Wat voorafging:
Hoe vaak heb je die test gedaan?
Al 42 keer. Ik kom steeds uit op dominatrix of conrector.
De test oordeelt niet. Dat doe jij.
Je bent een dominante controlfreak...
die graag anderen commandeert.
Je moet die bruiloft plannen.
Ik plan de bruiloft.
Welkom thuis, Dave. -Het is mooi, toch?
Je bent m'n laatste sleutel. -Dit wordt leuk.
Hoi, kleintje.
Ik mis je.
Wat is het plan? -Hotel Angelina, bovenste verdieping.
Wat er gebeurt, gebeurt.
Maar wat er gaat gebeuren, is heel veel seks.
Oké. -Nou, dat is fijn.
Ja, fijn.
Het is Izzy.
'Jullie baby's zijn lief.'
Moeten we antwoorden?
Wat krijgen we nou, verdomme?
'Wil je praten?'
Serieus?
Voor de duidelijkheid: geen seks.
Dat doen we niet. Hoop er maar niet op.
Jij was niet eens uitgenodigd...
maar interessante agenda, zeg.
We zijn hier toch duidelijk over geweest?
Dat het voorbij was?
Je meent het. Ik ga maandag terug naar Otay Mesa.
Het is zeker voorbij.
Je bent hier bij ons. Waarom?
Ik weet het niet.
Waarom moest je zo nodig niet alleen het hotel zelf...
maar ook de etage en het uitzicht noemen?
Je wilt weten of we nog om je geven.
Ach, doe normaal.
Mooi. Want we geven niks om je.
Nee. -Echt niet.
Wil je beneden een Lyft bellen?
We zitten midden in een date-avondje.
Heb ik dat gezever over seks dan ook verkeerd opgevat?
Tegen mijn vader, nog wel.
Niet om mij jaloers te maken?
Oké. Waar is ze? Of hij?
Jullie hadden toch gezelschap?
O, trouwens. Doe jij het nou wel of niet met Nathan?
Want dat is nogal verwarrend.
Ja, nou, dat is het net... -Aha.
Hoe bedoel je? -Ik zal het duidelijk vragen.
Hebben jij en Nathan seks gehad sinds je weg bent?
Of ooit?
Dat gaat jullie niks aan.
Nee, dus. -Ja.
Echt overduidelijk. We wisten het wel.
Ja, dank je.
We kunnen dus ophouden met deze spelletjes en toegeven...
Er komt niemand.
Wat een verrassing.
Wat doen we nou eigenlijk?
We willen elkaar kwetsen.
Maar waarom?
Omdat dit de woedefase van liefdesverdriet is.
Een slimme tiener zei...
dat woede of bitterheid niet het tegenovergestelde van liefde is, maar...
Onverschilligheid.
Dat weet iedereen.
Nou... Laat maar.
Goed.
Zouden we wat we de afgelopen dagen hebben gedaan...
het liegen, opscheppen...
de sarcastische opmerkingen en dit hier...
onverschilligheid noemen?
Nee, dus.
We geven duidelijk nog om elkaar.
Maar het werkt niet.
Het zal dus heel lang heel zwaar worden.
Ik ga dus naar de bar om een Lyft te bellen.
Sorry dat ik jullie stoorde.
Dag.
Nu denkt ze dat ze heeft gewonnen. -Wat?
Geen idee. -Het is geen wedstrijd.
Wat nu? Moeten we maar gewoon...
Achter haar aan? -Geen sprake van.
Je hebt gelijk.
Maar ik ben wel nieuwsgierig naar die fasen van liefdesverdriet.
Het was wel interessant. Moeten we...
Het is interessant, maar ook...
We moeten om uitleg vragen.
Hier zijn we dan.
Dat zie ik.
We vroegen of je wilde praten en je kwam, dus...
Laten we praten.
Ik kwam alleen...
omdat ik na die sms je arm wilde afrukken...
om jullie ermee dood te slaan.
Dus...
Nog twee van die, graag.
En snel. Dank je.
'Wil je praten?'
Hoor je hoe neerbuigend dat klinkt?
En zeg ja, anders weet ik niet hoe we verder moeten.
Ja. -Ik denk het. Ja.
We lopen letterlijk elke fase van liefdesverdriet door.
Wat wil dat zeggen?
Dank je. -Doen alsof we in orde zijn...
elkaar uitlokken...
en dan onze spullen terugvragen.
Dat was jij.
Ga verder.
Daarna niet meer doen alsof.
En dan de laatste fase, die wij niet doen.
Dat is echt laag, met je ex naar bed gaan.
Waarom is dat laag?
De pijn is daarna nog veel erger...
omdat je je weer hebt opengesteld.
Hoe vermijden we dit alles dan?
Is er een goede manier om uit elkaar te gaan?
Er is eigenlijk maar één fase. De waarheid.
Hier heb je een waarheid.
Ik snap nog steeds niet waarom jij nou zo boos bent.
Of is dit om ons terug te pakken?
Hebben we jou gedumpt en zijn we naar de grens gevlucht?
Nee. Maar was dit dan niet altijd al jullie plan?
Me in een steeds kleiner hoekje stoppen...
tot ik wel moest vluchten?
Hoelang heb je daarover gedacht?
Ik krijg niet eens een kans.
Ze heeft wel gelijk.
Het was onbewust, maar we hebben het wel gedaan.
Je mocht niet gehecht raken aan Lucy en Rose...
en dan ontdekken dat je een ander leven wilde.
We deden wat wij moesten doen, en jij deed wat jij moest doen.
Is dit dan de kroon erop?
Eerder een grafsteen.
Misschien allebei.
Goed. Proost dus, op... wat?
Weten dat dit de juiste beslissing was...
ook al is het klote.
Dat doe ik niet.
Ik proost niet op hoe jullie dat stomme plan boven mij verkozen.
Dat is het dan.
Ik ben voor jullie teruggekomen.
Dan moet je meestal eerst weggaan.
Nee, ze bedoelt de grens.
Ze kwam voor ons terug van de grens.
Dat is anders.
Ze boden me een vaste plek aan, die ik meteen aannam.
Het is ontzettend moeilijk, maar ik ben er goed in.
Ik maak echt verschil.
Dat geloof ik. -Ik ook.
Ik zei dat ik even moest bijkomen.
Maar je had dus tijd nodig om...
Ons leven is er nog.
En niet alleen het 'plan'.
Het wellnesscentrum bij Griffin is net klaar.
Dat kan ik nog niet opgeven.
Ik kan niet blijven weglopen bij werkgevers.
Weet ik. En mijn leven is nu daar.
Ik ben echt goed met kinderen.
Dat maakte duidelijk dat ik er zelf ook wil.
En nu?
Mag ik blijven?
Nog één nacht samen? Want ik kan nog geen afscheid nemen.
We hebben dus iets gedaan.
Niet 'het'.
Nina en haar liefdesverdriet kunnen me wat.
Waarom was het zoveel intenser?
We moeten een bordje buiten hangen: 'Nooit storen.'
Lucy en Rose zijn daar nog. -En Leo.
Ons leven hier, jouw leven daar.
Over leven buiten deze kamer gesproken...
ik ga met Lala en Nina shoppen voor jurken.
We hebben dan wel niks gedaan...
maar wat in het Angelina is gebeurd, blijft in 't Angelina. Oké?
Ja, absoluut. Dat zou niemand ooit begrijpen.
Snappen jullie wat we hebben gedaan? Of waarom? Wat het betekent?
Een goed of slecht idee?
Want dan hoor ik dat graag.
Misschien een variant op naar bed gaan met je ex?
Is het minder ingewikkeld als je die lijn net niet overschrijdt?
Dit is hoe ik het misschien, eventueel, begrijp.
Het kan ook allemaal onzin zijn...
Wat een vertrouwen.
We moeten het nog niet proberen te snappen.
Niet te snel oordelen. Even stilstaan.
Dat vind ik wel wat.
Lijkt een goed idee.
Zoals Jack zei:
'Wat er in het Angelina is gebeurd, blijft in het Angelina.'
Zwijggelofte.
Ik beloof het.
Ik ook.
Wablief?
Hoe ging je van slaapfeestje met het broertje...
naar deze clusterfuck?
Het begon toen ik ze sms'te.
Weer een geheim? Waarom toch ik?
Misschien niet, dan.
Ik ben nu Carm, toch?
Zij is je vertrouwenspersoon. Het hoort erbij.
Worp. -Te kort.
Weet je wat jullie zijn?
Het beste gevecht op worldstar.com.
Je kunt maar niet wegkijken.
De ingewanden vliegen zo het scherm uit.
Tot je je afvraagt...
of je echt naar een rel zat te kijken...
tijdens de uitverkoop van de lingeriezaak.
Het is erg specifiek.
Je hebt de woedefase doorlopen.
Met je exen geslapen, ook al is er niks veranderd.
We hebben letterlijk samen geslapen. Dat zweer ik.
Er is wel iets veranderd.
Echt? Wat dan?
Weet ik niet.
Jezus, mens.
Ik blijf nog iets langer hier...
om dat uit te zoeken.
Op dat ene moment trok de mist ineens weg...
en werd alles duidelijk.
Alsof alles tot nu toe naar dat moment had geleid.
Goed zo. -Waarvoor?
Voor die heldere beschrijving van een orgasme.
Ik vond het wel wat.
Dat is jouw thema vandaag.
Mijn vrouw is bij me weg, weet je nog?
Ik kan maar moeilijk geloven...
dat jullie de hele nacht samen waren en niet...
Nee, echt niet.
Geen seks. We hebben het niet gedaan.
Ik ben Carmen niet, maar mag ik vrijuit praten?
Ga je gang.
Tof. Jullie drie zijn een stel sukkels.
Dat was nogal direct. Bijna grof, zelfs.
Jullie zijn een koor van idioten.
Leuk, maar au.
Ik speelde vroeger een spelletje met Mira.
Ik stel een vraag van één woord...
en jij geeft snel antwoord zonder na te denken.
Snap je? Oké. Daar gaan we.
Waarom?
Geef antwoord. Nu.
Sneller, kom op.
Omdat hoe het ook zij, we verliefd werden...
hij, ik en zij.
Het lukte uiteindelijk niet, dat is wel duidelijk...
maar 't zal altijd klote blijven.
Dat was best goed.
Ja, ik weet wel wat.
En nu?
Na de bruiloft gaat Izzy terug naar de grens.
Klinkt niet als 'n plan. -Hadden we dat dan?
Bestaat die baan wel of dreig je ermee?
'Tik, tok. Tijd is om.'
Natuurlijk bestaat die.
Ik ga terug. Daar hoor ik thuis. Ik heb het Leo beloofd.
Wat deden jullie dan in die hotelkamer?
Was het een superlange afscheidszoen?
Wat is daar mis mee?
Jullie waren het dus eens dat jullie plek hier is...
en haar plek daar.
Ondanks die magische knuffelavond?
Dan moet ik het helaas nog eens herhalen, voor maximale impact.
Jullie zijn een stel sukkels.
Deze jurk is te stoer voor me.
Waarom zeg je dat?
Ik hoorde iemand zeggen:
'Die jurk is te stoer voor haar.'
Ik weet niet of het aan jou of de jurk ligt...
maar ik voel de haat.
Ik heb een mooie sarong van hennep...
Zoe, Mango, Southwest... hoe je ook heet.
Dat is hem.
Hoe heet je eigenlijk?
Lisa. -Wat jammer.
Het is een bruiloft in het bos...
geen schoolopvoering van Beetlejuice.
Wat is ze gemeen. -Dat komt goed van pas.
Ik had gehoopt dat je die mooi zou vinden...
en ik je kon afkraken.
Gemeen, zeg. -Ik ga de echte halen.
Wil je een kop thee?
Nee. -Wel champagne.
Het is nog geen middag, dus er is thee. -We nemen champagne.
Nu verdoe je dus mijn tijd.
Wat ben jij eng. Hashtag no tea, no shades, toch?
Ja, vast.
Dit lijkt wel zo'n emancipatiemoment.
Als je dat wilt. -Kom maar hier.
We gaan... -Oké.
Pas op de veren.
Jezus. -We moeten bemoedigender zijn.
Ik wen aan haar. Doe maar niet zo.
Oké. Vooruit dan, we hebben nog een proeverij.
Ik laat haar opschieten.
Maar serieus... -Ik weet het.
In het bos zouden vogels... -Ze kan je horen.
Wat doe jij daar, Bizarre Spice?
We hebben stalkers. Ik niet. Dave en Carmen.
Gaaf, niet?
Maar serieus. Laat ze met rust.
'Stalkers'? -Ja. Superfans? Paparazzi, misschien.
In Portland. Voor schrijvers van kinderboeken.
Wat ben je toch een fijne toevoeging aan de buurt.
Goh, dank je, Will.
Ik zat echt te denken om...
Als ik gekkigheid ging kopen...
was jij het bonusflesje gekkigheid. Het gratis proefmonster.
Daar komen ze. -O, jee.
Laat mijn familie met rust.
Verdomme.
Ik hou stiekem van foto's waarop celebrity's doordraaien.
Zoals Britney met de paraplu? Zo een wil ik.
Snap je?
Wat was de vraag?
Is dat raar? -Ja, dus.
Vertel dit ook maar aan Dave.
Mijn kopers gaan vandaag een bod uitbrengen.
Dit huis, of een ander, dus...
Lisa, wat is het wifiwachtwoord? Ik wil Nina niet op je afsturen.
Echt?
Hij is perfect.
Dank je.
Huil je nou? -Nee. Kop dicht.
Kun je dit geloven?
Kom hier.
Dat was fijn.
Je moeder komt ook.
Pardon?
Ze is het helemaal eens met het idee van afsluiting.
Ze wil Ben graag zien slagen voor de rest van z'n leven.
Maar ze heeft zich ineens afgemeld. -Gelukkig.
Ik vroeg me af...
als het goed zit tussen hen...
waarom jij Jess niet erbij wilt.
Hier vertel je dus wat er is.
Dat is het.
Het gezicht dat Ben trekt als ik Jess noem.
Wat is het probleem?
Dit kan een prachtig ophelderingsmoment worden.
Ik weet het. Zo zonde.
Wat jammer dat ze niet kan.
Izzy, lieverd.
Je kent me nog niet zo goed.
Maar je vertelt het me.
Nu. -Oké.
Het is een... ding.
Het is... -Wat?
Ze zijn verslaafd aan elkaar.
En aan de drugs en alcohol die ze samen kopen.
Wablief?
Ze gaan lunchen en Ben komt drie dagen later opdagen...
met een gezicht als Saddam Hoessein.
Jezusmina.
Ze zijn goed met bellen en sms'en...
maar als ze bij elkaar zijn...
denken ze weer dat ze samen kunnen zijn.
Wat als het volgende keer zo blijft?
Als ze elkaar vrolijk de hel in slepen?
Ze hebben het opgelost. Ze hielp hem mij te vinden.
Maar ze houden de afstand van Colorado tot Oregon tussen hen in.
Dit is een grap, zeker? Zeg dat het een grap is.
Mensen raken niet verslaafd aan elkaar.
Of wel?
Ik vind het minder erg dat ik niet de enige ben.
Fijn.
Waar is Nina? -Geen idee.
Er klopt iets niet. Ze is...
Mijn voorgevoel.
Nee. Wat? Nee.
Hij heeft er niks over gezegd. -Het is zo.
Het is echt.
En dat gevoel zegt me dat er iets bizars gaat gebeuren.
Wat gebeurt hier? -Hoe bedoel je?
Normaal stressen we over zulke ingewikkelde manoeuvres...
maar geen tranen. Zelfs niet van mij.
Dan zijn we vast gelukkig.
Jezus.
Kijk.
TE KOOP
Daar gaan we.
Nina, wat doe je?
Hoi, Griswolds.
Waarom zet je Wills verkoopbord in onze tuin?
Dit?
Dit is de enige manier om jullie EJI-gezeik aan te kunnen.
Vertaling: Sylvy Notermans