Worden twee mensen op hetzelfde moment en dichtbij elkaar geboren...
worden ze, wat bekend staat als, een Tweelingziel.
Ze delen dan een lotsbestemming.
Ze wilden niet alleen m'n geld stelen. Ze wilden mijn naam stelen.
Wie bent u? -Noem me maar Mr Wells.
Wat? Dit is chantage. U chanteert me. -Inderdaad.
We zijn op hetzelfde tijdstip geboren. -Onder dezelfde sterrenhemel.
Drink. -Of anders?
Schiet ik je door je kop.
Je praatte in je slaap.
Wat zei ik? -Geen idee. Het was Kantonees.
Alstublieft. -Fraude?
Zijn handtekening, dus geen fraude.
Heren, ik ben een man van rede. Ik geloof niet in magie.
Sorry, meneer, ik gaf u de verkeerde koffer.
O, mooi.
Ja, er was een vergissing gemaakt. Dit is niet mijn koffer.
Ik wilde er zeker van zijn.
SubTiel & Zn presenteren:
The Luminaries S01E06: The Old Moon in the Young Moon's Arms
Alistair Lauderback heeft gisteravond ernstige aantijgingen tegen u geuit.
Alle mannen zijn verschillend, tot ze worden teleurgesteld.
Dan zijn ze allemaal hetzelfde.
Dat gedoe met dat schip...
Was tussen Crosbie en Alistair, ik had daar niets mee te maken.
Ik wil daar niets over horen.
Niet nu, niet in de rechtbank, niets, totdat dat meisje is opgehangen.
Begrepen? -Volkomen.
Wat is dat?
Bewijs van fraude, bevestigd door een geestelijke.
Enig idee waar ze mee bezig is?
Nee.
U moet wachten tot uw rechtszaak.
Ik kan de borgtocht betalen.
Je weet dat ik het geld heb. Het goud uit mijn jurk.
Je wordt van moord beschuldigd, Miss Wetherell. Er is geen borgtocht.
Emery leeft.
Hij heeft hulp nodig.
Alsjeblieft.
Jij hebt hem vermoord. Ze allebei. Eerst Wells, daarna Staines.
Nee, je begrijpt het niet.
Ik schoot mezelf neer... -Je vervalste z'n handtekening.
Nee, het was geen vervalsing. Ik kan het niet uitleggen.
Denk je dat wij niet praten? De hele stad weet het.
Ik moet hem vinden. Alsjeblieft.
Dit is mijn advies: Pleit krankzinnigheid.
Je hebt je verhaal veranderd.
Eerst zei je dat je hem gedood hebt, nu dat hij leeft.
Eerst teken je met z'n naam, nu is het geen vervalsing.
Je bent schuldig. Krankzinnigheid is je enige kans.
Maar ik ben niet gek.
Wat is dit allemaal?
Er staat iets heel uitzonderlijks te gebeuren.
Het vond pas één keer eerder tijdens ons leven plaats.
De maan zal net voor 1 februari vol zijn en daarna pas na de 28e.
Een maand zonder een maan.
Wat doe je, Lydia?
Ik ga een seance houden om contact met Emery Staines te leggen.
Hij is sinds de nacht dat Crosbie stierf niet meer gezien.
En jij gaat hem vinden? -Nee.
Ik ga in trance, spreek in zijn stem en beschuldig haar van moord.
Je had gelijk. In 't begin. Je zei dat we haar moesten lozen en ik zei nee.
Je had gelijk. Ze bespeelt ons, en niemand bespeelt mij.
Ik wil haar dood hebben.
Lydia, alsjeblieft, je krijgt wat je wilt.
Laat de rechtszaak op z'n beloop gaan.
We balanceren op het randje.
Eén foute stap en dan is het niet het meisje die de strop krijgt.
Maar jij en ik.
We willen niet dat dit u te veel tijd kost, Edelachtbare.
U heeft ons bewijs al. Dit zijn de getuigen die wij willen oproepen.
Ook raden we aan, gezien het beroep van de verdachte...
dat de jury uit de naburige goudvelden geselecteerd wordt.
Ze is een prostituee, Edelachtbare, en zacht uitgedrukt, erg bekend.
Ik werk niet meer als hoer. - Pardon. Voormalig prostituee.
Het is toegestaan dat u alleen door een rechter wordt berecht...
als u denkt dat een jury bevooroordeeld zal zijn.
Heeft u getuigen?
Iemand die u wenst op te roepen? -Ja. Mr Emery Staines.
Edelachtbare, dit is tijdrekken. Mr Staines, is vermist...
en wordt dood gewaand. -Hij is niet dood.
Hij is sinds de nacht van de dood van Mr Wells niet meer gezien.
Dit is allemaal samenhangend.
Is er nog iemand anders? Iemand die u die avond zag en voor u kan instaan?
De man die mij vond.
De hoogedelgestrenge heer Alistair Lauderback?
Misschien heeft hij iets gezien.
Mr Lauderback...
voor de verdediging.
"Aan Mr Alistair Lauderback, Provincial Council, Canterbury.
Maart, 1864.
Meneer, u kent me niet, maar ik ben uw broer.
Uw vader heeft een kind bij een prostituee verwekt.
Ik ben die bastaard. Ik ben opgevoed in Yorkshire...
en heb de achternaam van m'n parochiepriester aangenomen.
Ik heb niet geleden, maar heb altijd de naam van mijn vader willen weten...
hem willen zien en zijn stem willen horen.
Onlangs werden mijn gebeden verhoord...
door een brief die hij zelf had verstuurd.
Hij schreef dat hij altijd van mijn bestaan geweten had.
Hij had er £20 bij gedaan en vroeg me om vergiffenis.
Ik besloot hem op te zoeken.
Maar toen blunderde ik. In het scheepsnieuws las ik...
dat Alistair Lauderback met de volgende tij naar de koloniën vertrok.
Ik dacht dat het mijn vader was. Ik wist niet dat hij nog een zoon had.
Ik dacht er niet bij na dat die zoon dezelfde naam zou kunnen hebben.
Ik bedacht het plan om hem te volgen.
Uiteindelijk kwam ik in Dunedin aan land...
en ging navraag doen zolang mijn financiën dat toelieten.
Maar toen ik uw beeltenis zag, wist ik dat ik een fout had gemaakt...
en dat u niet mijn vader, maar mijn broer was.
Meneer, ik heb nooit in dit land willen zijn.
Dit is niet 't leven dat ik voor ogen had.
Maar de £20 van onze vader is op en ik kan niet terugkeren naar huis.
Ik smeek u om uw liefdadigheid...
want ik geloof dat u een goed christen bent...
en omdat ik altijd uw broer zal zijn, Crosbie Wells."
"Juni, 1864. Meneer, twee maanden zijn voorbij sinds mijn laatste schrijven.
Ik smeekte het u twee keer en zelfs ik, zoon van een hoer...
ben te trots nogmaals te smeken."
"Juli, 1864. Meneer, mijn geluk is gekeerd.
Ik kan met trots zeggen dat ik getrouwd ben.
Mrs Wells, zoals ik haar nu moet noemen, is 'n prachtig exemplaar van haar sekse.
En een vrouw waar ik trots mee aan mijn arm zal lopen.
Ze is denk ik nu uw zus.
"Augustus, 1864. Meneer, ik weet niet of mijn brieven u bereiken...
en in wat voor geest u ze dan leest.
Hoe vreemd 't ook klinkt, ik heb tevredenheid in uw stilte gevonden."
"Juni, 1865.
Ik heb mijn fortuin op de goudvelden gemaakt.
Ik schijf u nu niet als uw mindere, maar als uw gelijke. Ik ben nu een rijk man.
Het zo wonderbaarlijk dat in deze nieuwe wereld...
dat iemand zo laag geboren zichzelf zo kan verheven.
Misschien lijk ik meer op onze vader dan ik had gedacht."
"Augustus, 1965. Zoals u aan mijn poststempel ziet..
heb ik, zoals men zegt, de kuierlatten genomen.
Ik ben verraden, opgelicht, bijna vermoord...
en beroofd van alle middelen die misdaad te bewijzen.
Ik overleefde 't niet door mijn eigen volharding...
maar door het ingrijpen van een meisje, die ik toen aan haar lot overliet.
Na verraden te zijn pleegde ik zelf verraad, dat zal ik altijd betreuren."
't Spijt me dat ik uw enige getuige ben, maar ik zie niet hoe ik u kan helpen.
Hoe komt u daaraan?
Wie heeft ze gegeven? -Ik dacht dat u dat had gedaan.
Het is privébezit. Het is gestolen. Ik kan u laten...
Een politicus en een prostituee.
Wat wilt u?
Waarom schreef u niet terug?
Hij bleef maar schrijven en u gaf nooit antwoord.
Waarom niet?
Ik schaamde me.
Voor mijn vader.
En na verloop van tijd voor mezelf.
Daarna kon ik niet meer schrijven. Er was te veel tijd overheen gegaan.
Wat kon ik schrijven? Er was zo veel om te bepraten.
Dus besloot ik hem naar hem toe te gaan en hem te ontmoeten.
Maar ik was te laat.
Ik wist niet dat ze getrouwd was.
In zijn brieven noemde Crosbie haar altijd Mrs Wells. U hebt ze gelezen.
Hij gebruikte nooit haar voornaam en bij mij noemde ze zichzelf Miss Greenway.
Ik heb nooit geweten hoe Crosbie eruit zag.
Dus toen die man Carver tegen me zei dat z'n naam Wells was...
had ik geen reden om hem niet te geloven.
Hij kende het hele verhaal, sprak over de brieven, mijn vader...
Onze vader.
Pas nadat Crosbie een paar maanden later opnieuw schreef, besefte ik me...
dat ik door een bedrieger was opgelicht.
Had ik maar geantwoord...
Als ik...
Nou, dat is mijn schandalige geheim.
Het is niet schandalig.
En het is niet alleen uw geheim.
U hoeft niet te getuigen.
U bent het meisje dat z'n leven heeft gered.
Uiteindelijk heeft het niets uitgemaakt.
Ze hebben hem toch vermoord.
Hou ze maar.
Ik ken ze toch uit mijn hoofd.
Hoelang ben je al wakker?
Ik heb hem neergeschoten.
Die nacht, toen ik vertrok, hij liet me schrikken en ik schoot hem in z'n borst.
Ik dacht dat ik hem gedood had.
Misschien heb je hem niet geraakt -Ik heb hem niet gemist.
Hoe kan hij dan nog leven? -Geen idee.
Mr Mannering.
Dit gaat heel interessant worden. -Ja, inderdaad. Mr Lowenthal.
Aan de kant.
Hoort u niet vooraan te zitten? -Ik heb de zaak niet aangenomen.
Wat? Waarom niet? -Haar verhaal valt niet te verdedigen.
De missende kogel? De snee in haar hand? Geheugenverlies? Het slaat nergens op.
Daarom heeft ze een advocaat nodig.
Praat met haar. U zult zien. -Ik ben getuige. Dat mag niet.
Voor de aanklager? -Natuurlijk. Er is geen verdediging.
Ze verdedigt zichzelf. Het is geen moord, het is zelfmoord.
Stilte, alstublieft.
Mr Carver.
Kende u de wijlen Mr Crosbie Wells? -Niet goed.
Hij was gehuwd met een huurder van me, Lydia Greenway, nu Lydia Wells.
Het pand in kwestie is, 5 Cumberland St, Dunedin...
't voormalige Hotel Oriental, later Het Huis Van Vele Wensen?
Wist u af van de goudadder die Mr Wells vorig jaar mei gevonden had?
Ja. Ik zag dat daar een kluis afgeleverd werd.
Woonde Miss Anna Wetherell toen op dat adres?
Ja. -Dus bot gezegd...
wist ze hoeveel geld Mr Wells had.
Geen idee. Ik denk het.
Kent u de bijnaam van Miss Wetherell?
Dat is Chinaman's Ann.
Waarom is dat? -Omdat ze verslaafd aan opium is.
Ze gaat naar Chinatown om het te nemen.
Dit fortuin, wat getaxeerd is op precies £4096...
werd kort na de dood van Mr Wells in zijn hut ontdekt.
Wilt u de gravering voorlezen? -Er staat Aurora.
Weet u wie deze gravering gemaakt heeft?
Dat kan ik wel raden. -Ga u gang.
Een man genaamd Quee, Johnny Quee.
Pardon. Quee, is dat een Engelse naam? -Hij is een Chinees.
Dank u. Ik heb geen verdere vragen.
Uw getuige, Miss Wetherell.
Ik heb dat goud nog nooit eerder gezien. -Edelachtbare, de verdediging verklaart.
Miss Wetherell, u mag alleen vragen stellen.
Ik heb geen vragen voor Mr Mannering.
In uw deskundige mening, Mr Pritchard, wat was de doodsoorzaak van Mr Wells?
Een overdosis laudanum.
Vrijwillig genomen, of gedwongen? -Dat weet ik niet.
Herkent u dit flesje? -Ja, het is er eentje van mij.
Heeft u de verdachte er wel eens een verschaft?
Ja. -Meer dan één keer?
Laudanum is een tinctuur van opium, correct?
Zou u zo ver willen gaan en zeggen dat ze er verslaafd aan is?
Zelfs zo erg dat het haar elke dag in de armen van Chinezen drijft?
Wat is uw vraag? -Denkt u dat Miss Anna Wetherell...
tot geweld in staat is? -Dat zijn we allemaal.
We zouden anders geen mens zijn.
Maar een vrouw met zo'n verslaving...
zou daar toch zeker meer toe in staat zijn.
Ik heb geen verdere vragen.
Uw getuige, Miss Wetherell.
Waarom stelt ze geen vragen?
Wat is haar plan? -Die heeft ze niet, denk ik.
Ik nam Miss Wetherell in huis.
Crosbie bezoedelde die liefdadigheid. Miss Wetherell misbruikte het.
U en Mr Wells raakten een tijd voor zijn dood vervreemd, correct?
Dat klopt. -Wat was de reden daarvan?
Zij was de reden.
Een dwaas kon zien hoe ze naar hem en z'n geld keek.
Ze is tenslotte een hoer.
De arme Crosbie was door haar betoverd. Hij wilde niets slechts over haar horen.
We kregen ruzie, hij stormde weg, en tot mijn spijt...
heb ik hem nooit meer gezien.
Was dit de enige keer dat dit was gebeurd, had ik 't hem vergeven, maar...
ze was slechts de laatste in een lange rij van jonge vrouwen...
net zoals haar.
Denkt u dat de verdachte uw man heeft vermoord, Mrs Wells?
Gouverneur, ik weet dat ze het gedaan heeft.
Miss Wetherell, wilt u deze getuige verhoren?
Ja, dat wil ik.
Ik heb hier een brief...
geadresseerd aan Mr Lauderback, van Mr Wells.
Gedateerd op december vorig jaar.
Edelachtbare, dat is niet ingebracht als bewijs.
Ga verder.
Zou u het willen voorlezen?
In z'n geheel. -Dit is niet geverifieerd, Edelachtbare.
Nee. Ik wil het horen.
Mrs Wells?
"West Canterbury, december, 1865.
Meneer, ik las in de West Coast Times...
dat u uw reis over land wilt gaan maken en niet over zee.
De route die u neemt brengt u langs de Arahura rivier en mijn huis.
Ik hoop dat dit de kans geeft dat we elkaar eindelijk ontmoeten.
Ik zal de woning beschrijven...
zodat u naar believen kunt komen, of wegblijven.
Het huis ligt hoog boven de Arahura rivier, aan de zuidkant.
De woning is klein en zelfgemaakt.
Zelfs als u niet stopt, zal ik u misschien voorbij zien rijden.
Ik zal niets verwachten...
..noch hopen, maar ik wens u een aangename reis westwaarts...
en wens u een triomfantelijke campagne...
en verblijf in oprechte bewondering, Crosbie Wells."
Mr Lauderback is toch de man die aan Crosbie Wells zijn schip had verkocht?
Het schip de Godspeed, die hij had gekocht van het goud...
dat hij vorig jaar in de Dunstan Valley vond?
Ik kan alleen gissen dat hij dat goud gebruikte...
maar hoe kon hij het zich anders veroorloven?
Edelachtbare, de relevantie ontgaat me.
Waar leidt dit toe? -Het lijkt alleen erg vreemd.
Als Mr Wells een schip had gekocht van Mr Lauderback...
een schip dat duizenden en duizenden ponden waard was...
waarom schrijft hij dan dat zij elkaar nooit eerder hebben ontmoet?
Je zei dat zij niet kon lezen.
Dat kan ze ook niet. -Wat wist je nog meer niet?
Wie is daar? -Een brief voor Mr Carver.
Ik word als getuigen opgeroepen.
Door de aanklager? -Nee, door de verdediging.
Wat? -Ze beraamt iets.
Zij heeft iets over ons dat ze achterhoudt.
Staines? -Ze zou hem hebben genoemd als getuige.
Het moet iets anders zijn.
Waarom blijft die verdomde Maori hier rondhangen?
De seance. -Lydia, we hebben iets echts nodig.
Je zei het zelf.
Wist ze waar hij was, had ze hem als getuige opgeroepen. Hij is haar alibi.
Hij is dood, Francis.
Of verdwenen en liet haar achter om te worden opgehangen.
Beide gevallen zijn in ons voordeel.
We krijgen haar als volgt te pakken. Vergeet Crosbie.
We beschuldigen haar van het vermoorden van Staines.
Emery?
Die band, voel je die nog steeds?
Hij leeft nog steeds. Hij is alleen de weg kwijt.
Vertel me wat je ziet.
Drie verdomde shillings voor een avondje amusement.
Je zou denken dat ze Helena van Troje oproept.
Chinees. Ben je blind? Er is een rij.
Mr Mannering, natuurlijk. Maar wie is dit?
Mr Walter Moody, mevrouw.
Hij is een advocaat. -Een advocaat, toe maar.
Waarom bent u vanavond hier? Ik ben nieuwsgierig.
Dan hebben we iets gemeen, Mrs Wells.
Ieder van ons heeft duistere kanten en heldere kanten...
een gezicht dat we tonen en een gezicht dat we verbergen...
het is iets dat wisselt...
iets dat opkomt en iets dat ondergaat...
een licht dat geleend is en het licht dat brandt...
de zon...
en de maan...
de geest en de ziel...
de hemellichten.
Ik vraag u om volledige stilte te bewaren...
en elkaar de hand te geven...
terwijl ik mijzelf...
in trance breng.
Wat zei ze tegen hem?
Moordenaar.
Lydia.
Hij moet medicijn hebben. -Nee. Breng me naar Anna, alsjeblieft.
Je leeft...
Tweelingzielen.
Je denkt dat het belachelijk is. -Ik denk dat het geweldig is.
Dus we werden op precies hetzelfde moment geboren.
Onder dezelfde sterrenhemel.
Geloof jij het?
Ik begrijp het niet.
Ik kan het niet verklaren, maar...
ik geloof het.
Francis Carver, ik arresteer je...
in verband met het onwettig verkrijgen van de Godspeed.
U kunt hem niet meenemen.
Hij is opgeroepen als getuige in het proces.
Hij zal getuigen, maak u daar geen zorgen over.
Er moet een verklaring zijn.
Wat ik aan boord van de Godspeed zag is onmogelijk.
Het is tegen alle logica.
Niemand zou dat ooit geloven.
Meneer, als het onmogelijk is dan hebben jullie elkaar niet eerder ontmoet.
Wat?
Emery was nooit op de Godspeed.
Ik begrijp je niet.
Wat u zag moet een geest geweest zijn.
Ik zal het doen. Ik zal getuigen.
Dit is heel risicovol. -Dat weten we.
Jullie kunnen niet naar binnen. Ga er onmiddellijk uit.
Mr Staines is een cruciale getuige.
Miss Wetherell heeft het volste recht om hem in totale privacy te ontmoeten.
En wie mag u dan wel zijn?
De advocaat van de verdediging.
Mr Staines, hoe maakte u voor het eerst kennis met Miss Anne Wetherell?
We hebben elkaar de dag van aankomst in Nieuw-Zeeland ontmoet.
Ongeveer een jaar geleden.
En ik schaam me om te zeggen dat ik haar slecht behandelde.
Ik stal namelijk haar beurs. -Mijn verontschuldiging, maar...
voor alle duidelijkheid...
is dat de beurs die later werd gevonden in het huis van Mr Crosbie Wells?
Inderdaad. Maar het laudanumflesje was van mij.
Dank u. Gaat u verder.
Toen ik haar zakken rolde werd dat gezien door Mr Francis Carver.
Ik dacht dat hij mij zou aangeven. Maar, daar hij zelf smokkelaar was...
zag hij me als een soort geestverwant.
Pardon, Mr Staines. Een smokkelaar?
Hij zat 10 jaar vast op Cockatoo Island voor diefstal.
Onder gouverneur Shepard, meen ik.
Mr Carver vertelde me daarna over een man die hij kende, Crosbie Wells...
die recent rijk op de goudvelden was geworden.
Mr Carver had een plan bedacht om hem te doden...
zijn goud te stelen en zijn naam aan te nemen.
Weet u, Mr Wells was getrouwd en zijn vrouw Lydia Wells...
had een affaire met de rijke politicus Alistair Lauderback.
Mr Carver wilde de affaire gebruiken voor het chanteren van Mr Lauderback...
om het schip te verkrijgen.
Hoe past het goud daarin?
Het goud zou worden verstopt in een kist...
die verscheept zou worden onder de naam van Mr Lauderback.
Men zou aannemen dat Mr Lauderback het goud had gestolen...
en het uit het land wilde smokkelen.
Het behoorde immers aan de man van zijn maîtresse.
Het plan was dat Mr Carver, zich voordoend als Mr Wells...
de affaire en de kist zou gebruiken als middel in de chantage voor de Godspeed.
Het was een pure zwendelaffaire.
Carver en ik sloten een overeenkomst. Ik zou naar Hokitika gaan.
Ik zou, in ons beider naam, een terrein uitzetten op een storthoop.
Ondertussen zou Carver de chantage uitvoeren...
en de Godspeed naar Hokitika zeilen, het goud uit de kist halen...
en over onze claim te verspreiden.
We zouden het een legale vondst noemen, de winst delen en elk ons weegs gaan.
Wat gebeurde er vervolgens?
Ik vertrok naar Hokitika om te doen wat ik had afgesproken.
Een paar dagen later arriveerde de Godspeed...
met de kist aan boord maar zonder Mr Carver.
Niet zoals gepland. Ik nam aan dat de oplichting fout was gegaan.
Toch verspreidde ik het goud in de claim zoals afgesproken
En wachtte totdat Mr Carver zou verschijnen.
In plaats daarvan werd ik herenigd met Miss Wetherell.
Zij had een zware tijd achter de rug. Zij was zwanger en vroeg om mijn hulp.
Zij vertelde mij over een complot dat zij in Dunedin had ontdekt...
om een man de doden, zijn fortuin te stelen en zijn naam over te nemen.
Zij was erachter gekomen.
Door haar was Mr Wells ontsnapt en ondergedoken...
en nu zocht Mr Carver hem om het af te maken...
en wraak te nemen voor een opgelopen snee in zijn gezicht.
Miss Wetherell was bang dat hij, eenmaal terug in Hokitika...
hij haar ook zou proberen te doden.
Dus vroeg ze om mijn bescherming.
Ik begon mij toen voor mijzelf te schamen.
Zij wist niet dat ik in zaken was met Mr Carver.
Maar ik was een te grote lafaard om haar hierover te vertellen.
Ik stemde ermee in om haar te helpen.
Toen Mr Carver in Hokitika arriveerde plaatste ik mijzelf tussen hen.
Er was een vreselijke ruzie.
Hij werd woest, het gevolg was dat Miss Wetherell een miskraam kreeg...
zoals vele mannen hier hebben gezien en die dat kunnen getuigen.
Ik kon dat hem daarna niet vergeven.
Ik zwoer dat ik niet zou rusten tot ik Crosbie Wells had gevonden...
zijn fortuin had teruggeven en alles recht had gezet.
Ik hoorde toen dat een Chinees, Mr Quee, in mijn storthoop had gegraven...
en het goud had gevonden dat ik daar had begraven.
Hij had het gesmolten tot blokjes...
en graveerde in elk blokje het woord 'Aurora'...
om aan te geven waar het vandaan kwam.
Ik wilde niet dat het goud naar de bank werd gebracht...
omdat Carver dan de helft zou krijgen...
en ik vastbesloten was dat hij er geen cent van zou krijgen.
Ik nam 't mee naar 't noorden...
met de bedoeling om het in Maori land te begraven, voor de zekerheid.
Daar kwam ik Crosbie Wells tegen.
Ik biechtte het op. Ik vertelde hem alles.
Eerst geloofde hij niet dat het goud echt van hem was.
Maar ik liet hem Miss Wetherells beurs zien, dat overtuigde hem.
Wells had eindelijk z'n fortuin terug.
Maar Mr Carver had zijn paspoort en zijn mijnrechten gestolen.
Hij kon op geen enkel manier z'n eigen herkomst, noch van het goud bewijzen.
Maar hij nam het toch en bedankte mij dat ik van gedachten was veranderd.
We scheidden als vrienden en ik ging terug naar Hokitika...
vastbesloten Miss Wetherell de waarheid te vertellen, maar helaas...
ze wilde niet met me praten.
Zij had toen al gehoord dat ik de Aurora bezat...
op gedeelde basis met Mr Carver, en ze was erg boos op mij.
Ze weigerde me om haar te bezoeken, dus was ik genoodzaakt...
om bij haar werkgever haar gezelschap te kopen voor de nacht.
Was dat de avond van de 14e januari dit jaar?
We ontmoetten elkaar in het Opera Huis...
en ik vertelde haar het hele verhaal.
Wat deed ze? -Ze was erg van streek.
Zij wilde direct naar Mr Wells gaan. Ze vertrok.
Dat was het laatste wat ik van haar zag.
Wat deed u?
Ik ging naar Chinatown.
Ik schaam me om het toe te geven maar ik heb een zwak voor alle vormen van opium.
Op een dag werd ik wakker. Mr Sook was weg.
Ik stond op en vertrok met de bedoeling naar Hokitika te gaan.
Ik was ernstig ziek.
Er gingen dagen voorbij voordat ik werd gevonden...
en pas toen ontdekte ik dat Crosbie Wells dood was.
Ik neem aan dat... -Edelachtbare, dit zijn vermoedens.
Dat is zo. Maar ik wil het graag horen.
Ik neem aan dat Mr Carver ons die avond in het Opera Huis afluisterde.
Hoorde waar Mr Wells woonde, ging naar hem toe en vergiftigde hem.
Toen Miss Wetherell daar aankwam was hij al dood.
Dit is pure speculatie. -Dank u, Mr Staines.
Ik heb geen verdere vragen.
Eerder zei u dat u niet in de buurt van de Arahura Vallei was...
toen Crosbie Wells werd gedood. U weet niet wie er waren en wat er gebeurde.
Met alle respect, maar dat weet u ook niet.
Noch iemand van ons, behalve Mr Carver. Hij was de enige daar.
Carver, alias Wells, kocht 't schip.
Wells moest sterven anders zou de zwendel uitkomen. Dat was 't plan.
Als u daar niet was, kunt u niet met zekerheid zeggen...
dat Anna Wetherell Crosbie Wells niet vermoordde.
Zij had er geen reden voor.
Eerder verklaarde u dat u informatie achterhield voor Miss Wetherell...
tijdens het verloop van uw relatie.
Is het mogelijk dat zij dat ook heeft gedaan?
Ik denk niet dat dat zo is. -Waarom niet?
Omdat ik haar vertrouw.
Ik vraag of 't mogelijk is, niet of 't waarschijnlijk is.
Ik begrijp de vraag. Mijn antwoord blijft onveranderd.
Wat is de reden waarom u Miss Wetherell vertrouwt?
Ik vertrouw haar omdat ik van haar houd. -Waarom ging u van haar houden?
Omdat ik haar vertrouwde, natuurlijk.
Herkent u dit document?
Dat doe ik. -Ondertekende u het?
Ik neem het aan. Die avond was ik dronken. Ik herinner het me niet.
U herinnert de ondertekening niet?
't Is m'n handtekening. -Dat vroeg ik niet.
Edelachtbare, waar leidt dit toe? -Kom ter zake, gouverneur.
Ik heb het uit goede bron, Mr Staines, dat de handtekening vervalst is...
door Anna Wetherell voor eigen gewin. -Van welke bron?
Edelachtbare, ik roep m'n kapelaan, Mr Devlin op om te getuigen.
U kunt dat niet doen.
Mr Devlin werkt graag mee. -Mr Devlin is predikant...
en kan niet worden gedwongen getuig... -Hij is niet gedwongen...
en zij is niet z'n biechteling. Mr Devlin getuigt vrijwillig.
Mr Devlin?
Zij ondertekende deze akte voor uw eigen ogen.
U gaf dit aan mij.
Ik mag niet, wat me in vertrouwen is verteld, bekendmaken.
Ik zal niet getuigen.
Hoe durft u?
Sta mij toe, zij kan het niet hebben vervalst, zelfs als ze dat wilde.
Zij is analfabeet.
Wat?
Edelachtbare, wij vragen uw aandacht voor een al aanwezig bewijsstuk...
de passagiersticket die gevonden is door de aanklager...
in de beurs van Miss Wetherell.
U zult zien dat zij tekende met een X.
Als de waarheidsgetrouwheid van de akte nog wordt betwijfeld dan vindt u...
de handtekening van Mr Wells gelijk is aan de handtekening...
in de privé correspondentie aan Mr Lauderback...
al opgevoerd als bewijs...
en verschilt niet wezenlijk van de handtekening...
in de verkoopakte van de Godspeed.
U kunt nu doorgaan met uw kruisverhoor, meneer.
Geen verdere vragen.
Mr Moody?
De verdediging roept Mr Francis Carver op.
Leg uw hand op het Heilige Boek.
Zweert u dat u in uw getuigenis vandaag de waarheid zult zeggen...
de hele waarheid en niets anders dan de waarheid?
Op Francis Carver.
Dat je zult sterven zoals je verdient.
Mr Carver.
Chanteerde u, zich voordoend als Mr Crosbie Wells...
en samen met Mrs Lydia Wells...
Mr Alistair Lauderback...
om het eigendom van zijn zeilschip Godspeed op te geven...
door gebruik te maken van een gestolen fortuin van Mr Wells...
en met de intentie hem van het leven te beroven?
U heeft geen enkel bewijs van ook maar iets.
Het is mijn woord tegen de zijne.
Beantwoord alstublieft de vraag.
Er was geen complot.
Mrs Wells...
Lydia.
Lydia Wells had er niets mee te maken.
De moord was door mij bedacht...
en door mij uitgevoerd.
Eens een veroordeelde, altijd een veroordeelde.
Francis.
Nee, dat kan niet.
Toedeloe.
Ka kimi puretumu au I tenei mamae.
Gouverneur...
We kunnen niet terug.
We kunnen nooit terug. Elk moment gebeurt maar één keer.
Jij vertelde me dat.
Is dat zo?
Ja. Je zei het toen weer, dus...
We verklaren de verdachte niet schuldig.
Anna Wetherell is nu vrijgesproken van alle aanklachten.
Voor het Hof blijven twee zaken ter beoordeling...
ten eerste de correcte verdeling van de goudvondst...
en ten tweede, de getuigenis die zo uitgebreid werd gegeven...
door een getuige van de verdediging.
Mr John Long Quee.
Iedereen, onafhankelijk van hun afkomst...
verdient beloond te worden voor goed en eerlijk uitgevoerd werk.
U krijgt een bonus tegen de Oosterse tarieven...
op basis van de waarde van het goud.
Wat overblijft moet worden overhandigd aan het Hokitika stadsbestuur...
om te worden gebruikt in de versterking van de handhaving van de Wet.
Ten aanzien van Mr Emery Staines...
de misdaden die u heeft opgebiecht zijn er veel en ernstig.
Maar de geest van uw bekentenis siert u...
zo ook de inspanning van u om de misdaden te herzien.
We veroordelen u tot één jaar dwangarbeid...
te verminderen tot negen maanden bij goed gedrag.
Ik ben terug voordat je het weet.
Ik zal wachten.
Ik weet dat je dat zult.
Omdat ik ook op jou zal wachten.
Goed, kom op. We gaan.
Je had het gewoon kunnen vragen.
Je had mijn beurs niet hoeven te stelen.
Je zou het me rechtstreeks hebben kunnen vragen...
of ik voor je zou hebben willen werken.
En ik zou ja hebben gezegd.
Je had geen leerling nodig.
Maar...
ik vond het geweldig.
Om het huis in orde te brengen. Je kleine tafel met de planeten.
Hoe jij je publiek betoverde.
Ik vond het allemaal geweldig.
En als je het mij gewoon had gevraagd...
zou ik zijn gebleven.
Wat doe je?
Neem het.
Ik wil het niet.
Neem het.
Miss Wetherell.
Anna.
Vertaling: SubTiel & Zn