W poprzednim sezonie...
Przeszliśmy przez jakiś portal czasowy.
To nie mnie macie uratować.
- Więc kogo? - Ludzkość.
Widzisz Ziemię, którą można uratować?
Już za późno. Została rozniesiona na strzępy.
Musimy się upewnić, by do tego nie doszło.
Za wszelką cenę.
- Fitza nie przeniosło do przyszłości. - Nie byłeś częścią proroctwa.
- Jak to ma go przenieść do przyszłości? - To komora kriogeniczna.
- Co? - Tak.
Trochę to potrwa. Prześpię 74 lata.
Wróciliśmy do domu i walczyliśmy, by ocalić świat przed przyszłością,
ale im więcej walczyliśmy, tym bardziej się zbliżała.
Zespół podejmuje decyzję, która wszystko niszczy.
Phil Coulson umiera i musicie mu na to pozwolić.
Całe życie byłem otoczony przez bohaterów.
Nie większych niż wy.
Bo pogodziliśmy się, że możemy stracić przyjaciół.
Bo zżyjemy się z dobrymi ludźmi, których ktoś nam odbierze.
A teraz Fitz jest zamrożony gdzieś w kosmosie
i nie mam wątpliwości, że go znajdziecie.
Simmons mówiła, że ile ci zostało?
Kilka dni, może tygodni.
To dokąd najpierw, dyrektorze?
dopasowanie: basiadora
::Project HAVEN:: przedstawia:
Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D. [6x01] Missing Pieces (Brakujące części)
Wybacz, agencie Fitz.
Jesteśmy w dość skomplikowanej sytuacji.
Byłem przygotowany, by cię chronić
przez następne 73 lata i 261 dni,
ale teraz muszę obliczyć szanse na twoje przeżycie.
Co jest niezwykle trudne, biorąc pod uwagę okoliczności.
Tłumaczenie: diego962 & dziabek Korekta: peciaq
ROK PÓŹNIEJ
Melduj, Piper! Nadal siedzą nam na ogonie?
Słyszę cię! Daj mi chwilę!
Próbuję schłodzić linie napędowe.
- Zrobiłam pełny skan w 3D. - I?
I?!
Nic. Pusto.
Jeszcze się tak nie ciesz.
Nadal musimy wylądować na obcym terenie.
Lądujemy, Daisy. Przygotuj się.
- Nie wyszło najlepiej. - Mało powiedziane!
Dzięki, pomagierze.
Naruszyliście galaktyczne rozporządzenie
i weszliście w przestrzeń D'Rillian bez zezwolenia.
Zaraz wejdziemy na wasz statek.
Przyjemniaczek.
Jestem nieuzbrojona.
Pokaż upoważnienie, Terranko.
Nie mam.
Kończy nam się paliwo, więc musieliśmy tu wylądować.
Zeskanuj jej twarz.
Sprawdź tożsamość.
Niemądrze. Ten stateczek nie jest wart paliwa.
Jak zamierzacie za to zapłacić? Chyba że odrobicie w kopalni.
Oddasz mi je za darmo.
To chyba córka monarchy, odwiedzająca obrzeża.
Nie tak to tutaj działa, księżniczko.
Kim ona jest?
Quake.
Dajcie nam, czego chcemy, a przeżyjecie.
Paliwo jest wasze. Bierzcie, co potrzebujecie.
Nie.
Znaczy tak, ale nie. Szukamy kogoś.
Kogoś innego do roztrzęsienia? A może chcecie się kogoś pozbyć?
Chcemy tylko sprowadzić go do domu.
Przestań, Runco.
Agentka Simmons tłumaczyła, co znaczą te odczyty?
Zaczęły się po jej odejściu. Teraz jest lata świetlne stąd.
Cicho.
- Mamy aktywność. - Widzę.
Oddziały uderzeniowe, rozdzielić się.
- Sto mil w każdym kierunku. - Już dawno zrobione.
Zespół Alfa na pozycji.
Potrzebujemy kogoś blisko, by zdążył na czas. Zespół Bravo?
Bravo na pozycji.
- Zespół Charlie w gotowości. - Zespół Delta na pozycji.
- Jest! - Gdzie?
Sprawdzam...
Gdzieś w Indianie.
W Castleton. Szybko!
- To my. - Przesyłam współrzędne.
To chyba park. Szybko!
No dobra. Zobaczymy, czy uda ci się to powtórzyć.
Słyszeliście?
Ręce do góry.
Powiedz tylko słowo.
Uważaj na dzieci.
Poddaj się albo otworzymy ogień.
Trzymaj się!
Wszyscy cali?
Tak, żyjemy.
Uciekł nam.
Elektronika usmażona. Spróbuję wezwać pomoc.
Dyrektor Mackenzie będzie się martwił.
- Będzie wkurzony. - Jak mogliście go zgubić?!
Co z tego, że dotarliście na czas, jeśli wam uciekł?
Miałem czysty strzał, ale May ostrzegła mnie o dzieciach
- i już nie był taki czysty. - Dobrze zrobiłeś.
Ale błędem było działanie z powietrza.
- Trzeba było działać z ziemi. - Albo wysłać więcej osób?
- Gdyby Yo-Yo... - Byłam w innym samolocie.
I pamiętaj, o czym mówiłeś przez ostatnie trzy dni.
- Szybkość... - Dotarciu na czas.
Złapanie ludzi, którzy tworzą te... Nawet nie wiem, jak to nazwać.
- Anomalie? - Nie.
- Używaliśmy tego rok temu. - A to coś innego.
- To ożywione halucynacje. - Zniekształcenie rzeczywistości.
Może wypaczenia rzeczywistości? Albo sztormy nieregularności.
- Nie pomagasz, Fox. - Ważne, że nie zginęli cywile.
- Ani agenci. - To oczywiste, ale warto wspomnieć.
Oberwaliśmy, ale wszyscy są cali?
Chociaż wiemy, że to dzieło człowieka.
Ale nie wiemy, jak to robi ani kim lub czym jest.
Potrzebujemy jakiejś teorii. Cokolwiek, nawet te głupie.
Dwie najmądrzejsze osoby zaginęły. Nadal się nie odezwały?
Od miesięcy cisza.
Keller ma teorię.
Dzięki.
Obaj próbowaliśmy znaleźć powiązanie między tymi miejscami.
- Dobrze. - Ten park, autobus z wyłomami
i jezioro, które zamarzło na środku pustyni...
Leżą na liniach geomantycznych.
Linie energii, które krzyżują się, tworząc wzór.
Wiele kultur w to wierzyło. Inkowie, Aborygeni, Indianie.
Może to zawęzi poszukiwania. I nie patrzcie tak na mnie,
miały być nawet głupie pomysły. Mam ich pełno.
Bylibyśmy głupi, gdybyśmy tego nie rozważyli.
Zajmijcie się tym. Yo-Yo, trenuj dalej z May.
Ten gość wyglądał jak potwór. Może faktycznie nim być.
- Może będziecie musiały się nim zająć. - Jasne.
Pozostali, wiecie, co robić. Do roboty.
Jestem spóźniony na odprawę.
- Przed kim szef odpowiada? - Przed swoim szefem.
Krok po kroku.
Nie musisz rozwiązywać każdego problemu.
Masz stworzyć zespół, któremu ufasz i mówić im, by działali krok po kroku.
Tylko tyle możesz zrobić.
Jeśli zajmiesz się wszystkimi problemami naraz, pękniesz.
Fury zawsze mówił, że człowiek może osiągnąć wszystko,
gdy zda sobie sprawę, że jest częścią czegoś większego.
Nadal je oglądasz?
Myślę, czy nie przestać.
Byłby dumny.
Ta rola ci pasuje. Tamci agenci to wiedzą.
Nigdy nie będę takim dyrektorem jak Coulson.
Nie, jesteś inny. To nic złego.
Nie muszę ci przypominać, jaki jutro dzień.
Jestem świadoma.
Chciałbym upamiętnić ten dzień, wprowadzając twój wniosek w życie.
Ale decyzja nadal pozostaje w rękach kierownictwa.
- Pracuję nad tym. - To właśnie chciałem usłyszeć.
Szybko zleciał ten rok.
Dobrze wiedzieć, że spędziliście razem czas.
Mieliśmy go więcej, niż sądziliśmy.
- Powinnam coś wiedzieć na koniec dnia. - Dobrze.
Świetnie sobie radzisz z rekrutami.
Mamy dużo mięśniaków. Potrzebujemy też mózgowców.
Udało nam się wygenerować grawitację bliską twojej planecie.
Mimo że ułatwia wydobycie rud z ziemi,
zamieni twoje komórki w galaretę i zniszczy kości.
Nie jestem na razie ekspertem w budowie D'Rillian,
ale pewnie nie potrzeba dużo, żeby nastąpił krwotok
albo zapadły ci płuca.
Nic nie wiem.
Jestem ciekawa, co będzie pierwsze.
No dobra! Czego chcesz?!
- Przecięto statek naszego przyjaciela. - Nic o tym nie wiem.
Powinien być nie do wykrycia.
W szczątkach znaleźliśmy dane techniczne.
Spotkaliśmy się z każdym dostawcą.
Byliśmy na oceanach w Trinawie i zardzewiałych księżycach Pyree.
Ktoś musiał wyśledzić statek i sprzedać informacje oprawcom.
A pan ma swoją renomę.
Ja nikogo...
Chcemy wiedzieć, komu sprzedałeś statek z paliwem
i dane.
Nie sprzedałem identyfikowalnego paliwa.
Nie temu statkowi. Nie miał on właściwie załogi.
Przysięgam!
Pokażę wam przewody paliwowe!
Widziałem tam śladowe ilości paliwa.
Słucham? Jakie przewody paliwowe?
Kupiłem połowę tego statku na części.
Uczciwie.
Nie słyszałem o żadnym ataku.
Druga połowa jest tu.
Dobrze! Pamiętaj o stopie podczas uderzenia.
Powinieneś też popracować nad mimiką.
Jest mi potrzebna podczas walki?
Na pewno nie zaszkodzi.
Choćby na dzisiejszej odprawie.
- O czym mówisz? - Agent Keller?
Podobasz mu się. Próbujesz nie śmiać się z jego żartów.
- On ma podobnie. - To wbrew zasadom?
Nie.
O to mi chodzi.
Powinnaś pójść z nim na drinka.
Na pewno Mack też to widzi, ale nie powinnaś bać się o jego uczucia.
Łatwo powiedzieć. Jak mam się nie bać?
Jest dorosły.
Próbowałam wszystkiego.
Chciałam nad tym pracować...
Ale oddał się całkowicie pracy i zamknął się w biurze.
Nie miał problemu ze skupieniem.
Drzwi zamykał przede mną.
Dużo przeszliście.
Ale minął rok i nauczyłam się,
że przez życie nie powinno się iść samemu.
Nie daję często rad, ale to moja rada.
Wyplułaś z siebie dużo słów. Wszystko dobrze?
Poza tym przystojniaczek z Kellera.
- Nie jest w moim typie. - Nie będę się powtarzać.
Nie ma ciśnienia w kabinie.
W takich chwilach żałuję, że nie zmieniliśmy przyszłości.
Fitz był w komorze kriogenicznej, więc powinien przeżyć.
Myślałam...
Tu!
Przynajmniej nie ma trupa.
No.
Ale to ślepy zaułek.
Przepraszam. Agentko Rodriguez.
Razem z Foxem chcemy udowodnić naszą zwariowaną teorię,
ale potrzebujemy czasu na analizę danych
i potrzebujemy zgody od dowódcy.
- A skoro jesteś dowódcą... - Śmiało.
Wiele dziwnych teorii okazało się prawdziwymi.
Dziękuję.
Agentka May wie o nas.
Poważnie? A tak bardzo się starałem.
Wie?
Domyśla się.
Chyba grałam zbyt niedostępną.
Chcesz zwolnić?
Mam odwołać nocną zmianę?
I tak planowałem spędzić wieczór ze stadem nerdów...
- Tak będzie rozsądnie. - Nie ma sprawy.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Po prostu...
- Odpocznijmy chwilę. - Bo tak będzie rozsądnie.
Dla mnie samej.
Nie boję się o Macka.
Ale ja się go boję. Nie jest taki maleńki.
A tak szczerze to mam do niego szacunek.
Moim zdaniem lepiej, żeby usłyszał o tym od nas.
- I tak ma wiele na głowie. - A dopiero co zaczął ci ufać.
- Nie powinieneś tego spieprzyć. - Nie powinienem.
Ale decyzja należy do ciebie. Zrobisz po swojemu.
Nic mnie nie cieszy tak, jak samotnie spędzona noc.
Cześć, Mack.
Tak myślałam, że tu będziesz.
- Pozwala przetrwać większość nocy. - Nie taki zły rytuał.
Rada z dokumentów Coulsona.
"Chodź twardo po ziemi
i nie odcinaj się od ludzi, za których walczysz".
To twoje twarde chodzenie?
Jedno z trzech.
Boss Man rankiem,
barmani wieczorami i kościół niedzielami.
Przestań pieprzyć. Po prostu lubisz piwko.
Bardzo mi miło, że do mnie dołączyłaś.
Właściwie to jestem tu w sprawach zawodowych.
Ogarnęłam szefa wydziału.
Przestał odmawiać?
Nie. Musisz z nim pogadać.
- Podaj czas i miejsce. - Tu i teraz.
Nie przyprowadzaj go tu.
To mój azyl.
Myślałam, że jest nim kościół.
W każdym razie, siedzi na końcu baru.
To ten koleś?
Alphonso Mackenzie, dyrektor SHIELD.
Możesz mówić do mnie Mack.
To dr Marcus Benson.
Dyrektor nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Culver.
Nazywaj mnie, jak chcesz.
Ulubiony nauczyciel i przyjaciel Andrew.
Do tego ma IQ 160, co chyba nie zaszkodzi?
Powiedziała mi więcej podczas ostatniej rozmowy,
niż przez całe małżeństwo z Garnerem.
Oczywiście bez szczegółów. Ich mi nie potrzeba.
Nie będę z wami gonił za duchami.
A mimo to przyjechałeś tu.
Sprawy uniwersyteckie.
Zbudowałem ten wydział od podstaw.
Anulowali mi zajęcia, bo chcieli mnie odciążyć.
I nie umiem stwierdzić, z którego powodu.
Bezduszni szpiedzy wtrącili się w interesy innych.
W nic się nie wtrącałam. Poza tym ostatnio sporo pijesz.
Zatem zrobiłaś małe rozpoznanie.
Miałem w zwyczaju pijać ze swoją drugą połówką.
Ale kiedy umarł...
W ten sposób go upamiętniam.
Albo zapominam. Sam nie wiem do końca.
Mam nadzieję, że nie utopiłeś swojej ciekawości
i nie zatraciłeś siebie.
Bo my...
również kogoś straciliśmy.
Przywódcę i nauczyciela.
I nie chcemy zapomnieć.
Staraliśmy się zapełnić pustkę po nim...
Odbudować na nowo.
Ale potrzebujemy mózgowców.
Mówisz w liczbie mnogiej. Ja mam jeden mózg.
Masz ich znaleźć więcej.
Akademia SHIELD.
Nie tak od razu. Za rok albo dwa lata.
Ale musisz zbudować ją od podstaw.
W jego imieniu.
Druga szansa SHIELD.
I moim zdaniem to również szansa dla ciebie.
A w międzyczasie pogoń za duchami?
Nie będę kłamał. Mam kilka naglących pytań.
W dziedzinach, o których teoretyzowałeś.
- Benson. - Nie tego chciałem.
Jestem na to za stary.
Jesteś naszą jedyną nadzieją.
Nasi najlepsi mózgowce dryfują w kosmosie.
Nie mogą nawiązać kontaktu i dopóki nie wrócą,
potrzebujemy twojej pomocy.
Inaczej umrą niewinni ludzie.
W kosmosie?
Jestem...
Przytłoczona.
Przykro mi.
Martwię się o Simmons.
Nigdy nie pozwala sobie na wątpliwości.
Nawet na chwilę.
To...
Pewnie dlatego...
Że zupełnie by się zatraciła.
Znaleźliśmy mechanizm uruchamiający.
Może była tam kapsuła ratunkowa.
Doceniam pozytywne nastawienie. Naprawdę.
Ale tak czy inaczej...
czas wracać do domu.
Musimy się przegrupować.
Dzięki Bogu.
Kolejny tydzień z Davisem i byłby trupem.
Bo bym nie wytrzymał i się zabił.
Nigdy się nie zawahaliście.
Zostaliście, kiedy reszta odpuściła.
Dziękuję za to.
Pewnie nie tego się spodziewaliście.
Wszyscy skorzystamy na powrocie do znajomego środowiska.
Do naszych rodzin.
Potrzebujemy ich.
I oni potrzebują nas.
Nie wiedziałem, czy sobie poradzicie.
- Chciałeś wysadzić nas w powietrze? - Bezpieczeństwo najważniejsze.
- Gdzie Tinker? - Nie udało mu się.
Co masz na myśli? Co się stało?
Nie przeszedł.
Przeszedłeś przez coś zbudowane tu?
- Natywną strukturę? - Zmienił się w beton.
To jest teraz motylem.
A co z Sarge'em? Niedługo przybędzie.
- Ma czyste przejście? - Nie.
To muzeum.
Super. Muzeum.
No dobra, miejmy to za sobą.
I wysadźmy to w cholerę.
- Co masz? - Znalazłam coś w komorze.
- To grawer? - To skrypt Aeonian.
W tłumaczeniu oznacza niskotemperaturową komorę zawieszenia.
- Znasz język obcych? - Oczywiście.
A ty co robiłaś przez ostatni rok? Znalazłam też słowo.
Naro-Atzia. To nazwa planety.
Znalazłam. Tam stworzono komorę. Tam musiał się udać Fitz.
Pewnie przeczytał to i poleciał tam, żeby znów go zamrozili.
- To daleka przestrzeń. - Znam jego sposób myślenia.
Tam się udał i tam też musimy lecieć.
To dość ryzykowne. Nawet dla nas.
To ledwie poszlaka.
- To niewiele. - Nic.
- Przykro mi... - Mam rację.
- Czuję to w kościach. - To pochopna decyzja.
Ja...
Mieliśmy wrócić do domu i się przegrupować,
zanim wskoczymy w sam środek Drogi Mlecznej.
Musimy to natychmiast sprawdzić!
- Wrzuć dane... - Nie.
Słucham?
Nie.
To szaleństwo.
- Też zależy mi na znalezieniu Fitza. - Nie.
Nawet nie wiemy, czy uda nam się wrócić.
- Piper. - Zgadzam się z Davisem.
Powrót do domu zwiększy szanse na znalezienie Fitza.
- Uzupełnimy zapasy... - To moja rodzina.
Inni ludzie też mają rodziny.
- Davis ma dzieciaka! - Nie widziałem go od miesięcy.
Błagam cię, Daisy.
- Obie wiemy... - Przestań.
Nie podejmiecie decyzji bez nas. Ja tu jestem pilotem.
- Tkwimy w tym razem. - Wszyscy jesteśmy zmęczeni.
Musimy wrócić.
Zephyr jest uszkodzony.
Nie wiemy, ile jeszcze wytrzyma.
Zephyr jest uszkodzony, bo Quake niesie ze sobą zniszczenie.
Już ci to tłumaczyłam. Musimy im pokazać naszą siłę.
Zostało nas czworo!
Dokładnie! Oni o tym nie wiedzą!
- Konfederacja. - Jak nas znaleźli?
- Simmons, wyłącznik. - Ty do elektroniki.
- A Piper niech wyłączy kompresor. - Robi się.
- To zwiadowca? - Niszczyciel.
Może wysłaliby mniejszy statek, gdybyśmy nie byli tacy silni.
- Chyba nas nie zauważyli. - W przeciwnym wypadku byś nie mówiła.
Jeśli tu zostaniemy, nie zauważą nas.
Nie musimy szeptać. Dźwięk nie rozchodzi się w próżni.
Od razu mi lepiej.
Za późno na rezygnację?
Co o tym myślisz?
Miałbym teorię, gdyby był cały w betonie.
Ale jest pokryty tylko częściowo.
I to nie wszystko.
Ma komponenty.
- Cybernetyczne? - Na to wygląda.
To na szyi...
To chyba jakiś obiektyw.
Mam cię.
Nie zatrzymacie tego. To nadchodzi.
Czego nie zatrzymamy? Co nadchodzi?
Pachakutiq.
Pożegnanie.
Niech cię szlag, Benson.
Nie wykryłeś tętna?
Jakiego tętna?! On nie ma serca!
Powiedz, że to nie bomba.
Bomba nie.
Ale odlicza czas.
I wskazuje miejsce.
Mamy kolejną lokalizację.
Wrzuć współrzędne, Fox.
40-12-14.7 na północ.
85-24-40.3 na zachód.
Spójrzcie na te linie...
Nic nie mówiłem.
Masz rację. Keller idzie z Foxem.
May, Yo-Yo, na pozycje.
- Oczywiście. - Jedziemy.
Daj nam znać, dokąd mamy się udać.
MUZEUM HISTORII NATURALNEJ Muncie, Indiana
Spadówa, bachorze.
Czas na uderzenie.
Już po nas.
Statek Konfederacji zawraca.
Przygotujcie się. Chyba nas zauważyli.
Chyba nie.
Nigdy nie grzeszyłaś inteligencją.
Chcesz się założyć?
Na pewno chcesz, bo jeśli wygram,
skończymy martwi i nie będziesz musiała mi płacić.
W końcu coś łapiesz.
Davis wygrywa.
Trzymajcie się!
Przednia osłona padła!
Musimy skoczyć, Piper!
Gotowi!
Szybciej!
Wprowadź współrzędne Ziemi. Wynośmy się stąd.
Już wprowadziłam współrzędne.
Przykro mi.
Spójrzcie na coś.
- Thermal! - Ustawcie się!
Pierwsza drużyna, ruchy!
Usunąć ludzi.
- Oczyścić obszar. - Ruchy.
To zajmie chwilę.
Jestem niemal pewien, że tubylcy
się tu pojawili i szukają guza.
Możesz nam kupić trochę czasu, kwiatuszku?
Z przyjemnością.
- Nie strzelać! - Wstrzymać ogień!
Mają go!
- Zabiją go! - Mamy zakładnika!
Podejdź do nich, May.
Chcę ich widzieć, kiedy zegar nadal tyka.
Błagam! Mój synek!
Już dobrze. Proszę iść ze mną.
Nic pani nie jest?
Bez obaw.
Będziesz motylkiem.
Nie.
Padnijcie!
Mówcie do mnie.
Komunikatory też padły.
Wszystko w porządku?
Idź. Idź.
Puść ją.
Ty...
Nie będę się powtarzał.
Jesteś...
Jesteś z SHIELD.
Pierwsze słyszę.
Za chwilę wrócimy.
Cisza!
Zaraz przyjdę!
Powiedz nadzorcy, żeby się uspokoił.
Do dzieła!
Synchro: basiadora
Nasze SHIELD: facebook.com/ProHaven