ONTVANGEN
TOESTEMMING AANGEVRAAGD
GEHEIM
VERTROUWELIJK
GEWEIGERD
Lobstercules, vergeef me.
Ik had je verkeerd beoordeeld op je puntige, rode uiterlijk.
Je wilde gewoon je kinderen beschermen.
Wat voor held treft een moeder in haar mond?
Tick, zit daar nou niet over in.
Op dit moment zit ze weg te kwijnen in een cel van AEGIS.
- We moeten haar helpen. - Dat gaan we doen.
We moeten eerst al ons papierwerk in orde hebben.
Waarom, Arthur? Waar hebben we papier voor nodig?
Wij hebben Lobstercules niet opgepakt.
Wij zijn niet de arresterende helden,
dus als we haar willen zien, moeten we een verzoek indienen.
Hé, Tick.
Luister, ik ben boekhouder. Oké?
Papierwerk is mijn specialiteit.
Het lukt me wel.
Volgende.
- Kan ik jullie helpen? - Jazeker, Veranda.
We willen een verzoek indienen om een gevangene te bezoeken.
Daar zijn verschillende formulieren voor.
Ja, ik heb al vooruitgewerkt.
Geef jij de punten van het handboek ook met kleuren aan?
Ik ook.
We willen 10 exemplaren van 5-11C met bijlagen.
En de interdepartementale informatie en de toestemming.
Een verzoek tot toegang in drievoud.
Rustig aan, dame.
Weet je wat? Waarom doe je er geen limietopheffende aanvraag bij?
Indrukwekkend.
Maar het formulier dat bijna iedereen vergeet...
De 1550 speciale vrijstelling.
Hij is eng.
Jij bent eng, Papierkoningin.
Lieve hemel. Wat een hoop papier.
- Heb je een hekel aan bomen? - Maak je geen zorgen.
Nu alleen nog een paar handtekeningen.
- Hoeveel? - Dertien.
Een bakkersdozijn.
Hou vol, Lobstercules. We komen eraan.
Dank je wel, Miranda.
Joan of Arc.
- Je wilde me spreken? - Ja.
Jij hebt een einde gemaakt aan deze bedreiging.
Ik moet je dus feliciteren.
Je begint een echte held te worden in de stad en bij AEGIS.
Fijn. Wat wilde je ook alweer?
Toen je hem pakte, sprak het toen?
Leek het een taal te gebruiken?
Kijk eens naar dat ding. Het sprak echt niet.
Het maakte monsterfilmgeluiden.
Dat zal ik opschrijven. Bedankt voor je inzicht.
Ja, hoor.
Heb je niets te zeggen?
Miranda, plan een overplaatsing naar het lab. Einde van de dag.
Ja, dr. Hobbes.
En dan, mijn vriend,
wordt het pas echt leuk.
Vandaag zijn we in het sinds kort geopende AEGIS-kantoor in de Stad,
waar hun open dag in volle gang is.
Ik ben E. Morgan Pearl en ik sta hier met de legendarische AEGIS-commandant,
Tyrannosaurus Rathbone.
We zijn blij dat je een reportage doet over ons feestje, Pearl.
We wilden onze deuren openen en de gemeenschap leren kennen.
Ons bureau streeft nu naar transparantie...
Transparantie? Geweldig.
Vertel eens iets over Superian.
Is AEGIS van plan zijn daden officieel af te keuren?
Wacht. Je dwaalt te veel af.
Dit is een open dag.
Hier.
Je hebt een pet nodig.
- Ja. - Kom op.
AEGIS en jij...
Oké, kinderen. Onthoud goed: niet roken, niet stelen
en niet doden. Oké? Ga maar weer verder.
- Wat zeggen jullie dan? - Bedankt, Tick.
Oké, als eerste
moeten we dr. Hobbes vragen een 1550 speciale vrijstelling te tekenen.
Het begint hier goed vol te stromen, hè?
Logisch. Ik zou hier ook komen.
Ik zou komen als ik hier niet al was.
Niet te geloven dat we bij AEGIS horen.
We zijn hier zeker binnen.
We moeten alleen Lobstercules eruit zien te krijgen.
Gave pet.
Bedankt.
Ik ben al jaren niet meer in een AEGIS-kantoor geweest.
U hebt een goede dag gekozen.
Er begint zo weer een rondleiding als u wilt.
Ik kijk zelf wel rond. Bedankt.
Dat is hij, geloof ik.
Het is Bronze Star.
Bronze Star.
Werkelijk?
Wat is dit gaaf.
Wat doe je vanmiddag?
Ik ga misschien naar de open dag bij AEGIS.
Na de dood van je vader
waren ze heel goed voor ons.
Dat weet ik niet meer.
Ik voel me hier veiliger nu ze terug zijn.
Hé, mam.
Weet je nog of ik als kind weleens iets vreemds deed?
Iets vreemds?
Iets onverklaarbaars.
Iets wat andere kinderen niet deden.
Nee, dat was iets voor Arthur.
Jij was altijd erg verklaarbaar.
Je werkt te hard.
Ik zie het.
Walter zegt dat ik niet bezorgd moet zijn. Jullie doen altijd alles goed.
Maar ja,
hij heeft altijd gedacht dat jullie speciaal waren.
- Zei Walter dat? - Ja.
Ik geloof het ook.
Dat moet wel. Je bent onze moeder.
Een verzoek om een gevangene te bezoeken.
Jullie medelijden is niet besteed aan Lobstercules.
Wat? Nee, luister.
Donny en zijn vissers planden de overvallen.
Lobstercules moest ze helpen.
Natuurlijk. Ze leerden het beest simpele taken uit te voeren,
maar het is niet in staat te redeneren of te spreken.
Maar ze sprak wel tegen Arthur.
Ze?
Ja, dr. Hobbes. Ze sprak.
Nagesproken woorden.
Nagesproken woorden?
Ik betwijfel het dat je een echt gesprek hoorde.
Zo klonk het wel.
Goed. Als ze ooit wil kletsen,
laat haar dat dan voor het einde van de dag doen.
- Dank u. - Ik heb verzocht
Lobstercules naar de labs te brengen voor experimenten.
U kunt geen experimenten op haar doen.
Dat kan ik wel. Het wezen vertoont geen tekenen van bewustzijn.
En Arthur, dit is een echt submens.
Wat wij van AEGIS een 'cryptide' en jullie een monster noemen.
Wij dachten ook dat ze een monster was, maar dat is ze niet. Ze is een Mam-ster.
Een Mam-ster? Zijn er dan jonkies?
Tick, we moeten gaan. We hebben nog meer handtekeningen nodig.
En het is open dag. Ik moet een Schurken-doppler laten zien.
- Succes daarmee. - Oké.
Kom op, Tick.
We moeten Lobstercules laten praten voor ze haar in een lab zetten.
AEGIS en jullie, samen voor een betere toekomst.
Wat is dit nou?
Het is Joan of Arc. Ik wil een foto met Joan of Arc.
- Mag ik je handtekening? - Alsjeblieft?
- Dank je wel. - Heel vriendelijk.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik zou liever doodgaan.
- We zijn dol op je werk. - Jij ook, hè?
Ja.
Jij en AEGIS...
Dat is Dot. Dot?
Hé, Dot.
Hé, Kevin.
Fijn om een vriendelijk gezicht te zien.
We zijn hetzelfde van plan.
Op de rondleiding van AEGIS gaan?
Verklap het plan niet.
Ga je mee met de rondleiding?
Ja, graag.
Kom dan allemaal met mij mee.
Tijdens de rondleiding
moeten jullie drie dingen onthouden.
Blijf bij de groep, raak niets aan
en geniet ervan.
Ik ben net op tijd in de stad terug.
Ben je op vakantie geweest?
Ik ging weg toen AEGIS hier kwam.
Maar na een tijd besefte ik dat ik niet kan blijven vluchten.
De Stad heeft me nodig.
Ja. Oké. Ik moet nu op patrouille.
Laat me met rust.
Superian? Dat meen je niet.
We hebben blijkbaar een lopende rodeo in onze porseleinwinkel.
Superian is hier.
Onuitgenodigd, in een verboden zone,
en er is geen alarm afgegaan.
Superian is sneller dan onze ogen kunnen waarnemen
en hij straalt naar wens allerlei soorten energie uit.
Kortom, hij gaat waar hij heen wil gaan.
Wil hij dan nu hier een ravage aanrichten?
Misschien wil hij zich registreren.
Dat betwijfel ik.
Moet je die man zien.
Hij is gekleed als een parkeerplaats-wurger.
Moeten we de open dag afsluiten?
Ik wil niet iedereen bang maken. De pers zou ervan smullen.
- Dan... - Houden we hem in de gaten.
- We zien wel. - We zien wel.
Natuurlijk.
Dat was het, Hobbes.
Ongelofelijk. Een week geleden
wist ik niet eens dat AEGIS een inter-filiaalprocedures-officier had.
En nu hebben we haar handtekening ook.
Ik denk dat het ons gaat lukken.
Proberen jullie nog steeds jullie nieuwe maat in de cel op te zoeken?
Ja, maar we zijn bijna klaar met het papierwerk.
Alles goed, Flex? Je ziet er wat uitgerekt uit.
Ja. Ik zit in een box bij de open dag.
Iedereen wil wat rek voelen van de Flexometrische Man,
als je begrijpt wat ik bedoel.
Voelen jullie dat?
Sage, wat is er?
Mijn kosmische zintuigen tintelen.
Vang je iets op met je tepel?
Er kwam net iets tussen de dimensies door.
Er zweeft iets sinisters net buiten de grens van het onbekende.
Het spookt hier.
Spookt het bij AEGIS?
Maak je geen zorgen.
Sage denkt dat het overal spookt.
Omdat het overal spookt, Flex-zak.
Maar ik denk dat het hier extra spookt.
Grote goden.
Goed, dan...
Ik geloof dat we alles heel nauwkeurig hebben ingevuld.
Nu alleen nog de toestemming van de arresterende held.
- Oké. - O, nee.
Spookt het hierop ook?
Lint moet dat formulier tekenen.
Oeps.
Oeps ingetrokken.
Ik ben er niet.
Daar aan de linkerkant
staat de Strong Arm 6000, een machine
waarmee we supermenselijke eigenschappen opmeten.
Helaas kunnen we die niet zien, omdat hij gerepareerd wordt.
- Het is een netvliesscanner. - Cool.
Kevin, wat doe je?
Ik ben hier niet als toerist.
Oké.
Ik ben hier om uit te zoeken wat AEGIS te verbergen heeft.
Wat?
We hebben je hulp nodig.
Wat dacht je van nee?
Jij hebt Lobstercules gearresteerd,
dus we mogen haar niet zien zonder jouw toestemming.
Haar?
Lobstercules is niet slecht.
En zij is ook geen hij.
Je moet dit formulier tekenen, zodat wij haar kunnen helpen.
Dat teken ik niet.
O, jawel.
Omdat het juist is en helden doen wat juist is.
Nee, ik teken het niet,
omdat ik daartoe niet verplicht ben, dus je kunt me wat.
Ik kan haar wat.
Ik zei het toch? Ze is totaal niet veranderd.
Dat weet ik niet zo zeker, maat.
Deze veranderingen kosten tijd.
Ik denk dat ze de Roeping al hoort.
Wat? Kom op.
Welke roeping?
De stem is eerst heel iel.
Gefluister.
Gefluister in het oor van je geest.
Je wilt dat geluid uitzetten,
maar daar houdt het lot niet van.
Nee, dat is zeker.
Hoe zet ik jullie uit?
Je zult denken dat je gek wordt, maar dat is niet zo.
Nee, je wordt normaal in een gekke wereld
en als het lot zich met je leven bemoeit,
zul je nooit meer hetzelfde zijn.
Weet je wat? Geef maar hier.
Alles om jullie weg te krijgen.
Dat is de instelling.
Dank je wel.
Geen tijd te verliezen. Op naar de Papierkoningin.
Kijken, maar niets aanraken.
Dat is heel gevoelige apparatuur.
Kan dit ding je vertellen of je een Categorie bent?
Ja, het is heel kleurrijk.
Als je een Categorie bent.
Mijn ouders lieten me als kind door AEGIS testen.
Ben jij een Categorie?
Ik ben een Categorie Drie.
Kevin, ik...
Ik denk dat ik een Categorie ben.
Wat kun je?
Kogels ontwijken.
Oké, als jullie er genoeg van hebben, gaan we verder.
Er is nog veel te zien.
Het is net een déjà vu, maar ook weer niet.
Het klinkt als een tijdsvervorming.
Goed. Misschien moet ik getest worden, zodat ik het zeker weet, nietwaar?
Nee.
Je mag het AEGIS niet laten weten.
HELDEN BLIJVEN ALTIJD STRALEN
Hoi.
Joan of Arc.
Ik kan het weer op Pluto zien. Zou ik niet door dat masker kunnen kijken,
Janet?
Verdomme.
Je probeerde me jarenlang samen met de Terror te doden.
Ja, maar dat was eigenlijk zijn ding. Het is maar dat je het weet.
Wat vind je er tot nu toe van om een held te zijn?
Het is vervelend.
Ja. Dat klopt. Maar beter dan gehaat worden.
Nee, met die haat kan ik wel omgaan. Dit is gewoon...
Dit is gewoon vreemd.
Nee, dit is het beste gedeelte.
Voorpagina van de krant. Mensen je naam op tv horen roepen.
Dan werken ze zich je hersenen in.
Ze breken alles af wat je hebt opgebouwd.
Ze halen je kathedraal steen voor steen neer.
En jij kunt alleen maar toekijken,
want de enige oplossing is
al die lui gillend de ruimte in te blazen.
Zeven miljard apen Kokend in de leegte
Misschien moet je met iemand gaan praten.
Ik heb iemand.
Hij is geweldig. Misschien ken je hem. Arthur.
- Arthur? - Kleine vent. Vleugels.
Bedoel je Arthur?
Arthur Everest?
- Ja. - Wat weet hij nou?
Hé. Dat is de rotzak die mij haat.
Wat?
Het is zijn baan om me op tv te haten.
...het probleem met Superian,
- maar ik heb een pet. - Wacht.
- Is hij hier? - Maak AEGIS weer groot.
Ik denk dat hij hier is.
BEZOEK GOEDGEKEURD
Al jullie papierwerk lijkt in orde.
Natuurlijk is het in orde, Papierkoningin.
Dat zei je vijf minuten geleden al.
Dat is mijn zus, Veranda.
Ik ben Miranda. We zijn een tweeling.
Een duo dubbelgangers.
Zijn jullie allebei door AEGIS aangenomen?
Vast door de telepathie.
De groetjes trouwens.
Dan nu naar de reuzenkreeft.
Ze lijkt heel blij jullie te zien.
Jullie hebben 10 minuten.
We willen je niets aandoen.
Mijn excuses voor ons gevecht in het riool.
Ik heb een verwarrende week gehad, in goede en slechte zin.
Ik kreeg het in mijn grote, blauwe hoofd dat jij mijn kwaadaardige vijand was.
Luister, Lobstercules,
ik weet dat je ons nog niet vertrouwt, maar wij zijn je beste hoop.
Je moet de mensen bij AEGIS laten horen dat je spreekt.
- Vooruit, praat nou. - Een beetje maar.
Spreken misschien.
Kom op.
We hebben de hele dag formulieren ingevuld en laten tekenen.
Praat, alsjeblieft.
Lieve moeder van kreeften.
Wil je naar het lab worden gestuurd?
Denk aan je kinderen.
Praat hier niet over hen.
Nee. Natuurlijk wil AEGIS niets op tv zeggen.
Wat Superian betreft, zeggen ze alleen: 'Geen commentaar.'
Pardon, ik heb wel commentaar.
Een ogenblikje, Jim. Nog een Pearl-fan hier.
Hij wil vast een handtekening.
Nee, ik wil je handtekening niet.
Ik wilde je wat feedback van een kijker geven.
Hoi.
Kom allemaal mee. Ik heb het beste tot het laatst bewaard.
We gaan naar de Danger Suites.
- Kom. Laten we gaan kijken. - Ik denk dat ze hier...
AEGIS is bang voor ons.
Voor ons? Voor de Categorieën?
Ja, ze houden ons altijd in de gaten.
Oké. Kevin, sorry hoor,
maar je helpt me niet echt met dat hoofddeksel van aluminiumfolie.
AEGIS is goed geweest voor mijn familie.
Ze hielpen mijn moeder, mijn broer zit er al bij
en jij en Overkill zeggen dat ze niet te vertrouwen zijn,
maar niet waarom.
Omdat ze ons niet als mensen zien.
En mensen die zo denken, kunnen gruwelijke dingen doen.
Misschien zitten sommigen hier wel.
Kevin. Stop. Waar ga je heen?
Er zijn geheimen in de buurt. Ik voel ze.
Ze zullen ons zien. Er hangen vast camera's.
Nee, het is goed. Ik heb mijn Foiler.
Kevin, we kunnen beter teruggaan naar de groep.
Walter?
Nee, dat is John Wu.
John Wu? Die...
Die man lijkt precies op mijn stiefvader.
Kan ik jullie helpen?
- Labjas. - We waren niet...
- We waren... - Labjas.
Jullie horen zeker bij zo'n rondleiding?
Ja.
Jammer dat ze deze kast overslaan.
De Ster van Heldhaftigheid is een groot eerbewijs.
U bent een van de labjas-mannen.
- Kevin. - Ik ben dr. Hobbes.
En jij komt me bekend voor.
Echt? Wat grappig. Dat zegt iedereen.
- O, ja? - Ik ben Debra.
Debra Evanston.
Debra.
En Kevin, nietwaar?
Ik zal jullie bij jullie groep brengen.
- Heel fijn. Dank u wel. - Kom maar mee.
Oké.
- Labjas. - Hou je mond.
- Labjas. - Kop dicht.
Ik zocht een nieuw thuis voor mijn gezin.
Iemand had de oceanen met plastic gevuld.
Wie?
Sorry. Zei je dat je uit Atlantis komt?
Ja. Ooit vormde mijn soort de koninklijke garde van Atlantis.
Wij moesten de hulpelozen verdedigen.
Zo werd ik door de Donnelly's gevangen.
Wij redden verdwaalde zeemannen.
Dat is onze taak.
Donny zei dat zijn boot zonk.
Je redde de Donnelly's dus
en toen keerden ze zich tegen je?
Ze namen mijn baby's gevangen.
Sindsdien werk ik voor ze.
Mijn kinderen hadden het over een huis onder een vulkaan.
Dat hebben ze gezien in de buurt van waar ze vastzitten.
Een huis onder een vulkaan.
Daar moeten er duizenden van zijn.
Lobstercules, we kunnen je baby's redden,
maar zonder moeder heeft dat geen zin.
Praat tegen AEGIS, oké?
Praat. Dan moeten ze je als mens behandelen.
Geen labs, geen messen, begrijp je dat?
Ik zal met je wetenschappers praten.
Maar zweer dat je niets vertelt over mijn kroost.
Dat zweer ik.
Lieve dame, ik beloof je je kinderen te redden.
Kun je mijn gedachten lezen?
Weet je wat je me aandoet?
Je weet niet wie ik ben.
Ik ben gewoon een vriend van een andere ster.
Nu ben je hier,
hand in hand met een god.
Kijk eens hoe je beeft. Als een klein jongetje.
Waarom vraag je je niet af waarom ik besta?
Alle geweldige dingen die ik ben?
Jij en ik
zouden bij elkaar kunnen horen.
Ik ben geen monster. Ik ben geen beest.
En daarom leg ik deze verklaring aan mijn ontvoerders af.
Ik ben een sprekend, denkend wezen en ik wil fatsoenlijk behandeld worden.
Ziet u dat?
Lobstercules is geen monster.
Ze is gewoon een aardige vrouw uit Atlantis.
Mijn eerdere classificatie is onjuist gebleken.
Heeft ze jullie nog iets verteld wat van belang kan zijn?
Misschien een aanwijzing om de Donnelly's te vinden,
maar afgezien daarvan niets interessants.
Oké.
- Hobbes? - Ja, sir?
Verander haar status en haal haar uit het cryptiden-bestand.
Betekent dit dat u haar nu als persoon behandelt?
Inderdaad.
Te gek.
Dit is een professionele omgeving.
Oké, heren.
Jullie hebben een spoor.
Ik stel voor dat jullie dat gaan volgen.
- Ja, sir. - Ja, sir.
Ja.
- Na jou. - Dank je wel.
Goedendag, heren.
Ja.
Dus...
Is er nieuws over Superian?
Geen teken sinds hij Mr Pearl heeft ontvoerd.
Ik weet niet wat we daaraan moeten doen.
Misschien is dit een probleem dat zichzelf oplost.
Hallo?
Superian.