NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Może wam się wydawać, że wszystko do siebie pasuje.
Możecie myśleć, że go macie.
Ale się mylicie.
Zabrali oba nasze laptopy, plecak Claya.
I mój telefon.
Co w nim znajdą?
Wiadomości do Bryce'a.
Jakie?
Że...
Że chcę go zabić.
To było po wiecu.
Wróciłem do domu i byłem wściekły, to wszystko.
To tylko słowa.
Usunąłem je, ale...
Porozmawiam z Dennisem
i po szkole się z nim spotkamy.
Nikomu nie mów o tych wiadomościach.
Ani o niczym związanym ze sprawą. Ani ty.
Bryce coś ci zrobił? Czy on...
groził ci?
Powiedział ci coś wtedy na boisku?
Nie.
Więc skąd te wiadomości?
Nie tylko Clay nie miał dobrych odpowiedzi.
Mówię ci, że robili przeszukanie.
U Moneta.
Wczoraj byli u Claya i Justina,
a dziś rano przeszukiwali zaplecze U Moneta.
Szukali tego, co Justin mógł ukryć.
Jeśli byli U Moneta, mogą wrócić do warsztatu. Kwestia czasu.
Co możemy zrobić?
Sprzedać go.
- Sprzedam go i zdobędę kasę dla ojca. - Nie możesz tyle przelać.
- Zawiozę kasę. - Uspokój się.
- Nie mają powodu, by wracać. - Mają i to wiele!
Okłamałem Claya o spotkaniu z Bryce'em.
- Myślisz, że nie powie? - Czemu miałby?
Bo próbują go wsadzić za zabójstwo.
Nie musisz zmieniać wszystkiego, póki nic się nie dzieje.
A jeśli gliny spytają cię, gdzie byłem, gdy zginął Bryce?
Byłeś tu, spałeś obok mnie.
A jeśli poznają prawdę?
Są tajemnice, których nie można dłużej kryć.
Nie powiedziałam kilku rzeczy.
O Clayu?
O wszystkich.
Każdy ma coś do ukrycia.
Nie myślisz, że to Clay, co?
- Nie mogę rozmawiać o śledztwie. - Wiem, ale ciężko w to uwierzyć.
Macie dowody?
Stary!
- Przepraszam. - W porządku.
Clay to twój kumpel. Martwisz się.
Nie potrafię sobie wyobrazić, że mógł coś takiego zrobić.
On taki nie jest.
Nie wiemy, do czego ktoś jest zdolny.
Chyba tak.
Ty i Clay
spędziliście dużo czasu razem na meczu wiecowym?
Widziałem go na boisku. Podczas bójki. I tyle.
Przypomnij mi, co robiłeś po meczu, jak mama cię przywiozła.
Byłem z Jessicą.
Racja.
Z Jessicą.
To była krótka rozmowa.
Chciał zweryfikować, gdzie byłaś po wiecu.
Powiedziałem, że poszłaś prosto do łóżka.
Byłaś w łóżku, prawda?
Sam mnie otulałeś.
Dlaczego się tym martwisz?
Najwyraźniej Bryce wysłał ci wtedy wiadomość.
Tak, olałam ją. Chyba pisał do wielu osób z Liberty.
Sprawdzili telefon Claya Jensena. Znaleźli kilka waszych wiadomości.
Tak, dużo piszemy z Clayem,
a wtedy dużo się działo, więc pisaliśmy do siebie.
Stąd, z łóżka.
A co myślą?
Zrozumiałem, że próbują potwierdzić miejsce pobytu Claya tamtej nocy,
po meczu.
Może nie powinnaś już z nim pisać.
No dobra, chodźmy. Spóźnisz się do szkoły.
Okazało się, że Jessica miała się czym martwić.
Ale tak samo Monty,
który naprawdę czuł, że stawką jest jego życie.
Znów dzwoniła policja.
W jakiej sprawie?
W tej samej. Gdzie byłeś po wiecu.
- Co im powiedziałeś? - To samo.
Czy to prawda?
Tak! Oczywiście. Byłem u Charliego.
- Spałeś tam? - Tak. Wielu chłopaków tam spało.
Wielu!
Jeden telefon, jedno pytanie
i całe życie budowane na kłamstwach zaczyna się walić.
Mamo, to tylko farba.
Robiliśmy mural na historię. Miałam to wyprać.
Miałaś to na sobie na meczu.
Podczas tego wulgarnego zajścia na boisku.
- Skąd o tym wiesz? - Było o tym w gazecie w tamten weekend.
Teraz wiem, że tam byłaś.
Brałaś w tym udział.
- Nie. - Okłamałaś mnie.
Nie tylko mnie okłamałaś, ale zrobiłaś to przy moim pracodawcy.
- Spędziłaś czas z Bryce'em Walkerem. - Co? Co ty...
Wiem, że bielizna z jego pokoju była twoja.
Matka wie, kiedy córka otwiera się dla mężczyzny.
- Matka wie! - Mamo, proszę!
Z synem mojej szefowej? Pogubiłaś się!
- To nic takiego. - Rozumiesz,
że przez relacje z nim naraziłaś nasze życie w tym domu?
A kłamiąc policji, narażasz nasz pobyt w tym kraju.
- Rozumiesz to? - Mamo, proszę...
Nic nie musi się wydać.
Nora nie wie.
A Bryce obiecał, że nikomu nie powie.
- Masz pewność? - Tak!
Skąd?
Co wiesz o tym, co mu się stało?
Czego jeszcze nie mówisz?
Nic. Ja...
Bryce obiecał dochować tajemnicy,
a on nie kłamał.
Za to moja córka owszem.
Zajmę się praniem.
Pomogę ci, zanim pójdę.
Zjedz coś. Dokończę sama.
Dzień dobry.
Cholera, potrzebuję cię! Nie!
Co słychać?
W porządku, dziękuję.
Muszę lecieć.
Dokończ śniadanie.
Bryce, za moment będę robić jajka dla dziadka.
Chcesz?
Przegryzę coś małego. Dziękuję.
Znalazłam twoje rzeczy przy basenie.
- Gdybyś ich szukał. - Dziękuję.
I przepraszam. Chyba za dużo wypiłem.
Tak?
Właściwie...
Chyba muszę zrobić rachunek sumienia.
Gdy piję, robię głupoty,
których potem żałuję.
To nie moja sprawa.
Nie spóźnisz się?
Bryce, twoja mama prosiła, byś zajrzał do studia przed szkołą.
Jasne. W końcu je otworzyła.
Dziękuję.
Wydech.
Jest taka skupiona. Niesamowite.
Przepraszam.
Nie sądziłem, że dzieci też tu będą.
To dla nich bardzo dobre.
Joga uczy samokontroli,
pozwala na ujście emocji bez przywiązywania wagi.
Emocje to tylko informacje, by lepiej zrozumieć samych siebie.
Kiedyś to mogło być dla mnie pomocne.
Wtedy tego nie wiedziałam.
Nie chodziło mi...
Wygląda fajnie.
Może kiedyś przyprowadzę moje dzieci.
Twoje dzieci?
Nie wiem.
Chciałaś, żebym zajrzał.
Rano dzwonił dziekan z Hillcrest.
- Po co? - Wygląda na to, że poprawiłeś oceny.
Nawet lepiej.
Dostaniesz wyróżnienie.
Myślisz...
Sam nie wiem, miałem jakąś nadzieję,
że może wróciłbym do liceum Liberty
na semestr wiosenny.
- Ale tak dobrze ci idzie w Hillcrest. - Nienawidzą mnie tam.
No i...
naprawdę chcę jeszcze raz zagrać w baseball.
Rozumiem.
- Może być ciężko. - Wiem.
Nie uda się.
Pomyślałem, że może... mógłbym wszystko naprawić.
Powinienem już lecieć.
Muszę pilnować ocen.
Gratuluję otwarcia.
- Pięknie jest. - Dziękuję.
Pani Walker zadzwoniła kilka dni przed wiecem.
To zapoczątkowało serię zdarzeń, która prowadziła do zabójstwa.
Dzień dobry, szeryfie.
Tak?
I co pan znalazł?
Kiedy wysłał te wiadomości?
Rozumiem.
Co dalej?
Bo wszystko ma znaczenie.
Chcą cię dorwać.
- Może. - Mówiłeś,
że skoro Bryce wiedział, co zrobił Monty, policja mogłaby ścigać jego.
Wiem, co mówiłem, ale...
Nie martw się tym.
Czy jeśli opowiem moją historię, to pomoże?
Nie, jeśli nie pomoże tobie.
Jeśli będziesz zeznawać pod przysięgą,
- będziesz musiał powiedzieć... - Nie powiem.
Obiecuję.
Ale...
Może mnie nie być w pobliżu.
Zastanów się, czy chcesz porozmawiać z kimś innym.
Jessica może cię zrozumieć.
A ciebie może nie być.
Tak.
Nie wierzę, że to Clay Jensen. To spoko gość.
To mały dupek.
Tak, ale nie zabiłby nikogo.
Gliny myślą inaczej.
Co mogą na niego mieć?
Gliny myślą, że Bryce zginął kilka godzin po meczu.
Nikt nie potwierdzi, gdzie był Clay.
Dobrze, że piłem wtedy u Charliego.
Tak. Dokładnie.
A ty gdzie byłeś?
- Z przyjacielem. - Z kim?
Nie twój zasrany interes.
Jak powiedział Alex,
nikt nie jest czysty.
Gliny nie będą z nami znowu gadać, prawda?
Po co by mieli?
Chyba robi się ważne,
- kto gdzie był po meczu. - I dobrze. Nas to nie dotyczy.
Jasne.
Oczywiście.
Nie rozmawiałeś z Bryce'em?
Tamtej nocy po meczu?
Mówiłem, że nie.
Jasne, wiem.
Daj już spokój. Wszystko gra.
Po tym, co było na wiecu, miało być spokojniej.
Nie przypominam sobie.
Miałaś powstrzymać protest albo wziąć odpowiedzialność.
Więc chyba jestem odpowiedzialna.
Rozmawiałem dziś z kuratorem. Zdecydowaliśmy,
że zwołamy jutro zebranie.
Oprócz uczniów udział weźmie drużyna futbolowa i trenerzy z Hillcrest.
Przeprosisz publicznie.
Ja?
- Albo? - Albo przestaniesz być przewodniczącą.
W najlepszym interesie samorządu szkolnego.
Wszystko robię w jego najlepszym interesie.
Panno Davis,
myślisz, że to, co robisz, działa?
Uczniowie czują się lepiej?
Tak. Ludzie o tym rozmawiają.
A poza tym?
Przeproś i żyj dalej.
Nie pora, by przyciągać teraz uwagę.
Jessica miała dobre intencje,
ale wiecie, co mówią o brukowaniu piekła.
Wybrano mnie, bo obiecałam, że rozprawię się ze sportowcami.
Odwołanie meczu da jasny komunikat.
Wiem, czego chcesz.
Sekretarka zapisała 47 wiadomości głosowych
od twoich wyborców i pokazała internetową petycję.
Wiec to tradycja.
- Wszystko pan ignoruje! - Wiec to tradycja
i nie przyczynia się do napaści seksualnych.
A jeśli odwołam mecz,
nikt nie odbierze tego tak, jak byś chciała.
Petycję podpisała ponad jedna trzecia uczniów.
Wszyscy wiedzieli o twoim związku z Bryce'em Walkerem?
Nie mam...
Nie chodzi o Bryce'a.
A jeśli powiem, że rano dzwoniła jego matka
z prośbą o przyjęcie go na semestr wiosenny?
Co?
Pozwoli mu pan wrócić?
To była tylko prośba, ale...
Zgwałcił mnie.
I jeśli wróci,
zrobimy wszystko, by cię chronić.
A co z bezpieczeństwem innych dziewczyn?
- To nasza główna obawa. - Nieprawda.
Gdyby tak było, dawno temu zlikwidowałby pan sport.
Wszystko olał.
- Dno. - Dość marnowania czasu.
Zróbmy coś wielkiego.
Jasne.
Mecz za dwa dni.
Musimy tam przekazać wiadomość.
Plakaty na meczu?
Pieprzyć plakaty!
Coś więcej.
Musimy pokazać, że mamy dość bycia cichymi ofiarami.
Zobaczą naszą złość, czy im się to podoba, czy nie.
Tak!
Staniemy przed zawodnikami?
Przed całym światem.
Tak!
Uwielbiam, gdy masz ikrę!
Dlatego cię wybraliśmy!
Przyjdziesz zobaczyć jak gram?
Dlaczego ciągle chcesz gadać?
Poważnie.
To by wiele dla mnie znaczyło. Przyjdziesz?
Co?
Będę na meczu. Ale nie przyjdę go oglądać.
- Więc po co? - Nie mogę powiedzieć.
Chcecie wysadzić mecz w powietrze?
Nie zamierzacie tego zrobić?
Nie, ale mamy plan. Nie mogę o tym mówić.
- Dlaczego? - Posłuchaj.
Chodzi o coś więcej niż o mnie.
Musisz to uszanować.
Dlaczego zamknęłaś drzwi? Co tu robimy?
- Nie ukrywamy się już. - Myślałam o mojej działalności,
przez co przechodzili ludzie i przez co przechodziłeś ty.
Bolan dał mi ultimatum i...
Chyba uważam, że ma rację.
To zły moment, żebym zwracała na siebie uwagę.
Dlaczego?
Powiedziałam Ani, że po wiecu byliśmy razem.
Robiła się podejrzliwa i chciałam cię chronić.
- Nie prosiłem o to. - Wiem.
Spanikowałam.
Byłam wtedy w domu i tak powiedział glinom mój tata,
dlatego nie mogę mieć żadnych kłopotów.
Jeśli zaczną mnie sprawdzać, zaczną zadawać pytania,
to może się źle dla ciebie skończyć.
Musisz mieć alibi.
Nie rozumiem. Dlaczego skłamałaś Ani?
Dlaczego mi teraz mówisz?
Bo dużo się dzieje. Nie widzisz?
Próbuję ci pomóc.
Jasne.
Rozumiem.
Pewnie próbuje cię chronić.
Ale zmienia swoją wersję. Mówi, że była w łóżku,
a ja miałem pięć nieodebranych połączeń od niej.
- Zostawiła wiadomości? - Tak.
Zwykłe „Oddzwoń", ale nie...
„Zakradnij się przez okno". Raczej „Oddzwoń. Potrzebuję czegoś".
Czy gliny pytały cię, gdzie wtedy byłeś?
Tak jakby.
Powiedziałem, że byłem w domu.
Może powiemy, że byliśmy razem?
Ktoś cię wtedy widział?
Tylko diler.
Więc jeśli skłamiemy,
a potem gliny go zgarną, nasza wersja padnie.
Powiedz wszystko policji.
O mnie i Brysie, dlaczego pisałeś to, co pisałeś.
Nie zrobię tego.
Moja mama już wszystko wie.
- Może zawsze wiedziała. - Tak?
- Co powiedziała? - Dużo.
A potem nic.
Napisałaś, że chcesz pomóc, tylko dlatego, że twoja mama wie?
Nie, bo ci wierzę.
Jesteś w niebezpieczeństwie i powinieneś powiedzieć policji
wszystko, co wiesz o wszystkich. O mnie też.
Nie. Nie zniszczę ludzi, których kocham, skoro nic nie zrobili.
Skąd to wiesz?
Jessica powiedziała, że była z Justinem w noc wiecu?
Tak. A co?
Justin mówi, że to nieprawda.
Był sam, brał narkotyki.
Wierzysz mu?
To mu bardzo miesza, więc nie wiem, po co by kłamał.
A Jessica?
Jessica nie była na mnie zła, bo ją zostawiłam na wiecu.
Była na mnie zła, bo... Bryce kazał mi wyjść i wyszłam.
- Rozmawiałaś z nią o tym? - Jeszcze nie.
Widząc, przez co przechodzi Clay, pomyślałam...
„Zadziwiająco łatwo sprawić, by niewinny wydał się winny".
Nie wyglądał na niewinnego.
Dziwi się pan?
Zebraliśmy wszystko, co ma policja.
Musimy wiedzieć to, co oni.
Po tym, jak wysłałeś wiadomości do Bryce'a,
zadzwoniła do ciebie pani Baker.
- Nie odebrałeś. - Jechałem.
Zostawiła wiadomość. Policja ją znajdzie.
Była pijana.
Była na grobie Hannah, pijana i smutna.
Mówiła o Brysie?
Tak.
Ona...
chciała jego śmierci.
- Nie sprawdzają? - Zakładam, że to zrobili.
I może nadal robią, ale...
powiesz coś, co rzuci mocne podejrzenia na Olivię Baker?
Nie.
Wiesz, jak działają wieże telefoniczne?
- Tak. - Dobrze.
Wiesz, że gdy korzystasz z komórki,
ta łączy się z najbliższą wieżą, dla najlepszego sygnału?
Tak.
Ta wieża przekazała sygnał, gdy pisałeś do Bryce'a, a to jej zasięg.
To dom Bryce'a Walkera.
Byłeś u niego w domu?
Nie odebrałeś telefonu od pani Baker.
Wieża, która przekazała sygnał, obejmuje teren wzdłuż nabrzeża.
Po co tam byłeś?
- Jeździłem bez celu. - Tak mówiłeś.
Ale to miejsce, w zasięgu tej wieży...
Tu znaleziono ciało Bryce'a.
To bez sensu.
Musimy znaleźć sens.
Bo zakładam, że prokurator już go znalazł.
Pierwszy raz to widzę.
Nie biorę.
Przeszedłem każdy test.
Mówi prawdę. Jest czysty.
- Dobra. Więc to Claya? - Nie.
Nie, to niemożliwe.
Znaleźliśmy to w komodzie między waszymi łóżkami.
Albo ty to schowałeś, albo Clay.
Czyli kto?
Może to dla kumpla.
Którego?
Ale mam kolejne pytanie...
jak zachowuje się winny?
A jak niewinny?
Stary, miało być lekko.
Było!
Alex! Co ty wyprawiasz?
Ćwiczę, tato.
- Złaź stamtąd. - Za chwilę!
Nie za chwilę!
Natychmiast! Przestań! Co mówiłem? Chodź.
Mówiłem, za chwilę!
- Mówił, że wszystko gra. - Co ty robisz?
Przestań!
- Puść! - Przestań.
- Przestań! - Nienawidzę cię!
Uspokój się.
Uspokój się!
Co ty sobie myślisz?
Jeden zły cios i nie będziesz chodzić. Nie będziesz mówić. Tego chcesz?
Może.
Nie myślisz tak.
Przepraszam. Naprawdę.
W porządku.
Chodźmy do domu.
Przepraszam.
Chodźmy.
Idziesz na ŁP? Tylko się spakuję.
Po to cię szukałam.
Nie przychodź dziś.
Będę dziś wszystkich wkurzać.
Znowu?
Bolan kazał mi przeprosić.
Przy całej radzie i Hillcrest.
- Żartujesz? - Niestety nie.
Casey i reszta się wkurzą, gdy im powiem,
a wiem, że chodzisz tam tylko dla mnie.
I to wiele dla mnie znaczy,
- ale teraz jestem na dnie... - Nieprawda!
Uroczy jesteś.
Ostatecznie nic nie zmieniłam.
Zmieniłaś dużo.
Zmieniłaś mnie.
Tak?
Stałeś się sprzymierzeńcem. To chyba coś znaczy.
Ja...
Jestem nie tylko sprzymierzeńcem.
Co?
Jak to?
Chodzi o to...
Pamiętasz zeszłe lato w kinie?
Spytałaś mnie, dlaczego...
Dlaczego zrobiłem to na balu.
Tak.
Mogę...
Mogę ci coś pokazać?
Jasne.
A potem rzucili mnie na podłogę
i zostawili w wodzie z toalety i w mojej krwi.
I tyle.
To było najgorsze. Ale...
Ale czuję, jakbym cierpiał,
krwawił
od kiedy skończyłem 12 lat.
Czuję się odrzucony.
Nie samotny, ale odrzucony.
Jakbym był niczym.
Nikim.
A moje życie nie ma sensu.
Nie sądzę, że kiedyś będzie inaczej.
Ta szkoła nigdy się nie zmieni.
Przepraszam, że tyle we mnie gniewu.
Nie urodziłem się taki.
Wszystkich, których kocham,
przepraszam za to wszystko.
Mamo i tato,
byliście wspaniałymi rodzicami.
Naprawdę.
Staraliście się.
Przepraszam.
Alex...
dziękuję, że jako jedyny byłeś dla mnie miły.
Pozostali niech wiedzą,
że zrobiłem, co musiałem.
I tyle.
Przepraszam.
Żegnajcie.
Tak mi przykro.
Przykro mi, że cię to spotkało i...
przykro mi, że nie wiedziałam.
W porządku.
Skąd miałaś wiedzieć?
Ten chłopak...
Już nim nie jesteś.
Widzisz to, prawda?
Tak.
Tak, już mi lepiej.
Jak tobie.
Tak, jak mnie.
Powinnam była coś zauważyć.
Może u chłopaków jest inaczej.
Może.
Powiedziałeś komuś?
Clayowi.
Może powiem dr Singh.
Jest dość dobra w tym, co robi.
Zgadza się.
Powinieneś.
Powiedziałem...
Bryce'owi.
Co?
Dlaczego?
Na początku myślałem, że kazał...
Monty'emu to zrobić.
Ale potem
chciał pomóc.
Co tu robisz?
Przyszedłem pogadać.
Zgadłem, że będziesz w sali kroniki.
Przepraszam.
Za motel. Ja...
Stary, w porządku.
Ale dlatego przyszedłem.
Powiedziałeś, że Monty coś ci zrobił i chciał zrzucić winę na mnie.
To nic.
- Naprawdę to nic. - Prawie mnie zastrzeliłeś.
Jestem pewien, że to nie było nic.
To miało coś wspólnego z balem?
Z...
- Z tym, co chciałeś wtedy zrobić? - Ja nie...
Chcę o tym zapomnieć.
Posłuchaj...
Może ciężko w to uwierzyć, ale...
jestem z tobą.
Chcę naprawić to, co zrobiłem źle. Jedną z takich spraw jest Monty.
Nie mogę...
z tobą o tym rozmawiać.
Mogę ci coś pokazać.
Zrobiłem, co musiałem.
I tyle.
Przepraszam.
Żegnajcie.
Muszę coś zrobić.
Proszę, nic nie mów.
Monty'emu ani nikomu.
To tylko pogorszy sprawę.
Bo musisz z nim chodzić do szkoły.
Tak.
Jasne.
Jak się z tym czujesz?
Już mi lepiej. Ale...
zawsze gdy go widzę,
część mnie...
wraca do tamtej chwili.
Na początku
tylko o tym mogłem myśleć.
Ciągle odtwarzałem to w głowie.
Teraz mogę myśleć o czymś innym.
Ale jeśli mam chwilę na zastanowienie,
wspomnienia...
zawsze tam są.
Czekają.
- Musimy powiedzieć policji. - Nie!
Nie.
Proszę.
- Nie każ mi komuś mówić. - Dobrze.
Rozumiem.
A gdybym mógł sprawić, że nie będziesz się już bać?
Nie usunę twoich wspomnień.
I nie pozbędę się Monty'ego.
Ale myślę, że mogę ci ułatwić życie.
Że już nie będziesz się musiał go bać.
Tyler, mówi Bryce. Walker.
To, o czym rozmawialiśmy... Zająłem się tym.
Wszystko gra.
Trzymaj się, stary.
A jeśli powiedział Monty'emu?
I Monty mu coś zrobił?
Nie wiemy, czy tak było.
Ale muszą go sprawdzić.
To pomoże prawnikom Claya.
Będą mieć alternatywną wersję wydarzeń. Sprawdzą to.
Jesteś gotów powiedzieć policji?
Nie wiem.
Opowiesz swoją historię tylko wtedy, gdy będziesz gotów.
Dobrze?
A gdy będziesz gotów, będę przy tobie.
Zawsze.
Dobrze.
Mówicie, że Clay dziwnie się zachowywał.
Nie on jedyny.
Hej, stary. Co tam?
Hej. Jest tu Alex?
Nie. Chyba był wcześniej, ale nie widziałem go. Dopiero przyszedłem.
- Myślałem, że może ćwiczy. - Nie.
Nie idziesz na trening?
Nie, mam dość stania i patrzenia.
Możesz poćwiczyć, na czym chcesz.
Dzięki.
Dziwna sprawa...
z...
z Clayem.
Racja.
Mówił ci coś o tym?
Nie gadaliśmy ostatnio.
My też nie.
Nie, żebyśmy kiedyś rozmawiali.
Nie wierzysz, że to zrobił, prawda?
Nie. W głębi serca wiem...
że nie mógłby.
Tak.
Też tak czuję.
Ale dzięki.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Wszystko gra?
Nie sądzę.
Nie sądzę, że wszystko gra.
Jakoś to przetrwamy.
Wyszukiwania.
Co?
Dennis próbuje dogonić policję. Sprawdził historię wyszukiwania.
Cholera!
Naprawdę mroczne sprawy.
Nikomu tego nie mówiłem. Piszę fan fiction.
Czasami trzeba zabić postać.
Dlaczego im nie powiesz?
Pasuję do miejsca zbrodni.
- Nikt nie powie, że tam nie byłem. - Powiem, że byłem z tobą.
- Dojdą do prawdy. - Nie.
Kurwa!
- A ty czego, kurwa? - Co z tobą?
O co ci chodzi?
Co z tobą?
Dlaczego krzywdzisz ludzi?
- Chodzi o futbol? - Nie, o ciebie.
Dlaczego jesteś okrutny?
Nie jestem.
Jesteś poważnie popierdolony
i naprawdę chciałabym wiedzieć dlaczego.
Miałem złe dzieciństwo.
Może to częściowo to. Ale co jeszcze?
A może zawsze taki byłeś?
Co jest, kurwa?
- Czego chcesz? - Zrozumieć.
- Ale chyba się nie uda. - Zwariowałaś.
Tak.
I powinieneś się tego bać.
Szatnia jest idealna,
bo jeśli zetrzemy się z palantami w ich świętym...
Czego?
Nie przyszłam prosić o moje miejsce, chcę tylko, żebyście mnie wysłuchały.
Macie rację, że ważne jest, by zrobić zamieszanie, hałas.
Ale sama nie wiem.
Czasem martwię się, że im głośniej jesteśmy,
tym trudniej innym choćby się odezwać.
By opowiedzieć swoją historię. A to o to chodzi, prawda?
Ludzie muszą nauczyć się mówić, zanim zaczną krzyczeć.
Dobra.
Do czego zmierzasz?
Potrzebuję pomocy.
Was wszystkich.
Dobra, kto trzyma baner?
- Mam. - Świetnie.
Farba?
Tutaj.
Świetnie. Schowajcie dobrze, jak wyjdziemy, jasne?
Megafon?
Nie wiem, gdzie jest.
To będzie największa pobudka, jaką Liberty widziało.
Faza pierwsza, ruszamy!
Tak!
Podasz czarny mazak?
Zapomniałam ręczników z auta. Zaraz wracam.
Potrzebuję czarnego. Ma ktoś czarnego markera?
Tędy, panowie. Szatnia i szafki dla gości są tam.
Jak, kurwa, śmiesz?
- Chcę ci coś dać. - Nie chcę nic od ciebie.
- Idę. - Zaczekaj.
Zaczekaj, to nie tak, jak myślisz.
A co myślę?
Chcę ci tylko coś dać.
- Więc daj. - Chcę wyjaśnić, co to.
- Skąd się to wzięło. - Byle dzisiaj, panie Walker.
Możemy spotkać się przed szatnią za dziesięć minut?
Żeby cała szkoła widziała?
Nie. Nie powinniśmy nawet tu rozmawiać.
Dobrze.
Może po meczu spotkamy się na molo Navy?
Tam, gdzie kiedyś piliśmy.
Spotkać się z tobą na osobności w środku nocy?
Na molo Navy na środku rzeki?
Tak, rozumiem.
Słuchaj, przyjdź albo nie.
Możesz wziąć kogoś ze sobą.
Chcę ci coś dać.
Tak czy inaczej będę na molo Navy.
Mam nadzieję, że ty też.
Co jest?
Co tam, stary?
- Dacie radę. - Bryce, co słychać?
Muszę pogadać chwilę z Montym.
Wszystko gra?
- Nie, więc powinieneś iść. - Nie, może zostać.
Cokolwiek chcesz powiedzieć, możesz przy nim.
Dobrze.
Chcę pogadać o Tylerze i o tym, jak go zgwałciłeś w łazience.
Tak powiedział?
Bzdura. Nie zgwałciłem go.
Nie napastowałeś go kijem od szczotki?
Tak, ale to był żart.
Wepchnąłeś mu kij w tyłek i doprowadziłeś do krwawienia.
Wyjaśnij ten żart.
To były otrzęsiny.
Nie, to był gwałt.
Chcesz mnie uczyć o gwałcie?
Czyli o tym, co zrobiłeś wielu laskom w szkole?
Nie, nie zamierzam cię uczyć.
Powiem jedno.
Masz się trzymać z dala od Tylera.
Nie dotkniesz go. Nie spojrzysz na niego. Nic.
Masz z nim zajęcia? Zmień grupę.
Mijasz go na korytarzu? Zmień trasę.
Będę go pytać, jak sobie radzi.
Jeśli usłyszę cokolwiek o tobie,
jeśli usłyszę, że choć spojrzałeś na niego,
gliny dowiedzą się o aucie Tony'ego,
o broni, którą dałeś Aleksowi,
o tym, jak próbowałeś zabić Claya,
o wszystkim.
Co jest, kurwa? Jesteśmy braćmi.
Czemu to robisz?
Powodzenia na meczu, bracie.
LIBERTY TIGERS GOŚCIE
Do połowy było sporo przepychanek na boisku,
ale to nic w porównaniu z planem Jessiki.
To miało wszystko zmienić. Dla wszystkich.
To koniec pierwszej połowy, przechodzimy do drugiej!
Liceum Liberty prowadzi 14-10.
Zuch chłopak!
Dalej!
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Weź swoją sukę z boiska.
Monty, zamknij ryj i wyluzuj.
Sportowcy to prześladowcy!
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Za zimno, żeby były nagie.
Poważnie? O tym teraz myślisz?
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Ani, zejdź z boiska. Zaraz będzie źle.
Co?
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Cholera!
Jess. Wezwali policję.
To nie wtargnięcie.
Ale to zaboli.
Już boli. Pytaj swojego kumpla Bryce'a!
Idź!
Przestań!
Złaźcie z boiska!
- Kultura gwałtu musi zniknąć! - Fajny tyłek!
- I cycki! - Wal się!
Co jest...
Co jest, kurwa?
Stój!
Tego trzeba, byście nas zauważyli?
Więc przyjrzyjcie się dobrze, bo nigdzie nie idziemy!
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Pokazaliśmy dziś.
Sama nie wiem.
Dobra, słuchajcie. Koniec gry.
Możecie wyjść, jak odbierze was prawny opiekun.
Podpisujecie się u mnie.
Każda kolejna bójka skończy się aresztowaniem.
To moja mama. Muszę lecieć.
Pa. Do zobaczenia.
Uważaj na siebie.
- Cześć wszystkim. - Cześć.
No dalej, Justin.
Zanim bójka się skończyła,
przesądzone były losy przynajmniej trzech osób.
Do reszty zaraz dojdę.
Na początek, Jessica.
Powiedziałaś, że po meczu wyszłaś z Justinem.
Clay mówi, że byłaś sama w domu.
Poszłam do domu i poszłam spać.
Spytaj mojego tatę, okrył mnie.
Czemu wcześniej kłamałaś?
Chciałam chronić mojego chłopaka.
Justin tego nie zrobił,
a nie miał nikogo, kto by go krył.
I bo to nie twoja sprawa.
Jednak moja.
Bo Clay to mój przyjaciel i ma kłopoty.
To też mój przyjaciel.
- Może wszyscy mamy kłopoty. - Czemu tak mówisz?
Gdzie wtedy byłaś?
W domu, w łóżku, ale nikt mnie nie utulił.
- Byłaś kiedyś w sądzie? - Nie.
Ktoś za to odpowie.
Są spore szanse, że zgarną wszystkich.
Obie z Jessicą miałyście alibi?
Najwyraźniej.
A Clay nie.
Prawda była taka, że żadne alibi nie było całkowicie pewne.
Masz jaja, prosząc o spotkanie.
Czego, kurwa, chcesz?
Chcę zawrzeć układ.
Będę handlować,
jak długo zechcesz.
W zamian...
zrobisz coś dla mnie.
- Pomóż mi. - Jeśli gliny cię tu zobaczą...
Przepraszam. Nie mogłem poprosić nikogo innego.
Jeśli tak, to naprawdę nie chcę wiedzieć.
Proszę, wysłuchaj mnie.
Proszę.
Co?
Musisz pomóc mi zniknąć.
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Liliana Reguła