NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
Czy niewinni ludzie uciekają?
Tak, jeśli to ich jedyna opcja.
Nie możesz dziś jechać do Meksyku. I nie zabierzesz ze sobą Claya.
Przeczeka wszystko u mojej rodziny.
- Nic nie zrobiłeś. - On też nie!
Zacznij myśleć o sobie. O swojej przyszłości.
Właśnie o tym myślę.
Pozwalasz mu ciągnąć cię w dół. To już było.
To mój przyjaciel!
I mnie potrzebuje.
A co ze mną?
Ciebie nie chcą wsadzić za zabójstwo.
Skąd wiesz, że tego nie zrobił?
Wiesz, gdzie jest Clay?
Nie mam pojęcia.
Gdy wróciłem, nie było go.
O której to było?
Około północy.
Rano jego łóżko było nadal pościelone.
Dzwoniłem, ale gliny zabrały mu telefon.
Nie zauważyłeś, że zamierza uciec?
- Nic a nic. - Winicie go?
Policja wyważyła drzwi, na litość. Wystraszył się.
Wiem, że chronicie się nawzajem z Clayem,
ale jeśli czegoś nie mówisz...
Nic nie wiem.
Przysięgam.
Nie chciał, żebym wiedział.
Justin dotrzymywał słowa.
Broniłby Claya aż do końca. A to się komplikowało.
A Clay broniłby Justina.
Albo Tylera Downa.
Albo Jessicę Davis. Albo Zacha Dempseya.
Jako zbieg Clay miał jedną słabość.
Troszczył się o innych.
Co tu robisz?
Przyszedłem się pożegnać. Wyjeżdżam.
- Chyba nie wrócę. - To szaleństwo.
Znajdą cię.
Gorzej nie będzie.
Przemyśl to. Dojdzie do procesu.
Prawnicy coś wymyślą.
- Gliny już wszystko wiedzą. - Zmienimy to.
Jak?
Będę twoim alibi.
Powiem, że byłam z tobą, a wcześniej milczałam,
bo ukrywałam nasz związek przed mamą.
Miała nie wiedzieć.
Nie wskażę palcem Tony'ego, ani Justina, ani nikogo.
- I na pewno ci na to nie pozwolę. - Musisz.
Muszę iść.
- Proszę. - Fajnie, że chcesz mi pomóc.
Dowiedzą się i będziesz mieć kłopoty.
Mama teraz z tobą nie rozmawia,
a ma tylko ciebie. Nie rób jej tego.
Muszę iść.
To nie koniec.
Co zrobił?
Cholera! Justin... Chwila. Po prostu zniknął?
Jasne, jeśli go zobaczę, zadzwonię.
Jasne. Dobra.
To Justy? Wytłumaczył, dlaczego ominął poranny trening?
- Tak, sprawy rodzinne. - Nie ma rodziny.
Chwila, kto zniknął? Jensen? Co jest? Uciekł?
Co? Dlaczego to zrobił?
Cholera, może jest winny!
Nie jest, to niedorzeczne. Nie mógł zabić Bryce'a.
Wiesz co? To by wymagało kogoś,
kto ma koło 1,80 m, może 1,90 m i cholernie paskudny charakter.
Nie chciałbym z kimś takim zadzierać.
Chodź, Charlie.
- Halo? - Hej, Tyler. Mówi Clay.
Dziś cię nie odwiozę. Nie będzie mnie w szkole.
Nie będzie cię?
Właśnie.
Możesz zabrać się z Aleksem albo z kimś innym?
Jasne. Ale miałem nadzieję, że będziesz dziś.
Jest to spotkanie rady...
Tak, ja...
Nie mogę. Wiesz?
Jasne.
Będzie dobrze, prawda?
Tak, ja tylko...
Miałem nadzieję, że będziesz.
Zwłaszcza dziś.
Dlaczego ja?
- Dlaczego właśnie dziś? - Bo potrzebuję przyjaciela.
Słuchaj. Muszę lecieć, ale postaram się.
Witajcie wszyscy. Szczególnie witam naszych gości z Hillcrest.
Chcielibyśmy, aby to był czas
pojednania.
Przerwanie meczu podczas wiecu
zaogniło uczucia po obu stronach.
Później dowiedzieliśmy się
o tragicznej śmierci
byłego ucznia Liberty, a ostatnio Hillcrest,
Bryce'a Walkera.
Długo rozmawiałem
z przewodniczącą uczniów i administracją Hillcrest.
Uznaliśmy, że pora zebrać nasze szkoły razem,
dla odpowiedzialności i zdrowej atmosfery.
Mając to na uwadze,
Jessica Davis,
przewodnicząca szkoły i organizatorka protestu,
chciałaby coś powiedzieć.
Dziękuję, panie dyrektorze. Ma pan rację,
że w obecnych czasach
trzeba ponosić odpowiedzialność za swoje błędy.
A gdy zdarzy się coś strasznego, ważne jest, by to przejść.
Ale chodzi o to,
że jak ktokolwiek ma wydobrzeć,
jeśli tylko zakrywamy rany i mamy nadzieję, że znikną?
Musimy na nie spojrzeć i uznać je za to, czym są.
Musimy być szczerzy,
kto naprawdę został skrzywdzony i jak.
Protest, któremu przewodziłam, był próbą
zwrócenia uwagi na kulturę gwałtu w sportach dla chłopców
i w całej naszej szkole.
I tak,
przyznaję, że nie był to idealny sposób.
Przepraszam za to, jak się to skończyło.
Ale popełnianie błędów to część naszego przetrwania.
Na początku myślisz,
że jesteś rozbita na zawsze.
Ale potem,
powoli,
zaczynasz zbierać elementy
i składać z nich lustro.
Im więcej elementów złożysz razem,
tym bardziej widzisz samą siebie.
Ale może
możemy zbierać te elementy lustra razem
i może w końcu zobaczymy prawdę.
Myślicie, że napaść seksualna nie ma wpływu na wasze życie? Mylicie się.
Wokół nas są ci, którzy przez to przeszli.
Ludzie, na których wam zależy,
ale nie wiedzieliście, że cierpią w milczeniu.
Pokażcie im, że jesteście gotowi ich wysłuchać.
Pora, byście się dowiedzieli,
że ocalali są w waszym życiu.
Byście ich wysłuchali
i wiedzieli, że ich głos ma znaczenie.
Nazywam się Jessica Davis
i ocalałam.
Nazywam się Casey Ford i ocalałam.
Jessica była nieustraszona.
Nazywam się Janelle Martin i ocalałam.
A to się udzielało.
Nazywam się Maggie Kim i ocalałam.
Nazywam się Tyler Down...
i ocalałem.
Nazywam się Lina Ochoa
i ocalałam.
Wyszła poza jej grupę.
Nazywam się Sarah Stern
i ocalałam.
Nazywam się Robby Corman
i ocalałem.
Nazywam się Tanya Brown
i ocalałam.
Nazywam się Justin Foley...
i ocalałem.
Nazywam się Stephanie Rodriguez i ocalałam, do cholery.
Tak!
Jessica była tego dnia nieustraszona.
Zachowywała się, jakby nie dbała o koszt tej odwagi.
Mówię do tych, którzy nadal siedzą.
Wiem, że macie swoje historie, ale jeszcze nie jesteście gotowi.
W porządku.
Gdy będziecie gotowi, wysłuchamy was.
I nadal będziemy walczyć, by mieć pewność, że nikt
nie zostanie napadnięty, nękany ani wykorzystany w tej szkole.
Nie usiądziemy. Nie będziemy cicho.
Nie spoczniemy, póki tak nie będzie.
Tak!
- Jestem z ciebie dumna! - Dziękuję.
Hej, Jessica. Możemy pogadać?
- Na razie. - Na razie.
- Masz na imię Tyler? - Tak, cześć.
Miło mi, Robby.
Dziękuję, że byłeś pierwszy.
Że wstałeś jako pierwszy chłopak.
Jasne.
Mogę dołączyć do Łapy Precz?
Można?
Jasne, kurwa!
Nie tylko można. Wszyscy są mile widziani.
Wszyscy, kurwa!
Nawet jeśli na początku niektórzy traktowali ich chujowo.
Niektórzy przepraszają.
To było niesamowite.
Ty byłaś niesamowita.
Dziękuję. Strasznie się bałam, ale...
Cieszę się, że to zrobiłam.
Widzieć wszystkich, którzy wstali...
Podobało mi się to o lustrze.
Wzięłaś to skądś czy...?
Co masz na myśli?
Nic, tylko... To było piękne.
Jestem ciekawa, czy gdzieś to słyszałaś,
czy samo do ciebie przyszło.
Nie wiem. Chyba wyszło to ode mnie.
- Powinnam... - Jasne. Gratulacje.
Dzięki.
Chyba zastanawiałam się, skąd wzięła się ta odwaga.
Chciałem zapytać, czy wszystko gra.
Potrzebujesz czegoś?
Nie. Teraz wszystko gra. Ale dzięki.
To, co mnie spotkało, nie miało miejsca dziś.
Wiem.
Słuchaj...
Przepraszam.
I uważam...
Jesteś świetny.
Dzięki.
Cholera. Muszę lecieć.
Przyszedłeś.
Posłuchaj, stary, muszę lecieć. Ale...
Jestem z ciebie dumny.
Dzięki.
- Clay, gdzieś ty, kurwa, był? - Muszę iść.
Oszalałeś? Nie możesz uciec.
Czy to prawda?
Tak...
Clay Jensen.
Aresztuję cię za zabójstwo Bryce'a Walkera.
Odwróć się. Załóż ręce za plecy.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko, co powiesz, może zostać użyte przeciwko tobie.
Masz prawo do adwokata. Jeśli cię nie stać,
sąd przyzna ci obrońcę z urzędu.
Idziemy.
Szeryf był przekonany, że ma właściwą osobę.
Ale pan nie był pewien?
Nie.
- Może spróbujesz? - Jasne.
Myślę, że ci się spodoba. Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry pani.
Jakieś wieści?
Szeryf prawie ma sprawę,
którą może przekazać prokuraturze hrabstwa.
Ale chcę potwierdzić kilka rzeczy.
Oczywiście.
Ma pani podstawy, by sądzić, że Clay kupowałby sterydy od syna?
Nie przypominam sobie.
Ale kupił raz marihuanę od Bryce'a?
Myślę, że to był tylko pretekst.
By wejść do naszego domu i usidlić Bryce'a.
Poza tym i incydentem na podjeździe,
czy Bryce spędzał czas z Clayem?
Nic o tym nie wiem.
Nie przyjaźnili się.
Z kim Bryce spędzał czas po odejściu z liceum Liberty?
Cóż...
Montgomery de la Cruz był u nas wielokrotnie latem i...
pana syn.
Wydawało się, że są blisko.
- Tak, wiedziałem, że się spotykają. - Ale...
Bryce nie miał ostatnio zbyt wielu przyjaciół.
Tak naprawdę miał tylko mnie.
Uciśnij przez lewy palec u stopy.
Klatka piersiowa otwarta. Wydech. Dobrze.
Kość ogonowa w kierunku prawej pięty.
Pięknie. Saffia, oddech.
Dobrze. I wstajemy.
Lepiej?
- Tak. Dziękuję. - Dzięki.
Nieźle, pani nauczyciel.
Nauczyciel stażysta. Nie skończyłam szkolenia.
To i tak poważne gówno.
Rzeczy.
Przepraszam. Święta przestrzeń.
Nie święta, ale...
duchowa, mam nadzieję.
Nie śmiej się!
Nie śmieję się.
Fajnie, że ci się to udało.
- Kontuzja? - Nie, tylko skurcz.
Wczorajszy trening był ciężki.
No i jeszcze się denerwuję.
- Dziś mecz w liceum Liberty? - Tak.
Mogę coś na to poradzić. Na mięśnie,
- na nerwy. - W porządku, mamo.
Za mało męski jesteś na jogę?
Gotów? Teraz przejdziesz do psa z głową w dół.
Śmiech jest dobry, ale oddychaj.
Te nazwy!
Są opisowe, ale mają też znaczenie.
Po angielsku jest łatwiej niż w sanskrycie, wierz mi.
Biodra w górę i w tył.
Pięty postaw na podłodze. Unieś miednicę.
Uda zbyt napięte. Ugnij kolana. Ważniejszy jest prosty kręgosłup.
Oddychaj. Każdy oddech sprawia, że masz lepszą pozycję.
Dobrze. Teraz przejdziesz do gołębia.
- Przepraszam. - W porządku.
Przy wdechu unieś prawą nogę w górę i w tył.
Dobrze.
Przy wydechu, prawe kolano do prawego nadgarstka. Opuść goleń.
Dobrze. Przesuń stopę w przód, ale pilnuj kolana.
Wyciągnij lewą nogę w tył.
Wyrównaj biodra.
Dobrze. Głęboki wdech, unieś klatkę.
Przy wydechu spróbuj rozciągnąć się nad tą nogą.
I tak kilka razy.
Dobrze. To otwiera biodra.
Trudne.
Ważne jest, by robić to powoli i szanować granice ciała.
Poczekaj, aż ciało ci pozwoli
iść dalej, nie zmuszaj go.
Dobrze.
Drżysz. Boli?
Wdech. Podnieś tułów.
Nie wiem...
Nie wiem, co się dzieje. Zacząłem płakać.
Już dobrze.
- Nie mogę przestać. - Już dobrze.
To nie moje.
Wyglądam, jakbym brał sterydy?
Dlaczego miałeś je w szufladzie?
Przechowywałem je.
- Dla kolegi. - Którego?
Kolega kupował od Bryce'a?
Mówił, że ma je od handlarza z siłowni miejskiej.
Napijesz się czegoś?
Szeryf zaraz tu będzie.
Zatrzymanie Claya i apel, na którym do niego doszło,
miały wszystko zmienić.
Wszyscy się gapią.
Pewnie, że tak. Jesteś gwiazdą.
Czego chcesz?
Mogę pogadać z Tylerem na osobności?
- Nie. - Proszę.
- Muszę mu coś powiedzieć. - W porządku.
Spotkamy się na lunchu.
Dobra. Jesteśmy z ciebie dumni.
O co chodzi?
Możemy pogadać?
Na osobności?
Nie. Możemy pogadać tu.
Dobrze.
Słyszałem, jak Monty mówił, co ci zrobił.
Przyznał się do tego mnie i Bryce'owi.
Do wszystkiego.
- Tak? - I...
Przykro mi, że cię to spotkało.
Przykro mi.
Monty powinien za to zapłacić. Powiem to policji, jeśli chcesz.
Dlaczego? Nawet mnie nie lubisz.
Jak mogę cię nie lubić? Ledwie cię znam.
Ale słyszałeś coś o mnie.
Jasne. Ty o mnie też, prawda?
Że jestem dupkiem i takie tam.
Chyba tak.
I co?
O co chodzi?
Muszę zrezygnować z bycia kapitanem.
To, że nie grasz,
nie znaczy, że nie jesteś częścią drużyny.
To, jak prowadzisz chłopaków,
- daje nadzieję na przyszłość. - Chodzi o to, że...
Nie mam przyszłości.
I muszę to zaakceptować.
Nie poddawaj się. Jasne?
Nadal masz dużo do zaoferowania.
Zostań, a na pewno to dostrzeżesz.
Zdecydowałem już.
Dziękuję, trenerze.
Za wszystko. Był pan...
Drużyna wiele dla mnie znaczy.
I...
Zawsze tak będzie.
Cóż...
Chyba żegnam.
Zawsze będzie tu dla ciebie miejsce.
Możesz wpadać, kiedy chcesz.
Chyba nie mogę.
Nie, to jakiegoś bogatego dzieciaka.
Sprzedaję tanie, meksykańskie gówno
na siłowni. Tak łatwiej zarobić.
Dla jasności. Nie przypominasz sobie, żebyś sprzedawał te sterydy
Jensenowi albo jego kolegom?
To dobry towar.
Jasne? Nie dostałbym go, nawet gdybym chciał.
Nadal tam jest.
Pewnie przeniosą go do więzienia.
Jezu!
Wszystko gra?
Powiedziałbyś mi, gdyby tak nie było?
Bo najwyraźniej nie wszystko wiem.
Gdy miałem pięć lat,
moja mama miała chłopaka.
Popierdolony koleś, który tylko z nią ćpał.
Gdy ona odlatywała, on...
przychodził do mnie.
Na początku tylko...
mnie dotykał.
Potem zaczął...
Kazał mi dotykać swojego...
I wtedy twardniał.
Wkładał mi palce w usta i walił sobie konia.
Mieszkał z nami kilka lat.
Nieregularnie.
Gdy byłem na ulicy
i potrzebowałem kasy,
robiłem różne rzeczy...
facetom.
Czasami robili coś, o czym...
nie rozmawialiśmy.
Których nie chciałem robić.
Czułem, jakbym znowu miał pięć lat i...
To wszystko moja wina.
Tak mi przykro.
Boże.
I ciągle słuchałeś mnie,
pomagałeś mi i pozwalałeś mi na kazania
- o dochodzeniu do siebie. - Potrzebowałaś czasu.
Dla siebie.
Zasłużyłaś na to.
Chciałem być przy tobie.
Moje gówniane sprawy nie mogły mieszać w twoich.
Twoje gówniane sprawy są moje.
Dzielimy gówno.
Robi się ohydnie.
Kocham cię.
Zaraz zjawi się twój prawnik.
Nic nie zrobiłem.
Poczekajmy na prawnika.
Zdecydowaliście, że to ja.
Tak? Jak na to wpadłeś?
Pani Walker powiedziała, że nienawidziłem Bryce'a i tyle.
Było nieco więcej.
Pobiliśmy się i pokłóciliśmy. To wszystko.
To się zdarza.
O co konkretnie się pokłóciliście?
Na meczu chodziło ci o konfrontację.
Nie, poszedłem tam dla Justina.
Po to tu jestem. A twoja wymówka? Nie cierpisz futbolu.
- Ale Caleb to kocha. - Grałem w liceum.
- Nie pytaj. - Na jakiej pozycji? Wybacz.
Opowiedziałem historię i mówi na mnie „Dni chwały".
Myślałem, że Ani nie może przyjść na mecz.
Zaraz wrócę.
Za chwilę się zacznie!
Co jest?
- Zgubiłeś się? - Muszę pogadać z Ani.
W porządku. Zajmę się tym. Zaraz wrócę.
Przepraszam.
Powinnam była zadzwonić, ale niespodziewanie udało mi się wymknąć.
Przestań. Nie chcę już słuchać wyjaśnień.
Dlaczego on?
Dlaczego Bryce?
Dlaczego...
Jak mogłaś go całować?
To nie tak, jak myślisz.
Podobno go nie znasz, nie rozmawiacie, a jesteście przyjaciółmi?
- Kimś więcej? - Nie.
Nie jesteśmy.
Życzyłam mu powodzenia, a on...
Źle zinterpretował moje intencje.
To był wypadek.
Błąd! Bryce nic dla mnie nie znaczy!
Żałujesz tego?
Że go całowałaś, tak jak było ze mną?
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Oczywiście, że ma!
- A co, jestem tylko funkcją ciebie? - Myślałem, że się przyjaźnimy.
- Tak jest! - Było.
Zaczekaj.
Nie będę kłamać.
Wtedy w jego oczach
widziałam...
złość.
Nienawiść. Ale nie do mnie.
Do Bryce'a.
Przez pierwszą połowę ta złość i nienawiść jeszcze się rozpaliły.
W połowie meczu był gotów zmierzyć się z Bryce'em.
Miał dostać swoją szansę.
Kultura gwałtu musi zniknąć!
- Wiedziałeś, że to zrobi? - Nie miałem pojęcia.
Sportowcy to prześladowcy, przestępcy i gwałciciele!
Zwróciła uwagę.
...bezkarni.
- Kultura gwałtu musi zniknąć! - Cholera.
Kultura gwałtu musi zniknąć!
To chyba nierozsądne.
Kultura gwałtu musi zniknąć!
Co jest, kurwa?
Chyba nie będzie dobrze.
- O nie! - Właśnie poszło źle!
- Idziemy. - Zdecydowanie.
- Tony, stój. - To moi kumple.
Wiem, ale jeszcze jedna akcja i po tobie.
Tony, on ma rację. Zostań.
Kurwa!
Tak, Clay szukał Bryce'a w tej bójce.
I wielu to widziało.
Ale było coś, czego nie widzieli, prawda?
- Clay! Słuchaj! - Zejdź ze mnie!
Zabiję cię!
Zabiję go, kurwa!
- Zmiażdżą cię tu. - Puszczaj!
Kurwa! Gdzie on się podział?
Dokąd on, kurwa, poszedł?
To nie był koniec.
Bryce zniknął mi w tłumie.
Zauważyłem, że zgarniają dzieciaki, więc uciekłem.
Justin nie potrzebował podwózki, więc podwiozłem Tylera
i pojechałem do Bryce'a.
Tylko pogadać.
Kurwa!
Pieprzyć to!
„Zapierdolę cię, kurwa".
Pamiętasz wysyłanie wiadomości?
Tak, ale...
Byłeś wtedy u niego?
- Tak, ale go nie było. - Ale odpisał, tak?
„Stary, pogadajmy".
Chciał się spotkać, a ty chciałeś mu przyłożyć.
- To pana domysły. - Potem odpisałeś.
„Nie chcę gadać. Chcę, byś zdechł".
Bryce zmarł w ciągu godziny po tej wiadomości.
Co za zbieg okoliczności.
Ale tak jest.
Nie miałem tego na myśli.
Więc dlaczego skasowałeś wiadomość, gdy znaleźliśmy ciało?
Bałem się! Wiedziałem, co będzie.
Wagary, żeby poćwiczyć?
Podstępnie zgarniasz prywatny trening?
Chciałem z tobą pogadać.
Co jest?
Może powinieneś usiąść.
Muszę ci coś powiedzieć, ale...
Wiem, że powinienem był wcześniej coś powiedzieć, coś zrobić,
ale teraz muszę.
O co chodzi?
Zabiłem Bryce'a.
Nie mów tak.
- To prawda. - Nie.
Nie mów tak.
Clay nie może za to siedzieć. Pójdę na policję.
Słuchaj. Niech to się rozegra.
Nic nie mają, blefują.
Tego nie wiesz. Sam mówiłeś, że nie wiesz.
Gdybyś miał kłopoty, przyszliby po ciebie.
Nie mają pojęcia.
Clay sobie poradzi. Zaczniesz chodzić, będzie dobrze.
Zabiłem...
Zabiłem kogoś.
Nie wierzę w to.
Nawet jeśli tak,
po tym, co zrobił Bryce, niesprawiedliwe byłoby, gdybyś siedział.
A jeśli Clay pójdzie siedzieć?
Wychodzę.
To bez znaczenia, skoro uznałaś, że nie jestem twoją córką.
Możliwe jest
być oddaną córką i lojalną przyjaciółką.
Myślisz, że albo jedno, albo drugie, ale nie.
Nikomu nie ufasz.
Ale ja tak już nie chcę żyć.
Więc pomogę przyjacielowi, który mnie potrzebuje.
Obyś mogła liczyć na to samo.
Kiedyś.
Czy ktoś przyszedł po Diega Valdeza?
Po Valdeza?
Nie.
- Jest zastępca szeryfa? - Skończył służbę.
Mogę w czymś pomóc?
Przyszedłem zeznawać.
Przyznać się.
Dobrze. Zaczekaj.
Sprowadzę tu kogoś.
Nie wiedziałam, że jesteś.
To twoje ze szpitala?
Nie przynoszę środków do domu.
To takie same, jakich używa szpital?
Nie, to komercyjna marka. Co jest?
Tak. Dobrze. Będę za 15 minut.
Potrzebują mnie.
Powiedz, co się dzieje.
Będzie dobrze.
W porządku? Chcesz wody?
Zrobiłem to.
To ja.
Ja zabiłem Bryce'a Walkera w noc
- meczu wiecowego na molo. - Wolniej.
Co się wydarzyło?
Zacznij od początku.
Mama odwiozła mnie na mecz.
Zwykle robił to tato, ale...
Odwiozła cię na mecz. Był wiec.
Ważny wieczór dla kapitana.
Byliśmy nabuzowani. Musieliśmy sporo udowodnić.
Ja musiałem.
Wiedziałem, że wielu będzie patrzeć.
Zach powiedział, że zaczęło się przed meczem,
w tunelu.
Hej, numer 85!
- Co tu robisz? - Nadal jestem twoją cheerleaderką.
Nie zamieniłbym cię na inną.
Muszę iść, ale do zobaczenia.
Chloe, zaczekaj.
Cześć.
Miło cię widzieć.
- Powinnam iść. - Czekaj.
Świetnie wyglądasz.
- Dobrze sobie radzę. - To dobrze.
Miło widzieć cię szczęśliwą.
Zawsze miałaś to w sobie.
I cieszę się, że po wszystkim, co przeze mnie przeszłaś,
nadal to masz.
Nie, żebym mógł ci to odebrać.
Jesteś jedną z najsilniejszych osób, jakie znam.
Musisz wiedzieć, że byłam w ciąży.
Z tobą.
Usunęłam.
Przepraszam, że nie powiedziałam wcześniej.
Wszystko gra?
Przykro mi, że musiałaś przez to przechodzić sama.
Nie byłam sama.
Miałam Zacha.
Był ze mną.
Przez cały czas.
To dobrze.
Powinienem iść.
Dalej! Ruszać się!
Hut 90. Ruszamy!
Niezły blok. To twoja strategia?
- Oszukać i siedzieć cicho? - Gram czysto.
Ukradłeś mi dziewczynę. Myślisz, że ci daruję?
- Pilnujcie go! - Jazda!
Kurwa!
- Dupek. - Jak kolano, Zachy?
Nie ukradłem Chloe, wspierałem ją. Nie to, co ty.
- Co ty, kurwa, wiesz? - Dość.
Rozpierdolę cię!
Hej! Przestańcie.
Dość! Wracać na swoją stronę.
Pozwalamy im się panoszyć.
Myślą, że mogą z nami pogrywać? Kurwa, nie mogą!
Pieprzeni Hillcrest.
Chcą, byśmy myśleli, że przegraliśmy.
Że zgarną tę wygraną, tak jak wszystko inne, czego chcą.
Ale nie dostaną tego. To się nie wydarzy!
Bo tak właśnie robią.
Tak będzie do końca waszego życia.
Będą się na was gapić i za wami łazić.
Sprawią, że poczujecie, że to nie wasze miejsce.
Że nie możecie mieć tego, co oni.
I będą was olewać i spychać w dół,
póki nie powiecie: „Cholera, to moje miejsce".
Niektórzy z was myślą, że jestem miękki.
Niektórzy myślą, że donoszę.
Szczerze? Wali mnie to.
Bo wiem, kim jestem. A wy wiecie?
Wiecie?
Bo wygrana kosztem tego, kim jesteście,
kosztem tego, że staniecie się kimś, kogo nienawidzicie,
nie znaczy nic.
Wykrwawiłbym się dla każdego z was.
Oddałbym własne życie.
Nie kłamię.
To obiecałem sam sobie.
Co wy zrobicie?
Minęła połowa.
Pokażmy im, kim jesteśmy.
Wygrajmy to.
- Kim jesteśmy? - Tigers!
I wtedy uderzył huragan.
- Clay! - Zabiję go!
Zabiję go, kurwa!
Kurwa!
Hej! Co jest?
Twoja noga. Charlie!
Dobra. Podniesiemy cię.
Lekarz wiedział, że to kolano.
Wsadził mnie w karetkę.
Mama dotarła do szpitala. Lekarze obejrzeli nogę.
Zrobili kilka prześwietleń...
Założyli szyny i wysłali do domu.
Ale nie zostałem w domu.
Zanim powiesz więcej, wezwę szeryfa Diaza, by to usłyszał.
- Dobrze? - Jasne.
Chcesz, bym wezwał twoją mamę?
Nie.
- Może prawnika? - Nie.
W porządku.
Jestem gotów.
Chcę to zrobić.
To, co robisz, jest bardzo odważne.
Będziemy tu na ciebie czekać.
Nie jesteś w tym sam.
No dobra.
Przepraszam.
Chcę zgłosić przestępstwo.
Zach, wprowadziłem szeryfa we wszystko, co powiedziałeś.
Więc...
może zechcesz mówić dalej? Powiedz nam, co było potem.
Wiedziałem, że autobus z Hillcrest zabierze ich z powrotem.
Poczekałem na Bryce'a. I poszedłem za nim na molo.
A to niespodzianka. Co tam, przyjacielu?
- Pieprz się! - Albo nieprzyjacielu.
Nieźle chodzisz. Co ci się stało w kolano?
- Co jest? - Powinienem cię zabić.
- Dobra, zasłużyłem na to. - Idź do diabła.
Do zobaczenia na miejscu.
Proszę, przestań!
Zrujnowałeś moje pieprzone życie!
Wielkolud!
Pierdolony, straszny Bryce.
Co to, kurwa, znaczy?
Odebrałeś mi dziś przyszłość.
Ty odebrałeś moją.
Nie.
Sam sobie to zrobiłeś.
Przeleciałeś ją?
Chloe?
Przeleciałeś ją? Ile razy?
Krzyczała tak, jak przy mnie?
To moja przyjaciółka.
Przykro mi, że nigdy żadnego nie miałeś.
Nie pieprzyła się z tobą, bo jesteś pizdą.
Boże! Pieprz się, Dempsey!
Pieprzona z ciebie pizda!
Pieprz się!
Kurwa!
Pieprzona z ciebie pizda!
Pieprz się!
Zamknięte.
Chcesz iść do Rosie?
Przepraszam. Potrwało dłużej, niż myślałem. Musiałem...
założyć szyny i w ogóle.
Bardzo boli?
Tak.
Dość paskudny ból.
Pobiłeś go i odjechałeś, zostawiając go na molo?
Leżącego na środku molo?
Był przytomny?
Tak.
Głównie tak, wrzeszczał coś na mnie. Tracił przytomność i odzyskiwał.
- Ale nie mógł się ruszyć? - Nie.
Nie, złamałem mu nogę dość konkretnie. I chyba jedną rękę.
Chcesz się przyznać do jego zabójstwa?
Tak.
Dziękuję, Zach.
Dopuściłeś się napaści i pobicia.
Biorąc pod uwagę stan ciała, niemożliwe byłoby...
stwierdzić, skąd pochodzą obrażenia.
Czy to był mecz futbolowy, czy bójka,
czy może skały w rzece.
Posłuchaj.
Bryce Walker miał wodę w płucach.
Jasne? To znaczy, że żył, gdy wpadł do wody.
Nie zabiłeś go.
Bryce Walker zmarł od utonięcia.
A ty co tu, kurwa, robisz?
Kurwa! O co mnie oskarżacie?
- Napaść seksualna. - I może zabójstwo.
Mamy jakiś tuzin dzieciaków, którzy mogli to zrobić.
Chodzi o wieczór wiecu.
Wszyscy tam byli.
Każdy miał powód, by chcieć zabić Bryce'a.
Ostatecznie jedna osoba zrealizowała swoje zamiary.
Powiem ci o najgorszej rzeczy, jaką kiedykolwiek zrobiłam.
Muszę ci powiedzieć.
Spałam z Bryce'em.
Więcej niż raz.
Uprawiałam seks z chłopakiem,
który cię zgwałcił.
Strasznie ciężko mi o tym mówić tobie, ale mówię ci jako przyjaciółce.
To najgorsze, co zrobiłam.
Najgorsze.
Opowiesz teraz o sobie?
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy.info.
Napisy: Liliana Reguła