ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Όταν σκέφτεσαι μια από τις πιο μοσχοπουλημένες κούκλες,
σκέφτεσαι μια παρακαταθήκη πολλών γενιών...
ένα πρότυπο, λατρεμένο από παιδιά ανά τον κόσμο.
Σκέφτεσαι μια κομψή, χρυσή χαίτη...
αλόγου;
Το Πόνι δεν είναι άλογο.
Έπαιζες σαν να ήταν ανθρώπινη κούκλα.
Πανέμορφο!
Το Μικρό μου Πόνι ήταν το μικροκαμωμένο αλογάκι
που επαναπροσδιόρισε τη σύγχρονη κούκλα στην εποχή της Μπάρμπι και της Μπέρι.
Δεν είχαμε σειρά κοριτσιών.
Το παιχνίδι που, από άγνωστο άλογο κούρσας...
Δεν πιστεύαμε πως θα άρεσε στα κορίτσια.
Μαγειρεύουν, καθαρίζουν και σιδερώνουν.
-...έγινε βραβευμένη ράτσα. -Πωλήσεις 80 εκατ.
-Ήταν πρωτοφανές. -Με εκατομμύρια θαυμαστές...
-Ατελείωτη συλλογή. -...και σχεδόν άλλους τόσους δημιουργούς.
Είμαι η δημιουργός του Πόνι.
Όχι δα.
Παρότι ανά καιρούς έχασε τον βηματισμό του...
Εγκατέλειψαν την απλότητα.
Δεν ήταν το Πόνι.
...το Πόνι εξελίσσεται με τα στιλ σε μια μεταβαλλόμενη βιομηχανία.
Ενδιαφέρονταν πρώτα για ιστορία και μετά για παιχνίδια.
Αιχμαλωτίζοντας νεαρές καρδιές, κι όχι και τόσο νεαρές.
Εικοσάχρονα αγόρια έβλεπαν μια σειρά για οκτάχρονα κορίτσια.
-Γιατί; -Θα μάθουμε μόνο
αν τ' ακούσουμε απευθείας απ' την πηγή.
Είμαι η Twilight Sparkle. Κι αυτά είναι τα παιχνίδια που μας μεγάλωσαν.
Μια σειρά επεισοδίων Για παιχνίδια πασίγνωστα, θαρρώ
Δημιουργίες πλαστικές Που κρατούν πολλές γενιές
Και που ακόμη να ξεχάσω δεν μπορώ
Φιγούρες δράσης Που όνειρα μας χάρισαν τρελά
Θα γυρίσουμε πίσω στον χρόνο Και παρασκηνιακά
Είναι τα παιχνίδια που μας μεγάλωσαν
Τα παιχνίδια που μας μεγάλωσαν είναι εδώ
ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΠΟΝΙ
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Αμερική ήταν σε ύφεση.
Ο Πόλεμος του Βιετνάμ είχε τελειώσει,
και στη Hasbro Toys, ο νο 1 στρατιώτης, G.I. Joe,
είχε βρεθεί από τα έμπροσθεν στο αναρρωτήριο.
Ο μεγάλος G.I. Joe ήταν στα τελευταία του πλέον,
και ήταν από τα πιο προσοδοφόρα παιχνίδια τους.
Η Hasbro ήταν στο χείλος της χρεοκοπίας.
Έπρεπε να βρούμε κάτι καινούριο.
Ο Στίβεν Χάσενφελντ το είχε βρει.
Μεγαλώνοντας στην οικογενειακή επιχείρηση, ως νέο "κεφάλι" της Hasbro,
επεξεργαζόταν μια επάνοδο.
Ανασυγκροτήθηκαν και θα έκαναν σπουδαία πράγματα.
Όχι αυτοί οι στρατιώτες, όμως.
Άλλαξε η διεύθυνση σε πωλήσεις και μάρκετινγκ.
Η νέα ομάδα ζήτησε προηγμένη Έρευνα και Ανάπτυξη.
Που σημαίνει, να σκεφτούμε ιδέες.
Ασφαλώς, η Hasbro είχε ήδη μια δυνατή, σταθερή ομάδα για ιδέες,
-όμως... -Δεν ήταν κανονική Ε&Α.
Αλλά προηγμένη.
Ήταν σπουδαίο.
Μα ποιος θα έκανε κουμάντο;
Ο Τζορτζ Ντάνσεϊ, που ήταν στην Ideal Toys.
Ιδανική επιλογή!
Ήμουν διευθυντής παραγωγής στα παιχνίδια αγοριών.
Έφτιαξα τη μοτοσυκλέτα Evel Knievel και τα Mighty Mos.
Ώσπου έφυγε από την Ideal, λόγω...
Όχι τόσο ευχάριστων συνθηκών.
Ας έλεγες "όχι τόσο ιδανικών".
Θα έπρεπε να είσαι παλαβός για να πας στη Hasbro τότε,
αλλά ήθελα απεγνωσμένα δουλειά.
Και έτσι, ο Τζορτζ άρχισε να δομεί απεγνωσμένα
το τμήμα Προηγμένης Έρευνας και Ανάπτυξης.
Κι έπρεπε να ανεβάσει ρυθμούς.
Ευτυχώς, η απλή Ε&Α είχε άπειρα ταλέντα για να επιλέξει.
Ήταν μια ομάδα 18 σχεδιαστών.
Ράφτες, γλύπτες.
Ο Ντάνσεϊ ήθελε τους καλύτερους και ευφυέστερους.
Είχαμε εξαιρετικό κόσμο.
-Και έτσι... -Με επέλεξε.
Τον Μαρκ Καρταμπάνιο, σπουδαίο βιομηχανικό σχεδιαστή.
Για δεύτερο, ο Τζορτζ επέλεξε...
-κανέναν. -Ήμασταν οι δυο μας. Οι μόνοι.
Εφόσον βρίσκαμε προϊόν,
όλοι ήταν ευχαριστημένοι.
Σχεδόν όλοι, δηλαδή.
Γιατί να φτιάξει τη δική του, μικρή ομάδα;
Δεν θεωρούσε αρκετά καλούς τους σχεδιαστές;
Σκεφτείτε το.
Τι να σας πω; Δεν θέλω να δημιουργήσω θέμα.
Μα υπήρχε θέμα.
Τα πράγματα άρχιζαν να αλλάζουν όταν ήρθε κόσμος από άλλες εταιρείες.
Το τμήμα αγοριών άρχισε να δουλεύει την επάνοδο του G.I. Joe.
Δούλευαν και τα επιτραπέζια,
και τότε βγήκαν οι Χαρούμενοι Ιπποποταμούληδες και πήγαν πολύ καλά.
Όσο για το τμήμα κοριτσιών της Hasbro...
Δεν υπήρχε τέτοιο τμήμα.
Ο G.I. Joe ήταν το βασικό προϊόν, οπότε ήταν εξοικειωμένοι μ' αυτό.
Δεν είχαμε σειρά κοριτσιών.
Δεν μπορούσαμε να τα βάλουμε με την πανίσχυρη Μπάρμπι.
Όχι πως δεν προσπαθούσαν ενίοτε.
Σκεφτήκαμε το Fresh 'n' Fancy,
για να φτιάχνουν δικά τους καλλυντικά.
Ήταν ένα σετ χημείας.
Και παρότι οι απόπειρες για σειρά κοριτσιών είχαν σκάσει στα μούτρα τους,
το σχέδιο του Χάσενφελντ για τη Hasbro εκπληρωνόταν.
Καθώς το τμήμα αγοριών ετοίμαζε έναν γνήσιο Αμερικανό ήρωα,
απέμενε άλλο ένα τμήμα για να βελτιωθούν.
Προσχολικά παιχνίδια.
Είχαμε τη μάρκα Romper Room, που ανήκε εξ ολοκλήρου στη Hasbro.
Φτιάχναμε και προωθούσαμε τρία παιχνίδια ετησίως,
και μας έλειπε το τρίτο.
Το χρειαζόμασταν γρήγορα,
διότι ο πρόεδρος ήταν πολύ δυσαρεστημένος.
Με τον χρόνο να περνά, η προηγμένη Ε&Α έβγαλε απ' το συρτάρι μια παλιά ιδέα.
Η αρχική παρουσίασή μας με τον Μάικ
ήταν ένα μικρότερο πόνι,
το οποίο θα έπαιζαν σαν κούκλα τα κορίτσια.
Δεν πήγε καλά, όμως.
Η Hasbro δεν το ήθελε για τα κορίτσια και πράσινα άλογα.
Ίσως έκανε για νήπια, όμως.
Η ιδέα ήταν, λοιπόν, να πάρουμε εκείνο το παιχνίδι,
να το μεγεθύνουμε και να το μετατρέψουμε σε προσχολικό.
Όπως αυτόν που βλέπετε εδώ.
Που μοιάζει με το Μικρό μου Πόνι,
αλλά αυτό το σχεδόν φυσικού μεγέθους παιχνίδι λεγόταν My Pretty Pony,
σαν να λέμε, πολύ μεγάλο.
Ήταν ο προπομπός για το Μικρό μου Πόνι.
Κάτι που θα έκανε τον Τζορτζ Ντάνσεϊ
-πατέρα του Μικρό μου Πόνι, σωστά; -Ναι.
Όχι σύμφωνα με τη σχεδιάστρια της απλής Ε&Α, Μπόνι Ζάκερλι.
Εγώ είμαι η δημιουργός του Πόνι.
Δεν το ήξερα.
Όταν ήμουν μικρή, το μόνο πράγμα που ήθελα ποτέ ήταν ένα άλογο.
Παρουσίασα την ιδέα του αλόγου στην Ε&Α, λοιπόν.
Πίστευα πως έπρεπε να είναι μικρό, απαλό και να το παίζεις
σαν κούκλα.
Ωχ, αμάν.
Και έλεγα ότι τα κοριτσάκια λατρεύουν τα άλογα.
Το αφεντικό του αφεντικού μου είπε
"Τα κοριτσάκια δεν είναι σαν κι εσένα.
Θέλουν να μαγειρεύουν, να καθαρίζουν και να σιδερώνουν".
Εγώ δεν είχα καμία τέτοια όρεξη.
Με αποκάλεσε "έκτρωμα της φύσης".
Ε... Τζορτζ;
Τι να σας πω; Δεν θυμάμαι να μου το παρουσιάζει.
-Σοβαρά; -Θα είχα πάρει το μέρος της.
Άλλωστε, αυτό θέλαμε να κάνουμε.
Και τελικώς, αυτό έκαναν.
Σαφώς, η Μπόνι είναι εκείνη που σχεδίασε το παιχνίδι.
-Όντως; -Ναι.
-Του Τζορτζ; -Φυσικά.
-Το παρουσίασα.
Είπαν "Ναι, δώσ' το στην Μπόνι". Το σχεδίασε, κι αυτό ήταν.
Το ζωγράφισα, αλλά σαφέστατα, ήταν...
μια διαφορετική εκδοχή από αυτό που θεωρούσα δική μου ιδέα.
Δεν γνώριζα ότι ήταν δικές της εκείνες οι ιδέες, ειλικρινά.
Τι έλεγαν οι άλλοι στο γραφείο;
Πάντα πίστευα πως ήταν της Μπόνι.
-Α, ναι; -Όχι δα.
-Α, όχι. -Το βασικό άτομο
ήταν ο Ντάνσεϊ.
Μπορεί ν' απαντήσει κάποιος με βεβαιότητα;
Ο Μάικ Καρταμπιάνο.
Επιτέλους. Ο Μάικ το ξεκαθάρισε.
Εγώ είμαι ο πατέρας του Μικρό μου Πόνι.
Φαίνεται πως μια καλή ιδέα έχει πολλούς γονείς, έτσι;
Όχι πως έχει σημασία.
Μάλλον θα έχει για κάποιους, αλλά γεγονός παραμένει...
Αν δεν το χρειαζόμασταν,
αμφιβάλλω πως θα είχε βγει ποτέ το Μικρό μου Πόνι.
Βγήκε, όμως.
Μικρό μου Πόνι...
Μόνο λίγο αργότερα.
Πρώτα, τα αγόρια έπρεπε να οδηγήσουν τον Χάσενφελντ
στα πολυπόθητα νερά των προσχολικών με το My Pretty Pony.
Το My Pretty Pony ήταν ένα καφετί άλογο.
Μα όχι ένα οποιοδήποτε άλογο.
Ποτέ δεν το καβαλίκευες, δεν του φορούσες σέλα.
Το έπαιζες σαν να ήταν ανθρώπινη κούκλα.
Κι όπως θα σας πει οποιοδήποτε κοριτσάκι, μια κούκλα...
Έπρεπε οπωσδήποτε να έχει πλούσια μαλλιά.
-Μαλλιά. -Μαλλιά.
-Είναι σχεδόν χαραγμένο στο DNA μας.
Ο καλλωπισμός είναι βασική συμπεριφορά κάθε πρωτεύοντος θηλαστικού.
Τα κοριτσάκια χτενίζουν τα μαλλιά της φίλης ή της αδελφής τους.
Ακόμη και με την Μπάρμπι, βλέπεις πολλές κούκλες
που τις γδύνουν και δεν τους ξαναφορούν ρούχα,
κι απλώς τους χτενίζουν τα μαλλιά.
Αν ενσωματώσεις αυτό σε ένα προϊόν,
πιθανώς έχεις κάτι που θα πάει πάρα πολύ καλά.
Για καλή τύχη της Hasbro, όμως, τα μαλλιά ήταν ο πόλος έλξης του Πόνι.
Μόνο που...
Είναι τόσο βαρύ!
Θεούλη μου.
Πολύ μεγάλο.
Σαν τεράστιο στοπ πόρτας.
Και ήταν φτιαγμένο από στυρένιο
ή όπως το έλεγαν "χτυπητό πλαστικό", γιατί είναι...
Σκληρό.
Πολύ αγαπησιάρικο.
Και δεν πιστεύαμε να αρέσει στα κορίτσια.
Δεν είναι κοριτσίστικο.
Μάλλον ήταν κάτι που σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι στη Hasbro.
Δεν ξέρω.
Παρά τα ελαττώματά του,
το My Pretty Pony πούλησε και πάλι 500.000 κομμάτια.
Δεν είναι το παιχνίδι που λαχταρούν για τα Χριστούγεννα,
αλλά είναι καλό.
Απέδειξε πως υπήρξε κάποια όρεξη,
αλλά ίσως ήταν θέμα εκτέλεσης.
Ίσως.
Αυτό που χρειαζόταν το πλαστικό πόνι ήταν λίγη...
θηλυκή διαίσθηση.
Ο Στιβ Σβαρτς, ο αντιπρόεδρος Μάρκετινγκ,
το πήγε στη γυναίκα του.
Εκείνη είπε "Καλό είναι,
αλλά αν απευθύνεσαι σε κοριτσάκια,
πρέπει να είναι μικρό και απαλό".
Που εξαρχής, φυσικά,
ήταν μια ιδέα της Μπόνι Ζάκερλι.
Κι αυτήν τη φορά, οι άντρες ήταν έτοιμοι ν' ακούσουν.
Ξαναήρθε σ' εμένα και είπε "Μπόνι, θέλω να πάρεις αυτό το σχέδιο,
μόνο πολύ μικρότερο".
Το μίκρυνα, λοιπόν, και το παρουσίασα πάλι,
κι επειδή θεωρούσε ότι ήταν ιδέα της γυναίκας του, που ήταν,
κατασκευάστηκε.
Οπότε το My Pretty Pony θα γινόταν Μικρό μου Πόνι.
Το My Pretty Pony όχι μόνο μίκρυνε, αλλά και επεκτάθηκε.
Κάνοντας το Μικρό μου Πόνι μικρότερο από το Pretty Pony,
βοήθησε να γίνει συλλεκτικό.
Ευτυχώς, οι άντρες της Hasbro ήταν ήδη ειδικοί στη συρρίκνωση.
Είμαστε μετά την επαναφορά του G.I. Joe το 1982.
Η σμίκρυνση του Joe από 30 σε εννιάμισι εκατοστά,
βασιζόταν στη συλλεξιμότητά του, και πήραμε το μάθημα.
Ας φτιάξουμε μικρά άλογα με διαφορές μεταξύ τους.
Ένα παιδί θα μπορούσε να έχει 50, 60, 100 τέτοια.
Τα πόνι, όμως, είναι απλώς αλογάκια που δαγκώνουν.
Πώς τα διαφοροποιείς;
Λοιπόν, τα άλογα μπορούν να είναι...
-παλομίνο. -Απαλούζα.
Γκρίζα και καφετί.
Πρέπει να υπήρχε ένα λευκό, ίσως ένα πιτσιλωτό.
Χρώματα από τη φύση.
Που, σύντομα, έφερε ένα νέο πρόβλημα.
Μετά από έξι ρεαλιστικά χρώματα, πώς προχωράμε;
Θεέ μου.
Η σχεδιάστρια Μο Πάτερσον, όμως, είδε ένα πόνι διαφορετικού χρώματος.
Είπε κάτι του τύπου
"Γιατί δεν βάζετε παστέλ χρώματα; Φανταστικά χρώματα;"
Τα κορίτσια λατρεύουν ροζ, μοβ και γαλάζιο.
Θες ροζ πόνι με γαλάζια μαλλιά.
Γαλάζια πόνι με ροζ μαλλιά.
Και σταματήσαμε.
Και είπα "Ναι! Είναι πολύ ωραία ιδέα".
Και τότε, το μάρκετινγκ σκέφτηκε άλλη μια καλή ιδέα.
Θυμάμαι πως ήταν η καίρια στιγμή που άλλαξε την πορεία μας
από την προσχολική σειρά σε κοριτσίστικη.
Έβγαζε νόημα.
Για τους περισσότερους.
Δεν μου αρέσει.
Ναι...
Η Μπόνι διαφωνούσε.
Η Μορίν είπε "Στα κοριτσάκια αρέσει το ροζ και το μοβ".
Είπα "Δεν μ' ενδιαφέρει. Δεν υπάρχουν τέτοια χρώματα πόνι".
Και είπε "Γιατί δεν το δοκιμάζουμε;"
"Ας φτιάξουμε κι άλλα προπλάσματα σε παστέλ χρώματα,
να δούμε τι θα πουν τα κορίτσια".
-Η Μπόνι, όμως, τι είπε; -"Έξω απ' το γραφείο μου.
-Φύγε!" -Και έφυγαν.
-"Έξω". -Χωρίς την Μπόνι.
Τι θα κάνουν;
Γύρισαν στο ατελιέ, για να φτιάξουν δύο σετ δοκιμαστικά πόνι.
Ένα ουδέτερο και φυσικό,
και το άλλο, όμορφο και παστέλ.
Και δεν τέθηκε θέμα.
Τα παιδιά λάτρεψαν τα παστέλ.
Ήταν αξιολάτρευτα.
Είναι απόλυτα λογικό, γιατί εφόσον έχουν τα φανταστικά χρώματα,
μπορούν να γίνουν οτιδήποτε, δεν παραμένουν αυστηρά άλογα.
Ξέρετε...
Δεν τα βάζεις με τις επιθυμίες των παιδιών.
Εγώ θα το έπαιζα σαν αληθινό άλογο, όμως.
-Ξέρεις κάτι, Μπόνι; -"Τα κοριτσάκια δεν είναι σαν κι εσένα".
Και παρότι η Μπόνι βρήκε τις εντολές πορείας της απαράδεκτες,
έκανε την καρδιά της πέτρα και βάλθηκε να σχεδιάσει τα αρχικά έξι πόνι.
Εγώ έφτιαξα τα διάφορα σχέδια για τα καπούλια.
-"Καπούλια"; -Σχέδια για καπούλια.
Θα επιστρέψουμε στα σχέδια για καπούλια.
Τους έδωσα τα ονόματά τους, και δεν ήταν τόσο ενδιαφέροντα.
Δεν θα το λέγαμε, Μπόνι. Για την ακρίβεια, ήταν πολύ χαριτωμένα.
Για παράδειγμα, η Cotton Candy, η Blossom.
Πήρε το όνομα μιας γάτας μου.
Butterscotch. Minty;
Δείχνει δροσερή. Δεν θέλετε να τη γλείψετε;
Τα παιδιά το έκαναν, πιστέψτε με.
Blue Belle και Snuzzle.
Είναι το μόνο γκρίζο Μικρό μου Πόνι.
Ίσως η Μπόνι περνούσε κάποιο μήνυμα.
Αφού τους έκανα ροζ μαλλιά, γιατί όχι γκρίζα;
Είναι πολύ ύπουλη.
Εννοείται.
Καθώς το προϊόν παραδόθηκε στο λιανεμπόριο το 1983,
δεν υπήρχαν όρια για το ουράνιο τόξο των νέων πόνι της Hasbro.
Σαφώς, ήταν βασική προτεραιότητα της εταιρείας.
Βασικά...
όχι.
Στην πραγματικότητα, μόλις είχαμε κυκλοφορήσει τα Γλυκουλίνια.
Γλυκουλίνια, Γλυκουλίνια
Τρελαίνονται να κάνουν παρέα...
Έμοιαζαν με τα μικρά φυλαχτά που κέρδιζες σε μηχανήματα με τσίχλες.
Τα περνούσες και σε κολιέ ή σε βραχιόλι.
Συνδύαζαν το παιχνίδι με κόσμημα και φιγούρα.
Είχαν όλα εκείνα τα στοιχεία,
τη φόρμουλα ενός πετυχημένου κοριτσίστικου παιχνιδιού.
"Κοριτσίστικου";
Ναι.
Το θεωρούσαμε πολύ σημαντικό. Είχαμε επενδύσει πόρους, χρόνο και ενέργεια.
Κι όλοι θεώρησαν πως εκείνο θα έκανε πάταγο.
Και το Πόνι;
Το Πόνι ήταν κάτι ολοκαίνουριο.
Κανείς δεν καταλάβαινε πώς θα αντιδρούσαν τα κορίτσια.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν ξέρεις μέχρι να κυκλοφορήσει.
Η Hasbro είχε βάλει τις δυο σειρές παιχνιδιών σε ιπποδρομία.
Καθώς τα Γλυκουλίνια προορίζονταν για νικητές, όμως,
το Πόνι έμοιαζε καταδικασμένο για θανάτωση.
Τότε, όμως...
Άρχισαν να μας τηλεφωνούν οι πωλητές μας.
Και ανέφεραν...
Πως κάτι γινόταν με το Μικρό Πόνι.
Κι εκείνο το "κάτι" ήταν...
Εξαφανίζονταν.
Ή πιο ταιριαστό...
Κάλπαζαν απ' τα ράφια.
Μικρό μου Πόνι, Μικρό μου Πόνι Τι όμορφα μαλλιά...
Ήταν η απόλυτη σύμπραξη. Συνδυάστηκαν τα πάντα.
Οι χρωματισμοί ήταν φανταστικοί,
και η συσκευασία υπέροχη. Εξαιρετική ποιότητα.
Για 2,99 δολ., ήταν υπέροχο.
Και παρά τη χαμηλή τιμή, έφερνε πολλά λεφτά στη Hasbro.
Εκείνη τη χρονιά, βγάλαμε πάνω από 80 εκατομμύρια σε πωλήσεις.
Για πρώτη φορά, θυμίζαμε εταιρεία παιχνιδιών για κορίτσια.
Από τη Hasbro.
Το Μικρό μου Πόνι είχε αιφνιδιάσει απόλυτα τη βιομηχανία και τη Hasbro.
Το μικρό, αουτσάιντερ αλογάκι τους είχε πλασαριστεί πρώτο από πίσω.
Όσο για τα Γλυκουλίνια...
Δυστυχώς...
έφυγαν στο ηλιοβασίλεμα.
ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Ποτέ δεν πήγαν όπως τα περιμέναμε.
Δεν είχαν χρόνο να τα θρηνήσουν, όμως.
Η Hasbro είχε μια επιτυχία στα χέρια της, που ήθελε όλη της την προσοχή.
Σχεδιάζεις για την επόμενη χρονιά. Η επιτυχία θέλει επιτυχία.
Και για να γίνει αυτό...
Αποφασίστηκε αναδιοργάνωση ομάδων
και δημιουργήθηκε ομάδα για κορίτσια.
Της οποίας, ασφαλώς, θα ηγούνταν η Μπόνι Ζάκερ... Μπόνι;
Βασικά, η Μπόνι έφυγε από τη Hasbro.
-Εξαφανίστηκε! -Εξαφανίστηκα.
Όπως αποδείχθηκε, είχε πολύ καλή πρόταση από την Parker Brothers,
προτού κυκλοφορήσουν τα Πόνι.
Δεν ξέραμε τι επιτυχία θα έκαναν.
Ήμουν εκεί πέντε χρόνια, και, βασικά, τίποτα
-δεν είχε κυκλοφορήσει. -Ώσπου...
Μικρό μου Πόνι...
Ναι.
Και ξαφνικά βρίσκομαι
χωρίς εύσημα, χωρίς εγκώμια, χωρίς προαγωγή, χωρίς αύξηση.
Μην ανησυχείτε. Η Μπόνι σίγουρα θα έκανε την επόμενη επιτυχία της Parker.
Ήταν τα Nerfuls.
Έχασα το πλοίο, βασικά.
Πραγματικά. Σκέφτηκα "Δεν βαριέσαι".
Ενώ η βάρκα της Μπόνι απέπλευσε,
η Hasbro και η νέα ομάδα κοριτσιών ξεκινούσαν πρόσω ολοταχώς.
Ήταν καλή ομάδα, με διαφορετικές δεξιότητες.
Η δεξιότητα του Κίπρα Νίκολς σίγουρα δεν ήταν η γλύκα.
Όχι, βασικά...
όχι.
Με γνώσεις στον σχεδιασμό αυτοκινήτου, ο Κίπρα ήταν τόσο αρρενωπός,
που η ομάδα τον έκανε χαρακτήρα στον G.I. Joe.
Ο Ντοκ. Φουσκωμένος.
Αυτός ο φουσκωτός τύπος είχε την πρόκληση
να στήσει τα πρώτα σετ παιχνιδιού του Πόνι.
Δούλεψα σκληρά γι' αυτήν τη χοντροκομμένη, χαριτωμένη αισθητική.
-Η διευθύντρια παραγωγής, Μορίν Σούζα... -Ναι.
...στεκόταν πίσω μου κι ένιωθα την παρουσία της.
Έλεγε μόνο "Κίπρα, δεν είναι αρκετά κοριτσίστικο".
"Δεν είναι αρκετά κοριτσίστικο".
Θα του είπα να τα κάνει πιο ροζ.
Μάλιστα.
Κάνω ό,τι μπορώ.
Σταδιακά, ο Κίπρα βρήκε τη θηλυκή του πλευρά.
Ήταν τεράστια μετάβαση και τα πήγε περίφημα.
-Όλη η ομάδα τα πήγαινε περίφημα. -Ακριβώς.
-Αν και τα σπουδαία κάπου έχουν ένα... -Όμως...
Κάπου εδώ, όμως, μοναδικά.
-Καπούλια. -Σχέδια για καπούλια.
Α, ναι, σχέδια για καπούλια.
Μικρή, τα έλεγα "σύμβολα πισινού".
Αυτό το είδος μαρκαρίσματος, μετά από πρόχειρη σκέψη,
σύντομα έγινε από τους σημαντικότερους λόγους πώλησης.
Ήταν ο κύριος λόγος για τη συλλεξιμότητά του.
Τα κορίτσια είναι της λεπτομέρειας.
"Εγώ έχω εκείνο με τα τριφύλλια", "Εγώ έχω εκείνο με τις πεταλούδες".
Πεταλούδες, μήλα, τριφύλλια στα καπούλια.
Ένα είδος ταυτότητας.
Είτε αυτό ή...
Ένας λόγος παραπάνω για να έχουν περισσότερα πόνι.
Άρα, περισσότερη δουλειά για τη σχεδιάστρια Λιζ Νάιτ,
-διότι, χωρίς την Μπόνι... -Εξαφανίστηκα.
...η δημιουργία των "οπίσθιων" μοτίβων
έπεσε σ' εκείνη.
Ως σχεδιαστές,
φτιάχναμε τρία προπλάσματα για κάθε πόνι,
και έπρεπε να το ζωγραφίσω κι από τις δυο πλευρές.
Έκανε όλα εκείνα τα βαρετά σχέδια για καπούλια.
Στο χέρι.
Είπε "Μπόνι, το κάνω όλη μέρα!
Κάθε μέρα".
Δυσφορούσα.
Και παρότι η Λιζ δεν έπεφτε και κάτω
-για τη νέα της αποστολή... -Όχι.
...τα ίδια τα πόνι έπεφταν, κυριολεκτικά.
Τα πρώτα έξι έχουν την τάση να πέφτουν με τη μύτη.
Το κεφάλι ήταν πολύ βαρύ.
Το πόνι...
έπεφτε μπροστά.
Τους έβαλαν, λοιπόν, ροδέλες στεγανοποίησης στις ουρές.
Τι γλυκό!
Σαν αντίβαρο, για να μην καταλήγει...
Και τώρα, με ισορροπημένα καπούλια,
οι πιθανές στάσεις του ήταν απεριόριστες.
Αυτή ήταν η στάση του αρχικού πόνι, πολύ ίσια,
κι αυτή ήταν από τη δεύτερη χρονιά.
Γυρίσαμε το κεφάλι, τα πόδια έχουν λίγο μεγαλύτερη κίνηση,
και έχεις πιο πολλή επαφή.
Βασικά, η επαφή ήταν πιο εύκολη με κάποια.
Αυτά ήταν σπάνια, επειδή κάθονταν.
Εμπνέοντας σε κάποια παιδιά μοναδικά μοτίβα παιχνιδιού.
-Φανταζόμουν ότι... -Είτε ήταν άρρωστα...
είτε είχαν κάποια αναπηρία.
Ήταν με διαφορετικές ικανότητες;
Τα τέλεια Μικρά Πόνι, όμως,
συνέχιζαν να κερδίζουν ορμή, όταν εξαπολύθηκε το δεύτερο κύμα.
Απ' τον κόσμο του αγροκτήματος στη φαντασία.
Μαζί με Pegasus Ponies, Unicorn Ponies,
Rainbow Ponies και Sea Ponies.
Συνειδητοποιήσαμε πως έπρεπε να σχεδιάσουμε κάποια νέα είδη.
Μονόκεροι, και ο Πήγασος,
που στέκεται στα τρία πόδια. Περίπλοκο αυτό.
Μισό. Δεν διορθώθηκε αυτό;
Τέλος πάντων, δεν είχε τόση σημασία, διότι...
Τώρα το Μικρό μου Πόνι πετάει και έχει και μαγεία.
Ένας τέτοιος μαγικός μονόκερως, η Majesty,
συνοδευόταν από το θρυλικό, πλέον, Ονειρεμένο Κάστρο του Κίπρα.
Αυτό το σετ, όμως, περιείχε ένα κέρατο και τον Σπάικ.
Ο Σπάικ ήταν ο πρώτος και μοναδικός χαρακτήρας που σχεδίασα.
Είναι δράκος, αλλά πολύ νεαρός για να πετάξει.
Σαφώς, ο Κίπρα είχε βρει τρόπο να δώσει στα σετ το...
θηλυκό άγγιγμα.
Όπως και το χαριτωμένο, με αυτό εδώ.
Το πρώτο σετ παιχνιδιού Πόνι. Μικρό μου Πόνι: Σαλονάκι Ομορφιάς.
Ήταν ένας υπέροχος στάβλος,
που άνοιγε και είχε βούρτσες και χτενάκια.
Και διάφορα καπέλα,
αναλόγως πού θα πήγαινε το πόνι.
Και μια πορτοκαλί γατούλα, την Ψίψι.
Σαλονάκι Ομορφιάς της Hasbro, μόνο με 10,87 δολ.
Είχα κατακτήσει άλλο ένα επίπεδο γλύκας.
Και με την προσθήκη ρούχων για το Πόνι, κάτι γινόταν πολύ ξεκάθαρο.
Σ' έκανε να καταλάβεις ότι τα κοριτσάκια τα είχαν σαν κούκλες,
και τα παιδιά τα έπαιζαν.
Σαν κούκλα.
Ναι. Έπαιζαν με την ουρά, χτένιζαν τα μαλλιά.
Μ' αρέσει να χτενίζω τα όμορφα μαλλιά της
Χτένιζαν τα Πόνι.
Χτένιζαν Πόνι.
Συνέλεγαν Πόνι.
Ήταν ο σκοπός της ζωής μου να παίρνω όλη τη σειρά κάθε χρόνο.
Μα πώς θα καταλάβαιναν τα κοριτσάκια αυτήν την ιπποειδή επέκταση;
Πολλά κουκλάκια.
Έπρεπε να υπάρχει κάποιο είδος τάξης,
-ή ακόμη... -Αφήγηση.
Και τι ιστορία έλεγαν ακριβώς;
Η ιδέα ήταν...
να μάθουν να...
-Δεν υπάρχει ιστορία. -Ακριβώς.
Πλέον, οι τηλεοράσεις ξεχείλιζαν από αρκουδάκια και τίγρεις πολεμιστές.
Μέχρι ο Κύβος του Ρούμπικ είχε εκπομπή.
Δεν σταματάς τον διαβολικό στρατό μου!
Για να μην παραγκωνιστούν τα Πόνι απ' τους ανταγωνιστές,
θα έπρεπε να εξελιχθούν.
Η Hasbro σίγουρα εξελισσόταν σύμφωνα με την ιδέα
ότι ένα κομμάτι του μάρκετινγκ για τις σειρές προϊόντων
θα ήταν η ψυχαγωγία,
και για να ταυτιστούν τα παιδιά, τα παιχνίδια χρειάζονταν προσωπικότητα.
Ποιος είναι καλύτερος να τους δώσει προσωπικότητες,
από ένα δίδυμο μεσήλικων;
Ο Τζο Μπακάλ και ο Τομ Γκρίφιν είναι διαφημιστές,
πολύ ταλαντούχοι στη δημιουργία προγράμματος για πολλά προϊόντα μας.
Και έτσι, οι τύποι που θα μας χάριζαν κι αυτό...
-...και αυτό... -Όχι!
...βάλθηκαν να σκαρφιστούν περιπέτειες για τα Πόνι.
Μέχρι να τελειώσει και να προβληθεί, όμως, η εκπομπή
η καλύτερη ιστορία των Πόνι ήταν... μια σειρά χρυσών κανόνων.
Ποτέ δεν το έχεις σαν άλογο.
Δεν θα του έβαζες ποτέ σέλα.
Δεν θα του έβαζες ποτέ άνθρωπο αναβάτη.
-Κι αυτό; -Αυτή είναι μια σέλα.
Σύμφωνα με τους κανόνες...
Μετά το πρώτο σετ, τέτοια πράγματα εξαφανίστηκαν.
Αυτοί οι κανόνες σφυρηλατήθηκαν, σαν ένα αλόγου.
Ποτέ δεν λέγαμε "άλογο" το πόνι.
Καλά, ίσως πέταλο πόνι.
Με τα παπουτσάκια του, καπέλα και αξεσουάρ.
Και ο σημαντικότερος κανόνας.
Το Πόνι είναι σαν κοριτσάκι.
Είναι ο χαρακτήρας.
Και ποιος χαρακτήρας είναι αυτός, είπαμε;
Είναι... Δεν είναι...
Ναι. Δεν είχαν ιδέα.
Ευτυχώς, τα κορίτσια της Αμερικής ήξεραν ακριβώς ποια ήταν τα Πόνι.
-Και το κλειδί βρισκόταν στα... -Σχέδια για καπούλια.
Ναι, εκείνα ξεκλείδωσαν έναν ατελείωτο κόσμο παιχνιδιού,
μοναδικό στη φαντασία κάθε κοριτσιού.
Κάτι με ενέπνεε στα σύμβολα στα καπούλια τους.
Προφανώς, η Applejack αγαπούσε τη φύση.
Προφανώς. Και η...
Surprise. Πρόσχαρη, ενθουσιώδης.
-Ή... -Η Firefly. Είχε αστραπές.
Αυτομάτως, λοιπόν, τη θεωρούσα ζόρικη.
-Με το όνομα... -Posey.
-...και σχέδιο στα καπούλια... -Μειλίχια. Αγαπά τα ζώα.
...τα κορίτσια είχαν τα απαραίτητα για να πλάσουν απεριόριστα σενάρια.
Ζούσε σε φανταστικό κόσμο.
...σπουδαίες περιπέτειες, πολεμούσαν τέρατα...
Πραγματικά απεριόριστα.
Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε.
Την άνοιξη του 1984, όμως, πλέον, τα μυαλά Γκρίφιν-Μπακάλ κράτησαν
την υπόσχεση να φέρουν το Πόνι στη μικρή οθόνη
και να μην κουράζουν τα παιδιά με φαντασίες.
Με το ειδικό επεισόδιο...
Απόδραση από το Κάστρο του Μεσονυκτίου.
Τι συμβαίνει;
Είστε όλοι καταδικασμένοι!
Σιωπή!
Ήταν κάπως τρομακτικό.
Βασικά...
Η ιστορία τους δεν ήταν και τόσο αυτό που σκεφτόμασταν εμείς.
Καμία επαφή.
Ιδού η δύναμη του σκότους!
Δεν ξέρω γιατί εκείνο το πράγμα απευθύνθηκε σε κοριτσάκια.
Δεν μου πολυάρεσε η εκπομπή.
Μα δεν ήταν όλα σκοτεινά και τρομακτικά.
Χαρακτήρες από τα δύο πρώτα χρόνια των Πόνι απέκτησαν ζωή.
Με λένε Firefly.
Πολύ ευχάριστη προσωπικότητα.
-Λάτρης του κινδύνου και της περιπέτειας. -Τύχη βουνό.
Και το ροζ βασίλευε ακόμη. Ευχαριστούμε, Κίπρα!
Ο Σπάικ ήταν ο πρώτος και μόνος χαρακτήρας μου. Είναι ξεχωριστός.
Και σίγουρα, η γλύκα περίσσευε.
Και δεν γινόταν πιο γλυκό από...
Τα Sea Ponies τραγουδούν το δημοφιλές τραγούδι τους.
Όταν κάνω μπάνιο Με διασκεδάζει πολύ...
Η εκπομπή, όμως, δεν είχε μόνο όσα Πόνι ξέραμε κι αγαπούσαμε.
Υπήρχαν νέοι χαρακτήρες.
Από δω η Μέγκαν!
Η Μέγκαν, το κοριτσάκι που είχε την τύχη να ιππεύει τα πόνι.
Μισό. Τι έκανε, λέει;
-Είχε την τύχη... -Ανέβα.
...να ιππεύει τα Πόνι.
-Μα... -Υπάρχουν κανόνες.
Χρυσοί κανόνες;
Ιδίως μεταξύ των σχεδιαστριών.
Δεν ξέρω αν είχαμε κανόνες.
Τι βολικό.
Πετούσαν τους κανόνες
-απ' το παράθυρο. -Σκάσε, Στιβ.
Η Μέγκαν ήταν ένα βδέλυγμα των χρυσών κανόνων.
Δημιουργήθηκε για τα κινούμενα σχέδια.
-Γεια σου. -Ένα πόνι που μιλάει;
Ώστε να έχουμε ένα αφήγημα.
Ένα αφήγημα που συνεχίστηκε με την εισαγωγή της Μόλι
στην κινηματογραφική ταινία
My Little Pony: Η Ταινία.
Η Μέγκαν και η μικρότερη αδελφή της, η Μόλι.
Ακολούθησαν το ουράνιο τόξο προς το Πόνιβιλ,
και μόνο η Μέγκαν και η Μόλι ιππεύουν τα Πόνι.
-Ίσως σπάνε τους κανόνες... -Ας πετάξουμε!
...αλλά σίγουρα δεν έσπαγαν τα ταμεία.
Πάντα υπάρχει ένα άλλο ουράνιο τόξο
Ψάξε μέχρι να το βρεις...
Ήταν κάπως... Δεν θα έλεγα επιτυχία.
Δεν έκανε πάταγο.
Ιδού η γνώμη των κριτικών.
Μάλλον η αγορά είχε καταλάβει το κόλπο της βιομηχανίας παιχνιδιών.
Παρά το βαρύτατο πλήγμα με την ταινία, όμως...
-Τα παιχνίδια πούλησαν παραπάνω. -Το κυριότερο.
Ναι.
Τα Μικρά μου Πόνι συνέχισαν τον καλπασμό τους στη βιομηχανία παιχνιδιών,
φέρνοντας νέα παιχνίδια και νέα κόλπα.
Με ρυθμό, που ακόμη και η Hasbro δύσκολα ακολουθούσε.
Η πρόκληση γίνεται ολοένα δυσκολότερη.
Τι άλλο έπεται;
Μικρό μου Πόνι: Καταρράκτης.
Το τέρας ήθελε τροφή.
Εκείνα τα τερατώδη κοριτσάκια είχαν όρεξη για Πόνι.
Αυτά είναι Tropical Ponies.
Ο Μικρός Αδελφός Πόνι. Είχαν αγορίστικα σχέδια.
Αυτό πίνει αναψυκτικό.
Σε καμία περίπτωση δεν καπνίζει κρακ.
-Πλάκα είχαν. -Η αγορά καταβρόχθιζε...
ό,τι της έδινε για κολατσιό η Hasbro.
Είχαμε ετήσιες πωλήσεις άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων.
-'86. -Τάισε το τέρας.
-'87. -Τάισε το τέρας.
-'88! -Τάισε το τέρας.
Η όρεξη ήταν ακόρεστη!
Με τέτοια επιτυχία, μας έριξε κάτω.
Υπήρχαν τα Pretty Pets.
Το Talk to Me Pony. Ή...
Η Kenner έβγαλε το Fashion Star Fillies.
Μια δαντελένια καλτσοδέτα. Λατρεύω το νυφικό σου.
Ήταν άλογα. Και υπήρχε ανησυχία γι' αυτό, διότι...
Τα κοριτσάκια αγαπούν τα άλογα.
-Όμως... -Πάντα υπάρχει αυτό!
Η απομίμηση είναι απομίμηση.
Και το Fashion Star Fillies χάθηκαν.
Έχοντας κάνει μια χαψιά τους ανταγωνιστές...
-η Hasbro συνέχισε... -Να ταΐζει το τέρας.
-'89. -Τάισε το τέρας.
-'90! -Τάισε το τέρας.
-'91! -Τάισε...
το...
τέρας.
Το 1992, όμως...
το τέρας είχε χορτάσει.
Έτσι, δεν υπήρχαν άλλα Πόνι στα ράφια.
Σε άλλα χωνευτικά νέα...
αρχές δεκαετίας του '90,
υπό τη νέα ηγεσία του αδελφού του Στίβεν Χάσενφελντ, Άλαν,
η Hasbro έκανε μια χαψιά την Tonka,
και τότε, ήρθε η Kenner.
Είναι η Kenner!
Κατασκευάστρια των πρώτων φιγούρων Star Wars
και των Fashion Star Fillies.
Ορίστε. Τέλεια μαλλιά.
Έτσι, ο Άλαν έστρωσε στη δουλειά την παλιά ανταγωνίστρια απ' το Σινσινάτι.
-Τέλειο. -Όχι σε μακροκάννες φοραδίτσες,
αλλά στην αναβίωση των συγχωρεμένων των Πόνι.
Μη φοβάστε, παιδιά, απλώς κοιμάται.
Η Kenner αποφάσισε να αλλάξει την όψη του Πόνι.
Οι σχεδιαστές ήθελαν να αφήσουν το σημάδι τους.
-Τέλεια. -Κι έτσι, το 1997...
Εμφανίστηκε αυτό.
Έμοιαζαν πολύ αυστηρά.
Βλέπετε πόσο λέπτυνε το σώμα.
Ήταν σαν έντομο.
Δεν ήταν το Μικρό μου Πόνι.
Δεν είχε συναίσθημα πια.
Δείτε εδώ. Υλικό για εφιάλτες.
Τα G2 Ponies δεν ήταν επιτυχημένα
και διακόπηκαν το 1999.
Καθώς η επανεκκίνηση δεν προκάλεσε ντόρο...
άραγε η Hasbro
-θα τολμούσε κι άλλη δοκιμή; -Ω, ναι.
Αυτά είναι τα Πόνι τρίτης γενιάς.
Έχει περισσότερες ομοιότητες με το πρώτο,
είναι λίγο πιο ολοκληρωμένο, δίνει την αίσθηση της κίνησης.
Αν κι όχι τόσο δημοφιλή όσο τα Πόνι των 80s...
Απλώς...
δεν πληρούσε τις προδιαγραφές μου.
...εννοείται πως το G3 ξεπέρασε μακράν...
αυτά τα πράγματα.
Όταν έκαναν "κοιλιά" οι πωλήσεις, όμως, η Hasbro αποφάσισε...
"Ας ανανεώσουμε το σώμα".
Τα μίκρυναν. Τεράστια κεφάλια, μεγάλα μάτια.
Λίγο πιο ανθρώπινες αναλογίες στο κεφάλι.
Και αυτό είναι το G3.5.
Και έτσι, η Hasbro τα μίκρυνε
-μ' ένα ταξίδι στο... -Πόνιβιλ.
Τα Πόνι έγιναν μικρές φιγούρες, ώστε να φτιάχνουν σετ
και αξεσουάρ, που ίσως δεν γίνονταν σε μεγάλη κλίμακα.
Έπιασε για λίγο και μετά, έπεσε η κίνηση.
Και το 2010 πλέον, η Hasbro ήταν έτοιμη να ανανεώσει πάλι τη σειρά.
Μετά από τρεισήμισι κι ένα τέταρτο γενιές, όμως,
ποιο ήταν το χαμένο κομμάτι του παζλ;
Η Hasbro αποφασίζει να δουλέψει καλά τις ιστορίες της.
Επειδή, παρότι υπήρχαν σειρές για όλες τις γενιές Πόνι...
Τα Πόνι δεν είχαν κάποια ιστορία παρά τα τόσα χρόνια.
Έγινε κάπως αλλόκοτο.
Για δεκαετίες, η Hasbro είχε παλέψει να βρει τους κατάλληλους χαρακτήρες
και τις κατάλληλες ιστορίες για το Μικρό μου Πόνι.
Ήταν ολοφάνερο.
Ήθελαν εξωτερική βοήθεια.
Και η βοήθεια θα ερχόταν
από μια νεαρή σχεδιάστρια με εξαιρετικά διαπιστευτήρια.
Τη γνώρισα στο Powerpuff Girls.
Ήταν σημαντικός παράγοντας στην επιτυχία της εκπομπής.
Και αυτό το μυστηριώδες ταλέντο τύχαινε να είναι επίσης
-θαυμάστρια του Μικρό μου Πόνι. -Ναι.
Η Λόρεν Φάουστ ήταν μια βετεράνος με μολύβι.
Δούλευα στο animation πολλά χρόνια,
αλλά ήθελα να βγάλω μια σειρά με κούκλες
και κάποια εκπομπή κινουμένων σχεδίων.
Έκανα μια παρουσίαση σε ανώτατο στέλεχος της Hasbro.
Δεν της άρεσε ιδιαίτερα η ιδέα μου,
αλλά έβγαλε ένα DVD με το Μικρό μου Πόνι.
Είπε "Μπορείς να το δεις,
μήπως μπορέσεις να κάνεις κάτι μ' αυτό;"
Απορρίπτοντας όλες τις παλιές πλοκές των Πόνι...
Πολλή φαγωμάρα.
-Δικό μου! -Όχι, δικό μου!
Είναι λίγο επιφανειακά. Δεν με αντιπροσώπευαν.
Αντ' αυτού, λοιπόν, η Λόρεν απλώς βούτηξε στα λιβάδια του παρελθόντος των Πόνι.
Ζούσαν περιπέτειες και πολεμούσαν τέρατα.
Γιατί είχε φανταστεί τα δικά της Πόνι διαφορετικά.
Τα φανταζόμουν σ' έναν υπέροχο κόσμο, όχι απλώς σ' ένα λιβάδι,
όπου ο παιδικός σταθμός ήταν σαν μπιμπερό
ή τα σπιτάκια ήταν σαν κεκάκια.
Δεν ήθελα να είναι χαριτωμένο, όμως.
Ήθελα να είναι μεγαλειώδες, επικό!
Σκέφτηκα, λοιπόν, να τους παρουσιάσω
αυτό που πραγματικά θέλω να είναι.
Αφού παρουσίασε τα Πόνι της στη Hasbro, η Λόρεν περίμενε.
Απίστευτα σχέδια.
Το κάστρο ήταν πραγματικά θεσπέσιο.
-Όμως... -Θα πιάσει;
Ήταν μεγάλο το ρίσκο.
Μαντέψτε!
Και πριν το καταλάβω, κάναμε εκπομπή.
Και εν μία νυκτί, η Λόρεν Φάουστ έγινε από λάτρης του Μικρό μου Πόνι,
σε δημιουργό...
του Το Μικρό μου Πόνι: Η Φιλία είναι Μαγική.
Και για δεύτερη φορά στην ιστορία των Πόνι...
Μικρό μου Πόνι, Μικρό μου Πόνι...
Ήταν σαν γρήγορο τρένο.
Το πλάνο ανέβαινε τον λόφο, και σκέφτεσαι "Μ' αρέσει".
Απέκτησε ορμή και απογειώθηκε.
Τα παιδιά λάτρεψαν τους χαρακτήρες της Λόρεν.
Μα γιατί όχι;
Αυτά τα Πόνι δεν δημιουργήθηκαν από ενήλικες διαφημιστές.
Στο Η Φιλία είναι Μαγική, υπάρχουν έξι βασικοί χαρακτήρες.
Έχουν τις προσωπικότητες που είχε δώσει στα δικά της Πόνι μικρή.
-Χάρη σ' εκείνα τα... -Σχέδια για καπούλια.
Που πλέον είχαν μετονομαστεί σε...
Χαρτιωμένα σημάδια.
Μου πήρε αιώνες να καταλάβω ότι ήταν απ' το "εκ γενετής σημάδι".
Κι όμως, είναι. Τότε, όμως, για τη Λόρεν, ήταν απλώς έμπνευση.
Κάτι με ενέπνεε στα σύμβολα στα καπούλια τους.
Και χωρίς "όμως". Ήταν η Rainbow Dash, βασισμένη στη...
Firefly. Ήταν κάπως ζόρικη.
Firecracker, η περιπετειώδης.
Η Pinkie Pie, βασισμένη στη...
Surprise. Πρόσχαρη και ενθουσιώδης.
Πόσο χαίρομαι!
-Η Rarity, βασισμένη στη... -Sparkler.
-Φινέτσα. -Η φασιονίστα.
Καλλιτέχνις, όχι άρρωστη με τα ψώνια.
Η Applejack.
H Applejack δεν άλλαξε καθόλου οπτικά.
Και μου ήρθε η ιδέα μιας καουμπόισσας,
για να παίξω με το θέμα των αλόγων.
Και η Flutter Shy, απ' την...
Posey. Η μειλίχια,
που αγαπά τα ζώα κι είναι ντροπαλή.
-Και τέλος... -Η Twilight Sparkle.
Βασισμένη στη...
Η Twilight, η έμπνευση για την Twilight Sparkle.
Κι έτσι, το δεκάχρονο μέσα στη Λόρεν είχε αναζωογονήσει απόλυτα την αλυσίδα.
Ήταν πραγματικά...
μια ονειρεμένη ευκαιρία, σαν θαύμα.
Παρότι εκπληρώθηκαν τα όνειρά της, όμως, παραμόνευε ένας εφιάλτης.
-Όχι η Nightmare Moon. -Nightmare Moon!
Ήταν οι ενήλικες.
Ανησυχούσα μήπως το έβλεπαν μεγαλύτεροι
και γελούσαν με τα χάλια του.
Μα γιατί να το κάνουν;
Είναι καρτούν για κοριτσάκια.
Ακριβώς. Δεν είναι;
Με κάποιον τρόπο, το καρτούν με τα παστέλ πόνι
έχει αποκτήσει ένα ρεύμα φαινομενικά φυσιολογικών ενήλικων αντρών.
-Λέγονται... -Bronies.
-Σοβαρά τώρα;
Πρέπει να δείτε τις φάτσες σας!
Εικοσάχρονα αγόρια βλέπουν μια εκπομπή για οκτάχρονα κορίτσια.
Γιατί;
Μετά από μια καυστική διαδικτυακή κριτική...
Ο κόσμος άρχισε να κάνει αυτό που φοβόμουν.
"Ας το δούμε να γελάσουμε με το χάλι του".
Δεν ξέρετε ποια είμαι;
Πάλι παίζουμε μαντεψιές! Η βασίλισσα Meanie;
Όχι! Η Black Snooty!
Μετά, όμως, είπαν
"Φιλάρες, μου ψιλοάρεσε.
Θέλω να δω άλλο ένα".
Δεν διαφωνώ ότι είναι αλλόκοτο.
-Μάλιστα. -Μα έχει πλάκα.
Και υπήρξε έλλειψη
ποιοτικών καρτούν για μια διετία.
Και ξαφνικά, αυτή η εκπομπή
μας θύμισε γιατί αγαπούσαμε τα καρτούν μικροί.
Ο κόσμος και η Hasbro ίσως να μπερδεύτηκαν λίγο με το κίνημα,
αλλά, αν το σκεφτείτε,
τα πρώτα σημάδια των οπαδών των ροζ, χαριτωμένων Πόνι
υπήρχαν εξαρχής κιόλας.
Ίσως να ήμουν ο πρώτος Brony.
Είναι πιθανό!
Σίγουρα είναι. Ακούστε, όμως.
Δεν το λατρεύουν μόνο οι Bronies.
Το Μικρό μου Πόνι κάνει πάταγο σε λογιών-λογιών ενήλικες.
Ντύθηκα Rarity από το επεισόδιο "Testing, 1, 2, 3".
Και οι θαυμαστές έχουν σπρώξει το Πόνι
σε μια στάση που κανείς δεν θα προέβλεπε.
Twilight;
Ναι..;
Οι θαυμαστές σχεδίαζαν ανθρώπινες εκδοχές των Πόνι.
Δύσκολη στην πράξη, αγάπη.
Θυμάμαι πως όταν είδα το πρώτο σχέδιο θαυμαστή εντυπωσιάστηκα.
Ήταν η Pinkie Pie, αλλά σε άνθρωπο. Ήταν απίστευτο.
Και έτσι, φτάσαμε στις ιπτάμενες Equestria Girls.
Μας βγήκε σε καλό.
Μπράβο στη Hasbro, που αποδείχθηκε πως η επωνυμία της έχει τέτοια... πόδια!
Όσο διαφορετικές κι αν μοιάζουν από τα αρχικά Πόνι, από πολλές απόψεις,
οι Equestria Girls είναι η προσωποποίηση εκείνων των χρυσών κανόνων.
Ποτέ δεν έχεις το πόνι σαν άλογο.
Ε, τώρα δεν μπορείς.
Ποτέ δεν θα του έβαζες σέλα.
Ανατομικώς αδύνατο, σωστά;
Ένα Πόνι είναι σαν κοριτσάκι.
Εν προκειμένω, ώριμες μαθήτριες.
Για 33χρονα, όμως, είναι μια χαρά.
Όπως και το μέλλον του Μικρό μου Πόνι, που είναι τυχερό,
διότι ίσως δεν ξαναδούμε κάτι παρόμοιο.
Δεν βλέπουμε εκείνα τα σπουδαία προϊόντα που άντεξαν στον χρόνο.
Δεν τα φτιάχνει κανείς πια.
Είναι πολύ ευκολότερο και φθηνότερο
να διατηρείς ζωντανή μια αποδεδειγμένη επιτυχία,
παρά να δημιουργήσεις ένα νέο παιχνίδι, να ξοδέψεις σε ανάπτυξη, σε εξοπλισμό,
να δημιουργήσεις τις σειρές
και να λανσάρεις κάτι ολοκαίνουριο.
Εκείνη την εποχή, βγάζαμε νέα πράγματα, κάτι που συνάρπαζε τον κόσμο.
Και δεν βλέπεις πια νέα πράγματα. Δεν γίνεται έτσι πλέον.
Παίρνοντας ρίσκα και δημιουργώντας,
η ομάδα της Hasbro ανακάλυψε κάτι θαυμάσιο.
Στη βιομηχανία των παιχνιδιών, ποτέ δεν ξέρεις τι θα βγει από κάτι.
-Και πολλά αποτυγχάνουν. -Όμως...
Όμως, αυτό δεν απέτυχε.
Η βιομηχανία είναι κόλαση.
Στη χώρα των Πόνι, όμως, είναι ροζ, και μοβ, και με ουράνια τόξα,
-γεμάτη γλύκα και φως. -Σ' αγαπώ, Μικρό μου Πόνι.
Οι άνθρωποι που έκατσαν
και κατέβασαν εκατοντάδες ιδέες, σχέδια,
σκίτσα και προπλάσματα, κι έχυσαν αίμα, δάκρυα και ιδρώτα...
Ειλικρινά...
λάτρευα τη δουλειά μου.
Θα μπορούσα να έχω θησαυρίσει.
Ειλικρινά, όμως, το πνεύμα του παιχνιδιού
έχει διατηρηθεί ζωντανό πολύ περισσότερο
απ' ό,τι πίστευα ποτέ.
Και τώρα, μετά από τρεις δεκαετίες, αυτό το μικρό πόνι
έχει τρέξει μέσα από παχιές αυλακώσεις σε μαγικές μοκέτες δωματίων
ή όπου θέλατε να πάνε.
Το κομοδίνο μου ήταν βουνό που σκαρφάλωνε
ή το κρεβάτι ήταν το ουράνιο βασίλειο...
Όπως πάντα, όμως,
η δεκάχρονη Λόρεν είναι εκείνη που μοιάζει να κατανοεί το Πόνι καλύτερα απ' όλου
"Αγαπητή Hasbro, με λένε Λόρεν Φάουστ.
Είμαι δέκα ετών και λατρεύω τα παιχνίδια Μικρό μου Πόνι.
Ήθελα ολόκληρη τη συλλογή.
Μου έλειπαν μόνο άλλες έξι φιγούρες.
Φτιάξατε καινούρια, όμως. Είπα πως δεν ήταν τόσο άσχημα.
Ήταν, όμως. Δεν φτιάχνατε την Bubbles πια.
Δεν την είχα την Bubbles.
Ήμουν καταδικασμένη, οπότε σκέφτηκα αυτό:
Σας δίνω αυτές τις δέκα ιδέες,
αν μου δώσετε την Bubbles και ίσως μερικά ακόμη.
Θέλω μόνο ένα Πόνι αντί Πόνι.
Μη χρησιμοποιήσετε τις ιδέες μου, αν δεν μου δώσετε τίποτα.
Ένα φιλαράκι των Πόνι, Λόρεν Φάουστ".
Από τη Λόρεν μέχρι σχεδόν κάθε κοριτσάκι έκτοτε,
το Μικρό μου Πόνι έχει δώσει στα παιδιά την ευκαιρία
να πλάσουν δικές τους ιστορίες μαγείας και δέους.
Τα Μικρά μου Πόνι είναι ακριβώς αυτό: Τα δικά σας μικρά πόνι.
Το Μικρό μου Πόνι είναι όλα τα παιδικά χρόνια μέσα σ' ένα παιχνιδάκι.
Είναι κάτι όμορφο.
Ελπίζω να συνεχιστούν αιωνίως. Πόνι για πάντα.
Αυτό εύχομαι.
Εσύ δεν ήθελες ένα άλογο;
Καλά, εντάξει, δεν θα πάρω άλογο.
Έχω πάρα πολλά.
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΑΝΤΑΜ ΚΑΙ ΚΕΪΛΙ ΚΑΛΙΝ - ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΣΑΡΑ ΧΟΤ - ΚΑΝΣΑΣ ΣΙΤΙ, ΜΙΖΟΥΡΙ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΒΑΛΕΡΙ ΛΑΪΛΑ ΝΟΒΟΑ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΑΪΚΛ ΝΤΡΟΛΕ - ΒΟΡΕΙΑ ΚΑΡΟΛΙΝΑ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΝΤΑΝΙΕΛ ΣΤΡΙΚΛΑΝΤ - ΑΤΛΑΝΤΑ, ΤΖΟΡΤΖΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΕΪΤΙ ΡΟΤΖΕΡΣ - ΝΙΟΥ ΧΕΪΒΕΝ, ΚΕΝΤΑΚΙ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΧΕΔΕΡ ΣΠΑΡΚΛΣ - ΠΕΝΣΙΛΒΑΝΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΤΟΝΙΑ ΦΑΡ ΤΟΡΟΝΤΟ, ΟΝΤΑΡΙΟ, ΚΑΝΑΔΑΣ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΙΛΙ ΝΤΙΜΠΟΥΑ - ΦΟΣΤΕΡ, ΡΟΟΥΝ ΑΪΛΑΝΤ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΤΖΕΝΙ ΣΕΡΦΕΖ - ΠΕΝΣΙΛΒΑΝΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΕΪΤ ΜΠΡΟΥΚΣ - ΕΣΕΞ, ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΚΟΡΙ ΤΟΜΑΣ - ΚΕΜΠΕΚ, ΚΑΝΑΔΑΣ
ΣΥΛΛΟΓΗ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΣΕΝΤΖΙΚ - ΚΑΝΑΔΑΣ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου