Vooraanstaande traumadeskundigen...
hebben bewezen dat je brein trauma's vergeet...
maar dat je lichaam, met name het zenuwstelsel, alles onthoudt.
Bloeddruk daalt. -De lever?
Het is de VCI. Klem.
Wat is dit? Ik heb een klem nodig.
Had je maar niet moeten weglopen bij je taakstraf.
Laat ons maar. Twee eenheden bloed. -Distale en proximale...
Mama?
Ik voel me niet lekker.
Ik ook niet, ZoZo.
Herinneringen zitten in je schouders, rug, maag of handen, zonder dat je het weet.
Dat was een van de heftigste branden ooit.
De rook was zo dik, en het dak kwam omlaag. Het was...
Bedoel je dat ik Tuck naar school moet brengen?
Studeert hij dan nog niet? -Ben, ik moet iets met je bespreken.
Ga je gang. Ik ben alleen even het bed aan het opmeten.
Nou, daar gaan we dan.
Ik ben...
We, bedoel ik.
We zijn zwanger.
Een pijnlijke rug of trillende hand lijkt onschuldig.
Maar soms is het dat niet.
Eet je ontbijt op. -Waar is je oranje hesje?
Ik moet naar de rechter omdat ik zo veel uren heb gemist.
Dus ik moet op tijd zijn.
Zola, heb je nog steeds hoofdpijn? -M'n ogen doen ook pijn.
Echt waar?
Misschien vertelt je lichaam wat je hebt doorgemaakt en waarschuwt het je.
Wel blijven opletten. -Gemma, wat ben jij vroeg.
Wat ben jij laat. -De hele nacht geopereerd.
Ik verlang zo naar m'n bed. -En ik wilde net m'n salaris ophalen...
en je op ontbijt trakteren. -Ik moet...
Je gaat gewoon pancakes met me eten, klaar uit.
Ik heb wel honger. -Goed, wacht hier. Niet weggaan.
Mr Wilkinson is stabiel na z'n ACDF, en u hebt straks een aneurysma.
Doet je vriendin nog iets aan dat artikel? -Dat moet u haar vragen.
Je werkt niet met mij omdat ik je zo veelbelovend vind.
Zorg dat ze die website aanklaagt. Geen seks totdat ze toegeeft?
Dat werkt niet.
Is de seks niet goed genoeg? Is het uit?
Tom, m'n dochter heeft een CT nodig.
Hoezo? -Braken en hoofdpijn.
Griep, dus. -Ze heeft ook een VP-shunt.
Je moet meteen naar haar kijken.
Hé, Zola. Ben je niet lekker?
Er waren al drukkamers voordat zuurstof werd ontdekt.
In 1662 pompte een Britse arts met blaasbalgen...
lucht in een afgesloten ruimte. Gaaf, hè?
Vreselijk dat onze patiënt erin moet. Maar toch.
En? -Carly Davis, vrouw van 46 jaar.
Mogelijke suïcidepoging, koolmonoxidevergiftiging.
Hopelijk komt ze met 90 minuten drukkamer weer tot leven.
Ik ken haar.
Karev, kom je naar binnen of niet? -Ik kom al.
Dan moet jij weg.
U zei dat ik... -Eruit.
Wordt het een shunt-revisie, of is het toch gewoon griep?
M'n advocaat die zegt dat ik naar de rechtbank moet.
Hou je mond. -Ik zeg niets.
Is het mis met de shunt? -Nog meer familie.
Iets lekkers erbij? Een spelletje, misschien?
En jawel, ik zie vergrote ventrikels. Een revisie dus. Dit komt vaak voor.
Ik zou het laparoscopisch doen. -Nee, ik.
Want ik ben geen familie. Zo gepiept. Boek een OK.
NANCY KLEIN waar ben je? nog 10 minuten...
Het is een simpele ingreep. Je moet weg.
Ik blijf erbij en ik hou je op de hoogte.
Dit meen je toch niet? -Duidelijk, je blijft hier.
Ga een OK regelen. -Doe ik.
Vertaling: Sofia Engelsman BTI Studios
Sms me precies wat er gebeurt, en laat je niet wegsturen door wie dan ook.
Moet ik u sms'en op uw privénummer? Goed.
Natuurlijk, dr. Grey. Ze redt het vast wel. -Waarom sta je daar nog?
Je gaat even slapen en als je wakker wordt, ben je beter.
Dat weet ik, ik heb geluisterd. -Ik ben hier.
In de wachtkamer, bij de andere ouders die hier niet werken.
Ben je bang?
Je bent zo dapper.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Ik zorg voor haar. -Kom maar mee.
Zal ik vervanging zoeken en bij je blijven?
Nee, je moet erbij zijn.
Je sluit jezelf hier op met je therapeut...
terwijl dat tegen alle regels is? -Ik had meerdere therapeuten daar.
Hoeveel had je er? -Drie, voor verschillende vormen.
Net als bij een traumapatiënt, met verschillende specialisten.
Alleen gaat het dan om je brein. -Ja, precies.
Weet je iets van haar af? Heb je enig idee waarom ze zoiets zou doen?
Ze staat 13 jaar droog en is verslaafd aan amandelen en sciencefiction.
Verder leek er niets aan de hand. Ik weet niet waarom ze dit zou doen.
Gaat het wel?
Ze zou woest zijn, omdat ik ben vergeten wat ze me heeft geleerd...
om mezelf te kalmeren. Als ze nu bij zou komen, zou ze echt boos zijn.
Dus jullie hadden een goede band? -Ik had een hekel aan haar.
Laat me raden. Je bent boos omdat je liever wilt zwemmen.
Ik heb Michelle al gehad en drie uur met de groep.
Het is ook nog eens fruitpunchdag.
En nu moet ik naar een lichtbalk staren en dan komt alles goed?
Appendectomieën. Varkensorganen in plaats van hartkleppen.
En je hebt minilevertjes in muizen gestopt omdat een lever niet werkte.
Stel dat iemand zegt: M'n hoofd doen pijn.
Een ander zegt: Ik snij het open, dat helpt.
Alsof die eerste dan zegt: Prima. Maar het werkt wel.
Ik snap het. Met EMDR kom ik bij de oorzaak van m'n trauma.
Heb je uitgezocht wat EMDR is? -Ik wil weten waar ik aan begin.
Als je me binnen een halve minuut uitlegt wat het is, mag je gaan.
Klaar? Toe maar.
Eyemovement Desensitization and Reprocessing. Je herbeleeft je trauma...
en neutraliseert het. -Je zit er heel dichtbij.
Je vergeet dat het helpt om het hoofdtrauma uit te schakelen.
Ik heb geen hoofdtrauma.
Ik hoorde iets rottigs over m'n afkomst. Ik heb veel ergere dingen meegemaakt.
Als je gaat zitten eten, mag ik dan ook? -Nee.
Waarom niet? -Er zijn grenzen. Ik deel geen eten.
Haal maar diep adem.
Heb je een veilige plek bepaald? -Een OK. Maakt niet uit welke.
Als het je te veel wordt, ga je daarheen.
Wat gebeurt er nu met je? Wat voel je?
Schaamte, dat voel ik. Ik voel me waardeloos, maar niet in een OK.
Was er vroeger iets dat je het gevoel gaf dat je waardeloos was?
Ik kan me niets meer herinneren van al die pleeggezinnen.
M'n man sloeg me, maar hij is dood. -Geen trauma, dus.
Zijn er herinneringen die steeds weer terugkomen?
Nee, niet echt. Het is niet belangrijk.
Dan kun je het net zo goed vertellen.
Ik wilde m'n moeders hand pakken, en ze trok hem weg.
Ze wilde me niet aanraken, maar het is zoiets kleins.
We beginnen daarmee, en dan kijken we verder.
Ik moet hier weg. Het ging weer goed, ook met m'n werk.
En met Alex. En dan verpest ik het weer door mezelf hier op te sluiten.
Ik moet hier weg, echt. -We kunnen niet...
Weet ik. Maar de enige die me kon helpen wil dood. Wat zegt dat over mij?
Til de arm van de patiënt op en tel tot de vierde rib.
Ontsmet de huid. -Ze heeft geen thoraxdrain nodig.
Dien lidocaïne toe, maak een incisie boven de rib...
Wat doe je? -Zij heeft me dit geleerd.
Voeten op de grond, opnoemen wat je weet. Dan voel je je veiliger.
Maar het werkt niet.
Hoe kan ik je helpen? -Ik heb afleiding nodig.
Ik ben zwanger.
Honderd procent, zo zwanger als wat.
Een echte baby in m'n buik. Bens baby. Onze baby. Ik ben superzwanger.
Ja, dat helpt.
NANCY KLEIN de rechter is er
als je dochter in goede handen is, kom dan
HELM net begonnen, alles gaat goed
Alles gaat goed, Koracick is met de revisie begonnen.
Vertel me dan nu maar wat we gaan doen.
Ga ik je stap voor stap vertellen hoe de ingreep verloopt?
Of negeren we het gewoon en gaan we bagger kijken, op tv?
We gaan zwijgend bedenken wat er mis kan gaan met Zola.
En in de rechtbank. -Die optie gaf ik je niet.
Derek heeft haar shunt perfect geplaatst.
Koracick gaat hem alleen reviseren.
Hij heeft ook in mijn brein gerommeld, en ik ben helemaal oké.
Qua tumor, dan.
Wat de rechtbank betreft, daar weet ik echt niets van.
Ik vermoed dat je vrijuit gaat, of anders levenslang krijgt?
Dat helpt echt, dank je. -Ik heb bepaalde talenten...
Hoe is het? -Ze zijn net met Zola begonnen.
En zij zwelgt. -Ik bereid me voor op het ergste.
Geen optie, kies iets anders. -Dat zei ik ook.
Fijn dat jullie er zijn, maar ik wil geen afleiding.
Jawel. Ik begin.
Ik had een vierdubbele klepvervanging. Dat is pas twee keer eerder gedaan.
Ik voelde me verliefder, levendiger en meer gewaardeerd...
met m'n handen in dat hart, dan ooit met Jackson.
Geen gepraat over gevoelens, geen geruzie.
Ik had een plan en voerde het uit. Een enorme kick.
En die werkt duidelijk nog door. Nu mag jij.
M'n dochter ligt in de OK, ik moest naar de rechtbank en straks ga ik de bak in.
Zijn we haar kwijt?
En Andrew dacht dat ik naar de rechtbank zou gaan.
Hij is bezorgd... -Ik was nog niet klaar.
Eerst dacht hij dat ik m'n kind in de steek zou laten.
Toen bood hij aan de operatie te laten zitten om m'n handje vast te houden.
Dat is aardig. -Nee, het is idioot.
Cristina en ik zouden hem dood hebben gepest, dat hij zoiets wil opgeven...
om m'n tranen te drogen. -Ik heb een operatie verzet.
Jij bent geen assistent. Hij wilde een operatie opgeven.
Voor de vrouw van wie hij houdt. -Zo klinkt het alsof ik een kreng ben.
Nee, hoor. -Helemaal niet.
Hij is aardig, hij doet z'n best. Maar hij is zelf geen vader.
Het was dus fout dat hij aannam dat je naar de rechtbank zou gaan.
Maar het was ook fout dat hij je wilde steunen.
Ja, ik ben een kreng. -Maar...
Hij is sexy, en grappig. En heel goed met de kinderen.
Maar... -Ik weet niet of er meer in zit.
Ik weet niet of ik dat wel wil.
HELM shuntbuis gaat erin...
De nieuwe shuntbuis wordt nu geplaatst.
Zeg iets wat niet over mij gaat.
Ik weet niet eens hoe de ouders van Link heten.
Ik weet niet van welke films hij houdt, wat z'n favoriete nummer is.
Vindt hij ontbijt als avondeten echt lekker of doet hij alsof?
En ik krijg een kind met hem.
Ik ben voor altijd met hem verbonden, wat er ook gebeurt...
omdat we hebben besloten een kind te krijgen.
Samen.
Ik krijg vast nog wel te horen hoe z'n ouders heten.
Maar ik ken hem niet.
Hij heeft zo'n levensstijl van gewoon in het diepe springen...
en dat klinkt... -Precies als wat jij doet.
Ja, ik waag de sprong weleens... -Voortdurend.
Ik had een hersentumor. -En een bepaald karakter.
En dat is geweldig, maar soms is het je zwakke plek.
We houden van jou en de baby, wat er ook met Link gebeurt.
Nu voelt het echt alsof het te lang duurt. Ja, toch?
Ze controleren vast de... -Doorstroming van de shunt.
Dan zijn ze bijna klaar.
Andrew is echt oké. -Weten we.
Ik hou van hem, denk ik. -Weten we.
Maar we lopen uit de pas. Ik wacht tot m'n intuïtie iets zegt.
Mijn intuïtie zegt alleen maar ja. Bijna de hele tijd.
Ze schreeuwt ja, en dat geeft niet. Want als het misgaat, leer ik daar weer van.
Ik denk dat opereren m'n ware liefde is.
Dat gaat nooit veranderen. -Dat hoeft ook niet.
Dit duurt te lang, ik ga naar binnen. -Nee, dat kan niet.
Als er iets mis was, zouden ze... -Ik voel dat het mis is.
Ik heb al genoeg mensen verloren. Pas als ik hoor dat het goed is...
Kom even zitten.
Ze ronden nu af, en ze zorgen ervoor dat je er straks niets meer van ziet.
Ze zijn klaar, en ze is... -Perfect.
Ik ben perfect. Je kunt haar straks zien.
Maar je moet nog wel even wachten. -Goed. Dank je.
Blijf jij bij haar? -Natuurlijk.
Wegwezen.
Alles is goed.
Het is echt waar. Een accountant die op z'n vingers telt.
En hij gaf me een standje omdat ik eerder wegging.
Uiteraard had ik m'n werk af. -Ik had niet anders verwacht.
Het is een sukkel. Maar ik heb tenminste een inkomen. Dankzij jou.
Ik ben eerlijk geweest. -Lastig, maar accuraat?
Daar kwam het op neer. -Ik heb nog meer aan jou te danken.
Jij had het ook voor mij gedaan. -Zeker.
Maar als ik je had aangetroffen met een hak in je hart, had je pech gehad.
En, heb je al een sponsor gevonden?
Het valt niet mee.
Bij de bijeenkomsten zijn alleen boze oude mensen...
of millennials met stukjes drijfhout als oorbellen.
Probeer een andere bijeenkomst. Soms duurt het even.
Je weet dat ik me niet zo makkelijk vastleg.
Behalve met Ollie. Zij was de uitzondering.
Dat was ze zeker.
Maar als ik AA-praatjes wil horen, ga ik wel naar een bijeenkomst.
Hoe is het jou? Vertel eens hoe het met je gaat.
Nou, het gaat eigenlijk wel.
Het ziekenhuis kan beter, maar dat komt wel.
Hou toch op. Ik werk daar ook, hoor. En met Catherine?
Met haar komt het ook goed. -Hoe werkt dat...
als ze vaker in een andere staat is dan bij jou in bed?
Mag ik ook niet meer vrijpostig zijn? Ik ben al gestopt met drinken.
Catherine en ik maken graag ruzie.
Daarom hou ik juist zo veel van haar. Vanwege die passie, die vurigheid.
Maar nu is het alsof het vuur is gedoofd...
en ik weet niet hoe ik het weer moet aanwakkeren.
Ik ken niemand met een groter hart dan jij.
Misschien is Catherine te veel met haar eigen dingen bezig...
om dat te kunnen zien, op dit moment.
Toen m'n moeder stierf...
was het eerste wat ik dacht, als kind...
dat m'n vader z'n grote liefde niet meer naast hem op de veranda zou hebben.
Nooit meer.
M'n vriendinnen trokken een sloop over hun hoofd, als sluier...
en deden dan alsof ze gingen trouwen.
En ik dacht, het enige wat beter is dan één man die van je houdt...
is afwisseling.
Dat is nooit iets voor mij geweest.
Waarom zou je terugschrikken...
voor het eerste beetje genegenheid dat je in weken hebt gehad?
Omdat ik getrouwd ben.
Ik weet dat jullie elkaar trouw hebben beloofd, in voor- en tegenspoed.
En omdat er nu sprake is van tegenspoed...
dacht ik dat je misschien in was voor een verzetje.
En doe niet alsof je niet weet wat ik bedoel. Daarvoor ken ik je te goed.
Ik hou van m'n vrouw.
Het is niet m'n bedoeling om met Catherine te concurreren.
Het komt wel weer goed met jullie.
Maar ondertussen voel jij je ellendig. En ben ik hier.
Het leven is te kort om onszelf iets te ontzeggen...
waar we al zo veel jaren naar verlangen.
Je hebt m'n vriendschap verkeerd opgevat.
Als je denkt dat dit alleen vriendschap is, ben je net zo dom als die accountant.
Luister eens.
Als ik je een verkeerde indruk heb gegeven, dan spijt me dat.
Maar er is verder niets tussen ons, en dat is ook nooit zo geweest.
Dan niet.
Maar als jij het moeilijk hebt, grijp je naar de drank...
of een andere vrouw. We weten allebei wat de beste keus is.
Loop je echt weg na wat er net tussen ons gebeurde?
Ik dacht dat je zo eerlijk was. -Ik hou van Catherine.
Je hield ook van Adele. Tot je Ellis Grey ontmoette.
En toen ging je weer naar Adele. Waar was je toen ze op sterven lag?
Als ik langsging, raakte ze overstuur.
En op wie stortte je je toen? Catherine.
Je mag m'n verleden niet tegen me gebruiken omdat jij je eenzaam voelt.
Bel je sponsor, ga naar de AA. Dit is geen nuchter gedrag.
Ja, toe maar. Dan hebben we het gehad.
Ben je blij? Is Ben blij? Was het gepland?
Weet ik niet, hij weet het nog niet, en nee.
ABG is beter, minder acidotisch en het koolmonoxidepeil is gedaald.
Ze zou al bij moeten zijn.
Je mag best toegeven dat je bang bent. Alles wat je zegt blijft onder ons.
Ik ben niet bang. Ik ben gewoon verbaasd.
Tuck betekent alles voor me. Maar ik was klaar met luiers en kinderwagens.
Nu heb je luiers met vleugels en supersonische wagens.
En ik denk dat ik blij zou kunnen zijn. Misschien ben ik dat wel.
Maar ik ben vooral doodsbang. -En je bent doodsbang.
Therapietrucje.
Je noemt positieve dingen en zegt dan 'maar', alsof die angst alles uitwist.
Maar de blijdschap en de angst bestaan allebei.
Ik vind het maar niks.
Precies op tijd. -Wat krijgen we nou?
Ben je me aan het stalken? -Nee, we houden om de beurt de wacht.
Er is altijd een wegloper.
Na onze sessie vanmiddag dacht ik al dat jij het zou zijn.
En ik vind het leuk om naar de sterren te kijken.
Ik wil niet weglopen. Het slaat nergens op.
Ik schaam me voor dingen die me zijn aangedaan.
Dat is het enige wat ik voel.
Meer ga je niet zeggen? -Eigenlijk ben ik al vrij.
Je bent het gewend om bijzonder te zijn. Hier ben je net als iedereen, mentaal.
Je zit vast. Je kijkt niet verder dan dat ene moment dat je leven bepaalt.
Het moment waarop m'n moeder van me wegliep in dat café?
Nee. -Wat dan wel?
Voor jou.
Paars-sapdag.
Dat zijn de beste dagen.
Ja, ik weet het. Grenzen.
Laat de angst en schaamte achter je en voel de woede...
Dat kan ik niet.
En dat betekent dat ik hier eeuwig moet blijven.
Tucks bedtijdritueel. Toe maar.
Bad, luier, pyjama, een glas melk, tanden poetsen...
een boek, dan slapen.
Maar toen hij ouder werd, moest hij dan opeens weer plassen.
Het babyritueel. Nog eens. -Goed, even denken.
Bad, luier, pyjama, glas melk, tanden poetsen, één boek, dan slapen.
Nog een keer. -Bad, luier, pyjama, glas melk...
tanden poetsen, één boek, dan slapen.
Allemachtig.
Ik ga ook naar die kliniek. Je hebt daar zo veel geleerd.
Ik heb het allemaal van haar geleerd.
Ze heeft een insult. Ik dacht dat het beter ging.
Haar waarden zijn goed, ik snap niet waarom...
Ze deelt nooit haar eten.
Ze at altijd amandelen. Heeft ze diabetes? Wat was haar glucose?
78. Iets aan de lage kant. Maar door de druk...
Gebruikt ze de glucose om de zuurstof om te zetten.
Goed, daar gaan we.
Carly, ik ben het, Jo. Hoor je me?
Het komt goed. Je bent in orde. Ik ben er, het komt goed.
Ik ben kwaad. Ben je nu blij?
'Goedemorgen, Carly. Heb je even?'
Dat stomme licht helpt niet. -Dat licht kan er niets aan doen.
Ik haat alles. M'n moeder, m'n pa de verkrachter.
Dat ik steeds weer voor me zie hoe m'n moeder haar hand terugtrekt.
En dat ik daar niet voorbij kom.
En dat. Dat ik lijd, en dat jij dat grappig schijnt te vinden.
Nee, dit is een doorbraak. Eindelijk ga je voorbij de angst en de schaamte...
naar de woede. Heel goed. -Ik kan niet kwaad worden.
Waarom niet? -Dan sla ik door...
en ben ik net m'n vader. Geen haar beter.
Omdat je niet weet wat gezonde woede is.
Nee, ik kan vandaag geen EMDR doen. Echt niet.
Ik weet dat het belangrijk is. Maar niet vandaag.
Hallo, ik ben Carly. Vandaag is m'n kerngevoel trots...
omdat m'n patiënt na 22 dagen eindelijk zegt wat ze nodig heeft.
Wat doe je? -Ik gooi dingen tegen de muur.
Doe je mee?
Zijn we verantwoordelijke volwassenen? -Ja.
Is het oké als we de muur bekogelen? Geen mensen, alleen de muur.
Ja. -Kijk, daarom ben je je vader niet.
Want je kunt woede voelen en je toch beheersen.
Eerst gooien, dan oordelen.
Jij komt niet in m'n team als we ooit gaan honkballen.
Wacht maar af.
Ik ga even buiten het boekje.
Ik heb bij Safe Haven gewerkt als maatschappelijk werker.
Als er een baby was achtergelaten bij de brandweer, werd ik gebeld.
Hoe snel ik ook reed, als ik daar aankwam...
lag de baby in een warme deken gewikkeld in iemands armen...
met al die brandweerlui eromheen.
Waarom vertel je me dit?
Je was vijf dagen oud toen je moeder je in de steek liet.
Je brein weet niet meer dat ze haar hand van je aftrok, maar je lichaam wel.
In dat café voelde je lichaam weer hetzelfde...
toen ze zich terugtrok en je in de steek liet.
Daarom doet het zo'n pijn.
Je lichaam voelde wat het voelde toen je een baby was.
Maar je was ook omringd door liefde.
En dat is nog steeds zo.
Als je naar huis wilt om bij te komen, doe ik dit wel.
Nee, ze moet het van mij horen. -Ik ben op de gang als je me nodig hebt.
Vandaag heb ik je op het randje zien balanceren.
Je haalde jezelf terug, je haalde mij terug en redde ook nog iemands leven.
Misschien voelde het alsof je terug bij af was, maar dat is niet wat ik zag.
Daar is die dodelijke blik. -Die heb ik niet.
Die kreeg ik als ik iets zei wat je niet beviel.
Zo kijk ik gewoon.
Je hebt koolmonoxidevergiftiging gehad en een insult...
maar we hebben je teruggehaald.
In theorie kun je morgen naar huis. -In theorie?
Ik moet de psychiater erbij halen.
Dat wil ik niet, maar bij een poging tot zelfdoding...
Zelfdoding? Wacht even, hoor.
Het ene moment lag ik de nieuwe Margaret Atwood te lezen bij de kachel...
het volgende lag ik in een rare cabine.
Was het niet met opzet? -Nooit meer.
Je was thuis.
Niet in m'n garage met een dichte deur en een afscheidsbrief.
Als je me wilt laten opnemen omdat ik m'n CO-melder heb verwaarloosd, oké.
Ik had wel dood kunnen zijn.
Bedankt dat je me niet hebt laten sterven.
Blijf ademhalen. -Dat doe ik.
Haar waarden zijn stabiel, maar wil je de endocrinoloog erbij?
Carly, ik kan je verder niet meer behandelen.
Dat had ik ook niet moeten doen. Dus dr. Bailey zal goed voor je zorgen.
Wat is er? -Grenzen.
Kennelijk heb je toch iets van me geleerd.
Hé, ben je er weer? -Ja, ik ben er weer.
Weer de hele nacht gewerkt? -Ja, inderdaad.
Ik ben gaan ontbijten en daarna even gaan liggen.
Kennelijk heb ik de hele dag geslapen.
Hoe was je reis?
Net als altijd.
Je ziet er moe uit. -Dat ben ik ook.
Heel erg moe.
Ga maar weer slapen.
GEMMA sorry, ik ben te ver gegaan...
Ik ben meteen gekomen, wat is er? Alles goed? Is Tuck in orde?
Het is dus geen noodgeval. Mag het onder het eten? Ik verga bijna.
En die kip tandoori van Monsoon roept m'n naam...
Ik ben zwanger.
Je zei dat je in de overgang bent. -Kennelijk kan dat allemaal tegelijk.
Bizar, hè?
We hebben het er nooit over gehad.
Maar ik ben er nu veel beter op voorbereid dan toen met Tuck.
Toen was ik nog assistent, ik had geen idee waar ik aan begon.
Maar nu ben ik er heel goed in, en ik denk dat het best geweldig kan worden.
Iets dat van ons samen is, toch? Of...
Misschien vergis ik me. Dat geeft niet.
Het spijt me, ik stond te popelen om het je te vertellen.
En ik zat vast in de drukkamer... -We krijgen een kind.
Misselijkheid is een klassiek symptoom. Als je me nog een keer ronddraait...
We krijgen een kind.
Ben je blij?
Vertel het ze maar. -We krijgen een kind.
Trauma weet niet wat tijd is, weet niet of je 8 bent of 41.
Of je kind ziek is, of dat je een belangrijke operatie hebt.
Hoe was je dag? -Zwaar.
Wil je erover praten? -Nee.
Het hoeft niet met mij, maar krop het niet op.
Ik wel met dingen smijten.
Als het trauma je weer besluipt, denk je algauw dat je terug bij af bent.
Gaat het wel? -Ja, zo meteen wel.
Zwak. Je moet er echt mee smijten.
Dat geeft best voldoening. -Ja, toch? Kom, we doen het daar.
Ga daar maar staan.
Toe maar, leef je uit.
Nu tegen die muur. Kom op.
Een, twee, drie.
Een, twee... -Drie.
Je brein vertelt je dat je verloren bent.
Maar als je het echt probeert, haalt je lichaam je altijd weer terug.
Druivensmaak. -Ik ben zo terug.
Hoe is het? -Helemaal hersteld.
Ze wil pudding, dus ga ik op jacht.
Dank je. Hoe is het met jou? -Ik ben blij dat Zola weer oké is.
Nancy? -Het meisje dat 'noodgeval' riep.
Zo zei de rechter het. Hoe is het?
Beter. Ik kon echt niet bij haar weg. -Dat begrijp ik.
Maar je zal toch weg moeten om je gemiste uren in te halen.
Ik kon een druppeltje mededogen uit die rechter persen.
Ik ga weer afval verzamelen zodra ze thuis is.
Je taakstraf is voorbij.
Je moet die uren in de gevangenis inhalen.
En bereidt het je voor op de strijd die gaat komen.