‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ถึงตอนนี้คุณอาจคิดว่า ‪คุณปะติดปะต่อทุกอย่างได้แ??
‪คุณอาจคิดว่าคุณได้ตัวคนร้ายแล้ว
‪แต่คุณคิดผิด
‪พวกเขาเอาแล็ปท็อปของพวกเราไป ‪กระเป๋าเป้ของเคลย์
‪และโทรศัพท์ผม
‪แล้วมีอะไรที่เขาจะเจอในโทรศัพท์ลูกไหม
‪ข้อความที่เขียนถึงไบรซ์
‪ว่า
‪ว่า...
‪ว่าผมอยากฆ่าเขา
‪หลังจากงานคืนสู่เหย้าและทุกอย่าง
‪ผมกลับมาบ้าน นั่งตรงนี้ ‪แล้วผมก็โกรธ แค่นั้นเลย
‪มันเป็นแค่ถ้อยคำ
‪และผมลบมันทิ้งแล้ว แต่...
‪แม่จะคุยกับเดนนิสเช้านี้
‪และเราทุกคน ‪จะนั่งคุยกับเขาหลังเลิกเรียน
‪และลูกอย่าบอกใครเรื่องข้อความนั้น
‪หรืออะไรก็ตามที่เกี่ยวกับคดี ‪ทั้งคู่เลยนะ
‪เคลย์
‪ไบรซ์ทำอะไรลูกรึเปล่า เขา...
‪ขู่ลูกรึเปล่า
‪เขาพูดอะไรกับลูกในสนามคืนนั้นรึเปล่า
‪เปล่าครับ
‪งั้นส่งข้อความทำไม
‪เคลย์ไม่ใช่คนเดียว ‪ที่ไม่มีคำตอบที่ดี
‪จะบอกให้นะ ตำรวจค้นทุกอย่าง
‪ที่ร้านโมเนต์
‪พวกเขาบุกไปบ้านเคลย์กับจัสตินเมื่อคืน
‪และเมื่อเช้า พวกเขาอยู่หลังร้านโมเนต์ ‪ค้นจนละเอี?
‪พวกเขาก็แค่ค้นหาทุกอย่าง ‪ที่จัสตินอาจเก็บไว้ที่??
‪ถ้าพวกเขาบุกโมเนต์ พวกเขาก็อาจกลับมาที่อู่ ‪เมื่อ?
‪แต่เราจะทำอะไรได้
‪ฉันขายได้
‪ฉันขายแลกเงิน ‪และส่งเงินไปให้พ่อฉันได้
‪นายโอนเงินเยอะขนาดนั้นไม่ได้
‪- ฉันจะขับรถไปที่นั่น ‪- โทนี่ ใจเย็นนะ
‪- พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะตรวจสอบนายอีก ‪- พวกเขามีทุ?
‪ฉันโกหกเคลย์เรื่องที่เจอไบรซ์อีก ‪นายไม่คิดว่าเข??
‪ฉันไม่เห็นเหตุผลที่เขาจะบอก
‪เพราะพวกเขาพยายาม ‪ใส่ร้ายเคลย์ว่าฆ่าคนไงอยู่ไง
‪นายไม่จำเป็นต้องทำลายชีวิตตัวเองทั้งหมด ‪ในตอนที??
‪แล้วถ้าตำรวจถามฉันว่าฉันอยู่ไหน ‪ในคืนที่ไบรซ์ถู??
‪นายอยู่ที่นี่ นอนหลับอยู่ข้างฉัน
‪ถ้าพวกเขารู้ความจริงล่ะ
‪และมีความลับ ‪ที่เก็บไว้ต่อไปไม่ได้แล้ว
‪มีบางเรื่องที่ฉันไม่เคยบอกคุณ
‪เกี่ยวกับเคลย์เหรอ
‪เกี่ยวกับทุกคนค่ะ
‪ทุกคนมีเรื่องต้องปิดบัง
‪พ่อไม่ได้คิดว่าเคลย์ทำจริงๆ ใช่ไหมครับ
‪พูดถึงเรื่องที่อยู่ระหว่าง ‪การสอบสวนไม่ได้น่ะ พว?
‪ครับ มันแค่เหลือเชื่อ
‪มีหลักฐานรึเปล่าครับ
‪พวก
‪- ขอโทษครับ ‪- ไม่เป็นไร
‪เคลย์เป็นเพื่อนที่ดี ‪ลูกต้องกังวลอยู่แล้ว
‪ครับ ผมแค่นึกไม่ออก ‪ว่าเขาทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง
‪มันไม่เหมือนตัวเขาเลย
‪เราไม่รู้หรอกว่าคนเราทำอะไรได้บ้าง
‪คงงั้นมั้งครับ
‪แล้วแกกับเคลย์
‪พวกแกอยู่ด้วยกันเยอะไหม ‪ตอนแข่งฟุตบอลคืนสู่เหย้??
‪ผมเห็นเขาในสนาม ตอนมีเรื่อง ‪แค่นั้นเลยครับ
‪หลังจบเกม แกไปทำอะไรแล้วนะ
‪หลังจากแม่รับแกกลับบ้าน
‪ผมไปหาเจสสิกาครับ
‪จริงสิ
‪ใช่ เจสสิกา
‪เขาโทรมาคุยสั้นๆ
‪ส่วนใหญ่เขาอยากให้พ่อยืนยัน ‪ว่าลูกอยู่ไหนในคืนค??
‪พ่อบอกว่าหลังจากไปรับลูกมา ‪ลูกก็ตรงเข้านอนเลย
‪ลูกอยู่บนเตียงที่บ้าน ถูกไหม
‪พ่อส่งหนูเข้านอนเองนะ
‪แต่พ่อจะกังวลเรื่องนี้ไปทำไมคะ
‪ดูเหมือนว่าคืนนั้น ‪ไบรซ์จะส่งข้อความหาลูกใช่ไหม
‪ค่ะ แต่หนูไม่สน ‪หนูว่าเขาคงส่งหาเด็กลิเบอร์ตี้หล?
‪ตำรวจตรวจสอบมือถือของเคลย์แล้ว
‪เจอข้อความระหว่างลูกกับเคลย์ ‪หลายข้อความในคืนนั??
‪ใช่ค่ะ หนูกับเคลย์เขียนถึงกันเยอะมาก
‪และคืนนั้นมันบ้ามากนะ ‪เราต้องเขียนถึงกันอยู่แล้??
‪จากตรงนี้เลย บนเตียงหนู
‪ทำไมคะ พวกเขาคิดอะไร
‪จากที่พ่อเข้าใจนะ
‪พวกเขาแค่พยายามรวบรวมข้อมูล ‪ว่าคืนนั้นเคลย์อยู่??
‪หลังการแข่งฟุตบอล
‪บางทีลูกไม่ควร ‪ส่งข้อความหาเขาเยอะ ๆแล้วนะ
‪เอาละ คู่หู ไปกันเถอะ ‪เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย
‪เจสสิกามีเหตุผลที่ดีที่จะกังวล ‪ว่าความจะแตก
‪แต่มอนตี้ก็เช่นกัน
‪ที่รู้สึกจริงๆ ว่าชีวิตของเขา ‪แขวนอยู่บนเส้นด้าย
‪ตำรวจโทรมาอีกแล้ว
‪เรื่องอะไร
‪เรื่องเดิม ‪แกอยู่ไหนในคืนคืนสู่เหย้า
‪- แล้วพ่อบอกพวกเขาว่าไง ‪- เหมือนเดิม
‪มันคือความจริงรึเปล่า
‪จริงครับ จริงแท้แน่นอน ‪ผมอยู่บ้านชาร์ลี
‪- แกนอนที่นั่นเหรอ ‪- ใช่ครับ ผู้ชายนอนกันหลายคนเลย
‪ผู้ชายหลายคน
‪โทรหนึ่งครั้ง หนึ่งคำถาม
‪แล้วทั้งชีวิตที่คุณสร้างขึ้นจากเรื่องโกหก
‪ก็เริ่มพังทลายรอบตัวคุณ
‪แม่คะ มันก็แค่สี
‪เราทำจิตรกรรมฝาผนังวิชาประวัติศาสตร์ ‪หนูว่าจะเอ??
‪แกใส่เสื้อตัวนี้ ‪ในคืนที่แข่งฟุตบอลคืนสู่เหย้า
‪คืนที่มีการแสดงต่ำช้านั่นในสนาม
‪แม่รู้ได้ไงคะ
‪มันเป็นพาดหัวข่าวในสุดสัปดาห์นั้น
‪ตอนนี้แม่รู้แล้วว่าแกอยู่ที่นั่น
‪มีส่วนเกี่ยวข้องเต็มๆ
‪- หนูเปล่านะ ‪- แกโกหกแม่
‪แกไม่ได้โกหกแม่อย่างเดียวนะ
‪แกทำให้แม่เป็นคนโกหก ‪ต่อหน้าเจ้านายแม่ด้วย
‪แกไปที่นั่นเพื่ออยู่กับไบรซ์ วอล์คเกอร์
‪อะไรกันเนี่ย...
‪แม่รู้ว่ากางเกงในที่อยู่ในห้องเขา ‪เป็นของแก
‪คนเป็นแม่รู้ ‪เวลาที่ลูกสาวเปิดใจให้ผู้ชาย
‪- คนเป็นแม่รู้ ‪- แม่ ได้โปรด
‪ลูกชายเจ้านายแม่เนี่ยนะ ‪แกบ้าไปแล้ว
‪- มันไม่ใช่อะไรแบบนั้นเลย ‪- แกเข้าใจไหม
‪ว่าการมีความสัมพันธ์กับเขา
‪แกทำให้ชีวิตเราในบ้านหลังนี้ ‪ตกอยู่ในอันตราย
‪และการโกหกตำรวจ
‪แกทำให้การอยู่ในประเทศนี้ของเรา ‪ตกอยู่ในอันตาย
‪- อาโมโรวัต แกเข้าใจไหม ‪- แม่ ฟังนะ...
‪ไม่เห็นต้องบอกเรื่องพวกนี้กับใครเลย
‪นอร่าไม่รู้สักหน่อย
‪และไบรซ์สัญญากับหนูแล้ว ‪ว่าเขาจะไม่บอกอะไรใคร
‪- แน่ใจได้ยังไงว่าเขาไม่บอก ‪- หนูรู้น่า
‪รู้ได้ไง
‪แกรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา
‪แกไม่ได้บอกอะไรอีก
‪ไม่มี หนู...
‪ก็แค่ไบรซ์สัญญากับหนู ‪ว่าเขาจะเก็บเป็นความลับ
‪และไบรซ์ไม่ใช่คนขี้โกหก
‪แต่ลูกแม่เป็น
‪อาโมโรวัต แม่จัดการเรื่องซักผ้าได้
‪ให้หนูช่วยก่อนไปนะ
‪แกต้องกิน แม่ทำเองได้
‪อรุณสวัสดิ์
‪ให้ตายสิ อานี ฉันต้องการเธอ ไม่!
‪วันนี้ทุกคนเป็นยังไงบ้างครับ
‪ดีจ้ะ ขอบคุณ
‪หนูควรไปแล้ว
‪กินอาหารเช้าให้เสร็จก่อนสิ
‪ไบรซ์ เดี๋ยวฉันจะทำไข่ให้คุณตาของเธอ
‪เอาด้วยไหม
‪เดี๋ยวผมหาอย่างอื่นกินดีกว่า ขอบคุณครับ
‪ฉันเจอของของเธออยู่ข้างสระว่ายน้ำ
‪- เผื่อเธอหามันอยู่ ‪- ใช่ ขอบใจนะ
‪และฉันขอโทษ ‪ฉันคงดื่มมากไปหน่อยน่ะ
‪เหรอ
‪จริงๆ แล้วฉัน...
‪คงเป็นอะไรที่ฉันต้อง ‪ทำการค้นหาตัวเองสักหน่อย
‪ฉันชอบทำเรื่องโง่ๆ เวลาดื่ม
‪ซึ่งฉันจะเสียใจภายหลัง
‪มันก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอก
‪เธอจะไม่สายเหรอ
‪ไบรซ์ แม่เธอบอกให้เธอ ‪แวะสตูดิโอก่อนไปโรงเรียนด้?
‪ได้ครับ ในที่สุดแม่ก็เปิดสตูดิโอได้สักที ‪เดี๋ยวผ?
‪ขอบคุณครับ
‪หายใจออก
‪เธอมีสมาธิมาก น่าทึ่งมากค่ะ
‪ขอตัวนะคะ
‪- ไงครับ ‪- ไง
‪ไม่คิดว่าที่นี่จะมีเด็กด้วย
‪ใช่จ้ะ มันดีสำหรับเด็กๆ มาก
‪โยคะสอนให้เด็กๆ กำกับตนเองได้
‪เป็นการปล่อยให้อารมณ์ผ่านไป ‪ตามร่างกายของพวกเขา??
‪อารมณ์นั้นเป็นแค่ข้อมูล ‪ให้เราเข้าใจตัวเองลึกซึ??
‪ฟังดูเหมือนสิ่งที่ผมจะใช้ประโยชน์ได้ ‪ตอนอายุเท่??
‪ตอนนั้นแม่ไม่รู้เรื่องพวกนี้
‪ไม่ ผมไม่ได้หมายถึง...
‪มันดูดีครับ แค่นั้นเอง
‪ใครจะรู้ สักวันผมอาจพาลูกผมมาที่นี่ก็ได้
‪ลูกของลูกเหรอ
‪ไม่รู้สิครับ
‪แม่อยากให้ผมแวะมาใช่ไหม
‪ครูใหญ่ที่ฮิลล์เครสต์โทรหาแม่เมื่อเช้า
‪- ทำไมครับ ‪- ดูเหมือนเกรดของลูกจะดีขึ้น
‪กว่าปีที่แล้ว
‪ยิ่งกว่าดีขึ้นอีก
‪เขาอยากให้แม่รู้ว่า ‪ลูกจะได้รับรางวัลเกียรติยศ
‪แม่คิดว่า...
‪ไม่รู้สิ ผมแอบมีความหวังบ้าๆ
‪ว่าผมอาจจะย้ายกลับไปลิเบอร์ตี้ได้
‪ในภาคฤดูใบไม้ผลิ
‪- แต่ลูกทำได้ดีมากที่ฮิลล์เครสต์ ‪- ทุกคนที่นั่นเกล?
‪และผมแค่...
‪ผมอยากเล่นเบสบอล ‪กับเจ้าพวกนั้นเป็นครั้งสุดท้าย
‪แม่เข้าใจ
‪- มันอาจจะซับซ้อนมากนะ ‪- ผมรู้
‪มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก
‪ผมแค่คิดว่าผมอาจจะ ‪แก้ไขสิ่งต่างๆ ให้ถูกต้องได้
‪แต่ผมควรไปแล้วละ
‪ต้องทำเกรดให้ดีขึ้นต่อไป
‪ยินดีด้วยกับการเปิดสตูดิโอนะครับ แม่
‪- ที่นี่สวยมากจริงๆ ‪- ขอบใจจ้ะ
‪คุณนายวอล์คเกอร์โทรศัพท์ ‪ก่อนวันคืนสู่เหย้าไม่ก??
‪และมันอาจเป็นจุดเริ่มต้น ‪ของเหตุการณ์ต่อเนื่องท??
‪สวัสดีค่ะ นายอำเภอ
‪เหรอคะ
‪แล้วเจออะไรคะ
‪แล้วเขาส่งข้อความพวกนั้นเมื่อไหร่คะ
‪เข้าใจแล้วค่ะ
‪แล้วจะเป็นยังไงต่อไปคะ
‪เพราะทุกอย่างส่งผลต่อทุกอย่าง
‪พวกเขาตามล่านายอยู่
‪- อาจจะ ‪- นายบอกว่า
‪ถ้าไบรซ์รู้ว่ามอนตี้ทำอะไรฉัน
‪อาจทำให้ตำรวจไปตามล่ามอนตี้แทน
‪ฉันรู้ว่าฉันพูดอะไร แต่...
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกนะ
‪แต่ถ้าฉันบอกว่าฉันรู้อะไร ‪เล่าเรื่องของฉัน มันจะ?
‪ไม่ ถ้ามันไม่ช่วยนาย
‪ถ้านายมีปัญหา
‪ถ้าพวกเขาให้นายสาบาน
‪- นายอาจต้องบอกพวกเขา... ‪- ฉันไม่พูดหรอก
‪ฉันสัญญา
‪แต่...
‪ฉันอาจไม่ได้อยู่ใกล้นายตลอดเวลา
‪นายควรคิดแล้วว่า ‪นายอยากคุยกับคนอื่นรึเปล่า
‪ฉันว่าเจสสิกาอาจจะเข้าใจนะ
‪และนายอาจไม่ได้อยู่ใกล้ๆ
‪ใช่
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นเคลย์ เจนเซน ‪เขาดูเป็นคนดี
‪เขาก็จัญไรเบาๆ แหละ
‪ใช่ แต่เขาไม่ฆ่าใครหรอก
‪ตำรวจไม่คิดแบบนั้น
‪นายว่าตำรวจมีหลักฐานอะไร
‪ตำรวจคิดว่าไบรซ์ถูกฆ่า ‪หลังการแข่งฟุตบอลคืนสู่เ??
‪เคลย์ไม่มีพยานยืนยันว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪ดีนะที่ฉันเมาปลิ้นอยู่ที่บ้านชาร์ลี
‪ใช่ จริงสุดๆ
‪นายอยู่ไหน แซคกี้
‪- อยู่กับเพื่อนคนหนึ่ง ‪- ใคร
‪ไม่ใช่เรื่องของนาย
‪และอย่างที่อเล็กซ์บอก
‪ไม่มีใครไร้มลทิน
‪นี่
‪นายว่าตำรวจคงไม่มาคุยกับเราอีกใช่ไหม
‪จะคุยทำไม
‪ดูเหมือนพวกเขาจะมองว่าการที่ใครอยู่ที่ไหน ‪หลังแ??
‪ก็ช่างเขาสิ เราโอเคอยู่แล้วนี่
‪ใช่
‪แน่นอน
‪นายไม่ได้คุยกับไบรซ์ใช่ไหม
‪คืนนั้นหลังแข่งน่ะ
‪บอกแล้วไงว่าไม่ได้คุย
‪เออๆ ใช่ ฉันรู้
‪อย่าไปสนเลย พวกเราโอเค
‪หลังจากเกิดเรื่องในงานคืนสู่เหย้า ‪เธอสัญญาแล้วว??
‪หนูจำไม่ได้ว่าสัญญาแบบนั้นนะคะ
‪ครูเตือนเธอแล้วว่าให้หยุดการประท้วงงานศพ ‪ไม่งั้??
‪งั้นหนูคงมาที่นี่เพื่อรับผิดชอบ
‪ครูคุยกับผู้อำนวยการเมื่อเช้า ‪และนี่คือสิ่งที่เ??
‪เราจะเรียกประชุมรวมพรุ่งนี้
‪นอกจากนักเรียนของเรา
‪ทีมฟุตบอลและโค้ชจากฮิลล์เครสต์ ‪จะเข้าร่วมด้วย
‪และเธอต้องขอโทษต่อหน้าทุกคน
‪งั้นเหรอคะ
‪- ไม่งั้น... ‪- ไม่งั้นขั้นตอนต่อไป
‪คือปลดเธอจากตำแหน่งประธาน
‪เพื่อผลประโยชน์สูงสุดของสภานักเรียน
‪ทุกอย่างที่หนูทำไป ‪ก็เพื่อผลประโยชน์สูงสุดของสภ??
‪บอกครูทีสิ คุณเดวิส
‪การเรียกร้องความสนใจพวกนี้ ‪เธอคิดว่าได้ผลไหม
‪ชีวิตนักเรียนดีขึ้น ‪จากการกระทำเหล่านี้ไหม
‪คิดค่ะ หนูคิดว่าผู้คนกำลังพูดถึงมันอยู่
‪แต่นอกเหนือจากนั้น คืออะไร
‪ขอโทษซะ แล้วก้าวต่อไป
‪ตอนนี้ไม่ใช่เวลา ‪ทำตัวเด่นให้เป็นภัยในเมืองนี้
‪เจสสิกาเริ่มต้นด้วยเจตนารมณ์ที่ดีเยี่ยม
‪แต่คุณก็รู้ เขาว่ากันว่า ‪หนทางสู่นรกเป็นยังไง
‪ครูใหญ่โบแลนคะ ‪หนูได้รับเลือกเป็นประธาน
‪เพราะสัญญาว่าจะล้มเลิก ‪กีฬาผู้ชายในลิเบอร์ตี้นะ??
‪การยกเลิกการแข่งขัน ‪จะเป็นการส่งสัญญาณสำคัญ
‪ใช่ ครูรู้เหตุผลของเธอ
‪เลขาครูส่งข้อความเสียง 47 ข้อความ
‪จากผู้สนับสนุนของเธอให้ครู ‪และเอาคำร้องออนไลน์ข??
‪แต่ความจริงคือ ‪คืนสู่เหย้าเป็นธรรมเนียม
‪- ครูไม่สนใจอะไรสักอย่าง ‪- คืนสู่เหย้าเป็นธรรมเนีย?
‪และมันก็ไม่ใช่ตัวสนับสนุนการข่มขืนด้วย
‪และถ้าการแข่งขันนี้ถูกยกเลิก
‪ครูรับรองได้ ‪จะไม่มีใครเข้าใจอย่างที่เธอตั้งใจไ??
‪คำร้องนั้นมีสภานักเรียนลงชื่อ ‪มากกว่าหนึ่งในสาม??
‪และพวกเขารู้เรื่องความสัมพันธ์
‪ของเธอกับไบรซ์ วอล์คเกอร์ดีใช่ไหม
‪หนูไม่มี...
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับไบรซ์ วอล์คเกอร์นะคะ
‪ถ้าครูบอกเธอว่าเมื่อเช้าแม่เขาโทรมา
‪ขอให้เขากลับมาเรียนที่นี่ ‪ในภาคเรียนฤดูใบไม้ผลิ??
‪อะไรนะ
‪ครูจะให้เขากลับมาเหรอคะ
‪เราแค่รับคำร้องไว้ แต่...
‪เขาข่มขืนหนูนะ
‪และถ้าเขากลับมา
‪เราจะใช้ทุกมาตรการ ‪เพื่อรับประกันความปลอดภัยของ??
‪แล้วความปลอดภัย ‪ของผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ลิเบอร์ตี้ล?
‪- มันคือสิ่งที่เรากังวลมากที่สุด ‪- ไม่จริง
‪ถ้าครูกังวล ครูคงยกเลิก ‪กีฬาผู้ชายมาหลายปีแล้ว
‪เขาไม่สนใจอะไรสักอย่าง
‪- โคตรไร้สาระเลย ‪- เราจะไม่ยอมเสียเวลาแล้ว
‪เราต้องทำอะไรที่ยิ่งใหญ่
‪ใช่เลย
‪อีกสองวันจะแข่งฟุตบอลคืนสู่เหย้า
‪เราต้องเข้าไปในนั้น ‪และส่งสัญญาณออกไป
‪เช่นติดโปสเตอร์ในการแข่งเหรอ
‪- โปสเตอร์แม่งกระจอก ‪- โอเค
‪ต้องใหญ่กว่านั้น
‪เราต้องทำให้ทุกคนเห็น ‪ว่าเราไม่ไหวแล้ว
‪กับการเป็นเหยื่อที่ปิดปากเงียบ
‪พวกเขาต้องเผชิญกับความโกรธของเรา ‪ไม่ว่าพวกเขาจะ??
‪ใช่
‪- โอเค ‪- แปลว่า
‪เราจะออกไปยืน ‪ต่อหน้านักฟุตบอลน่ะเหรอ
‪ต่อหน้าคนทั้งโลกเลย
‪เลิศ!
‪ชอบจริงๆ เวลาที่เธอมีไฟ
‪นี่คือเหตุผลที่ฉันเลือกเธอ
‪เธอจะไปดูฉันแข่งคืนสู่เหย้าไหม
‪ทำไมเธอชอบพูดอยู่เรื่อยนะ
‪ถามจริง เจส
‪ถ้าเธอไปดูจะมีความหมายกับฉันมาก ‪อยากไปดูไหม
‪อะไร
‪ฉันจะไปที่การแข่งขันนะ ‪แต่จริงๆ แล้วไม่ได้ไปดูหร?
‪- งั้นเธอจะไปทำอะไร ‪- บอกไม่ได้
‪พวกเธอจะไปถล่มการแข่งขันงี้เหรอ
‪พวกเธอไม่ได้จะถล่มการแข่งขันใช่ไหม
‪เปล่า แต่เราวางแผนบางอย่างไว้ ‪ฉันบอกเธอไม่ได้น่ะ
‪- ทำไมล่ะ ‪- ฟังนะ
‪เรื่องนี้มันใหญ่เกินตัวฉัน
‪ฉันอยากให้เธอให้เกียรติมันนะ
‪ทำไมถึงล็อกประตู ‪แล้วเรามาในนี้กันทำไม
‪เราไม่ได้แอบคบกันแล้วนะ
‪ฉันมาคิดๆ เรื่องการทำกิจกรรมของฉัน
‪และสิ่งที่ฉันทำให้คนต้องเจอ ‪และสิ่งที่ฉันทำให้เ??
‪และครูโบแลนเพิ่งยื่นคำขาดกับฉัน ‪และ...
‪ฉันเริ่มคิดว่าเขาพูดถูก
‪นี่ไม่ใช่เวลาที่ดี ‪ที่ฉันจะดึงความสนใจมาที่ฉัน
‪ทำไมถึงไม่ใช่เวลาที่ดีสำหรับเธอล่ะ
‪ฉันบอกอานีว่าเธอกับฉันอยู่ด้วยกัน ‪หลังงานคืนสู่??
‪หล่อนเริ่มสงสัยแล้ว ‪และตอนนั้นฉันแค่อยากปกป้องเ??
‪- ฉันไม่ได้ขอให้เธอปกป้องฉันเลยนะ ‪- ฉันรู้
‪ฉันวิตกจริตนี่นา
‪จริงๆ แล้วฉันกลับบ้านนอน ‪และพ่อฉันก็บอกตำรวจแบบน?
‪เพราะฉะนั้นฉันจะมีปัญหา ‪มากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‪ถ้าตำรวจเริ่มตรวจสอบฉัน ‪ถ้าพวกเขาเริ่มถาม
‪มันอาจไม่ดีต่อเธอเลย
‪เธอต้องรีบหาพยานของเธอนะ
‪ฉันแค่ไม่เข้าใจ ‪ว่าทำไมเธอต้องโกหกอานีด้วย
‪แล้วทำไมเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้
‪เพราะมันมีหลายอย่างเกิดขึ้นไง จัสติน ‪ดูไม่ออกเหร?
‪ฉันแค่พยายามจะช่วยเธอ
‪อือ ใช่
‪เข้าใจแล้ว
‪เจส
‪เธอคงพยายามปกป้องนาย ใช่ไหม
‪แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนเรื่องของเธอทั้งหมด ‪เธอบอกว่??
‪แต่คืนนั้นฉันไม่ได้รับสายเธอห้าสาย
‪- เธอฝากข้อความให้นายไหม ‪- ฝาก
‪แค่ "โทรกลับด้วย" ‪แต่มันไม่เหมือน...
‪"นี่ ฉันอยู่บนเตียงนะ ‪แอบย่องมาทางหน้าต่างสิ"
‪มันเหมือน ‪ "โทรกลับด้วย ฉันต้องการบางอย่าง"
‪เมื่อวันก่อน ตำรวจถามนายไหม ‪ว่าคืนนั้นนายอยู่ไหน
‪ถาม แค่...
‪ฉันบอกพวกเขาว่าฉันอยู่บ้าน
‪ควรบอกพวกเขาไหมว่าเราอยู่ด้วยกัน
‪แล้วคืนนั้นมีใครเห็นนายไหม
‪ก็แค่คนที่ขายยาให้ฉัน
‪งั้นถ้าเราโกหก จากนั้น...
‪ตำรวจดันจับเขา ‪เรื่องของเราก็พังทันที
‪บอกตำรวจทุกอย่างเถอะ
‪บอกเรื่องฉันกับไบรซ์ ‪บอกเหตุผลว่าทำไมเธอส่งข้อค??
‪ฉันไม่ทำกับเธอแบบนั้นหรอก
‪แม่ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว
‪- ดีไม่ดีรู้มาตลอดด้วย ‪- จริงเหรอ
‪- แล้วแม่ว่าไงบ้าง ‪- ว่าเยอะเลย
‪จากนั้นก็ไม่พูดอะไร
‪งั้นตอนที่เธอส่งข้อความมา ‪บอกว่าอยากช่วย
‪เป็นเพราะแม่เธอจับได้แล้วเหรอ
‪ไม่ใช่ เป็นเพราะฉันเชื่อเธอ
‪และฉันเชื่อว่าเธออยู่ในช่วงเวลา ‪ที่อันตรายมาก
‪และฉันคิดว่าเธอควรบอกตำรวจ
‪ทุกอย่างที่เธอรู้เกี่ยวกับทุกคน ‪เริ่มจากฉันนี่แ??
‪ไม่ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น
‪ฉันจะไม่ทำลายคนที่ฉันแคร์ ‪โดยที่พวกเขาไม่ได้ทำอ??
‪รู้ได้ไงว่าพวกเขาไม่ได้ทำ
‪เจสสิกาบอกเธอว่าอยู่กับจัสติน ‪ในคืนคืนสู่เหย้าใ??
‪ใช่ ทำไมเหรอ
‪จัสตินบอกว่าไม่จริง
‪เขาอยู่คนเดียว ซื้อยาและเมา
‪แล้วเธอเชื่อเขาเหรอ
‪มันแย่มากพอแล้วที่เขาต้องยอมรับแบบนั้น ‪เลยไม่รู??
‪แต่เจสสิกาโกหกทำไม
‪เจสสิกาไม่ได้โกรธฉัน ‪เพราะฉันทิ้งหล่อนที่งานคืน??
‪หล่อนโกรธเพราะ ‪ไบรซ์บอกให้ฉันออกจากสนาม แล้วฉันก?
‪- เธอได้คุยกับหล่อนเรื่องนี้ไหม ‪- ยัง
‪การเห็นสิ่งที่เคลย์ต้องเผชิญ ‪ฉันคิดว่า...
‪"มันง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ ‪ที่จะทำให้คนบริสุทธิ์ดู
‪เขาไม่ได้ทำตัวเหมือนคนบริสุทธิ์เลยนะ
‪คุณโทษเขาเหรอคะ
‪เราดึงข้อมูลทั้งหมด ‪ที่ตำรวจจะมีมาแล้ว
‪เราต้องรู้ว่าพวกเขารู้อะไร
‪หลังจากที่นายส่งข้อความไปหาไบรซ์
‪นายก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณนายเบเคอร์
‪- นายไม่รับสาย ‪- ผมขับรถอยู่
‪เธอฝากข้อความเสียงไว้ให้นาย ‪ซึ่งตำรวจจะเข้าถึงไ??
‪เธอเมาครับ
‪เธออยู่ที่หลุมศพแฮนนาห์ ‪และเธอเมาและเศร้า
‪แล้วเธอพูดถึงไบรซ์ไหม
‪พูดครับ
‪เธอ...
‪พูดว่าอยากให้เขาตาย
‪- ทำไมตำรวจไม่ตรวจสอบเธอ ‪- ผมว่าตรวจสอบแล้วละ
‪และอาจจะยังตรวจสอบอยู่ แต่...
‪นายมีข้อมูลอะไรที่อาจทำให้ ‪เชื่อได้ว่าโอลิเวียเ??
‪ไม่มีครับ
‪นายรู้ไหมว่าเสาโทรศัพท์มือถือทำงานยังไง
‪- รู้ครับ ‪- โอเค ดี
‪งั้นนายก็เข้าใจว่าเมื่อนายโทรศัพท์
‪โทรศัพท์นายจะส่งสัญญาณไปเสาที่ใกล้ที่สุด ‪เพื่อใ??
‪ใช่ครับ
‪นี่คือเสาที่ข้อความที่นายส่งถึงไบรซ์ ‪ส่งสัญญาณไ??
‪และระยะที่มันครอบคลุม
‪ครับ
‪นี่คือบ้านของไบรซ์ วอล์คเกอร์
‪ลูกอยู่ที่บ้านเขารึเปล่า เคลย์
‪นายไม่ได้รับสายจากคุณนายเบเคอร์
‪ส่งสัญญาณมาที่เสานี้ ‪ซึ่งครอบคลุมพื้นที่นี้ตามร??
‪ทำไมลูกถึงอยู่ใกล้ริมน้ำ
‪- ผมแค่ขับรถไปมั่วๆ ‪- ใช่ นายบอกแล้ว
‪แต่สถานที่นี้ ‪ซึ่งอยู่ในระยะของเสานี้
‪คือจุดที่พบศพของไบรซ์
‪ไม่สมเหตุสมผลเลยนะครับ
‪เราต้องทำให้มันสมเหตุสมผลแล้วละ
‪เพราะฉันคิดว่าอัยการมีเหตุผลแล้ว
‪ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อนครับ
‪ผมไม่ได้เสพยา
‪ผมผ่านการตรวจยาทุกครั้งนะ
‪- เขาพูดความจริง เขาไร้มลทิน ‪- ใช่
‪- ได้ งั้นมันก็เป็นของเคลย์ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪ไม่ครับ เป็นไปไม่ได้หรอก
‪ฟังนะ เราเจอของพวกนี้ซ่อนอยู่ ‪ในลิ้นชักระหว่างเต?
‪ถ้านายไม่ได้เก็บไว้ที่นั่น ‪ก็ต้องเป็นเคลย์
‪ยังไงกันแน่
‪เขาอาจเก็บไว้ให้เพื่อนก็ได้
‪เพื่อนคนไหน
‪แต่มีอีกคำถามจะถามคุณค่ะ...
‪คนมีความผิดเขาทำตัวยังไงกัน
‪แล้วคนบริสุทธิ์ล่ะ
‪นึกว่าเราคุยกันว่าจะเล่นเบาๆ ซะอีก
‪นี่แหละเบา
‪เฮ้ย อเล็กซ์ ทำอะไรน่ะ
‪ออกกำลังกายครับ พ่อ
‪- ลงมาเลยนะ ‪- เดี๋ยวลงครับ
‪ไม่ต้องเดี๋ยวเลย
‪ลงไปเดี๋ยวนี้ หยุดนะ ‪พ่อบอกแกว่าไง มานี่
‪บอกว่าเดี๋ยวไง
‪- ผมขอโทษ เขาบอกว่าไม่เป็นไร ‪- มานี่ ทำอะไรน่ะ
‪เฮ้ย หยุดนะ
‪- ปล่อยผมนะ ‪- หยุดนะ
‪- ผมเกลียดพ่อ
‪ใจเย็น
‪แกคิดอะไรอยู่เนี่ย ลูก
‪พลาดทีเดียว แกจะเดินไม่ได้อีกเลยนะ ‪แกจะพูดไม่ได้?
‪อาจจะใช่
‪แกไม่ได้หมายความอย่างนั้นหรอก ‪ไม่เอาน่า
‪ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ
‪ไม่เป็นไร
‪กลับบ้านกันดีกว่านะ ไปกันเถอะ
‪โทษทีนะ
‪ไปกันเถอะ
‪- นี่ ‪- ไง
‪กำลังจะไป อ.ต.เหรอ ‪ฉันต้องเก็บของน่ะ
‪จริงๆ แล้วฉันมาหาเธอเรื่องนี้แหละ
‪บางทีวันนี้เธอไม่ควรไป
‪ฉันคงทำให้ทุกคนโมโหครั้งใหญ่แน่
‪อีกแล้วเหรอ
‪ครูโบแลนให้ฉันขอโทษ
‪ต่อหน้าที่ประชุมรวม ‪และฮิลล์เครสต์จะมาด้วย
‪- ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ‪- น่าเศร้าที่ไม่ได้ล้อเล่น
‪แต่เคซีย์กับคนอื่นๆ ต้องอาละวาดแน่นอน ‪เมื่อฉันบอ?
‪และฉันรู้ว่าที่ผ่านมา ‪เธอแค่เข้าประชุมเพื่อสนับ??
‪และมันมีความหมายกับฉันมาก
‪- แต่ตอนนี้ฉันล้มเหลวสุดๆ แล้ว ดังนั้น... ‪- เธอไม่ล้ม??
‪เธอน่ารักจัง
‪สุดท้ายฉันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย
‪เธอเปลี่ยนได้มากนะ
‪เธอเปลี่ยนฉัน
‪จริงเหรอ
‪ฉันให้เธอเป็นพันธมิตร ‪ฉันว่ามันก็ยังดีเนอะ
‪ฉัน...
‪ฉันเป็นมากกว่าพันธมิตรนะ
‪อะไรนะ
‪หมายความว่าไง
‪คือ...
‪จำฤดูร้อนที่แล้วที่เครสต์มอนต์ได้ไหม
‪เธอถามฉันว่าทำไมฉัน...
‪ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่สปริงฟลิงน่ะ
‪จำได้
‪ฉัน...
‪ฉันให้เธอดูอะไรบางอย่างได้ไหม
‪ได้สิ
‪จากนั้นพวกเขาก็ปล่อยผมลงบนพื้น
‪และทิ้งผมไว้ในน้ำส้วม ‪ในกองเลือดของผม
‪แค่นั้นแหละครับ
‪นั่นคือส่วนที่แย่ที่สุด แต่...
‪แต่มันรู้สึกเหมือนผมถูกทำร้าย
‪ถูกแทงและเลือดออก
‪ทุกวันตั้งแต่ผมอายุ 12
‪ผมรู้สึกถูกปฏิเสธ
‪ไม่ใช่แค่ตัวคนเดียว แต่ถูกปฏิเสธ
‪เหมือนผมไม่มีความหมาย
‪ไม่มีใคร
‪และชีวิตของผมมันไร้ค่า
‪ผมคิดว่ามันคงไม่มีทางดีขึ้นได้
‪โรงเรียนนั้นจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
‪ผมขอโทษที่ผมโกรธแค้นมาก
‪ผมไม่ได้เกิดมาเป็นคนแบบนี้
‪ถึงทุกคนที่ผมรัก
‪ผมเสียใจกับเรื่องทั้งหมดนี้จริงๆ
‪พ่อกับแม่ครับ
‪พ่อกับแม่เป็นพ่อแม่ที่ดีมาก
‪จริงๆ ครับ
‪พ่อกับแม่ทำดีที่สุดแล้ว
‪ผมขอโทษ
‪อเล็กซ์...
‪ขอบใจที่เป็นคนเดียวที่ดีกับฉัน
‪ถึงทุกคนที่ฟังคลิปนี้อยู่
‪ผมทำสิ่งที่ผมต้องทำ
‪แค่นั้นเอง
‪ผมขอโทษ
‪ลาก่อน
‪ไทเลอร์...
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‪ฉันเสียใจที่เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเธอ ‪และฉัน...
‪และฉันขอโทษจริงๆ ที่ฉันไม่รู้เลย
‪ไม่เป็นไร
‪เธอจะไปรู้ได้ไงล่ะ
‪เด็กคนนั้น...
‪เด็กคนนั้นไม่ใช่เธออีกต่อไปแล้วนะ
‪เธอเห็นใช่ไหม
‪เห็น
‪ใช่ ฉันเริ่มดีขึ้นแล้ว
‪เหมือนเธอไง
‪ใช่ เหมือนฉันเลย
‪คือ...
‪ฉันน่าจะเห็นสัญญาณ ‪ฉันน่าจะ...
‪บางทีกับผู้ชาย มันอาจไม่เหมือนกัน
‪ก็เป็นไปได้
‪ได้บอกใครอีกรึเปล่า
‪ฉันบอกเคลย์แล้ว
‪ฉันอาจบอก ดร.ซิงห์
‪หล่อนเก่งมากเลยล่ะ
‪ใช่
‪เธอควรบอกหล่อน
‪ฉันเคยบอก...
‪ไบรซ์
‪อะไรนะ
‪ทำไมเธอถึงบอกไบรซ์
‪ตอนแรกฉันคิดว่าเขาสั่ง...
‪สั่งให้มอนตี้ทำ
‪แต่เขา...
‪เขากลับอยากช่วย
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมาคุยน่ะ
‪ฉันเดาว่านายคงอยู่ในห้องหนังสือรุ่น
‪ฉันขอโทษ
‪เรื่องที่โมเต็ล ฉัน...
‪เพื่อน ไม่เป็นไรๆ
‪แต่ฉันมาเรื่องนั้นแหละ
‪นายบอกว่ามอนตี้ทำอะไรบางอย่างกับนาย ‪และพยายามโย??
‪ไม่มีอะไรหรอก
‪- ไม่มีอะไรเลยจริงๆ ‪- ไทเลอร์ นายเกือบยิงฉันเลยนะ
‪ฉันเชื่อสุดๆ ว่ามันต้องมีอะไร
‪เกี่ยวอะไรกับสปริงฟลิงรึเปล่า
‪กับ...
‪- กับสิ่งที่นายจะทำในคืนนั้น ‪- ฉันไม่...
‪ฉันอยากลืมมัน
‪ฟังนะ...
‪นายอาจจะไม่มีทางเชื่อเลยก็ได้ ‪แต่...
‪ฉันอยู่ข้างนายนะ
‪ฉันกำลังพยายามแก้ไขสิ่งที่ฉันเคยทำผิด
‪ให้ถูกต้องอยู่ ‪และหนึ่งในนั้นคือมอนตี้
‪ฉันเล่า...
‪ให้นายฟังไม่ได้
‪ฉันเอาอะไรให้นายดูได้ไหม
‪ผมทำสิ่งที่ผมต้องทำ
‪แค่นั้นเอง
‪ผมขอโทษ
‪ลาก่อน
‪ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
‪ได้โปรดอย่าพูดอะไรเลยนะ
‪กับมอนตี้และทุกคนเลย
‪มันจะยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง
‪เพราะนายต้องเจอเขาที่โรงเรียนทุกวัน
‪ใช่
‪นายเป็นยังไงบ้างเหรอ
‪ฉันก็ดีขึ้นนะ แต่...
‪ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขา
‪มันเหมือนส่วนหนึ่งของฉัน...
‪อยู่ตรงนั้น
‪ตอนแรก...
‪มันเป็นเรื่องเดียวที่ฉันคิดถึงตลอด
‪ภาพนั้นวนไปวนมาอยู่ในหัวฉัน
‪ตอนนี้ฉันสามารถคิดถึงเรื่องอื่นได้แล้ว
‪แต่ถ้าฉันเผลอคิดถึงความทรงจำเก่าๆ...
‪แค่แป๊บเดียว...
‪มันอยู่ตรงนั้นเสมอ
‪มันรออยู่
‪- เราต้องบอกตำรวจนะ ‪- ไม่
‪ไม่
‪ได้โปรด
‪- อย่าให้ฉันต้องบอกใครเลย ‪- โอเค
‪ฉันเข้าใจ
‪ถ้าฉันจัดการให้ได้ ‪นายจะได้ไม่ต้องกลัวอีกต่อไปล??
‪ฟังนะ ฉันลบความทรงจำนั้น ‪ไปจากนายไม่ได้
‪และฉันก็กำจัดมอนตี้ไม่ได้
‪แต่ฉันคิดว่า ‪ฉันทำให้มันดีขึ้นสำหรับนายได้
‪ฉันจัดการได้ ‪นายจะได้ไม่ต้องกลัวเขาอีกเลย
‪ไทเลอร์ นี่ไบรซ์นะ วอล์คเกอร์
‪ฟังนะ เรื่องนั้นที่เราคุยกัน ‪ฉันกำลังจัดการให้
‪นายไม่เป็นไรแล้ว
‪ดูแลตัวเองนะ พวก
‪แล้วถ้าเขาบอกมอนตี้
‪แล้วมอนตี้ทำอะไรเขาล่ะ
‪แต่เราไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนั้นรึเปล่านะ
‪แต่ตำรวจต้องตรวจสอบเขา
‪มันจะช่วยทนายของเคลย์ได้
‪มันจะเป็นทฤษฎีทางเลือกของคดีนี้เลย ‪ฉันหาข้อมูลม??
‪เธอพร้อมจะบอกตำรวจแล้วเหรอ
‪ฉันไม่รู้
‪ฟังนะ เธอจะเล่าเรื่องของเธอ ‪เมื่อเธอพร้อมเท่านั้?
‪โอเคไหม
‪และเมื่อเธอพร้อม
‪ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อเธอ
‪เสมอ
‪โอเค
‪คุณบอกว่าเคลย์ทำตัวแปลกไป
‪ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอกค่ะ
‪ไง พวก มีอะไรรึเปล่า
‪หวัดดี อเล็กซ์อยู่ที่นี่ไหม
‪ไม่ ฉันคิดว่าก่อนหน้านี้เขาอยู่ที่นี่นะ ‪แต่ฉันไม?
‪- โอเค ฉันนึกว่าเขาอาจจะออกกำลังกายน่ะ ‪- เปล่า
‪วันนี้ไม่ซ้อมฟุตบอลเหรอ
‪ไม่ มีแต่การซ้อมที่ทำได้แค่ยืนดูน่ะ
‪อยากเล่นอะไรก็เล่นตามสบายนะ
‪- ขอบใจ ‪- โอเค
‪นี่ โคตรบ้าเลยนะ...
‪เรื่อง...
‪เรื่องเคลย์น่ะ
‪ใช่ มันบ้ามาก
‪ใช่ แล้ว... ‪เขาได้พูดถึงมันบ้างไหม
‪เราไม่ได้คุยกันสักพักแล้ว
‪เออ ฉันก็เหมือนกัน
‪ปกติก็ไม่ได้คุยกันหรอกนะ
‪นายไม่คิดว่าเขาทำจริงๆ ใช่ไหม
‪ใช่ ฉันมั่นใจมากว่าเขา...
‪ไม่มีทางทำ
‪ใช่ ฉันรู้
‪ฉันก็มั่นใจเหมือนกัน
‪แต่ยังไงก็ขอบใจนะ
‪- เจอกันนะ ‪- เจอกัน
‪ไง นายโอเคไหม
‪คิดว่าไม่
‪ฉันคิดว่าฉันไม่โอเค
‪เราจะผ่านมันไปได้นะ
‪คำค้นหาของฉัน
‪อะไรนะ
‪เดนนิสพยายามตามตำรวจให้ทัน
‪เขาให้ฉันพิมพ์ประวัติคำค้นหามา
‪เข้
‪ของไม่ดีเลยนะเนี่ย พวก
‪ฉัน...
‪อย่าบอกใครเรื่องนี้นะ ‪ฉันเขียนแฟนฟิกชัน
‪บางครั้งนายก็ต้องฆ่าตัวละคร
‪ทำไมไม่บอกพวกเขาไปล่ะ
‪พวกเขาจะหาว่าฉันอยู่ในที่เกิดเหตุ
‪- ฉันไม่มีคนยืนยันว่าฉันไม่อยู่ที่นั่น ‪- ช่างแม่ง ฉ
‪- พวกเขาจะรู้ความจริงอยู่ดี รู้แน่ ‪- ไม่รู้หรอก
‪บ้าเอ๊ย
‪ไง มอนตี้
‪- ต้องการอะไรวะ ‪- เธอเป็นบ้าอะไรวะ
‪หมายความว่าไง
‪เธอเป็นบ้าอะไรวะ
‪ทำไมเธอต้องทำร้ายผู้คนด้วย
‪- เกี่ยวกับฟุตบอลรึเปล่าเนี่ย ‪- ไม่ เกี่ยวกับเธอ
‪ทำไมเธอถึงโหดเหี้ยมนัก
‪ฉันไม่ได้โหดเหี้ยม
‪ชีวิตเธอมีเรื่องบางอย่าง ‪ที่โคตรพังหนักมาก
‪และฉันหวังจริงๆ ว่าเธอจะบอกฉันได้ ‪ว่ามันคืออะไร
‪ฉันมีวัยเด็กที่เลวร้าย
‪เรื่องนั้นอาจจะเป็นส่วนหนึ่ง ‪แต่เรื่องอื่นละ
‪หรือเธอเป็นแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว
‪อะไรวะเนี่ย
‪- เธอต้องการอะไร ‪- ฉันคิดว่าฉันอยากเข้าใจ
‪- แต่คงไม่มีวันเข้าใจ ‪- เธอแม่งบ้า
‪ใช่
‪และเธอควรจะกลัวนะ
‪งั้นห้องล็อกเกอร์ก็เหมาะมาก
‪เพราะถ้าเราเผชิญหน้ากับนักกีฬา ‪ในที่หลบภัยอันล้??
‪นี่
‪อะไร
‪ฉันไม่ได้มาขอตำแหน่งคืนนะ ‪ฉันแค่จะขอให้พวกเธอฟั??
‪การสร้างความวุ่นวาย การส่งเสียง ‪เป็นเรื่องสำคัญ เ
‪แต่ไม่รู้สิ
‪ฉันกังวลว่าบางครั้ง ‪ยิ่งเราเสียงดังมากเท่าไหร่
‪ใครบางคนก็จะยิ่ง ‪หาเสียงของตัวเองเจอยากขึ้นเท่า??
‪เพื่อเล่าเรื่องของพวกเขา และนั่นคือสิ่งแรก ‪ที่คว?
‪คนเราต้องพูดได้ก่อน ‪ถึงจะตะโกนได้
‪โอเค
‪จะบอกอะไรกันแน่
‪ฉันอยากให้เธอช่วยหน่อย
‪พวกเธอทุกคน
‪เอาละ ใครเป็นคนเก็บป้าย
‪- ฉันเอง ‪- เลิศ
‪แล้วสีล่ะ
‪อยู่นี่
‪เยี่ยม ซ่อนให้เนียน ‪ตอนที่เราออกไปข้างนอกกันนะ
‪และโทรโข่ง
‪ไม่รู้ หาไม่เจอ
‪นี่จะเป็นการเตือนสติที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‪ที่ลิเบอร??
‪เอาละ ยกแรก ลุยกันเลย
‪เย่!
‪นี่ ส่งปากกาดำให้หน่อยได้ไหม
‪ฉันลืมผ้าขนหนูไว้ในรถ ‪เดี๋ยวมานะ
‪ไม่ ต้องเป็นสีดำ ‪ใครมีปากกาเคมีสีดำบ้าง
‪ทางนี้ หนุ่มๆ บ้านพักนักกีฬา ‪และล็อกเกอร์ทีมเยือน
‪กล้าดียังไงเนี่ย
‪- ฉันมีอะไรจะให้เธอ ‪- ฉันไม่ต้องการอะไรจากเธอ
‪- ฉันจะไปแล้ว ‪- เดี๋ยว
‪ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ
‪ฉันคิดอะไรเหรอ
‪ฉันแค่อยากให้อะไรบางอย่างกับเธอ
‪- งั้นก็เอามา ‪- ฉันอยากอธิบายว่ามันคืออะไร
‪- เช่น มันมาจากไหน ‪- วันนี้นะ คุณวอล์คเกอร์
‪อีกสิบนาทีช่วยมาเจอฉัน ‪หน้าบ้านพักนักกีฬาได้ไหม
‪คนทั้งโรงเรียนจะได้เห็นเราน่ะเหรอ
‪ฉันไม่ควรมาคุยกับเธอตรงนี้ด้วยซ้ำ
‪โอเค
‪แล้วถ้าหลังแข่งเสร็จ ‪เราไปเจอกันที่ท่าเรือเนวีไ??
‪ที่ที่พวกเราเคยไปดื่มกันน่ะ
‪เธออยากให้ฉันไปหาเธอ ‪คนเดียวกลางดึกเนี่ยนะ
‪ที่ท่าเรือเนวี กลางแม่น้ำด้วย
‪ใช่ ฉันเข้าใจ
‪ฟังนะ ไป ไม่ไป
‪พาคนไปด้วยก็ได้ ‪ถ้าเธอจะรู้สึกปลอดภัยขึ้น
‪ฉันมีของอยากให้เธอจริงๆ
‪แต่นั่นแหละ ท่าเรือเนวี ฉันจะอยู่ที่นั่น
‪หวังว่าจะเจอกันนะ
‪ว่าไง
‪โย่ ว่าไง พวก
‪- ไง จัดเต็มไปเลยนะ ‪- ไง ไบรซ์ เป็นไงบ้าง
‪นี่ พวก ‪ฉันอยากคุยกับมอนตี้แป๊บหนึ่งน่ะ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
‪- ไม่ ดังนั้นนายควรไปซะ ‪- ไม่ เขาอยู่ได้
‪เรื่องที่นายจะพูดกับฉัน ‪นายพูดต่อหน้าเขาได้
‪โอเค
‪ฉันมาคุยกับนายเรื่องไทเลอร์ ‪และที่นายข่มขืนเขาใ??
‪เขาพูดงั้นเหรอ
‪ฉันไม่ได้ข่มขืนเขา แม่งบ้ามาก
‪นายไม่ได้ใช้ด้ามไม้กวาด ‪ล่วงละเมิดเขาเหรอ
‪ใช่ เพื่อน แค่อำเล่นขำๆ น่ะ
‪นายเสียบไม้กวาดเข้าไปในก้นเขา ‪และทำให้เขาเลือดอ??
‪อธิบายความขำมาซิ
‪โอเค มันก็เหมือนการแกล้งกันนั่นแหละ
‪นั่นไม่ใช่การแกล้ง มันคือการข่มขืน
‪นายจะสอนฉัน ‪ว่าการข่มขืนคืออะไรงั้นเหรอ
‪เหมือนที่นายทำ ‪กับสาวๆ โรงเรียนนี้เป็นสิบคนน่ะเห?
‪เปล่า ฉันไม่ได้จะสอนอะไรนายทั้งนั้น
‪แค่จะบอกเรื่องนี้กับนาย
‪นายจะต้องอยู่ห่างไทเลอร์
‪นายจะไม่แตะต้องเขา ‪นายจะไม่มองเขา ไม่ทุกอย่าง
‪ถ้ามีเรียนวิชาเดียวกับเขา ‪ย้ายซะ
‪ถ้าต้องสวนกับเขาตรงทางเดิน ‪ไปใช้ทางเดินอื่นซะ
‪ฉันจะคอยถามเขาทุกอาทิตย์ ‪เพื่อดูว่าเขาเป็นไง
‪ถ้าฉันได้ยินเรื่องนายแม้แต่เรื่องเดียว
‪ถ้าฉันได้ยินว่านายแค่มองไปที่เขา
‪ตำรวจก็จะรู้เรื่องรถของโทนี่
‪เรื่องปืนที่นายให้อเล็กซ์
‪เรื่องที่นายเคยพยายามจะฆ่าเคลย์
‪พวกเขาจะรู้ทุกอย่าง
‪อะไรวะเนี่ย พวก เราเป็นพี่น้องกันนะ
‪ทำไมนายทำแบบนี้
‪แข่งให้สนุกนะ น้องชาย
‪(ลิเบอร์ตี้ฟุตบอล ‪เจ้าเสือ ทีมเยือน)
‪ก่อนพักครึ่ง มีการปะทะกันแรงๆ ‪ในสนามหลายครั้ง
‪แต่ไม่มีอะไรแรงเท่า ‪สิ่งที่เจสสิกากำลังจะทำเลย
‪มันกำลังจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ‪สำหรับทุกคน
‪และนั่นก็คือโชว์พักครึ่งของเรา ‪พาเราเข้าสู่ครึ่??
‪ลิเบอร์ตี้นำอยู่ 14-10
‪เจ๋งมาก
‪เอาเลย!
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪พาชะนีของนายออกไปจากสนามซะ
‪มอนตี้ หุบปากซะแล้วใจเย็นๆ
‪นักกีฬาคือจอมกลั่นแกล้ง
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่ ‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪มันหนาวเกินกว่าที่สาวๆ พวกนี้จะแก้ผ้านะ
‪เพื่อน ถามจริง ‪ตอนนี้นายสนใจเรื่องนั้นเหรอ
‪โฮ่ โฮ่ วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่ ‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪อานี เธอต้องออกไปจากสนามนะ ‪เหตุการณ์จะไม่ดีแล้ว
‪อะไรนะ
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪- เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่ ‪- ซวยแล้ว
‪เจส เจส ตำรวจมา
‪แล้วไง เราไม่ได้บุกรุกนะ
‪แต่เราจะโดนทำร้าย
‪ผู้คนโดนทำร้ายอยู่แล้ว ‪ไปถามไบรซ์ เพื่อนเธอสิ
‪ไปสิ ไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪หยุดนะ
‪ออกไปจากสนามซะ
‪โฮ่ โฮ่
‪- วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป ‪- ไงจ๊ะ แม่ก้นงาม
‪- นมสวยนะ ‪- ไปตายซะ
‪เฮ่ เฮ่ โฮ่ โฮ่
‪อะไรเนี่ย...
‪อะไรวะเนี่ย
‪อะไร...
‪เฮ้ย หยุดนะ
‪ต้องทำแบบนี้ใช่ไหม ‪พวกคุณถึงจะเข้าใจเรา
‪งั้นก็ดูให้ดีเลย ‪เพราะเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪เฮ้ เฮ้ โฮ่ โฮ่
‪วัฒนธรรมข่มขืนต้องหมดไป
‪นี่
‪คืนนี้เราได้บอกสิ่งที่เราคิดแล้วนะ
‪ไม่รู้สิ
‪โอเค ทุกคน ฟังทางนี้ การแข่งขันจบแล้ว
‪ทุกคนกลับบ้านได้ ‪ทันทีที่ผู้ปกครองมารับ
‪ลงชื่อออกกับผม
‪ถ้าคุณข้องเกี่ยวกับการทะเลาะเบาะแว้ง ‪มากกว่านี้ ?
‪ว้าว
‪- นั่นแม่ฉัน ไปก่อนนะ ‪- โอเค
‪บาย แล้วเจอกัน
‪- ขอให้ปลอดภัยนะ ‪- เช่นกัน
‪- ไปละ ทุกคน ‪- บาย
‪(จัสติน)
‪รับสิ จัสติน
‪ก่อนที่การชกต่อยนั้นจะจบลง
‪มีชะตากรรมอย่างน้อยสามรูปแบบ ‪ที่กำลังจะเริ่มต้น
‪เดี๋ยวฉันจะพูดถึงคนที่เหลือนะคะ
‪แต่คนแรก เจสสิกา
‪เธอบอกฉันว่าหลังจบการแข่งขัน ‪เธอออกไปกับจัสติน
‪เคลย์บอกว่า ‪เธอบอกว่าเธออยู่บ้านคนเดียว
‪ฉันกลับบ้านแล้วก็เข้านอน
‪ถามพ่อฉันได้ เขาส่งฉันเข้านอน
‪แล้วก่อนหน้านี้เธอโกหกทำไม
‪เพราะฉันอยากปกป้องแฟนฉัน
‪จัสตินไม่มีทางทำอยู่แล้ว
‪และไม่มีใครปกป้องเขาได้ ‪ฉันเลยทำ
‪และเพราะมันไม่ใช่เรื่องของเธอด้วย
‪ใช่สิ
‪เพราะเคลย์เป็นเพื่อนฉัน ‪และเขากำลังลำบากมาก
‪เคลย์ก็เป็นเพื่อนฉันเหมือนกันนะ
‪- และเราอาจจะกำลังลำบากมากกันทุกคน ‪- ทำไมพูดงั้นละ
‪คืนนั้นเธออยู่ไหน
‪ฉันก็อยู่บนเตียงที่บ้าน ‪ถึงจะไม่มีใครส่งฉันเข้า??
‪- เธอเคยขึ้นศาลไหม ‪- ไม่
‪งานนี้จะมีคนติดคุก
‪และเป็นไปได้ว่า ‪พวกเขาจะจับเราไปกันหมด
‪สรุปว่าเธอกับเจสสิกามีพยานทั้งคู่
‪แน่นอนค่ะ
‪และเคลย์ไม่มี
‪ความจริงก็คือ ‪ไม่มีพยานของใครน่าเชื่อถือจริงๆ สั?
‪กล้ามากนะที่นัดมาเจอ
‪ต้องการอะไรวะ
‪ผมอยากทำข้อตกลง
‪ผมขายให้คุณ
‪นานเท่าที่คุณต้องการ
‪และเพื่อเป็นการตอบแทน...
‪ผมอยากให้คุณช่วย
‪- ช่วยฉันหน่อย ‪- ให้ตายสิ เคลย์ ถ้าตำรวจเห็นนายที่น??
‪โทนี่ ฉันขอโทษจริงๆ ‪ฉันไม่รู้จะหันไปพึ่งใครแล้ว
‪ถ้าเป็นเรื่องนั้น ‪ฉันไม่อยากรู้เลยจริงๆ
‪ฟังฉันเถอะนะ
‪ได้โปรด
‪อะไร
‪ฉันอยากให้นายช่วยทำให้ฉันหายไป
‪ค้นหาหนทางแก้วิกฤตได้ที่ ‪13reasonswhy. info
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล