SubTiel & Zn presenteren: Sanditon S01E02: Episode 2
Goedemorgen.
Een mooie, verkwikkende dag.
Sanditon heeft de gezondste briesjes van elke Engelse badplaats, vind ik.
Wat vindt u, Charlotte? - Ergens anders...
zouden we dit een storm noemen. - Precies. Maar hier zijn geen stormen.
Stormen hebben geen toestemming hier te waaien.
Goed gezegd. Zie je, liefste, ik heb iemand bekeerd.
Ah, Mrs Griffiths en haar protégees.
Ze hadden gisteravond een charmant debuut op het bal.
Daar is Lady Denham. Zij heeft ook genoten.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Miss Heywood. U ziet er erg mooi uit, als ik zo vrij mag zijn.
Goedemorgen.
Schijnbaar ben je achteruitgegaan in haar waardering, Edward.
Ik vrees dat Clara valse geruchten over me heeft verspreid.
"Aanmerkt de leliën des velds.
Zij arbeiden niet, en spinnen niet."
Een jonge dame is als een bloem, denk ik vaak.
En als ik deze ochtend om mee heen kijk...
Zie ik vele lieftallige jonge dames.
De leliën des velds van Sanditon, als het ware.
Er zijn lieftallige Engelse rozen. Roze en wit.
Ik zie dat er vandaag één of twee meer exotische bloemen onder ons zijn.
En ja, vrienden, er is ook plek voor hen in de tuin van de Heer.
Ik zeg tot al jullie jonge dames...
jullie verwezenlijken de wil van Jezus door simpelweg te bloeien...
en jullie gereed te maken voor de dag dat jullie geplukt worden.
Jullie zullen...
Ja.
In naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen
Dank u, Mr Hankins, wat een mooie preek. - Bedankt, Mrs Griffiths.
Als uw jonge protégees geestelijke begeleiding nodig hebben, aarzel niet.
Dat is erg aardig van u, Eerwaarde. - Fijne dag.
Wat vond u van de preek van Mr Hankins, Charlotte?
Niet goed. Ik ben liever een arbeider of een spinner dan een lelie in 't veld.
Waarom mogen jonge mannen geen lelies in het veld zijn?
Dat zou goed bij me passen.
Ik denk dat ik zou bloeien en kan samen met de mooiste bewonderd worden.
Prima. Ik zal werken en u kunt bloeien. Ieder zijn ding.
Zo lang er maar natuurlijk genoeg toast met boter en port is.
Nog meer rekeningen.
Vanochtend was Miss Heywoods gedrag erg vreemd.
Wat is er tussen jou en Clara Brereton gebeurd?
Er is duidelijk iets misgegaan.
Het valt me zwaar erover te praten. - Maar dat ga je wel doen, Edward.
Kom, het was jouw taak haar te verleiden en tot schande te maken.
Dat is me niet gelukt.
Ze weerstond je. Dat was te verwachten. Je had moeten aandringen.
Ze was me voor.
Hoe?
Ze betaste me. Ik was er perplex van.
Ik was net zo geschokt als jij.
Ze is geen groentje, dat kan ik je verzekeren.
Toen ik over haar schouder keek...
Wat? - Observeerde Miss Heywood ons.
Ik denk niet dat ze begrepen heeft wat ze had gezien.
Maar ze was duidelijk van streek. - Wat heb je gedaan?
Besef je dat je onze vooruitzichten kan hebben geruïneerd?
Ik wil graag weten wat jij onder die omstandigheden had gedaan.
Je bent zorgvuldig buitenspel gezet.
Ze kan je niet zwartmaken bij Lady Denham...
zonder zichzelf zwart te maken. Ik handel het wel met haar af.
Heeft u een kist voor Lady Denham? - Ja, deze hier.
Voorzichtig.
Hoezo, wat zit erin? - Geen idee.
Wat je het ook is, Lady Denham hecht er veel waarde aan.
Wat is het, een bom? - Arm kind. Wat een onwetendheid.
Geboren in armoede en ontberingen Ik krijg er tranen van in mij ogen.
Nee, liefje. Dit is een ananas.
Een schaars en exotische vrucht die speciaal voor me is gekweekt...
door een oude vriend in de Chelsea Physic Garden.
Het wordt het tafel middenstuk bij mij lunch.
Een lunch? Wat een geweldig idee.
Maar ja, u wilt anderen altijd een plezierige tijd geven.
Ja, inderdaad. Ook als is het nogal buitensporig...
ik dacht een uitzondering te maken...
om Miss Lambe in onze kleine gemeenschap te verwelkomen.
Een lunch voor Miss Lambe?
Waar ze ook heen gaat, Miss Lambe zal de eregast zijn.
Ongeacht waar ze vandaan komt.
"Lady Denham nodigt u uit voor een lunch...
en het proeven van ananas ter ere van Miss Lambe."
Dat klinkt erg chique.
En erg ongebruikelijk van Lady Denham.
Ik vraag me af wat ze in haar schild voert.
Miss Lambe is een prijs die de moeite waard is om te winnen.
Jij zal naast haar komen te zitten.
Je zal je als een serieuze en geschikte huwelijkskandidaat presenteren.
Je bent een Engelse baronet van een onberispelijke familie.
Ik weet heel goed dat je tot nu toe die voordelen hebt verkwanseld...
en ze hebt gebruikt in jacht naar kleinzielige veroveringen...
en om uit de band te springen.
Nee. Echt, u doet me onrecht. - Dat doe ik niet.
Ik neem aan dat je het verschil...
tussen de kunst van het hof maken en verleiden kent?
Dat hoop ik. - Zorg dat je het weet.
Als je haar hand niet wint, zal ik erg teleurgesteld in je zijn.
En je wilt niet uit mijn gunst raken, of wel?
Nee, tante. - Er is veel werk aan winkel voor je.
Zodra een huwelijk met haar zeker is...
kan je zoveel als je wil je als een krolse kater gedragen.
Misschien heeft onze tante een punt. Miss Lambe is erg rijk.
Waar is dat vervloekte ding?
O, Charlotte, daar bent u. - Ik kwam kijken of ik kan helpen?
Facturen, bouwtekeningen, memo's.
Laat mij ze voor u sorteren. - Wilt u dat? Ik ben u eeuwig dankbaar.
Ik ben steeds van plan een assistent in te huren.
Misschien kan ik uw assistent worden?
Als we deze papieren nou scheiden door stapels te maken.
Inkomend, uitgaven, huurbetalingen, rekeningen, enzovoort.
Ik kan zien dat u een oog heeft voor dit soort werk.
Dat is prachtig.
De toekomst van Sanditon als het klaar is.
Dit wordt het plein, de boulevard langst het strand.
Nieuwe winkels.
Dat wordt het nieuwe terras.
Krijgt het uw goedkeuring? - Volledig.
Wie is de architect?
Ikzelf.
Dat wil zeggen, ik gebruik Hargreaves' Catalogue Of Plans.
Kijk. Eerst haalde ik het ontwerp rechtstreeks uit het boek.
Nu ik zelfverzekerder ben, pas ik ze naar mijn smaak aan.
Ik kies hier wat van, daar wat van.
Bespreek het met mijn voorman en we beginnen.
Wilt u zien hoe het gebouwd wordt? - Heel graag.
Geweldig.
Ja, heel goed. En de voorgevel? - We maken vooruitgang, meneer.
En het interieur? Het gebouw moet nu toch wel deugdelijk zijn.
Waren de nieuwe ontwerpen duidelijk? - Ze zijn erg ambitieus.
Ja. Geweldig. Wat vindt u ervan, Miss Heywood?
Ik vind het een schitterende onderneming.
En natuurlijk alleen de beste materialen.
Buiten rode den en eik om gebruiken we geen hout.
Met Welshe lei en Cornish steen voor de daken en gevels?
Hoor je dat, jonge Stringer. We hebben een vrouwelijke architect in ons midden.
Ik probeer mijn vader te overtuigen zijn huurders huizen te renoveren.
Klopt het als ik denk dat er verschillende dakniveaus komen?
Ja, juffrouw. Verschillende dakniveaus.
En ze..? - Trekken de aandacht de heuvel af...
richting de uitzicht naar de zee. Inderdaad, juffrouw.
Ja, dat was mijn idee.
Of niet?
Inderdaad, meneer.
Ah, daar is mijn broer en zijn vrienden.
Sidney.
Heren.
We wilden nog even kijken voor we terug naar Londen gaan.
Maar we rekenden erop dat jullie tot het eind van de week blijven.
Lady Denhams lunch... - Heeft mijn aanwezigheid niet nodig.
Ik heb je hier nodig. En je vrienden hebben nog niet genoeg gezien...
om de geneugten van de stad te kunnen waarderen.
Je zou je vrienden overtuigen een huis voor het seizoen te huren.
Je weet hoe veel ik reken op je connecties in de modieuze kringen.
Hoe zit het met je jonge beschermelinge? - Ze vestigt zich binnenkort ergens.
Ik heb een leven. Verplichtingen waar je niets van afweet.
Een paar dagen, man.
Prima.
Een paar dagen. Ik praat ze wel om.
Mr Parker, kan ik u even spreken?
Ons gesprek op het feest.
Ik drukte me verkeerd uit en vrees dat u me verkeerd begreep.
Ik wilde niet kwaadspreken over uw broer, of u beledigen.
Ik heb zelfs de grootste bewondering voor wat u en hij hier in Sanditon doen.
U had gelijk dat u me terechtwees, en het spijt me.
Ik hoop niet dat u erg slecht over me denkt.
Slecht over u denken? Ik denk helemaal niet aan u.
Uw goedkeuring, of afkeuring interesseert me niet.
Het kan me simpelweg niets schelen wat u denkt of voelt.
Het spijt me als dat u teleurstelt, maar zo is het nu eenmaal.
Heb ik mezelf duidelijk genoeg gemaakt?
Als het u echt niet kan schelen, waarom doet u dan de moeite...
om ze erg aanvallend en kwetsend te zijn.
Nog een prettige dag.
Het is een van die mannen die Sidney Parker uit Londen meenam.
Babington. We hebben elkaar op het bal ontmoet.
Ik vroeg me al af wanneer hij zou komen rondsnuffelen.
Lord Babington, mevrouw. - Stuur hem maar naar boven.
Ik liep langs en ik wilde u even komen bezoeken.
Is dat zo? - U ziet er...
ongewoon goed uit. Als ik zo vrij mag zijn.
Dat mag u.
En uw haar, als ik zo brutaal mag zijn, heeft een prachtige glans.
Zie je nou wel, Edward. Je inspanningen waren niet voor niets.
Uw broer verzorgt uw haar? - Stiefbroer.
Zijn vader trouwde mijn moeder toen we jong waren. En ja, dat doet hij.
Dat is een taak die ik graag zou willen verrichten.
Geen schijn van kans, Lord Babington.
Heb ik het genoegen u te zien op Lady Denhams lunch?
Ik denk het.
Nou, tot morgen dan.
O, Miss Denham?
U kunt mij niet afschrikken.
Is hij weg?
Wat haat ik jouw sekse.
Miss Lambe?
Georgiana?
Komt u naar buiten? - Nee.
Ja, Parker.
Zet beide shillings op Mr Parker.
Mr Parker.
Mr Parker is de winnaar.
Wat is er?
Ik ben niet uw slaaf. - Dat heeft niemand gezegd...
maar u zal er heen moeten gaan. U bent Lady Denhams eregast.
Om aangegaapt en voor vermaak te worden opgediend.
"Hier hebben we de ananas, en hier de negerin. Kijk je ogen maar uit."
Georgiana, u weet dat u meer geld hebt dan Lady Denham en haar groepje samen.
Ja. De erfgename uit West-Indië rijk en zwart als stroop.
Houd haar op haar kop en schud haar. Hoor haar 100.000 sovereigns rinkelen.
Hou op met die onzin. Dit is wat uw vader wilde.
Dat u uw plek in vindt in de betere kringen.
En hoe zit het met wat ik wil? - Ik vrees dat dat niet van belang is.
U hebt me weggehaald bij het enige waar ik van hou.
Als u eens wist hoe erg ik dit vreselijke, koude eiland vind.
Ga weg.
Georgiana.
Ik kan niets aan het klimaat doen. Maar wat betreft de rest...
zal u me moeten vertrouwen.
Houd moed, Arthur. Denk aan de ananas. Als ik het kan, dan kan jij het ook.
De mannen met de draagstoel weigerden me te dragen.
Ze zeiden dat ik boven het maximale gewicht was.
De onbeschaamdheid, zoals jij weet, ben ik aan het wegkwijnen.
Hemeltje.
Pardon. Kunnen jullie ons misschien meenemen?
We kunnen niet stoppen, Arthur. - We houden uw plekje vrij, Parker.
Dat was geen broederliefde. - Nee.
Ik zweer u, het huis is groter geworden sinds ik hier laatst was.
Geweldig. Dit is heel erg aardig van u, Lady Denham.
Erg gul en gastvrij. - En hier zijn we dan allemaal...
wachtend op de eregast, dat ze zich verwaardigt om te verschijnen.
Het is vast niet haar schuld, Lady Denham.
U ziet er bijzonder goed uit vandaag. - Het is niet nodig om te slijmen.
En Miss Brereton ook. Wat een prachtige jurk.
Ik zei toch dat je... - Mr Arthur Parker en Miss Diana Parker.
Wijn.
Bedankt. Ik dacht dat ik bijna doodging.
En arme Arthur heeft zo'n broze gezondheid. Maar de plicht roept.
Lady Denham.
Je zou denken dat ze uit Inverness zijn komen lopen.
Dank u. Ik kom er wel weer bovenop, denk ik.
Juist, ja.
Wat is de jonge man toch een dwaas.
Mrs Griffiths, Mrs Beaufort en Miss Lambe.
Edward.
Daar is je prooi. Ga op haar jagen.
Goedendag. Sorry dat we zo laat zijn, Lady Denham.
Beter laat dan nooit. - Ietsjes beter.
Miss Lambe, eindelijk.
Zullen we naar de eetkamer gaan?
Lord Babington. - Ik ben vereerd, Lady Denham.
Miss Lambe, mag ik het genoegen?
U kunt ophouden met de gekwetste onschuldige te spelen.
Mijn broer heeft precies verteld wat er laatst gebeurd is.
Lady Denham zou verrast zijn als ze over uw hoerenstreken hoort.
Ik vraag me af waar heeft u die geleerd.
Van een man, nog verderfelijker dan uw broer...
toen ik nog te jong was om het verschil tussen penis of potlood te weten.
Wij hoeven geen vijanden te zijn.
We kunnen niets anders zijn, we willen hetzelfde.
Geld?
Wat anders?
Geweldig, Lady Denham. Een ananas. Dat is werkelijk de trend.
Ik dacht dat het u aan thuis zou herinneren, Miss Lambe.
Antigua toch? Of iets dergelijks?
Dat is geen zwarte Antigua.
U heeft een kat in de zak gekocht, Lady Denham.
Iemand heeft u voor de gek gehouden.
Natuurlijk weet ik dat deze vrucht niet in Antigua is gekweekt.
Het is speciaal hier in Engeland onder glas gekweekt.
En het is hier ter ere van u, als teken van respect voor uw afkomst.
Begrijpt u dat?
Georgiana.
Natuurlijk doe ik dat. Ik plaagde u alleen maar.
Maar het is geen zwarte Antigua. - Georgiana, dat is genoeg.
Je hebt je punt gemaakt, denk ik.
Een hele goeie. Prima gedaan, Miss Lambe.
Gaat u alstublieft zitten. Edward?
Het is een zeer groot genoegen om naast u te zitten, Miss Lambe.
Is dat zo? Waarom?
Nou, weet u, uw schoonheid.
Uw interessante achtergrond. - En mijn geld.
Ik neem aan dat u daarop uit bent.
Vertelt u me eens, hoe vindt u Sanditon?
Allemachtig. Is dat alles wat u kunt zeggen?
Wie is uw favoriete dichter?
Miss Heywood, heeft u een mening over dit gezelschap?
U heeft geen interesse in mijn mening, dus val ik u er ook niet mee lastig.
Ik weet zeker dat u er een heeft. Kom op, deel die met mij.
Voor geen goud.
Ik heb van u twee berispingen gekregen en wil geen derde.
Bewaar uw onaangenaamheden voor iemand anders.
Of nog beter, waarom probeert u niet beleefd te zijn.
Goed gezegd. Misschien doe ik dat wel.
Maar ik smeek u, niet met mij.
Mr Crowe, hoe schat u de kansen van Sanditons slagen in?
Miss Lambe, wat zijn uw opvattingen over het huwelijk?
Een erfgename met 100,000 wil heel graag een echtgenoot, denk ik.
Ik ben niet geïnteresseerd om eigendom van een man te zijn, Lady Denham.
Wat arrogant.
Ik zou denken dat iemand zoals u toch...
gewend moet zijn om het eigendom van een man te zijn.
Was uw moeder niet een slavin?
Ja.
Maar het gewend zijn en het leuk vinden is niet hetzelfde, milady.
Ik begin te denken, Miss Lambe, dat u een erg eigenzinnige jonge dame bent.
Wat denkt u, Miss Heywood?
Ik weet dat van jonge dames niet wordt verwacht meningen te hebben.
Ik vind dat Miss Lambe volkomen gelijk heeft...
om haar onafhankelijkheid op prijs te stellen, net zo als u dat doet.
Bent u het niet met mij eens, Mr Parker?
Miss Lambe is zich bewust van hoe ik daar tegenaan kijk.
Geen antwoord van Mr Sidney.
En u, houdt u nog de schijn op dat u niet in Sanditon bent...
op zoek naar een rijke man om mee te trouwen en voor u te zorgen?
Dat ben ik niet, mevrouw. Ik heb absoluut geen behoefte om te trouwen.
Als ik al een echtgenoot zou kiezen, is rijkdom daar geen overweging bij.
Prietpraat.
Moet een huwelijk niet berusten op wederzijdse liefde en genegenheid?
Zonder gelijkwaardige genegenheid wordt het huwelijk een soort slavernij.
Of een vlucht eruit. Miss Lambe's moeder is daar een voorbeeld van.
Een mooie jonge negerin...
trekt de aandacht van de meester en betovert hem.
Zo werkt het in het leven. Nietwaar, Miss Lambe?
En nu bent u hier, met uw 100,000.
Een lot uit de loterij voor een jonge vent met een titel...
en een lekkend dak. Dus wat vindt u van Sir Edward?
Zouden jullie geen mooi koppel zijn? - Echt, tante...
Je schijnt niet in staat om je eigen belangen te behartigen.
Hoe denkt u daarover, Miss Lambe?
Wij passen niet bij elkaar, Lady Denham.
Goed zo. Goed gezegd, Miss Lambe. "Wij passen niet bij elkaar"
Heel goed. Kan ik voor u een schijf ananas afsnijden?
Mr Parker. Mr Parker, het is niet aan u om de ananas aan te snijden.
Mr Parker. - Ik...
Mr Parker, wilt u alstublieft dat mes neerleggen.
Wat is er aan de hand? - Hij is verrot, Lady Denham.
Hij is volledig verrot.
Mr Parker.
Nee, niet jullie. Mr Tom Parker. Ik wil u even spreken.
En de rest van jullie kunnen ophoepelen.
Heeft u die brutale meid gehoord?
Misschien voelde zij zich beledigd door uw opmerkingen.
Is het mij niet toegestaan om te zeggen wat ik denk in mijn eigen huis?
En dat andere meisje, Miss Heywood.
Uw gast, Mr Parker. Te vrijmoedig.
En dan uw lompe broer...
hen op te jutten, ze aan te moedigen.
En dan had hij de onbeschaamdheid om mijn ananas aan te snijden.
Ik ben niet verantwoordelijk voor het gedrag van mijn broer, Lady Denham.
Hij is wat hij is.
Denk dan maar een hierover na. Ik ben wat ik ben.
En ik overweeg nu om mijn hele investering terug te trekken...
van het Sanditon-project.
Ik smeek u om dat niet te overwegen.
Zonder uw bijdrage zouden wij in de problemen komen.
Ik ben erg ontstemd. Ik ben echt heel ontstemd.
Het is mijn fout. Op z'n minst gedeeltelijk.
Ik voelde dat ik Miss Lambe moest verdedigen, en...
niemand anders kwam voor haar op, behalve uw broer, Arthur.
Lady D is op hem ook erg kwaad.
Niet zozeer om iets wat hij zei, maar voor de...
voor de respectloze manier waarop hij haar ananas behandelde.
Ze is een afschuwelijke vrouw.
Maar ze houdt het lot van Sanditon in haar handen.
Dat is het probleem.
Ik vergeef het mezelf niet als ik uw project in gevaar bracht.
Ik ga me verontschuldigen. - Lieve Charlotte...
Echt, Charlotte... - Ik vind het niet erg.
Ik ga er morgenochtend naartoe. Welterusten.
Goedemorgen. En wat brengt u hier?
De manier waarop ik me gedroeg bij uw lunch was betreurenswaardig.
Ik bied u daarvoor mijn excuses aan, Lady Denham.
Mr Tom Parker wilde dat zonder twijfel. - Nee, mevrouw.
Ik kwam hier omdat ik dat zelf wilde, mevrouw.
Echt? Verwacht u dat ik dat geloof?
Of u dat wel of niet doet, het is de waarheid, mevrouw.
U kunt er niets aan doen, nietwaar? - Wat?
Zeggen wat u denkt, voor uzelf opkomen.
Wat moet ik toch met u aan?
Het spijt me echt als ik u heb beledigd, mevrouw.
U hebt me niet beledigd, u amuseert me.
Ik houd van plagen en uitlokken.
Ik verwacht dat u denkt dat ik gisteren te hard was tegen die jonge dame?
Maar ze gaf me goed van repliek, nietwaar?
Kom op, Miss Heywood, antwoord me.
Ik vind dat u erg onvriendelijk was tegen Miss Lambe.
Ik gaf een lunch ter ere van haar. - U maakte er een klucht van.
U overwoog niet wat haar gevoelens konden zijn.
Ver van huis, tussen vreemden...
Het was onvriendelijk van u.
Zij heeft 100.000 om zich te troosten.
Ik zei alleen de simpele waarheid.
Wat?
U stond erop om mijn mening te horen, mevrouw.
Inderdaad. En als het mij niet bevalt...
is dat mijn fout en van niemand anders, wilt u daarmee zeggen.
Ga nu maar weg. U kreeg waarvoor u kwam.
En u kunt Mr Tom Parker vertellen dat hij niets van mij te vrezen heeft.
Op dit moment.
Is dit de koets naar Londen? - Inderdaad, juffrouw.
Mag ik dan nu instappen?
Dat mag, juffrouw, voor zes shillings. Niemand heeft daar problemen mee, toch?
Ik heb geen geld bij me. Ik heb dat gewoonlijk niet bij me.
Horen jullie dat. Niet uw gewoonte? Maak dat u wegkomt.
Mijn bank in Londen zal ervoor zorgen dat u wordt betaald.
Bank in London, hè? Dit slaat echt alles.
Weet u niet wie ik ben? - Nee, wie bent u dan?
Ik ben Miss Lambe, ik ben een erfgename. Ik heb £100.000.
Zes shilling is voldoende hoor.
Begrijpt u het niet? Ik moet naar Londen.
Sorry, verdwijn.
Hoe gaat het met je pogingen Miss Denham voor je te winnen, Babington?
Erg goed.
Zij pretendeert dat ze niets met mij te maken wil hebben.
Zij is heerlijk hautain. - Uitdagende teef.
En jij een man van hoge adel. - Ik vind het geweldig.
En, hoelang duurt het nog voordat jij haar in het gareel brengt?
"Haar in het gareel brengen"?
Ze is geen hond, maar een jonge dame.
Ze moet onderworpen worden. - Ik hou van wat pit in een meisje.
Neem Miss Heywood. Zij heeft wel wat lef.
Of Miss Lambe.
Zoals ze gister die heks trotseerde...
doet vermoeden dat ze een wilde in bed is.
Denk niet zo over haar, Crowe.
Het is niet nodig zo'n toon aan te slaan.
Ik meen het.
Al goed. Begrepen.
Maar mag ik je vragen, zonder dat mijn hoofd wordt afgebeten...
wat is verleden je met haar?
Ik ben haar voogd totdat zij meerderjarig wordt.
Niet een taak die ik wilde en ik vind het verdomd hinderlijk.
Ze mist haar geboorteland, haat het klimaat hier...
En zij geeft weinig om jou.
Ze stoort zich aan alles van ik zeg of doe.
Hoe dan ook, zij is veiliger hier dan in Londen.
Maar er kan altijd iets gebeuren. Er kan overal iets gebeuren.
Dat is waar. - Zullen we nog een fles bestellen?
Ja, een fles. En we verhogen de inzet, zullen we?
Hallo? Miss Lambe?
Is alles goed? Miss Lambe?
Ik ben het.
Charlotte Heywood.
We hebben elkaar bij Lady Denham ontmoet.
Wat is er aan de hand?
Het is al goed, ik zou nooit met Miss Lambe verder zijn gegaan...
zelfs als ze mij had gemogen.
We moeten ons van die kleine indringer, Clara Brereton verlossen.
Zij is vastbesloten ons zwart te maken. Ik wil alleen dat dit ophoud.
Geloof me, dat wil ik ook.
En wanneer we het geld hebben gebeurt dat ook.
Het zal erg moeilijk voor u zijn. Ik voel het zelf ook zo.
Ik ben hier ook een vreemdeling.
Maar mensen kijken anders naar mij dan naar u.
Dat weet ik.
Maar de mensen wensen u het allerbeste.
Mr Arthur Parker. - Hij is een grappige kerel.
Maar erg goedhartig vind ik.
En zijn broer Sidney.
Hij is uw voogd, nietwaar?
Hij houdt niet van die rol. En ik ook niet.
Maar omdat ik over een fortuin beschik sta ik onder bevoogding.
Ik weet zeker dat hij me als een vreselijke lastpost ziet.
Als het enige troost voor u is, ik vind hem erg onbeleefd.
En ook koud.
Vind u mij erg verwend en chagrijnig? - Helemaal niet.
Na wat u hebt doorstaan bij Lady Denham...
Zij is een afschuwelijke oude vrouw. - Dat kan ze zijn.
Maar ik denk dat ze het niet zo kwaad bedoelt.
Ik wilde haar verrotte ananas door haar strot duwen.
We zullen dit wel overleven, Miss Lambe.
Georgiana. - Charlotte.
Ah, de belangrijke man zelf. - Mr Parker.
Kan ik je even spreken Sidney? - Natuurlijk.
Ga zitten, drink wat met ons. - Onder vier ogen.
Wij gaan naar de jonge dames daar.
Mijn verontschuldigingen.
Nou, wat heb je op je hart? - Ik wil graag weten...
welke vooruitgang je hebt geboekt. - Wat bedoel je?
In het waarborgen van deelnemers in onze onderneming.
Jouw onderneming, Tom. - Waarvan je rijkelijk profiteert.
Als het lukt.
Je weet dat ik afhankelijk ben van jouw connecties.
Ik zie jou niet anders doen dan zuipen...
Rustig broer.
Mannen zoals Babington en Crowe kan je niet dwingen om te blijven...
dat moet met pleziertjes gebeuren. - Sidney...
ik word geplaagd door zorgen. De werklieden moeten worden betaald.
Lady Denham dreigt haar investering terug te trekken. Ik ben ten einde raad.
Zij kan me ruïneren. Terwijl jij...
Oké, genoeg.
De promotie van Sanditon is een delicate aangelegenheid...
waarvan ik zeker ben dat je die begrijpt.
Maar ik probeer mijn best voor je te doen. Echt.
Dat is alles wat ik van je vraag, broer.
Het spijt me dat ik je pleziertje heb onderbroken.
Werk, man. Zo werk ik.
Als jij het zegt.
Goedenavond heren.
Willen jullie me verontschuldigen, ik heb frisse lucht en beweging nodig.
Geniet ervan. - Je kunt hierbinnen ook bewegen, hoor.
Goedemiddag, Miss Heywood. - Dat is het, Mr Stringer.
Dat is het.
Laten we gaan pootjebaden.
Kom op, ik daag u uit.
Kom op, het is heerlijk.
Goed zo, kom op.
Het is stervenskoud.
Miss Lambe.
Mijn oppasser. - Kom hier.
Waar hebt u gezeten?
Waar was u?
Dit is zeer onverantwoordelijk van u.
Mrs Griffiths, vergeef me.
Pootjebaden in de zee was mijn idee. Het is niet de schuld van Georgiana.
Kom onmiddellijk mee naar huis.
Georgiana. Ik ben verbaasd over u.
Iemand had u kunnen zien. Op blote voeten en met uw rok omhoog.
Voor de eerste keer sinds ik hier ben genoot ik.
Genoeg. Ga verder.
Kom mee. Hou op met giechelen.
Hemeltjelief, kom mee.
Ik dacht dat u zich had ingescheept om naar huis te gaan. Neem mijn parasol.
Schiet op.
Miss Heywood. Kan ik nu nooit van u wegkomen?
Mr Parker, ik verzeker u, u bent de laatste persoon die ik wens te zien.
U heeft gelijk, ik ging buiten mijn boekje. Vergeef me.
Natuurlijk.
Neem me niet kwalijk.
Vertaling: SubTiel & Zn