Wat weet je over hen?
Niet veel, behalve dat ze de Rusty Roses worden genoemd.
Nee wacht, misschien zijn het de Red Roses. - Het is Rusty.
Wat betekent dat trouwens, rusty rose?
Ze laten rozen roesten.
Wat weet je over hen, Johnson?
Het zijn preutse clowns. Ze zullen wel plooien.
Daar drink ik op.
Heb je hier geen probleem mee?
Ik heb hier helemaal geen probleem mee.
Wat is dat trouwens, een roestige roos?
Verdomde rolschaatsen. Een clownbende van rollende clowns.
Pak ze, jongens.
Nee, nee.
Joel, het komt wel goed.
Rita, ik denk dat ik verliefd ben op jou.
En ik op jou.
Ik zei toch dat ze zouden plooien.
Vertaling: Dweez
Vreemde plek die je koos.
Ik dacht dat het liever rustig had.
Je hebt kort haar.
Een grijze baard.
En jij ziet er tevreden uit.
Ik krijg nog steeds de kriebels zoals altijd.
Ik werk me erdoor heen.
Waar woon je?
In een huis.
Een echt huis?
Ja, een echt huis.
Kan ik me niet voorstellen.
Blijkbaar bestaat er zoiets als een grote wijde wereld, Joel.
Ver weg, aan de andere kant. Je moet hem eens gaan bekijken.
Ik heb de wereld gezien, Rita. - En alles wat erin bestaat.
Weet ik.
Je kunt met me meegaan. Jij en zij, dat weet je.
Je had ons kunnen zeggen dat je zou vertrekken.
O, is...
is het dat wat jij jezelf al die jaren hebt wijsgemaakt?
Dat ik jou verliet?
Ik probeerde je te zeggen dat ik zou weggaan.
Godverdomme, ik probeerde het.
En zelfs toen ik terugkwam... - Je kende de regel, Rita.
Ja, ik kende de regel.
Maar ik kwam niet terug om te blijven.
Ik was er niet klaar voor. - Ben je dat nu wel?
Zijn we daarom hier?
Het had een ander effect op mij.
Sorry, maar zo was het.
Het was niet
de wereld die ik wilde.
Goed dan.
Ik ben blij dat je contact opnam.
Herinneringen ophalen was leuk.
Ik vroeg me af
hoe het leven eruit ziet als
Lyla bij jou zou komen logeren?
Voor een tijdje.
Heen en weer tussen ons.
Wat is er gaande?
Het zijn goede tijden.
Maar je bent bezorgd dat het niet blijft duren?
Waar klamp jij je daar aan vast, Joel?
Geloof je nog steeds in dat hele familiegelul?
Er is geen heen en weer,
geen verdeling van onze tijd.
Als je mij onze dochter geeft, zie je haar nooit meer.
Dat is de regel.
_
Ethan?
Nee, hij is belet. Wie is dit?
Je moeder heeft gebeld.
Ik dacht dat ze dood was of zoiets.
Verdomme.
Je klinkt alsof je een kater hebt. - Ik heb verdomme altijd een kater.
Dat is niet goed.
Wel, dat is het leven op de route.
Zeggen ze dat?
Goedemorgen, Doris.
Percy's controlepunt. De kapperszaak.
De Ghouls, wanneer doen die hun volgende levering?
Waarom?
We hebben hierover gepraat, over dat jij mij zou vertrouwen.
Betekent dat, dat ik niet mag weten wat er gaande is?
Het is misschien het beste dat ik dit afhandel.
Hou je hoofd helder.
Ik denk morgen.
Denk?
Goed, ik weet het. Morgen.
Gewoonlijk rond twee uur.
Rond of om twee uur?
Gewoon om twee uur, Doris. Jezus.
En de kluis? - We zijn altijd onderweg.
We zijn elf dagen weg, we komen terug, Matty geeft het geld aan Queenie.
Waar het dan naartoe gaat weet ik niet,
maar als ik terug ben in de 707, zal ik kijken wat ik kan doen.
Goed. Bedankt.
Twee uur.
Hou je haaks, zoetje.
Het is dus niet de kluis? - Het is anders.
Hoezo anders?
Wel,
het is stap korter bij de kluis als we tickets krijgen,
maar het is ook iets dat ons kan helpen op een bredere schaal.
Als het niet om de kluis gaat waarom gaat het dan wel?
Het is persoonlijk. Dat kon jij toch niet gebruiken?
Jullie twee hoeven niet mee naar binnen te gaan met mij.
Ik weet dat het geen deel uitmaakt van onze afspraak en dat respecteer ik.
Maar ik geloof,
dat we om te slagen, een beetje chaos moeten zaaien.
Het kan smerig worden, maar het zal werken.
Maar aan de andere kant... - We zitten hier samen met jou in.
Op heel wat manieren ben jij onze boterham.
En iets laten gebeuren met onze boterham,
wat zou er mis zijn met ons? - Er is niets mis met ons.
We doen met je mee, Dottie.
Het is jouw beurt om te rijden. - Maar ik heb al gereden.
En je blijft rijden.
Is dit...?
Dit is waar Witt afsprak.
Maakt niet uit hoe goed ze zijn.
Je hebt enkel twee kerels en een bange huisvrouw.
Ze is niet langer een huisvrouw, maar inderdaad.
Hou je me niet voor de gek? Heeft ze die kerel echt gemold?
Dat deed ze zeker.
Je weet dat dit de dingen enkel erger maakt met Big Graham?
Ik bedoel, ja natuurlijk weet je dat het de dingen erger maakt.
Weet je wat, Witt? - Omdat jij...
Je bent een verdomde lafaard en ik heb er schoon genoeg van.
O, excuseer me.
Het spijt me,
eigenlijk had ik een thee gevraagd.
Het is een koffie stout.
Ik ben nu al twee jaar voor jou overal in dit verdomde land geweest.
Dat was jouw keuze.
Alles wat ik wilde.... - Was er samen vandoor te gaan.
Weet ik.
Ik wilde jouw Bogie zijn.
Lieve Witt.
Als je alleen maar had opgelet,
dan had je geweten dat het dit is wat ik nodig heb,
veel meer dan jij gezelschap nodig hebt.
Het is niet enkel dat.
Als je hiermee wegkomt, als het je echt gaat lukken,
berokken je schade toe aan degene die mij betaalt.
Jij vond mij, Witt.
Ik genoot van mijn leven
en jij bracht dit alles terug naar mij
en jij kreeg er de weerslag van.
Ik begrijp hoe moeilijk dat moet zijn geweest.
Joel zit me achter de veren om iets nieuw te vinden,
dus ben ik een tijdje onbereikbaar, niet dat je me ooit nodig had of zo.
Maar...
Witt.
Denk nooit dat ik ondankbaar ben.
Ik dronk er maar een beetje van. Ik lust dat niet zo erg.
Dat is niet erg.
Ik wil me niet te los voelen, begrijp je?
Zeker.
Ze hadden krakelingstaart en frisdrank,
ik heb naar de frisdrank moeten vragen, natuurlijk.
De eerste keer dat ik je zie eten, sinds ik je ontmoet heb.
Van de zenuwen, denk ik.
Dat is normaal. - De zenuwen?
Ja verdomme, die klote zenuwen.
Weet je, als je perspectief vindt, kun je die zooi aan het werk zetten.
De zenuwen, natuurlijk.
Ik weet niet of ik perspectief wil. - Dat heb je nodig. De blik naar binnen.
De manier
waarop hij naar me keek.
Vlak nadat ik hem raakte met dat strijkijzer.
Hij was zo zeker van zichzelf, alsof hij wist...
Hij wist dat hij me pijn kon doen en dat was hij ook van plan.
En jij hebt die zak uiteen gescheurd.
Ik scheurde hem uiteen.
En ik heb er geen greintje spijt van.
Waardoor ik me dan afvraag,
maakt dat van mij een slecht mens?
Ik zal je wat zeggen. Het merendeel van de mensen, behalve Earl dan,
kon me eindelijk geen reet schelen.
Ik weet niet waarom, het is gewoon zo.
Dan ontmoet ik iemand zoals jij, ik zie het goede
en dat doet me eraan denken dat ik me moet herpakken.
Goed zijn kan heel lang duren.
Maakt niet uit wat je doet of wat je gedaan hebt.
Die dingen kunnen je achtervolgen, maar ze bereiden je ook voor.
Bereiden me voor op wat? - Om hier doorheen te komen.
En omdat jij jezelf bent,
is dat meer dan genoeg.
Daar kun je op wedden.
Het zout op de krakelingentaart is een mooie balans.
Dat is ook zo.
Verdorie, ja.
Je hebt ons nooit iets verteld over de kerel die je gemold hebt.
Van waar je vandaan komt.
Je hebt toch iemand gedood, niet? Dat is wat je gezegd hebt.
Ja, zoiets.
Of iets zoals dat.
We zijn alleen nieuwsgierig.
Ik werkte in een restaurant en het was sluitingstijd.
Een kerel had al uren zitten drinken aan de bar.
Hij begon het personeel lastig te vallen, dus probeerde ik het te laten ophouden.
Het werd erger. - Laat me raden, jij sloeg hem eerst?
En je stopte niet. Dat deel hebben we al gehoord.
Het was niet logisch, man.
De politie kwam, de ambulance bracht hem naar het ziekenhuis.
Ik kwam vrij op borgtocht.
Vervolgens hoor ik dat hij dood is. Dus maakte ik dat ik wegkwam.
Heb je er spijt van?
Weet je, dat heb ik niet. Ik zou niet hier zijn, als het niet was gebeurd.
Daar heb je verdomme gelijk in.
Mooi zo.
Weet je hoe je daaraan moet beginnen?
Ik ben het aan het uitzoeken.
Ga je het een naam geven? - Ze heeft al een naam.
Pointy Apple.
Telt niet, als je het zelf geen naam hebt gegeven.
Misschien wil ze niet van naam veranderen.
Als je het aan haar overlaat, dan...
Wat kan ik zeggen?
Als je haar aan het brullen krijgt, wat dan?
Wel, dan draagt ze me zo ver weg als ze kan.
Wat moet in Burt vertellen?
Zeg hem dat ik het moe werd.
Jij hebt nooit gevangen gezeten.
Niemand van ons.
Je bent hier veilig. Je hebt alles wat je nodig hebt.
En niets wat ik wil.
En dat is waarom je wilt vertrekken.
Deze wereld is gewoon zo klein.
Voel jij dat nooit?
Dit hier allemaal is gewoon...wat?
Thuis.
Het is thuis.
Zal wel.
Wat vond je ervan, toen je opgroeide?
Van deze plaats?
Ben je bezorgd om Lyla?
Was je gelukkig?
Wil je dat ik zeg dat het wel goed komt het haar?
Dat ze er dol op zal zijn om hier op te groeien?
Maar dat weet je al.
Dat is niet zoals zij zich zal voelen, dit gaat
over jou.
Bedankt voor het biertje, Joel.
Wil je er nog één?
Laat maar komen.
Wat is dat?
Noodzakelijk, denk ik.
Molly. - Ja?
Je moet het niet persoonlijk opnemen, maar vandaag moet je in de auto blijven.
Molly.
Hoe laat heb jij het? - We moeten gaan.
Daar is hij dan.
Eindelijk dat pak slaag gehad dat je nodig had om te luisteren?
Slappe tijd zoals gewoonlijk,
nietwaar, Gary?
Bedankt om langs te komen, vriend. Gregory en ik hebben je gemist.
Ga je toch afrukken, Percy.
Dag en nacht, mijn vriend. Dag en nacht.
Hallo.
Wie is dat, Doris?
Een man op een motorfiets, Molly.
Goed dan.
Zelfs kleinste gevechten kunnen de grootste dingen veroorzaken.
En de grote uilengeneraals wisten dat toen ze hun oorlog begonnen.
Maar zelfs de grootste van de uilengeneraals kon niet zien
dat hun ultieme verraad van binnenuit zou komen,
zou voortkomen uit liefde.
Wauw, klein duimpje, dat is
een interessant verhaal.
Mijn punt is, de dag is bijna om,
het is een goede om te gaan uilen-kijken en ik nodig je uit mij te vergezellen.
Om uilen te gaan bekijken? - Dat klopt.
Luister, liefje.
Gisterenavond duurde lang. Ik weet niet of we de energie hebben om...
De uilen.
Wel dat is dan jammer.
Hallo, oom Bash.
Je moet kloppen voor je binnenkomt.
Het wordt al laat en de uilen wachten om bekeken te worden.
Zitten er uilen in het bos? - Natuurlijk.
Hoe komen ze anders terecht in mijn dromen?
Goedemiddag.
Serveer je de hele dag ontbijt?
Dit is een kapperszaak.
Ik zie geen kappers.
Maar ik zie wel een kok. - De kappers hebben vrijaf.
En hij is geen kok.
Je weet toevallig niet hoe laat het is?
Nee, dat weet ik niet.
Want toevallig weet ik dat elke ochtend om 10 uur
een man die Percy Montgomery heet, hier aankomt om te werken.
Is dat zo? - Ik hoorde ook dat hij elke ochtend
op die stoel zit en zijn ontbijt eet.
Wel...
Het is heel wat later dan ochtend, dus die stoel zal nu wel vrij zijn.
Hallo, Percy.
Het is lang geleden, dat weet ik.
Ik was nieuwsgierig naar jou.
Hier zitten en hun kaartjes verkopen.
Wat doe je nog meer?
Ga je ooit kijken wat er gaande is in hun wereld?
Het was niet juist, wat je gedaan hebt.
Geloof je eerlijk waar
dat ik de Ghouls heb geholpen om die arme kerels te overvallen?
Kerels die ik als familie beschouwde?
Waarom ben je hier, Katherine?
Omdat ik onze gesprekken mis.
Daarom zal wat nu volgt
mij erg melancholisch maken.
Nooit, in deze wereld,
zal hij,
zal hij jou laten...
Wil je het even doorgeven, alsjeblieft?
Zijn ze dit?
Dat zijn ze.
Gedurende decennia, was het uil tegen uil.
Heel veel uilen.
En andere uilen.
Heel wat uilen waren voorgoed verloren.
Soms.
Ze voerden allemaal kleine gevechten om muizen,
omdat kleine gevechten enkel leidden tot grotere gevechten
en toen werd het heel erg.
Toen het eindelijk voorbij was,
was de grote uilenkoning, Otto Olberman, degene die hen allemaal verenigde.
Hij herinnerde hen eraan dat ze allemaal uilen waren
en geen van hen waren muizen.
In feite bracht hij de muizen terug naar de velden
zodat alle uilen er zich te goed aan konden doen.
In mijn droom was ik één van die muizen.
De laatste van de muizen. - Dat klinkt beangstigend.
Daar is er één. Kun je hem zien?
Zie je hem?
Ik zie hem niet.
Hij moet zijn weggevlogen.
Het was geen generaal, alleen maar een boer, maar toch geweldig.
Jij was dus de laatste muis?
Ik verborg me aan de voet van een hoge boom.
Toen stuurde Otto een duif naar beneden met een belofte.
Als ik mijn schuilplaats verliet, zou hij mijn leven sparen.
En kwam je naar buiten?
Ja, maar het eindigde niet goed.
Jeez.
De uilen...
werden stil.
Wat gebeurt er?
Het is Percy.
Pak hen, Bash.
Grijp hem.