Ben je klaar om te beginnen?
Man... Ik weet het niet.
Ik voel me vandaag heel wazig.
Ik begrijp het.
Zullen we het maar gewoon proberen? -Ja, oké.
Goed zo.
Ik vergeet altijd dat hij niet blijft staan.
Ik heb 'm al.
Net als ik, op m'n gammele oude benen.
Wie is dit? -Hoe bedoel je? Dat ben ik.
Nou ja, niet ikzelf, maar mijn personage. Raw Dawg Avalanche.
Dat begrijp ik. Ik bedoelde de ander, in die badjas. Wie is dat?
O, verdikkie. Sorry. Ik ben ook zo dom.
Dat ben je niet. Je bent... -Ja, vergeetachtig.
Die hersenen... Ze hebben het zwaar te verduren gehad.
Ze doen 't niet meer zo best.
En die andere meneer? Wie is dat?
Dat is iemand die ik al heel lang ken. Een goeie vent.
Doctor Destruction, dat was het. -Weet je dat zeker?
Ja, dat... Nee, honderd procent zeker.
Doctor Destruction. Goeie worstelaar.
Heeft veel goeds gedaan voor de mensen.
Hij kon me hebben. Zeker in deze wedstrijd waar we 't over hebben.
Hoe bedoel je dat? -Hij veegde de vloer met me aan.
Wacht. Heeft hij van jou gewonnen?
Ja, natuurlijk. Ik dacht dat je dat wel wist.
We hebben het er al zo lang over.
Weet je dat zeker? -Ja. Zoiets vergeet ik niet.
Het was het kampioenschap. Dat zei ik toch?
Ik dacht dat ik geheugenproblemen had.
Het begon vrij normaal, maar toen werd het feller.
We zaten allebei klem. Doodmoe. Toen wist hij me tegen de touwen te smijten.
Toen pakte hij me met een brute 'clothesline'.
En hij kwam aan met z'n rennende beendrop.
Ik zag het aankomen, dus ik rolde weg en hij landde op z'n kont.
Ik sprong op en raakte hem met een snelle elleboogdrop.
Toen greep ik hem stevig vast.
Maar hij was een gladde. Hij rukte zich los en stond achter me.
Ik voelde één hand bij m'n been en de andere bij m'n nek.
Dat betekent maar één ding. -Wat dan?
De vertical suplex powerslam.
Ja, goed zo. Dat moet je opschrijven.
Als je die move ziet, is het verdomme gedaan en bekeken.
Sorry voor het vloeken. Ik voelde hem aankomen en dacht: O, shit.
En hij draaide me inderdaad om, en voor ik het wist... Suplex.
Was dat het? -Hoe bedoel je?
Natuurlijk. Na een suplex ben je klaar. Hij had gewonnen. Over en uit.
En dat weet je zeker? -Jemig, meid.
Waarom vraag je dat steeds? Heel zeker.
Oké. Het is gewoon... -Gewoon wat?
Waarom ga je hierover door? Denk je dat ik lieg of zo?
Nee, ik wil het gewoon kloppend hebben.
Dit klopt ook. Jij bent degene die het verpest met die stomme vragen.
Je zet me voor het blok.
Zodra ik hem omdraaide, wist hij het.
Ik liet hem vallen, en kabam. Het was voorbij. Ik had gewonnen.
Wat was dat? -Dat was jij. Vorige week.
Neem je dit op?
Ja, ik neem alles op. Dat weet je.
Dat wist ik niet, en ik vind dat ook niet goed.
Dat vond je goed. -Waarom zou ik?
Er is iemand gewond geraakt, en we willen weten hoe en waarom dat was.
Dit is...
Dit vind ik maar niks. Dat je me zo belazert.
Ik belazer je niet. -Ik ben al wazig. Dit kan ik niet hebben.
Ik had hier nooit mee moeten instemmen.
Het is al goed. -Nee, dat is het niet, verdomme.
Oké, laten we even rustig ademen. We kunnen dat wel even laten zitten.
Sorry, ik wilde niet boos worden. Zo ben ik niet.
Ik ben helemaal niet agressief. -Het is al goed.
Neem maar een slokje water.
Wie is dat? -Komt hij je bekend voor?
Nee. Ik bedoel... Het is een klein jongetje.
Die lijken allemaal op elkaar. Er zijn niet echt...
Z'n gezicht is niet zo gedetailleerd.
Z'n kleren zijn wel...
Wel wat? -Ik wil niet gemeen doen.
Maar hij ziet er een beetje nerderig uit.
Jemig, jij schrijft echt alles op. -De details zijn belangrijk.
Waarom kijk ik naar een kleine nerd?
Voel je er iets bij? Als je naar hem kijkt?
Ik heb het gevoel dat hij wat vrienden nodig heeft. Nieuwe kleren.
En verder?
Ik weet niet wat je van me wil horen.
Het is een vreemd kind en ik weet niet wat hij hiermee te maken heeft.
Ik probeer iets nieuws om je geheugen op te frissen.
Alles wat je te binnen schiet, is goed. Alles.
Wat mij te binnen schiet, is: Wat doet die knul alleen in een hotelkamer?
Dat is een goede vraag. -Waar zijn z'n ouders?
Oké, ja hoor. Dus nu zit dat kind daar met Doctor Destruction?
Het wordt gekker en gekker. -Sorry, ik heb geen poppen meer.
Laten we doen alsof deze pop de vader is. Daar vroeg jij naar.
Ziet z'n vader eruit als een worstelaar? Dat geloof ik niet, hoor.
Probeer voorbij de details te kijken. -Die zijn toch belangrijk?
Oké, goed dan.
Is er iets grappig?
Ik weet het niet. -Je lacht wel.
Sorry, ik weet ook niet waarom. Ik moest gewoon lachen.
Kun je vertellen waar je nu aan denkt?
Wacht...
Er komt iets boven. Ik weet niet of het een herinnering is, of...
Ga er gewoon in mee. -Oké. Als jij het zegt.
Leuk om je te ontmoeten.
Hier.
Dank je wel.
Waar zijn je ouders?
Kan je me misschien de vertical suplex powerslam laten zien?
Dat is een gevaarlijke move. -Dat weet ik.
Je hoeft me niet echt te gooien.
Ik wil gewoon weten hoe hij gaat. Wil je dat laten zien?
Het is goed.
Goed dan. Ik vind het best.
Maar niet vertellen, hoor. Dan krijgen we heibel.
Oké. -Kom maar.
Oké, ik laat je de move zien, maar ik gooi je niet neer.
Oké. -Klaar?
Jij bent zwaar, zeg.
Ik weet niet of ik je wel kan houden, hoor.
Ik word duizelig. Straks laat ik je nog vallen.
Ik voel me niet zo goed. Straks val je nog.
Zet me neer, alsjeblieft. -Je bent zwaar.
Zet me neer.
Zet me nou neer.
Kun je... -Ja?
Kun je die brancard weghalen? -Wil je niet weten wie het is?
Ik wil dat je hem weghaalt. Alsjeblieft.
Ik denk dat je even de tijd moet nemen om je af te vragen wie daar...
Is dit... Was dat een echte herinnering?
Is die kleine jongen iets overkomen?
Is hij gewond geraakt?
Ben ik...
Ben ik verantwoordelijk?
Probeer het gewoon. Probeer het je te herinneren.
Het is te verwarrend. Weet je?
Het kampioenschap, de worstelaars, de suplex.
Het jongetje in de kamer.
De man in de kamer.
Het is te wazig voor me. Ik probeer het helder te krijgen...
maar alles raakt weer in de war.
Je doet het heel goed. Hou vol.
Kun jij me niet helpen? Weet jij wat er gebeurd is?
Ik weet wel iets.
Vertel het me dan. -Jij moet het je herinneren.
Ik herinner me een worstelwedstrijd.
Iemand was gewond, denk ik. Wat heeft dat te maken met die jongen?
Ga gewoon op je herinneringen af.
Ik kan het niet. Ik...
Het laatste dat ik zeker weet is dat ik Doctor Destruction een suplex gaf.
Dat heb ik zo vaak gedaan. Niemand is ooit gewond geraakt.
Ik wilde die dokter geen pijn doen.
Wacht...
De dokter?
Het was toch echt Doctor Destruction?
Doctor Destruction bestaat niet.
Wat? -Hij bestaat niet echt.
Het is goed. Ga door.
Was het een dokter? Een echte dokter?
Ja. Ja, ik heb hem een suplex gegeven.
Maar ik wilde hem geen pijn doen. -Nee.
Hoe raakte hij dan gewond? -Dat weet je.
Het was de tafel. De stoelen, de glazen.
Wat deden die ook in de ring? -Stonden ze in de ring?
Als hij z'n rug en nek heeft gebroken... -Het is goed. Ga door.
Heeft hij z'n nek gebroken? Is hij verlamd?
Waarom stonden die stoelen en tafel en glazen in de ring?
Geen idee. Dat hoort niet in een ring. -Nee.
Dat hoort in een restaurant of een bar...
Het was in een bar. -Ja, het was een bar. Ga door, Doug.
Wie is Doug? -Dat ben j?
Zo heet je. Jij bent Doug Avalon.
Je worstelnaam is Raw Dawg Avalanche.
Ja, want ik ben met pensioen. -Ja.
Al een hele tijd. Ik zat daar gewoon wat te drinken, zoals ik altijd doe.
En die verdomde dokter...
Hij ziet me, en hij herkent me.
Hij maakt geintjes, en die zijn niet zo leuk.
Ik zeg dat hij z'n bek dicht moet houden, voor ik hem zelf dichtsla.
En hij zegt tegen mij... -Wat zei hij? Je weet het wel.
Hij zei...
Dan ga je maar uithuilen bij je pappie, als een klein knulletje.
Ik ben niet gewelddadig.
Het was maar een onschuldige man.
Niemand hield me tegen.
Het was maar een klein mannetje en niemand hielp hem.
Ik ben niet gewelddadig. Dat monster heeft van mij een monster gemaakt.
Ik was maar een kleine jongen.
Niemand hielp me.
Jullie hielpen me allemaal niet.
Niemand.
Jullie lieten hem mij pijn doen.
Het was geen goeie vent.
Het was een monster.
En hij heeft me pijn gedaan.
En nu ga ik jullie pijn doen.
Ik ga jullie allemaal pijn doen.
Raw Dawg Avalanche gaat jullie allemaal afmaken, klootzakken.
Dus dat ben ik? -Ja.
En dat is mijn vader. -Ja.
Hij was dokter. -Ja.
Het is anders ingericht.
Maar dit is het.
Pat's Pizza.
Dat was een traditie, altijd als we er waren.
Dat haalde hij op na z'n vrijwilligerswerk.
Daar kwamen we voor.
Hij hielp eens in de maand mee in de kliniek.
Goeie vent.
We mochten niemand vertellen wat we hier deden.
Dan kregen we heibel.
Gaat het, Doug?
Het wordt me nu wel wat duidelijker.
En? Wat denk je?
Ik denk dat ik iets vreselijks heb gedaan in die bar.
En er is mij iets vreselijks overkomen in deze kamer.
Hallo?
Vertaling: Rozemarijn Grobben-Schepel Iyuno Media Group