Ik ben een vreselijk mens. -Nee, je bent menselijk.
Geen van de eitjes is bevrucht.
Over zes weken kun je het opnieuw proberen.
Dat wil ik.
Hannah aangeven was moeilijk, maar het was de juiste beslissing.
Ik wilde... -Ik wil je niet meer zien. Ga weg.
Ga weg. Ga weg.
Je bent in remissie.
Wat zou je graag willen? -De rest van m'n leven bij jou zijn.
Ik hoop dat dat geen grap is, want ik trouw zo met je.
Eindelijk. -Wat is er? Ik moet naar m'n werk.
Sorry, maar je dochter is geschorst door de school.
Waarom? -Omdat ze dampte.
God, Suzie. -Nee, dit is jouw schuld.
Waarom? -Omdat je haar verwaarloost.
Ik verhuisde niet naar Milwaukee. -Het punt is:
Sinds we terug zijn in Chicago bedenk je steeds smoezen...
om haar in het weekend niet te zien, haar niet van school te halen.
Kijk, ik had andere dingen aan m'n hoofd.
Met CeCe en alles. -Vreselijk dat je vrouw overleden is.
Maar je hebt een dochter van 13 die springlevend is.
Is ze op haar kamer? -Waar anders?
Ik ben het, papa. Mag ik binnenkomen? Ik ga naar binnen.
Ze heeft m'n telefoon afgepakt. -Dampen? Serieus?
Daar ga je dood aan. -Dat kan me niet schelen.
Pak je schoolspullen. Je gaat met mij mee. Naar m'n werk.
Het ziekenhuis? -Vandaag mogen de kinderen mee.
We komen te laat. Toe, pak je spullen.
Dit is ontzettend stom. -Dat kun je wel zeggen, ja.
Vanaf twaalf uur mogen we de Opal Room inrichten.
Dan kan ik er wel zijn. Dan moet je bij de kleermaker zijn.
Heb je dit in twee weken geregeld? -Alles onder controle.
Ik ben je bruidsmeisje. Ik moet ook iets doen.
Wat?
Niks. -De dj begint om vijf uur.
Sorry, ik moet ervandoor. -Om zes uur in de kleedkamer, oké?
Wat vind je van m'n playlist? -Ik mag hem toch wel aanpassen?
Ms Remus, ik ben dr. Manning.
En dan ben jij vast Mindi. Hallo.
U komt vaker op de spoedafdeling. -Mindi was prematuur...
en heeft gezondheidsproblemen. -Membranenziekte.
Ze heeft ademnood, dus geef ik haar zuurstof.
Haar saturatie is 100 procent. Waarom bent u gekomen?
Ze slaapt niet, ze heeft moeite met ademhalen.
Vanmorgen staarde ze naar de muur, zoals altijd bij een toeval.
We gaan even kijken. Ik ga naar je longen luisteren, oké?
Kun je een beetje rechtop zitten? Even diep inademen.
Goed zo. Nog een keer.
Haar longen klinken goed. Ze is alert.
Geen sporen van een toeval. We gaan wat onderzoeken doen.
Maak een borstfoto en meet de levetiracetam.
We kijken of de dosering klopt. Ik kom terug als we meer weten.
Dr. Manning, kent u dr. Strauss?
Nee. Van Pediatrie, toch? -Gespecialiseerd in kindermisbruik.
Toen Ms Remus langskwam, ging er een alarm af.
Meerdere ziekenhuizen in de stad vertrouwen het niet.
Er zijn aanwijzingen dat ze haar dochter mishandelt.
Na het werk moet ik m'n pak ophalen voor de bruiloft.
Dat is ook zo.
Gaat het? -Jawel. Beetje licht in m'n hoofd.
Weet je het zeker? -Ja, ik weet het zeker. Zeker.
Je kunt je huiswerk wel doen aan mijn bureau.
Krijg ik geen gekken te zien? -Anna...
Je weet dat ik niet wil dat je dat woord gebruikt.
Je krijgt m'n patiënten niet te zien. -Waarom ben ik hier dan?
Waarom? Omdat je geschorst bent en je je huiswerk moet doen.
Je hebt me alleen maar meegenomen om me op te kunnen sluiten.
Je bent erg slim. Ga je huiswerk doen. Ik moet ervandoor.
Als ik terug ben, gaan jij en ik eens even praten. Oké?
Tot straks.
Dr. Choi, dr. Marcel, er komt een agent met een schotwond binnen.
John Bell, schotwond rechtsonder in de buik.
Hou vol, Johnny. -Bloeddruk 110/82, hartslag 104.
Doris, kom. Mike, ik wil een foto. -We gaan hem optillen.
Johnny heeft een kind van tien gered. -Iedereen klaar? Een, twee, drie.
Dat doet pijn. -Eén laterale schotwond.
Geen uitgangswond. De kogel zit er nog in.
Bilateraal ademgeruis. -Sorry. De pijn zit rechtsonder.
Eerst een laterale foto. -Los.
De kogel zit er nog. Achterin.
Ik weet genoeg. Agent Bell, we gaan je opereren.
Geef door dat we eraan komen. -Hoe is het met hem?
Ik wil even niks horen over privacywetgeving.
De kogel zit op een gevaarlijke plek. We gaan hem opereren.
Is dominee Dan nodig? -We hopen van niet.
Hou me op de hoogte. -Waarom help je me niet?
Jij hebt verstand van schotwonden. Kom op.
Dr. Charles, het zou een geval van Münchhausen bij proxy kunnen zijn.
Ms Remus simuleert of veroorzaakt de symptomen om aandacht te trekken.
Ik denk het niet. Ze lijkt me een normale, bezorgde moeder.
Mindi ligt vaak in het ziekenhuis.
Met vage symptomen, die de zorgmedewerkers niet zien.
Bij Mindi is bronchopulmonale dysplasie vastgesteld.
Ze is nu vier en haar moeder laat haar nog steeds vernevelen.
Ze gebruikt veel medicijnen. -Wat best nodig zou kunnen zijn.
Laten we eerst meer informatie verzamelen.
Dr. Manning, kijk of de onderzoeken bevestigen wat de moeder beschrijft.
Dr. Charles, u zult Ms Remus moeten beoordelen.
Als m'n vermoeden klopt, moeten we de kinderbescherming inschakelen.
Wat neem je? Kijk eens wie er terug is.
Ik zou haar niet willen als m'n arts. -Daar ga jij niet over.
Afghanistan, Chicago. Je hebt vast al allerlei schotwonden gezien.
Geweren daar, handwapens hier. -Maar altijd vreselijk zonde.
De kogel ging door de blindedarm. -Dat moeten we herstellen. Draad.
Wacht even. Zie je die uitstulping? -Ja. Een grote massa.
Hematoom? -Nee, te ver van de kogelbaan.
We gaan eens even kijken. Scalpel.
Het is een abces. -Hoe komt dat daar?
Het moet ontstaan zijn door iets van buiten het lichaam.
Wat is dit volgens jou?
Kijk of hij littekens in z'n zij heeft.
Ja. -En ernaast?
Ingangs- en uitgangswonden. -De patiënt is vaker beschoten.
Hoe weet je dat? -Hij is beschoten in een auto.
Wat is dit dan? -Schuim uit een autostoel.
Zijn de uitslagen binnen? -Ja.
Alles negatief. Niets abnormaals.
Geweldig. Wat mankeert haar?
Dat weet ik niet. -Heeft ze koorts?
Nee, mevrouw.
Er is iets met haar. Ze is zichzelf niet.
Mammie... -Rustig maar. Met mama is alles goed.
Het spijt me. Ik wil gewoon goed voor haar zorgen.
Laat een eeg maken om te kijken of ze subklinische aanvallen heeft.
Gaat het? Rustig maar.
We zijn bij je.
Twee milligram morfine. Moet ik iets weten?
Ik doe ivf. -Je gebruikt dus hormonen.
Ik ga je buik palperen.
Sorry. -Bloeddruk en hartslag normaal.
Diffuse pijn, links erger. Bloedonderzoek, zwangerschapstest.
Het kan ovariumtorsie of een cyste zijn. Ik laat een echo maken.
Toe maar. -Ik bel Gynaecologie.
Zeg tegen dr. Asher dat ik wil dat zij de echo maakt. Van een collega.
Sorry, ik moet meteen weer weg. Dat ding is antiek.
Ik doe aardrijkskunde. -Grappig. Luister.
De keus was beperkt, maar ze hadden je favoriet: Chips met barbecuesmaak.
En dit broodje tonijn past daar perfect bij.
Jee, pap. Wat zou hier het beste bij passen?
Heb je in m'n bureau gekeken? -M'n huiswerk was af. Wat moest ik?
M'n bureau is privé. Stel dat ik in jouw rugzak kijk.
Daar zit geen alcohol in. Hypocriet dat je zeurt over mijn dampen.
Dat was een cadeau. Ik ben volwassen en ik mag drinken.
En jij... Jij bent een kind. Laten we het even over dampen hebben.
Wekelijks komen hier kinderen van jouw leeftijd met kapotte longen.
Ik voer een serieus gesprek. Als je brutaal doet...
We praten niet, dit is een preek. -Dat heeft misschien wel een reden.
Luister...
Lees een boek of iets dergelijks. Alsjeblieft.
Je eileiders vertonen geen tekenen van ovariumtorsie of een cyste.
Wat is er dan? -Er zit vocht in je buik.
Met de pijn en de misselijkheid wijst dat op milde OHSS.
Ovarieel hyperstimulatiesyndroom. -Dat komt door de ivf-hormonen.
Ik geef je een infuus met albumine en we gaan door met pijnstillers.
Het gaat meestal na een tijdje over. We wachten af.
Ik ben blij dat je terug bent.
Ik weet dat afkicken zwaar was. -We richten ons op je patiënt.
Jullie hebben dus geen andere kogel of metaaldeeltjes gevonden.
Alleen deze kogel. -Maar hij is eerder neergeschoten.
Er is geen andere verklaring. -Schotwonden moeten gemeld worden.
Het staat niet in z'n dossier.
Hij heeft een meisje gered. Hij is een held. Laat het rusten.
Dat kan niet. We hebben een wettelijke plicht.
Maar we willen niet onnodig alarmbellen laten afgaan.
Praat met de patiënt als hij bij is. Hopelijk...
Sorry dat ik stoor. Dr. Choi, het gaat niet goed met April.
Wat? -Dr. Halstead behandelt haar.
Toe maar. -Ik doet het hier verder wel.
Tachycardie. Saturatie 94. -Ik krijg bijna geen adem.
Doris, canule. -We gaan een echo maken.
April, wat is er aan de hand?
OHSS.
Je ademt moeilijk door buikvocht. Ze heeft paracentese nodig.
En albumine. -Ik behandel deze patiënt.
Jij? -Ja, dr. Asher behandelt haar.
Ze heeft April al albumine gegeven.
April, ik ga het gebied verdoven.
We halen het vocht uit je buik. -Jij niet. Ga weg.
Ik ga niet weg. -Je kunt er beter niet bij zijn.
Ga maar, lieverd. Het is oké. Het komt wel goed.
Wij redden ons hier wel. -Klaar, April?
Je doet het goed. 10 cc. -Heel goed. Doorademen.
We hebben nu 35. Bijna 40.
Goed gedaan, dr. Asher.
Ik kan makkelijker ademen. -Dichtdrukken, Doris.
Ik kom zo weer even bij je kijken.
Dr. Asher heeft de paracentese uitgevoerd en April is stabiel.
Je mag naar haar toe.
Je kon zo geen patiënten behandelen. Ik moest je verslaving melden.
Moest iedereen het weten? -Enig idee hoe vernederend dat was?
Als ik het gewoon had gemeld, had je het ontkend.
Ik moest zorgen dat ze bewijs hadden. -Wat jij deed was verraad.
Je bent een uitstekende arts. Ik geloof in je.
Ik kon je je leven niet laten weggooien.
Als ik het opnieuw moest doen, deed ik het weer net zo.
Jongens, de vitrage moet daar niet.
Die moet aan het begin, zodat ik erdoorheen kan lopen.
Dag, lieverd. -Hoe is het, lieverd?
Je moet naar de kleermaker. -Daar ben ik al geweest.
Kan ik je ergens mee helpen? -Nee.
Palacio. -Je orchideeën. Er is een probleem.
Wat is er dan? -Ze zijn op de landingsbaan vergeten.
Vorstschade. -Ze zijn verpest.
Ja. -We bedenken wel wat.
Je mag vervangende bloemen kiezen, op onze kosten. Kijk.
Margrieten. Heel populair. -Margrieten?
Wat dacht je van... -Schat, ik regel dit wel.
Ik heb de eeg bekeken. Geen subklinische aanvallen of epilepsie.
Weet je het zeker? -Zeker?
Alleen een prutser schrijft hiervoor anti-epileptica voor.
Nee, dr. Abrams. Bedankt.
Halen we de kinderbescherming erbij? -Ik ben hier niet zeker van.
Ik wel. -Wat stel jij voor?
We beweren dat de symptomen niet echt zijn.
Laten we Mindi van de zuurstof halen en dan kijken hoe het met haar gaat.
Zijn we het eens?
Goed dan.
Is hij wakker? -Ja. Hoe is het met April?
Wel goed. -Daar ben ik blij om.
John? Hallo, man.
De operatie is goed gegaan. Hoe voel je je?
Goed. We willen je wat dingen vragen. Kan dat nu?
Ben je al eens eerder neergeschoten?
Neergeschoten? Nee.
Hoe kom je aan die twee littekens in je zij?
Toen ik een kind was, deed ik een zwaardgevecht. Als spel.
Toen ben ik gestoken. -Agent Bell, het spijt me...
maar dat klopt niet. Er zat schuim van een autostoel in je buik.
En?
Dat zie je bij mensen die in een auto zijn beschoten.
Dat is niet gebeurd. -Hoe is dat schuim daar dan gekomen?
Het maakt me niet uit wat u hebt gevonden. Ik ben nooit beschoten.
Neem ons niet kwalijk.
Ms Remus, Sharon Goodwin, directrice, en dr. Strauss, kinderarts.
Is er iets? -Ga zitten.
Mindi's eeg zag er normaal uit en dat is goed.
Dus is er nog steeds geen diagnose.
We willen kijken hoe Mindi het doet zonder zuurstof.
Die heeft ze nodig. -Dat gaan we zien.
Als ze ademhalingsproblemen krijgt, krijgt ze meteen weer zuurstof.
We hebben uw toestemming nodig.
U wilt uw dochter toch helpen? -Uiteraard.
Mindi, lieverd. De dokters moeten even iets testen, oké?
Ik ga dit uit je neus halen, oké? Ben je er klaar voor?
Kijk eens aan. Het komt helemaal goed. Gaat het zo?
Is het moeilijk om te ademen?
De saturatie is nog steeds 100 procent.
Dit snap ik niet. Dit een soort wonder. Hoe is dit mogelijk?
Loopt u mee? Dan kunnen we even praten.
Mindi, mama is zo terug. Oké?
Kent u een kwaal die Münchhausen bij proxy heet?
U denkt dat ik gek ben. Denkt u dat ik m'n dochter ziek maak?
Andere ziekenhuizen zien geen symptomen als ze is opgenomen.
Andere ziekenhuizen. -Ja.
U wist dit de hele tijd al en u zei niets.
Het spijt me. -Mijn hemel.
U wilt me m'n kind afnemen. -Het gaat ons om Mindi's welzijn.
Nee, u mag haar niet afpakken. U mag me m'n dochter niet afnemen.
Nee, nee, nee. -We praten buiten deze kamer verder.
U mag haar niet van me afpakken. Ik ben niet gek.
Pap. Pap? -U mag haar niet van me afpakken.
Momentje. -Kan ze haar dochter kwijtraken?
Wat doe je hier? Je mag hier helemaal niet komen.
Ik hou van haar. U mag haar niet bij me weghalen.
Het spijt me dat je dat moest zien. Het probleem dat daar speelt...
is dat die vrouw misschien ziek is...
waardoor ze geen echt goede moeder kan zijn.
Halen ze mij bij jou vandaan? -Wat? Wie?
Die mensen, zoals beneden.
Nee, niemand haalt ons uit elkaar. Waarom vraag je dat?
Omdat jij niet zo'n goede vader bent geweest.
Het is alsof je me was vergeten. -Nee. Ik ben je geen tel vergeten.
Jawel. Maar ik ben niet boos. Ik wil gewoon niet dat je weggaat.
Lieverd, ik ga niet weg. Dat gaat niet gebeuren.
Beloof je dat? -Dat beloof ik.
Wat?
Weet je... Ik hou echt heel erg veel van je.
En ik voel me vreselijk rot.
Het geeft niet. -Het geeft wel. Je hebt gelijk.
Ik ben geen erg goede vader geweest.
Ik was er niet voor je. -Omdat CeCe overleden is.
Ja, maar weet je: Dat is geen excuus.
Je bent m'n dochter. M'n meisje. En...
Het spijt me echt heel erg.
Ik beloof je dat ik het beter ga doen. Oké?
Je collega's willen binnenkomen. -Hebben jullie iets gezegd?
Nee. We hebben niks gezegd.
John, ik zit bij de marine. Het is mijn ervaring...
dat politieagenten en militairen een enorm plichtsbesef hebben.
Als er in je verleden iets gebeurd is, moet je dat eerlijk zeggen.
Ik ben geen militair, maar m'n vader zei altijd:
Een leugen kan je leven vergiftigen.
Wat vind je van de broek? Wat ruik ik hier? Wat is er aan de hand?
Het riool is overgelopen.
Kunt u het oplossen? -We kunnen de keuken niet gebruiken.
We moeten sluiten. Het spijt me. We kunnen een nieuwe afspraak maken.
U helpen met een andere locatie.
Het komt wel goed. -Hier trouwen, dat was m'n droom.
We bedenken wel iets.
Ik geef het niet op.
Ik kan dit.
Waar kunnen we het verder nog houden?
We kunnen een tent huren. -Het is maart. Laat me je helpen.
Leid me niet af. -Hou op. Stop.
Je gedraagt je als iemand die in remissie is.
Kanker. Daar gaat dit allemaal om.
Daarbij voelde je je hulpeloos. Dat gevoel wil je nooit meer meemaken.
Ik weet er alles van. Maar je kunt nooit alles naar je hand zetten.
Het is allemaal verpest.
Je hebt nu een partner.
Een huwelijksmaatje. En dat maatje doet z'n werk en helpt je.
Sorry daarvoor. -Alles goed?
Jazeker. Dank je.
Als je evaluatie af is, moeten we bij Goodwin langskomen.
Ik wilde haar zo graag geloven.
Ik was zwanger en ik zou haar kwijtraken als ik niet in bed bleef.
Dus deed ik dat twee maanden lang.
En toch kwam ze na 24 weken.
Kunt u me vertellen hoe u de geboorte van Mindi hebt ervaren?
Het was afschuwelijk.
Ik was zo bang en er was zoveel bloed.
En toen ademde ze niet.
Ze haalden haar bij me vandaan en stopten allemaal slangetjes in haar.
Ik zie de gezichten van de dokters en ik hoor de apparaten.
Ik denk dat m'n kind doodgaat.
Ze slaapt nog steeds bij me in bed en ik luister de hele nacht...
of ze nog wel ademt.
Maar u krijgt toch wel wat rust? Wanneer slaapt u?
Ik slaap niet.
Het ziet er goed uit, maar je moet met je arts over de ivf gaan praten.
Dat zal ik doen. Bedankt. Ik ben blij dat je terug bent.
Ik ga je ontslag regelen.
Het komt goed, maar we moeten je medicatie aanpassen.
Ik wilde zeker weten dat het oogsten van de eitjes niet weer mislukte.
Dus heb ik m'n dosis hormonen verdubbeld.
Ik heb het zelf gedaan. Je wilt een baby.
We willen allebei een baby, maar niet ten koste van je gezondheid.
Het geeft niet. Echt niet. -Ik wilde het goedmaken.
Je hoeft helemaal niets goed te maken.
Waar heb je het over? -Crockett.
De avond dat je vertrok voor je missie...
heb ik hem gekust.
Het spijt me.
Het kwam niet door hem. Het was mijn schuld.
Was het niet zijn schuld? -Ethan...
April? Serieus? En je doet de hele tijd alsof we vrienden zijn?
Kom op, vriend. Laten we vrienden zijn. Kom op.
Achteruit.
Dr. Marcel, de patiënt wil u spreken.
Ga maar.
Agent, wat is er aan de hand?
Ze denken dat ik een held ben.
Dat ben ik niet.
U had gelijk. Ik kan niet verder leven met een leugen.
Ik was zeventien. Een enorme stomkop.
Een vriend had een vuurwapen en hij besloot een drankzaak te overvallen.
Het probleem was dat de eigenaar ook een vuurwapen had.
Hij schoot m'n vriend neer. Hij schoot op mij...
toen ik probeerde te vluchten in de auto.
M'n vriend overleed.
Ik bleef leven.
Dat moest een reden hebben. Ik moest m'n leven beteren.
Het goedmaken.
Het was niet makkelijk voor je om ons dit te vertellen.
Omdat de schotwond nooit is gemeld...
moeten wij dat nu doen. -Nee.
Laat mij dat doen. Dat ga ik doen.
Agent Bell wil je spreken.
Neemt de kinderbescherming Mindi Remus over?
Nee. Daar ben ik het niet mee eens. -Wat? Waarom niet?
Carol Remus' aandoening wordt soms onterecht gezien als Münchhausen.
Ik denk dat ze lijdt aan PTSS. Posttraumatisch stresssyndroom.
Toe zeg. Waarvan?
De geboorte van een extreem premature baby die daarna bijna doodging.
Mindi lijdt niet aan de kwalen die ze volgens haar moeder heeft.
PTSS maakt hyperwaakzaam. In dit geval...
constante zorgen om de gezondheid.
Daardoor interpreteert ze Mindi's symptomen verkeerd.
Ze overdrijft ze enorm. -Maar wat is het beste voor Mindi?
Dat ze bij haar moeder blijft, die van haar houdt.
Je hebt het mis.
Ms Goodwin. -Ik volg dr. Charles.
Als dat meisje hier ernstig gewond terugkomt, en dat gebeurt...
is dat jullie schuld.
Will.
Je had gelijk. Ik zou het ontkend hebben.
Ik had me eruit gekletst.
Ik was te ver heen. Totale zelfontkenning.
Elke dag ging maar om één ding: M'n volgende shot.
Als ik eerlijk ben tegen mezelf...
had ik nodig wat jij hebt gedaan.
Het was niet gemakkelijk...
maar je hebt me m'n leven teruggegeven.
Heb je plannen voor vanavond?
Zin in een trouwerij?
Dr. Choi, ik begrijp dat er wat problemen zijn geweest.
Ik wil niet dat m'n dokters vechten op de IC.
Begrepen. Ms Goodwin, het was mijn schuld.
Ik aanvaard de verantwoordelijkheid. -Hoe bedoel je?
April en ik proberen zwanger te worden.
En ik heb me daardoor te veel laten meeslepen.
Ik zag niet dat er problemen waren.
Ik snap dat je een baby wilt, dr. Choi.
Je ziet zoveel dood dat je graag nieuw leven op de wereld wilt zetten.
Wees niet te hard voor jezelf.
Zie ik je op de trouwerij?
Nu mag je je ogen opendoen.
O, Nat...
M'n woensdagavondclubje.
Ze hebben me hierbij geholpen.
We hebben de Opal Room hierheen gehaald.
Erg mooi, Ben.
Nee. Jij bent mooi.
Zullen we maar?
We zijn hier vanavond bijeen in dit bowlingcentrum...
om m'n vrienden Ben en Maggie in de echt te verbinden.
Ze leggen zo de gelofte af.
Heb je April geprobeerd te versieren? Ik dacht dat je een goeie vent was.
Hoe kwam je daarbij?
Met deze ring neem ik, Ben Campbell, jou, Maggie Lockwood...
als niemand anders dan jijzelf.
Met deze ring neem ik, Maggie Lockwood...
jou, Ben Campbell, als niemand anders dan jijzelf.
Dapper. Liefdevol.
Je onmisbare hulpje. -M'n onmisbare hulpje.
Ik beloof dat ik je lief zal hebben en zal respecteren...
door al onze jaren heen. -In heel ons leven samen.
En in alles wat het leven ons mag brengen.
Hierbij verklaar ik dat jullie nu man en vrouw zijn.
Goed, mensen. Dan mogen de ballen nu gaan rollen.
Vertaling: Lieuwe Osinga Iyuno Media Group