W rolach głównych:
.:: GrupaHatak. pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/01x02 /.:: Gdy bal dobiegnie końca ::.
/To napięcie mnie zabija.
/Nie mogę znieć niepewnoci.
/Powiedz mi, proszę, /bo muszę wiedzieć,
/czy chcesz, bym została, /a może odeszła?
/Kochaj mnie albo rzuć /i pozwól zostać samej.
/Nie uwierzysz mi, /lecz kocham tylko ciebie.
/Wolę być samotna, /niż szczęliwa z kim innym.
/Może uważasz, /że noc sprzyja pocałunkom,
/ale ja nocš /wolę sobie powspominać.
/Wolę żałować, niż zapominać...
Dobry wieczór.
/...z kim innym.
/Nie będę z nikim, chyba, /że tym kim będziesz ty.
/Zamierzam popać /w samotnš melancholię.
/Pragnę twej miłoci, /ale nie chcę pożyczać,
/by mieć jš dzisiaj, /ale zwrócić jutro.
/Za twojš miłoć, mojš dam tobie /i nikomu innemu.
/Kochaj mnie albo rzuć /i pozwól zostać samej.
/Nie uwierzysz mi, /lecz kocham tylko ciebie.
Jest tu każdy prorok.
/...niż szczęliwa z kim innym.
Przystojniaczek.
Niełatwo być czystym wród tego kurzu i brudu.
Doć mam budzenia się co rano, z pyłem między zębami.
Ile masz lat, chłoptysiu?
Wystarczajšco.
Masz dziewczynę?
Kilka.
Spokojnie.
Nic ci nie zrobię.
Chciałam pomóc.
Obejdzie się.
Chyba chłopty nie nawykł do takich dziewczyn, jak my, Lib.
Jak to nie?
Pewnie całe stado.
Nie znacie mnie.
Nic o mnie nie wiecie.
Widziałam jak gapiłe się na moje cycki.
- Jak zahipnotyzowany. - Nic nie szkodzi, złotko.
Po to sš.
Widziałem lepsze.
/Wydaje mi się, /że widzisz to, co chcesz.
Cóż, jest le. Ludzie robiš się zdesperowani.
Proszę.
Wykluczone. Nie wróci tu.
Nie po ostatnim.
Mamo, próbowałam.
Tak,
zapytam go.
Powiedziałam, że tak!
Spider, Billy, bierzecie się za Kolosa.
Zawory nie siadły jak trzeba.
Jak pochodzi godzinę i się zagrzeje, to spućcie olej.
Znajd przybory do golenia i mnie zawołaj.
Grover, Cap, rozstawcie piczy namiot.
Ty też, Jake.
Poszukajcie dziur z tyłu i je pozszywajcie.
Doć mam wieniaków, liczšcych na darmowy pokaz.
- Hawkins! - Tak?
- Zajmiesz się przyczepš bagażowš. - Czym?
Przyczepš z bambetlami. Tš z tyłu.
Stary rupieć z bagażnikiem na dachu. Na pewno zauważysz.
- Co mam tam zrobić? - Pogrzeb w niej.
Zobacz, co warto zostawić lub sprzedać.
Resztę wyrzuć.
Jak skończysz, posprzštaj w niej!
Do roboty.
Jezu...
/BIG SKY FARMS
/H.S. & FLD
Hej, chłopcze, gdzie się chowałe?
Rozkładajš dodatkowe atrakcje.
Sprzštałem w przyczepie z gratami.
W przyczepie z gratami?
Jonesy!
Tak, szefie?
Kazałe mu sprzštać w przyczepie bagażowej?
Tylko się wygłupialimy.
Nie płacę wam, ptaszki, za wygłupy.
Jestemy już godzinę w plecy.
Id tam i pomóż im rozstawiać namiot.
Mam skończyć z tš przyczepš póniej?
Cišgle chce...
Nie mamy żadnej przyczepy bagażowej. Nikt jej nie ma.
To stary kawał. Jak szukanie drzwi do lasu.
Posyłajš żółtodzioba, żeby znalazł co, czego nie ma...
- Ale ja w niej byłem. - Gdzie?
W tej przyczepie, do cholery!
Dobra, figlarzu.
Może mi jš pokażesz?
Nieważne, młody.
Była tu, do cholery.
Mówię ci, odkurzałem stare kufry.
Popatrz, znalazłem to.
Gdzie?
W przyczepie, której nie ma.
- Wiesz, kto to jest? - Nie, a ty?
Znalazłem to.
Masz co przeciwko, jeli to zatrzymam?
Owszem, mam.
Jak sobie chcesz.
Co ty, do diabła, kombinujesz?
Nie gap się.
Bracie Justinie, dzi naprawdę podnielicie nas na duchu.
Dziękuję, Eleanor.
Przedstawię wam mojš rodzinę.
To moi synowie, Tom i Lester.
Dobrze w końcu was poznać.
- Podobała ci się msza, Lester? - Częciowo.
Proszę się nim nie przejmować.
To moja bratanica, Maggie, i jej mšż Garrett.
- Dzień dobry, Wielebny. - Witaj.
A to kto?
Harold i J.J. i Molly i Dorothy
i Tim i Lyle.
Brat Justin sprowadził waszš babcię na cieżkę cnoty.
Bšd błogosławiona, siostro.
Dziękuję.
/Przepraszam, ludzie.
Carroll, pani Templeton.
Wielebny...
- Robi się tu trochę tłoczno. - W rzeczy samej.
- Wymienicie, czyż nie? - Ależ tak, wymienicie.
Może przyjdę po południu i utniemy sobie małš pogawędkę?
Z przyjemnociš.
- Zatem, dzi po południu? - Wielebny.
Iris.
Panie Templeton.
/- Wielebny. - Do widzenia.
- Dobry Boże. - Co?
Felix, spojrzysz, co je twoja córka?
To wińska porcja. Podziel się z ojcem.
Ale mamo, jestem głodna.
Zostaw jš w spokoju.
Dziewczyno, jesz jak drwal i będziesz wyglšdać jak drwal,
a nikt nie chce oglšdać tańczšcych drwali.
Ja bym chciała.
Rozmawiałem z miejscowš policjš.
Wszystko załatwione.
- Na zicher. - wietnie.
- Babe zaliczył już strzał na bazę? - Nie, wcišż ma koło 699.
Miał kilka dobrych uderzeń przeciwko Red Sox.
Zaliczył jednš piłkę prosto w niebo.
Tłum ryczał. Ale bez strzału na bazę.
Ale to będzie co, kiedy w końcu mu się uda, nie?
Tak, będzie ostro...
Można?
Siedemset. Dasz wiarę?
Nikt nigdy tego nie pobije.
Babe Ruth...
Babe Ruth to okrzyczany, zapatrzony we własny pępek prostak!
więta niedwiedzico. Urwij mi głowę.
Dali ci już jakš robotę?
Wyrzucanie mieci,
stawianie namiotów, wiateł.
Pomagier.
Tak nazywajš faceta, który robi to, co ty.
Pomagier.
Więc chyba nim jestem.
Zaczynasz od zera...
- ...chyba jak wszyscy. /- Kochanie, tutaj.
Mogę pogadać o tobie z Samsonem. Lubi mnie.
Może da ci lepszš pracę.
Owietleniowca albo zapowiadacza.
Kiepski ze mnie mówca.
Wyczuwasz jakie iskrzenie między nimi?
Może z jej strony.
Chłopak nie wie, co robić z kobietš.
Przydałaby mu się belferka. Kto...
...dowiadczony.
To byłoby nierozsšdne.
Co złego w nauczeniu szczeniaka kilku sztuczek?
Choćby to, że mogłaby zginšć.
Przynajmniej umarłabym umiechnięta.
Nie... nie wydaje mi się.
Może przyszedłby tej nocy?
Nie... chodzi o mojš matkę.
Chce cię znów zobaczyć.
Nie obra się, ale...
twoja mama przyprawia mnie o dreszcze.
Uspokaja się po północy.
Proszę.
Bo nie da mi spokoju. Doprowadza mnie do szału.
Twoja mama to warzywo.
Betty nie popisała się ze zbieraniem koców dla emigrantów.
Powiedziała, że ogłosi to na zebraniu kobiecej samopomocy.
Ale jak dotšd, słyszałam tylko same wymówki.
Justinie Crowe, wcale mnie nie słuchałe.
Czy to nowa sukienka?
Nie. To nie jest nowa sukienka.
/Kochaj mnie albo rzuć /i pozwól zostać samej.
Co się stało?
Przepraszam.
Norman!
Dzieci.
- Jak zwykle spónieni. - Wybacz.
- Tak dobrze cię widzieć. - Widzielicie samochód?
Nie...
Ależ tak. Jest na zewnštrz.
Buick Faeton.
Srebrno-czarny. Pędzi jak wicher.
Z Salinas do Mintern w ledwo ponad godzinę.
- Mogłe mieć wypadek. - Wspomniałem, że to kabriolet?
Herbatę proszę.
Jest tu każdy prorok.
Co takiego?
Powiedziałam, że już nalewam.
Naprawdę, Norman, człowiek w twoim wieku...
...winien korzystać z błogosławieństw, którymi obdarza go Pan,
póki wcišż może.
Zmieniasz się w hulakę!
Justin, przywołaj tę dziewczynkę do porzšdku.
Słucham?
Twoja siostra nazwała mnie hulakš.
Cały tydzień jest taki.
Co cię trapi, synu?
Po prostu dużo mylę.
Cóż, być może to sprawi, że wstaniesz i oddasz honory?
Tylko nie Babe Ruth, proszę! Wszyscy o tym mówiš.
Zaiste. Wielkie osišgnięcia inspirujš.
Nie ma nic inspirujšcego w człowieku, uderzajšcym piłkę kijem.
To samo mogę rzec o młodzieńcu,
strzelajšcym kamieniami z procy.
Normanie Balthusie,
nie waż się porównywać Dawida do Babe'a Rutha!
Posłuchaj mnie uważnie, dziewczynko.
W beznadziejnych czasach,
miłociwy Pan spoglšda na swš trzódkę i wybiera jednego człowieka,
by zainspirował rzesze,
jednego, by dokonał niemożliwego,
jednego, by ukazał nadzieję, gdzie jest tylko marazm.
A kimże jestemy my, by osšdzać mšdroć Wszechmogšcego?
On wybiera swoje sługi, by wypełniały jego plan,
a gdy wybierze sługi sporód swego stada...
i obdarzy je talentami,
grzechem miertelnym jest te talenty marnotrawić.
Amen.
- Amen. - Amen.
Kozioł wygrywa pištaka. Koło farta ci przyniesie.
Pan wyglšda jak zwycięzca!
Zapraszam.
Karmcie oczy tš italskš pięknociš!
Ta kobieta jest na ustach wszystkich mężczyzn w miecie.
Wstrzšnie wami, złamie was...
i rzuci was na kolana, bo panna Francesca...
jest tak goršca, że dostaniecie pęcherzy na oczach!
Karty sš nieprzejrzyste. Przykro mi.
Czy to le?
Proszę!
Więc będziesz dziecinna?
Musimy co jeć, tak?
Nie zmieniaj tematu.
Już go prosiłam,
nie zgodził się, nie ma o czym mówić.
Owszem, tak.
Już zamknięte.
Przepraszam.
- Czego chcesz? - Niczego.
/Chłopcze! /Hej, chłopcze!
- Musisz mi szybko pomóc. - Tak?
- Pobiegnij po nadgarstniki Gabriela. - Po co?
Grube, skórzane pasy, które wkłada na nadgarstki.
Duży dzieciak. Nie wyjdzie bez nich.
- Muszę opóniać pokaz. - Gdzie sš?
Trzecia przyczepa po prawej, nad mojš toaletkš.
Z tyłu łóżka. Leć!
Ben!
Bóg zapłać.
Przepraszam, że tak długo...
Pan Templeton. Proszę dalej.
Justin, pan Templeton przyszedł.
Witaj, Carroll. Bałem się, że nie przyjdziesz.
Przecież powiedziałem, że przyjdę, prawda?
W rzeczy samej. Spocznij, proszę.
Iris, może przyniesiesz zimnej lemoniady?
Pracuję nad czym, czym jestem bardzo przejęty,
ale będę potrzebował twojej pomocy.
Czułem, że to powiesz.
O co dokładnie chodzi?
Pamiętasz, kiedy powiedziałe, że w kociele robi się tłoczno?
Tak.
Włanie dlatego tu jestem. Moja żona i ja...
Wiem, emigranci.
Muszš mieć gdzie się modlić, ale nasz kociół już jest przepełniony.
Potrzebujš własnej wištyni.
To samo powiedziałem Emmie niecałš godzinę temu.
- Naprawdę? - Tak.
- Jak mogę pomóc, Wielebny? - Na Ulicy Stanowej jest budynek.
Tuszę, że należy do ciebie.
- U China? - Włanie.
Chcę, żeby mi go oddał.
Przepraszam. Powiedziałem co zabawnego?
Tak. To dopiero krotochwila.
Zamienić China w kociół dla uchodców.
Mówię poważnie.
Nie wštpię.
Co ci powiem...
Wystarczy 50 dolarów? Kupisz im za to niezgorszy namiot.
Nie, nie.
Pan do mnie przemówił.
I wyraził się jasno.
Chcę China.
- Pan do ciebie przemówił? - Zgadza się.
A nie wspomniał czasem, że budynek nie jest na sprzedaż?
Kpisz ze mnie, panie Templeton?
Mówię tylko, że nie jest na sprzedaż.
Nie twierdzę, że chcę go kupić.
Nie?
- Ofiarujesz go. - Tobie?
Z całym szacunkiem, Wielebny, ale popieprzyło ci się w głowie.
Jak miesz przeklinać w tym domu?!
Witaj, panie Templeton.
Już pan wrócił?
Mój słodki Jezu.
To pańska dola za tydzień plus czynsz.
- Co nowego w karcie? - Może...
Pokój numer 4. Na piętrze.
Dobrej zabawy.
Puć mnie.
Co nowego w karcie, Carroll?
O co chodzi, Templeton? Nie mów, że nie jeste głodny.
Spójrz na siebie.
Jeste wygłodniały.
Dobry wieczór.
Otwórz oczy.
Patrz na swój grzech!
/Proszę bardzo.
Pyszna, chłodna lemoniada.
- Dziękuję, Iris. - Na zdrowie.
/Zamykamy. /Dobranoc wszystkim.
/Tędy. /Dziękujemy, że przyszlicie...
Pomogę ci.
Nie trzeba.
- Nie widziałem cię ostatnio. - Byłam tu.
Tak, wiem... ale cię nie widziałem.
Co ci chodzi po głowie?
W końcu nie nauczyłem cię rzucać podkręconej.
Nauczyłe.
Miałam 11 lat.
Naprawdę? Niech to...
Szmat czasu minšł, od kiedy gralimy w "łapanš".
Muszę... umyć mamie włosy.
Tak, rozumiem. Nie miałem na myli teraz.
Jest ciemno, nie?
- Masz jeszcze rękawicę? - Jonesy...
Dobrze.
Wiem.
Biedny Jonesy.
Węszy koło majtek panny Prissy, jak pies, który zgubił koć.
Założę się, że dobrze wie, gdzie ma tę koć.
Pewnie sam pomógłby mu jej szukać?
Jonesy? Nie mój typ.
Poza tym, prędzej by sczezł, niż uklškł przed ołtarzem.
Przyznasz jednak, że fircyk z niego?
Jak na pomagiera, może.
Ja zabawiłbym się z debiutantkš.
Nie odmówiłbym miłego bzykanka.
Posłuchaj sam siebie, Clarku Gable...
Chłopak to nadzwyczajne odkrycie. Powinno się opłacić, czyż nie?
Diabła tam, Lodz. To prostaczek.
Jednakowoż Szef chce go na pełen etat, prawda?
Tymczasem.
Widziałem Scuddera.
W jego nie.
Nie przejmuj się. Scudder gryzie ziemię.
Od lat.
Wręcz przeciwnie.
Żyje i ma się dobrze.
Brednie.
Ale powiesz Szefowi, tak?
Zrobiłbym to sam,
ale on mnie już nie słucha.
Kiedy owszem.
Ale od czasu St. Louis...
Wiele się zmieniło od czasu St. Louis.
Nie.
Samson, powinnimy zmierzać na południe.
- Trasa objazdowa kieruje nas na północ. - Wiesz, że to tylko wymówka.
Jedziemy na północ.
Dziękuję za whisky.
Dobra, chłopaki, koniec na dzi.
Zdrzemnijcie się. Widzimy się rano.
Jasne, Jonesy!
Zawsze bylimy silniejsi razem, niż osobno.
Wystarczy, że mnie wpucisz.
Co tu robisz?
- Tylko rozmawiamy. - Wyno się do diabła!
Taki miałem zamiar.
Nie pozostawiasz mi wyboru, moja droga.
Lecz przecież o tym wiesz.
Mamo, nic ci nie jest?
Wystarczy!
Doć mam twoich histerii!
Jeste wybranym.
Mamo!
- Mamo! /- Tutaj!
- Sofie, ona jest tutaj! - Mamo!
Co ty wyprawiasz. do diabła?!
Zostaw jš! Zabieraj łapy!
Nie dotykaj jej!
Odsuńcie się!
Mamo?
Sofie... nic jej nie jest? Co tu się dzieje?
Nie wiem. Mamo, słyszysz mnie?
Powiedz co!
Gadaj, Hawkins! Co tu się stało?
Co jej zrobiłe?!
Spałem.
Obudziłem się, a ona przyszła do mnie.
Ona nie chodzi.
W ogóle się nie rusza. Wszyscy o tym wiedzš.
Nic jej nie zrobiłem, Sofie.
Musisz mi uwierzyć. Nic...
Mamo, słyszysz mnie?
- Puszczaj, do cholery! - Mamo!
Dobra, już w porzšdku...
- Zostawcie go! - Gabriel, przestań!
Uspokójcie się wszyscy!
Powiedziałem, zostawcie go!
Szefie, mamy tu problem. Trzeba go rozwišzać.
Nie ma czego rozwišzywać.
Młody nie zrobił nic złego. Pućcie go!
Nie słyszę jej.
Nie mówi do mnie.
Co jej się stało?
Nie wiem, kochanie. Naprawdę. Przykro mi.
Lepiej wniemy jš do rodka.
Pomóżcie jej, na miłoć boskš!
Wemiesz jš?
Cofnijcie się wszyscy. Do tyłu.
Nastšpiła zmiana planów.
Jutro się pakujemy...
i ruszamy na południe.
Idcie spać.
Do witu, dzieci.
- Jeste cały? - Tak.
Niech no spojrzę.
Opatrzymy ci tę szczękę. Chod.
Powiedziałam, chod.
- Powiesz mi, o co chodzi? - Zmiany.
Nie na lepsze.
Na południe?
Goręcej tam, niż w Hadesie.
Bezspornie.
Nie ruszaj się.
Już.
Zostaw to na noc. Do rana opuchlizna powinna zejć.
Zobaczmy, co z żebrami.
Mam nadzieję, że nie chowasz urazy do Gabe'a.
Tylko bronił Appy.
Nie tknšłem jej.
Wiem.
Dziękuję.
Wiesz co o tym?
Pamiętam to.
Skšd jš masz?
Znalazłem.
To fotografia narzeczonej starego Hacka Scuddera.
Jak ona miała na imię?
Flora.
- Znała jš? - Nie.
Hack pokazał mi fotografię. W kółko jš pokazywał.
Biedny, stary Hack.
To on.
Henry Scudder.
Łapał kurczaki i odgryzał im głowy.
Prawdziwy oryginał.
Biedny drań pił wszystko, co się nawinęło.
To smutne, bo wydawało się, że naprawdę za niš tęsknił.
Nie wiem, co między nimi zaszło.
Wiem tylko, że zawsze miał tę fotografię przy sobie.
To moja matka.
Kobieta, którš pogrzebalimy w Milfay?
Cóż...
to na wskro osobliwe.
Mogę to wzišć?
Ten Scudder... mylisz, że mógł być na wojnie?
Niewykluczone.
Jak wielu innych szaleńców.
Szalonych jak rój wciekłych os.
/Gabriel, chod już do rodka.
Bracia i siostry,
witajcie w naszej nowej wištyni,
/naszym nowym domu,
/naszym sanktuarium.
Tutaj rozpoczniemy nasze więte przedsięwzięcie,
naszš misję,
by sprowadzić tu zastępy, które zatraciły Boga.
Rzesze, które w przeciwnym razie przepadłyby na wieki,
gdy Jego miecz opadnie na ten wiat!
/...że mi uciekniesz, Carla?
/- Wyjd stšd, albo wezwę policję. /- miało.
/Halo? Centrala? /Nie, nie!
/Ależ tak. /Przecišłem kabel tym nożem.
/Tym samym, którym zabiłem /twojš wcibskš starš sšsiadkę.
/- To byłe ty! /- Tak.
/A kiedy już nie żyła, wystarczyło zostawić /jaki obcišżajšcy dowód.
/- Portfel Joe'go. /- Włanie.
/Ukradłem mu go na dworcu. /Głupiec był tak zajęty...
Zostawiłam ci kolację.
Nie jestem głodny.
Długi dzień?
Mamy nowy kociół.
Doprawdy?
U China.
Tę jaskinię hazardu w Chinatown?
Brat Templeton ofiarował go naszemu nowemu duszpasterstwu,
- dla uchodców. - Dla nich?
Dla stada, które poprowadzę.
Wybrany przez Pana Boga.
Przemówił do mnie, Iris.
A ja spełnię Jego wolę.
Chwalmy Pana.
Amen.
Jeste dobrym człowiekiem, Justin.
Wybrał dobrego człowieka.
/Gdy bal dobiegnie końca.
/Gdy nastaje wit.
/Kiedy odejdš tancerze.
/Kiedy zblaknš gwiazdy.
/Serce przeszywa ból.
/Gdyby je wszystkie zrozumieć,
/te niespełnione nadzieje,
/gdy bal dobiegnie końca.
/Te niespełnione nadzieje,
/gdy bal dobiegnie końca.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak. pl ::.