Wat voorafging:
Als u alles over kon doen, u als getuige, Brady als verdachte...
zou u het dan weer doen?
Ze is kwetsbaar. Je moet voorzichtig met haar omgaan.
Haar handen spraken voor ons, voor ons allemaal.
Wettelijk is ze schuldig, maar volgens de mensen...
Wat kijk je gek. -Ik bewonder je.
Hij is zich kapot geschrokken.
Wacht hem op. Pak hem aan zoals Jimmy zou doen.
Originele Rothstein. -Eén pagina?
Ik wil eerst resultaten zien.
En die jongen van Saubers? -Peter?
Dat is een leerling van me.
Hij kan heel goed die boeken hebben.
We moeten naar de politie. -Om wat te zeggen?
Geef me de manuscripten. Ik bied je geld, je vrijheid en je leven.
Laatste waarschuwing.
Gelukkig leiden we een opwindend leven.
Rustig aan, alsjeblieft.
Doe het zachtjes. -Het valt heus wel mee.
Pijn is zwakte die het lijf verlaat. -Het wordt erger.
Omdat je shock voorbij is. -Ik maak die gast af.
Niet voordat we die manuscripten hebben.
Daarna mag je je op hem uitleven.
Oké, er komt een beetje vocht uit.
Voor alle zekerheid...
Doe even normaal.
Ik heb niet de juiste instrumenten.
Dit werkt ontsmettend. Geïmproviseerde wondverzorging.
Eigenlijk is het goed dat hij op je geschoten heeft.
Hij is blijkbaar wanhopig. Wanhopige mensen maken fouten.
En hij kan niet naar de politie stappen. Hij heeft iemand neergeschoten.
Dit zijn opwindende tijden.
Ik wil die jongen van Saubers op school of na school aanschieten.
Al iets van Montez gehoord daarover? -Niks.
Niks in huis gevonden, de ouders weten niks.
Maar hij woont vlakbij en 'n tiener heeft de politie gebeld.
En volgens Ida leest hij ineens Rothstein.
Waar wachten we dan op? -Ik ga met hem praten.
Over 20 minuten gaan we naar de rechtbank.
Wat is er? -Niks.
Je staarde me weer aan. -Welnee.
Jawel, je kijkt me aan alsof ik gek ben. Dat is niet fijn.
Ik herken die blik ook van anderen.
Je zat laatst half catatonisch op de grond, rare liedjes zingend.
Om rustig te worden. -Daar ben ik van geschrokken.
Het gaat prima met me. Als je bang bent dat ik zelfmoord pleeg...
Sorry, dat bedoelde ik niet zo. -Geen punt.
Het floepte er zomaar uit. Je weet hoe ik ben. Sorry.
Het is gezegd. Het is oké met jou, het is oké met mij.
Wat is er?
Ik werd boos op Jerome en zei iets doms over zelfmoord, terwijl z'n moeder...
Meer niet?
Dat is een heleboel.
Het is oké.
Daar vroeg ik niet naar. Ik zei alleen gedag.
Dat is toch geen porno, hè?
De vriendinnen van je idool. -Van Rothstein?
Iemand die de pest aan hem had. Ze heeft vuile brieven gestuurd.
Alma Lane. -Ken je haar?
Als je lang genoeg in Bridgton woont, kom je haar wel tegen.
Een pittige tante.
Ze had dus de pest aan hem? -Klaarblijkelijk.
De wet kon Brady niet tegenhouden, dus toen deed Lou het.
Ze wilde die dag niet getuigen.
Het OM eiste dat ze zou getuigen tegen Mr Mercedes.
Ze was doodsbang, maar besloot toch te luisteren.
Haar angst was terecht. Deze man had haar neergestoken...
en was in staat om dood te zaaien vanuit de gevangenis.
Het recht kon haar geen bescherming bieden.
De overheid probeerde hem uit de gevangenis te houden.
Ze zagen in hem de toekomst van de geneeskunde.
Brady Hartsfield had een toekomst, een mooie toekomst zelfs.
De massamoordenaar die het ook op Lou had gemunt.
Lou bracht die dag dat wapen mee om zichzelf te beschermen.
Nadat ze getuigd had met alle oude en nieuwe trauma's en haar doodsangst...
en de aandrang om het kwaad te vernietigen...
kwam ze tot haar daad.
Actie en reactie.
Zoals Holly zei: Haar handen spraken voor ons allemaal.
Ze heeft in een impuls onze wereld veiliger gemaakt.
Het gebeurde gewoon. Het OM noemt het moord met voorbedachten rade.
De allerzwaarste misdaad. Serieus? Moord met voorbedachten rade?
Als u Lou Linklatter een gevaar voor de samenleving vindt...
die achter de tralies hoort, moet u daarin meegaan. Maar niet als u dat niet vindt.
Allemachtig.
Daar heb je het bewijs dat je wilde. 75.000 dollar.
Graag gedaan.
Voor één pagina Rothstein? -Ik heb het gezegd.
Hoe weet ik of dit alles was? Misschien hebt u veel meer gekregen.
Ik geef je net 75.000 dollar en toch trek je me in twijfel.
Snotjong. Ik zou meer dan een kwart moeten rekenen.
Het risico ligt bij mij. -Gelul.
Jij krijgt hooguit zes jaar jeugddetentie. Ik krijg een serieus zware straf.
Aan wie hebt u het verkocht? -Dat kun je beter niet weten.
Dit is een strafbare operatie. We verstrekken geen betaalbewijzen.
Wanneer krijg ik de manuscripten?
Binnenkort. Heel snel. De plannen zijn gewijzigd.
Hoezo dat?
Ik geef u alle manuscripten, maar ik wil vooraf betaald krijgen.
Onmogelijk. Denk je dat ik zo veel geld heb?
Zorg er maar voor. -Kom, ik heb je net het bewijs gegeven.
Ik wil m'n normale leven weer terug.
Jij wil je normale leven weer terug? Jochie toch.
Je verkoopt werk van de grootste schrijver...
die sinds kort dood is. En jij hebt z'n boeken, dus dat maakt je verdacht.
Dit is je nieuwe leven. -Ik zoek een andere koper.
Oké, ik hoor wel of het gelukt is.
Ik zie dat je bijna in je broek schijt.
Als ik dat materiaal zou hebben, met de politie achter me aan...
Ik wil wel een deal maken. De omstandigheden zijn veranderd.
Hier is m'n nieuwe, verbeterde bod.
Je brengt me alle boeken. En omdat ik kopers moet zoeken...
en alle risico's op me neem...
eis ik 40%. -Mooi niet.
Mooi wel.
Het is je enige uitweg uit deze ellende.
Ik geef u 30%. -40 of je rot maar op.
Het risico is te groot.
Ik moet erover nadenken. -Ja, doe dat.
Bid maar tot God. Maar doe het snel.
Rot op.
Ze had 'n geprint wapen en keramische kogels vanwege de metaaldetector.
In detail uitgedacht.
En de executie zelf was terloops en koelbloedig.
Ik ga u niet vertellen wat u eigenlijk allemaal al weet.
Ik ga ook niet over Brady Hartsfield praten.
We weten wie en wat hij is en we weten wie Lou Linklatter is.
Waar of niet? Een in wezen goede vrouw die een misdaad heeft gepleegd.
U mag best sympathie voor haar voelen. Dat doe ik ook.
En ik wil niet dat u haar veroordeelt, alleen haar daad.
Ik heb in het begin gezegd dat dit proces om ons ging, en vooral om u.
Leven we in een maatschappij waarin het recht heerst of niet?
Geldt de wet voor iedereen, of mag je moorden als je populair genoeg bent?
Mag je ongewapende mensen die niet deugen zomaar afknallen?
Serieus?
Ja, ik weet wie Brady is. En ik weet wie Lou is.
Maar wie bent u?
Oké...
Wat had hij te bieden?
Wie bedoel je? -Die jongen die hier net weer was.
Die jongen die geen boeken van Rothstein heeft. Wat wilde hij nu weer?
Hij verzamelt boeken.
Hij komt af en toe kijken of ik iets nieuws heb. Niet dus.
Vuile leugenaar.
Denk je echt dat ik dom ben?
Geen idee. Dom genoeg om in te breken bij Rothstein en hem te vermoorden?
Dom genoeg om z'n boeken te jatten en kwijt te raken?
Dom genoeg om een moord te plegen en er niks aan over te houden?
Dan kom je in Hall of Fame van domkoppen.
Die ook nog uit z'n mond ruikt.
Er is een reden dat je terecht bent gekomen waar je nu geëindigd bent.
In een ranzige, vervallen, muffe dumphandel van tweedehands boeken...
in het godvergeten Bridgton.
Het epicentrum van mislukkelingen, waar jij het grote voorbeeld van bent.
Daar is een reden voor.
Je vergist je. Ik ben namelijk nergens geëindigd.
Nog niet, tenminste. Feitelijk sta ik pas aan het begin.
Hoe zit dat dan?
Ik heb een lot, een soort gelukslot. Ken je dat gevoel? Nee, vast niet.
Je kunt beter niet met me sollen.
Nou doe je weer dom. Ik sol namelijk wel met je.
Recht in je smoel sol ik met je.
Als je weer langskomt, vertel ik de politie dat je Rothstein hebt vermoord.
Dat is een mooi drukmiddel, nietwaar?
Toe maar, zeg iets slims. Doe je best.
Hufter.
Jullie waren toch vrienden? -Vroeger op school.
Ik maak hem af.
Allemachtig. Eerst Peter en nu die boekhandelaar?
En dat na Rothstein en die monteur. Was dat zo'n succes?
Hij bluft. Hij heeft helemaal niks.
Hij heeft een deal met die knul. Hij heeft vast de boeken al.
Ik ga wel even langs bij die boekhandel.
Wat wil je doen dan? -Een indruk krijgen van die kerel.
Hij verkoopt ze meteen door.
Nu zal ik ze nooit lezen. De koper kan ze nooit uitgeven.
Of je ze kunt lezen of niet is niet het belangrijkste.
Dat is het wel.
Dat was de reden dat ik dit risico heb genomen. Het ging niet om het geld.
Je wist niet eens of die boeken er echt waren.
Maar nu weet ik het wel.
Oké, rustig nou maar.
Ik ga even babbelen met die Andrew en dan kijken we verder.
Kom, drink je antioxidanten. Ik wil het zien.
Braaf zo.
Niet gekomen? -Nee, en dat is niks voor hem.
Hij is een modelleerling. -Verdomme.
Z'n stuk over Rothstein was goed, zei je. -Een beetje te goed.
Kan hij de manuscripten hebben?
Het is onbestaanbaar dat die jongen bij Rothstein heeft ingebroken.
Het idee is dat hij ze gevonden heeft in dat wrak.
Ik weet niet. Misschien.
Het is een goeie jongen...
maar ik heb het gevoel dat hij zich in de nesten heeft gewerkt.
Hij heeft toch niks gezegd? -Niet met zoveel woorden.
Maar als we over Rothstein praten, wordt het opeens heel beladen.
En hij is de laatste tijd geprikkeld en nerveus.
Ik maak me zorgen om hem.
Enig idee hoelang het duurt? -Weet ik niet.
En wat denken we?
Finkelstein is goed. De aanklager is ook goed, dus...
Ik weet het niet.
Sorry voor wat ik eerder zei. Het floepte eruit.
Dat weet ik.
En eerlijk gezegd was het wel de reden dat ik je zo aanstaarde.
Dat ik zelfmoord zou plegen? -Je was helemaal catatonisch.
Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als nu.
Evenwichtiger, met lieve mensen om me heen.
Dat had m'n moeder ook.
Ze had wel problemen, maar niets wees er verder op.
Toen ik naar school ging, was alles oké en ik kwam thuis en...
toen was er nooit meer iets oké. Het was zomaar gebeurd.
Dat is niet te bevatten.
Bij Olivia ging het geleidelijk. Je verwacht het niet, maar achteraf...
Ik heb moeite om iets te vertrouwen.
Alsof ik op een groot valluik sta.
Heb je daarom moeite met Harvard?
Weggaan is moeilijk zijn als het thuis allemaal zo wankel is.
Misschien heb je geen thuisbasis.
Bespaar me de 'je bent niet alleen'- praatjes.
We zijn allemaal alleen.
Daarom hebben we vrienden. Om de eenzaamheid te verdragen.
Mr Saubers?
Mr Hodges. -Ken ik u? U komt me bekend voor.
Ik was bij de rechtbank. Ik was ook op de banenbeurs.
Ja, sorry.
Ik wil u graag bedanken. Door u is Mr Mercedes gegrepen.
Dat was teamwork.
Ik wil graag uw zoon Peter spreken. Is hij thuis?
Hij is nu op school. -Daar ben ik net geweest. Hij was er niet.
Wat dacht u van een kop koffie?
Als Peter hierbij betrokken is, weet hij dat hij gevaar loopt.
Ik wil dat u belooft dat dit strikt vertrouwelijk blijft.
Dat kan ik niet.
Peter heeft niks van me te vrezen.
Ik denk dat hij op de gestolen boeken is gestuit. Denkt u dat ook?
Het gaat hier om een moordenaar die z'n buit ongetwijfeld terug wil.
Hij heeft ineens een schrift met een leren hoes.
Er is meer.
Er wordt geld naar me opgestuurd. Contant, anoniem. In de brievenbus.
Iemand die schijnbaar op de banenbeurs was.
Wanneer begon dat? -Vlak na Rothstein.
We hebben z'n hele kamer doorzocht. Geen geld of boeken te vinden.
Hij kan maar beter opbiechten wat hij heeft en wat hij weet.
Hij weigert het te bekennen. Ik heb hem echt onder druk gezet.
Ik moet met hem praten.
We gaan net sluiten. -Ik help wel even.
Nu zijn we met z'n tweetjes. -Wie ben jij?
Ik heet Alma. M'n vrienden noemen me zo. M'n vijanden ook.
Alma Lane, de vriendin van Morris.
Dat hebben we dan gemeen. Vrienden van Morris. Al gedraag jij je er niet naar.
Ik kan de politie bellen, net zoals ik bij Morris wilde doen.
Iedereen kan de politie wel bellen.
Ik kan ze vertellen dat je gestolen werk van John Rothstein hebt.
Ik heb niks van John Rothstein. Morris vergist zich.
Laten we de politie dan bellen. Ik heb niks te verbergen.
En jij, Andy Schmandy? -Ga weg.
Er is genoeg geld voor iedereen.
Maar ik bel de politie echt over je Rothstein-materiaal.
Daar gaan je dealtjes dan. -Ik heb geen dealtjes.
Of we werken samen en worden allemaal rijk. Beter, toch?
Ik heb geen boeken van Rothstein.
Ik heb niks. Opzouten, afgetakelde oude zeug.
Ik ben niet afgetakeld en zo oud ben ik niet.
Voor de laatste keer: lazer op uit m'n winkel.
Of anders?
Zo'n uitspraak moet je extra kracht geven met een 'of anders...'.
Anders is het een loos dreigement.
Dat doe je zo: Geef me die manuscripten.
En dan zeg jij: 'of anders?' En dan zeg ik...
Ik weet niks meer te zeggen.
Ik wilde het netjes spelen.
Waar is hij? -Weet ik niet, dat zei ik toch.
Je had niet met de politie moeten praten. -Het was een detective.
Dat is hetzelfde.
We hadden al eerder naar de politie moeten stappen.
Lekker is dat. Hij was ook al niet op school. Er is hem iets overkomen.
Dat is Peter.
Het gaat goed. Ik moet alleen even nadenken.
De politie weet dat je die boeken hebt gevonden in dat wrak.
Luister even. Ik heb geen boeken.
Je moet niet tegen ons liegen. Je loopt gevaar.
Ik ben veilig. -Ik vertrouw Bill Hodges.
Hij kan je helpen. -Vertel ons waar je bent.
Het is je vast wel duidelijk dat het me menens is.
Kan ik dat zeggen? Dat je tot die conclusie bent gekomen?
Je bent gestoord. -Denk je?
Ik heb die boeken niet.
Ik ben voor een achtste Shawnee aan moederszijde of iets minder.
Niet genoeg Shawnee voor een schadevergoeding...
maar ik ben er wel trots op.
We waren de eersten hier en de eersten die door de overheid genaaid werden.
Chickasaw, Shawnee, Apache...
Bij alle stammen deden de vrouwen het martelwerk.
Wist je dat? Echt waar.
Het zaakje van mannen verbranden, mannen villen of opensnijden...
Maar met touw konden ze iets heel bijzonders.
Het was de truc om het heel langzaam te doen.
Langzaam genoeg om het lang te laten duren.
Ik heb die gave via moederszijde geërfd.
Die jongen heeft ze. -Saubers?
Weet je het zeker?
Hij heeft me één pagina verkocht. Ik kreeg er 200.000 voor, hij 75.000.
De rest ligt in m'n bureau. Pak maar.
En de manuscripten? -Die heeft hij ook, zegt hij.
Hij moet ze nog laten zien. -Is hij dat van plan?
Weet ik ook niet.
Het verliep allemaal stroef de vorige keer.
Hij wilde vooraf geld hebben en dat heb ik niet.
En je weet niet waar hij de manuscripten bewaart?
Ik geloof je niet, Andy. -Krijg de pest.
Je zit vastgebonden, tegenover een bewapende vrouw...
die je vingers heeft afgehakt. Wil je echt wel 'krijg de pest' zeggen?
Ik geef je nog een kans, want diep vanbinnen ben ik heel lief.
Ik heb de boeken niet en weet niet waar ze zijn.
Kon ik je maar geloven.
Maar je hebt tegen Morris gelogen en eerst ook tegen mij.
Dat helpt niet als je iemand wilt vertrouwen.
Ik kan er niet op vertrouwen dat je hierover zwijgt tegen de politie.
En dat is echt zwaar balen.
Ik zou je tong kunnen afsnijden.
Maar dan kun je nog sms'en, mailen en tweeten.
Twiet, twiet, als een klein vogeltje. Dat kunnen we niet hebben.
Dit is niet echt een optie.
Als ik je als Shawnee op je kop sla met een tomahawk...
hou ik een stereotype in stand.
Dat kan de Atlanta Braves hun beste strijdkreet kosten.
Omdat ik mezelf graag als politiek correct zie...
bespaar ik je de tomahawk.
Je krijgt de pikhouweel.
Twee keer zelfs.
Vanwaar die outfit?
Die outfit? Het is jouw visioen. Dat mag jij me vertellen.
Vertel me eerst wie je vermoord heeft. -Het oude verbond met Faust.
Een pact met de duivel.
Je ziel naar de hel...
in ruil voor eer, macht, rijkdom, roem...
en de liefde van aardse vrouwen.
Dat laatste zei Freud, niet die ander.
Weet je wat je probleem is? Dat ik je held ben.
Waar slaat dat nou weer op? -Waar dat op slaat?
Je hebt al m'n boeken gelezen, dat heb je me zelf verteld.
Je zag m'n grootheid en daar verlangde je zelf ook naar.
Maar het kwam nooit. Je ging de mist in met Mr Mercedes.
Je was te laat om dat op te lossen. En nu heb je alleen mijn zaak nog.
En daar krijg je niet eens geld voor.
Er is een beloning uitgereikt. -Natuurlijk, de beloning.
Gaat het je om de grote beloning? Je bent een vuile leugenaar.
Het gaat je maar om één ding:
Om je eigen leven zin te geven, jezelf een bestaansreden geven.
De jury kwam gisteravond tot een unaniem oordeel.
Ze hebben zeven uur overlegd. Dat is bepaald niet lang.
Oké dan.
Ik begrijp dat de jury tot een unaniem oordeel is gekomen.
Inderdaad, edelachtbare. -Kunt u het aan me geven, bode?
Ik ga het oordeel voorlezen.
Wil de verdachte opstaan?
Het oordeel...
Wij, de jury in de zaak van de staat Ohio tegen Lou Linklatter...
voor moord met voorbedachten rade...
achten de verdachte, Lou Linklatter...
niet schuldig.
Oké, rustig.
Aan de tweede aanklacht, doodslag...
achten wij, de jury, de verdachte, Lou Linklatter...
schuldig.
De verdachte blijft in hechtenis.
Leden van de jury, bedankt. Uw taak zit erop. U mag vertrekken.
Raadsman, we moeten een datum vaststellen voor het pleidooi.
Hoeveel tijd hebt u nodig? -Wij zijn er klaar voor.
Juist. Als niemand bezwaar heeft, komen we weer bijeen...
om drie uur, goed? Zo is het besloten. Neem haar in hechtenis.
De zitting is geschorst. -Alstublieft, niet doen.
Wat gebeurt er? Alstublieft...
Mr Hodges, uw commentaar. -Geen goed moment.
Waarom meteen het vonnis?
Ik vraag je iets. -Ik heb je gehoord.
Ik wil meeliften op de verontwaardiging over het oordeel...
zodat de rechter niet te strikt oordeelt...
want dan gaat Lou 20 jaar of meer achter de tralies.
Die rechter moet nu z'n eigen pad bewandelen.
Die arrogante lul heeft de jury aangezet om tot doodslag te komen.
Dit is bijna net zo erg als voorbedachten rade.
Bill, er is iets gebeurd. Nu meteen.
Dus nu hou jij achter dat je hem gesproken hebt?
Ik ben alleen wezen vragen...
of hij Rothstein-boeken aangeboden had gekregen. Dat ontkende hij.
Er moet een verband zijn. Rothstein, een boekhandelaar...
Beveiligingscamera's? -Dat zou te makkelijk zijn.
Er zijn er twee gejat. Net als de computer met alle beelden.
Hij hoort bij mij. Staat z'n identiteit vast?
Nog niet. We kunnen geen familie bereiken.
Alles goed?
Jij kunt hem identificeren. -Doe normaal.
Je had hem gesproken. -Jullie ook.
Degene die hem gesproken heeft, is hier niet. Kijk gewoon even.
Hij lijkt het te zijn. Ik ben maar één keer geweest.
Bijdehand figuur. Nu niet meer.
Ja, dat is hem. De eigenaar, Halliday. Die heeft flinke klappen gekregen.
Verdomme. -Niks aanraken. Laat liggen.
Wat is dat nou?
Wat denk je zelf? -Dat meen je niet.
Iemand heeft hem letterlijk de vinger gegeven.
Die vinger, daar zit echt een luchtje aan.
Kom eens hier kijken. -Tering.
Hij is veroordeeld wegens pedofilie.
Er is blijkbaar wraak genomen.
Allemachtig. Net als je denkt dat je alles hebt gezien.
Ik geloof er niks van.
Dit is geen wraak op een pedo. Dit moet verband houden met Rothstein.
Misschien, misschien niet. -Verdomme, zeg.
Inderdaad. Ik had vroeger de pest aan school, aan huiswerk.
M'n pa zei: Vinger uit je reet en duik in de boeken.
Deze vent is echt in de boeken gedoken en eindigt met een vinger in z'n reet.
Heb je hem vermoord? -Ik moest wel.
Ik had z'n vingers immers al afgehakt.
Je begon tegen mij over Thomas Paine, Daniel Shays, Molly Maguires...
Ik moet me gedragen, terwijl jij vingers afhakt en hoofden inslaat?
Omdat de tijd dringt.
Peter Saubers heeft de boeken, dat staat vast.
We kunnen ons werkterrein verkleinen.
Wat doen we nu? -Weet ik niet.
Hij is tenslotte schietgevaarlijk.
Hij heeft iets wat we willen. We zoeken iets dat hij wil. Dan ruilen we.
Wat bedoel je? -We pakken z'n hondje.
Of beter nog, z'n mammie of pappie.
Wat is ons doel?
Ons doel is om die boeken te krijgen en ervandoor te gaan. Dat moet ons lukken.
Oké dan.
Daar gaan we weer. Nee, ik hoef verder niks te horen.
Alleen als u een verzoek wilt indienen natuurlijk.
Maar over het vonnis wil ik verder niks horen.
Miss Linklatter, gaat u staan.
Hebt u nog iets toe te voegen?
Nee, niet echt. M'n getuigenis spreekt voor zich, denk ik.
Het spijt me, denk ik.
Rechter, mag ik iets zeggen? -Nee, dat mag u niet.
Ik wil graag iets zeggen.
Ik geef u 30 seconden.
29.
Dit hele proces is de omgekeerde wereld.
De goeie staat terecht voor het uitschakelen van de slechterik.
De meeste mensen kunnen het allemaal niet meer volgen.
Ik in ieder geval niet. -Nog 20 seconden.
Ik dacht altijd dat je in Amerika het recht had...
om jezelf te verdedigen, in je eigen huis of zelfs in de rechtszaal.
Als het recht ons niet langer kan beschermen...
hebben we het recht om onszelf te beschermen.
Misschien hoort Lou wel in de gevangenis thuis.
In een wereld van onrecht hoort de rechtvaardige achter de tralies.
Ik geloof dat Thoreau dat gezegd heeft.
Pontius Pilatus was de eerste die z'n handen in onschuld waste.
Ik denk dat u zich wel in hem kunt verplaatsen.
Hij was geen echte rechter. Ik wel.
U hebt de wet gevolgd, ja. Dat is lofwaardig, dat kan niemand ontkennen.
De vraag is alleen of er recht geschiedt.
Wat u de komende tien minuten doet, daar zult u altijd om herinnerd worden.
Ik ben wettelijk verplicht...
om familie en vrienden van het slachtoffer...
de kans te geven om iets te zeggen.
Iemand?
Niemand?
U hebt uw kans al gehad.
Voor mezelf, ja. U vraagt of iemand iets voor Brady wil zeggen.
Ik wil graag iets zeggen voor Brady.
Iemand moet iets zeggen.
Hij was slecht, maar hij was niet alleen maar slecht.
Hij was beschadigd als mens...
maar was ook in staat om menselijkheid te tonen.
En liefde. Hij hield van z'n moeder en zij van hem.
En hij hield van mij en ik van hem.
Hij was niet alleen maar slecht.
Echt niet.
Er school ook iets goeds in hem.
U bent door de jury schuldig bevonden aan doodslag.
De rechtbank veroordeelt u tot 15 jaar in Ohio State Penitentiary.
Gezien de bijzondere onderliggende omstandigheden...
van uw criminele gedrag...
haal ik daar de negen maanden af die u al vastgezeten hebt.
En de rest van het straf zet ik om in een voorwaardelijke straf.
Stilte.
Ik wil dat u stil bent.
Ik heb u gezegd dat ik me zou laten leiden door m'n geweten.
Maar Miss Linklatter, zorg ervoor dat uw geweten ook uw leidraad blijft...
want als u nogmaals de fout in gaat, laat ik u de volledige straf uitzitten.
Is dat duidelijk? -Ja, edelachtbare. Dank u.
Ik steek m'n nek voor u uit. Zorg dat ik er geen spijt van krijg.
Dat garandeer ik u.
Geen mensen meer dood maken. -Dat beloof ik.
U moet nog even achter de tralies totdat alles geregeld is.
De zitting is gesloten.
Bedankt.
Goed gedaan.
Mooi werk.
Dat was geweldig.
Je lijkt niet erg blij. -Jawel. Het kan niet beter dan dit.
Maar?
Die hele anarchistische toestand. De wet is gedoemd.
Een afbrokkelende basis.
Ik ben blij voor Lou.
Rothstein had het over een naderende apocalyps.
Hij zei dat de wereld langzaam helemaal naar de klote ging.
Zullen we even ophouden over Rothstein?
Neem dan Huxley, als je zo graag op een dystopie wilt proosten.
Op een 'heerlijke nieuwe wereld'.
Zeg eens.
Hoe kan een lomperd als jij zo belezen zijn?
M'n vader. Z'n enige bijdrage voordat hij de benen nam.
De liefde voor boeken, lezen...
Het voerde me naar plekken waar die lul me nooit mee naartoe zou nemen.
Waar komt die titel vandaan, Heerlijke Nieuwe Wereld?
Kom op, zeg. Shakespeare.
Oké, maar welke?
De Storm.
Wat zijn er veel mooie schepsels. -Wat is de mensheid prachtig.
O, heerlijke nieuwe wereld... -Waarin zulke mensen leven.
Vertaling: Edward van Veen BTI Studios