Ojcze!
Kim jesteś, nieznajomy?
John Beecham.
Uważajcie!
tłumaczenie: nkate
DOM BEECHAMA odcinek 1
3 lata później...
Czy nowy pan jest szlachcicem z południa,
czy radżputem* z północy? *członek kasty wojowników
Jest wegetarianinem?
Nie wiem, co za różnica?
Ważne, że dom odzyska życie, a twoja kuchnia wykwintność.
Skończyłam.
Dom jest czysty, pobłogosławiony i gotowy na przybycie nowego pana.
Miałam wizję.
Jest wysoki i jasnoskóry, jak Kaszmirczyk lub Pasztun.
Przekonacie się.
Otworzyć bramę!
Przybył twój nowy sahib.
Wreszcie przyjechał.
Gopal!
Jak rozładujesz możesz odpocząć.
O świcie wyruszysz do Kalkuty.
Tak, panie.
Mówiłam ci, że jest biały.
Powiedziałaś, że jak Kaszmirczyk, a to Anglik.
Witamy w Delhi, sahibie.
To zaszczyt pana poznać. Jestem Baadal.
Miło cię poznać, Baadalu.
To jest Ram Lal, mój zaufany sługa...
Nikt nie wspomniał, że przybędzie pan z dzieckiem.
Baadalu...
Przekonasz się, że cenię sobie prywatność.
A teraz chciałbym zobaczyć dom.
Oczywiście, proszę pana.
Wyjmijcie kufry z powozu.
Co zrobimy z kobietami i dzieckiem?
Przygotowaliśmy tylko pokoje pana.
Przygotowaliśmy dla pana najwspanialszą sypialnię w domu.
Dokąd mam zabrać kobiety?
Nie, dziecko i jego opiekunka zajmą ten pokój.
Dopilnuj, by niczego im nie brakowało.
Widziałeś dziecko? Nie jest czysto europejskie.
Nasz angielski sahib cieszy się wszystkimi urokami Indii.
To będzie świetny pokój dziecinny.
Maya i Chanchal będą tu spać.
Ram Lal zaopiekuje się nimi.
Baadalu, będziesz musiał przygotować pokój dla mojej matki.
Niedługo przybędzie z Anglii.
Zadbaj, by miała wszelkie wygody, odpowiednie dla angielskiej damy.
Podróżuje sama? Musi być bardzo odważną damą.
Przekonasz się, że nie można odwieść jej z kursu, który sobie obierze.
- Będziemy ją traktować jak królową. - Świetnie.
Proszę.
Dzień dobry, Baadalu.
Dzień dobry panu.
Proszę pozwolić mi pokazać ogród.
Zrobimy tu kaplicę dla mojej matki.
Angielską kaplicę?
Dobrze, sahibie.
Nie widziałem matki od 12 lat.
I teraz sama się wprosiła.
Matka nie może żyć bez syna.
To powtarza moja, ilekroć mnie widzi.
Shukria*. *dziękuję
To zaproszenie od...
generała Castillon.
Kim on jest?
Niezbyt dobrym człowiekiem.
Jest francuskim najemnikiem cesarza.
Wszędzie ma oczy i uszy.
Pańska broń, monsieur.
Miło poznać, panie Beecham.
A może powinienem powiedzieć: poruczniku Beecham?
Cała przyjemność po mojej stronie, generale Castillon.
Dziwi mnie, że wieści o mym przybyciu tak szybko się rozeszły.
Informowanie cesarza o ruchach brytyjskich wojskowych to mój obowiązek.
Nie jestem tym, za kogo mnie pan uważa.
O?
Pańska działalność w Kompanii Wschodnioindyjskiej
musiała być lukratywna skoro nabył pan dom wielkiego szlachcica.
Nie jestem przedstawicielem Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Porucznikiem też już nie jestem.
Jestem tylko panem Johnem Beechamem.
Lata temu opuściłem Kompanię i założyłem własną firmę...
by handlować.
Pańska Kompania również twierdzi, że handluje,
a prawda jest taka, że rabuje.
Zwróciła teraz oczy na Delhi.
Czy Bengal jej nie wystarczy?
Generale...
Indie nie należą ani do Brytyjczyków, ani do Francuzów.
Bez Francuzów nikt nie powstrzymałby Brytyjczyków
przed zajęciem całych Indii, prawda?
Generale...
...nie jestem jak moi rodacy.
Proszę pana...
Brytyjczycy nigdy nie wahają się wykorzystać okazji.
- Macie to we krwi. - Ja nie mam.
I śmiem mieć nadzieję, że pan też nie.
Piękny rubin...
sześciokaratowy?
Chyba z Cejlonu.
Znakomity kolor i czystość.
Niestety...
wycięty bez baczenia na jego strukturę.
Nie jest to wiedza, jakiej bym oczekiwał od żołnierza.
Generale...
porzuciłem wojsko, by uczciwie handlować...
a nie grabić.
Tylko cesarz może udzielić cudzoziemcom licencji na handel.
To praktyka Mogołów od dwóch stuleci.
Z przyjemnością pana przedstawię.
Cóż, to byłoby...
uprzejme z pana strony.
Oczywiście Jego Wysokość Shah Alam
chętniej wydałby licencję handlową, gdyby pan dla niego pracował.
Cesarz nade wszystko ceni lojalność.
Dziękuję.
Zrobię co w mej mocy, by przekonać cesarza, że mam uczciwe intencje.
Dziękuję za koniak.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Więc to jest John Beecham.
Przyjaciel czy wróg?
Jest agentem Kompanii.
Pierwszym chwastem wysłanym, by rozplenić się i przejąć Delhi.
Gdy Brytyjczycy deklarują swą cnotę są najbardziej zdradzieccy.
Intruzi?
Byli gdzie tutaj.
Co się dzieje?
Nigdy wcześniej nie zakradali się tu intruzi.
August się tu adaptuje?
Zadbam, by był bezpieczny i szczęśliwy.
Mogę?
Najdroższy Auguście...
Chciałabym mieć twój spokój ducha.
Sahibie?
Otrzymaliśmy szansę, by zacząć wszystko od nowa.
Ze względu na Agastya...
musimy zapomnieć o przeszłości.
Mężczyzna nie powinien jeść sam.
Gdzie jest żona sahiba?
Widziałem, że ma w biurze listy z Londynu.
Może jest w Anglii.
Ten dom potrzebuje ręki kochającej żony.
Ale co zrobi ze ślicznotką, która opiekuje się dzieckiem?
Ma twarz tak słodką...
że możesz nie słodzić kheeru - wystarczy na nią spojrzeć.
Jedno jej wyniosłe spojrzenie - i mój budyń się zważy.
Dziecko ma wzdęcia. Potrzebuje kminku indyjskiego.
A moje jedzenie proszę przyprawiać chili.
Moje potrawy nie potrzebują chilli. Jeśli karmisz dziecko, mleko będzie...
Znam swoją pracę.
- I kucharzu... - Nie kucharzu, ale szefie kuchni.
Nigdy więcej khichri.
Oczekuję dziczyzny, kurczaka, ryb z przyprawami Mughlai.
- Przywykłam do takiego poziomu. - Oczywiście, Chanchal-bai.
Szef kuchni będzie zaszczycony mogąc podnieść swoje standardy
do poziomu wymagań wykwintnej kobiety.
Hej!
Jesteś tu, by służyć panu Beechamowi, czy również jego żonie?
Musisz znać matkę dziecka.
Kiedy ona przybędzie?
A może już tu jest?
Uważaj na słowa, kucharzu!
Są jeszcze bardziej trujące od twego jedzenia.
Wkrótce się dowie, że w takim domu żaden sekret się nie uchowa.
Musi pan uważać w tym upale.
Wiesz, co?
Nigdy nie tęskniłem za żołnierską służbą,
ale tęsknię za porządnym wysiłkiem.
Co się stało, sahibie?
Wciąż boli?
Czasami.
Z czasem zniknie. Ból także.
Dzień dobry!
Moi słudzy zgłosili, że wczoraj zakradli się tu intruzi.
Przyszedłem zaoferować pomoc.
Jestem Murad Beg, pański sąsiad.
Mam nadzieję, że nie przeszkadza panu, że tak bez uprzedzenia.
Nie, wcale. Bardzo mi miło, John Beecham.
Mogę podesłać kilku moich strażników, by pilnowali pańskiej posiadłości.
Wyjątkowo miła oferta, sir. Dziękuję.
Jutro wieczorem urządzam przyjęcie.
Mam nadzieję, że zaszczyci nas pan swoją obecnością.
Byłbym bardzo wdzięczny za możliwość lepszego poznania pana.
Więc do jutra.
Baadalu...
Będzie dobrym sąsiadem?
Będzie pańskim przyjacielem.
To kuzyn Jej Wysokości, żony cesarza.
W ogrodzie pełnym pięknych kwiatów,
pańskie oczy spoczęły na jedynej angielskiej róży.
Byłem... zaskoczony, to wszystko.
W Delhi to rzadkość.
Chodźmy, przedstawię pana.
Roshanara! Chodź.
Panie Beecham, to moja córka Roshanara
i jej nauczycielka, panna Osborne.
Witam panie Beecham. Lubi pan tańczyć?
W Delhi są najładniejsze tancerki w całych Indiach.
Śmiem tak twierdzić.
Jest pan chyba pierwszym Anglikiem, którego od miesięcy widzi panna Osborne.
Jest pani pierwszą Angielką, którą widzę od kilku lat.
Niezwykle mi miło, panno Osborne.
- Skąd pani pochodzi? - Z Devon.
Piękny zakątek świata.
Tak.
Brakuje mi sielskiej okolicy i morskiego powietrza.
I jeszcze kremu malinowego.
Miłość mojej córki do tańca przewyższa wszystko,
pomimo prób panny Osborne zainteresowania jej angielską literaturą.
Miss Osborne jest najlepszą guwernantką w Indiach.
Przekształca moją córkę w wykwintną damę i... buntowniczkę.
Przez myśl mi nie przeszło, że mógłbym spotkać w Delhi angielską buntowniczkę.
Ojcze, chciałabym wrócić do tańca.
Oczywiście, skarbie. Panno Osborne?
Panno Osborne, proszę wybaczyć śmiałość...
Mój szef kuchni uważa się za eksperta angielskiej sztuki kulinarnej.
Jestem przekonany, że z przyjemnością upiecze dla pani ciastka z Devon.
Dobry wieczór panno Osborne.
Co za wspaniałe przyjęcie, panie Beg.
Dziękuję za dołączenie do nas, generale. To jest pan Beecham.
Miałem już przyjemność poznać porucznika Beechama.
Panno Osborne,
wygląda pani dziś szczególnie zachwycająco.
Czy porucznik Beecham wyznał wam,
że pragnie zaprezentować światu skarby Indii?
Niezależnie od Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Cesarz nie dostrzeże żadnej różnicy. Dlaczego miałby przyznać licencję?
Ponieważ interesuje mnie też interes Indii, a nie tylko mój.
W dzisiejszych czasach to godne podziwu.
Cesarz nie dowierza Anglikom.
Dlatego woli Francuzów.
Panno Osborne, Begum Samru prosi o dołączenie do niej.
Przepraszam, panowie.
Begum Samru wydaje się bardzo lubić pannę Osborne.
Wygląda na to, że interesuje ją wszystko, co europejskie.
Nie można jej lekceważyć.
Begum Samru jest ulubienicą cesarza.
On ją traktuje jak własną córkę.
Generał Castillon był tak uprzejmy, że zaproponował przedstawić mnie cesarzowi.
Proszę zrobić mi przyjemność i pozwolić, bym ja to zrobił.
Wygląda na to, że fortuna ci sprzyja - masz dwóch wielbicieli.
Z pewnością się pani myli.
Nie myśl, że musisz wybrać jednego.
O wiele przyjemniej skosztować rozkoszy ich obu.
Kompleks pałacowy cesarza
Wasza Cesarska Wysokość, królu królów,
Wasza Królewska Wysokość, księciu Akbar,
z wielką przyjemnością przedstawiam wam
przyjaciela dworu, porucznika Johna Beechama.
Witamy, poruczniku Beecham.
Mam nadzieję, że mój krewny godnie pana przyjął.
Przyjmowanie Anglika jako gościa jest czymś niezwykłym.
Zwykle przybywacie bez zaproszenia.
Chylę czoła przed Waszą Cesarską Mością i jego krajem.
Moi przodkowie panują tu od wieków.
Przelali swoją krew, by zachować to, co należy do nich.
Nie pozwolę Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej
przejąć mej własności.
Ekspansywna polityka Kompanii jest haniebna.
Zerwałem wszelkie więzi z Kompanią.
Nie obchodzi jej nic, poza pomnażaniem majątku akcjonariuszy.
Bengal był bogatszy niż cała Anglia...
dopóki Clive i Hastings go nie splądrowali.
W kraju, w którym przyjazną rękę obcina miecz
pociechę czerpię z westchnień pióra
napędzającego koło historii.
Znałem wielu Anglików mówiących po persku i urdu,
ale nigdy takiego, który znał mą poezję.
Wasza Cesarska Wysokość, proszę nie widzieć we mnie wroga.
Generał Castillon widzi.
Jeśli Anglicy mówią „dzień”, Francuzi mówią „noc”.
Niełatwo zapomnieć o licznych wojnach, które toczyliśmy przez stulecia.
Miejmy nadzieję, że następna wojna nie będzie batalią o Delhi.
Bo mówi się, że ten, kto rządzi Delhi, rządzi Indiami.
Wasza Cesarska Wysokość, błagam,
by nie oceniać mnie po fladze, ale po czynach.
Kocham ten kraj.
Uważam, że Indiami powinni rządzić Hindusi.
Chciałbym jedynie uczciwie handlować
pięknymi przedmiotami tu wykonywanymi.
Proszę udzielić mi licencji.
Widzę, że Jego Cesarska Wysokość poznał już nowego w Delhi Anglika.
Tak. Porucznik Beecham jest miłośnikiem sztuki.
Chce, bym udzielił mu licencji na wolny handel.
Z pewnością jej nie otrzyma skoro Kompania ma na celowniku Delhi.
Jestem pokornym sługą Jego Cesarskiej Wysokości.
Brytyjski sługa w moim pałacu?
Nigdy w życiu bardziej nie żałowałem swej ślepoty.
Więc służ mi, poruczniku Beecham.
Zbliżają się urodziny cesarzowej.
Znajdź dla niej idealny prezent...
a może otrzymasz swoją licencję.
Wasza Wysokość.
Chyba jej nie dostanie?
Generale, wiem, że mu nie ufasz.
Ja też nie.
Dlaczego w takim razie oferujesz mu udzielenie licencji?
Nie zapominaj, że to Indie dały światu szachy.
Mój pierwszy ruch był decydujący.
Gdybym teraz odmówił Beechamowi,
Kompania kontynuowałaby swe plany w tajemnicy.
Będziemy uważnie obserwować Beechama, dopóki nie popełni błędu.
- Co to jest? - Angielski deser.
Nie zdołasz docenić takiego wyrafinowania.
Dlaczego sahib zadaje sobie tyle trudu?
Ledwo wyszedł na miasto i już znalazł angielską damę, którą tu zaprosił.
Gorąca głowa, co?
Angielka? Tutaj, w tym domu?
Szef kuchni, Mool Chand,
od samego rana przygotowywał dla pani wyjątkowe angielskie desery.
- Słyszałam, że jest mistrzem. - Ja też.
Powtarza mi to każdego dnia!
Sahib zaraz zejdzie.
Panno Osborne.
Witam.
Dziękuję za zaproszenie, panie Beecham.
Wspaniały dom.
Dziedzińce i rzeźby są przepiękne.
Musi być miło siedzieć tu pod drzewem.
Znalazłem tę huśtawkę na bazarze. Delhi jest pełne cudów.
Ale teraz zapraszam w podróż z Delhi do domu, do Devon.
Jak cudownie!
Shukria, Baadalu.
Słynny pudding chlebowy Moola Chanda.
Bułeczki, pudding śliwkowy.
- I krem malinowy. - Shukria.
Jeszcze nie widziałem Mool Chanda tak starającego się dla gościa.
Proszę.
Z Devon.
Maślane!
Zobacz, jaki sahib jest szczęśliwy.
Nie wygląda na mężczyznę, który gdzieś ma żonę.
Przynajmniej nie żonę, którą kocha.
Dziękuję, że pozwolił mi pan ukoić tęsknotę za domem i jego słodkościami.
Doskonale rozumiem jak to jest tęsknić za domowym zaciszem.
Murad Beg mówił, że szykuje pan kaplicę.
Chciałabym ją zobaczyć, jeśli mogę.
Byłbym... zaszczycony mogąc ją pani pokazać.
Nie miałam okazji zapytać, kiedy się spotkaliśmy...
Co przywiodło pana do Delhi?
Chciałem zacząć od nowa.
Pracowałem w Kompanii Wschodnioindyjskiej przez wiele lat.
- Ale odszedłem. - Dlaczego?
Mam sumienie.
A pani?
Samotna kobieta w Kalkucie to rzadkość, ale w Delhi...
wprost niemożliwe.
Mój brat wybrał się do Indii w poszukiwaniu fortuny.
Dostrzegłam w tym okazję do poszukiwania przygód.
Godne podziwu.
Odważne.
Odważne czy lekkomyślne?
Brat opuścił Delhi, nagle, gdy narosły znaczne długi.
Porzucił panią?
Bardzo mi przykro.
Do wyskoków rodzeństwa trzeba się przyzwyczaić.
Na szczęście pan Beg szukał guwernantki,
gdy tak bardzo potrzebowałam posady.
Kaplica jest cudowna.
Może pani tu przychodzić i modlić się, gdy tylko zechce.
Dziękuję.
Mam prośbę.
Gdyby pani zechciała...
Wiem, że dopiero się poznaliśmy, ale jestem...
w wielkiej potrzebie.
Moja matka przybędzie do Delhi za kilka dni.
I...
Byłbym wdzięczny, gdyby pani mogła przywitać ją tu ze mną.
Pomogła jej się zaaklimatyzować.
Wiem, że to byłoby dla niej wielkim wsparciem...
Jak i dla mnie.
Będę zaszczycona.
Zadbamy jak należy o pańską matkę. Proszę się nie martwić.
Bindu będzie jej osobistą pokojówką, panna Osborne przyjaciółką,
a dziecko ją uszczęśliwi.
Ruszać się!
Mamo!
Marzyłam o dniu, gdy znów będziemy razem.
Bałam się, że nigdy nie nadejdzie, i stracę cię w Indiach na zawsze.
Tak bardzo za tobą tęskniłam.
Stałeś się prawdziwym dżentelmenem.
Do twarzy ci z brodą.
Jesteś silna i pełna werwy jak zawsze.
Dzięki Bogu dotarłaś bezpiecznie.
Podróż była długa i męcząca.
To nie przejażdżka powozem z Londynu do Bath.
Violet! Podasz mi sole trzeźwiące?
Oczywiście, pani Beecham.
Ale wszędzie są bandyci i rabusie, droga pani Beecham.
Ja cieszyłam się każdą chwilą naszej przygody.
Pamiętasz Violet?
Nie będziesz pamiętać, ostatni raz spotkaliśmy się wiele lat temu.
Violet jest córką Katherine Woodhouse.
Podróżowała ze mną, by dotrzymać mi towarzystwa.
Nie przeżyłabym, gdyby nie jej dobroć.
Jestem bardzo wdzięczny, panno Woodhouse.
Pamiętam dziewczynkę z warkoczykami i rumianymi policzkami,
zawsze roześmianą.
Ma wesołe usposobienie i umiliła mi wiele trudnych nocy.
Jestem bardzo wdzięczny za towarzyszenie mamie.
Dziękuję, John.
Nie mogę doczekać się kąpieli i doprowadzenia się do porządku.
Proszę więc za mną.
A ręki podać nie łaska, poruczniku?
Kapitan Samuel Parker? Co tu robisz do licha?
- Mamo, wiedziałaś, że się znamy? - W rzeczy samej.
Zeszłego roku kapitan Parker odwiedził mnie w Londynie.
- W Londynie? - Tak, szukał cię.
Spotkaliśmy się w porcie w Kalkucie.
Nalegał, że odwiezie nas bezpiecznie do ciebie.
Mój stary przyjacielu, co za szczęśliwy dar losu.
Chodź.
Ja sam.
Ostrożnie.
Dobry Boże!
To przerasta wszelkie oczekiwania.
To pałac godny królowej.
Wszyscy nabobowie kupują takie ogromne posiadłości jak tylko wrócą do Anglii.
Niektórzy kupują nawet miejsca w parlamencie za swe indyjskie fortuny.
Dlaczego nie zbudować takiej rezydencji w Surrey?
Nie jestem jednym z tych nabobów,
którzy przybywają tu, by się obłowić i uciec.
Opuściłeś mnie 12 lat temu.
Prawie nie pisałeś w ostatnich trzech latach,
odkąd stałeś się włóczęgą.
Ale teraz wszystkie moje obawy się rozwiały.
Och, panno Osborne.
Dziękuję, że przyszła pani powitać moją matkę.
John nie mógł się doczekać pani przyjazdu.
A skąd, na Boga, zna pani mego syna?
Jestem jego sąsiadką.
Chodź, mamo, przygotowaliśmy dla ciebie poczęstunek.
Jestem wdzięczny za życzliwość okazaną matce.
Ogromnie się cieszę, że cię widzę.
Kompania już nigdy nie była tą samą po twoim odejściu i zniknięciu.
- Tęskniłem za tobą. - Wzajemnie.
Mów, co tam w Anglii?
Pada deszcz.
Książę Walii się żeni.
Warrena Hastingsa uniewinniono, a Kompania pozostała bezkarna.
To mnie nie dziwi.
Proces parlamentu przeciwko Kompanii za ich występki był zwykłą farsą.
Ta hipokryzja mnie brzydzi.
Wezwano mnie do złożenia zeznań przeciwko Kompanii, ciebie zresztą też.
Ale nikt nie wiedział, gdzie cię znaleźć.
Zostałem karnie wydalony.
Rozpowszechniali o mnie plotki. Zszargali moje imię.
Samuelu...
Tak mi przykro.
Przepraszam na chwilę.
Nie martw się, skarbie.
Guwernantka nie jest dla ciebie konkurencją.
John jest tak przystojny i taktowny, jak mówiłaś.
Mówiłam ci, że ta okropna podróż przyniesie owoce.
Będziecie idealną parą.
Dlaczego wróciłeś do Indii?
Cóż...
Straciłem wszystkie pieniądze pechowo inwestując.
Cały ładunek zatonął, gdy statek osiadł na mieliźnie.
W Anglii nikt mnie nie zatrudni, więc mam nadzieję,
że jakiś tutejszy maharadża...
Nie wiem... przymknie oko na moją przeszłość.
A może sam coś rozpocznę, pójdę za twoim przykładem.
John, dobrze się spisałeś.
Gdy odszedłem z Kompanii
wiele się dowiedziałem o handlu który istniał setki lat,
zanim Europejczycy utworzyli swoje monopole.
Zawsze dostrzegałeś więcej niż każdy inny Anglik.
Czy jest szansa, że będzie ci potrzebny pracownik
znający gusta nabobów z gorącą gotówką do wydania?
Nie, nie potrzebuję pracownika.
Ale...
Bardzo mi potrzebny...
godny zaufania partner.
Partner?
Przynajmniej tyle mogę zrobić.
Ten dom jest równie imponujący jak jego właściciel.
Jak ustaliłyśmy, John to świetna partia, prawda?
John, czyje dziecko tak płacze?
Proszę, mamo.
Proszę... poczekaj tu.
Dlaczego tulisz to dziecko?
Ono wygląda...
na miejscowe.
Jesteś jego ojcem?
Kto jest jego matką?
Jesteś... żonaty?
Matko...
To...
jest August.
August Beecham.
Twój wnuk.
Cóż za osobliwy sposób leczenia niemowlęcia.
Jak John mógł o tym nie wspomnieć, zanim wypłynęłyśmy?
Przyznaję, że jestem zszokowana
kłopotliwą sytuacją, w jakiej znalazł się twój syn.
Jak i ja, Violet.
Obawiam się, że nie znam własnego syna.
Nie trać ducha.
To miły i kochający syn.
Jest dziecko, ale wygląda na to, że nie ma żony.
Dojdę do sedna sprawy.
John wciąż może być dobrą partią dla ciebie.
Mamo, ostrzegałem, że to nie najlepszy czas na przyjazd do Indii,
ale nalegałaś.
Wręcz przeciwnie, żałuję, że nie przyjechałam wcześniej.
Mogłabym dopilnować, by twe życie osobiste,
było bardziej godne angielskiego dżentelmena.
Może Baadal zdoła cię czymś skusić. Musisz być bardzo głodna.
Jak można coś przełknąć w tym nieznośnym upale?
Indie jeszcze panią zawojują,
jeśli da im pani czas.
Jak się spało, panno Woodhouse? Ufam, że wygodnie?
Bardzo, panie Beecham.
Przyjemnie po zejściu ze statku odetchnąć w zaciszu tak pięknego domu.
Dziękujemy, że rozjaśnia pani ten dom swą pogodą ducha.
Mamo, mogę coś zrobić, by ułatwić ci zaaklimatyzowanie się?
Chciałabym zobaczyć Daniela.
Modlę się, bym przynajmniej w nim rozpoznała swego syna.
Nie raz próbowałem ustalić miejsce pobytu Daniela.
Albo opuścił Kalkutę, albo nie chce, bym go znalazł.
Dlaczego unikałby własnego brata?
Mamo, Hindustan to ogromna kraina.
Nasze ścieżki jeszcze się nie skrzyżowały.
Wydaje się, że Danielowi podoba się wysługiwanie Kompanii Wschodnioindyjskiej.
Bo mi nie.
Ale skoro tu jesteś,
ponownie do niego napiszę, błagając, by cię odwiedził,
więc wybaczcie.
Pani Beecham, panno Woodhouse.
- Proszę pani...? - Nie!
Nie chciałem wzbudzać nadziei u twojej matki,
gdy poprosiła mnie, bym odszukał w Kalkucie twojego brata.
Ale...
Słyszałem doniesienia, że ​​jest na wyprawie Kompanii w Kannauj.
Kannauj?
To tylko krok od Delhi.
Idealna pozycja dla Kompanii do przeprowadzenia ataku.
Obecność brytyjskiego wojska u próg Delhi to jawna prowokacja.
Musimy mieć się na baczności, John.
Jeśli generał Castillon odkryje, że twój brat jest w oddziale w Kannauj,
nie spojrzy na to przychylnie.
Tak.
Bez wątpienia poinformowałby cesarza
i odradził udzielenia mi licencji handlowej.
Jedziemy?
W następnym odcinku...
Może to żona sahiba Beechama.
Kogo my tu mamy?
Nareszcie mogę pozwolić sobie na podróż do domu.
Do Anglii?
Co zrobisz, gdy skończy się opium?
Jeśli porucznik Beecham skontaktuje się z Kompanią...
drogo za to zapłaci.
Daniel!
Właśnie uśpiłam Agastyę.
Byłabym wdzięczna, gdybyście łaskawie mówili ciszej.
Jestem panią tego domu.
Nie mogę tak żyć.
Czy to matka Augusta?
tłumaczenie: nkate