagać.
Dzięki, ale już mi lepiej.
To przez kombuczę, którą uwarzyłem w szopie.
Czyli Ron tu nie przyszedł?
Nie.
Prawie znowu dałem się ugryźć jakiemuś dziwakowi.
A to nawet nie koncert.
Skoro go tu nie było...
to gdzie on polazł?
Ronaldzie Richardzie Ruffinie.
Witaj na naszym krześle.
- Czemu mnie porwaliście? Kim jesteście? - Nikim.
I każdym.
Co?
Nie rozumiem.
Uważamy, że Joel Hammond
jest Rycerzem Serbii i uwięził cię, bo...
jesteś nieumarłym.
Nie, Joel dopiero się uczy, ale jestem nieumarłym.
No cóż.
No dobra.
Co jest?
Po prostu...
Chcieliśmy cię dźgnąć i sprawdzić, czy żyjesz.
Przepraszam, wszystko zepsułem.
Proszę bardzo, dźgajcie.
Wiem.
Zadzwońmy do Poplovića. Ucieszy się.
O dżinsach na urodziny też tak myśleliśmy.
- Fakt. - Nawet nie podziękował.
Zły szef?
Nawet nie wiesz jak.
Jak to jest być nieumarłym?
Fantastycznie. Odblokowujesz się i znika cały strach.
Czujesz się silny?
Czujesz się tak, jak chcesz się czuć.
Brzmi ekscytująco.
Janko...
wolisz zadzwonić do Poplovića i resztę życia
pracować dla szefa, który cię nie docenia, czy...
To drugie.
Udało się.
Andre napisał posta, że Ron to świr i żeby nie dać mu się ugryźć.
Dzięki Bogu!
Pisze też, że CIA zbiera kryształy dla swoich ninja umysłu.
Jak kryształy...
Czytałem, to głupie. Też tak powiesz.
Wyślij posta do Petry, uzna Rona za oszusta i...
zostaniesz nowym Rycerzem.
Tak sobie pomyślałem, że może nie powinienem.
Co?
Czemu nie?
Prawie kogoś zabiłem, bo myślałem, że jest nieumarły.
Masz rację. Jestem bigotem.
- Kotku... - Nie, to prawda.
Oceniam ludzi po sile ich pulsu,
a nie charakteru.
Rycerze będą mieć na mnie zły wpływ.
Dokładnie ktoś taki jak ty powinien zostać Rycerzem Serbii.
W jakim sensie?
Widzisz swoje wady, chcesz się zmienić...
może to właśnie ty naprawisz
ich uwsteczniony sposób myślenia rodem ze średniowiecza.
Może to twój cel.
Lubię to, jak mnie widzisz.
I obiecuję ci...
cokolwiek zrobię albo powiem jako Rycerz,
przysięgam wierność tylko tobie.
I zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby cię chronić.
Uroczyście przysięgam wypełniać obowiązki Rycerza
z niezachwianym oddaniem.
DROGI PANIE POPLOVIĆ ZWALNIAMY SIĘ
PS. JESTEŚ WREDNYM SZEFEM
Będę walczył z nieumarłymi w każdym miejscu na ziemi.
Na lądzie, na morzu czy na lodzie.
Przysięgam być czujny i nieustannie gotowy do walki.
Bez strachu stawię czoło ciemności,
ze złem zmierzę się bez trwogi.
Przysięgam Rycerzowi nieustanne wsparcie bez względu na trudności.
Nawet przy utracie kończyny, narządu lub włosów.
Będę z nim dzielić próby, a jego wrogowie staną się moimi.
Dobry wieczór, co podać?
Wolisz być wyciągany przez duże okienko powoli
czy przez małe szybko?
Nie rozumiem...
Gdy nadejdzie czas mojej służby,
wypełnię obowiązki jako prawowity następca.
Nie zaznam odpoczynku od mego brzemienia poza wigilią dnia Świętego Swituna.
Chcecie keczup czy musz...
Niniejszym mianuję cię...
sir Joelem, Rycerzem Serbii.
Mój dzielny rycerz.
Już czuję się bezpieczna.
Teraz powinniśmy odwiedzić nowego Rycerza Serbii.
W sensie zabić go, tak?
Myślałem, że to oczywiste.
Ale tak.
WITAMY W SANTA CLARITA
Napisy: Magdalena Adamus