NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wstawajcie albo sama zrobię naleśniki.
- Ma to po tobie. - Zawziętość? Nie, to czysta Breckinridge.
Dobra, wstaję.
- I tak mam wykład. - A może weźmiemy wolne i się zabawimy?
Czy to...
W kuchni wykryto dym.
Naleśniki!
Jana, zaczekaj!
No dobra...
Zaczynamy.
Córcia owinęła cię wokół palca.
Fakt.
Proszę. Weź syrop klonowy.
Jana?
Co?
Jedz śniadanie.
Jedz.
Serio chcesz wziąć wolne?
Tak.
Co z moją bajką?
Mówi Harper Glass.
Stało się. UFO.
Bóg mi świadkiem.
Niezidentyfikowany obiekt latający...
spadł właśnie z nieba.
Mamusiu?
Mamy doniesienia z całego kraju.
Sześć minut temu nad nowojorskim Rochester.
Pięć minut później w Kansas City...
Źle to brzmi.
- Spokojnie. - ...stan Waszyngton.
Moment, odbieram sprawozdanie.
Już wrzucam.
Dokładnie. Właśnie to widziałam.
To nie jest mistyfikacja.
Powtarzam, to nie jest mistyfikacja.
To padaczka?
Skurcze mięśniowe?
Stracimy ją.
To nie udar. Nie miewała epilepsji.
Karta pacjenta pusta.
A może przynieśliśmy coś z tamtej planety?
Co mówisz?
Nie słyszymy cię.
Boże.
Otwórzcie śluzę.
Wyrzućcie mnie...
Niko!
Proszę...
Jeśli to wirus...
lub jakaś bakteria,
gdzie nasze objawy?
Czy zawsze chorujesz, gdy ktoś na ciebie kichnie?
Stan Petry jest stabilny...
Ani kroku dalej, wieśniaku!
Wracaj, skąd przyszedłeś.
- Michelle. - Nie.
Przyniósł tego pasożyta w próbkach gleby.
Wysterylizowałem je. Wszystkie.
Nie gadaj, bo je roznosisz!
Spokój!
W jej krwi i moczu
nic nie ma, co ma sens, bo nie wyszła na powierzchnię.
Więc to nie wirus?
Nie jest zaraźliwe?
Miała jedynie
podwyższony poziom hormonów stresu.
Nic dziwnego. Telepało nią jak rybą bez wody.
Mamy inne problemy. Co z łącznością?
Od wczoraj zero poprawy.
Z nawigacją dalekiego zasięgu też.
Nikt nie dowie się, że się zgubiliśmy?
Świetnie.
Niezupełnie.
Mamy punkt odniesienia.
Syriusza A.
Wrócimy, ustalimy cel
i wrócimy na kurs.
- Działaj. - Robi się.
August, napraw system anabiozy, weź Olivera.
Cas, my nadświetlny. Javier, pomóż Michelle z łącznością.
Nie trzeba.
A mamy łączność?
Wszyscy jesteśmy na skraju załamania,
ale nie możemy panikować.
Skupmy się na tym, co można zrobić.
Czyli wrócić na kurs.
A ja mogę w czymś pomóc?
Nie jestem całkiem bezużyteczny.
Zaparz kawę, zrób coś do jedzenia.
Zamiast niego mogliśmy zabrać 70 kilo srajtaśmy.
Gorąco tu jak w saunie.
Coś się przegrzewa.
- Przynajmniej mamy trop. - Najpierw sprawdźmy układ chłodzenia.
Petra się wyliże.
Nie myśl o tym.
Jasne.
Zdecydowanie.
Cas, poświecisz mi?
Jasne.
Tak dobrze. Dzięki.
Ja pierdolę!
Rany boskie!
Kurwa!
Nie spałaś od paru dni. Odpocznij.
Niby kiedy?
Zanim wystrzelę Petrę przez śluzę,
czy po zmapowaniu całego kwadrantu galaktyki,
w której nie powinniśmy być?
Przepraszam.
Spoko.
Mamy...
przejebane!
Yerxa nas wyruchał. Dosłownie.
Może źle odczytałam jego zamiary.
- Raczej on twoje. - Jak to?
Bo gdyby wiedział, z jakiej gliny
jesteś ulepiona...
że zrobiłabyś wszystko dla misji...
wiedziałby, że go zabijesz.
Mam kogoś na Ziemi.
Ach tak?
Podkochuję się w nim od gimnazjum.
Czyli od tygodnia?
Mniej więcej.
W każdym razie...
Parę dni przed naszym wylotem odezwał się, zupełnie od czapy.
Spytał, czy mam chęć na mrożony jogurt.
Wyznając ci dozgonną miłość?
Mogliśmy zostać bratnimi duszami. Ustatkować się...
narobić dzieci.
Już się nie dowiem.
Narobili dzieci?
- O ilu myślałaś? - Czworo, może pięcioro.
Zawsze chciałam mieć dużą, szurniętą rodzinę.
Nie byłoby mowy o nudzie.
A ty i...
Melissa?
Jak było z wami?
Byliśmy ze sobą zbyt krótko, by rozmawiać o dzieciach.
Ale pożegnanie musiało być trudne?
Niewiele się zmieniło.
To zawsze był...
- związek na odległość. - Poza tym,
że możesz już nigdy nie wrócić.
Czy ona na ciebie czeka?
To otwarty związek?
To z pewnością układ chłodzenia.
To coś więcej niż zepsuty termostat.
Bez jaj.
Moja córka dowiedziała się o matce z twojej strony!
Wybacz. Ale zwróciłam twoją uwagę.
Nie chcę
twoich przeprosin.
Dobra, to już się nie powtórzy. Jesteśmy po tej samej stronie.
Zaczyna się.
Nie jestem taka, jak myślisz, Erik.
Gdy tylko dowiem się czegoś o Niko lub Salvare, dam ci znać.
- Będę już to wiedział. - Jak długo?
Dubois podała ci
listę twoich zastępców?
Twoje dni są policzone.
Gdybyś nie cackał się tak z Artefaktem...
Moja strona
nie jest najpopularniejsza na świecie dzięki krzyżówkom.
Pomogę ci być krok przed Dubois.
Możemy informować się nawzajem.
To poufne, nie mówię o pracy.
Więc zostawisz Niko samą sobie,
bo chcesz pozostać uczciwy?
Tak.
Co jest? W końcu udało mi się kimnąć.
Włączam podgląd.
Tutejszy odpowiednik Obłoku Oorta.
Jak to przegapiliśmy?
Czujniki wysiadły. Mówiłam, ale nie słuchaliście.
- Bez nich... - Wystarczą mi oczy. Bocianie gniazdo.
Zapiąć pasy.
Ta była za blisko.
Nie widziałam jej.
Przed nami kolejne.
Cas, przejmij stery.
- Co? - Po prostu tu chodź.
Dobra.
Co się dzieje?
Niko, co jest?
Kontaktujesz?
Nic nie widzę.
- Bóle głowy? - Nie. Pojawiały się czarne plamki,
ale wzięłam to za przemęczenie.
Zawroty głowy, rozdrażnienie?
Jaja sobie robisz? To nic psychosomatycznego.
Nie sugeruję tego.
Twoje hormony stresu wariują.
Może to przez brak snu
- albo... - Złapałam to, co Petra.
Tyle, że ja oślepłam.
Przecież ją badaliście,
- była czysta. - Jest.
Obie jesteście,
ale nie jestem astrobiologiem.
To obudź któregoś.
Zagotowaliśmy nadtlenek wodoru i poddaliśmy go elektrolizie,
a próbki oczyściliśmy ultrafioletem i chemią.
Zgodnie z procedurą.
Zapraszam. Już się ogarnąłem.
Jaki jest skład chemiczny próbek?
Typowy. Wapń, fosfor, nieco boru.
Nieco boru?
Bernie, uczyłeś się astrobiologii?
Wiedziałbyś, że w sprzyjających warunkach
bor może stanowić
podstawowy budulec życia.
Moje testy nie wykryłyby wirusa opartego na borze.
Nie mogłeś tego wiedzieć.
Mógł...
ale nie wiedział.
Powodzenia, Niko,
zostało jeszcze 28 godzin.
Widzimy Syriusza B.
Co u ciebie?
W porządku, nie przejmuj się mną. Skup się na obraniu kursu.
- Co z nawigacją? - Naprawiłam ją,
nie wspominałam?
Postawiłam system od nowa.
Tak po prostu.
Udało nam się odebrać
parę wiadomości.
Jest jedna do ciebie.
Podeślij ją w wolnej chwili.
Wiecie, gdzie jestem.
„Udało się nam...”. Co się udało?
Co zrobiłeś, Javier?
Pomogłeś, tak?
Świetnie, dajcie mu jebany dyplom.
Sama potrafię wysłać maila.
- Michelle. - Co?
Zdajesz sobie sprawę, że zginiemy? Pierw Petra, teraz Niko. Kto następny?
Przewietrz się.
Już.
Uśpimy ją pierwszą, gdy komory będą działać?
- Szlag. - Już?
Widzisz?
Nieźle, co?
Parma mnie nauczyła. Nie znasz jej.
Poznałyśmy się, gdy wyjechałaś.
Koniec transmisji.
Koniec!
William!
Dziękuję.
Wciąż tu jesteś?
Tak.
Trudno powiedzieć.
Naprawiłem zakłócenie w nagraniu.
Opiszesz, co się dzieje?
Oczywiście.
Poznasz ją, gdy już wrócisz.
Wymyśliłyśmy nowy taniec, „tunel czasoprzestrzenny”.
Patrz.
Jana... biega po ogródku.
Teraz klęczy.
Robi fikołka.
I kolejnego.
I...
Chyba lubi je robić.
Zbliża się wielki finał.
I staje...
na rękach.
Stoi...
i skończyła.
Podobało ci się?
Sporo ćwiczyłam. Wieki zajęło...
Dziękuję.
To nie koniec.
Możesz już wyłączyć.
Nie mogę się doczekać...
Odzyskasz wzrok.
Znów ją zobaczysz, nie tylko na nagraniu.
Wiem to.
Nie wiesz.
Jak coś, wzywaj.
Julian, słówko.
Chyba dam radę iść i gadać. Co jest?
Widziałem, jak pracujesz.
- Podgrzewałeś próbkę za szybko. - A skąd to wiesz?
Bo szczepiłem kurczaki przeciw zambijskiej grypie.
Pracowałeś w mini zoo?
Dorastałem na największej farmie na północy Iowy.
Iowa, co?
Ze wszystkich ludzi, których mogliśmy wybudzić...
Wybraliście najlepszego.
Gdybym obudził się przed tobą,
odkażanie poszłoby zgodnie z procedurami.
Przecież było. Na tyle, na ile potrafiłem.
Wiesz co?
Gdy ty spałeś, ja byłem świadkiem
buntu, dzikich wywijasów statku, egzekucji przez porażenie prądem,
wraz z zapachem spalonej skóry i włosów,
braku grawitacji,
rozbicia na samotnej planecie
i zasranej erupcji wulkanu, więc wybacz, że nie skumałem,
że życie może opierać się na borze i może przetrwać dekontaminację.
- Jesteś niemożliwy. - Bernie?
Zaczekasz, aż powiem wszystkim,
że wyizolowałem wirusa, którym zaraziła się załoga?
Czy to jest ważniejsze?
Kto tam?
To ty jesteś wirusem. Ty!
Nie myślisz trzeźwo, Michelle.
Nie mów mi takich głupot!
Masz we mnie wyjebane!
Na tym statku obchodzi cię
tylko Cas!
Cas cię teraz nie obroni.
Mam rację?
William?
Wezwij Zayn, mam kolejnego pacjenta.
Bernie, wypuść mnie.
Ona chce nas zabić. Zawsze chciała.
Czemu ją bronisz, Zayn?
Uwolnij mnie, a ją zabiję.
Struktura chemiczna jest zdumiewająca.
Jony żelaza łączą się z borem, tworząc rusztowanie łańcuchów białkowych.
I to przez te łańcuchy chorujemy?
Atakują centralny układ nerwowy.
Spektrum potencjalnych objawów jest szerokie.
U ciebie padł wzrok, u Michelle ciało migdałowate.
Odkryliśmy pierwszą formę życia, która nie jest oparta na węglu.
Nazwę ją
Bernardium Pageius.
Nazwanie kosmicznej grypy moim nazwiskiem to kiepski sposób, by się podlizać.
Nie, od ciebie się zaczęło...
pacjencie zero.
Nie mam objawów.
Wyizolowałem to z twojej krwi.
Przywlekłeś to ze sobą.
Dlatego zachorowała Petra, mimo że nie opuściła statku.
Jesteś nosicielem.
Czyli wszyscy
jesteśmy zarażeni?
Wszyscy przebudzeni.
Śpiący są bezpieczni.
Co robisz?
Wirus przenosi się drogą powietrzną. Zaraziłem się, gdy mnie obudziliście.
Czemu Julian nie śpi?
Też czujesz piasek pod powiekami?
Chwila. Spójrz na te przerwy jak na muzykę.
Pierw cis, potem gis-dur...
dalej zwiększona kwinta i zmniejszona sekunda.
- Chcesz je ponumerować? - Dokładnie.
- Zrobiłam to dwa dni temu i nic. - Nic, kurwa, nie pasuje.
Wybacz.
To nic, choć informatycy mogą mieć inne zdanie.
Oboje jesteśmy dość kumaci, nie?
Czemu nie możemy tego rozgryźć?
Rozgryziemy.
Na co patrzymy? Przecież nie chcieli nas zmylić.
Chyba że
są międzygalaktycznymi sadystami.
Dobra.
Dzwoń do Amosa. Niech ruszy tu dupsko.
Dokąd jedziemy?
Daleko od tego i tamtego,
do zaczarowanego miejsca, które ludzie nazywają...
barem.
- Skupiasz się na podziale słów... - Nie wiem, czy to język...
- Podejdźmy niekonwencjonalnie... - Musimy użyć...
...ale nie wiesz jak.
Przyszliśmy tu napić się piwa, nażreć nachos i dostać zgagi.
Mniej myślenia, więcej łojenia.
Dobra.
Noc quizów!
Przygotujcie się na zagładę.
W takim razie pójdę opróżnić pęcherz.
Na Boga, kobieto,
przestań mnie śledzić...
Zespół musiał wyluzować?
Spuścić trochę pary?
Harper.
Jednak przyszłaś?
No jasne, wymiatam w quizach.
Nie przegapiłabym takiej okazji.
Mamy zamiar skopać
dupska paru leszczom.
Bez obrazy.
Sami swoi, co?
Moja praca polega na poznawaniu ludzi, a Vic, ten tam...
chce jedynie pokazać, że nie jest tylko głupim farmerem,
a ty chcesz chronić rodzinę
i wydusić coś z tego Artefaktu.
Ale to nie powód, byś łamał swoje zasady.
A ty?
Masz jakieś zasady?
Pragnę prawdy...
to przede wszystkim.
Dobra, zawrzyjmy układ.
Mój mózg przeciw twojej krzepie.
Jeśli wygram, dasz mnie i mojej rodzinie spokój na miesiąc.
A jeśli przegrasz...
dostanę pół godziny.
Powiesz mi wszystko, co wiesz...
o tej bryle, czy jak wy to nazywacie.
- To tylko dane naukowe... - Stoi?
Stoi.
ODPOWIEDŹ: MIKOŁAJ KOPERNIK
Tak!
Dokładnie, JB.
I znów wygrywam.
Trzymasz się
złudnej nadziei? Doskonale.
Uwielbiam zadziorną pyskówkę.
„Kto otrzymał pierwszego Oscara
za najlepszą wirtualną rolę główną?”
Popkulturowe gówno.
A co myślałeś?
To nie egzamin na studia.
Boję się go.
Lisa Yee.
- Szlag. - Evelyn DiCaprio.
Tak.
ODPOWIEDŹ: EVELYN DICAPRIO
Daj spokój, Singh!
Artefakt wpadł ci do ogródka
i odebrał rozum?
Teraz masz czas, by nadrobić to „popkulturowe gówno”.
Łeb w łeb.
Teraz się rozstrzygnie.
„W jakim czasie
Stacja Kosmiczna Im. Elona Muska okrąża Ziemię?”
Dziewięćdziesiąt minut. W zasadzie to 92.
Czas ucieka.
Pięć...
- Nie wiem. - cztery...
trzy...
dwa...
ODPOWIEDŹ: 90 MINUT
ZWYCIĘZCY: BOZONY HIGGSA
Dlatego my mamy doktoraty, a wy nie.
Uspokój się.
No co?
Dobra robota.
Świetna gra.
Proszę bardzo.
Ukrywałeś to przed nami?
Co wolno wojewodzie...
Pijcie po łyczku,
nie walnij na raz, Bernie.
Tak się cieszę,
że cię widzę. Pamiętasz coś?
Chciałaś wylecieć przez śluzę.
Wtedy miałbyś do czynienia z Zayn.
„Po pierwsze nie szkodzić”. Nawet w kosmosie.
Pamiętam, że w jednej chwili wszystko było okej,
a w drugiej ból
rozrywający każdy nerw mojego ciała.
Nigdy nie czułam takiego bólu...
a teraz nie ma po nim śladu.
Jak z porodem.
Zapominasz o tym.
Inaczej kobiety nie rodziłyby dzieci.
Albo zrzuciłyby to na mężczyzn.
A ty, Niko? Czujesz coś?
Jeszcze nie.
Jeśli objawy Niko
będą przypominały objawy Petry,
odzyskanie wzroku to kwestia czasu.
Racja.
Amen.
Cóż...
chcę wznieść toast.
Za kosmiczne mikroby.
Na zdrowie.
Macie kopa.
Jak Michelle.
Ale nie nadużywajcie gościnności.
Są nam potrzebne jak rzeżączka.
- Cieszę się, że je poznałem. - Ach tak?
Ciekawe, co powiesz...
gdy...
Wracajmy do laboratorium, to zbyt wiele naraz.
Wszystko w porządku?
Nie powinnam była tyle jeść.
Moja szyja.
Nie...
Co to, kurwa, jest?
Trzymajcie jej ręce!
Co się dzieje?
Chryste Panie!
Czy ktoś powie mi,
co się dzieje?
Nie widziałem...
Coś wychodzi z jej pleców.
Boże!
- Jezu Chryste! - Boże!
Ten wirus jest zaraźliwy,
zabójczy i nie wiemy, jak go powstrzymać.
Procedury są jasne, dekontaminacja statku.
William obudzi nową załogę.
Otworzymy wszystkie śluzy. Wypuścimy skażone powietrze
i zawartość w kosmos, a następnie system przeciwpożarowy
spryska pokład
środkiem dezynfekującym,
niszcząc pozostałe mikroby.
„Zawartość”?
Mówisz o nas.
Mówisz o zbiorowym samobójstwie.
Bernie,
Ten wirus zabije nas wszystkich.
- Mnie nie. Jestem odporny. - Rany, Bernie!
- Ma rację. - Nie mówię
o ratowaniu własnej skóry, a wykorzystaniu mnie.
Będę królikiem doświadczalnym. Musi być lekarstwo.
To moja wina. Pozwólcie mi to naprawić.
Przygotowanie systemu do dezynfekcji zajmie godzinę.
Nagrajcie wiadomości
dla rodziny, spędźcie czas razem.
Róbcie, co chcecie.
Przykro mi,
to jedyne wyjście.
Mówiłeś poważnie?
Tak. Proszę.
Dobra.
Nie wiemy, czy czeka cię to samo, co Petrę.
Wiemy.
Przeciwciała działają w oparciu o twoją naturalną odporność.
To nakłoni chore komórki do samobójstwa, ale choćbym miał
więcej czasu, to może być broń obosieczna... Może być nieprzyjemnie.
Co teraz?
Czekamy.
Tak chcesz spędzić
ostatnie chwile życia?
Miałbym pomysł lub dwa.
Anabioza przyda się też nowej załodze.
Doceniam twój trud.
Aktywuj komorę piątą.
Anabioza włączona.
Naprawiłeś ją?
Nie tylko ją. Wszystkie.
Jak? Próbowaliśmy wszystkiego.
Musimy powiedzieć Niko, że działają.
Widzisz?
Nieźle, co?
Parma mnie nauczyła. Nie znasz jej.
Poznałyśmy się, gdy wyjechałaś.
Poznasz ją, gdy już wrócisz.
Nie mogę się doczekać.
Wymyśliłyśmy nowy taniec, „tunel czasoprzestrzenny”.
Patrz.
Widzisz kurczenie się komórek i dzielenie jąder?
To działa.
Na tobie.
Sprawdźmy na kimś
- bez odporności. - Czekaj!
Czuję narastające ciepło.
Ja go nie czułem.
Tworzy się pęcherz.
Wirus przyspiesza.
Co mam robić?
W czym pomóc?
Weź te zapiski.
Co?
Nie, daj spokój!
- Naciśnij przycisk. - Nie.
Naciskaj.
Nie.
Ty bezużyteczna
kupo gówna.
Choć raz w życiu coś zrób i naciśnij...
I tak jestem już martwy.
Śmiało, Bernie.
Naciskaj to gówno!
No dalej!
Musieliśmy coś przeoczyć.
Bernie?
Już pora.
Nie.
Nie ma mowy, żeby jakiś zjebany wirus spierdolił naszą misję.
ŚLUZA POWIETRZNA / DEKONTAMINACJA
Zabójcze gwiazdy, trzęsienia ziemi i wulkany,
a zabije nas niewidzialny mikrob.
Zasłużyliście na więcej.
Mogę jakoś pomóc?
Chcesz kogoś zobaczyć
albo porozmawiać?
Wiem, że to nie to samo, ale jeśli chciałbyś porozmawiać na przykład z mamą...
Wypad.
Wybacz, ja...
Nie, odsuń się!
Stań tu, przy mikroskopie.
Jest!
Widzisz?
Wiem, że byłam suką...
Gorzej niż suką. Powinnaś wiedzieć...
Jeśli chcesz przeprosić, streszczaj się.
Przepraszam.
Ja też.
Przepraszam.
Chwila! Bernie ma wieści.
Czekajcie!
Mam lekarstwo!
- Że co? - Wirus jest wrażliwy na...
- Może ja? - Mów.
Składam się ze światła ultrafioletowego, widzialnego i promieni gamma.
Jeśli przywalimy w statek promieniami gamma...
Odkazimy statek i siebie.
- To zadziała? - Jeśli promieniowanie
jest dość silne, możliwe.
- Przelecimy obok Syriusza. - Ale on emituje za mało promieni gamma.
Ale Syriusz B, biały karzeł, ma ich pod dostatkiem.
Gotowi?
Tak.
Bocianie gniazdo.
Wyłącz osłonę elektromagnetyczną.
Jeszcze chwila,
musimy mieć pewność.
Myślałam, że już nie wpadniesz.
Cóż...
- dotrzymuję danego słowa. - Zdziwiłam się, gdy zadzwoniłeś.
- Przecież wygrałeś. - O włos.
Nie jesteśmy tacy mądrzy.
To otworzyło mi oczy.
Kość danych.
- Co mam z nią zrobić? - To ty jesteś
dziennikarką z 250 milionami fanów.
Weź to.
Wrzuć do sieci.
Może ktoś to rozgryzie.
Po wirusie ani śladu.
Statek też jest czysty.
O co chodzi?
Promieniowanie gamma,
jak każde inne,
jest bardzo niebezpieczne.
Nie tylko dla obcych form życia.
Przykro mi, ale zostaliście...
Co?
Zostaliście...
Wysterylizowani.
Więc nie będę mógł mieć dzieci?
Wiem, że to szok dla nas wszystkich.
Jeśli chcecie o tym porozmawiać...
Jebać tę misję.
Lepsze to niż układ nerwowy
wyłażący z pleców.
Javier?
Za godzinę spotkanie przy komorach.
Zgotowaliśmy mu
prawdziwy koszmar.
Ale Julian...
wiedział, że to ważne...
i walczył do końca.
Na nic.
To nie było na nic.
Wciąż by z nami był, gdyby nie szukał lekarstwa.
A ty nie znalazłbyś
prawdziwego lekarstwa i bylibyśmy martwi.
Naszą największą ofiarą było zgodzenie się na tę misję.
Dzięki.
Dbajcie o siebie.
Co robisz, słonko?
Chcę zapamiętać
każdą cząstkę ciebie, gdy już cię nie będzie.
Wrócę.
Znów będziemy razem, obiecuję.
Dobrze?
Bardzo cię kocham.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Pa.
Nic jej nie będzie.
Zostałam ja.
Będę za tobą tęsknić.
To znaczy...
za wami wszystkimi.
Zaprogramowano cię, byś odczuwał samotność?
Podłe chujki.
Ale to nie oprogramowanie.
Wpadnij do mnie czasem.
Będę spała lepiej, wiedząc, że ktoś nad nami czuwa.
To tylko kilka miesięcy.
Dostęp przyznany.
SALA ANABIOZY
Jestem gotowa.
Karaluchy pod poduchy.
Boże! Jestem tu.
August? Boże.
Coś jest na pokładzie.
Co?
Poluje na nas.
William?
Napisy: Bartosz Zieliński