Masz pojęcie, jak było mi ciężko,
gdy odkryłem, że brat, którego tak podziwiałem, zniknął bez słowa?
Porucznika Beechama widziano w Kannauj,
komunikującego się z wojskiem Kompanii.
Zrobiłeś więcej, niż oczekuje się od przyjaciela.
Zawdzięczam ci życie.
W końcu stać mnie na podróż do domu.
Proszę, nie wyjeżdżaj.
Od przyjazdu do tego domu wyłącznie siejesz niepokój!
Musisz powiedzieć mi prawdę o tej kobiecie. Kim ona jest?
Chandrika jest ciocią Augusta.
DOM BEECHAMA odcinek 3
tłumaczenie: nkate
Wspaniałe.
Nigdy bym sobie czegoś takiego nie wyobraził.
Jest też zabawne.
Proszę pociągnąć... ostrożnie.
- Niesamowite. - Tak.
Kunszt w najlepszym wydaniu.
Tworzę z miłością,
ale jeszcze nie skończyłem, nie jest na sprzedaż.
Panie, twoje dzieło ozdobi cesarski pałac.
Dżentelmen ze smakiem.
Kiedy będzie skończone?
Muszę przedstawić je cesarzowi za tydzień.
Tydzień?
Prosi pan o cud.
Może prosimy o zbyt wiele.
To niezwykle pilne.
Dla pana - będę pracował dniem i nocą.
Dziękuję.
Gopal dopilnuje transportu statkiem, a my się pożegnamy.
- Gopalu. - Tak?
Niezwykle ważne jest, byś dostarczył ten prezent do Delhi na czas.
Od tego zależy nasza przyszłość.
Ufam ci bardziej niż komukolwiek, że bezpiecznie go dostarczysz.
To ledwie dzień podróży. Zostanę tu i dopilnuję wszystkiego.
Proszę się nie martwić. Bezpiecznej podróży.
Tobie też, przyjacielu.
Mam nadzieję, że znaleźliśmy prezent,
który zadowoli nawet najbardziej wybredne gusta.
Dobry Boże, co za nieprzyjemne zapachy!
Można wyczuć wykluwające się choroby.
Baadalu?
Pani Beecham chciałaby... sprawdzić jakich używasz produktów.
Staruszka chyba oszalała.
Od teraz tylko po angielsku, Moonch...
Jak można z tych prymitywnych, indyjskich produktów
zrobić właściwe, angielskie jedzenie?
Przygotowałem dla pani...
angielski gulasz.
- Co to, na Boga? - Bawół.
Czyli piłam mleko bawole, a nie krowie?
Tak.
Taki mamy zwyczaj.
To dlatego moje włosy stały się takie szorstkie.
Witamy z powrotem, sir!
Miło widzieć pana i kapitana Parkera.
Dziękuję, Baadalu.
Możecie to zanieść do pokoju Augusta?
Shukria.
- Podróż się udała, sahibie? - Tak mi się wydaje.
Baadalu...
Powiedz mi...
Czy panna Osborne przychodziła z wizytą?
Nie, sahibie.
Jasne.
Będzie mi ciebie brakowało, gdy wrócisz do Anglii.
Naprawdę bardzo cię lubię, moja droga.
Wiesz o tym.
Ale pewnego dnia wyjdziesz za mąż
i nie będziesz już mnie potrzebować.
Jestem za młoda na małżeństwo, ale ty nie.
Jestem pewna, że pan Beecham ożeniłby się z tobą, gdybyś dała mu szansę.
Małżeństwa nie można pozostawić przypadkowi.
Aby wspólnie budować życie, trzeba całkowicie zaufać partnerowi.
Pan Beecham jest pełen tajemnic.
Ale chodźmy, nie możemy kazać czekać cesarzowej.
Miło ze strony cesarzowej, że zaprosiła mnie do swego pałacu.
Nie bądź naiwna.
Chce byś wpłynęła na mnie, bym poślubiła wybranego przez nią księcia.
Roshanaro, piękniejesz z każdym dniem.
Nie broń się przed małżeństwem.
Uroda jest zmienna. Trwa krótką chwilę, a potem więdnie.
Ale uroda Waszej Wysokości wzrasta wraz z upływem lat.
Dobre...
Cudzoziemskie pomysły mego kuzyna uczyniły cię upartą.
Mam nadzieję, że Angielka nauczy cię
jak ważne jest temperowanie niepokornego charakteru.
Jak to się stało, panno Osborne, że nie jest pani zamężna?
Mam nadzieję, że przyszłość przyniesie więcej szczęścia.
Begum Samru mówiła, że ma pani dwóch zalotników.
Proszę nie czekać zbyt długo z wyborem.
Nie ma smutniejszego widoku od usychającego dojrzałego owocu.
Ale przejdźmy do ważnych spraw.
Mam dla ciebie księcia, Roshanaro.
Zorganizuję jego spotkanie z twoim ojcem.
To doskonała partia dla królewskiej siostrzenicy.
Vijay Singh go gości, więc będzie mu towarzyszył.
Kłaniam się nisko mojej łaskawej matce i Jej Wysokości, Begum Samru.
Żyj nam długo, Jalalu Zamanie.
Mój kuzyn, książę Jalal Zaman.
Roshanara mówiła, że jest pani wykształcona.
Jestem zaszczycona.
Jest pani Angielką, a nie Francuzką.
Chciałbym lepiej poznać pani język.
Skoro Brytyjczycy próbują podbić nasze królestwo,
chciałbym wiedzieć, co myśli mój wróg.
Powinna uczyć księcia.
Jesteś pewna?
Musisz odłożyć swój powrót do Anglii.
Sprzeciwianie się królewskiemu rozkazowi jest zdradą.
Panna Osborne będzie zaszczycona mogąc służyć księciu.
Doskonale.
Kiedy pozbędziemy się...
tego miejscowego stroju...
i założymy bardziej odpowiedni...
będzie wyglądać nie tylko przystojnie,
ale też jak prawdziwy Anglik.
Kiedy zabierzemy cię do Anglii,
pójdziesz do szkółki niedzielnej, by uczyć się o Jezusie.
- Prawdziwy mały dżentelmen. - O, tak.
John.
Nadszedł czas, aby Agastya po raz pierwszy spróbował stałego jedzenia.
Spróbował?
To pradawny zwyczaj - Annaprashan.
W takim razie musimy go kultywować.
Przekazano mi pańską prośbę, kapitanie.
Porucznik Beecham przysłał pana w jego imieniu?
Chodzi o licencję handlową?
Beecham nie wie o tej wizycie.
O czym chce pan ze mną rozmawiać?
O waszej wyprawie do Kannauj na spotkanie z Kompanią?
Jestem pod wrażeniem pańskiej znajomości rzeczy.
Ale to pilniejsza sprawa.
Wkrótce nadejdzie przesyłka zawierająca prezent...
dla cesarzowej.
Kapitanie Parker...
dlaczego miałby pan konspirować z szatańskim Francuzem,
by zdradzić przyjaciela?
To nie pańska sprawa.
Gdyby coś uniemożliwiło Beechamowi uzyskanie licencji...
nie miałby innego wyboru poza powrotem do Anglii.
Pan chce, by on opuścił Delhi,
a ja chcę go w Anglii.
Źle się pani czuje?
Moje... nerwy są napięte do granic.
Musisz mi pomóc, moja droga.
- Zadzwonię po lekarza. - Nie.
Mój eliksir się skończył.
Musisz zdobyć mi więcej. Nie przetrwam bez niego.
Zdobędę.
Ale chciałabym, by pani zrobiła coś dla mnie.
Oczywiście, co tylko zechcesz.
Nie znałaś sytuacji Johna, gdy mnie tu sprowadziłaś.
Ale... nie chcę zostać starą panną.
- Musisz bardziej mi pomóc. - Próbuję.
Kto by pomyślał, że będę konkurować z dzieckiem... i panną Osborne.
To bardzo niefortunne. Żałuję, że nie mogę zrobić więcej.
Musisz wymyślić, jak mam zdobyć jego uczucia.
W zamian - zaopatrzę cię w twoje opium.
Zrobię wszystko, co w mej mocy, by pomóc tobie i Johnowi.
- Jak twoja rana? - Chanchal.
Bezwstydny, na oczach wszystkich!
Co tam masz?
Zdaje się, że polubił twój naszyjnik.
Chanchal!
Dziecko powinno wrócić do środka.
Chce zostać tutaj. Prawda, mój mały książę?
Chanchal! Gdzie się podziewałaś? Czas nakarmić Augusta.
Oboje zobowiązaliśmy się wobec tego dziecka.
Jesteśmy tu, by upewnić się, że jest bezpieczny i zdrowy,
a nie by używać go do własnych celów.
Tłoczno tu jak na bazarze.
W rzeczywistości bazar może być bardziej dyskretnym miejscem spotkań.
Dzień dobry.
- Dzień dobry, John. - Dzień dobry synu.
Violet opowiadała mi jak rozkwita firma żeglugowa jej ojca.
Może warto, byś skonsultował z nim swe interesy.
Cóż za subtelność.
Jego pomysłowe strategie pozwalają na płynne kursy między Anglią i Indiami.
Świetnie. Napiszę do niego jaką ma oddaną córkę.
Drogie panie.
John, jestem gotowy, by towarzyszyć ci do doków.
Dziękuję, Samuelu.
Danielu, widziałam jak rano w ogrodzie flirtowałeś z opiekunką Augusta.
Nieładnie igrać z uczuciami młodych służących.
Nic ci nie umknie, prawda mamo?
Danielu, relacje ze służbą w tym domu są miłe, ale formalne.
Zbytnia poufałość jest brakiem szacunku.
Nie ty będziesz mi mówił, jak mam się zachowywać.
Danielu, powinieneś znaleźć sobie zajęcie.
- Bezczynne ręce to oręże diabła. - Matka ma rację.
Nie nadużyję twojej gościnności, bracie.
Zostanę tylko do zagojenia rany.
Ani śladu Gopala.
Trudno dostrzec w tym tłumie.
Może nadal jest na pokładzie.
To już końcówka wyładunku.
Szukam mego człowieka... Gopala.
Chwileczkę.
- Jak się nazywał? - Gopal.
Nie ma takiego na liście.
Dostarczał mi paczkę. Proszę jeszcze raz sprawdzić.
Były sztormy, może przypłynie następną łodzią.
Kiedy przybędzie następna?
Gopal pisał, że będzie na tej łodzi.
Coś tu śmierdzi.
Baadalu, dziękuję, że zabrałeś mnie na bazar.
Kupimy najlepsze tkaniny na uroczysty strój Augusta.
Baadal-ji.
Hej, Baadalu, kawał czasu!
Tak ci dobrze u angielskiego pana, że zapominasz o prostych ludziach?
To nie tak, bracie. Byłem zajęty, ale dobrze mi się żyje.
Jesteś znany w tym mieście, Baadalu.
- Pokaż mi swój najlepszy materiał. - Proszę, to ten.
A ten?
Pani Chandrika poinstruuje krawca jak ma uszyć strój.
Annaprashana to bardzo ważna uroczystość.
Powinieneś wybrać nakrycie głowy dla Augusta.
Dobrze. Może pokaż mi tamto.
Piękne.
A coś bardziej jak... tamto.
- Uciekłaś. - Nie do końca.
Chodźmy!
Nareszcie sami.
Co by powiedziała twoja rodzina?
To moje życie i chcę się nim cieszyć na ile to tylko możliwe.
Sarod ma takie piękne brzmienie.
Pokochałam go...
tam gdzie wcześniej mieszkałam.
Jeśli tak go lubisz...
dla ciebie nauczę się gry na nim.
Chanchal?
Chanchal! Chanchal-bai?!
Kapitanie, czy mógł ktoś zakraść się na pokład zanim zacumowaliście?
Zasady są surowe - żadnych postojów do zawinięcia do portu.
Musiały być jakieś przypadki kradzieży.
Każda przesyłka jest rygorystycznie rejestrowana.
- Mogę to zobaczyć? - Nie! To urzędowe dokumenty.
John, może powinniśmy ponownie sprawdzić.
- Kto jest pańskim przełożonym? - Kapitan portu.
A jego przełożonym?
Generał Castillon, a on odpowiada przed cesarzem.
Gopal wie, jak ważna jest ta przesyłka.
Zdarzyło się coś złego. Jestem tego pewien.
Cofnąć się! Stać!
Przepraszam!
- Gdzie jest Chanchal? - Jest w drodze.
Przepuści wyjątkowy dzień w życiu Agastyi.
Agastya!
Mój Boże!
John, ojciec powinien go nakarmić.
Am, am...
Brawo!
Wyglądał nawet szykownie, dopóki nie poplamiła mu twarzy.
Poproszę, by to usunęła.
Błagam, John powiedział, że mieszkając tu musimy szanować lokalne zwyczaje.
Musimy zadbać by kroczył chrześcijańską ścieżką.
Kropka ma zapobiec zauroczeniu.
To wygląda na zwykły przesąd.
Te przedmioty określą jaką osobą zostanie Agastya.
Jeśli wybierze książkę - będzie uczonym,
pióro - mądrym,
dzban - właścicielem,
biżuterię - bogatym.
Co wybierzesz?
Agastya będzie otoczony kochającymi przyjaciółmi i rodziną.
Czeka go wspaniała przyszłość.
Wyczytała to wszystko z banana?
Takie błogosławieństwo!
- Mayo. - Sahibie?
Nie możemy przywrócić życia Gopalowi...
ale twojej rodzinie niczego nie zabraknie.
Dusza Gopala będzie cierpieć, ponieważ pana zawiódł.
Nie zawiódł mnie.
To ja go zawiodłem.
Nie spocznę, dopóki nie odkryję, kto za to odpowiada.
Mam pytanie do pana, generale.
Pan chce mnie przesłuchać?
Co może mi pan powiedzieć o mojej przesyłce w dokach?
O co właściwie mnie pan oskarża, poruczniku?
Oskarża? Nie.
Szukam tylko informacji o mojej własności.
Kto panu o niej powiedział?
Porucznik Beecham ma na myśli...
To ja mam pytanie.
Jakim prawem sprowadza pan przesyłkę bez licencji?
Jest pan w posiadaniu prezentu nie przeznaczonego dla pana.
Odzyskam go.
Ostrożnie!
W przeciwieństwie do kolonii - tu oskarżeń nie można wycofać.
Poruczniku Beecham, kapitanie Parker...
Nie wiem, jaką grę prowadzicie,
ale jeśli cenicie swe życie,
proponuję ugryźć się w język i opuścić ten pałac.
Pańska przesyłka przepadła...
a z nią i pan.
Radzę opuścić Delhi, póki jeszcze pan może.
Kradnąc mą przesyłkę...
odebrano życie memu przyjacielowi.
Jego śmierć nie zostanie zapomniana.
Mój powrót do Anglii został opóźniony.
John?
John, coś się stało?
Ja...
Mój człowiek...
przyjaciel...
poświęcił dziś dla mnie swe życie.
Tak mi przykro.
Poprosiłem go, by eskortował przesyłkę.
Coś, co zamówiłem na urodziny cesarzowej.
Zaatakowano go... i skradziono przesyłkę.
Kto by zrobił coś takiego?
Mam powody sądzić, że stoi za tym generał Castillon.
Ale znam generała. Nie mógłby zamordować niewinnego.
Wie, że moja przyszłość tutaj zależy od tego prezentu.
Bez niego moje nadzieje na życie w Delhi są stracone.
Muszę się dowiedzieć, gdzie go ukrył.
Jutro idę do pałacu, by uczyć księcia Jalala.
Porozmawiam z Castillonem.
Bardzo wątpię, że przyznałby się do czegokolwiek.
Ale jestem wdzięczny za pomoc.
Mamy mało czasu.
Gdzie znajdę aptekarza?
Puść!
Sahibie! Sahibie Beecham!
- Dobry Boże! - Sahibie.
- Panno Woodhouse! - Violet!
- Co się stało? - Powóz ją przywiózł.
- Zaatakowano ją w zielarskiej dzielnicy. - Co tam robiła sama?
Nie mogłam patrzeć jak pani Beecham cierpi.
Musiała, gdy spałam, pójść po lekarstwo na mój ból głowy.
Lekkomyślnie naraziła się pani na niebezpieczeństwo.
Baadalu, wezwij hakima.
Baadalu.
Nie mogę uwierzyć, że już nigdy nie zobaczę Gopala.
Życie może się skończyć w każdej chwili.
Nie chcę czegokolwiek żałować w mym życiu.
W moim nie robię nic innego.
Ta mina Johna Beechama!
Generale Castillon!
Możecie odejść.
Witam, panno Osborne. Co za wspaniała niespodzianka.
Panno Osborne.
Jest pani guwernantką córki Murad Bega?
Roshanary, tak.
Cesarzowa poprosiła mnie, bym przedstawił księcia Sohraba
jako kandydata na męża dla pani podopiecznej.
Posłuchała pani mej rady odnośnie przyjaźni z porucznikiem Beechamem?
Po pańskim ostrzeżeniu byłam z nim ostrożna.
Drogi Benoit, powinnam strzec się czegoś jeszcze?
Cieszę się, że potrafiła pani oprzeć się jego urokom.
A ponieważ stracił przesyłkę,
bez prezentu dla cesarzowej raczej nie zabawi w Delhi zbyt długo.
Co za przesyłka?
Proszę nie zawracać sobie tym głowy i zostawić sprawę Vijayowi Singhowi.
Beecham wkrótce zniknie...
i nigdy więcej nie będzie niepokoił ani pani, ani mnie.
Pewnie ma pan rację, generale.
Jeśli mi wybaczycie, muszę zająć się księciem Jalalem.
Zbliżają się urodziny cesarzowej.
Musimy znaleźć inny prezent.
Ale co?
Nie wiem... ale nie możemy się poddać.
Ja udam się na wschód, ty na zachód.
Przeszukamy każdy warsztat i agencję importową w naszym zasięgu.
Zgoda?
Moja droga Violet. Całą noc gnębiło mnie poczucie winy.
- Gdybym znała ryzyko... - Spokojnie, proszę się nie denerwować.
Napad to nic miłego, ale byłam zachwycona troską Johna.
Kiedy wziął mnie na ręce... nic innego się nie liczyło.
Przyszedłem zapytać o moje ulubione panie.
Violet...
Chcę dać lekcję twemu napastnikowi, by popamiętał.
Doszłam już do siebie po tym incydencie.
Ciekawi mnie, czego szukałaś w takim miejscu.
Pragnęłam choć przez chwilę być wolną, odkrywać kraj.
A co dokładnie chciałaś odkryć?
Ja... chciałam...
- Szukałam antidotum dla pani Beecham... - Przestań ją dręczyć, Danielu.
John!
Panno Osborne.
Cóż za nieoczekiwana przyjemność.
Muszę z tobą porozmawiać.
Tak więc Vijay Singh jest w to zamieszany?
On i Castillon trzymają się razem.
Cieszyli się przy mnie, że opuścisz Indie.
Oni odpowiadają za zniknięcie przesyłki, jestem pewna.
Wiem, że Vijay Singh nie mieszka w pałacu.
Ma dom nad rzeką, w pobliżu portu.
Może tam ukryli prezent.
- Nie traciłaś czasu, Margaret. - Żebyś wiedział.
Co więcej, w ten piątek, w czasie modłów jego służby,
Vijay Singh będzie w domu Murad Bega,
przedstawiając Roshanarze kandydata na męża.
Roshanaro, pośpiesz się, zaraz przybędzie Vijay Singh.
Znasz już moją odpowiedź. Nie spieszy mi się do małżeństwa.
Obiecałaś coś, moja droga. Musisz dotrzymać słowa.
Wiesz, jak rozgniewa się cesarzowa,
jeśli odkryje, że nie doceniono jej wysiłków.
Przeszukaj górę.
Musi pan się pospieszyć, modlitwy niedługo się skończą.
Dobrze.
Witam w moim domu.
Mam zaszczyt przedstawić księcia Sohraba z Alanur.
Proszę.
Jaką oblubienicę życzyłby sobie książę?
Jako następca tronu Alanuru akceptuję wybór... Rady mego ojca.
Ale to nie Radę ma poślubić moja córka.
John!
Znalazłem go na górze.
Mam tylko jedno dziecko.
Wyglądam dnia, gdy powierzę ją opiece męża.
Ale najpierw upewnię się, że dorównuje jej inteligencją...
i docenia jej talenty.
To ważne, by moja córka była postrzegana jako równa mężowi,
nawet jeśli poślubi księcia.
Stać!
Co wy robicie?
Co to ma znaczyć? Kim jesteście?
Co tam macie?
To za Gopala.
Z Lucknow!
Samuel.
To nic wielkiego...
Ale to wszystko, co mogłem znaleźć... w tym czasie.
Co zamierzasz ubrać na wieczór, przyjacielu?
Myślisz, że mój prezent zadowoli cesarzową?
Nie.
Ale mam taki, który zadowoli.
Co to jest?
Złoty automat.
Gdzie, na Boga, go znalazłeś?
Spokojnie, kapitanie.
Gdybym cię nie znał, pomyślałbym, że się przestraszyłeś.
Ulżyło mi. To... wielka ulga.
Konsekwencje utraty prezentu
byłyby katastrofalne dla naszej przyszłości.
To cud, John. Jak do diabła to znalazłeś?
Będziesz musiał zapytać pannę Osborne.
Z rozkazu cesarza...
Shaha Alama II...
John Beecham przedstawi swój dar.
Wiem od Begum Samru, że znasz tego człowieka, Johna Beechama.
Tak, Wasza Wysokość.
I co o nim sądzisz?
Myślę, że to dobry człowiek.
Zdaje się, że cesarzowej się podoba.
Panno Osborne.
Chciałabym poznać mężczyznę o tak wyrafinowanym guście.
Johnie Beechamie, przedstawiam Jej Wysokość Begum Samru.
Wasza Królewska Wysokość nie wymaga przedstawiania.
Powiedziano mi, że Jej Wysokość ma najgroźniejszą armię.
Każda kobieta powinna mieć armię chroniącą przed spekulantami i oszustami.
Zapewniam, że do nich nie należę.
Mam nadzieję, że z czasem Wasza Wysokość się przekona.
Mam taką nadzieję.
Masz w niej potężną protektorkę.
Myślisz, że pozwoliłaby mi...
porwać cię z tych ceremonii?
Teraz?
Chodź.
To skandaliczne.
Mam nadzieję, że nikogo nie obraziłam.
A ja, że nie porwałem cię wbrew twym zasadom.
Moja intuicja lepiej mi służy niż zasady i konwenanse,
inaczej nie byłoby mnie w tym kraju.
Moja przyszłość tutaj jest teraz zabezpieczona.
I tylko dzięki tobie.
Nie mogę powiedzieć, że zrobiłam to dla ciebie, John.
Co masz na myśli?
Nie chciałam stracić dobrego sąsiada.
Więc twoje motywy były samolubne?
Sąsiada, który wniósł...
nowe światło do mego życia.
Myślisz, że mogłyśmy źle go ocenić?
Jego prezent był imponujący.
Może zbyt ekstrawagancki jak na zwykłego Anglika bez biznesu.
Ciekawe, jak mógł sobie na niego pozwolić?
Jestem gotowa ci się oddać...
jeśli zechcesz oddać się mnie.
Pragnąłem cię... od chwili, gdy cię ujrzałem.
Przestań!
Nie!
Dość!
tłumaczenie: nkate