Directeur Lacy sloot de duivel op in een kooi...
om een einde te maken aan alle horror die we meemaakten.
De smet, de vloek op onze stad.
Dat is wat God me opdroeg.
Wat voorafging:
Ik ben enkel op doorreis.
Jullie zoeken verpleegsters.
Neem je medicatie? -Nee.
Wat gebeurt er? -We gaan hier weg.
Hou me maar vast. Maak geen geluid.
Joy?
Hoewel hij zelf geen kinderen had, voedde Pop Chris en John op.
Alles wat je hebt, gaf ik jou.
Je gaf me niets. Ik nam wat ik verdiende.
Weet je nog, sergeant-majoor?
Het zou slim zijn daar nooit meer over te beginnen.
Heb jij het Nadia verteld?
Nadia. -Ze kwam er zelf achter.
Nu wil ze ook niet meer met mij praten.
Is er iets dat jij niet kunt verpesten?
Ze is wakker.
Voel jij je al beter? -Veel beter.
Jouw omhulsel was blind, niet? -Dat denk ik wel.
Wel dan, welk deel van haar ook overgebleven is...
is een geschenk.
Nu heb ik iets in ruil nodig.
Ik heb een herinnering aan haar nodig.
Je man hield een man gevangen in een kooi...
een geheime kooi onder de gevangenis.
Maar ik denk niet dat het een gewone man was.
Ik denk dat het een engel was. -Onze engel?
O, papa.
Nee, nee.
Ik wil weten of hij het was en waar onze engel nu is.
Ik weet alleen dat de directeur tot in detail...
elke worsteling in brieven vastlegde...
die hij naar zijn vriend stuurde, sheriff Pangborn.
En waar zijn die brieven nu?
Bij de verzamelaar, die afgedankte dingen aanneemt.
Pop Merrill? -Ja.
Waar is Abdi?
Abdi.
Nadia.
Stop. -Nee, luister alsjeblieft.
Alsjeblieft, wacht. Ik ben niet één van hen.
Ik zag je auto. Het is niet veilig. Je moet hier weggaan.
Maar ze komen.
Ze zijn een eindje verderop en doden iedereen die overblijft.
In de wagen, nu.
Stap in.
Vooruit, Pop.
Verdomme. -Daar zijn ze.
Ga liggen. -Blijf liggen.
Lopen.
Abdi.
Ik zag de wagen van Pop. Ik dacht misschien...
Kom op.
Waarom willen ze ons doden?
Laat ons lang genoeg leven om het uit te praten.
Toen Pangborn vermoord werd door zijn vrouw, kocht ik die caravan met alles erin.
De oude sheriff?
Hij had brieven van directeur Lacy. -En nu zijn ze allebei dood.
Dale was de historicus van onze stad.
Hij zei dat hij in herinneringen deed terwijl anderen liever vergaten.
Van de mensen die zich hier als eerste vestigden...
en de dood vonden in die eerste strenge winter en verdwenen...
zonder botten achter te laten...
zei Dale dat hij wist waar ze naartoe waren.
Nergens heen.
Hij zei dat ze nooit echt weggingen.
Ik wist niet wat hij daarmee bedoelde.
Ik wilde het niet weten.
En nu...
Nu weet ik het.
Verdomde generator.
Waarom hoorden wij dat geluid niet? Waarom zijn wij niet gehypnotiseerd?
Pop? -Ik heb er geen idee van.
Dit is gestoord, Pop.
We weten niet hoeveel er de straten afschuimen.
Dit is de meest veilige plaats, als we ze veilig houden.
We hebben dus een gordel nodig. -Dat zijn heel wat bommen.
Ik verwachtte dat iemand op een dag voor mij zou komen...
ofwel de politie, ofwel iets anders.
Breng die naar beneden. Leg ze bij de deuren en de ramen.
Verbind ze aan elkaar. Wees voorzichtig.
Verdomme. Klote draad.
Hoe is dit mogelijk?
Ik weet het niet. Ik wilde niets hiervan voor jou.
Ik bracht je naar een slechte plek.
Wat hier ook gaande is...
Deur C. -Er is iemand in de kelder.
Deur C.
Kelder.
Op het einde van de gang.
Handen omhoog.
Anne?
De straten krioelen van die mensen.
Je kunt hier niet binnen, tenzij zij dat wilden.
Hou op met mijn tijd te verspillen.
De slechteriken zijn daarbuiten. Ze hebben Joy.
Het grappige aan slechteriken is dat ze lijken op ons.
Ik wist dat je mijn dochter wilde, van zodra ik je gezien had.
Waarom vraag je niet of zij wel echt is? Wat dacht je daarvan?
Mr Merrill, Anne hielp me naar hier te komen.
Zwijg. Jij was in het Marsten huis. -Dat heb ik je al verteld.
Hoe ben je weggeraakt? -Ik heb wat mensen gedood.
Hoe ben je helemaal naar hier gekomen? -Ik heb nog wat meer mensen gedood.
Dr. H, dit staat me niet aan. -Evelyn, we moeten zeker zijn.
Ze hebben mijn dochter en ik ga haar terughalen.
Daarom ben ik hier. Geef me een pistool en ik ben weg.
Het kan me niet schelen wie ze zijn of wat voor gestoorde dingen ze doen.
We gebruiken het legerhandboek.
Doe maar rustig. Neem je tijd.
Ik was in de Mellow Tiger en opeens draaide iedereen tegelijk zijn hoofd...
alsof ze een geluid hoorden, maar ik hoorde niets.
Wat gebeurde er toen? -Ik was in het Somali winkelcentrum.
Iedereen liep naar buiten. Ik denk dat ze iets hoorden.
Een geluid, maar ik hoorde niets. .
Twee mensen, een man en een vrouw, begonnen zomaar op mensen te schieten.
Op al degenen die niet achter het standbeeld aanliepen.
Toen vonden we elkaar.
Wie? -Evelyn en Ingalls, de verpleegster.
Hoorde jij dat verdomde geluid? -Nee.
Mijn dochter...
Joy hoorde het wel.
En ze liep mee in de rij.
Dus, kan ik... -Wacht even.
Vertrouw je me niet?
Wat als ik jou niet vertrouw?
Dit komt allemaal door jouw bloed.
Je verdomde neef. heb ik gedood.
Wat? -Net zoals je dacht.
Maar ik maakte me van hem af op de verkeerde plaats.
De meest verkeerde plaats. -Waar?
Die bouwwerf. -Vlakbij Marsten?
Het is wat daar onder ligt. -Wat ligt daar onder?
Tunnels.
Teken ze.
In het begin dacht ik dat mijn hersenen...
spelletjes met me speelden, maar het was echt.
Denk je dat zij één van hen is?
Ze is bipolair, om te beginnen. Maar nee, geen van hen.
Waar is je oorring?
Komaan J, hoe vaak heb je me niet aan de chemo gehangen? We zijn bijna collega's.
Drie dagen geleden had je een diamanten knop in je oor.
Vandaag is er zelfs geen gaatje meer te zien in je oorlel.
Het is allemaal, compleet genezen.
Ik probeer te begrijpen waarom ze jou hier binnensmokkelden.
Waarom bestormden ze de zaak niet gewoon?
En dit medicijn Haldol, je zegt dat het hen terugdraait?
Alleen maar voor even. Ik zag het werken bij Chris.
Hij werd zichzelf weer, na iedere injectie.
Tot het was uitgewerkt.
Hoeveel hebben we ervan? -Genoeg.
Als we hem vier ml geven, dan praten we met de Jamal die we kennen.
En wat dan? -Dan zegt hij ons hoe we hen tegenhouden...
hun zwakheden en hoe we hen verdomme kunnen doden.
Ze hebben nog steeds de herinneringen van de andere. Chris had die toch.
Gevangene in je eigen lichaam? -Compleet belachelijk.
Hij is wakker. -Je probeerde hem te doden. Waarom?
Dat zal Jamal ons vertellen. Hij weet wat jij weet.
Laat het hem dan maar doen. Het is voorbij.
Morgen bij zonsopgang komt zij terug.
Hij is een vriend. Ik begrijp niet hoe iemand gewoon kan...
Het is niet zijn fout. Hij is het zelfs niet.
Ik begrijp hier niets van.
400 jaar al bouwt ze snelheid op, op weg naar deze plaats, deze tijd...
en jij denk dat je haar kunt stoppen?
Weet je wat ik denk? Dat er een reden is dat je baas...
een moordenaar stuurde om me te doden, in plaats van de deur in te trappen.
O, Jezus.
Ik denk dat je iets nodig hebt. Dat denk ik.
Iets dat alleen ik heb.
Hij is hier. -Pop.
Pop Merrill, antwoord.
Antwoord, Pop.
We gooien het op een akkoordje.
Je wilt dus de voorwaarden bespreken van je overgave?
Je trof me op een goed moment. Vertel.
O, Jezus.
O, God.
Waanbeelden.
Normaal voor een man in jouw gevorderd stadium.
Wie je ook bent, jouw leeftijd is veel meer gevorderd dan die van mij.
Je bent slimmer dan ik dacht.
We hebben veel te bespreken. -Inderdaad.
Hoe moet ik je noemen, nieuweling?
Mijn naam is Augustinus.
Wel, Augustinus...
ik heb wat oude correspondentie gelezen van Dale Lacy.
Herinner jij je hem nog? Daarom ben je hier, nietwaar?
Je moet weten wat hij wist.
Wil je mijn aanbod horen?
Je geeft me de brieven van de directeur, ik laat Nadia en Abdi gaan...
samen met al de rest die je daar zitten hebt.
Of...
we kunnen het op een andere manier doen.
Heb je beslist hoeveel mensen je vanavond wilt zien sterven?
Niet wij zullen sterven. Er zijn bommen bij elke deur en elk raam.
Herinner je je ons spel nog?
We hebben 55 minuten.
Het is de enige uitweg. Ik heb alleen extra tijd nodig.
Laat ons een afspraak maken. -Echt waar?
Ga je hen laten gaan?
Waarom? Je hebt al de rest gedood die in Castle Rock overblijven.
Pop.
Pop Merrill, geef antwoord.
We zijn dus omsingeld.
Ja, we hebben een plan. -Oké?
We moeten een uitweg vinden, voor zij een manier naar binnen vinden.
En hoe moeten we dat doen? -De trein.
Het zal de Maine/Boston zijn. -Die trein is een mijl lang en klokvast.
Gaan we op een trein springen?
Voor een trein. -Dat speelden we als kind.
Snel. Voor hij ons ziet. Vooruit.
Snel. Hij komt eraan. -Komaan, Nadia.
Vooruit. -Nadia, opschieten.
Alles om van Ace af te geraken.
Is dat een megagrap? -Het deelt de stad in twee.
Je kunt een half uur niet over. Aan de overkant, kunnen ze ons niet pakken.
Ik weet niet of ik dat red, Nadia. -Niemand wordt achtergelaten. Begrepen?
De generator, verdomme. -Ik ga wel.
Nee, ik doe het. Je moet niet alleen gaan.
Blijf bij me.
Het is hier wat verder.
Waar is Anne?
Ik moet weten waar ze mijn dochter vasthouden in dat huis...
in welke kamer en zo...
en alle andere details waarmee je me kunt helpen.
Waarom zou ik dat vertellen?
Misschien doe je dat niet...
Maar ik heb vanavond veel van je broeders en zusters omgelegd...
misschien weegt dat wat door.
Jullie hebben ervaring met pijn.
Is dat goed?
Annie...
vind haar.
Ik ook.
Wat ik niet begrijp, is waarom zij jou in leven laten.
Misschien leven ze nog in een wereld waar redelijke mensen tot een regeling komen.
Dat zou ik fijn vinden. Ik ben zo redelijk als maar kan...
maar...
ik heb wat tijd doorgebracht in dat huis van jullie...
en sorry, maar jullie lijken me helemaal niet redelijk.
Denk je echt dat ze beter af is bij jou?
Weet je, ik wist wat Jamal wist en ik herinner me de gang.
Anne? Wat ben je aan het doen?
Zelfs als je haar vindt, zal ze na alles wat wij haar aandeden...
nooit meer dezelfde zijn.
Een goede moeder had dit niet laten gebeuren.
Als je in die ogen kijkt, weet je wie er terugkijkt.
Je hebt hem gedood. Hij had ons moeten helpen.
Denk jij ooit na, Anne?
Pop.
Ik dacht dat we elkaar tegen deze tijd wel zouden doden, als beschaafde mensen.
Ik weet hoeveel jij van een akkoordje houdt.
Ik wil het nog een laatste keer proberen.
Je bommen zullen ons vertragen.
Vertragen wel, maar niet stoppen.
Ik verkies een zachter einde.
Jij ook, wed ik.
Nee, ik maak geen afspraken met wandelende lijken.
Wat grappig is uit de mond van een wandelend lijk.
Ken je het verschil tussen ons, Gus?
Jij bent een lifter in geleende kledij, ik weet wie ik ben.
Pop. -Ja.
Dat weet je helemaal niet.
Daarom wil je het altijd op een akkoordje gooien.
Je hebt duidelijk geen doel of lotsbestemming.
Daarom zal je leven hier eindigen, in deze toren van rommel...
dit kasteel van rotzooi.
Al die kleine, onbelangrijke akkoordjes...
vormen samen een kathedraal van vuilnis.
Ik weet alles wat hij wist.
Wie? -Je neef.
Dan ben je een verdomde idioot.
Ik weet wat hij voelde. Weet je wat hij voor jou voelde?
Liefde.
Te bedenken, onder dat alles hield die boze, kleine jongen van je.
Van jou.
Maar jij sloeg hem...
heel vaak, toen hij klein was.
Heel veel.
Wel, hij was heel vaak stout.
Dat is zijn aard, zoals zijn vader.
In mijn huis betaal je je schulden.
Hij kende de regels.
Het is buitengewoon.
Zelf geen kinderen hebben en er toch vier in de vernieling helpen.
Met niets beginnen en toch eindigen met minder dan niets.
Daar moet je echt zakenman voor zijn.
Ik probeerde te begrijpen wat er zo belangrijk kan zijn in die brieven.
Ik weet niet veel over jullie soort, maar ik denk net te kunnen raden.
Mag ik aannemen dat je probeert te weten...
wie Lacy in die kooi vasthield en waar die nu is?
Dat kom je niet te weten want ik heb die brieven verbrand.
Ik geef niets om die brieven, Pop. Ik heb jou.
Jij hebt ze gelezen, dus neem ik jou in de plaats.
Ik maak jou één van ons Pop, en je zult mij alles vertellen.
Pop.
Laat hem niet in je hoofd kruipen.
Dat over hoe ik jullie alle vier verpest heb...
Pop, het is te laat voor die rotzooi.
Wees eerlijk.
Ja. -Ja, wat?
Ja, je hebt het verpest. Wil je dat ik lieg?
Ik heb jullie gevoed, beschermd en onderwezen.
Zelfs toen mijn leven klote was, probeerde ik dat van jullie beter te maken.
Zelfs als ik er geen zin in had.
Je moet weten dat dat vaak zo was.
En hier ben je nu. -Hier ben ik.
Hier zijn wij. Hier is wat je altijd hebt willen horen, uit mijn ondankbare mond.
Bedankt dat je me bevrijd hebt.
Zie nu eens. Ik ben bevrijd.
Passen ze nog steeds?
Hij zal snel komen.
Hij heeft geduld maar niet erg veel.
Adem.
Als die klote trein komt, zal ik jullie ophouden, Nadia.
Het is enkel het spoor over. Eens voorbij...
Voor het geval ik er niet heelhuids uitkom, wil ik nog zeggen...
Stop. -Ik wil je zeggen wat...
al die diploma's zien, voor mij betekent...
Alles wat je gedaan en bereikt hebt... -Hou op.
Nee, ik wil het zeggen. -Maar ik wil het niet horen.
Hierna zal er geen tijd meer zijn voor ons.
Ik weet dat je voor altijd boos op me zult zijn. Dat snap ik.
Je komt er niet mee in het reine. Dat probeer ik je te vertellen.
Ik zal niet voor altijd boos op je blijven.
Als ik deze nacht overleef, vertrek ik van hier...
en ik zal nooit meer aan jou denken.
Alles in orde hier? -Zo goed als het kan zijn.
Pop, we zullen je een rustig einde geven, ingekapseld in één van ons.
Je kunt elegant verdwijnen...
in de wetenschap dat je één goed ding hebt gedaan in je schrijnend lege leven.
Ik weet het niet. Tegenwoordig gaat niemand nog echt op rust.
Ik heb een vest aangetrokken, dat vol C-4 zit.
Ik denk dat als dat ontploft...
het niet zo gemakkelijk zal zijn om me terug te brengen.
Nu. Nu, vooruit. .
Hij zal zichzelf niet opblazen zo lang ze nog binnen zijn.
Blijkbaar vertrekken we eerder dan gepland.
De trap af, door de kelder. Abdi, blijf bij me.
Vooruit. -Rennen.
Hier, neem deze ook maar.
Hallo, Georgia. Tijd voor engerds.
Zijn jullie in orde? Hoeveel zijn er achter jullie?
Dat weten we niet.
Doorgaan. -Kom op, verder.
Vooruit.
Doorgaan.
Pop, komaan. Pop.
Jullie hebben meer tijd nodig. -Pop.
Waar is Pop?
Blijf doorlopen.
De trein. We moeten gaan. -Wacht.
Evelyn.
Voorzichtig.
Heel voorzichtig.
Hoe vast zitten de lichamen, Gus?
Trek je een nieuw aan, zoals een kimono? Of is het een beetje ingewikkelder?
Je kunt dus niet zomaar alles oplepelen in je magische grafzerk.
Als dit ontploft, gaat de hele zaak mee de lucht in.
Blijkbaar ga je er niet meer bij zijn om je oude wereld terug te zien.
Pop. Reginald.
Niet doen. -Waarom niet?
Je hebt me het afgelopen uur verteld wat een klootzak ik ben.
Wat ga je me nu vertellen?
Dat mijn leven opeens iets waard is? Dat ik een goed mens ben?
Nee.
Jij bent geen goed mens. Jij bent een stervend mens.
Anne, schiet.
En ik ben een onsterfelijke.
Jij hebt niets. Ik heb de eeuwigheid.
Vertel me niet dat je geen interesse hebt in een deal.
Vertel me niet dat jij niet wilt hebben wat ik heb.
Geen interesse. -Nee.
Komaan.
Je zult het wel zien.
Pop.
Geef antwoord, Pop.
Pop?
Pop, antwoord.
Pop. Hoor je me, Pop?
Pop?
Hoor je me, Pop?
Vertaling: Dweez Revisie: pvdc