Juffrouw Rice-Davies heeft gelogen, juffrouw Keeler heeft gelogen.
Als we u moeten geloven, geeft iedereen in deze zaak gelogen, behalve u.
Jij bent niets meer dan een hoer. - Ik ben geen hoer.
Was er niemand bij je?
Nee, dat klopt. - Dat is een leugen.
Als Christine op band toegeeft dat ze ze in de rechtszaal loog over Gordon...
Ik heb ernaar geluisterd. Ze zegt dat ze gelogen heeft.
Wat met mijn lijst karaktergetuigen? Iets gehoord van Lord Astor?
Hij werd heel veelzeggend aan zijn lot overgelaten.
Helemaal alleen.
Het leven moet geleefd worden, elke dag opnieuw.
Dat heeft Stephen me altijd geleerd.
Kwets alleen niemand anders daarbij. - Was het een overdosis?
Hoe erg is het?
Ademt hij nog? - Actie.
En zorg ervoor dat je er altijd op je best uitziet.
Hallo?
O, dat is slecht nieuws.
Ga uit de weg.
Het is open. - Kom, we gaan naar binnen.
O, dat is...
Dat is inderdaad slecht nieuws.
Het spijt me. - Cut.
Perceptie is alles, kleine schat.
Het is Stephen Ward.
Hij heeft een overdosis genomen.
Goede stelregel, niet?
Vertaling: Dweez
Ik praatte met een advocaat op een feest
en het verbaasde hem dat de rechter het proces van Stephen niet stillegde.
Ik zei, wat een verrassing.
Het was een schijnvertoning van begin tot einde.
Waarom zou het nu anders zijn, nu Stephen voor zijn leven vecht?
Ze waren er net op tijd bij. Ik hoorde dat hij onder het braaksel zat.
Christus, Mandy. - Ik zei alleen wat mensen vertellen.
Wat scheelt er? - Ik voel me niet lekker.
Opnieuw? Je bent toch niet zwanger?
Ze zeggen dat Stephen notities achterliet.
Een hele stapel.
Jij staat er niet in.
Jij wel, denk je?
Wil de voorzitter gaan staan?
Leden van de jury, zijn jullie het eens geworden over jullie verdict
in de zaak van de Kroon tegen Stephen Thomas Ward?
Jawel.
Wat zegt u over de aanklacht voor souteneurschap van een meisje
onder de 21, voor seksuele gemeenschap?
Niet schuldig.
Voor de tweede aanklacht van souteneurschap van een meisje van 21
voor seksuele gemeenschap? - Niet schuldig.
Wat zegt u over de aanklacht van leven van immorele inkomsten
van Vicky Barrett? - Niet schuldig.
Op aanklacht twee, leven van de immorele inkomsten van Marilyn Rice-Davies?
Schuldig. - Dat is belachelijk.
Wat zegt u op aanklacht één,
leven van de immorele inkomsten van Christine Keeler?
Schuldig.
De rechter zal de strafmaat uitstellen tot dokter Ward terug aanwezig kan zijn.
Het verdict zal worden meegedeeld aan dokter Ward in het ziekenhuis.
Bende hypocrieten. Allemaal. - Je mag je dit niet zo aantrekken, Chris.
Als je doet alsof alles jouw schuld is, word je ook zo behandeld.
Ze mogen me noemen wat ze willen, zolang ze me maar met rust laten.
Mijn oma zei dat altijd. Net zoals schelden.
Schelden doet geen pijn...
In godsnaam, kan jij je klep nu geen verdomde minuut houden?
Wees eerlijk, als ze een foto nemen van jou die Stephen bezoekt,
zetten ze die op alle voorpagina's, zonder dat jij er een cent voor krijgt.
Niet alles draait om geld, Mandy.
Zie je? Ze zwermen rond hem.
Misschien kom ik morgen terug.
Wat doe je later nog? - Het is al later.
Ik bedoel, nadat de club sluit?
Lol hebben. - Prachtig.
En jij?
Mijnheer Profumo, wat als je vrouw ons betrapt?
Ze is een beroemde actrice. - Heel beroemde actrice.
Mijnheer Profumo, wat als je vrouw ons betrapt? Ze is een heel...
Westminster, 4-2-5-7-9, met Christine.
Dat meen je niet.
Kunnen ze dat doen?
Goed dan.
Wat verwacht je dat ik erover zeg?
Wel,
ik hoef mezelf tenminste niet afmatten om die onzin te leren.
Equity weigert me een kaart te geven.
Ik mag zelfs mezelf niet meer spelen.
Waarom? - Door de acteursvakbond.
Ik mag geen film mee maken zonder een Equity kaart.
Ik trek de industrie naar beneden.
Je had daar een fortuin voor kunnen krijgen.
Het meeste gaat toch naar de belastingen. Het is belachelijk,
ik denk er serieus over naar het buitenland te trekken.
Westminster, 4-2-5-7-9.
Het is Stephen toch niet?
Chris?
Nee, nee.
Over naar de BBC Studio, voor het nieuws.
Het is bevestigd dat dokter Stephen Ward overleden is.
De osteopaat en artiest werd opgenomen in een ziekenhuis in London,
na een overdosis slaapmiddelen tijdens zijn proces op de Old Bailey.
Hij werd schuldig bevonden aan zedenfeiten
met betrekking tot Christine Keeler en Marilyn Rice-Davies.
Viscount Astor legde deze verklaring af. - Laat het aanstaan.
Stephen Ward bezat opvallende genezingsgaven
die hij nauwgezet en met vaardigheid uitoefende
en heel royaal.
Hij was schuldig, weet je.
Die kerel was schuldig.
Degenen onder ons die het geluk hadden om door hem behandeld te worden,
zullen zich Stephen herinneren met grote dankbaarheid.
Liet jij je blindengeleidehond thuis?
Ron?
Ron, gin en sinas, zo te zien.
Nee, bedankt.
Kom op, maak een oude kerel gelukkig.
Waarom rot je het niet gewoon op? - Jezus, het is al goed.
Ik ben gewoon vriendelijk.
Heb je soms je regels, liefje?
In feite, ja.
Ik bloed als een varken in een slachthuis.
Kan mijn maandverband niet snel genoeg wisselen, het sijpelt erdoor.
Ik word niet goed van, van zo'n zware vloeiing.
Ik zie dat je graag plezier maakt.
Wij hebben een toekomst, jij en ik.
Heeft die uitspraak je ooit al seks opgeleverd?
Constant.
Mag ik?
Een beetje teveel plezier.
Dat kostte me 2 pond.
Heren betalen niet om kneuzingen te zien.
Dat is zo.
Let op mijn woorden Ron, we hebben maar het halve verhaal gehoord.
Dat zie je aan de ogen. Hij is een verrekte pervert.
Nu gaat alles uitkomen.
Hij voorzag het halve Kabinet van prostituees
en het grootste gedeelte van het Hogerhuis.
Hij was zelfs geen echte dokter. - Stop met kwaadspreken over hem.
Stomme koe.
Idioot.
Je weet er niets van.
Zo is het genoeg. Kom op. - Blijf van me af.
Laat los.
De begrafenis...
De dokter zei het, Chris. Je moet rusten.
Ik laat je wel uit.
Het leven moet doorgaan, Christine.
Het laatste wat Stephen wilde, was dat jij er zo aan toe was.
Je weet dat hij niets zou hebben gegeven om de begrafenis.
Morgen is een nieuwe dag.
Het leven is goed, kleine schat.
Ik waardeer het dat jullie
persoonlijk commentaar vragen van mijn vrouw en mij
ter gelegenheid van de begrafenis van dokter Ward.
We hebben geen commentaar.
Maar ik wil deze gelegenheid eens te meer wel benutten om
mijn grote spijt uit te drukken over de omstandigheden van mijn ontslag.
Behalve dat, hebben mijn vrouw noch ik niets meer te zeggen.
We vragen om met rust gelaten te worden
zodat we onze levens kunnen verderzetten, als privé personen.
Bedankt.
Het is hier bedompt.
We moeten wat ramen open zetten.
Ik dacht dat je het rustig aan moest doen.
Eens kijken hoeveel ik heb.
Contant geld.
Wil jij het voor me tellen, schat?
Je moet een bankrekening nemen. - Kom op, tel het.
Neem de huur ook maar, als je toch bezig bent.
Verse start.
Komaan, Chrissie. - Sorry.
Je hebt die heer bijna een uur laten wachten.
Ik heb het. De aanbetaling.
Waar is de rest? We zeiden dat je alles cash kon betalen.
Dat is goed, het ligt thuis. Ik wilde enkel niet beroofd worden.
Flinke meid.
Je was vast niet dood gegaan als je een borstel door je haren had gehaald.
Een droom die waarheid wordt, niet?
Ik heb je altijd beloofd dat ik je op een dag een huis zou kopen.
En je geloofde me niet, hè Ted?
Een verse start.
Voor ons allemaal.
Je hebt de kranten dit adres toch niet gegeven, liefje?
Natuurlijk niet. Negeer hen maar. Zeg geen commentaar en ze druipen af.
Wacht daar.
Mijnheer Burrows.
Mam dacht dat je een reporter was.
Christine Margaret Keeler,
ik arresteer je op aanklachten voor meineed,
samenzwering en poging tot belemmering van de rechtsgang.
Wat?
Je hoeft nu niets te zeggen,
maar wat je zegt kan als bewijs tegen je worden gebruikt.
O, mijn God.
Christine. Wat heb je nu weer gedaan?
Het heeft niets met mij te maken, Christine.
De Openbare Aanklager vroeg het dossier, op, na Lucky Gordons beroep.
De rechter zei het zelfs op het proces van Stephen,
hij zei letterlijk dat ik de waarheid gezegd kon hebben.
Maar dat deed je niet, of wel? Ze hebben een opname waarop je dat zegt.
En dan? Dat wist je. - Als Fenton en Comacchio er niet waren.
En Paula's broer, die kwam melden dat hij het was
die je een blauw oog gaf, niet Lucky.
En jullie dan? Als ik meineed en belemmering heb gepleegd
of hoe je het ook noemt, gingen jullie erin mee.
Zo is het genoeg.
Wees heel voorzichtig met wat je hier zegt, Christine.
Zoals ik al zei, de Openbare Aanklager
heeft beslist dat er verantwoording moet worden afgelegd.
Ik had hem moeten naaien, in plaats van Profumo. Het is nog niet te laat.
We vinden wel een advocaat voor je.
Waar is je vriend? Inspecteur Herbert?
Hier zou hij van genieten, hij had altijd al de pik op me.
Hoofdinspecteur Herbert. Hij kreeg promotie.
Dat verbaast me niets.
De aanklachten luiden als volgt,
twee keer voor samenzwering om de rechtsgang te belemmeren,
één keer voor meineed, één keer voor samenzwering...
Ze willen me pakken, niet?
Ze kregen Stephen te pakken
en ik ben de volgende.
Mandy, mogen we snel iets vragen? - Wat ga je nu doen, Mandy?
Ik onderhandel over een paar heel opwindende internationale projecten.
Geef me wat ruimte. - Hoe zit het met Christines arrest, Mandy?
Christine weet dat ik aan haar denk. Ze zal vast op borgtocht vrij komen.
Is ze schuldig? - Ik ken de wettelijke details niet.
Sorry jongens, ik moet naar het vliegveld.
Het Hof verklaart alle aanklachten ontvankelijk.
De datum van het proces staat vast op 6 december.
Christine? Chrissie? Christine?
Christine.
Eindelijk zijn we oud nieuws.
De kust is compleet veilig. - De pers is blijkbaar ergens anders.
Wel wat hardvochtig dat dat meisje celstraf riskeert.
Dat meen ik. Of moeten we vrouwen eindeloos de schuld geven
voor de zwakheden en de slechtheid van mannen?
Wel,
we zijn zwak. Ontkennen is nutteloos.
Al sinds Eva Adam verleidde.
Je zou kunnen zeggen dat jullie alle macht hebben.
Ja, maar dat hebben we niet.
Wat jij macht noemt, hebben we maar voor een fractie van ons leven,
in één kleine cirkel
en blijkbaar mogen alleen mannen bepalen hoe die verleend wordt,
omdat de echte macht, autoriteit, status en geld bij jullie ligt.
Komaan Val, beweer je dat jij nooit hebt geflirt om een rol te krijgen
toen je jonger was?
Geflirt? Ik was vijftien toen ik het podium op ging.
Je hebt er echt geen idee van.
Een tienermeisje zijn, is als worden uitgenodigd voor een geweldige picknick
en dan ontdekken dat jij één van de broodjes bent.
Dat arme meisje heeft nooit een kans gehad.
Fatsoenlijke vrouwen horen niet te genieten van seks,
maar mannen zijn bereid om prostituees te betalen
die doen alsof ze ervan genieten voor het geld.
Misschien genoot ze er echt van.
Misschien wel.
Of we het nu doen of niet,
jij durft het nog steeds ontaarding te noemen.
Dat doe ik helemaal niet. - De pers dan, de rechters, je collega's.
Denk je dat ik niet naar mooie mannen kijk en ze begeer, Jack?
Jonge mannen?
Maar om een jonge man te betalen om te doen alsof hij mij begeert,
dat zou pas ontaarding zijn.
Het enige betaalmiddel voor seks, echte seks,
is echte begeerte, aan beide kanten.
Huid op huid, lichaam op lichaam.
Anders gebruik je alleen een ander menselijk wezen
als een soort zakdoek.
Ik heb al zo vaak gezegd dat het me spijt en dat doet het echt.
Maar als ik je echtgenoot blijf, kan ik niet langer je pispaal zijn.
Ik heb dingen gezien in de oorlog,
vreselijke dingen,
waar ik met niemand over heb gepraat.
En ik betwijfel of ik dat ooit zal doen.
Maar wat ik in Italië zag...
Die mannen.
Die jonge mannen.
Terwijl jij je zorgen maakte over je close-up,
dat er deuren voor je werden open gehouden.
Ik ben een man, Valerie.
Ik deed alleen wat al mijn vrienden deden.
Alleen werd ik betrapt.
Prachtig, bedankt. Wij zorgen wel voor de rest.
Sorry daarvoor. Je zult het wel beu zijn.
Ze noemen me tenminste geen prostituee.
Toch niet hardop.
Kun je me hieruit krijgen, mijnheer Hutchinson?
Iedereen zegt dat jij de beste bent. - Het zal niet makkelijk worden.
De zaak van je borgzitting was heel duidelijk, juffrouw Keeler.
Nog afgezien van de vele getuigen,
heeft de OA een opname waarop je zegt dat je loog in de rechtbank.
En dat is naar alle standaards, toegeven dat je meineed pleegde.
Hoe lang zal ik krijgen?
Als de rechter clement is, twee jaar.
Twee jaar in de cel? Dan doe ik mezelf iets aan.
Geloof me, ik zal er alles aan doen om het hof daarvan
te overtuigen, na alle publiciteit die jij kreeg,
de stortvloed aan bijtende artikels, mensen die hun verhalen verkopen,
kun je echt niet hopen op een eerlijk proces.
Zoiets heb ik nog nooit gezien. - Je kunt het dus laten wegvallen?
Ik zal mijn uiterste best doen, zoals de scouts dat zeggen.
Anders is je grootste kans, dat je schuldig pleit
en mij toestaat te argumenteren voor verzachtende omstandigheden.
Ik zal niet in volle zaal zeggen dat ik schuldig ben.
Maar juffrouw Keeler... - Christine.
Ze hebben allemaal glashard gelogen, mijnheer Hutchinson,
in de rechtbank en daar buiten. Profumo, de politie, Lucky Gordon.
Ze kwamen er allemaal onderuit en ik ben de enige die de schuld krijgt.
Schaamteloze slet Christine. Als ik schuldig ben, zijn zij dat ook.
Maar, schuldig heeft hier enkel een wettelijke betekenis.
De politie wilde Lucky net zo graag pakken als ik.
Me inpalmen, zodat ze Stephen erin konden luizen en me dan aan mijn lot overlaten.
Ik kan me niet voorstellen hoe vreselijk het voor jou was
om in het centrum hiervan te staan.
Helemaal niet wat ik had verwacht.
Christine.
Ik praat niet met de kranten, rot dus maar op.
Herken je me niet, Chrissy?
Zoveel ben ik toch niet veranderd?
Een beetje grijzer geworden.
Kijk jou toch eens.
Je bent niets veranderd.
Nog steeds mijn kleine Chrissie.
Kom hier.
Je kunt het net zo goed weten.
Ik heb niet zoveel geld als iedereen denkt.
Zie ik eruit alsof ik geld nodig heb?
Ik heb brieven gestuurd, kaarten.
Heeft je moeder niets gezegd?
Dat is jammer. Ik dacht dat ze het zou doen.
Nooit verwacht dat je me zou negeren.
Je was zo een weekhartig, klein ding.
Pappa's meisje. - Als je thuis was.
Het was oorlog. Doe me een lol.
Ik had je op straat kunnen tegenkomen.
Daar droomde ik altijd van, toen ik nog klein was.
Jij die me opwachtte aan school.
Het is niet waar, weet je.
Ik ben niet wat ze zeggen.
Ik ben geen slet, papa.
Natuurlijk niet. Dat weet ik toch, schat.
Het is wel wat laat, maar ik kwam je zeggen dat ik je steun,
wat je ook gedaan hebt.
Je vader? Mijn hemel, dat is nogal wat.
Ik weet niet veel over hem, behalve dat hij er vandoor ging.
Dat zegt mijn moeder, God weet wat er echt aan de hand was.
Jij kunt echt goed luisteren, mijnheer Hutchinson.
En praten nog veel beter, dat verzeker ik je.
In de rechtbank toch.
Wil je nog wijzigen hoe je gaat pleiten? - Neen.
Dan wordt het onschuldig.
Ik vraag me af,
denk je dat Stephen Ward je zo in zijn greep had
omdat hij zich voordeed als een soort vervanging van je vader?
Raar soort vader. - Inderdaad.
Naar Londen komen,
Stephen ontmoeten, dat was net
als die röntgenbril waarvoor ze reclame maken in stripboeken
die we schooiden bij de Amerikaanse GI's.
Ik wist echt van niets en toen kwam Stephen en
ik zag hoe de wereld echt in elkaar zit.
Redelijk diabolisch, eigenlijk.
Maar als ik bij hem was, voelde ik me altijd veilig.
De enige keer in mijn leven dat ik me echt zo heb gevoeld.
Veilig?
Meer dan ik me thuis ooit heb gevoeld.
De menigte verzamelt zich buiten aan de Old Bailey
voor het proces van Christine Keeler.
Het 21-jarige model werd aangeklaagd voor meineed
en samenzwering om de rechtsgang te belemmeren.
De tijd begint te dringen, Chrissie.
Mandy is hier.
Wat bedoel je, Mandy is hier?
Dacht dat je wel een lift kon gebruiken naar de Old Bailey.
Is er wel genoeg ruimte? - Het is groter dan het lijkt.
Wacht, waar ga je naartoe?
Als je me een plezier wilde doen,
had je me op zijn minst één keer kunnen bellen sinds mijn arrestatie,
of je borg voor me stellen, in plaats van verhalen over mij te verkopen.
Ik zat toch in het buitenland? Ik ben net terug.
Dat komt dan goed uit, niet? Net op tijd.
Net op tijd zodat je erbij kan zijn precies op de dag dat je weet
dat er honderden camera's op me wachten.
Daarom ben ik niet hier. Ik heb aan je gedacht, Chris.
Jij denkt alleen aan jezelf.
Je hebt misschien iedereen voor de gek kunnen houden, Mand
..maar ik ken jou.
Wat is met jou gebeurd, Christine?
Jezus. Wat niet, verdomme?
Zoals je wilt.
Je hoeft Mandy zo niet af te blaffen. - Het is enkel de waarheid.
Ik heb het gehad met mensen die alleen maar nemen en nemen.
Papa heeft gelijk, ik moet aan mezelf gaan denken.
Papa?
Hij is mijn vader.
Ik zal je dit zeggen, Ted is meer een vader voor jou geweest
dan dat geval ooit was. Je bent een echte feeks geworden
sinds je hem binnenliet en hij je naar de mond praatte.
Maar hij zegt dat hij je geweldig vindt, niet? Dat hij niet zonder je kan leven?
Al die jaren van bezorgdheid, zorgen voor jou, Ted verdragen,
zodat je toch een thuis had,
terwijl die geweldige vader van je het aftrapte naar god weet waar.
Dit wordt mijn dood nog eens. - Wel, sterf dan maar.
Kwaadaardige teef.
Ja, dat klopt, mam. Ik ben kwaadaardig.
Net zoals de kranten beweren.
Ik ben een kwade slet die zoveel wil nemen als ze krijgen kan.
Daarom heb ik jou dat huis gekocht.
Ik waarschuw je alleen maar. Colin Keeler is niet wat hij lijkt.
Als je dat op de moeilijke manier wilt leren, het zij zo.
Blijf jij dan maar weg, als je zo van streek raakt door hem te zien.
Ik kan het wel aan zonder jou.
Dat ben ik gewoon.
Heb je een nieuwe kerel, Chris?
Christine.
Christus, daar is Lucky.
Hij komt niet bij jou in de buurt, dat beloof ik.
Vooruit, ga uit de weg.
We beginnen met een paar juridische argumenten.
Allemaal heel saai.
Ik weet zeker dat ik de aanklachten kan laten vallen. Wacht maar af.
Ik wil een aanvraag indienen, edelachtbare,
voor een opschorting van de procedure voor alle klachten tegen de verdachte.
Wat betreft de eerste aanklacht...
Je zei dat ze alles zouden laten vallen, je zei dat je er vertrouwen in had.
Ik heb altijd vertrouwen. Dat moet je hebben.
Wat ik niet altijd heb is hoop.
En eerlijk, die had ik niet, maar ik wou je niet belasten.
Het goede nieuws is dat de aanklager bereid is
één samenzwering- en één meineedklacht te laten vallen,
als je schuldig pleit op de andere twee. - Ik zei dat ik niet schuldig zou pleiten.
De andere meineed gaat om het verzwijgen van Fenton
en Comacchio. Het heeft niets te maken met Lucky erin luizen.
Als je het aanneemt, kan hij niet je niet aanklagen
voor kwaadwillige vervolging. Volgens de kranten is hij er happig op.
En door te pleiten voor verzachtende omstandigheden,
zou de rechter kunnen instemmen met een uitgestelde veroordeling.
Dan vertel ik het hof waarom je deed wat je deed.
De achtergrond. - Dat is dat Lucky Gordon me afranselde
zoals hij al jaren doet. Niemand spreekt dat tegen.
Precies.
Christine, niemand dan jij weet beter
dat gerechtigheid niets te maken heeft met de waarheid.
Het is een spel, met belachelijke regels.
Geloof me, dit is jouw beste kans om hier vandaag naar buiten te wandelen.
Je hebt gelogen.
Edelachtbare, wat betreft de eerste twee aanklachten,
wil de beklaagde schuldig pleiten.
Zie je wel. Ik zei het toch. Die meid heeft gelogen.
Zonder twijfel.
Hou je mond. - Mijnheer Hutchinson, u mag beginnen.
Er zijn maar weinig mensen in het hele land
die geen mening hebben over Christine Keeler,
dankzij wat we zijn gaan noemen,
de Affaire Profumo.
De Affaire Keeler,
is veel minder glorieus.
Het is het verhaal van een meisje dat werd geboren en opgroeide in armoede,
die een kind verloor toen ze zelf nog een kind was
en die, in de korte periode van prille volwassenheid,
het speeltje werd van een uitgelezen groep mannen.
Het is het verhaal van misbruik
door toedoen van Aloysius Gordon,
die haar geen leven gunde, onafhankelijk van zijn wens
om elk moment van haar leven te controleren.
En het is Lucky Gordon, niet John Profumo,
Lucky Gordon en de angst die hij haar heeft ingeprent,
die de meeste ideeën van Christine Keeler hebben gevoed
gedurende de laatste twee jaren.
Dit meisje
werd aan alle kanten veroordeeld,
werd verantwoordelijk geacht voor de val van een geweldige minister.
Niemand hield er blijkbaar rekening mee dat Christine Keeler
pas haar kindertijd is ontgroeid.
Al het slechte dat ze heeft gedaan, verbleekt
in vergelijking met al het slechte dat haar werd aangedaan.
En het belangrijkste hierin is haar corruptie
door toedoen van Stephen Ward zaliger.
Dokter Ward vormde en modelleerde juffrouw Keeler naar zijn beeld,
als een behaagster van mannen in zijn snobistische wereld van macht en privilegie.
Vanaf de leeftijd van zeventien,
zeventien,
leefde de beklaagde in een spiegel- wereld die dokter Ward had geschapen.
Van de enige man tot wie ze zich kon wenden voor raad,
de enige man waarbij ze zich
echt veilig voelde, leerde Christine zeker geen gevoel van moraliteit.
Dokter Ward was, naar eigen zeggen, een man die compleet geen moraal had.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit jonge meisje begon te
geloven dat ze mensen en gebeurtenissen kon manipuleren,
in het geval van Lucky Gordon de wet zelf, voor haar eigen doeleinden,
maar niet uit arrogantie of boosaardigheid
maar uit wanhoop en zelfs onschuld.
Ja,
onschuld.
Juffrouw Keeler mag er uitzien als een sirene.
Dat is ze niet.
Ze is ervaren op het gebied van seks,
maar over de meeste andere aspecten van het leven,
blijft ze uitzonderlijk naïef.
Nu,
Ward is dood, Profumo onteerd.
En ik weet dat u, Edelachtbare, de verleiding zal weerstaan
aan wat ik wil noemden, de gramschap van de samenleving.
Laat niemand Christine Keeler te streng beoordelen.
Van in haar jongste jaren,
zat ze verstrikt in een net van verdorvenheid.
Zoveel verwarring.
De uitspraak komt eraan.
Wil de beklaagde opstaan, alsjeblieft?
Juffrouw Keeler, ik aanvaard dat u in de periode
dat u deze overtredingen beging, onder enorm veel druk stond.
Maar we moeten goed voor ogen houden dat het doel van een rechtszaak
is om tot de waarheid te komen.
Als ik deze zaak volledig zou seponeren,
zou ik een vrijbrief geven voor een nieuw soort eed,
waarbij getuigen zouden zweren om de waarheid te vertellen
en enkel dat deel van de waarheid dat hen goed zou uitkomen.
Ik veroordeel u tot een periode van negen maanden in de zorg van Hare Majesteit.
Dank u wel, Edelachtbare.
Ik heb mijn best gedaan.
Met goed gedrag, kom je over zes maanden vrij.
Waarom moest je dat allemaal vertellen over Stephen?
Ik heb nooit gezegd dat dat moest. Ik vertrouwde je.
Kijk recht vooruit.
Draai naar links.
We zijn aan het wedden, Chrissie. Wie had de grootste, Profumo of Ward?
Nee, ze houdt wel van een beetje zwarte toverkracht, nietwaar schatje?
Vergeet de Rus niet. - Smerige kleine sloerie.
Je gleuf heeft vast meer pikken in zich gehad dan de Verenigde Naties.
Je brief kwam net op tijd.
Ik heb niets om handen, zoals je vast al weet.
Als liefdadigheidsinstelling ben je altijd op zoek naar giften,
maar geen enkele van de namen in mijn contactboek
neemt tegenwoordig mijn telefoontjes aan.
Dat kun je hen niet kwalijk nemen.
Helemaal niet.
Maar ik ben iemand van actie, zie je. Ik moet me nuttig maken.
Dus,
zet me aan het werk.
Sorry.
Wat onhandig van me.
Bekakte vent.
Wuif als je wil dat ik begin.
Zeg het maar, als ik vals zing, ik kan daar tegen.
Al die zwarten tegelijk... Je bent walgelijk. Ik zag je in de kranten...
Hopelijk sterf je in de gevangenis slet
Morgen, Bill. - Morgen, John.
Gelukkig Nieuwjaar.
Mandy's plaat doet het goed. Ze ligt in alle winkels.
Kan ze wel zingen?
Dat maakt tegenwoordig niets meer uit. Jij kunt een plaat opnemen, als je vrij komt.
Ze zegt dat ze je wil komen bezoeken. - Dat zal wel.
De gevangenishel van Christine, door Mandy. Nee, bedankt.
Ik verwijt haar niets, mam.
Echt niet.
Ze is grappig. Daar houden mensen van.
Ze strijkt niet iedereen tegen de haren, zoals ik.
Je bent jezelf niet.
Ik ben mezelf. Was dat niet altijd het probleem?
Sorry.
Ik heb hier teveel tijd om na te denken.
Heeft hij iets gezegd?
De directeur probeert de dag van mijn vrijlating te wijzigen,
zodat de pers me gerust laat. Of de gekken.
Dat zeiden ze, ja.
Jij zal er toch zijn, niet mam?
Toynbee Hall, mevrouw.
Roy, suiker? - Ja, alsjeblieft.
Hoeveel? - Twee, alsjeblieft.
Bedankt, dat is heel vriendelijk.
O, pardon.
Ik wilde je mee uit lunchen nemen.
Wat een prettige verrassing.
Mijn vrouw neemt me uit lunchen, Sue.
Hopelijk verpestte ik je plannen niet. - Nee, helemaal niet.
Ik haat woensdagen. Gehaktballen.
Is Sue je secretaresse? - Goede God, nee.
Zo belangrijk ben ik niet.
Terug naar jullie cel, dames.
Ze denken dat er snel verkiezingen zullen komen.
De Tories winnen nooit na dit alles. Ik zou niet voor hen stemmen.
Niet lang meer, hè?
Je doet het geweldig, popje.
Je zult het zien, als je hier weg bent is de wereld jouw oester.
Ik walg van oesters.
Je zou je er sexy van voelen, maar ze smaken naar snot.
Rustig maar.
Waarom deed je het?
Waarom moest je met de kranten praten?
Dat deed ik niet. Niet op die manier.
De zaken gingen minder goed, maar dat is niet waarom ik het deed.
Ik praatte erover met een kerel in een café
en ik kon het niet laten om jou te vermelden.
Direct daarna had hij het over geld.
Ik wist zelfs niet dat hij een reporter was, Chrissie.
Niet in het begin.
50 pond.
100.
Ik zei dat hij moest oprotten.
Hij zei dat kon gebruiken wat ik al gezegd had.
Ik heb zelfs de 50 niet gekregen.
Als je liegt,
als er nog meer verschijnt... - Dat zweer ik bij God...
Mama waarschuwde me.
Ze zei dat je me zou teleurstellen.
Niemand is perfect, liefje.
Chrissie. - Ik wil alleen...
Ik wil echt dat ze geen vuiligheid waren.
Waarom zijn mannen
zo een verdomde vuiligheid?
Je vindt het vast goed wat we met het huis deden.
Er staat een kamer voor je klaar,
als je dat wilt.
Wat mijnheer Hutchinson zei
in de rechtbank over Stephen...
Je mag dat niet allemaal in je hoofd laten malen,
zeker vandaag niet. - Ik kan niet stoppen erover te denken.
Was het allemaal Stephens fout? Dat weet ik niet.
Ik ben net zo slecht als iedereen die kwaad over hem sprak.
Nog erger, want ik kende hem het beste.
Vergeet dat nu allemaal maar. Dat is de beste manier.
Hij was een rare vogel, Stephen.
Hij was niet normaal.
Misschien is het dat wat hij in mij zag.
Stephen was de enige man die nooit iets van mij gewild heeft.
Geen geld,
geen seks.
Ik snap het totaal niet. - Als jij dat niet kunt, wie dan wel?
Je weet waar we wonen.
TE HUUR
Daar bestaat geen twijfel over, kleine schat, hoofden zullen zich omdraaien.
Is de West End klaar voor ons, vraag ik me af.
Juist.
Doorlopen.
Ik weet niet of ik dat leuk vind, Stephen.
Het zal leuk worden, schat. We lopen voorbij Buckingham Palace,
kijken of we de Household Cavalry kunnen laten schieten.
Je kunt zelfs even wuiven naar de Hertog van Edinburgh, niet?
Ik zei,
dat ik het niet leuk vind.
Ik zal je nooit iets vragen om iets dat je niet wilt doen, kleine schat.
Dat weet je toch?
Wij zijn tweelingen.
Nee, dat zijn we verdomme niet.
Waarom neem jij me dan niet mee wandelen?
Christine Keeler.
Waar ik ook naartoe ga, ik kan nooit aan haar ontsnappen.
Maar je hebt het verhaal, weet je... en dan heb je mij.
En die zijn niet hetzelfde.
Ze hebben alleen dezelfde naam.
Wacht even.
Vooruit maar.
Het is heel zeker zij.
Wil je iets drinken, liefje? - Nee, bedankt.
In 2017 werd een herziening van het vonnis van Stephen Ward verworpen.
Alle dossiers over Stephen Ward blijven tot 2046 gesloten.
John Profumo werd geridderd in 1975. Hij werkte 30 jaar als vrijwilliger.
John noch Valerie Profumo spraken ooit in het openbaar over Christine Keeler.
Mandy ging naar Israël, opende enkele nachtclubs. Ze keerde terug naar het VK met haar derde echtgenoot.
Ze omschreef haar leven als één lange afdaling naar respectabiliteit.
Christine Keeler overleed in 2017.
Ze gaf heel wat interviews en schreef drie versies van haar autobiografie.
Op het einde van haar leven stemde ze in met het beeld dat Jeremy Hutchinson schetste.
Ze zei dat ze niet wilde worden beschouwd als een slachtoffer.