Jon, toen je ons verliet... -Met Jon. Wees lief voor elkaar.
...stortte onze wereld in. -Wat is dit?
Je sprak op z'n begrafenis. Ik vertrouwde je.
Maar we herpakten ons. -Ik heb ontslag genomen.
We gingen door. -Gun dit jezelf nu.
We vonden onszelf. -Natuurlijk wil ik die functie nog.
Tante Lindsay is alcoholist en ik ook.
Herinner je je het huis bij het meer? Waarom gingen we er niet meer heen?
We missen je wel.
Jij wilt weten wie je bent zonder kanker en ik wie ik ben zonder jou.
Was ik er maar geweest voor jou. -Ik wil je niet je leven zien vergooien.
Zoals jij er was voor ons. -Je kunt dit.
Jon, pak je na dit potje even rust?
Daar komt Kyrie, en boem, het publiek wordt gek.
Wacht, je infuus.
Hij pakt de bal af. -Wacht nou.
Je tijd raakt op.
Als ik hem er weer in krijg, heb jij meer tijd.
Wat is dit? -Daar gaat Jacobs.
Telefoonoplader? Jon, dit is niet...
Mendez dribbelt, maar staat klem. -Dit lukt nooit zo.
Wat gaat hij doen? Nog tien seconden. -Ik heb hulp nodig. Kom helpen.
Wil je dit echt?
Te laat, Gary. Het is voorbij.
Maggie, wacht.
Jon?
Met Jon. Ik had je liever echt willen spreken.
Ik wil dat jullie iets voor me doen.
Wees lief voor elkaar.
Die voicemail weer?
Eddie, martel jezelf toch niet zo.
Ik ga niet naar dat etentje voor Jon vanavond.
Jawel. Het is een jaar geleden. Delilah wil iedereen erbij.
Sophie niet. Die praat al maanden niet met me.
Ze heeft gewoon meer tijd nodig.
Ik denk het. Wat zie jij er mooi uit voor je gesprek. Geen streepjespak?
Charlie vond dit beter. -O ja? En hoe heeft ze je dat verteld?
Door op dat andere te spugen. En je had gelijk ook, Charlie.
Heil aan farao Theo. -Wat is dit nou weer?
Z'n spreekbeurt gaat over Toetanchamon.
Hij was nog maar negen toen hij regeerde.
De wetten waren toen veel minder streng.
Ik ben geboren in de verkeerde tijd.
Daar zijn Darcy en Liam. -Liam, als je klopt, wacht je eerst.
We zijn er. -Schoenen.
Liam is er. -Gave hoed.
Fijn dat je wilt oppassen. -Tuurlijk.
Je kunt het. Pak ze in. -Precies.
Ik pak ze in.
Dit is niet leuk, maar je kunt het maar beter horen van een vriend.
Je bent wit. Die schoenen kunnen niet. -Pap, ik haal je op en ik breng je.
Hang op en zeg wat van Ed z'n schoenen.
Jawel, je gaat wel. Ik haal je om twaalf uur.
Je pa? -Hij gaat voor het eerst naar therapie.
Ik heb te doen met die psych. -Heren, ik ben blij dat we dit doen.
Ik ook. -Ik weet wat Jon nu zou doen.
Hij zou ons bij elkaar zetten en zeggen: Wat heb jij nou aan?
Wat zei ik? -Ze zijn cool.
Voor Nick Cannon, ja.
Mendez, ga je Appen of spelen? -Hij speelt een heel ander spel.
Vannacht, met dat meisje van de nu voor ons verboden lasergamehal.
Versierde je haar toen Theo met een vriendje speelde?
Mag ik? De moeder van dat vriendje regelde haar zerosix.
Liet je die moeder het vuile werk doen? -Wack, hè?
Zerosix? Wack?
Daarom mag jij die schoenen niet aan.
Doe ik het goed? -Zal ik het eerlijk zeggen?
Jawel. Maar gelijkmatig draaien, graag.
Gelijkmatig. -Doe ik toch?
Even kijken of ik kan helpen. -Perfecte timing.
Fijn, ik moet nog aan het werk.
Maar ik ben er vanavond. -Dank je.
Jullie allemaal bedankt. Dat doet mij en de kinderen echt goed.
Jon brengt ons nog steeds bij elkaar.
Sorry, D. Ik wilde niet...
Dat komt niet door jou. Het is gewoon deze hele dag.
Ik zal borden pakken.
D... -Laat mij maar.
Hier blijven en gelijkmatig draaien. -Zo is het.
Hoe ging je gesprek? -Ze deden meteen een aanbod.
Maar je klinkt niet enthousiast. -Door wat een van die mannen zei.
Hij zei: We willen graag iemand als jij in het team.
En hij snapte natuurlijk niet hoe beledigend dat was.
Dan heb ik het gevoel dat ik van de regen in de drup beland.
Als je daar niet gelukkig wordt, moet je verder kijken.
Sorry, laten we het hier vandaag niet over hebben.
Een jaar geleden pleegde onze vriend zelfmoord.
Dan moet het juist gaan over ons geluk.
Hoe gaat het met de kinderen? -Die lijken wel sterker dan ik ben.
En het is al zo'n rotdag, maar raad eens wie me appte op het kerkhof?
Miles. -Oké. Ik geef toe: beroerde timing.
Zou je denken? Het was eenmalig. Ik snap niet waarom hij me appt.
Omdat millennials liever Appen dan bellen.
Precies. Hij is veel te jong voor me. We leiden een totaal ander leven.
Klopt. Hij appt een prachtige vrouw en jij negeert een stuk van een vent.
Gun het jezelf nu gewoon.
Ik ben er nog niet aan toe. -Als je nog niet zover bent, is dat prima.
Maar als je je schuldig voelt of vindt dat je het niet verdient:
Dat accepteer ik niet.
Je speelt slecht vandaag. Weet je wat hij nu denkt?
Komt door m'n schoenen. -Jouw schuld.
Ik had vannacht die droom weer over hem.
Met een paar leuke extraatjes deze keer.
Maggie die weer bij me wegging. Heel leuk.
En de chemopomp zat vast aan een telefoonoplader.
Geen gepest met dat ik vrouwen dump als ze hun oplader bij me laten?
Dat deed Jon wel de laatste keer dat we hem zagen.
Ik vitte op jou omdat je je rotbaan niet opzegde...
en op jou omdat je huwelijk slecht liep.
Jullie hebben allebei je leven veranderd.
Bij mij is niks veranderd.
Ik vergooi nog steeds m'n leven. -Gary, toe.
Ik ben niet in staat tot echte emotie.
Hoewel, zo is het ook, emotie kan gevaarlijk zijn.
Vraag maar aan de zelfmoordenaar. O nee, kan niet.
De laatste die me op m'n flikker gaf, is er niet meer.
Dus doe vooral, maar spring daarna van een gebouw.
Daar is m'n boze vriend.
Waar is Rome? -Die brengt z'n pa naar therapie.
Hij had mij ook meteen mee kunnen nemen. Sorry.
Geloof me. Ik snap het.
Ik heb vorige week over hem gedroomd.
Hij komt nog eens ergens.
Ik herinner me er niet veel van, maar het was raar.
We zaten op een boot en ik zat te drinken.
Geef me nog eens een biertje. -Natuurlijk niet.
Dan pak ik het zelf wel.
Pak m'n hand.
Maar uiteindelijk had ik niet hem vast...
maar een meisje dat haar hand omhoog opstak.
Ik herinner me alleen nog haar blauwgroene nagellak.
Raar, toch?
Is dat zo?
Je hebt Freud niet nodig om die droom te snappen.
Over wie voel je je nog meer schuldig?
Een tienermeisje blijkbaar. -Sophie natuurlijk.
En dat bier was omdat je alcoholist bent.
Je moeder hield van psalmen. -Weet ik, maar je komt te laat.
Prima. Geen idee wat ik daar moet. -Hij gaat vragen stellen.
Het is fijn om met iemand te praten. -Waarom niet met Maggie? Die ken ik.
Kan niet. Ik heb het geprobeerd. -Ik mag haar wel.
Ze vocht tegen kanker. Dan heb je lef. -Kom, we praten verder in de auto.
Ik heb je script gelezen.
Het lag tussen de spullen van je moeder.
Op het voorblad staat 'gebaseerd op een waargebeurd verhaal'.
Is het waar dat je al die pillen slikte?
Ja. Maar het gaat nu veel beter met me.
Waarom heb je me dat niet verteld?
Dat heb ik geprobeerd. -Voor of na je besloot het te verfilmen?
Toen we m'n afvoer repareerden, deed je rot omdat ik antidepressiva slikte.
Na de dood van je moeder zei jij dat wij meer met elkaar moesten praten.
Ik ging akkoord met die psych omdat we ons best deden het anders te doen.
Zal ik je wat vertellen? Ik ga niet.
Waarom zou ik met iemand praten als jij niet eens met je vader kunt praten?
Zie je?
Dit bedoel ik.
Deze reactie is precies de reden waarom ik het je niet verteld heb.
Je hoort dat ik dood wilde en in plaats van me te helpen, val je me weer aan.
Maggie is dapper door haar strijd tegen kanker? Ik vecht ook tegen een ziekte.
Ik ben ook dapper.
Weet je? Bekijk het maar.
Dan ga je maar niet. Ik ben het zat om je te helpen.
Mam, Eddie is er. -Kunnen wij even praten?
Ik hoor dat je geen gitaar meer speelt.
Ik weet maar één ding.
In de rotste periodes van m'n leven had ik altijd m'n muziek nog.
Stop nu niet met iets wat je zo leuk vindt.
Je bent er zo goed in.
Je hebt gelijk, Eddie. Muziek is afleiding.
Dat zou het moeten zijn. Maar die gitaar herinnert me alleen maar aan jou.
Het is erg genoeg wat je m'n vader aandeed...
maar tijdens al je lessen en al die nummers...
loog je ook tegen mij.
Hou op.
Het spijt me. -Nee, ik praat wel met haar.
Ze is van slag. We zijn vanmorgen naar het kerkhof geweest.
Jij nog niet, hè? Ga erheen. Je bent er na de begrafenis niet meer geweest.
Weet ik.
Maar hoe kan ik Jon om vergeving vragen...
als z'n dochter het me niet vergeeft?
Smoothies.
Waar heb ik dat aan verdiend?
Ik was bij m'n pa, kocht een smoothie voor je...
en ik wil met je praten terwijl je die opdrinkt.
Het is de grootste die ze hadden. -Fijn.
Dan moet je het niet doen. -En dan? Niet werken?
Je wou altijd al je eigen kantoor beginnen.
Dat kunnen we niet betalen. Dat kost heel veel geld.
Je hebt spaargeld. En ze willen me koppelen aan nieuwe artiesten.
Dat kan ik niet van je vragen. -Jawel.
Jij hebt al die jaren mijn dromen gesteund. Laat mij dat nu voor jou doen.
Voor het eerst sinds hele lange tijd kan ik ons onderhouden.
Ik kon het niet geloven.
Je vader voelt zich waarschijnlijk schuldig.
Maar dat rechtvaardigt nog niet zijn reactie.
Ik leerde jou kennen op precies het juiste moment.
Echt, ik zou niet weten wat ik zonder jou moest.
Maggie, gaat het wel?
Maggie, je bent toch niet... -Nee, het gaat goed.
Ik ben gezond. Het is alleen...
Wat is hier de regel als het gaat om de geheimhouding patiënt-behandelaar?
Voor patiënten? Dan geldt die ook. Hoezo?
Ik heb dit nog niemand verteld.
Ik heb die functie in Oxford gekregen. -Fantastisch.
Toch? Waarom ben ik enthousiaster dan jij?
Ik ben ook enthousiast. Ik wilde dit heel graag.
Maar voor 't eerst in m'n leven...
weet ik niet of ik wel weg wil.
Zet je de wekker? -Ik doe dit niet voor het eerst.
Fijn dat je er bent.
Zag ik Eddie nu wegrijden? -Ja, Katherine moest zich nog omkleden.
Ik hoop dat hij ook terugkomt. -Ik weet dat ik vroeg ben.
Neem een biertje.
Ik heb 't met 't lasergamemeisje gedaan. -Kwam je vroeg om dat te vertellen?
Ja, eigenlijk wel.
Ik wist dat ik er meteen een punt achter moest zetten.
Maar in plaats van te verdwijnen of te Appen...
zoals sommigen schijnen te doen, ben ik naar haar toe gegaan, als een heer.
Netjes. -Zoals het hoort.
Dat waardeerde ze vast. -Ja, en ze zit er niet mee.
Maar ik wel.
Wat moet ik nu?
Help met de salade. -Ik bedoel met m'n leven.
Hoe repareer ik m'n leven? -Vanwaar deze existentiële crisis?
Je man. Hij achtervolgt me in m'n dromen.
Ik wou dat ik van hem droomde. Dat doe ik nooit meer.
Het lijkt wel of hij niet met me wil praten.
Moment.
Hoi, schat. Hoe ging het?
Hoe bedoel je? Wat is er loos?
Walter?
Hoorde je echt de bel niet?
Het was niet mijn schuld.
Hij had het mij ook niet verteld.
Ik vond z'n zelfmoordbriefje weken later. Dus ik snap het. Ik was ook kwaad.
Maar ik stapte eroverheen omdat hij me nodig had. En hij heeft jou ook nodig.
Waarvoor? -Wees er gewoon voor hem.
Ik weet dat je van hem houdt, maar je maakt 't hem zo moeilijk om dat te zien.
Niet waar. -Toe, Walter.
Pas na 30 jaar kwam hij erachter dat die sterren boven z'n bed had geplakt.
Dat etentje van vanavond...
had ook voor Rome kunnen zijn geweest.
Ik was bijna m'n man kwijt en jij je zoon.
Je durft niet naar hem te kijken omdat je bang bent dat je jezelf ziet.
Ik heb het gehoord, van jou en Eddie.
Ik wil er niet over praten.
Prima. Dan praat ik wel.
Ik ben ook kwaad.
Het is vreselijk wat hij heeft gedaan.
Maar als ik dat ene al het andere laat afzwakken...
Toen hij zei dat hij om me gaf, geloofde ik hem niet.
Ook niet toen hij zei dat hij m'n vriend was en op me paste.
Ik geloofde het niet.
En toch...
heb ik het je vader vergeven.
Ik moet geloven dat hij van me hield. Dat moet ik geloven.
Dus ik laat niet die ene fout van hem...
al het andere afzwakken wat hij voor me heeft gedaan.
Eén fout bepaalt niet wie iemand is.
Kom binnen. -Hoi, Danny.
Gave hoed. -Het is een hoofddeksel.
Klopt. Je wordt steeds gekker, jij. -Dank je wel, oom Gary.
Is dat de whiskyset van John?
Dan kunnen we na het eten op Jon proosten. Dat leek me wel passend.
Lief.
Daar hebben we barones Bloom.
Chips meegebracht?
Waarom dat Engelse accent? -We speelden Downton Abbey.
Is Danny fan van.
Wanneer worden die weer een setje?
Voorlopig niet. -Waarom zeg je dat?
Weet ik het? Waarom zeg jij dat? -Rome, wat weet jij?
Van alles. En jij?
Dames.
Kaasdip, ondanks je lactose-intolerantie. Wat lief.
Hij kocht die wijn zodat ze minder zou balen dat hij niet kwam?
Ze had niks door en ik heb beloofd het haar niet te vertellen.
Maar ze zei dat ze had gewild dat hij van Gary kwam.
Dus zij houdt nog van hem en hij van haar, maar ze willen het niet toegeven.
Waar fluisteren jullie over? -Lasagne.
Vertel. -Weet je nog wat je zei?
Dat je iets wilt doen om Jon te eren?
Ik heb een idee.
Ik kom eraan.
Wat doe jij hier? -Kom mee.
Mam zei dat je hier nog niet was geweest.
Ik ben het zo zat om kwaad te zijn.
Ik wil verder.
Ga naar hem toe.
O jee, sorry. -Geeft niks.
We zijn elkaar vaker tegengekomen in de badkamer.
Terug naar hoe het begon. -Dat gevoel heb ik de hele dag.
Toen ik je leerde kennen, ging je dood.
En misschien was ik ook bezig dood te gaan, maar wist ik het niet.
Ik was gebroken.
En je hebt gelijk. In plaats van mezelf probeerde ik jou te redden.
Waar dat met Jon was mislukt.
Ik heb veel te veel druk op onze relatie gelegd.
Ik heb het verknald.
Dat wilde ik per se vandaag tegen je zeggen.
Dank je wel.
Maar het komt niet allemaal door jou, Gary.
Kanker was niet het enige probleem dat ik meenam in onze relatie.
Ik was ook gebroken.
Ik weet het.
Ik zal je laten plassen. Je hebt tenslotte zo'n kleine blaas.
Ik heb me zo lang afgevraagd of je het wist.
Maar het maakt niet uit.
Ik wist het. Ik wist wat we deden.
Het spijt me, Jon.
Het spijt me zo.
Ik hou van je, man.
Dank je wel.
Hij zou trots op je zijn geweest.
Ik wil je iets laten horen.
Met Jon. Ik had je liever echt willen spreken.
Ik wil dat jullie iets voor me doen.
Wees lief voor elkaar.
Weet je?
Als hij dat wilde, dan kan hij blij zijn.
Dat is precies wat we doen.
Wat? We hebben koekjes.
Wat doet hij? -Een toost uitbrengen?
Ik wil een toost uitbrengen.
De Egyptenaren geloofden dat we twee keer doodgaan.
Als je je laatste adem uitblaast...
en nog eens, de laatste keer dat iemand je naam zegt.
Ze geloofden dat je geest voortleefde zolang mensen aan je blijven denken.
Dus zo lang we aan oom Jon blijven denken, zal hij nooit echt dood zijn.
Was dat oké? -Meer dan oké, Theo.
Dat doet niemand je na, jongeman. Maar ik wil er wel iets aan toevoegen.
Er is zoveel gebeurd sinds hij overleed.
We waren de weg kwijt.
En het voelt nu alsof we er allemaal eindelijk beter aan toe zijn.
Wij allemaal.
Niet omdat hij stierf. Maar omdat hij ons overhaalde om te leven.
Laten we het glas heffen.
Op Jon.
Gaat het? -Ja.
Nee.
Voor het misging tussen Jon en mij, was er die ene zaterdag.
De kinderen waren op kamp en hij had net een grote deal gesloten.
We zouden gaan eten in een chic restaurant, maar we bleven thuis.
We hebben die hele avond in bed...
liggen lachen en praten en gewoon samen zijn.
Dat mis ik.
Door alles wat er is gebeurd, de schok van z'n dood...
m'n schuldgevoel door de affaire, bijna het huis kwijtraken...
heb ik eigenlijk nooit kunnen rouwen om mijn man.
Ik weet dat het nergens op slaat. -Geloof me. Juist wel.
Ik zou alles geven voor een tweede kans met hem.
Wil je het nu doen? -Ja, kom op.
Mensen, pak allemaal je jas. We gaan een ritje maken.
Waar gaan we heen? -Dat is een verrassing.
Mag ik al kijken? -Toe, deze vrouw is al genoeg verrast.
Oké, doe je ogen maar open.
Waar zijn we? -Boven het restaurant.
Het hoort bij de bakkerij en we gebruiken het als opslag.
Ook dit valt onder Jons huurcontract. -De huur wordt dus al betaald.
Je mag het gebruiken, als je wilt, voor je nieuwe kantoor.
Dat meen je niet.
Jon zou het gewild hebben.
Jij gaf me m'n huis. Het minste wat ik kan doen, is jou een kantoor geven.
Met jouw naam op de deur.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik wist eerlijk gezegd niet...
of ik nog het gevoel zou hebben bij de groep te horen na Jons dood.
Hij was degene die me het gevoel gaf dat ik erbij hoorde.
Nu niet meer. Jullie zijn echt als familie voor me.
Dus dank jullie wel.
Graag gedaan. -Jij stond hier helemaal buiten.
Ik hielp met... -Helemaal niet.
Klopt. -Op een nieuw begin.
Precies. -Ja, een nieuw begin.
Mooie toost bij het eten.
Ik heb veel nagedacht over die dag.
Aan wat er was gebeurd als het anders was gelopen.
Als jij me niet zeven keer had gebeld.
Dan had ik die pillen geslikt.
Ik drukte gewoon op de herhaaltoets. -Toe. Serieus.
Je bleef het maar proberen.
Je gaf het niet op.
En ik dacht: Wauw.
Hoe rot je je ook voelt, hoe hopeloos alles ook lijkt...
het is nooit te laat om opnieuw te beginnen.
Ik mocht je dit niet vertellen...
maar Maggie gaat naar Oxford.
Ze vertrekt over een week.
Je gaat er toch niet stiekem vandoor? -Ik wou het niet verpesten.
Wat is er? -Niks.
Vanavond bij Delilah zei Gary iets tegen me over onze relatie.
En als hij dat nu had gezegd toen we uit elkaar gingen...
waren we misschien nu nog bij elkaar. -Vooruit dan.
We zijn allebei een totaal andere kant.
Dat is niet waar. Je zei toen toch dat je had gewild dat die wijn van Gary kwam?
Dat was ook zo.
Maggie, hij houdt nog van je.
Dat kan ik nu even niet verwerken.
Ik ga naar Oxford.
Je kijkt blij. -Heel blij.
Rome zei vanavond toch dat we er allemaal beter aan toe zijn?
Ja, toen dacht ik ook aan ons.
Onze trouwdag komt eraan. -Ik weet het. Twaalf jaar.
Ik zat te denken.
Zullen we onze trouwgeloften hernieuwen?
Eddie Saville...
wil je nog eens met me trouwen?
Je hebt geen idee hoe graag ik dat wil.
Pap, wat doe je hier? -Ik kom iets brengen voor de baby.
En...
ik kom zeggen...
dat ik blij met je ben.
Dank je wel.
Kom binnen.
Dit is vast het laatste wat je had verwacht...
maar heb je zin om ergens wat te drinken?
Even deze aan de kant.
Klaar, pap? -Toe maar.
Sterren. Net als toen je nog klein was.
Dank je wel.
Je bent er. Ik wist niet zeker of je het wel zag zitten.
Eerlijk gezegd was ik wel een beetje verbaasd dat je belde.
Maar ik ben er blij om. -Ik ook.
En Becky?
Die was gewoon de zoveelste.
En wat ben ik dan?
Een nieuw begin.
Als we die huwelijksgeloften nu eens hier thuis doen?
Wat een goed idee.
Eddie, daar ben je.
Zo terug. Even m'n zus bellen.
Vergeet haar niet uit te nodigen.
Lindsay, met mij. Ik moet met je praten.
Ik heb over Alex gedroomd.
Ik moet weten wat er gebeurd is die nacht van haar dood.
Neem toch op, Delilah.
Gun die man dat.
Ik wil niet opnemen. Hij is jou niet.
Maar ik was ook mezelf niet op het laatst.
Ik verbrak m'n trouwgelofte veel eerder dan jij.
Ik was er niet meer voor je.
Laat me los.
Je wilt weten wat ik wil?
Ik wil dat jij gelukkig bent.
Ik mis je zo.
Mam?
Vertaling: Annemiek Krol Iyuno Media Group