Wat voorafging:
Je wordt beschuldigd van het vormen van een niet-therapeutische relatie.
Ik heb de regels overtreden.
Het enige wat ik kan doen, is een andere therapeut zijn.
Ik kom Max vragen of ik langer met verlof kan.
Voor hoelang? -Voorgoed.
Max?
een uur eerder
dr. Lauren Bloom bel me, het gaat over New Amsterdam
Je bent inderdaad beangstigend. Max had gelijk.
Ik hou me in. Je bent nieuw als directeur.
Waarnemend directeur. Ik neem tijdelijk waar voor Max.
Je bent tien minuten te laat voor je eerste afspraak. Dat is slordig.
Ik ben toch onderweg?
Kun je dit naar dr. Castro sturen? -Het DNA van Max?
Ga je hem klonen? Eén Max is meer dan genoeg.
Het is voor een nieuwe behandeling zodat hij snel weer terug is.
Ik was net op zoek naar de directeur. -Waarnemend directeur.
Ik wil ecstasy.
Wil je je extatisch voelen? -Ik wil MDMA, drugs.
Is dat een geintje? Word ik ontgroend? -Dat doen we niet meer, toch?
Ik heb een patiënt met een zware vorm van PTSS.
Kapoor heeft alles al geprobeerd, dus jij moet tekenen voor m'n nieuwe therapie.
Max was het ermee eens. -Hij was zeker high?
Nee, maar hij maakte hetzelfde grapje. Dus het is een goede grap.
Met MDMA kan hij in een therapeutische setting over het trauma praten...
en leert hij traumatische gebeurtenissen een plek te geven.
Als je het niet tekent...
moet ik het scoren bij ene Rocket die bij z'n oma in de kelder woont.
Oké, prima. -Uit de kunst.
Tekenen voor illegale drugs op je eerste dag.
Dat is wel waar. -Hoelang bestaat deze traditie al?
We doen dit al eeuwen op zondag.
Ook nu we ouder zijn, wil mam dat we elke zondag komen eten.
We deden het al voordat ik geboren was.
Zondag betekent kerk, familie en een maaltijd met twee soorten vlees.
Wij gingen niet naar de kerk, maar we zijn wel religieus.
Welke religie?
Brandi, moet ik je cheerleaderfoto's laten zien?
Oké, Foofy.
Dan laat ik de foto's van het schoolbal wel zien.
Twee woorden: natte golfjes.
Ik zet je op je nummer als je je niet inhoudt.
Dus jij bent advocaat in het ziekenhuis van Floyd.
Ik werkte er eerder. -Eén week maar.
Ik heb gestudeerd aan Yale...
maar ik heb rechten gestudeerd aan NYU, dus dat was in m'n voordeel.
Ik ging naar een zwarte universiteit.
Ik was lid van AKA. -Jij ook al.
Echt waar? Mijn hemel. -Ik wist dat ik haar leuk zou vinden.
Oké, ik begrijp je.
Daar gaan we dan.
Dr. Kapoor en ik blijven de hele tijd bij je.
Jacob, je hoeft dit niet te doen, maar mag ik vragen...
wanneer je voor het laatst niet schrok van een hard geluid?
Of je veilig voelde in een drukke ruimte? Of geen nachtmerries had?
Het is geen leven als je denkt dat iedereen een bedreiging vormt.
Maar dat is wel zo. Kijk maar naar het nieuws. Geweld, oorlogen.
We stoppen kinderen in kooien.
Dat is geen PTSS. Mensen vormen een bedreiging. Ze zijn slecht.
Weet je wat het wreedste symptoom van PTSS is?
Het is een dief. Het berooft ons van het vermogen om lichtpuntjes te zien.
Maar ze zijn er nog wel. Weet je nog hoe het voelde toen er lichtpuntjes waren?
Dit kan die lichtpuntjes terugbrengen.
Het is Georgia. -Wat is er gebeurd?
De placenta heeft losgelaten. Ik wou net een ambulance bellen.
Al dat bloed. Het gebeurde heel snel. -Je moet van de grond. Max?
Ik ben te zwak. Ik kon het niet alleen. -Maar nu ben ik er. Eén, twee, drie.
Max, de ambulance. Heb je koorts? Koude rillingen?
Kan er een ambulance komen? Met een arts. Kom vlug.
Hartslag 180 en zwak. -Kom nou maar.
Is dat erg? -Probeer te ontspannen.
Ze zijn er over twaalf minuten. -Dan verbloedt ze.
We hebben nog tijd. -We moeten de arterie onderbinden.
Hier? -Nu meteen.
Kijk me aan. Ik ben hier. Ik ben bij je.
De fentanyl zou al moeten werken.
Je gaat je een beetje loom voelen...
en daarna val je in slaap.
En dan kunnen we je opereren zonder dat je er iets van voelt.
Al die medicijnen...
Zijn die niet slecht voor haar?
Die zijn niet slecht voor de baby. -Zijn ze niet slecht voor haar?
Nee, dat beloof ik.
Het zal haar hartslag vertragen, maar we houden haar in de gaten.
Het komt goed.
Het komt echt goed.
Ik wil niet dat Luna op ballet gaat vanwege mij.
Dat hoeft ook niet.
Ik wil dat ze van alles gaat doen. Alles.
Rotsklimmen en klarinet spelen.
En schilderen. -Dat gaat gebeuren.
Je moet haar stimuleren.
Je moet haar helpen. Je moet haar helpen haar eigen pad te kiezen.
Haar eigen weg. -Daar gaan we samen voor zorgen.
Jij en ik.
Maar als ik het niet... -Hou op.
Ik wil dat je me iets belooft.
Beloof me dat je haar redt.
Red haar eerst.
Beloof het. Ik wil dat je het belooft. Beloof dat je ons meisje redt.
Beloof het me. Wat er ook gebeurt.
Alsjeblieft.
Het is zover.
Laat me los. Ik heb niks verkeerd gedaan.
Dat zegt iedereen die onschuldig is. -Ik ben Wilson Hatch.
Deze gek heeft een ballon met cocaïne ingeslikt.
We moeten een röntgenfoto van z'n buik.
Ik weet hoe het werkt. Ik ben advocaat bij Wymann, Frost en Handle.
Ik ken m'n rechten. Ik ga weg.
Je mag weg. Naar de röntgen. -Ik geef geen toestemming.
Waarom doe je dat?
Ik hou van je, maar als je met je handen eet, ga je over de knie.
Het is zalig. Ik kan niet zonder en ook niet zonder jou.
En? Ze is geweldig, hè?
Ze is een bijzondere jongedame. -Ik hoopte al dat je dat zou zeggen.
Want ik wil de familiering gebruiken.
Ach, lieverd. -Wat?
Evie lijkt een perfecte vrouw, maar ze is niet de perfecte vrouw voor jou.
Ik wil niet te hard trekken. Ik ga de arterie nu onderbinden.
Dit moet hem zijn. De bloeding is onder controle.
Georgia heeft een wee. -De navelstreng wordt dichtgedrukt.
Hartslag 40. -Als het nog lager wordt...
We moeten de wee tegenhouden. -Het gaat zo over.
Vanzelf.
De baby overleeft niet nog een wee.
Dan moeten we haar halen. -Dan verliest Georgia te veel bloed.
Je kunt haar nogmaals opereren. -Dat overleeft Georgia niet.
Het ziekenhuis draait nog. Ga maar slapen.
Luister naar me.
Er is een ambulance onderweg, maar ze hebben niet alles bij zich.
Laat ze omdraaien en steriele gazen, handschoenen en zuurstof meenemen.
En laat een tweede ambulance komen met B-positief bloed en mifepriston.
Ik regel het gelijk. Wat is er gebeurd?
Ik probeer m'n gezin te redden.
We hadden net examens gedaan. Derde jaar. Onze laatste examens.
We gingen het vieren. -Wie zijn wij?
Dat weet ik niet meer. -Probeer het.
Ik...
Bobby en Emma.
We stonden bij de deur.
Wat gebeurde er toen?
Wat is jouw probleem?
Zullen we wachten? -Hij heeft het niet tegen mij.
Hij zei: -Wat is je probleem?
Die gast loopt tegen me op. Hij is groot.
We zijn bij je. Er is niks aan de hand.
Niks aan de hand. Jacob? We zijn bij je.
Jacob?
Ik wist niet dat het een pijpbom was.
Ik zie Emma. Ze is...
Help.
Er ligt een groot stuk steen boven op haar. Ze krijgt geen adem.
Ik moet haar daar weghalen, maar het is te zwaar.
Kan iemand helpen?
Als iemand helpt, kan ik haar los krijgen. Maar niemand helpt. Ook Bobby niet.
Ze vertrappen me.
En zij is stervende. Niemand wil helpen. Ze rennen over ons heen.
Pas op.
Waarom deed hij dat?
Rustig maar. -Waarom deed hij dat?
Rustig maar. Adem door. -Help me.
Help me, dr. Frome.
Alstublieft, dr. Frome. Help me.
Sorry, Jacob. Ik moet...
Wat gebeurt er? Dr. Frome, wat gebeurt er?
Je bent in ziekenhuis New Amsterdam. -Waar is dr. Frome? Wat gebeurt er?
Neem de FDR. Dat is sneller. En het is eenrichtingsverkeer.
Wacht. Ik ga mee.
Je mag niet weg. Je bent directeur. -Ik heb een goed voorbeeld gehad.
We moeten het even hebben over wat er gebeurt...
Ze komen op tijd.
Als Georgia nog een wee krijgt, is er geen tijd om te praten.
Als ik de baby niet haal, sterven ze allebei.
Als jij begint voordat het bloed er is...
overleeft ze het niet.
Daarom moeten we nu beslissen wie...
Ze komen op tijd. Dat moet.
Ik ben egoïstisch geweest.
Ik dacht dat ik degene was...
die het niet zou overleven. Het kwam niet bij me op...
dat Georgia...
of Luna... -Laat maar. We hoeven niet...
Als jij niet was gekomen, weet ik niet wat er gebeurd was.
Ik ben blij dat je er bent.
Trouwens...
Wat kwam je doen?
Dat komt later wel.
Blijf je me negeren? -We hebben gasten...
en de tafel moet afgeruimd worden.
Je hebt altijd gezegd dat ik de familiering krijg, en nu...
En jij zegt altijd dat je wilt dat je nieuwe familie op deze familie lijkt.
Dat wil ik ook. -Evie gaat niet eens naar de kerk.
Daarom kan ik nog wel gaan.
En Evie doet niet aan koken. -Omdat ze twaalf uur per dag werkt.
Stopt ze daarmee als jullie kinderen hebben?
Of jij? -Dat weet ik niet.
Dat bedoel ik. Je krijgt de ring als je dat wel weet.
Zeg maar niks.
Ze wil dat je gelukkig bent. -Ze wil dat m'n vrouw op haar lijkt.
Anders krijg je geen familie als deze. Ik oordeel niet. Zo is het gewoon.
Een leven met Evie zal anders zijn dan dit, dan wat je gepland hebt.
En mam is zo slim om dat in te zien. Zie jij dat niet in?
Hij is gekalmeerd. -Mooi.
Dank je.
Toen Jacob overstuur was, wou ik hem...
vasthouden.
Dat lijkt me een gepaste reactie.
Ik kan het niet.
Niet na wat er met Avi is gebeurd.
Ik verstijfde.
Dit is anders dan met Avi. -Dat is het niet.
Ik heb het gevoel...
dat lichamelijk contact...
het enige is wat ik kan bieden.
Daar leun ik op.
Dat is het enige kunstje dat ik kan.
Soms hebben mensen behoefte aan lichamelijk contact.
Om zich geborgen te voelen.
Dat is niet het enige kunstje dat je kan.
Het brengt je andere kwaliteiten naar boven. Twijfel daar nooit aan.
Maar dat doe ik wel.
De hele tijd.
Hoe kan ik mensen helpen als ik mezelf niet kan helpen?
Jij geeft mij altijd advies.
En je geeft altijd goed advies.
Dus ik wil het volgende tegen je zeggen:
Die jongen heeft hulp nodig.
En jij bent de enige die hem kan helpen.
Hartslag fluctueert.
Ze heeft weeën. Ik moet ingrijpen. -Ze zijn er bijna. Ze komen zo.
Nog even wachten.
Zijn jullie er binnen drie minuten? -We zijn in de buurt.
Mag ik hem?
Met Helen. Hoe gaat het?
De hartslag van Luna daalt met elke wee.
Als Bloom nu opereert...
Ze heeft Georgia gered...
maar als ze gaat opereren en jullie zijn hier nog niet, dan kan ze verbloeden.
We zijn niet in de buurt.
We zijn niet op tijd.
Ben je er nog?
Ik zou zo de ambulance uit springen en het bloed komen brengen...
maar we zijn nog niet in de buurt.
Ik vind het heel erg.
Ik moet...
Ik moet kiezen tussen m'n vrouw en m'n...
Luister naar me.
Jij kunt deze beslissing niet nemen.
Wat je ook beslist, het zal je de rest van je leven achtervolgen.
Ik heb het vaker gezien.
Het schuldgevoel. De schande.
Het verlies.
Je gaat eraan kapot. -Ik moet wel.
Ik doe het wel.
Ik beslis wel.
Ik neem de verantwoording.
Alsjeblieft, Max.
Laat me dit voor je doen.
Probeer terug te denken aan die avond.
Wat was jullie laatste examen geweest?
Dat weet ik niet meer.
Jacob?
Toen je vertelde dat je vertrapt werd door mensen...
zei je: Waarom deed hij dat?
Waarom duid je een hele groep mensen aan met 'hij'?
De een na de ander loopt je voorbij en over je heen...
en jij zegt: Waarom deed hij dat?
Zo bedoelde ik het niet.
Volgens mij wel.
Wat is er die avond echt gebeurd?
Wil je dat niet uitzoeken?
Pulsaties?
Regulair.
Ik kan er niet bij.
De navelstreng zit klem. -Krijg je hem los?
Ik doe m'n best.
Kom op, baby. -Voorzichtig.
Je hebt hem.
Ik heb hem.
Voorzichtig.
Kom maar, baby.
Kom maar.
Daar is ze dan.
Hallo, Luna.
Stil maar.
Daar ben je dan. Ik ben Max.
Ik ben je vader. Ik heb je.
Georgia?
Ze is er.
Georgia?
Ik weet het.
Georgia, ze is er.
We hebben heel lang op je gewacht.
Je bent op een hele bizarre manier ter wereld gekomen...
maar je bent er.
Je bent er.
Georgia, ze is er.
Georgia? -Max, ze moet bloed krijgen.
Nu meteen.
Je moet volhouden.
Hou vol.
Want ik doe dit niet zonder jou.
Dit kleine meisje heeft haar moeder nodig.
En ik ook.
Ik voel pulsaties.
Leeft ze nog? -Ze leeft nog.
Het gebeurt niet echt. Het is een herinnering. Zeg maar na.
Het is een herinnering.
Kijk er maar naar.
Je mag best kijken, Jacob.
Pas op.
Dat wil ik niet.
Je kunt alle details zien.
Doe je ogen dicht en kijk.
Em?
Het is oké.
Je mag nu ook naar andere dingen kijken.
Waar is je andere vriend? -Bobby?
Ik heb geen idee.
Dat weet je heus wel.
Hij staat op de dansvloer.
Kijkt hij naar ons?
Hij kijkt de andere kant op.
Dus nu weet je waarom hij niet hielp. -Hij zag ons niet.
En die vent die tegen je op liep? Waar is hij?
Ergens op de dansvloer.
Als hij tegen je op liep, was hij niet op de dansvloer toen de bom ontplofte.
Dat moet haast wel.
Waarom staat hij daar? -Vertel jij dat maar.
Wacht. Ik hoor iets.
Wat is dat? -Kijk maar even.
Het is een gaspijp. -Staat hij daar naar te kijken?
Dat kan niet.
Dan had ik dood moeten zijn. -Waarom ben je niet dood?
Pas op.
Hij heeft me gered.
Ik werd niet vertrapt.
Ik kon niet bewegen...
omdat hij me gered heeft.
Hij riskeerde z'n leven voor mij.
Waarom deed hij dat?
Omdat er soms lichtpuntjes zijn.
Ik had niet verwacht je hier aan te treffen.
Ik ook niet.
Ik kwam Max vertellen dat ik niet terugkom.
Dat was dan een heftig afscheid.
Max was z'n gezin kwijtgeraakt als jij er niet geweest was.
Het spijt me echt, Lauren.
Ik heb je vertrouwen beschaamd en onze vriendschap verwoest.
Je hebt m'n leven gered.
Als ik vandaag goed gehandeld heb, is dat jouw verdienste.
We gaan. Het traumateam wacht.
Ga maar.
Ga je mee?
Als je het mij vraagt, is dat een ballon vol met cocaïne...
in de maag van Wilson Hatch. Minstens 100 gram.
Oké, er zit een ballon in m'n maag, maar je kunt niet bewijzen wat erin zit.
Laat maar kijken dan. -Moet dat hier? Nu?
Alsjeblieft. Ik word geroyeerd. M'n vriendin gaat bij me weg.
M'n vrouw gaat bij me weg. -Succes.
Tré, doe je pet op. Fijn dat jullie er waren.
Evie, je moet elke zondag komen eten.
Als ik dat doe, blijft al m'n werk liggen.
Hier.
Die is voor jou, toch?
Wil je hem nou, of niet?
Ze is prachtig.
Is ze er?
Het is je gelukt.
Ik heb hier iemand die je heel graag wil ontmoeten.
Luna, dit is je moeder.
Lieverd, het is je gelukt.
Ze is perfect.
Daar is ze dan.
Je moeder is een prachtvrouw. Ik hoop dat ik er later ook zo goed uitzie.
Nu moet jij zeggen: Je zult er altijd prachtig uit blijven zien.
Het spijt me. Ik ben gewoon...
Wat is er? Je hebt nog geen woord gezegd.
Zo slecht ging het toch niet?
Zo slecht deed ik het toch niet?
M'n leven lang heb ik al een beeld van hoe m'n toekomst...
en m'n gezin eruit moeten zien. Ik had een plan.
En eerlijk gezegd, pas jij niet in dat plaatje.
En nu weet ik het niet meer.
Voor het eerst...
weet ik niet wat er komen gaat en dat boeit me ook niet.
Zolang ik jou heb...
zolang ik jou aan m'n zijde heb...
heb ik geen plan nodig.
Ik heb geen goedkeuring van je familie of van de mijne en ik heb geen ring.
Wil je alsjeblieft...
alsjeblieft zeggen dat je je leven met mij wilt delen?
Een gezin met me wilt stichten?
Met me wilt trouwen?
Ben je alweer een beetje geland?
Meestal bel ik een ex als ik XTC op heb. -Jacob. Een grapje. Goed, man.
Waarom doet m'n brein dat?
Die man heeft m'n leven gered. Dat wil je toch onthouden?
Het lijkt tegenintuïtief.
Tot je weet hoe het brein werkt.
Het brein probeert dingen te bevatten.
Soms is de wereld prachtig.
De lach van een vriend.
Een pasgeboren baby die je vinger vastpakt.
Maar het leven is ook kwetsbaar.
Je knippert met je ogen en het is weg.
Bij traumatische gebeurtenissen, maakt onze geest er een verhaal van...
om het gebeuren te kunnen bevatten.
Waarom zou je geest je vertellen dat de wereld slecht is?
Want slecht betekent dat je angst terecht is...
en dat je het gewoon kunt opgeven.
Maar geloven dat iedereen het in zich heeft om een held te zijn...
hoe slecht de wereld ook lijkt...
is veel lastiger.
Want als er dan iets vreselijks gebeurt...
kunnen we ervoor kiezen om te helpen.
En dat is wat er elke dag om ons heen gebeurt.
Is het een duistere wereld? Zeker. Maar er zijn lichtpuntjes.
Veel lichtpuntjes.
Kijk maar eens goed om je heen.
Aangeboden door: Stevo