Omdat we een academisch ziekenhuis zijn...
laten veel patiënten toe dat hun operatie wordt gefilmd.
als de barman je eruit zet en je niet meer weet waar je woont
Een prima onderwijsmiddel.
Maar als je het verknalt...
kan de hele wereld het op internet zien.
Je fouten worden onderzocht, geanalyseerd, bestudeerd...
en becommentarieerd.
Richard is er zo, je moet weg.
Besproken. -Kan dat wel?
Je hebt ons al de hele nacht geholpen. Wacht even.
Ga nou maar. Je moet je moeder steunen. En Miranda.
Ja, even deze brandwond verzorgen.
En steeds opnieuw bekeken.
Iedereen maakt fouten.
We falen soms als chirurg. Of als mens.
Duplex carotiden, echo, CT om een beroerte uit te sluiten...
tremoren, hersenbloeding, urineweginfecties.
Drugs en alcohol? -Is er getest op drugs en alcohol?
Niets. Goed, dank je. We zullen de ontvangst bevestigen.
Dan gaan we nu iedereen erbij halen.
We hebben allemaal momenten die we liever vergeten.
Ik was even bij de kinderen. Is hij er al?
Onderweg. Ik doe Pierces werk, zodat ze tijd heeft voor Richard.
En ik moet nog werk inhalen, na het congres. Nogal druk, dus.
Ik verzet het taartgedoe en vraag of ma op de kinderen past.
Je moet slapen. -Taartgedoe?
Je wilde wat bruidstaarten proberen. -Dat is waar ook. Sorry, ik ben...
Geeft niet, dat zijn we allemaal. Vanwege Richard.
Tot straks.
Je denkt dat je niet dikker kunt worden, maar dat kan dus wel.
Ik ben een weefselexpander. -Nee, je...
Als je zegt dat ik straal, is het uit.
Nog nieuws over Richard? -Nee.
Maar ik heb tijd voor hem vrijgemaakt.
Wat is er? Is de baby oké? Moet ik hulp halen?
Nee, hij trapte gewoon hard.
Je kunt niet steeds in paniek raken als hij trapt.
Dat kan ik niet beloven.
Maakte je ma dit elke dag? Waarom wilde je weg?
Ze vouwde m'n ondergoed op en gooide weg wat ze niet flatteus vond.
En als ik ergens over wilde praten kreeg ik een bord eten.
Geen reden om uit huis te gaan, dus. -Ik kan niet terug.
Je hebt me vervangen door Schmitt.
Hij wordt je nieuwe beste vriend, terwijl ik word onder gekwijld.
Sorry, maar de bevalling komt nu steeds dichterbij.
Ik probeer te bevatten dat m'n leven voorbij is.
Je hebt ook wel genoeg gefeest.
Ja, dat is ook wel zo.
We hebben een man van 65 die lijdt aan geheugenverlies...
tremoren, depressie, stemmingswisselingen, warrigheid.
Ja, het gaat over Richard Webber.
Vandaag is hij niet onze Richard, maar onze belangrijkste patiënt.
Twee dagen geleden had hij een episode, bij een medisch congres.
Hij heeft een appendectomie gehad, een nieuwe heup...
en een hersenoperatie vanwege een tumor.
Ook is hij ooit geëlektrocuteerd, waarna een pseudocyste verwijderd.
Dat heeft Jo gedaan. Pardon, dr. Jo. -Je logeert bij een arts. Duidelijk.
Dit zijn de mogelijke diagnoses. Sommige hebben we al uitgesloten.
Deze moeten we nog bekijken.
We doen alle onderzoeken. Bloedkweek, vitaminen, schildklier.
En de urine checken op zware metalen. -Denk erom, hij is niet zichzelf.
Dat hebben we gezien.
Tenzij er iets dringends is, ben je vandaag hiermee bezig. Ja?
Hallo. Tom Koracick, neuro.
We denken er liever niet aan, maar is dementie uitgesloten?
Nee, dat niet. -PET-scan, amyloïd-Beta...
en check op Alzheimer. -Is het niet.
We houden alle mogelijkheden open. En nu aan het werk.
Dit zijn Vera en Herschel Katano. Net opgenomen, hier zijn de scans.
Lisfranc-fractuur en metatarsale fracturen.
Niet best. Wat is er gebeurd? -We waren in ons thuiskantoor.
Ik stond op een stoel om een boek over statistiek te pakken.
We werken op de universiteit. Ik wilde iets over speltheorie opzoeken.
Dat doet er nu even niet toe, lieverd.
Het is een zwaar boek. Ik liet het vallen, en het kwam op haar voet terecht.
Is die echt gebroken? -Ja, echt.
Maar we zetten haar tenen weer goed. -Dat boek landde precies op haar voet.
Hoe groot is die kans?
Groter dan blikseminslag, kleiner dan een ongeluk.
Hoe groot is de kans dat je die artsen hun werk laat doen?
Kom je assisteren? -Ja.
Ik moet over twee dagen een paper presenteren.
Dat kan ook, vanuit je rolstoel.
Kunt u even op zijn voet stampen?
Ik kan echt wel zelf in bed gaan liggen.
Sorry dat ik zo laat ben.
Waar was je? Wat heb je aan? -Ik heb Warren geholpen.
Je stinkt een uur in de wind. -Hoe voel je je?
Wat denk je? Ik word in m'n eigen ziekenhuis behandeld alsof ik gek ben.
We doen nog wat tests, goed? -Nee, dat is niet goed.
Ik ben geen kind. Catherine was mee naar het congres.
Zeg dat ze zich aanstellen.
Nou, ze... -Ja, lieverd. Ik was erbij.
Je praatje was briljant. Maar daarna werd je onwel.
Laat ons nog wat tests doen, dan gaan we naar huis. Dat beloof ik je.
Goed dan. Maar ik doe het alleen voor Cleopatra.
Voeg hallucinaties toe aan de lijst van symptomen.
Hé Tom, ik wil eigenlijk.. -Niet met een ander trouwen?
Ik wil even praten. -Er valt niets te zeggen.
Ik hoop dat jij en die rooie heel gelukkig...
Wat is er?
Hallo, Tom. Dat is lang geleden.
Hallo, ik ben dr. Teddy Altman. -Dana Hamilton.
Voorheen Koracick. Dit is m'n zoon Guthrie.
Zeg maar dag tegen dr. Altman en dr. Tom.
Mama zei dat u zou schrikken...
omdat ik lijk op m'n broer, die stierf voor ik er was.
Het spijt me, maar ik kan m'n gezicht niet veranderen.
Je klinkt zelfs als hij. Kun je je stem veranderen?
Ik kan het proberen.
Ik weet dat hij akelig veel op David lijkt.
IK had je moeten bellen, maar ik was bang dat je niet zou opnemen.
Guthrie heeft een hersentumor die is uitgezaaid in z'n rug.
Het is ernstig, Tom.
Anders was ik niet gekomen. Echt niet.
We gaan jullie aanmelden en dan kijken we verder. Zal ik?
Kom maar mee.
Leuk u te ontmoeten, dr. Tom.
Vertaling: Sofia Engelsman Iyuno Media Group
Guthrie Hamilton, tien jaar. Medulloblastoom in het brein...
uitgezaaid naar C-3. Uitval van zintuigen en motorische zwakte.
Hij had kookles, en opeens viel hij om. -Het was vreselijk.
Het was de bakles. We waren croissants aan het maken.
Ik heb de mijne niet geproefd, maar ze waren goed.
Wat voor eten zou u willen op een onbewoond eiland?
Dat vraagt hij iedereen. -Hummus.
Nee, wacht. Brie.
En u, dr. Tom?
Escargots. -U hebt een goede smaak.
We moeten nieuwe scans van hem maken.
Laten we dat maar meteen doen.
Momentje.
Ik heb Shepherd al opgepiept. Wat dacht je ex?
Dat ik de beste ben. En dat ik alles zal doen om dit kind in leven te houden.
Het is David. En tegelijkertijd niet.
Tom, ik ben bij je. En ik blijf in de buurt.
Gaat het wel? -Ja, het gaat.
Ben ik te laat? Ik dacht dat ik heel snel liep.
Abdominale middenincisie die van het xifoïd tot net onder de navel loopt...
Wat is dit? -Hij neemt een Whipple door...
om te bewijzen dat hij niet gek is.
'Chirurg stort in bij congres.' 'Medische misser van het jaar.' Het houdt niet op.
Catherine probeert de beelden te laten verwijderen. Wat niet kan.
Check het peritoneum en de lever op metastase.
'Als je denkt dat je kanker kunt genezen, maar net gedumpt bent.'
Ik haat iedereen. En mezelf ook.
Zoveel seks met Winston dat ik niets doorhad.
Ik had het moeten weten. Hij noemde me Meredith.
Wat is een Winston? -Straks.
Hepatische buiging van de dikke darm gemobiliseerd...
en mediaal gereflecteerd.
Zou ik dat allemaal kunnen opnoemen als ik gek was?
Nee, dus.
Klopte het, wat hij net zei? -Ja.
Je doet het prima, je bent er bijna.
Geen aanwijzing voor Lewy Body dementie of de ziekte van Pick.
Niets in de temporopariëtale kwab, geen Alzheimer.
Of het is niet nog zichtbaar. -Geen Alzheimer.
Die ziekte heb ik van nabij meegemaakt. Dit is het niet.
Zijn we nu klaar?
Ik plaats de K-draad. Al nieuws over Webber?
Ze zijn nog onderzoek aan het doen.
Amelia heeft de hele nacht die beelden zitten bekijken...
op zoek naar aanwijzingen. -Ze geeft veel om hem.
Maar stress kan de hormoonhuishouding verstoren...
wat voortijdige weeën kan opwekken. En dan komt ons mannetje te vroeg.
Amelia is al bijna uitgerekend. De baby is in orde.
Pieker je veel? -Ik doe niets anders.
Hoe zal de bevalling gaan? Halen we het ziekenhuis wel?
Zal de baby bang voor me zijn? Ik heb grote handen.
Misschien schrikt hij. Nu ga je zeggen dat ik overdrijf en dat het goed komt.
Dat ging ik niet zeggen. Want ik mag je.
Terwijl iedereen je sust, ga ik je de waarheid zeggen.
Vader worden is doodeng. Je kind is nu nog veilig.
Als hij er eenmaal uit is, slaap je nooit meer. Draadtang, graag.
Wat is er? -Je moet me even helpen.
Check bed 2 tot en met 7 op rookinhalatie.
Maar ik help met Webber. -Dat ga jij echt niet oplossen.
Waarom sta je daar nog? -Ik ga al. Sorry.
Breng hem naar bed 10.
Ik zat op een bankje in het park, en daar zag ik een eekhoorn.
En die sleepte een enorm stuk pizza mee.
Hij sleurde het zo over straat. Dat stuk was twee keer zo groot als hij.
Kom je me vertellen dat ik weg mag? -Ik wacht nog op de bloedkweek.
De SEH is een gekkenhuis, dus het lab loopt achter. Dr. DeLuca?
Ben ik niet duidelijk geweest over je schorsing?
Ik ben op bezoek bij een vriend. Webber is m'n mentor.
Ik was bezorgd. -Goed, maar alleen bezoekuren.
Oké. Je moet verminderde eetlust toevoegen aan de symptomen.
Dr. Riley zegt dat we meer te weten komen in gewone gesprekjes.
Ze heeft me een lijst met onderwerpen gestuurd.
Dat levert nieuwe aanwijzingen op... -Het bezoekuur is zo voorbij.
En stuur me die lijst.
Heb je me nodig? Ik ben nog met Richard bezig.
Tienjarige met medulloblastoom, metastase in de rug.
En Koracick dan? -Het is de zoon van z'n ex.
En hij lijkt op David. David was... -Dat weet ik. Ik heb David gekend.
Gaat Dana weer een zoon van tien verliezen?
Hopelijk niet. Hopelijk kun jij hem redden.
Want Tom kan het zeker niet.
De tumor wordt groter en nadert de hersenstam.
Weten ze dat al?
Ik ga met ze praten. Ik neem het over.
Dr. Lincoln heeft de tenen teruggezet. Het is heel goed gegaan.
Je hebt een spalk, maar je mag 12 weken niet lopen.
Mag ik u heel erg bedanken? Dank u wel.
Hoor je dat? Ik ga je 12 weken bedienen, 84 dagen.
Ik ben je loopjongen. Kopjes thee, die samosa's waar je zo dol op bent.
Je zegt het maar. -We komen straks terug.
Sorry, maar waarom zingen jullie?
Waren jullie niet aan het zingen?
Lieverd, er is niemand aan het zingen, behalve jij.
Wat is er aan de hand? -Laten we...
Ja, ik piep neuro op.
Jullie moeten harder werken.
We doen allemaal ons best. -Jullie lijken wel een stel assistenten.
Zoek uit wat het is.
Het gebeurt weer. Ik ga hem ook kwijtraken.
Ik probeer de hele tumor weg te halen. -Je kunt vertrouwen op dr. Shepherd.
Ik wil u niet beledigen, maar ik kwam voor Tom.
Ik gebruik dezelfde technieken als Tom.
Hij heeft me opgeleid en me alles geleerd.
Ik wilde je niet kwetsen. Maar ik wist gewoon niet meer wat ik moest doen.
Ik kan het niet, Tom. Ik kan dit niet nog een keer verdragen. Dat overleef ik niet.
Echt niet.
Ik kan het niet doen. We zijn familie. Dat waren we.
Volgens onze regels mag ik hem niet opereren.
En ik heb het erg druk, ik word nu ook weer opgepiept. Shepherd is prima.
Ik zorg voor Guthrie. Blijf jij maar bij hem.
Hebt u haar rare pijnstillers gegeven? Is ze geschift?
Herschels stem schiet omhoog als hij zenuwachtig is.
Narcose en pijnstillers, maar zingen is meestal geen bijwerking.
Pupilrespons is goed. -Meestal?
Nooit, eigenlijk.
Ik ben er helemaal bij, ik hoor alleen die muziek in m'n hoofd.
Het is opmerkelijk.
Tom Koracick, neuro. -Ze hebben m'n vrouw stukgemaakt.
Een Lisfranc-operatie. Ze is weer helemaal bij, maar ze zingt.
Alles is normaal, ook haar bloedwaarden.
We doen een hersen-MRI en een EEG.
We gaan een beroerte uitsluiten, maar dit kan musicofilia zijn.
Wat is dat? -Een neurologisch fenomeen...
dat om muziek draait. -Eerder gezien?
Nee, het is zeldzaam.
Hoe los je het op? -Met zanglessen.
Piep me op als ze in de scanner ligt.
Herschel, ik wou dat jij dit ook kon meemaken.
Ik maak het ook mee, lieverd.
Nico post net weer op Instagram. Hij heeft de tijd van z'n leven.
Alsof ik nooit heb bestaan. -Moet dit echt nu?
Ik heb bed 3 en 4 gedaan. -Fijn. Het ligt nog steeds vol.
Niet mijn schuld. -Dat vraag ik me af.
De meeste artsen zijn nu bezig met Webber.
Dit is het moment om indruk te maken.
Vang die mensen op en pas op voor brancards.
Als je nog één keer op je telefoon kijkt, krijg je alleen nog rotklusjes.
Shepherd is Guthrie aan het voorbereiden.
Dank je.
Sinds Davids dood blijf ik maar denken:
Stel dat ik op tijd was geweest om hem te opereren?
Misschien had ik hem dan kunnen redden.
En nu is het alsof...
hij hier weer is. En als ik bij hem ben, voelt het alsof ik verdrink.
Ik heb mezelf al die tijd voor de gek gehouden.
Ik moet weer naar m'n patiënt.
Goed, eerst gaan we dit patroon herhalen.
Laten we die straks maar doen.
Prima. Teken dan eerst maar die driedimensionale kubus.
Laten we deze maar even overslaan en een klok tekenen.
En we willen dat de klok tien over elf aangeeft.
Goed, dat lukt me wel. -Ja, vast.
Heel goed.
We gaan straks wel verder. -Maar ik was nog niet klaar.
Geeft niet. -Je bent vast moe, het is ook wel veel.
Zingen kan helpen om studenten te laten luisteren...
als het gaat over kansberekening. -Je gaat publiceren.
Met mij. Je wilt niet dat mensen aan je gaan twijfelen.
Geen beroerte of bloeding, geen attaque.
Dus ze blijft zo? -Dat is goed nieuws.
Een bijwerking van de narcose.
We houden haar een nacht hier, maar morgen kan ze naar huis.
Dat is mooi. -Ja, heel mooi.
Is er al nieuws over Richard? -Ik zou het niet weten.
Ik heb geen nieuws. Ik ben het maar.
Ik heb je niet nodig, Richard heeft je nodig.
Luister, mam...
Je laat hem in de steek. Hij heeft zoveel gedaan voor dit ziekenhuis.
En jullie zijn de beste artsen. Maar niemand merkte dat hij achteruitging?
We dachten dat hij depressief was...
nadat z'n vrouw hem verliet en z'n ziekenhuis kocht.
Denk je dat ik mezelf niet haat? -Vast, en dat spijt me, maar...
Ik ben mezelf al 48 uur aan het uitschelden...
en aan het piekeren wat ik had gemerkt als ik niet zo koppig was geweest.
Ik had er moeten zijn. Ik had vast iets aan hem gezien.
Ik ben z'n vrouw. Ik ben z'n vrouw.
Ik ben z'n vrouw, dus kan ik hem niet behandelen. Maar jij wel.
Ga nou maar snel terug en zoek uit wat hij heeft.
Schiet op.
Kan iemand me nog een kussen brengen?
Ze zijn er al een aan het halen.
Wil je koffie? -Dank je.
Gaat het een beetje?
Vijf jaar geleden gooide ik een beker ijsthee over m'n dashboard.
Er ontstond kortsluiting, waardoor het alarm voor de riem bleef piepen.
Zelfs als de riem vastzat.
Ik zat met een deadline, dus ik kon het niet laten repareren.
Dat gepiep ging wekenlang door. En ik...
leerde ermee leven. Ik wende eraan, en het werd bijna prettig.
Gaat dit ooit wennen? -Misschien.
Misschien ga je het prettig vinden.
Het kan helpen als ze een instrument gaat bespelen.
Vera en ik werken thuis omdat het in de bibliotheek te rumoerig is.
Als er zoiets als een hobo in huis komt, sta ik niet voor mezelf in.
Vertel haar alstublieft niet...
dat ik haar stem heb vergeleken met een kapot alarm in een oude auto.
Het is opgehouden. Ze zingt niet meer. Godzijdank.
Gaat het wel? -Hypoxie en tachycardie.
Je moet buiten wachten. Je hoort het zodra we meer weten.
Dat zijn de cerebellaire tonsillen. -Geweldig.
We zijn er nog lang niet. Ik moet de tumor weghalen...
zonder de hersenstam te beschadigen. Au.
Gaat het wel? -Ja. Het gaat prima. Ik voel me prima.
Ik bekijk nu de inferieure... Wel allemachtig.
Helm, leg die wondhaak weg en ga Koracick halen.
Helm, ik heb weeën. Schiet op.
En piep Atticus Lincoln op.
Wat is er aan de hand? -Die baby komt nu.
Vliezen gebroken? -Nog niet.
Dan heb je nog tijd. Ga gewoon door.
Hoor je jezelf wel? -Ik smeek je, dwing me hier niet toe.
Je hebt de scans gezien. Wij zijn de enige twee chirurgen...
die dit kunnen. Hij verdient een van ons. Ik kan het niet, dus ga je voorbereiden.
Nu meteen. -Gefeliciteerd, dr. Shepherd.
Richard heeft een vorm van dementie die snel verergert.
En we hebben nog geen oorzaak. Het zou goed kunnen dat dit...
Ik moet het wel zeggen. Het zou kunnen dat...
Spreiden. Ik zoek hier. -Ik ga naar de OK's.
Ik ga Catherine zoeken. -Piep me op als je hem hebt.
Het ging goed. Kleine bloeding, meer niet.
De tumor ligt al bijna helemaal bloot. Tom, je kunt dit.
Tang. Sonde.
Ik ga door met de resectie.
Kooldioxide neemt af, bloeddruk daalt. Hartstilstand.
Dr. Koracick, moet ik er iemand anders bij halen? Dr. Shepherd? Of Nelson?
Tom, luister naar m'n stem. Adem in, adem uit.
Focus je op je instrumenten. Voel het gewicht.
Er staat een monitor te piepen, en de patiënt heeft je nodig.
Dit heb je al duizenden keren gedaan. Je kunt hem redden.
Embolie. Trendelenburg. Hoofd omlaag.
Helm, spoelen. Flink veel water. Knox, 100 procent zuurstof.
Snel, voordat hij een beroerte krijgt.
We draaien hem om.
Nog iets verder. Voorzichtig. En nu omdraaien.
Kom op, jongen. Je kunt het.
Daar gaan we dan. Ja, gelukt.
Kooldioxide komt terug, bloeddruk stijgt.
Hij stabiliseert. Dat was geweldig.
We zijn er nog niet. Breng hem weer in positie.
Voorzichtig.
Ventielpneumothorax, misschien door de intubatie.
Rustig maar.
Ik weet dat het moeilijk is, maar je moet je ontspannen.
Dank je. Vera, ik tel tot drie, en dan breng ik die naald in. Een, twee, drie.
Beter? -Vera, gaat het wel?
Ik dacht dat ik je kwijt zou raken.
Het gaat al veel beter. Dank je.
Het maakt me niet uit of je zingt. Ik wil gewoon dat je blijft leven.
Ik hou van je. Meer dan ik met woorden kan uitdrukken.
Ik hou ook van jou.
Moet je niet even kijken?
Ik genoot even van het moment.
O, nee. Het gaat gebeuren.
Amelia. Ze gaat bevallen. -Ga maar, wij redden ons wel.
Gaat het? Wat kan ik doen? Waar is Carina?
Op vakantie met haar stomme vriendin.
Het komt heus wel goed. -Helemaal niet.
Ik dacht dat ik gewoon even moest bevallen, en dat het dan klaar was.
Maar dat is niet zo. -Het is nooit klaar.
Als hij er eenmaal uit is, kan hem alles overkomen.
Kanker, ongelukken, honkballen.
Honkballen? -Help me alsjeblieft.
Ik flip. -Wat moeten we nu?
Weet ik niet. -Schreeuw niet zo.
Scalpel?
Je bent laat. Ik wilde net de eerste incisie gaan maken.
Doe je mee, of niet?
Zeg het maar.
Wat voor operatie ga je doen? -Een laparotomie.
Blij dat je weer bij zinnen bent. Ik kan je hulp wel gebruiken.
We moeten eerst de scalpel controleren...
om te zien of hij wel echt steriel is. -Natuurlijk is hij steriel.
Richard, geef hier. -Nee, ik moet het doen.
Ik ben de enige die dit kan.
Nee, dat is niet zo. -Jawel.
Ik kan je helpen.
En dat weet ik omdat jij me alles hebt geleerd wat ik weet.
Ik heb het niet alleen over chirurgie.
Je leerde me een beter mens te zijn, een betere moeder.
En ik wil dat m'n kinderen opgroeien met jou in hun leven.
Er zijn nog dingen die ik moet leren. Ik heb je nodig, ik kan je niet laten gaan.
En dat geldt ook voor anderen.
Geef me alsjeblieft die scalpel.
Ellis.
Er is iets mis met me.
Ja. Rustig maar.
Pak m'n hand, Richard.
Kom nou maar mee.
We hebben de tumor en de metastase verwijderd.
Hij moet nog wel bestraald worden.
Maar vanaf nu is hij op weg naar herstel.
Ik weet niet hoe ik je ooit kan bedanken.
Ik dacht dat je het niet kon. -Ik kan het zelf ook niet geloven.
Het spijt me. -Nee, dat hoeft niet.
En dank je wel. Heel erg bedankt.
En Guthrie is een...
mooie naam.
Nog een? Is het erg? -Alsof je in je ballen wordt getrapt.
Hoe weet jij dat? -Alles wordt zwart.
Je wordt misselijk, rilt van de pijn. -Zo voelt het precies.
Dit is erger. -We krijgen een kind.
We krijgen een kind. -Goed nieuws.
Uit m'n onderzoek blijkt dat het om Braxton Hicks gaat.
Braxton Hicks? -Oefenweeën, waarbij de...
Ik weet wat het is.
Dus geen baby? -Vandaag niet.
Ik dacht echt dat het echt was. -Ik ook.
Het doet opeens minder pijn.
Dank je wel.
Het spijt me zo. Je hebt al zoveel geleden.
Je hebt meer pijn weggenomen dan je hebt veroorzaakt.
Hoi. Waar wil je naar kijken? -Ik ga terug naar het ziekenhuis.
Moet je overwerken? -Ik ga daar slapen.
Ik wil geen vis zijn.
Vis? Waar heb je het over?
Gasten en vis blijven drie dagen goed. Dat leerde m'n moeder me.
Ze leerde je ook om de beste delen van jezelf te verstoppen.
Je zegt steeds dat ik het zo goed had bij haar, en je schreeuwt tegen me.
Alleen omdat je je werk niet goed deed.
Ik ga niet anders werken omdat we vrienden zijn.
Ik was geen arts toen je me leerde kennen, maar nu wel.
Dus bek ik je af als je het fout doet.
Anders word je nooit een goede chirurg.
En je bent geen vis.
Je bent waarschijnlijk het enige dat me nu overeind houdt.
Dus zeg het maar. Waar gaan we naar kijken?
Iets met lekkere jongens. -Helemaal goed.
Ik ga de kinderen halen. -Ik zou met je zingen, als het moest.
Maar ik kan niet zingen.
Kom mee.
Kom mee, toe dan. Kom eens hier.
De pot op, met die plannen. Ze kunnen het raam uit.
Ik wil met je trouwen. Zo snel mogelijk.
Laten we het doen. Dit weekend.
Ik hou van je. -En ik van jou.
Er zijn momenten die ik graag opnieuw zou beleven.
Eerste dag als assistent, eerste solo-operatie.
De eerste keer dat ik m'n kinderen vasthield.
Waar ben ik? -Je bent in het ziekenhuis.
Seattle Grace?
Grey Sloan.
Laat de assistenten maar komen, ik wil m'n ronde doen.
Adele maakt me af als ik weer te laat ben voor het eten.
Het laatste echte gesprek dat ik met m'n moeder had.
Ik kan dit niet. -Jawel. Wij kunnen het.
We gaan hem beter maken. We komen er wel uit. Rustig maar.
Maar tegenover al die momenten staat iets dat ik wil vergeten of overdoen.
Dat zijn de dingen waar ik van wakker lig.
Heeft Bailey je gestuurd om me eruit te trappen?
Heb je iets bedacht dat wij hebben gemist?
Hoe bedoel je? -Je probeert Richard toch te helpen?
Ik zet wat dingen op een rijtje, want het is zo onlogisch.
Dat klopt.
Zeg op. We gaan door tot we eruit zijn.
O, ja? Ik moest toch naar huis om uit te rusten?
Doe je mee of niet?
Goed. Dit is wat ik tot nu toe heb.
En wat ik ook doe, die dingen blijven me achtervolgen.