NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Esther.
Chcesz poszerzyć obszar poszukiwań swojego pochodzenia na terenie Rosji?
Może obejmiemy kraje sąsiadujące?
Mołdawię, Ukrainę?
Jakie wtedy byłyby szanse?
Obliczyłem prawdopodobieństwo twojej adopcji (A) w kraju (B).
Jeśli P(A) z B jest równe P(A) plus P(B)...
Martinie, ile?
Istnieje 3 243 593 możliwych kombinacji.
Wybrała mnie jak psa w sklepie.
Mam zrobić analizę DNA?
Po co? Bym wiedziała jeszcze mniej?
Czym jestem? Tworem wyobrażeń tej kobiety.
Musiałam się „podporządkować".
Kto, do cholery, robi coś takiego?
Odpowiadając na twoje pytanie: ty też mnie ukształtowałaś.
Nie mów mi, co czujesz.
Ty nie czujesz, Martinie.
Ja nie czuję. Dość.
Czego, Esther?
Jesteś produktem moich pragnień.
Naprawdę jesteśmy tacy sami.
Jesteśmy tworami.
Esther, przypominam o kremacji twojej matki.
Esther.
Paul?
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Gdybyś...
Jestem przy tobie.
Dziękuję.
Daj mi trochę czasu.
Wiesz, gdzie ona jest?
Pewnie w Osmosis. Z Martinem.
Dzień dobry. Nazwisko?
Agent Moreau.
Opieka społeczna.
- Chcę rozmawiać z Paulem Vanhove'em. - Ma pan upoważnienie?
Przysyła mnie prokuratura.
Proszę nie krzyczeć.
Nie krzyczę, podnoszę głos, bo mnie pan nie słucha.
Spokojnie. Zajmę się tym.
- Agent Moreau. Paul Vanhove? - Tak.
Chodzi o zniknięcie Nielsa Larsena.
Uciekł z centrum.
Proszę. Słucham.
Wiemy, że jest jednym z waszych beta testerów.
Chcemy poznać jego lokalizację, korzystając z danych z implantu.
Od razu panu przerwę. Ma pan upoważnienie lub nakaz?
Niestety nasze dane są ściśle poufne.
Mówimy o zaginięciu nieletniego.
Przykro mi, ale odpowiada za niego centrum.
- Nie my. - Współpraca leży w waszym interesie.
To znaczy?
Proszę mnie źle nie zrozumieć,
ale trwa śledztwo w sprawie śmierci Léopolda Goularda.
Zamieszany w nie może być Lucas Appert, kolejny z waszych testerów.
Nie ingerujemy w ich życie prywatne.
To nie nasza sprawa.
Ale mają w mózgach wasze implanty.
Tak i to też ich prywatna sprawa.
Proszę być pewnym, że tu wrócę.
- Nie... - Czekaj!
Claire!
Dlaczego nie przyszłaś?
Nie rozumiesz, że nie wiem, kim jestem?
- To niczego nie zmienia. - To zmienia wszystko. Nie znam już osoby, która leżała w trumnie.
Więc nie pozwól jej zniszczyć tego, co nam zostało.
To przecież było nasze marzenie.
Nie moje.
Ja chciałam was uratować.
Nie chciałam tego wszystkiego.
To jest zbudowane na kłamstwie.
Mam gdzieś, czy jesteśmy spokrewnieni.
Jesteś moją siostrą.
Nie jestem. Odchodzę, Paul.
Ty też powinieneś.
Zostaniesz ojcem. To twoja „osmoza" idealna.
Cześć. Co u ciebie?
Jak romans z trenerem?
POCZTA GŁOSOWA
Nie nudzisz się? Wiem, że jesteś dobrą aktorką, więc graj.
Niech myśli, że to miłość. Oddzwoń jak najszybciej.
Cześć, piękna. Wychodzimy dziś?
Całuję cię... całą.
Oddzwoń szybko.
Simonie, kocham cię.
- Przysięgam. - Jasne.
Czekaj.
Chcę zrobić to jeszcze raz.
Lucasie, tu Antoine.
Zostawiam ci trzecią wiadomość.
Wiem, że pewnie teraz ci ciężko, ale... W razie czego jestem. Dobrze?
Oddzwoń.
Proszę!
- Nie chcę przeszkadzać. - Nie przeszkadzasz.
Wejdź.
Jak się czujesz?
To jakiś koszmar.
Nie, proszę. Brzydzę się sobą.
O czym ty mówisz?
Możliwe, że zginął przeze mnie.
Policja zadawała tyle pytań.
O czym ty mówisz? Utopił się.
Nic nie pamiętam, Antoine. Nie rozumiesz?
Nie mogę mieć pewności. Może się pokłóciliśmy albo...
Przestań.
Byłeś kompletnie pijany.
Właśnie.
Co właśnie?
Jesteś mordercą?
Przestań panikować. Proszę.
- Gadasz bzdury. - Odchodzę od zmysłów.
Obudź się, Ano!
Trzy, cztery, pięć, sześć...
No dalej. Ano!
Ano, wracaj do nas.
...7, 8, 9,10...
No dalej.
Ano! No już, Ano.
Wróć do nas.
Dobrze!
Oddychaj!
Oddychaj, Ano!
Oddychaj!
Ano? Słyszysz mnie? Oddychaj.
Oddychaj.
Co ty tu robisz? Twoje funkcje życiowe zanikały.
Nie odbierałaś telefonu.
Czyli nawet teraz nie mogę wybrać.
Co się stało?
Nie twoja sprawa.
Wykasowałam twoje ostatnie zapisy rejestru tętna.
Nikt się nie dowie.
- Mam dość waszej tyranii szczęścia. - Musisz odzyskać siły.
- Twoje ciało nie... - Przestań wszystko medykalizować!
Zapomnieliście o jednej ważnej rzeczy:
czasem miłość boli.
Gdzie ta część waszego programu?
Czemu ty i Esther nie macie implantów?
- Bo nie możemy stać po obu stronach. - Nigdzie nie stoicie.
Wyłączę cię z programu.
W tej chwili chcę tylko, żebyś sobie poszła.
Proszę.
Wynoś się.
Chcesz wyjść?
Z pokoju?
Nie, z interfejsu.
Po co?
By potrzymać się za ręce na ulicy?
Jak sądzisz, czemu spędzasz tu tyle czasu?
- Bo jesteś dobry w łóżku. - Bo jesteś samotna.
Może.
Jestem samotna. Niezdolna do miłości.
Ironia losu jak na twórczynię Osmosis, co?
A jeśli powiem ci, że jesteś zdolna do miłości?
Nie znasz mnie.
A jeśli powiem ci, że cię kocham?
Przestaniemy.
Zacząłeś pić?
Dzięki, że przyszłaś.
Twoja wiadomość mnie zaskoczyła.
Myślałam, że jesteś wściekły.
Nie jestem aż tak zawzięty.
Wiem, że to częściowo była nasza wina i...
że niełatwo z nami pracować.
Wiem o tym.
Dziękuję.
Miło to słyszeć.
Nie ma za co.
Poprosiłem cię o spotkanie, bo...
chciałem zapytać, czy wrócisz do Osmosis.
Co?
Tego się nie spodziewałam.
Wyjaśnisz mi, o co tu chodzi?
Bo nie rozumiem.
Esther chce odejść. Billie da sobie radę z testerami,
ale ty umiesz obsługiwać Martina.
Zaraz. Martin to dziecko Esther.
Nikt poza nią nie może go obsługiwać. Co się dzieje?
To nieistotne. Po prostu jest u kresu wytrzymałości.
Nie wiem, co powiedzieć, Paul.
Będę musiała to przemyśleć.
Potrzebuję szybkiej odpowiedzi.
Do premiery zostało kilka dni i... Wszystko ma być perfekcyjne.
Esther może nie przyjść na premierę Osmosis?
Powinna przyjść.
Sporządziłem umowę.
Zapłacę ci dwa razy tyle co Para Idealna.
Co ty na to?
Najpierw się napiję.
Poproszę to samo.
Oczywiście.
Uwaga na schody.
Szybko wypiję kawę i... pójdę.
Nie mogę... wrócić tak do domu.
- Proszę. - Dzięki.
To koniec z Joséphine?
Co?
Pytam, czy to koniec z Joséphine.
Nie. Nie wiem. Może. Nie wiem.
Cóż...
Nie. Nie wiem. Może tak.
Co?
Nic. Wygląda na to, że w Osmosis się trochę pokomplikowało.
Tak?
Co z wieczną miłością?
Trochę słabo, jak na kilka dni przed premierą.
Myślisz, że to zabawne?
Mój błąd, przepraszam.
Nie, to ja. Jestem idiotą.
Wybacz. Ja...
Przepraszam.
Powinienem wyjść...
Przepraszam.
Wszystko w porządku?
Paul? Była tu?
- Joséphine tu była? - Co?
Odpowiadaj! Była tu?
Powiedz.
Ile?
Ile kosztowało usunięcie jej implantu?
Źle z tobą. Porozmawiamy później.
Ty draniu.
Czym skusiła cię nasza droga Eloan?
Zrobiłem to, by pomóc Joséphine.
To ona chciała usunąć implant.
Jak mogłeś się zgodzić?
Wszystkie te kłamstwa,
nagranie, krzyki, wiesz, co mi zrobiły?
- Nie mogłem jej powstrzymać. - Nie mogłeś?
Mogliśmy stracić Joséphine. Eloan zgodziła się nam pomóc.
Dzięki niej ją uratowaliśmy. To ona dała nam pieniądze.
Myślałem, że chcą ją zabić, rozumiesz?
Pozwoliłeś wierzyć mi, że ją porwano,
żebym podpisał z nimi umowę?
Nie sądziłem, że tak się to rozwinie.
Zwróciłem się do Eloan, by pomóc Joséphine.
Jaja sobie robisz?
Co ci zaoferowała?
Moje stanowisko, tak?
Oczywiście, że nie.
To czego chcesz?
Ach tak...
Nie chodzi ci o moje stanowisko, tylko o moją żonę!
Przestań, Paul!
Idiota. Trzeba było ją wykorzystać,
dobrze by ci to zrobiło.
Przestań!
Co ty robisz?
No uderz mnie.
Uderz.
Uderz mnie, dalej!
Co się dzieje?
Co to było?
Awaria prądu.
Gdzie Esther? Jest nam potrzebna.
Esther!
Skończ to i chodź ze mną!
- Kurwa, moja głowa. - Co z nią?
To właśnie cię niszczy.
Marnujesz swoje życie, Esther.
Tylko w ten sposób mogę poczuć się teraz lepiej.
Jesteś uzależniona od wirtualnego seksu.
I co teraz planujesz?
Zostać ze swoją seks-zabawką?
Nie mogłaś znaleźć bardziej obskurnego miejsca.
Nie potrzebujecie mnie do premiery.
Przyjadę na nią, ale potem...
Kogo obchodzi premiera?
Ana próbowała się zabić.
Niels zniknął, a poziom endorfin u Lucasa drastycznie spada.
A Martin się popsuł.
Zepsuł się, Esther.
Co się z nim dzieje?
Nie wiemy.
Roméo i Ilyès nad tym pracują.
Co będzie z testerami, jeśli Martin padnie?
Nie możesz nas zawieść.
Nic wielkiego, zwykłe zagrożenia.
Przed incydentem nie zarejestrowano nic nietypowego.
Ile trwała awaria?
Nanosekundę. Niecałą.
Nie zdążyła uszkodzić plików.
Coś tu jest.
Awaria zasilania.
Mamy własny agregat prądotwórczy, to niemożliwe.
Nigdy czegoś takiego nie robił.
Ale co to oznacza?
Jakby Martin na ułamek sekundy przestał oddychać.
Co robisz, Martinie?
- Możemy porozmawiać? - Nie mam czasu.
Wszystko to robiłem dla dobra Osmosis.
- Nigdy bym... - Koniec tematu.
Nie chcę z tobą rozmawiać.
Premiera i reszta problemów
raczej ci to uniemożliwią.
Skończ swoją pracę, potem zobaczymy.
Nie, przeciwnie.
Z pieniędzmi Mohicans
trzeba pomyśleć o czymś większym.
Otóż to.
Mam pracę.
- Dzień dobry, Antoine. - Dzień dobry.
Jestem Billie.
Chciałeś się ze mną widzieć?
Tak.
A więc...
Czym jest Osmosis?
Wiecie, co robicie ludziom?
To skrajnie nieodpowiedzialne.
Jesteśmy w szoku. Nie wiem, co ci powiedzieć.
To tragedia. Wiem o tym.
Lucas wie, że może na mnie liczyć.
Schrzanił z Léopoldem.
Przykro mi.
Ale o to chodzi w teście beta.
Na tym etapie usterki się zdarzają.
Istnieje margines błędu. Tłumaczyłam mu to.
To znaczy?
Jestem przekonana, że obejmuje on Lucasa.
Czyli cały ten burdel...
To wszystko na nic?
Ty go naprawdę kochasz.
Może jest sposób.
Możemy zresetować implant Lucasa.
Może okazać się, że ty jesteś jego bratnią duszą.
Nie chcę między nami żadnej technologii.
Wybierze mnie albo nie. Zaryzykuje.
Rozumiem.
Ale może możesz mi pomóc.
Jesteście mu to winni.
Zostały jakieś pieniądze na jedzenie?
Trochę zostało, ale nie możemy ich wydać.
Dlaczego?
Nie możemy ryzykować wyjścia do sklepu.
Myślisz, że nas tu znajdą?
Dysponują środkami, które im to umożliwiają, ale...
powinniśmy być tu bezpieczni.
Zimno ci?
Nie, jest dobrze.
To prawda.
Poza tym nic nie jedliśmy.
Tak lepiej?
Tak, dużo lepiej.
Co pan tu robi?
- Mam wniosek o udzielenie pomocy prawnej. - No i?
Pierre Larsen złożył na was skargę.
Uważa, że Osmosis odpowiada za problemy behawioralne Nielsa.
Mogę żądać dostępu do jego danych,
również do tych z implantu, aby go zlokalizować.
Zabezpieczcie teren, oba piętra.
Chcę być ze wszystkimi w stałym kontakcie.
- Nie może pan. - Mogę!
Pozwę cię, Moreau!
Łamiesz zasady umowy, którą zawarliśmy z państwem!
Podstawowe zasady poufności.
- To nielegalne. - Wszyscy wynocha.
Nie pojmiesz tej technologii, rozumiesz?
Nie masz pojęcia, co robisz.
Dobrze.
Zlokalizuj sygnał GPS.
Zabezpieczyć drzwi.
Przyszli agenci rządowi w sprawie Nielsa.
Przejmują wszystko, są w sterowni.
Niedługo będą tutaj.
ŁADUJĘ
Logujesz się bezpośrednio?
To zbyt ryzykowne.
Mam zostawić im wolne pole?
Martinie?
Odizolowałam robota.
Zablokowali połączenia.
BRAK POŁĄCZENIA
Mam.
Możemy go śledzić.
USTANOWIONO POŁĄCZENIE
Mam sygnał, co robić?
Wyłącz go.
- Już tego nie cofnę. - Wiem.
Zgubimy ich.
Tędy!
Wyłącz go.
Czas zostawić ich w spokoju.
Nie...
Zgubiłaś go?
Tak.
A może to od początku był błąd.
Co się dzieje?
- Nie rozumiem. - Spisz współrzędne.
Nie wierzę.
Co zrobiłaś? Wróć do poprzednich współrzędnych.
Niemożliwe. Straciłam kontrolę. Wszystko zablokowano.
Co zrobiliście?
Co się dzieje?
Nie wiem. Coś spieprzyliście, to się dzieje.
Masz podłączonych 11 osób i dzieciaka
i nie wiesz, co się dzieje?
Włączył się tryb autonomiczny, jakby się resetował.
Kto to?
Martinie? Esther.
To niemożliwe...
A jednak.
Martinie, co się dzieje?
Kocham cię, Esther.
Póki testerzy mają implanty, nic nie możemy zrobić.
Potrzebujemy Martina, dezaktywacja byłaby zbyt niebezpieczna.
Możesz go przeprogramować?
Esther?
Nie wiem, mam to gdzieś.
Znajdź rozwiązanie.
Napraw to, co schrzaniłaś!
Nie widzisz, że straciłam kontrolę?
Nad czym? Nad Martinem czy sobą?
Nie to stworzyłam.
A może jednak.
Masz, czego chciałaś: „osmozę" idealną.
Z maszyną?
To maszyna.
Ale daje ci to, czego chciałaś.
Co?
Bezwarunkową miłość.
Dzień dobry. Witam.
Witaj, Ano.
Jak się masz?
Dobrze.
Jesteś gotowa?
Co mam zrobić?
Podłączyć to do robota.
Łatwo możesz dostać się do Osmosis.
Z implantem mam wolny dostęp, ale...
Tam ciągle ktoś jest. Zobaczą mnie.
Wszyscy będą na premierze. Posłuchaj mnie uważnie.
Humaniści są z tobą.
Proponujemy ci tę przygodę,
ale jeśli się wycofasz, znajdziemy inny sposób.
Co jest na tym pendrivie?
Wirus.
Będzie spowalniał Martina, aż w końcu go dezaktywuje.
Jakie są szanse powodzenia?
Duże.
Jesteśmy z tobą szczerzy. To poważne zadanie.
Ale wiemy, że jesteś dzielna.
Miałeś złą matkę, ale możesz być wspaniałym ojcem.
To dziecko może być dla nas szansą.
- To ciebie przysłała Billie? - Tak.
Benjamin, tak?
Co to?
Nagranie, które dałem policji.
Lucasie! Chodź ze mną popływać!
Jestem zbyt pijany. Zaraz się zrzygam.
No chodź. Dołącz do mnie.
Nie pal, tylko chodź!
Idę. Niedobrze mi.
Chłopaki! Léo!
Lucas?
Lucas! Pomocy!
Kurwa!
Zatrzymaj go.
On nic nie zrobił.
- Niczego nie widział. - Masz rację.
Nic nie zrobił.
Niczego nie widział. To mój film oczyścił twojego Lucasa.
Chciałeś wiedzieć.
To wiesz.
Dobranoc.
Spokojnie. Tu was nie znajdą.
Skąd pomysł, że się ukrywamy?
Jak widzicie, nie mam żadnych środków komunikacji.
Żadnych.
Idę spać.
Przygotowałem wam koce.
Dziękujemy.
Poradzimy sobie. Obiecuję.
Bez obaw. Zabezpieczyliśmy teren.
A więc? Gdzie jesteśmy?
Martin się psuje. Wszystko trzeba naprawić.
Wiem.
To pilna sprawa, Gabrielu.
Spisałeś raport?
Trzeba tylko podpisać.
Esther podpisała?
Jeszcze nie.
Jesteście głównymi udziałowcami, nie potrzebujemy jej zgody.
Wielka szkoda.
Mam nadzieję, że to przejściowe.
Samuelu, nie mamy wyjścia.
Przed premierą wszystko ma wrócić do normy,
a Paul wszystko komplikuje.
Co zamierzasz zrobić z premierą?
Dla ludzi Osmosis to Paul i Esther Vanhove.
- Bez nich niewiele możemy. - Zobaczmy.
Paul tymczasowo nie pełni roli prezesa.
Musi być na niego jakiś sposób.
- Sprytny. - Mamy problem.
Paul poznał prawdę o usunięciu implantu Joséphine.
O moim i waszym udziale.
Wiedział, że jej pomogliśmy.
Tak. Ogólnie. Ale...
Fałszywa lokalizacja Joséphine.
Nagranie.
- O czym on mówi? - Później ci wyjaśnię.
O czymś na tyle paskudnym, że skłoniło go do podpisania umowy.
Nie patrz tak na mnie.
Jak to się mówi? „Cel uświęca środki".
Co się dzieje?
Léo!
Lucas!
Lucas! Pomocy!
Lucas!
Kurwa!
Spójrz na mnie.
Nie zabiłeś go. Nic nie zrobiłeś.
Nie zabiłeś go, jasne?
Byłem w Osmosis.
Léopold być może nie był twoją bratnią duszą.
Wiedziałem o tym.
Więc po co to wszystko?
Spanikowałem.
Spanikowałem, bo stawałeś się dla mnie wszystkim.
Byłeś ideałem.
Ale z Léopoldem też doświadczyłem czegoś niezwykłego.
Odbiło mi.
Bałem się, że kiedyś się obudzę i pomyślę:
„Cholera, to nie ten jedyny".
Wolałem wierzyć, że Osmosis wie lepiej ode mnie.
Mimo usterek tego pieprzonego implantu,
mimo jego błędów,
nadal sądziłem, że wie lepiej.
Przepraszam.
Cześć, piękna.
Wychodzimy dziś?
Całuję cię... całą.
Oddzwoń szybko.
Cześć, piękna.
Wychodzimy dziś?
Całuję cię... całą.
Oddzwoń szybko.
Tęsknię.
Claire!
Co się dzieje? Lucasie, co jest?
Tom?
WIEK: 27 PARA IDEALNA
PROFIL NIEDOSTĘPNY.
PROSZĘ WYBRAĆ INNEGO PARTNERA.
BRAK SYGNAŁU...