Witamy w Delhi, sahibie, to zaszczyt pana poznać.
Widziałeś dziecko? Nie jest czysto europejskie.
John Beecham, przyjaciel czy wróg?
Jest agentem Kompanii.
Chciałbym jedynie uczciwie handlować. Proszę udzielić mi licencji.
Jest pan chyba pierwszym Anglikiem, którego panna Osborne widzi od miesięcy.
Kapitan Samuel Parker?
Potrzebuję godnego zaufania partnera.
Dlaczego tulisz to dziecko? Wygląda na miejscowe.
Mamo, to jest August Beecham...
Twój wnuk.
Chciałabym zobaczyć Daniela.
Modlę się, bym przynajmniej w nim rozpoznała swego syna.
Słyszałem doniesienia, że ​​jest na wyprawie Kompanii w Kannauj.
To tylko krok od Delhi.
DOM BEECHAMA odcinek 2
tłumaczenie: nkate
Lady sahiba, pomogę się pani umyć.
Nie! Ba... Baadalalu! Chodź tu w tej chwili!
Na pewno zaraz to naprawimy, pani Beecham.
Tutaj!
Coś nie tak, sahibo Beecham?
Wszystko! To bagno, nie woda!
Ręczniki są za cienkie. Mogę się poślizgnąć i rozbić głowę!
Przyniosłem świeżą wodę, proszę pani.
Zaraz przyniosę świeże ręczniki.
Dobrze.
To nie są warunki dla dam!
- Racja, ale musimy spróbować. - Idź sobie!
- Baadal! - Proszę pani?
- Co to jest? - Proszę się cofnąć, ostrożnie.
- Jest jadowity, to skorpion. - Zabierz to! Zaraz!
Odsuńcie się.
- Nie! - Zabierz to...
Dziękuję, Ramalola.
Proszę co godzinę sprawdzać mój pokój.
Nie chcę umierać w Indiach od ukąszenia tropikalnego potwora.
Tak, sahibo Beecham.
Przestańcie! To idiotyzm!
Nie mają z czego zapłacić podatków!
Siadać!
Sir, musi pan to zatrzymać! Posuwa się pan za daleko!
Wynocha!
- Dzień dobry. - Dzień dobry, generale.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Otrzymałem specjalną przesyłkę z Francji.
Przybyła łodzią dziś rano, wraz z moim koniakiem.
Jest pan zbyt miły, generale Castillon.
Dobrze wiem, że ma pani słabość do francuskich perfum.
Miała pani jakieś wieści od swojego brata?
Moi koledzy go nie widzieli.
Co pani zamierza? Nadal chce wrócić do Anglii?
Nie.
Obecnie cieszy mnie życie tutaj.
Co się zmieniło?
Może obecność innych Anglików ukoiła tęsknotę za domem?
Muszę panią ostrzec przed Johnem Beechamem.
Może nie być tym, kim się wydaje.
Doceniam pańską troskę, generale,
ale jeśli jest tak niebezpiecznym człowiekiem,
dlaczego ściągnął tu swą matkę, by z nim zamieszkała?
Jesteś pewna, że to okropne leczenie zadziała na te ukąszenia?
Bindu twierdzi, że kurkuma złagodzi podrażnienie.
Musisz spróbować tej Mulligata... Mulligatawny.
Jak mam jeść w takich nerwach?
Kiedy wróci John?
Muszę porozmawiać z kimś, kto rozumie angielski.
Rozumiemy angielski, sahibo Beecham.
Nie wiem nawet, jak mam cię nazywać, moja droga.
Chanchal.
Musimy teraz robić wszystko inaczej, ja będę prowadzić dom.
Więc od teraz... do ciebie będę się zwracać...
- Channing. - Channing?
Tak, a ty, Bin... Bindylou będziesz...
Beatrice.
Be-a-trick?
Nie, nie, Beatrice! Iss.
A ty będziesz... Barton.
Będę pani służyć, jakkolwiek zechce mnie pani nazywać.
Proszę się nie martwić, zadbam o panią.
Dziękuję, to miło z twojej strony.
Brytyjczycy rozbili obóz w Kannauj.
Tuż obok ziemi cesarza.
- Jesteś pewien? - Niestety.
To jawna prowokacja.
Skoro badają teren to znaczy, że planują atak.
Brytyjska aneksja Indii zbliża się z każdym dniem.
Musimy poinformować cesarza i to powstrzymać.
Jeśli porucznik Beecham jest w kontakcie z Kompanią...
drogo za to zapłaci.
Panowie, jestem kapitan Parker. Szukam chorążego Daniela Beechama.
Beecham? Został postrzelony.
Założę się, że w tej chwili sam nie wie, gdzie jest.
Mów jaśniej, co masz na myśli?
Ma zwolnienie, kuruje rany.
Macie tu lazaret?
Jest pewnie w swoim drugim domu - między udami indyjskiej tancerki.
Cóż takiego w tej dziwnej krainie przyciąga moich synów,
że nie wracają do Anglii, do domu i do mnie?
Twoi synowie, tak jak inni, chcą zdobyć wielką fortunę.
Bardzo miło ze strony Johna, że przygotował dla ciebie kaplicę.
Ale teraz, gdy zbił fortunę, powinien się z tobą ożenić,
powrócić do domu i wychować Augusta na angielskiego dżentelmena.
Nie ma tu nic, co mogłoby zatrzymać go w Indiach.
Przepraszam. Mam nadzieję, że nie przeszkadzam w modlitwie.
Miło panią znowu widzieć, pani Beecham,
i panią, panno Woodhouse.
Jak dobrze znasz mego syna?
Pan Beecham i ja niedawno się poznaliśmy,
Był tak uprzejmy, że zaprosił mnie, bym przychodziła modlić się do kaplicy.
Co wiesz o matce dziecka?
Pan Beecham nie rozmawiał ze mną o takich prywatnych sprawach.
Prywatne sprawy... rozumiem.
Lepiej, by spytała pani samego pana Beechama.
Baadal-bai, cóż za elegancja.
Czyż nie wybierasz się na bazar?
Muszę kupić prowiant dla domu.
Długo Chanchal każe ci czekać?
Baadalu, dziękuję.
Jak miło, że zabierasz mnie na bazar.
To dla mnie przyjemność, Chanchal-bai.
Całą noc śniłam o gulab jamuns.
Uliczne jedzenie!
Cokolwiek, byle pozbyć się smaku mdłego jedzenia w tym domu.
Przynajmniej będą jadalne.
Kto to jest?
Bai-sa.
Baadalu, nie stój tu jak słup.
Bai-sa jest honorowym gościem sahiba Beechama. Idź!
Oczywiście, Chanchal-bai.
Ile bagaży!
Może to żona sahiba Beechama.
Weźcie bagaż!
Pokłony!
Padamy do nóg, bai-sa!
Barton! Gdzie jest Barton? Gdzie się wszyscy podziali?
- Gdzie...? - Czuję się...
Mój Boże!
Kogo my tu mamy?
Prowadź do Agastyi.
Agastya?
Czy to może być...
Czy to możliwe, że to matka Augusta?
Zachowuje się jak pani domu.
Agastya, skarbie.
Mój piękny chłopcze.
Tyle już przeszedłeś.
Bai-sa...
Sahib Beecham nie pozwala, by Agastya opuszczał ten pokój bez jego zgody.
Ram Lalu...
wiem, co jest najlepsze dla Agastyi.
Zostanie ze mną.
Dobrze. Znajdę pokój dla pani.
Barton!
Nie sposób przyciągnąć jego uwagi. Barton!
Właśnie uśpiłam Agastyę.
Byłabym wdzięczna, gdybyście łaskawie mówiły ciszej.
Młoda damo, dlaczego uparcie nazywasz go cudzym imieniem?
Agastya śpi. Potrzebuje odpoczynku.
Jestem Henriettą Beecham, matką Johna i babcią Augusta...
i panią tego domu.
To jest panna Osborne, guwernantka...
a to panna Woodhouse, przyjaciółka rodziny.
Pani Beecham...
przyjęłam do wiadomości pani stanowisko.
Panno Osborne...
on nie potrzebuje angielskiej guwernantki.
Czy kiedykolwiek...
Ja...
Proszę odpocząć, zbladła pani. Nie można lekceważyć indyjskiego upału.
Ani tej nieznośnej kobiety!
Nie ścierpię takiego zachowania!
Kiedy wróci mój syn, wtedy porozmawiamy!
Panno Osborne, najwyraźniej wie pani jeszcze mniej ode mnie.
Z pewnością ma pani co robić, więc miłego dnia.
Daniel!
Sahibie, chcesz kobiety?
- Zaspokajamy każde gusta. - Daniel!
Chcesz chłopca?
Ty, podejdź!
Sahibie, proszę nie przeszkadzać.
- Chodźcie. - Sahibie...
Wychodźcie!
- Szybko! - Hej!
Wystarczy dziwek dla wszystkich!
Co ty tutaj robisz?
Przyszedłem po ciebie.
Po całym tym czasie? Myślałem, że nie żyjesz.
Pisałem do ciebie, wiele razy,
gdy mama doniosła, że jesteś w Kalkucie, ale nie odpowiedziałeś.
Walczyłem w Majsur... w krwawych bitwach z sułtanem Tipu.
Wtedy doceniłbym troskę brata.
- Teraz jest za późno. - Daniel.
Daniel!
Przepraszam.
Masz pojęcie, jak było mi ciężko,
gdy odkryłem, że brat, którego tak podziwiałem, zniknął bez słowa?
Wybacz.
Musiałem oddalić się jak najdalej od Kompanii.
Ale teraz to inna sprawa.
Matka jest tutaj.
Matka jest w Indiach?
Wasza Wysokość.
Porucznika Beechama widziano w Kannauj,
komunikującego się z wojskiem Kompanii.
Ma brata, który służy w tamtejszym oddziale.
Jednak twierdził, że zerwał powiązania z Kompanią.
W rzeczy samej.
Dołączył też do niego kolega z Kompanii, kapitan Samuel Parker.
Podobno kapitana Parkera zwolniono, ale to może być podstęp.
Kompania już nie leczy ran swoich żołnierzy?
Wydaje znacznie więcej na proch niż na lekarzy.
Co robiłeś w Kannauj?
Wyprawa eksploracyjna.
Kompania musi rozszerzać swe terytorium, jeśli chce się rozwijać.
Brzmisz jak ich człowiek.
Jestem żołnierzem.
Jesteś mężczyzną. Sam odpowiadasz za swe czyny.
Jestem tym wszystkim zmęczony.
Widziałeś brytyjskie cmentarze w Kalkucie?
Mówi się, że większość żołnierzy umiera zanim ujrzy drugi monsun.
Przetrwałem trzy.
Moje dni są policzone, bracie.
Więc póki mogę chcę cieszyć się przyjemnościami życia.
Kto tam?
Violet, pani Beecham.
Co zrobisz, gdy...
opium się skończy?
Proszę, daj mi odpocząć po tak hiobowym popołudniu.
Jeśli mój syn poślubił tę kobietę nie wspomniawszy o tym matce,
ja... nie wiem, co zrobię.
Dlaczego nagle przejmujesz się swoim bratem?
Twoja udawana troska obraża nas obu.
Niezły charakterek.
Jest nieodpowiedzialny.
Kiedy na niego patrzę...
widzę naszego ojca.
Nie daj Boże, by skończył jak on.
W jednej... z kolonii karnej w Australii.
Daniel!
Stójcie! Nie!
Jak żołnierz może sobie na to pozwolić?
Sahib wrócił!
Wygląda na to, że po opuszczeniu Kompanii odniosłeś sukces.
Sahibie! Pani Beecham jest bardzo zdenerwowana.
Co tym razem się stało?
Baadalu, to jest mój brat Daniel.
Brat?
Zabierz go na górę do mnie i przynieś gorącej wody.
Trzeba opatrzyć mu ranę.
Musimy doprowadzić go do porządku zanim matka go zobaczy.
- Poślij po lekarza. Pośpiesz się. - Oczywiście.
Samuelu...
zrobiłeś więcej, niż oczekuje się od przyjaciela.
Zawdzięczam ci życie.
Johnie Beechamie, zabraniam ci ponownie opuszczać ten dom.
Kim jest ta kobieta?
Jej... grubiaństwo nie zna granic.
- Mamo... - Nie mogę tak żyć.
Czy to matka Augusta?
Mamo, o czym ty mówisz?
Była też niegrzeczna dla panny Osborne.
Pańska matka przeszła ciężkie chwile po pana wyjeździe.
Stroi z siebie księżniczkę we własnym pałacu.
Puszenie się tej uzurpatorki sprawiło, że czułam się nieswojo.
Gdzie ona jest?
Sahibie... Nie mogę kwestionować jej autorytetu w pana nieobecności.
Rozumiem, Ram Lalu.
Gdzie jest August?
Agastya jest ze mną bezpieczny.
Musimy porozmawiać na osobności.
Panno Woodhouse, proszę odprowadzić matkę do jej pokoju.
Mamo, wkrótce z tobą porozmawiam.
Chandriko...
dlaczego tu przyjechałaś?
Jeśli ktoś cię zobaczy lub dowie się, że tu jesteś - wszystko przepadnie.
Bardzo się starałam, by mnie nie zauważono.
Wiesz, że nie powinnaś była przyjeżdżać.
- Musiałam go zobaczyć. - Narażasz go na niebezpieczeństwo.
Spełniam swój obowiązek upewniając się, że jest bezpieczny.
Wiesz, że jego bezpieczeństwo jest dla mnie najważniejsze!
Chciałabym, by Agastya spał ze mną.
August będzie spał w pokoju dziecinnym.
Ram Lal, Chanchal i Maya dobrze się nim opiekują.
Tak zostało ustalone.
- Chcę tylko... - Zakradli się tu intruzi...
kilka dni temu.
Jak...
Jak ty się masz?
Nie było łatwo.
Nie przyjechałam tylko z powodu Agastyi.
Chciałam zobaczyć też ciebie.
Matko!
- Co z nią? - Zrobiłam, co w mojej mocy,
ale te wszystkie wyzwania są dla niej trudne.
Ja natomiast łatwo się przystosowuję...
Spróbuję sprawić, by spojrzała na Hindustan twoimi oczami.
Jestem bardzo wdzięczny.
Mamo...
Mamo, masz podrażnione oczy. Źle się czujesz?
A jak mogę się czuć?
Mój dom w Anglii był pełen tajemnic.
Obawiam się, że moje nerwy nie zniosą tu tego samego.
- Mamo, rozumiem, że to bardzo... - Kim jest ta kobieta?
Nie możesz oczekiwać, że będę dzielić dom z nieznajomą.
Mamo, dobro Augusta leży jej na sercu.
Chodź ze mną.
Pokażę ci coś.
Od razu poprawi ci się nastrój.
Dokąd mnie zabierasz?
Moje serce może nie wytrzymać kolejnej rewelacji.
Daniel?!
Boże...
Mój... biedny chłopcze! Co ci się stało?
Jestem żołnierzem, mamo. Przeżyłem gorsze rzeczy.
Twoje objęcia po tylu latach są błogosławieństwem.
O, nie.
- Mamo... - Mamo.
Czy wzrok mnie nie myli?
Niemożliwe.
Violet Woodhouse.
Przyjechałam, by dotrzymać towarzystwa twojej matce.
Czemu mnie nie dziwi, że wciąż szukasz kłopotów?
- Pocałunek pomógłby uśmierzyć ból. - Nie ma mowy!
Można by mieć nadzieję, że w końcu zostałeś dżentelmenem.
Cóż w tym byłoby zabawnego?
Świat nie potrzebuje kolejnego potulnego nudziarza.
Marzyłam o tej chwili.
Nigdy nie wyobrażałam sobie, że to zdarzy się w takim miejscu.
Moi dwaj przystojni i odważni synowie... Niech was Bóg błogosławi!
I mego biednego wnuka.
Wnuka?
To jest August... mój syn.
Twój syn?
Ożeniłeś się nie mówiąc nam o tym?
Nikt nie może wiedzieć, że jest ojcem Metysa.
Mamo, przestań.
Auguście Danielu Beechamie...
to jest twój wujek.
Nazwałeś go po mnie?
Mam tylko jednego brata...
Jest pierwszym z następnej generacji Beechamów.
John...
czy łączy cię jakiś związek z tą Margaret Osborne?
Jak na guwernantkę, wydaje się mieć wysokie mniemanie o sobie.
Czuje się tu jak we własnym domu.
Panna Osborne była tutaj?
Mamo...
obraziłaś ją w jakikolwiek sposób?
Ani trochę.
To ona, twoja indyjska jaśnie pani,
zwróciła się do niej w wysoce niegrzeczny sposób.
Mamo, muszę cię zostawić... i ją odwiedzić.
Danielu, na pewno masz wiele do nadrobienia.
Angielska guwernantka, indyjska jaśnie pani i rodzime dziecko?
John, wreszcie to ty jesteś łobuzem.
To nie tak, jak myślisz.
Zaczynam rozumieć, dlaczego mnie zostawiłeś.
Zdecydował pan, co podaruje cesarzowej?
Muszę przyznać, że nie mam pojęcia, co zaoferować cesarzowej, która ma wszystko.
Pan ceni sztukę i kunszt, a ona ceni cuda.
Proszę wybrać przedmiot, który pobudzi jej wyobraźnię.
O, buntowniczki!
Dzień dobry, panno Roshanaro.
Panno Osborne.
Witam, panie Beecham.
Panno Osborne, proszę wybaczyć śmiałość,
znalazłem w mojej bibliotece coś, co może panią zainteresuje.
Dziękuję, to...
niezwykle miło z pana strony.
Przyszedłem upewnić się, że nie poczuła się pani...
obrażona w moim domu.
Pański gość potraktował mnie z brakiem szacunku.
Dała mi jasno do zrozumienia, że uważa mnie za gorszą od niej.
Chandrika.
Zamanifestowała, że ma pełne prawa do pańskiego syna.
Czy jest jego matką?
Przepraszam... za jej niegrzeczność.
Nie ona jedna.
Pana matka również dała odczuć swą dezaprobatę.
- Bo pani nie zna. - To nie ma dla niej znaczenia.
Najwyraźniej patrzy z góry na pracujące kobiety.
Jestem pewien, że źle ją pani zrozumiała.
Mówi bez ogródek, ale... nie ma w tym złośliwości.
Panie Beecham, może nie mam majątku ani nazwiska,
ale poczułam się zdeprymowana.
Pana matka sprawiła, że ​​czułam się niemile widziana w pana domu.
Panno Osborne...
jest pani zawsze mile widziana w moim domu.
Ma pani moje słowo.
Dopóki nie będzie pan ze mną szczery, nie wiem, ile ono jest warte.
Życzę miłego dnia.
Dzień dobry.
Jesteś Chanchal, prawda?
Tak, sahibie.
Chanchal, zastanawiam się, czy mogłabyś mi pomóc?
Moja rana sprawia mi wiele bólu.
Mogłabyś pomóc mi wejść po schodach?
Dla mnie to jak wspinaczka w Himalajach.
Oczywiście, sahibie.
Dziękuję.
Dziękuję, Chanchal.
Uratowałaś mi życie.
Muszę iść, sahibie.
Sio, muchy!
Sahib Daniel!
Zaraz podamy śniadanie.
Pani Beecham już idzie.
Będę za minutę.
Chciałabym trochę świeżego mleka.
Dziękuję, Baadalu.
Wyrazy uznania dla szefa kuchni Moola Chanda.
Barton, podaj marmoladę, którą przywiozłam z Londynu.
Tak, pani Beecham.
Barton?
Tych indyjskich nazw nie można wymówić.
To obraźliwe, mamo.
A gdyby ktoś nagle zmienił twoje imię?
Nie miałbym nic przeciwko, gdybym miała imię bez sensu.
Jak długo możesz pozostać, by się kurować?
Tak, długo z nami będziesz?
Nigdy tak nie pragnąłem, by rana goiła się wolniej.
Ale służę Kompanii.
Rozporządzają mną. Decyzja nie leży w moich rękach.
Chciałabym, byś odpowiednio się ubierał. Wyglądasz jak tubylec.
Te piżamy są wygodne.
Powinnaś spróbować. Byłoby ci dużo chłodniej.
Potrzebuję jedynie praktycznej sukienki.
To, co tu noszą kobiety, jest niesmaczne.
Spójrz, bezwstydnie pokazują swoje brzuchy.
Ale to sprawia, że ​​są tak kuszące.
Nie ma nic piękniejszego od migdałowych oczu
i delikatnej, nagiej talii Hinduski.
Danielu Beechamie, jesteś w towarzystwie dam!
Daniel potrafi mówić jedynie prosto z serca.
- Jego szczerość jest orzeźwiająca. - Dziękuję, panno Woodhouse.
Szczerość?
To skandaliczne słowa kogoś, kto już dawno powinien dorosnąć.
Prawda jest taka...
że znikoma ilość brytyjskich kobiet
zmusza tu Anglików do wybierania indyjskich żon i kochanek.
- Znak nowych czasów. - Cóż, to nie są Boże czasy.
Najwyższy czas, byście z bratem poślubili przyzwoite, angielskie kobiety.
Na szczęście...
Violet jest doskonałą partią dla Johna.
Ma cechy dobrej żony i matki dla Augusta.
Zgadza się pani z tym pomysłem, panno Woodhouse?
Dlaczego, u licha, chciałabyś wyjść za najnudniejszego faceta w Delhi?
Byłabym zachwycona...
gdyby poproszono mnie o to.
Jakim szczęściem jest tak głęboki sen.
Świat go nie obchodzi.
Jest błogosławiony...
gdyż tak wielu modli się o jego bezpieczeństwo i zdrowie.
Tęsknisz czasem za domem?
Tak, często.
Myślisz, że chęć zerwania z przeszłością jest czymś złym?
Ośmielę się powiedzieć, sahibie...
że czasami musimy pozwolić zatrzeć się pamięci o naszych bliskich.
Nie sądzę, bym był w stanie to zrobić.
Dzień dobry, panno Osborne.
Panie Beecham.
Proszę wybaczyć mój wygląd.
Pływałyśmy z Roshanarą w rzece.
Wygląda pani...
czarująco.
Od naszego ostatniego spotkania nie mogłem myśleć o niczym innym.
Nie mogę znieść myśli...
że nie czuje się pani mile widziana w moim domu,
podczas, gdy pani obecność...
tak bardzo by mnie uszczęśliwiła.
Nie mogę mówić o matce Augusta. To mogłoby...
narazić jego bezpieczeństwo.
Ale mogę przysiąc, że on ma tylko mnie.
Bardzo bym pragnął...
by była pani przyjaciółką naszej rodziny.
Odkąd się spotkaliśmy pragnęłam pańskiej otwartości...
ale w końcu stać mnie na podróż do domu.
Do Anglii?
Dlaczego tu zostajesz, John?
- Dlaczego nie wrócisz do domu? - Nie mogę tam wrócić.
Wszystko, dla czego żyję - jest teraz tutaj.
Twoja przeszłość niepokojąco zdaje się torpedować teraźniejszość.
Delhi da mi wytchnienie od przeszłości i bólu serca.
Ty...
twoja przyjaźń...
daje mi nadzieję na lepszą przyszłość.
Proszę, nie wyjeżdżaj.
Panno Osborne, obiecałaś posłuchać mej gry na pianinie.
Tak, oczywiście, Roshanaro.
Panie Beecham, musi mi pan wybaczyć.
Musimy pilnie zająć się uzyskaniem licencji.
Nie będzie tu dla nas przyszłości, jeśli nie będę w stanie utrzymać rodziny.
Z licencją znajdziemy wielu nienasyconych Nabobów,
śliniących się, by pożreć wschodnie skarby.
Jeśli dobrze wynagrodzimy rzemieślników,
najlepsze wyroby zarezerwują dla nas i firma rozkwitnie.
Zdecydowałem, co podaruję cesarzowej.
Świetnie. To odpowiedni prezent?
Leonardo da Vinci wykonał mechanicznego lwa
i podarował go królowi Francji.
My sprezentujemy automat.
Ale co to właściwie jest?
Ruchoma rzeźba.
Co tu się dzieje?
Co robicie, na miłość boską?
Jest późno.
Modlitwy go uspokoją.
Tak, ale on lubi hymny, więc zaśpiewam mu w moim pokoju.
Myślę, że lepiej, by został ze mną.
Chcesz powiedzieć, że wiesz lepiej od jego babci, co jest dla niego dobre?
- Proszę, pani Beecham. - Cicho!
Znam arabskiego artystę, który zna sekrety automatów.
Mogliśmy go przekonać, żeby odlał jeden ze srebra.
Jeszcze lepiej... ze złota.
Nie można skąpić cesarzowej.
Sahibie, myślę, że powinien pan iść na górę.
Przepraszam, Samuelu.
Niepokoisz Agastyę.
To ty od przyjazdu do tego domu wyłącznie siejesz niepokój!
Dziecko tam jest, sahibie.
- Nawet go nie znasz. - Jesteś bezczelna i podstępna!
Nie pozwolę, byś przejęła kontrolę nad moim wnukiem!
Mamo!
Co się dzieje?
Nie mogę pozostać w tym domu z kimś tak impertynenckim!
Musisz powiedzieć mi prawdę o tej kobiecie.
Kim ona jest?
Chandrika...
jest ciocią Augusta.
Ale nikt nie może wiedzieć, że ona tu jest.
Jestem wdowcem.
I wiem, że matka Augusta...
chciałaby, by jej siostra pomogła w jego wychowaniu.
- Ale synu... - Nie.
Nie, mamo.
Hej.
Cześć.
Wszyscy ludzie...
których kocham na świecie - są w tym pokoju.
Zostaniemy tutaj, w Delhi...
i zbudujemy wspólne życie.
Nie mamy innego wyboru.
tłumaczenie: nkate