‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ถ้าพ่อกับแม่ไม่ตื่นขึ้นมา หนูจะทำแพนเค้กละนะคะ
‪แกได้นิสัยนั้นมาจากคุณ
‪ความหัวแข็งนั่นน่ะเหรอ ‪ไม่หรอก นั่นนิสัยเบร็คคิน?
‪ฉันลุกแล้ว
‪- ฉันต้องทบทวนเล็กเชอร์อยู่ดี ‪- คุณว่าเราโทรไปลาป่?
‪แล้วกลับมาเจอกันตรงนี้
‪นั่นมัน...
‪ตรวจจับควันได้ในครัว
‪- แพนเค้ก! ‪- แจน่า อยู่นั่นนะ ลูก
‪โอเค ลูก...
‪นี่แน่ะ
‪ลูกสาวคุณคุมคุณได้อยู่หมัดเลย
‪ใช่ แกทำได้จริงๆ
‪เอาละ นี่แน่ะ อย่าลืมน้ำเชื่อมเมเปิลนะ
‪นี่ แจน่า
‪- อะไรเหรอคะ ‪- กินอาหารเช้าทีเถอะ
‪- กินซะ ‪- โอเค
‪นี่ คุณจริงจังหรือเปล่าเรื่องโดดงานน่ะ
‪จริงจังสิ
‪เกิดอะไรขึ้นกับการ์ตูนหนูคะ
‪นี่...
‪คือฮาร์เปอร์ กลาสค่ะ
‪นี่แหละค่ะ ทุกคน
‪ยูเอฟโอ ของจริงเลย
‪วัตถุบินได้ไม่ทราบที่มาเพิ่ง...
‪ตกลงมาจากฟ้า
‪แม่คะ
‪- จุ๊ๆ ลูก ‪- ฉันมีผู้ติดตามทั่วประเทศ
‪ที่บอกว่าพวกเขาเห็นมัน
‪เมื่อหกนาทีที่แล้ว มีคนเห็นมัน ‪เหนือเมืองโรเชสเต?
‪ห้านาทีถัดมา ที่แคนซัสซิตี...
‪- หนูไม่ชอบมันเลย ‪- เฮ้ๆ
‪- ไม่เป็นไร ลูกรัก ‪- ตอนนี้มาถึงรัฐวอชิงตัน
‪รอเดี๋ยวค่ะ ฉันได้รับรายงานเข้ามา
‪ขอฉันเอามันขึ้นจอนะคะ
‪นั่นแหละค่ะ
‪นั่นคือสิ่งที่ฉันเห็น
‪นี่ไม่ใช่เรื่องลวงโลก
‪ฉันขอย้ำค่ะ
‪นี่ไม่ใช่เรื่องลวงโลก
‪- นี่อาการชักหรือเปล่า กล้ามเนื้อกระตุก ‪- ฉัน...
‪เราจะเสียเธอไป
‪ไม่ใช่โรคหลอดเลือดสมอง ‪ไม่มีประวัติโรคลมชัก
‪ไม่มีอะไรในแฟ้มประวัติเธอเลย
‪ดาวนั่นน่ะ เป็นไปได้มั้ยว่า ‪เราเอาเชื้ออะไรที่ระ?
‪อะไรน่ะ
‪เราไม่ได้ยินคุณ
‪ตายละ
‪โยนฉันออกนอกประตูกักอากาศไปเลย
‪คุณต้องโยนฉันออกไป...
‪นิโก!
‪ขอร้องละ...
‪ถ้านี่เป็นไวรัสหรือ...
‪แบคทีเรียอะไรสักอย่าง
‪พวกเราจะไม่แสดงอาการเหรอ
‪อืม ถ้ามีใครจามใส่คุณ
‪มันก็ไม่ได้แปลว่าคุณจะติดหวัดโดยอัตโนมัตินี่
‪โอเค เพทราไม่ทรุดลงแล้ว เพราะงั้น...
‪ไม่ๆ หยุดตรงนั้นเลย หนุ่มชาวไร่!
‪ถอยกลับไปได้เลยโว้ย
‪- มิเชลล์ ‪- ไม่ ไม่เด็ดขาด
‪เจ้าปรสิตชั่วตัวน้อยนั่นถูกลากเข้ามา ‪กับตัวอย่า??
‪ไม่นะ ตัวอย่างดินของผมฆ่าเชื้อแล้ว ทั้งหมดเลย
‪หยุดพูดเถอะ คุณอาจหายใจ ‪เอามันออกมารดเราอยู่ตอนน?
‪โอเค พอได้แล้ว!
‪ผลตรวจเลือดกับปัสสาวะของเพทรากลับมา ‪ว่าไม่มีเชื??
‪ซึ่งก็สมเหตุสมผล ‪เธอไม่ได้เหยียบลงไปบนดาวนั่นด้??
‪งั้นมันก็ไม่ใช่ไวรัสสินะ
‪มันไม่ได้ติดต่อกันได้ใช่มั้ย
‪เอ้อ อย่างเดียวที่ผิดเพี้ยนไป ‪คือฮอร์โมนความเครี?
‪ซึ่งสูงขึ้นหมดเลย
‪ใช่สิ เธอก็ต้องเครียดอยู่แล้วละวะ ‪เธอดิ้นพราดบนพ?
‪เอาละ เรามีปัญหาอื่นๆ ที่ต้องจัดการอยู่
‪เราไปถึงไหนแล้วเรื่องระบบสื่อสาร
‪ก็เละเท่ากับที่เป็นเมื่อวาน
‪ระบบนำร่องระยะไกลก็เหมือนกัน
‪งั้นเราก็หลงทาง ‪แล้วเราก็บอกใครไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ยอด
‪เราไม่ได้หลงทางเสียทีเดียว
‪เรามีจุดอ้างอิงจุดหนึ่ง
‪ดาวซิริอุส เอ
‪ย้อนกลับไป ตั้งทิศใหม่ ‪หาเส้นทางเดิมของเราให้เจอ
‪- ไปทำเลย ‪- ได้ครับ
‪ออกัสต์ กู้ระบบโซมาติกกลับขึ้นมา ‪เอาโอลิเวอร์ไป
‪แคส มาดูว่าเราจะทำอะไรได้ ‪กับระบบขับเคลื่อนเร็วเ?
‪ไปช่วยมิเชลล์เรื่องระบบสื่อสาร
‪ฉันไม่ต้องให้ใครช่วย
‪มันใช้การได้อยู่หรือเปล่าล่ะ
‪ฟังนะ
‪ฉันรู้ว่าพวกคุณทุกคนเครียดอยู่ตอนนี้ ‪และฉันก็เห??
‪แต่ไม่มีเหตุผลที่จะแตกตื่น
‪เราต้องจดจ่ออยู่กับสิ่งที่เราควบคุมได้
‪ตอนนี้มันคือการกลับเข้าสู่เส้นทางที่ถูก
‪แล้วผม... ผมช่วยอะไรได้มั้ย
‪เพราะผมไม่ได้ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว
‪ชงกาแฟให้ชาวบ้าน
‪คอยหาอะไรให้พวกเขากิน
‪แล้วคิดดูสิว่าเราเอากระดาษชำระ ‪70 กิโลมาแทนก็ได้
‪ให้ตายสิ ในนี้ร้อนอย่างกับเตาเผา
‪ต้องมีอะไรร้อนเกินพิกัดแน่ๆ
‪อืม อย่างน้อยมันก็เป็นเบาะแส
‪ไปดูระบบหล่อเย็นกันเป็นอย่างแรกเถอะ
‪เพทราจะไม่เป็นไรหรอก
‪เราแค่คิดเรื่องนั้นมากไปไม่ได้
‪ใช่
‪ใช่เลย จริงด้วย
‪แคส ขึ้นมาบนนี้แล้วส่องไฟให้ทีได้มั้ย
‪ได้สิ
‪อืม ดีแล้ว ขอบคุณ
‪ก็แค่...
‪โอเค
‪ระยำ!
‪แม่ง... เอ๊ย!
‪แม่ง!
‪นิโก คุณไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว ‪ทำไมไม่ไปพักล่ะ
‪ตอนไหนล่ะ แคส
‪ฉันควรไปพักตอนไหน ก่อนฉันดีดเพทรา ‪ออกไปจากประตูก?
‪หรือหลังจากฉันทำแผนที่เสร็จทั้งเสี้ยวของ
‪ดาราจักรเวรที่เราไม่ควรเข้ามาอยู่กันแต่แรก
‪- ขอโทษที ‪- ไม่เป็นไร
‪เราก็แค่...
‪ฉิบหาย!
‪เยอร์ซาทำเราฉิบหาย เขาทำเราฉิบหายของแท้
‪บางทีฉันอาจอ่านเขาผิด ไม่รู้สิ
‪ฉันว่าบางทีเขาอาจอ่านคุณผิด
‪ยังไงเหรอ
‪เพราะถ้าเขารู้ว่าแก่นแท้คุณเป็นยังไง ‪ข้างในน่ะ
‪รู้ว่าคุณยอมทำอะไรก็ได้เพื่อภารกิจนี้ยังไง
‪เขาคงรู้ว่าคุณจะฆ่าเขา
‪มีผู้ชายคนนี้อยู่บนโลก
‪เหรอ
‪ฉันต้องปิ๊งเขามาตั้งแต่สมัยม.ต้นเลยแหละ
‪งั้นก็ราวๆ หนึ่งสัปดาห์ก่อนสินะ
‪ประมาณนั้น
‪ยังไงก็เถอะ...
‪สองสามวันก่อนเราจะออกเดินทางมา
‪เขาติดต่อมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
‪ถามว่าฉันอยากไปกินโฟรซเซนโยเกิร์ตมั้ย
‪เพื่อสารภาพรักนิรันดร์ของเขาเหรอ
‪เราอาจเป็นเนื้อคู่กันก็ได้
‪อาจจะ...
‪ลงหลักปักฐานกันสักวัน
‪มีลูกกันจำนวนหนึ่ง
‪ตอนนี้ฉันคงไม่มีวันได้รู้
‪ลูกจำนวนหนึ่งเหรอ
‪- เราพูดถึงกี่คนกันล่ะ ‪- อาจสี่หรือห้าคนมั้ง
‪ฉันอยากได้ครอบครัวใหญ่ๆ บ้าบอมาตลอดเลย
‪ใช่ แบบนั้นมันจะไม่มีทางน่าเบื่อ คุณเข้าใจมั้ย
‪คุณกับ...
‪เมลิสซ่าเหรอ
‪เมลิสซ่า
‪พวกคุณจากกันมาแบบไหน
‪ยังเร็วไปหน่อยที่จะพูดเรื่องลูก
‪คุณเข้าใจมั้ย
‪แต่คุณคงต้อง...
‪เศร้าน่าดูสินะที่ต้องบอกลา
‪ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจริงๆ หรอกสำหรับเรา
‪ความสัมพันธ์ของเราน่ะเป็น...
‪ระยะไกลมาตลอด
‪ยกเว้นส่วนที่ว่าคุณอาจไม่มีวันได้กลับมานั่น
‪คือเธอรอคุณอยู่หรือเปล่า
‪พวกคุณเปิดกว้างหรือเปล่า
‪คือว่ามัน... มันต้องเป็นระบบหล่อเย็นแน่
‪มันเกินกว่าแค่ปัญหาการควบคุมสภาพอากาศ
‪นี่ล้อเล่นกันเหรอวะ
‪ลูกสาวผมได้ยินเรื่องแม่แกจากเว็บไซต์คุณ
‪ฉันเสียใจด้วย แต่ฉันดีใจนะที่ทำให้คุณสนใจได้
‪ผมไม่อยากได้คำขอโทษของคุณ
‪ก็ยุติธรรมดี
‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪เราอยู่ข้างเดียวกันนะ
‪เอาแล้วไง
‪ฉันไม่ใช่คนแบบที่คุณคิดว่าฉันเป็น เอริก
‪ทันทีที่ฉันได้ข่าวอะไรชัดเจน ‪เรื่องนิโกหรือยานซ??
‪- คุณจะเป็นคนแรกที่ได้รู้ ‪- ผมแน่ใจพอดูว่าผมจะรู้ก?
‪อีกนานแค่ไหนล่ะ
‪ดูบัวส์บอกคุณหรือเปล่าเรื่องรายชื่อ ‪คนที่เธอจะเ??
‪คุณใช้เวลาที่ขอยืมมาอยู่ เอริก
‪ถ้าคุณไม่ได้เล่นเกม "บอกชื่อเพลงนั้น" ‪กับสิ่งประด
‪เว็บไซต์ฉันไม่ได้เป็น ‪แหล่งข่าวยอดนิยมที่สุดในโ??
‪เพราะปริศนาอักษรไขว้หรอกนะ
‪ฉันช่วยให้คุณนำหน้าดูบัวส์ได้
‪คุณคอยให้ข้อมูลฉัน แล้วฉันก็จะคอยให้ข้อมูลคุณ
‪งานผมลับเฉพาะ ‪เพราะงั้นผมจะไม่บอกเรื่องนั้นให้ใ??
‪งั้นคุณก็จะทิ้งนิโกไว้ข้างนอกนั่นตามลำพัง
‪เพราะคุณไม่เต็มใจจะเสี่ยง ‪ต่อการเสียสัตย์สินะ
‪ใช่
‪นี่มันบ้าอะไรกัน วิลเลียม ‪ในที่สุดฉันก็หลับได้แล?
‪เรียกภาพขึ้นมาเดี๋ยวนี้
‪เรากำลังเข้าสู่เมฆออร์ต ‪ในแบบฉบับดาวซิริอุส เอ
‪เราพลาดเรื่องนั้นไปได้ยังไง
‪เซนเซอร์เราใช้การไม่ได้ ฉันบอกทุกคนแล้ว ‪แต่มีใคร?
‪- ถ้าไม่มีเซนเซอร์... ‪- ใช่ ฉันก็ต้องใช้ตาแทน
‪เปิดห้องตรวจการณ์ ทุกคนรัดเข็มขัด
‪ก้อนนั้นมันใกล้ไปหน่อยนะ
‪เวร ฉันไม่เห็นเจ้านั่นด้วยซ้ำ
‪มีอีกกลุ่มอยู่ข้างหน้า
‪ระยำ แคส มาคุมแทนที
‪- ว่าไงนะ ‪- มาคุมแทนก็พอ
‪ได้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นิโก เกิดอะไรขึ้น คุณได้ยินฉันมั้ย
‪ฉันมองไม่เห็น
‪- ปวดหัวมั้ย ‪- ไม่ ฉันเห็นจุดดำก่อนหน้านี้
‪- แต่ฉันนึกว่าแค่ตาล้า ‪- คุณเวียนหัวหรือว่าหงุดหงิ?
‪คุณล้อเล่นหรือเปล่าวะ
‪นี่ไม่ใช่โรคที่เกิดจากเหตุทางจิตนะ
‪ไม่ ฉันก็ไม่ได้บอกว่ามันใช่
‪ฮอร์โมนความเครียดของคุณสูงทะลุเพดานเลย
‪อาจเป็นเพราะอดนอนหรือ...
‪- ที่เป็นไปได้มากกว่าคือ... ‪- ฉันติดเชื้อแบบเดียวกับ?
‪เพียงแต่ฉันตาบอด
‪ฉันนึกว่าคุณทดสอบเธอแล้ว ฉันนึกว่า...
‪- ผลเลือดเธอไม่มีเชื้อ ‪- เธอไม่มีเชื้อ
‪คุณทั้งสองคนไม่มี
‪แต่ฉันไม่ใช่นักชีวดาราศาสตร์
‪งั้นก็ปลุกคนที่ใช่ขึ้นมาสิ
‪โอเค จูเลียน ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ‪ต้มจนเดือดและแย
‪และตัวอย่างดินก็ผ่านการอาบรังสียูวี ‪และล้างด้วย??
‪ตามขั้นตอนทั้งหมด
‪โอเค เข้ามาได้ ผมแต่งตัวเสร็จแล้ว
‪คือตัวอย่างดินน่ะ ‪บอกองค์ประกอบทางเคมีผมมาซิ
‪ไม่มีอะไรประหลาด แคลเซียม ฟอสฟอรัส ‪โบรอนนิดหน่อย
‪โบรอนนิดหน่อยเหรอ
‪เบอร์นี่
‪คุณได้ลงเรียนชีวดาราศาสตร์ ‪ขั้นพื้นฐานบ้างหรือเ??
‪เพราะถ้าคุณเรียน คุณคงจำได้ว่าโบรอนน่ะ
‪ในสภาวะที่เหมาะสม นั่นอาจเป็น ‪องค์ประกอบเบื้องต้?
‪ที่ก่อกำเนิดชีวิตได้
‪การทดสอบของฉันไม่มีอันไหน ‪ที่จะตรวจจับไวรัสที่เ??
‪ไม่เป็นไรนะ คุณไม่มีทางรู้ได้นี่
‪ไม่ เขาอาจรู้ได้...
‪แต่เขาไม่รู้
‪การเดินยานราบรื่นดี นิโก
‪แต่เรายังห่างจุดหมาย 28 ชั่วโมง
‪ซิริอุส บีเพิ่งโผล่มาให้เห็นตอนนี้เอง
‪คุณเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงฉัน วางเส้นทางไปเถอะ
‪ระบบนำร่องของเราเป็นไงบ้าง
‪อ๋อ ฉันแก้ไขมันแล้ว ฉันไม่ได้บอกไปแล้วเหรอ
‪ฉันเสกระบบปฏิบัติการใหม่แม่งขึ้นมาทั้งระบบเลย
‪แบบนั้นเลย พร้อมใช้งาน
‪เรากู้สัญญาณสื่อสารสับสนปนเป ‪ที่ส่งมาจากโลกได้บ??
‪มีสารหนึ่งถึงคุณแน่ะ
‪เอาละ ส่งมันเข้ามาเลยเมื่อคุณมีโอกาส
‪พวกคุณทุกคนรู้ว่าจะเจอฉันได้ที่ไหน
‪"เรา...
‪ทำได้" อะไรล่ะที่ "เรา" ทำได้
‪ใช่เลย คุณทำอะไรเหรอ ฮาเวียร์
‪อ๋อ คุณช่วยสินะ
‪เขาช่วย ยอด ทุกคนแม่งได้โบว์รางวัล
‪โอเค
‪ฉันไม่ต้องให้คุณมาช่วยส่งอีเมล์เวรอะไรหรอก
‪- มิเชลล์ ‪- อะไรล่ะ
‪เราทุกคนจะตาย คุณรู้เรื่องนั้นดีใช่มั้ย
‪ทีแรกเพทราก็ป่วย ตอนนี้ก็นิโก ‪ใครจะเป็นคนต่อไปล่?
‪ไปสูดอากาศซะ
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪ถ้าโซม่ากลับมาใช้ได้ ‪เราทำให้เธอหลับไปคนแรกเลยไ??
‪- เวรเอ๊ย ‪- พร้อมนะคะ
‪เห็นมั้ยคะ เห็นมั้ย
‪ใช้ได้เลย ใช่มั้ยคะ
‪พาร์ม่าที่โรงเรียนสอนหนู
‪แม่ไม่รู้จักพาร์ม่าหรอกค่ะ
‪หนูเจอเธอหลังแม่ไปแล้ว ‪หลังแม่ไปแล้ว
‪- หยุดการสื่อสาร ‪- หลังแม่ไปแล้ว หลังแม่ไปแล้ว
‪- หยุด! ‪- หลังแม่ไปแล้ว
‪- วิลเลียม! ‪- หลังแม่ไปแล้ว
‪- อ้อ
‪ขอบคุณ
‪คุณยังอยู่ตรงนั้นมั้ย
‪ผมอยู่
‪มันบอกยากน่ะ
‪ผม... แก้จุดสะดุดของวิดีโอนั่นแล้ว
‪คุณบอกฉันได้มั้ยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
‪แน่นอน ได้อยู่แล้ว
‪แม่จะได้เจอเธอตอนแม่กลับจากอวกาศแล้ว
‪แล้วเราก็คิดท่าใหม่สุดๆ นี่ ‪ที่เรียกว่าท่ารูหนอน?
‪ดูนะคะ
‪- แจน่า... ‪- หนึ่ง สอง...
‪กำลังวิ่งไปตามสนาม
‪ตอนนี้แกคุกเข่าลง
‪หนึ่ง สอง สาม...
‪ตีลังกา
‪แล้วก็ตีลังกาอีกรอบ
‪แล้วก็...
‪เด็กคนนี้ชอบตีลังกาจริงๆ
‪และดูเหมือนเรากำลังจะเข้าสู่ ‪ตอนจบสุดอลังการ
‪และ...
‪เป็นท่า... ยืนด้วยมือ
‪มั่นคงเลยละ...
‪และแกก็แสดงจบแล้ว
‪ชอบมั้ยคะ แม่
‪หนูฝึกมาหนักเลย ใช้เวลานานมาก...
‪ขอบคุณ
‪ยังมีอีกเยอะเลยนะ
‪คุณปิดมันได้แล้วละ ขอเถอะ
‪หนูรอไม่ไหวเลยที่จะให้แม่ดูของจริง...
‪คุณจะได้การมองเห็นกลับมา
‪คุณจะได้เห็นแกอีกครั้ง และไม่ใช่แค่ ‪ในสัญญาณสื่อ?
‪ผมรู้
‪คุณไม่รู้เรื่องนั้นหรอก
‪เรียกผมนะถ้าคุณต้องการตัวผม
‪จูเลียน ขอคุยด้วยหน่อยเถอะ
‪เราเดินกับคุยไปพร้อมกันได้ ผมว่างั้นนะ
‪- อืม ‪- มีอะไรเหรอ
‪ก่อนหน้านี้ ในห้องแล็บน่ะ ‪ผมดูคุณทำงานอยู่
‪คุณให้ความร้อนตัวอย่างนั่นเร็วเกินไปหน่อย
‪งั้นเหรอ แล้วคุณรู้เรื่องนี้ได้ไง
‪ผมรู้เพราะผมใช้วัยเด็กของผม ‪ฉีดวัคซีนให้ลูกไก่
‪เพื่อป้องกันไข้หวัดแซมเบีย
‪คุณเคยทำงานในสวนสัตว์เลี้ยงเหรอ
‪เปล่า พวก ผมโตขึ้นมาในฟาร์มที่ใหญ่ที่สุด ‪ในรัฐไอโ
‪รัฐไอโอวาตอนเหนือเหรอ อื้อหือ
‪แม่งเอ๊ย ในบรรดาทุกคน ‪ที่เราอาจปลุกขึ้นมาได้...
‪คุณได้คนที่เหมาะที่สุดกับงานนี้มา
‪ถ้าพวกเขาปลุกผมขึ้นมาก่อนคุณ ‪ผมคงจัดการให้แน่ใจ??
‪- ได้รับการปฏิบัติตามจริงๆ ‪- เฮ้ยๆๆ ผมทำตามมันนะ...
‪สุดความสามารถของผมแล้ว
‪- ใช่เลย ‪- รู้อะไรมั้ย จูเลียน
‪ระหว่างคุณหลับอยู่น่ะ ผมผ่านเรื่องต่อไปนี้มา
‪การกบฏ ยานหมุนติ้วเหมือนม้าหมุน
‪การช็อตไฟฟ้าประหารแบบเปิดเผยสุดๆ
‪ที่ทิ้งกลิ่นที่แยกออกได้ชัดเจน ‪ของเส้นผมกับเนื้??
‪ให้ลอยไปทั่วยาน ‪การกระแทกลงจอดบนดาวเคราะห์อิสระ ?
‪ภูเขาไฟระเบิดว่ะ เพราะงั้นเสียใจด้วยนะ
‪ถ้าผมไม่ทันตระหนักว่า ‪ชีวิตอาจเกิดขึ้นได้จากโบร??
‪และชีวิตนั่นอาจรอดไปได้ ‪ถึงเราจะพยายามที่สุดแล้??
‪- คุณนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ รู้ตัวมั้ย ‪- เบอร์นี่
‪เรื่องนี้รอไว้หลังจากผมบอกทุกคนแล้วได้มั้ย
‪ว่าผมแยกไวรัสที่ลูกเรือชุดนี้ติดเชื้อออกมาได้แล้ว
‪หรือเรื่องนี้มันสำคัญกว่า
‪หวัดดี
‪เฮ้ นั่นใครน่ะ
‪เฮ้
‪- คุณเป็นไวรัสตัวจริงบนยานนี้ นิโก ‪- คุณทำอะไรอยู่เ
‪คุณน่ะ
‪คุณคิดอะไรเลอะเทอะ มิเชลล์
‪อย่ามาบอกฉันว่าฉันเป็นหรือไม่เป็นอะไร
‪คุณแม่งไม่ได้สนอะไรฉันเลย
‪คนเดียวที่คุณสนห่าอะไรบ้างบนยานนี้ก็คือแคส
‪แคสไม่ได้อยู่ปกป้องคุณที่นี่ตอนนี้ ใช่มั้ยล่ะ
‪ใช่มั้ยล่ะ
‪วิลเลียม
‪บอกเซย์นว่าฉันมีคนไข้อีกคน
‪เบอร์นี่ ปล่อยฉันออกไป ‪เบอร์นี่ ปล่อยฉันออกไปสิ ต??
‪เธออยากฆ่าเรา คุณก็รู้เรื่องนั้น
‪คุณรู้ว่าเธออยากฆ่าเรา เธออยากมาตลอด
‪เซย์น ทำไมคุณปกป้องเธอ ‪ปล่อยฉันไป ฉันจะทำเอง
‪ฉันจะทำมันเอง ฉันจะทำเอง ฉันจะฆ่าเธอ
‪เคมีนั่น... มันน่าทึ่งมาก
‪ธาตุเหล็กยึดตัวเองเข้ากับโบรอนเป็นโครง
‪เพื่อสร้างห่วงโซ่โปรตีนขึ้น
‪งั้นห่วงโซ่โปรตีนพวกนี้น่ะ ‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้เ??
‪อืม มันจู่โจมระบบประสาทส่วนกลาง
‪มีอาการที่อาจเกิดขึ้นได้สารพัดรูปแบบมาก
‪ในกรณีคุณก็คือการมองเห็นของคุณ ‪ส่วนมิเชลล์ สมองส?
‪นี่คือรูปแบบชีวิตที่ไม่ได้มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน ‪??
‪ผมตั้งชื่อมันว่าเบอร์นาเดียม เพจิอัส
‪นี่ ถ้าคุณพยายามให้ผมมองคุณในแง่ดี ‪ด้วยการเอาชื่?
‪กับเชื้อไข้หวัดอวกาศประหลาดๆ สักอย่างน่ะ ‪ไม่ใช่ว?
‪ไม่ คุณเป็นแหล่งที่มา
‪ผู้ป่วยหมายเลขศูนย์
‪ผมไม่มีอาการอะไรนี่
‪ผมแยกเจ้านี่ออกมาจากเลือดคุณ ‪คุณเหยียบมันบนดาวเ??
‪คุณเอามันกลับมากับคุณ มันอธิบายได้ ‪ว่าเพทราติดเช?
‪คุณเป็นพาหะ
‪นี่หมายความว่าเราทุกคนติดเชื้อหรือเปล่า
‪พวกเราที่ตื่นอยู่ติดเชื้อ
‪ลูกเรือที่ยังหลับแบบโซม่าอยู่ปลอดภัย
‪คุณทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
‪ไวรัสนี่แพร่ทางอากาศ
‪ผมติดมันตั้งแต่อึดใจที่คุณปลุกผมขึ้นมาจากโซม่า
‪จูเลียนตื่นขึ้นมาทำบ้าอะไรเนี่ย
‪ลูกตาคุณแห้งหรือเปล่า เพราะตาฉัน ‪รู้สึกเหมือนกระ?
‪เดี๋ยวๆๆ ดูสิๆๆ
‪ดูสิว่าช่องว่างนั่นอยู่ตรงไหนทางดนตรี
‪โอเค อันแรกอยู่ที่โน้ตซี ถัดไปเป็นจีชาร์ป
‪- เอริก ‪- แล้วก็คู่ห้าออกเมนเตด
‪- ตามด้วยคู่สองดิมินิช ‪- คุณอยากเรียงเลขมันเหรอ
‪ใช่เลย เรียงมันตามตัวเลข
‪อืม ฉันลองทำแบบนั้นเมื่อสองวันก่อน ‪และมันก็ไม่ได?
‪แม่งไม่มีอะไรได้ผลเลย
‪โทษที
‪ไม่เป็นไร
‪ถึงแผนกไอทีอาจไม่เห็นด้วยก็เถอะ
‪คุณกับผมน่ะ
‪เราเป็นคนฉลาดไม่เลวเลยว่ะ จริงมั้ย
‪ทำไมเราไขเรื่องนี้ไม่ออกล่ะ
‪เราจะทำได้
‪อะไรกันที่เรามองไม่เห็น ไม่ใช่ว่าพวกนั้น ‪ส่งสารม?
‪แน่ละ เว้นแต่ว่าพวกนั้น ‪จะเป็นพวกซาดิสต์แห่งจักร?
‪เอาละ
‪เรียกเอมอสมา
‪บอกเขาว่าให้ย้ายก้นมาจากภาคสนาม ‪แล้วมาเจอเราที่??
‪- เราจะไปไหนกัน ‪- ห่างไกลจากเจ้านี่
‪และห่างไกลจากเจ้านั่น
‪และออกไปยังแดนวิเศษ ‪ที่คนธรรมดาชอบเรียกกันว่า...
‪บาร์
‪- คุณหมกมุ่นกับการแตกตัวของคำ... ‪- ผมหมกมุ่นเหรอ
‪ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ามันเป็นภาษา...
‪คุณต้องมองผ่านความคิดแบบสามัญไป...
‪- เราคล้ายๆ จะต้องใช้... ‪- แล้วคุณก็ไม่รู้วิธีทำแบบนั
‪เฮ้ๆๆ เรามาที่นี่เพื่อดื่มเบียร์ กินนาโช ‪แล้วก็หา
‪- โอเค คิดให้น้อยลง ดื่มให้มากขึ้น ‪- ใช่แล้ว
‪ก็ได้
‪คืนเล่นเกมตอบคำถาม! เตรียมพบจุดจบได้
‪และพอได้ยินแบบนั้นแล้ว ผมก็จะไปฉี่ละ
‪โอ๊ย ให้ตายสิ ผมสาบานว่า ‪ถ้าคุณตามติดผมไปเรื่อยๆ ??
‪ฉันเห็นว่าทีมของคุณกำลังพักผ่อนกัน
‪ปลดปล่อยความเครียด
‪ฮาร์เปอร์
‪คุณมาด้วยเหรอ เพื่อน
‪- โอเค ‪- ต้องมาสิ ฉันโหดมากในคืนเล่นเกมตอบคำถาม
‪คือให้ตายฉันก็ไม่มีทางพลาดมันแน่ รู้มั้ย
‪อืม เราจะเตะตูดพวกสติเฟื่องกัน
‪เอ้อ นี่ไม่ได้ว่าอะไรนะ
‪มีเพื่อนอยู่ทุกหนทุกแห่งเลยสินะ
‪อืม การรู้จักผู้คนคือสิ่งที่ฉันทำ เห็นวิคมั้ย
‪ทางนั้นน่ะ
‪เขาแค่อยากแสดงให้ใครๆ เห็น ‪ว่าเขาเป็นมากกว่าชาวไ?
‪โง่ๆ คนหนึ่ง และคุณก็ต้องการ ‪ปกป้องครอบครัวคุณ
‪และทำให้สิ่งประดิษฐ์นั่นพูดกับคุณ
‪แต่คุณไม่อยากสละหลักการของคุณเพื่อทำอย่างนั้น
‪แล้วคุณล่ะ
‪คุณมีหลักการอะไรบ้างมั้ย
‪ฉันต้องการความจริง
‪และเรื่องนั้นก็มาก่อนทุกสิ่งทุกอย่าง
‪โอเค
‪มาตกลงกัน
‪สมองของผมแข่งกับกำลังของคุณ
‪และถ้าผมชนะ
‪คุณต้องเลิกยุ่งกับผมและครอบครัวผม ‪เป็นเวลาหนึ่ง??
‪แล้วถ้าคุณแพ้
‪ฉันก็จะได้เวลาครึ่งชั่วโมง
‪คุณบอกฉันทุกอย่างที่คุณรู้เกี่ยวกับ...
‪เจ้าก้อนอะไรก็ตามที่คุณเรียกมันบนสนามนั่น
‪- คือทั้งหมดมันก็แค่ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ ‪- ตกลงมั้?
‪ตกลง
‪(เกมตอบคำถาม ‪เฉลย - นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส)
‪ต้องงี้สิ!
‪ใช่แล้ว เจบี
‪กลับไปนำ
‪ยึดติดกับความหวังลมๆ แล้งๆ เหรอ ฉันชอบนะ
‪ผมชอบทุบมันให้ยับ มีชีวิตชีวาชะมัด
‪โอเคๆ "ใครได้รางวัลออสการ์รางวัลแรกสุด
‪ในสาขานักแสดงนำ ‪แบบความจริงเสมือนยอดเยี่ยม"
‪(เคิร์ก เดม่อน - เจฟฟ์ พาร์ก ‪เอเวอลีน ดิคาปริโอ - ลิซ่?
‪วัฒนธรรมป็อปไร้สาระ
‪คุณคิดว่าจะเจออะไรล่ะ ‪นี่ไม่ใช่การสอบวัดผลเข้าม??
‪ผมกลัวหมอนั่น
‪เอริก
‪ลิซ่า ยี ต้องใช่แน่
‪- ให้ตาย ‪- เอเวอลีน ดิคาปริโอ
‪ใช่แล้ว
‪(เฉลย - เอเวอลีน ดิคาปริโอ)
‪ซิงห์ ไม่เอาน่า!
‪สิ่งประดิษฐ์เวรอันเบ้อเร่อ ‪หล่นลงมาในสนามหลังบ้??
‪ทำให้คุณหมดหนทางหาเลี้ยงชีพสินะ
‪คุณอาจมีเวลามากขึ้นที่จะไล่ตาม
‪"วัฒนธรรมป็อปไร้สาระ" นี่ให้ทันด้วย
‪แต้มเท่ากันแล้ว
‪ทั้งหมดขึ้นกับคำถามนี้
‪โอเคๆๆๆ
‪"สถานีอวกาศอีลอน มัสก์
‪ใช้เวลานานแค่ไหน
‪ในการโคจรรอบโลก"
‪เก้าสิบนาที
‪เก้าสิบนาที อันที่จริง 92 น่ะ
‪เอาละ เวลาจะหมดแล้วนะ พวก
‪- ห้า... ‪- ฮาร์เปอร์ ไม่รู้เลยเหรอ
‪สี่...
‪สาม...
‪สอง...
‪(เฉลย - 90 นาที)
‪(ผู้ชนะ - ฮิกส์ โบสันส์)
‪และนั่นแหละเหตุผลที่เรามีปริญญาเอก แต่คุณไม่มี
‪คว้าตัวเขามา สงบหน่อย
‪เล่นได้ดีนี่
‪เป็นเกมที่ดี
‪- เอาเลย ‪- นั่นแหละ
‪โห! คุณซ่อนไว้จากเราเหรอ
‪อภิสิทธิ์ก็มีอภิสิทธิ์ของมัน
‪อ้อ นี่เป็นเครื่องดื่มที่ไว้จิบนะ
‪เพราะงั้นอย่ากระดกรวดเดียวล่ะ เบอร์นี่
‪ให้ตายสิ
‪การขอให้ผมโยนคุณออกจากประตูกักอากาศน่ะ
‪ถ้าคุณทำแบบนั้น เซย์นจะโยนคุณออกไป ‪คุณรู้เรื่องน?
‪ไม่หรอก "หลักข้อแรกคือห้ามทำอันตราย" ‪แม้แต่ในอวกา
‪อืม นี่คือสิ่งที่ฉันจำได้ นาทีหนึ่ง ‪ฉันยืนอยู่ตรง
‪แล้วเรื่องถัดมาที่ฉันรู้ ‪ประสาททุกส่วนในตัวฉันก??
‪เจ็บปวดแบบที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน แต่...
‪ตอนนี้มันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย
‪มันเหมือนการคลอดลูก ‪เชื่อฉันสิ คุณจะลืมเรื่องนั้?
‪ไม่งั้นผู้หญิงคงเลิกมีลูกไปนานแล้ว
‪หรือไม่ก็คิดหาทางให้ผู้ชายคลอดแทน
‪แล้วคุณล่ะ นิโก มีอะไรเปลี่ยนหรือยัง
‪ไม่ ยังไม่มี
‪อืม ฉันหมายถึงถ้าอาการของนิโก ‪เป็นไปตามแบบแผนเดี?
‪ก็แค่ต้องรอเวลา ‪ก่อนการมองเห็นของเธอจะกลับคืนมา
‪- ใช่ ‪- ใช่แล้ว
‪เอเมน
‪อืม...
‪ผมขอดื่มฉลอง
‪แด่เชื้อโรคอวกาศ
‪- ขอให้สุขภาพดี ‪- ดื่ม
‪แกนี่หมัดหนักนะ
‪เหมือนมิเชลล์
‪แต่แกจากไปก่อนคนเขาจะไม่อยากต้อนรับ
‪ใช่สิ เจ้าพวกนั้นมันน่าต้อนรับพอกับ ‪การเป็นโรคหน?
‪- อืม ผมดีใจนะที่ได้เจอมัน ‪- เหรอ
‪มาบอกเรื่องนั้นกับฉันเมื่อคุณ...
‪เมื่อคุณ...
‪โอเค มาพาคุณกลับไปห้องแล็บกันเถอะ ‪ฉันว่านี่มันมา?
‪- เร็วไปหน่อย ‪- คุณโอเคมั้ย
‪อืม ฉันควรหยุดที่หนึ่งจาน
‪ใช่
‪โอ๊ย คอฉัน
‪อย่าๆ
‪- โอเค ‪- เฮ้ย นั่นมันบ้าอะไรกันวะ
‪จับแขนเธอไว้ จับเธอไว้
‪ทุกคน เกิดอะไรขึ้น
‪โอ๊ย ตายแล้ว!
‪ทุกคน ใครบอกฉันทีได้มั้ย ‪ว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้?
‪ระบบประสาทเธอ ‪มันโดนดึงออกมาจากตัวเธอเลยโว้ย
‪ตายแล้ว
‪โอ๊ย ตายแล้ว!
‪- พระเจ้าช่วย! ‪- ตายละ!
‪ไวรัสนี่ติดต่อได้
‪มันอันตรายถึงตาย และเราก็ไม่รู้ว่า ‪จะหยุดมันได้ย?
‪หลักปฏิบัติกำหนดไว้ชัดเจน ‪เราเริ่มขจัดสิ่งปนเปื??
‪วิลเลียมปลุกลูกเรือชุดใหม่ขึ้นมา
‪ขั้นแรก เราจะเปิดประตูกักอากาศทุกบานก่อน ‪เราจะระ?
‪และสิ่งที่อยู่ข้างในออกไปสู่อวกาศ ‪และขั้นที่สอง ?
‪จะพ่นสารเคมีเหลวสำหรับฆ่าเชื้อ ‪ใส่ภายในยาน และ...
‪ทำลายจุลชีพอะไรก็ตามที่เหลืออยู่
‪"สิ่งที่อยู่ภายใน" เหรอ
‪คุณหมายถึงเรา จูเลียน
‪เพราะนั่นคือเรื่องที่คุณพูดอยู่นี่
‪- การฆ่าตัวตายหมู่ ‪- เบอร์นี่
‪ไวรัสนี่จะฆ่าพวกเราทุกคน
‪- ไม่ใช่ผม ผมมีภูมิต้านทานเจ้านี่ ‪- ให้ตายสิ เบอร์น??
‪- เขาพูดไม่ผิดหรอก ‪- ฟังนะ ผมไม่ได้พูดเรื่อง
‪การรักษาชีวิตตัวเอง ผมกำลังบอกว่า
‪ใช้ผมสิ
‪ใช้ผมเป็นหนูทดลองของคุณ ‪ต้องมีวิธีรักษาสิ
‪ผมเป็นคนก่อเรื่องนี้
‪ให้ผมแก้ไขมันเถอะ
‪จะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง
‪ในการเอาสารฆ่าเชื้อใส่ระบบ
‪ดังนั้นก็บันทึกข้อความถึงครอบครัวพวกคุณ ‪ใช้เวลา??
‪อะไรก็ตามที่คุณต้องการ เวลานั่นเป็นของคุณ
‪ฉันเสียใจนะ ฉันก็หวังให้มีทางอื่น
‪คุณหมายความแบบที่พูดจริงมั้ย
‪ใช่ เต็มร้อยเลย ขอร้องละ
‪โอเค
‪เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดกับเพทรา ‪จะเกิดกับคุณหรื??
‪รู้สิ เรารู้
‪แอนติบอดีนี่พัฒนามาจากภูมิต้านทาน ‪ตามธรรมชาติขอ??
‪มันควรหลอกให้เซลล์ที่ติดเชื้อฆ่าตัวมันเอง
‪แต่ต่อให้ผมมีเวลาหลายสัปดาห์ ‪มันก็ยังอาจย้อนศรใ??
‪อาจออกมาเลวร้ายได้
‪โอเค ทีนี้ยังไงต่อ
‪ทีนี้เราก็รอ
‪ตกลงคุณเลือกใช้เวลา ‪ไม่กี่นาทีสุดท้ายของชีวิตคุ??
‪ผมคิดทางที่ดีกว่านี้ได้ทางสองทาง
‪ผมว่าลูกเรือชุดใหม่คงต้องการ ‪ระบบโซมาติกมากเท่า??
‪- ขอบคุณนะ ฉันซึ้งใจจริงๆ ‪- เปิดใช้งานโซม่าเตียงห้า
‪โซม่าเปิดใช้งานแล้ว
‪ให้ตายสิ คุณทำให้มันใช้งานได้แล้วเหรอ
‪ไม่ใช่แค่มัน ทุกเตียงเลย
‪ทำได้ไง เราเคยลองทุกอย่างแล้วนี่
‪เอ้อ เราต้องไปบอกนิโก...
‪ว่ามันใช้งานได้แล้ว
‪เห็นมั้ยคะ เห็นมั้ย
‪ใช้ได้เลย ใช่มั้ยคะ
‪พาร์ม่าที่โรงเรียนสอนหนู
‪แม่ไม่รู้จักพาร์ม่าหรอกค่ะ
‪หนูเจอเธอหลังแม่ไปแล้ว
‪แม่จะได้เจอเธอตอนแม่กลับจากอวกาศแล้ว
‪โอ๊ย แม่รอไม่ไหวเลย
‪แล้วเราก็คิดท่าใหม่สุดๆ นี่ ‪ที่เรียกว่าท่ารูหนอน?
‪ดูนะคะ
‪คุณเห็นการหดตัวของเซลล์
‪กับการแตกตัวของนิวเคลียสมั้ย
‪ให้ตาย มันได้ผล
‪กับคุณ
‪ทีนี้มาดูกันว่ามันจะได้ผลกับคน
‪- ที่ไม่มีภูมิต้านทานแบบคุณมั้ย ‪- ไม่นะ เดี๋ยวๆๆ!
‪ผมรู้สึกได้ว่าความร้อนมันแผ่ไป
‪เดี๋ยว ผมไม่รู้สึกแบบนั้นนะ
‪แผลพุพองนั่นขึ้นมาแล้ว
‪ไวรัสกำลังเร่งความเร็ว
‪- โอเค งั้นผมต้องทำไง คุณอยากได้อะไร ‪- เอาละ
‪- เร็วเข้า เอาโน้ตผมไป ‪- ว่าไงนะ อะไร
‪อะไรนะ ไม่ๆๆๆ ไม่เอาน่า ไม่!
‪ไม่นะ
‪- กดปุ่มนั่น ‪- ไม่
‪กดปุ่มนั่น
‪ไม่
‪โอ๊ย ไอ้สวะเวรไร้ประโยชน์เอ๊ย
‪หัดทำอะไรสักครั้งในชีวิตคุณเถอะ ‪แล้วก็กด...
‪ยังไงผมก็ตายอยู่ดี
‪เอาเลย เบอร์นี่
‪กดปุ่มห่านั่นสิวะ เบอร์นี่!
‪โอ๊ย ไม่เอาน่า ระยำเอ๊ย
‪ต้องมีอะไรที่เรามองข้ามไปสิ
‪เบอร์นี่
‪ได้เวลาแล้ว
‪ไม่ละ ตกลงนะ
‪ไม่มีทางที่ไอ้ไวรัสต่างดาวเศษสวะเลวระยำนี่
‪จะทำลายภารกิจเราลงได้
‪(ประตูกักอากาศ / ขจัดสิ่งปนเปื้อน)
‪ดาวจอมสังหาร แผ่นดินไหว และภูเขาไฟระเบิด
‪แล้วเราก็มาจบเห่ ‪เพราะอะไรที่เรามองไม่เห็นด้วยซ??
‪พวกคุณควรได้เจออะไรดีกว่านี้
‪มีอะไรที่ผมทำได้มั้ย
‪ใครก็ตามที่คุณอยากเห็นหรือคุยด้วย ผม...
‪ผมรู้ว่ามันไม่ใช่ของจริง แต่ถ้าคุณอยากคุยกับ...
‪- สมมุติว่าเป็นแม่คุณ... ‪- ถอยไป
‪- ผมขอโทษ ผมก็แค่... ‪- ไม่ๆๆ ถอยไป!
‪เอาละ กลับมาตรงนี้สิ ข้างกล้องจุลทรรศน์
‪นั่นไง!
‪คุณเห็นมันมั้ย
‪ฉันรู้ว่าฉันทำตัวน่ารำคาญ
‪ยิ่งกว่าน่ารำคาญอีก ‪แล้วฉันก็แค่อยากให้คุณรู้ว่??
‪ถ้านี่คือการขอโทษของคุณ ‪เราไม่มีเวลามากนักหรอกน??
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันด้วย
‪ฉันขอโทษ
‪เดี๋ยว เบอร์นี่มีข่าวจะมาบอก
‪เดี๋ยว อย่าเพิ่ง! ผมมีวิธีรักษา!
‪- อะไรนะ วิธีรักษาเหรอ ‪- ไวรัสนั่นมีปฏิกิริยาอ่อนไห
‪- เบอร์นี่ ‪- เออ พูดเลยๆ
‪ตัวผมที่คุณเห็นประกอบด้วยอะไรหลายอย่าง
‪รังสียูวี แสงที่ตามองเห็น และรังสีแกมมา
‪เราเชื่อว่าถ้าเราสาดรังสีแกมมา ‪ปริมาณมากพอใส่ยา??
‪มันจะขจัดสิ่งปนเปื้อนในยานและตัวเรา
‪เรื่องนั้นอาจได้ผลจริงๆ มั้ย
‪ถ้าแหล่งรังสีแกมมานั่นเข้มข้นพอ มันก็อาจได้ผล
‪- งั้นเราก็ขับยานเข้าใกล้ดาวซิริอุส ‪- แต่ซิริอุสไม?
‪- รังสีไม่มากพอ ‪- ไม่พอหรอก
‪แต่ดาวซิริอุส บี ดาวแคระขาวนั่น ‪เปล่งรังสีออกมาพอ
‪ทุกคนพร้อมนะ
‪พร้อม
‪เปิดห้องตรวจการณ์
‪ลดโล่แม่เหล็กไฟฟ้าลง
‪- วิลเลียม! ‪- นานอีกนิด ผมขอโทษ
‪เราต้องให้แน่ใจ
‪ฉันนึกว่าคุณอาจไม่โผล่มาแล้ว
‪เหรอ อืม ผมเป็นคนรักษาคำพูดน่ะ
‪บอกตรงๆ นะ ฉันแปลกใจที่คุณโทรมา ‪คือว่าคุณชนะนี่
‪ใช่ ชนะไม่มาก
‪ปรากฏว่าผมกับเพื่อนๆ ผม ‪ไม่ได้ฉลาดขนาดที่เราคิด
‪นั่นเป็นการเปิดหูเปิดตาเลย
‪ลูกบาศก์เก็บข้อมูล
‪ฉันควรทำอะไรกับเจ้านั่นล่ะ
‪คุณเป็นนักข่าวแรงชัดจัดเต็ม ‪ที่มีผู้ติดตาม 250 ล้าน
‪เอานี่ไป
‪เผยแพร่มันไปข้างนอกนั่น
‪ดูว่าพวกเขาจะคิดคำตอบออกมั้ย
‪ไม่มีร่องรอยไวรัส
‪ยานก็ปลอดเชื้อเหมือนกัน
‪มีอะไรเหรอ
‪รังสีแกมมาก็เหมือน...
‪รังสีทุกอย่างนั่นแหละ คือ...
‪มันอันตรายมาก ไม่ใช่แค่กับรูปแบบชีวิตต่างดาว
‪ผมเสียใจที่ต้องบอกเรื่องนี้กับคุณ ‪แต่คุณทุกคน...
‪- อะไรเหรอ ‪- คุณถูก...
‪เราทุกคนถูกทำให้เป็นหมัน
‪ขอโทษนะ คุณกำลังบอกว่า ‪ผมจะไม่ได้มีลูกเหรอ
‪ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องช็อก
‪สำหรับเราทุกคน
‪ถ้าพวกคุณคนไหนอยากคุยหรือต้องการอะไร...
‪ไอ้ภารกิจเวรระยำเอ๊ย
‪นี่
‪มันก็ยังดีกว่าระบบประสาทของเรา ‪ระเบิดออกมาจากสะ??
‪ฮาเวียร์
‪ทุกคนไปพบกันในห้องโซมาติกในอีกหนึ่งชั่วโมง
‪เราปลุกเขามาพบกับฝันร้ายของจริง
‪แต่จูเลียน...
‪เขารู้ว่ามันสำคัญ และเขา...
‪ต่อสู้เพื่อมันจนถึงที่สุด
‪อย่างสูญเปล่า
‪มันไม่สูญเปล่าหรอก เบอร์นี่
‪เขาคงยังอยู่กับเราตอนนี้ ‪ถ้าเขาไม่ได้ตามหาวิธีร??
‪ถ้าอย่างนั้นคุณก็จะไม่ได้พบวิธีรักษาที่แท้จริง ‪??
‪การเสียสละที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราแต่ละคน ‪ก็คือก??
‪ขอบคุณนะ
‪ทั้งสองคนดูแลกันด้วยนะ ตกลงมั้ย
‪ลูกทำอะไรอยู่น่ะ ลูกรัก
‪หนูก็แค่อยากจดจำทุกส่วนของแม่ไว้ค่ะ
‪ไว้สำหรับตอนที่แม่จากไปแล้ว
‪แม่จะกลับมาจ้ะ
‪เราจะได้อยู่ด้วยกันอีกเร็วๆ นี้แหละ ‪แม่สัญญา
‪โอเคนะ
‪แม่รักลูกมากๆ เลย
‪โอเคนะจ๊ะ
‪แม่รักลูก
‪หนูรักแม่ค่ะ
‪โอเค ไปก่อนนะ
‪(ยูเอสไอซี)
‪แกจะไม่เป็นไรหรอก
‪คงเหลือแต่ฉันสินะ
‪ผมจะคิดถึงคุณ นิโก
‪ผมหมายถึง...
‪ผมจะคิดถึงพวกคุณทุกคน
‪วิศวกรพวกนั้นตั้งโปรแกรมคุณ ‪ให้รู้สึกเหงาด้วยเห??
‪พวกเวรบ้านั่น
‪แต่นี่ไม่ใช่การตั้งโปรแกรมของผมหรอก
‪ลงมาใช้เวลาด้วยกันบ้างนะ
‪ฉันจะหลับสบายขึ้นถ้ารู้ว่า ‪คุณอยู่ข้างนอกนั่น คอ?
‪มันก็แค่ไม่กี่เดือน จริงมั้ย
‪อนุญาตให้เข้า
‪(ห้องโซมาติก ‪ทีมหนึ่ง)
‪ฉันพร้อมเมื่อคุณพร้อม
‪อย่าให้เรือดกัดล่ะ
‪ให้ตายสิ ฉันมาช่วยแล้ว
‪ออกัสต์ โอ๊ยตาย
‪มีอะไรบางอย่างอยู่บนยาน
‪ว่าไงนะ
‪ไล่ล่าเราอยู่
‪วิลเลียม
‪คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร