W rolach głównych:
.:: GrupaHatak.pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/01x03 /.:: Tipton ::.
Fasola, smalec, mška,
mleko i cukier, jeli majš.
/- Czeć, szefie. - Hawkins!
/- Tak? - Jed z Jonesy'm.
To dobre miasto?
Tipton?
Nigdy tu nie bylimy.
Nie macie stałej, wiesz...
- Trasy? - No.
Kiedy tak.
Teraz to miasto za miastem,
bierzemy, co jest i gówno z tego mamy.
Od kiedy?
Od kiedy się zjawiłe.
Włanie tak! Napnijcie porzšdnie.
Może nas dopać następna wichura.
Zapobiegliwy jak zawsze, co?
Lyle. Co cię tu sprowadza?
Mylałem, że jeste w Troi.
Mama zachorowała. Przyjechałem zajšć się niš.
Wybrali mnie dwa lata temu.
A niech mnie...
Byłem jedynym facetem w dolinie.
Ostatni zwiał z funduszem służbowym.
Cztery colty i karabin Thompsona.
Złapałe go?
Złapię. Przyda mi się ten Thompson.
Zapewne.
Chyba wiesz, że nie przyszedłem tu na pogaduszki.
Wiem.
Jednak powiem ci, że jestemy doć zubożali.
Mogę dać ci 10 teraz i 10 za wejcie.
Nie będzie żadnego wejcia.
Dobra, 20.
Przykro mi. Nic nie poradzę.
- Muszę zadbać o moich ludzi. - Twoich ludzi?
Co ty pleciesz, Lyle?
Ci ludzie ledwo wišżš koniec z końcem.
Nie pozwolę, żeby oskubywali ich kuglarze.
Oskubywali?!
To legalny interes, Lyle.
Wiesz o tym!
Wiem, co to za interes.
Może za rok?
/- Jak się masz? /- Czołem.
Macie mleko?
Nie. Nie ma wody.
Krowy sš odwodnione.
Ile za kukurydzę?
A co macie?
Marna ta kukurydza. Dam ci dolara za tę tutaj.
/BIG SKY FARMS
Trzymaj. Wrzuć na pakę.
/BIG SKY FARMS
To on, Grammy!
- Na pewno, skarbie? - Tak.
Bogu niech będš dzięki! To on.
Uleczył mojš małš Maddy!
Była chroma, on jej dotknšł i sprawił, że chodzi!
Niech cię Bóg błogosławi!
Teraz chodzi, bo jej dotknšł!
Niech mnie pani puci.
Jezu Chryste, kobieto.
Hawkins, wsiadaj do samochodu!
Hawkins, rusz się!
Dajcie spokój, ludzie!
/Chwalcie Jezusa, bracia i siostry!
/Przyjdcie słuchać słów Pana
/z ust jego sługi w Chrystusie, /brata Justina!
Witajcie! Chwalmy Pana! Chwalmy Pana! Witajcie!
Tak, ta starożytna religia, bracia i siostry,
powstaje jak feniks z popiołów grzechu i upodlenia.
Gdzie niegdy było siedlisko rozpusty i znikczemnienia,
teraz lni wspaniała wištynia ku chwale Boga Wszechmogšcego!
Amen.
Byli tacy, co naigrawali się z naszej wielkiej misji,
członkowie kleru,
szanowani, uczeni ludzie,
którzy twierdzili, że emigranci utracili swš wiarę.
/- Nigdy! /- Nie.
Mówili, że uchodcy wierzš, że Bóg ich opucił.
Więc oni też odwrócili się od Boga.
Rzekłem im,
któż ma więcej wiary w Boga,
niż ci, którzy dowiadczyli Jego gniewu?
/Amen, bracie!
Któż ma więcej wiary, niż brat, który widział,
jak szalejšca nawałnica pochłania jego ziemię.
Któż ma więcej wiary, niż siostra,
która pochowała swe dzieci w pozostawionej za sobš jałowej ziemi?
Któż ma więcej wiary, niż rodziny,
które wędrowały przez pustkowia, szukajšc Ziemi Obiecanej?
Z Kansas do Kolorado! Z Nowego Meksyku do Oklahomy!
Dziękuję za przybycie. Dziękuję.
Bóg zapłać, Bóg zapłać...
To cud. Naprawdę!
To nie cud, tylko mnóstwo ciężkiej pracy, siostro.
Brat Justin?
- Munson. Ned Munson. - Panie Munson.
To wspaniałe przedsięwzięcie. Zaiste wspaniałe.
- Imponujšce. - Dziękuję panu.
Sporo się o tym mówi w Ratuszu.
Ludzie chcš brata poznać, poznać jego dokonania.
Może zechciałby brat nas nieco obznajomić?
Cóż, mylę iż to zaszczyt.
Jedynie dla nas, Wielebny. Jedynie dla nas.
Do zobaczenia jutro?
Droga pani...
No, proszę.
Dziękuję za przybycie.
Hawkins, bierz tę skrzynkę.
Szefie, zabawna historia z tym kmiotkiem.
Żałuj, że nie widziałe, co się stało w miecie.
- Ludzie obwołali go Jezusem. - Nie bardzo mnie to teraz obchodzi.
Co się dzieje, do diabła?
Pamiętasz Lyle'a Donovana z Troi?
Tego gliniarza? Tak, porzšdny chłop.
Teraz to kawał sukinsyna.
Powiedział, że nie chce, żebymy oskubywali jego ludzi.
"Jego ludzi". Jakby ich posiadał.
Hej, ostrożnie z tym!
Co dokładnie powiedział?
Że mamy się zbierać.
Nie. Przedtem.
- Że nie wolno nam się rozstawić. - Wesołe miasteczko, tak?
Wesołe miasteczko.
No, tak. Po jakiemu mówię? W swahili?
Powrót do zdrowia?
W rzeczy samej, Wielebny.
Szeryf Donovan le nas zrozumiał.
Od wieków nie zajmujemy się kuglarstwem.
Doprawdy?
Wrócilimy na cieżkę Pana,
gdy zabłškał się poród nas młody nieznajomy,
przemożny uzdrowiciel, imieniem Benjamin St.John.
Być może słyszał brat o nim. Był dzi rano w miecie.
Ponoć wywołał spore zamieszanie.
Co robimy, bracie Goyer,
to jedzimy od miasta do miasta,
głoszšc dobrš nowinę,
przynoszšc nadzieję, gdzie przepadła,
uzdrawiajšc słabych, chorych i podupadłych na duchu.
Za drobnš ofiarš, jak mniemam?
Z czego połowa zasila kasę lokalnych kociołów.
To jedyna wištynia w miecie, czyż nie?
Jest jeszcze kociół w. Andrzeja.
Powiedzmy, niech katolicy zatroszczš się o katolików.
Podejdcie, bracia i siostry!
Podejdcie i poznajcie zdumiewajšcego Benjamina St. Johna!
Prosto z triumfalnej podróży do Betlejem, Jerozolimy i Ziemi więtej!
Dowiadczcie uzdrawiajšcego dotyku Pana,
/poprzez tego współczesnego proroka.
Dziękuję. Proszę tędy!
Znajdzie się miejsce dla wszystkich!
- Bóg zapłać. - Dziękuję.
Dziękuję panu.
Witaj, Lyle.
Kazałem ci odjechać.
Zabroniłe nam rozstawić wesołe miasteczko.
To jest uzdrawianie.
Guzik mnie obchodzi, jak to nazywasz.
To zwykły bajzel, ot co.
I jeli go nie zamkniesz, ja zamknę go za ciebie.
Chciałbym móc, lecz jeli to zrobię,
obaj musielibymy stanšć przed wyższš instancjš.
Przed Bogiem?
Nie, przed Kartš Praw. Wolnoć Wyznania.
Nie zasłaniaj się Konstytucjš. Słuchaj no, szalbierzu...
Witam Wielebnego Goyera!
Tak się cieszę, że zdołał brat przyjć.
Za nic bym tego nie przegapił, bracie Samsonie.
- Witaj, Lyle. - Tom.
Noc w sam raz na stare, dobre uzdrawianie, prawda?
- Ludziom tego trzeba. - Nie inaczej.
Trochę przedwiecznej Ewangelii.
Stršcić pajęczyny i wzniecić ducha.
Zgodzisz się, szeryfie?
Dobrej zabawy, Wielebny.
Lyle, zapewniam cię, że to w pełni legalny interes.
Uczciwy człowiek nigdy nie użyłby słowa "legalny".
Nie wierć się.
- Chcę się przejrzeć. - Za chwilę.
Dobry Boże...
To głupota. Zostaw.
Spokojnie, kawalerze. Będzie dobrze.
Kurna chata, Jonesy się nie mylił.
A niech mnie...
Jakbym ujrzała ducha.
Nie powinna się przygotować?
- Kto wybrał ten strój? - Nie podoba ci się?
Lodz, prawda?
- Powalisz ich na kolana, młody. - Chcę się przejrzeć.
Nie ma mowy.
Pierwsze koty za płoty, młody.
Trema to zwykła rzecz.
Wyglšdam jak głupiec.
Diabła tam. Wyglšdasz jak Valentino.
- Nieprawdaż? - Wykapany.
Wykluczone.
Nie masz wyjcia.
Oto Objazdowa Krucjata Odrodzenia w. Jana!
Jestem brat Łazarz Dubois...
i staję tu dzi przed wami, jako wcielone wiadectwo potęgi,
chwały i wszechpotężnej miłoci Jezusa Chrystusa!
Cztery lata temu byłem komiwojażerem, człowiekiem grzesznym.
Pełnym żšdzy pijakiem,
sprzedajšcym piorunochrony po domach.
Oszwabiałem uczciwych farmerów na ich ciężko zarobione pienišdze.
Bałamuciłem ich żony.
Omamiałem ich córki.
Byłem moczymordš i złodziejem.
I cudzołożnikiem!
Byłem bluniercš,
kierowanym nieczystymi popędami,
z biletem w jednš stronę do wiecznego potępienia!
Kiedy, jak na ironię,
spadł na mnie boży grom z jasnego Nieba!
Mówiłe, że jeli nie będę się czuł w 100 procentach swobodnie,
zrobi to Schmidt.
Już na to za póno.
Nie czuję się nawet w 50 procentach swobodnie.
Posłuchaj, chłopcze.
Nasz byt zależy od tego.
Co, jeli sknocę?
Nie sknocisz.
Tylko usišd i wyglšdaj tajemniczo.
To nic trudnego.
...kiedy człowiek,
którego przyszlicie tu dzi spotkać,
położył na mnie swoje dłonie...
i wyrwał mnie z dna przepastnej otchłani!
Bracia i siostry, przed wami...
Wielebny Benjamin St. John!
Za mnš, chłopcze, wszystko będzie dobrze.
Wielebny St. John!
Alleluja!
Cóż za chytra sztuczka.
Smoking?
Ubrał go?
Doskonale wiesz, że tak.
To niezwykle ważne, bracia i siostry,
bycie pojęli,
że odmiennie od naszego Pana, Jezusa Chrystusa,
Wielebny St. John to człek miertelny,
z krwi i koci.
Niestety uzdrowić może tylko jednego nieboraka na dzień.
W przeciwnym razie... mógłby wyzionšć ducha.
Bracia i siostry, czy jest wród was kto,
kto niepomiernie potrzebuje chrystusowej mocy uzdrawiania?
Kto to?
Gdzie jeste?
Kto?
Kobieta na wózku.
Kobieta na wózku, tam, z tyłu.
Przywie jš, chłopcze!
Pomóż jej, młodzieńcze i rozpocznijmy uzdrawianie!
Ostrożnie, chłopcy.
Spokojnie, pomału.
Chwalmy Jezusa. Ta kobieta jest chora.
Jak ci na imię, siostro?
Gertruda.
Na co cierpisz, siostro?
Mam raka żołšdka...
Ma raka żołšdka.
Doktor mówi, że stoczył mój kręgosłup,
więc moje nogi przestały mi służyć...
Zżera jej kręgosłup. Zniszczył jej kręgosłup.
Nie może chodzić. Nie ma czucia w nogach.
Jeste gotowa, by zostać dzi uleczona, siostro?
Mam takš nadzieję...
Alleluja.
Bracia i siostry, złóżmy ręce i powtarzajmy... Jezus.
Powtarzajcie za mnš... Jezus.
Jezus... Jezus... Jezus...
Dotknij jš, chłopcze.
Mocš Wszechmogšcego Boga,
Syna i Ducha więtego,
rozkazujemy ci, szatański czarny raku,
by opucił ciało tej kobiety i pozwolił jej ozdrowieć!
Gertrudo, droga siostro,
chcę, żeby do mnie podeszła.
Podejd do mnie teraz.
Powstań z tego wózka i pójd ku mnie!
Id, siostro!
Wstań i id!
Wstań i chod do mnie!
Chod do mnie. Chod!
Panie Boże, jestem uleczona! Ozdrowiałam!
Dzięki Ci, Panie!
Dzięki Ci, Jezusie! Alleluja!
/Chwalmy Pana!
/Kochaj mnie albo rzuć /i pozwól zostać samej.
/Nie uwierzysz mi, /lecz kocham tylko ciebie.
/Wolę być samotna, /niż szczęliwa z kim innym.
/Może uważasz, że noc sprzyja... /...że noc sprzyja...
/...że noc sprzyja...
/Hej! Wyłšcz to, co?!
/...że noc sprzyja... /...że noc sprzyja...
/- Teraz, szefie? /- Tak.
Dzieci! Dzieci! Chodcie tu!
Chcę co ogłosić.
W zwišzku z niebywałym sukcesem naszego nowego geszeftu,
dziękujšc serdecznie panu Hawkinsowi,
z radociš ogłaszam,
że Opos i Bobby, zaopatrzeni w obszerne worki,
chwacko ruszyli do Jefferson City...
i postarali się... o wieże jaja!
Bekon!
I sok pomarańczowy!
Chodcie i bierzcie!
Żadnych robali?
Hawkins, przynie więcej soku.
Gratuluję.
Nic nie zrobiłem.
Jak twoja mama?
Lepiej.
Nie wspaniale, ale przynajmniej mówi.
To dobrze.
- Jak się ma mój chłopak? - Dobrze.
Poranny pokaz punktualnie o 11.00.
Znaczy, porannš "posługę".
Znów rzucisz ich na kolana, jak ostatnio?
Szefie?
Muszę co załatwić w miecie.
We Chevroleta. Tylko wróć na 10.00
Najpóniej 10.30.
Jeste moim skarbem, chłopcze!
Nie pomogę.
A Big Sky Farms? Wie pan, gdzie to jest?
Nie mam pojęcia.
Dziękuję.
Porozmawiaj z paniš Donovan.
Kiedy to była jej ciężarówka.
Raczej na pewno ten goć kupił jš na licytacji.
Na licytacji?
Smutna historia z tymi Donovanami.
Kiedy mieli pół miasta.
Teraz został jej tylko ten wielki, stary dom...
i szufla pyłu w płucach.
Gdzie mieszka?
Jakie pół godziny na południe Moreau.
Nie da się przegapić.
Która godzina?
Kwadrans po dziesištej.
Co tu się stało? Kraksa?
Nie, majš tam uzdrowiciela.
Słyszałam, że wczoraj wyleczył kobietę z raka.
Patrzcie! To on!
Ten cudotwórca!
To Benjamin St. John!
Zostawcie mnie.
Zostawcie mnie! Dajcie mi spokój!
To nasza główna nawa.
Póki co, mamy miejsce dla prawie setki,
ale gdy ukończymy ławki, pomiecimy dwa razy tyle.
Dwa razy tyle?!
To przytulisko dla dzieci.
Jeszcze nieukończone, ale zmieci się tuzin chłopców.
Sypialnia dziewczynek na końcu korytarza jest już gotowa.
Iris?
Iris, to radni Munson.
I... Templeton.
- Panowie, moja siostra, Iris. - Dzień dobry.
Panie Templeton, Carroll był pańskim kuzynem?
Bratankiem.
Wyrazy najgłębszego współczucia.
Bóg wie, że bez Carrolla Templetona, to wszystko nie byłoby możliwe.
To prawdziwe pocieszenie.
Zadziwiajšce, jak dużo pracy włożylicie w to miejsce.
Szkoda, że nie przyszlicie do nas wczeniej.
Docenimy każde wsparcie, jakiego możecie nam udzielić.
Potrzebujemy każdej możliwej pomocy.
Cóż, niedokładnie o to mi chodziło. Ned?
Val próbuje powiedzieć...
że całš przecznicę przeznaczono do rozbiórki.
Do rozbiórki? Kiedy?
Cóż, to stary kazus.
Pierwszy termin wyznaczono na wiosnę 1931 roku.
- Ale to było przed kryzysem. - Zebralimy wtedy srogie cięgi.
Ale odkulimy się. Mówiłem, że się odkujemy?
Panowie.
Kiedy?
W połowie przyszłego miesišca.
To niedopuszczalne.
Ależ jest, Ojcze, jest.
Nie sšdził Ojciec chyba, że wyrzucimy go na bruk?
Tak Ojciec pomylał?
Pięć mil za miastem jest wielki, stary zajazd.
To ładna posiadłoć. Należy do Elektrowni Wodnej, ale...
Nie.
- Wielebny, proszę, nie tak porywczo. - Nie jestem głupcem.
Wiem, że tu nie chodzi o urbanizację.
Chodzi o emigrantów. Uchodców, przesiedleńców, repatriantów.
Jest dobrze, póki trzymajš się z dala od miasta,
ale nie wolno ich tu wpucić, bo mogliby zechcieć zostać!
Osiedlić się tu!
- Wielebny, to chyba nieporozumienie. - Zamknij się, Ned.
Posłuchaj no, Wielebny.
Proponujemy wam pięknš posesję w zamian za tę norę.
Lub możemy wypłacić odpowiedniš wartoć rynkowš w gotówce,
która wyniosłaby, patrzšc na to miejsce,
jakie 50 dolarów i bdzinę zdechłej krowy.
Więc jak będzie?
Panowie wybaczš. Justin!
Justin, zaczekaj!
Znam to miejsce, o którym mówiš. Może powinnimy...
Nie... Pan wyraził się jasno. Przemówił do mnie, Iris.
Wybrał to miejsce. Nie inne.
- Ale Justin... - Nie!
Val, nic ci nie jest?
Nie mogę oddychać...
Wezwijcie lekarza!
Zabierzmy go na dwór.
Ostrożnie, uwaga na głowę.
Nie, nie...
Val...?
Przepraszam.
Tak, skończyli.
Komu trzeba pomóc?
Jak pomóc?
Więc teraz mam go wozić?
Proszę.
- Czeć. - Czeć.
Zastanawiałem się...
Tak, spotkamy się w samochodzie.
Schowaj się pod tym. Wezmę kluczyki.
Czemu ta pani Donovan jest taka ważna?
To sprawa osobista.
Jak to, osobista?
Rodzinna.
/Kochaj mnie albo rzuć /i pozwól zostać samej.
/Nie uwierzysz mi, /lecz kocham tylko ciebie.
/Wolę być samotna...
Tak?
Ja do pani Donovan.
Przykro mi synu, ale pani Donovan jest zajęta.
To ważne.
A niech mnie... Jeste tym cudotwórcš.
Wejd. Nie trwońmy czasu.
Oczekiwała cię. Proszę.
Pani Donovan?
Pani Donovan. Przyszedł.
Wiedziałam, że przyjdziesz.
Usišd przy mnie, żebym mogła cię widzieć.
Masz jego oczy, chłopcze.
Walterze...
zaprowad tę młodš damę do kuchni na szklankę lemoniady.
Tak, proszę pani.
Stary wariatuńcio.
Kiedy widziała go pani ostatni raz?
Dawno temu.
15 lat temu, może dawniej.
Stary Hack Scudder i ja.
Kiedy bylimy za pan brat.
Zna pani tę kobietę?
Oczywicie.
To Flora.
Pokazywał mi tę fotografię,
opowiadał o niej...
miłe rzeczy.
Spotkała go pani póniej?
Tylko w snach.
Wiesz o tym.
Wysłał ci jeden o mnie, Benie Hawkinsie.
Posiadasz dar,
jak on.
Możesz nie dostrzegać w tym daru.
Pewnie uważasz, że to klštwa.
Po prawdzie, to jedno i drugie.
Istniejš reguły, chłopcze.
Ofiarowujšc życie, musisz je skšd wzišć.
Może z pola pszenicy,
może od starego psa Waltera...
a może od tej dziewczyny, którš tu przyprowadziłe.
Co ty tu robisz?
Precz z mojego domu!
Nie, my tylko...
Wiem, czym kupczysz, ale mnie nie zwiedziesz!
Ben. Ben...
Włanie. Won.
Chyba nie powiesz mi, o co chodziło.
- Sprawy rodzinne? - Tak.
Kim ona jest?
Ciociš? Dawno utraconš kuzynkš?
Babciš?
Tak, to moja babcia.
Nigdy w życiu jej nie widziałe.
Powiedziała, że masz jego oczy.
Czyje?
Wysiadaj.
Co?
Słyszałe.
Czego ty chcesz?
Chcę wiedzieć, kim jeste, do diabła.
Co zrobiłe mojej matce.
Już mówiłem. Nic jej nie zrobiłem...
Kłamca!
Cholerna, zwariowana suka!
Jak mnie nazwałe?
Cholernš, zwariowanš sukš.
- Wsiadaj. - Id do diabła.
Na pewno nigdzie go nie ma?
Nikt go nie widział od ostatniego występu.
Cholera.
Niech to szlag.
Lila, przygotuj Schmidta.
Mylisz, że to kupiš?
Oni? Kupiš wszystko.
Dasz papierosa?
Dasz poprowadzić?
Czy kto z was, moi mili ludzie,
potrzebuje chrystusowej mocy uzdrawiania?
/Wielebny, wybierz mnie!
Ty tam! Ty, siostro.
Pomóż jej, chłopcze. Pomóż jej.
Wychwalajmy Jezusa!
Pomogę ci. Dasz radę wejć?
Już.
- Jak ci na imię, siostrzyczko? - Verna.
O, mój Boże.
Jakież nieszczęcie cię spotkało, siostrzyczko Verno?
Przejechała mnie młockarnia.
Boże, dziewczyno! Masz szczęcie, że żyjesz.
Każdego dnia dziękuję za to Panu Jezusowi Chrystusowi.
Słyszelicie, ludzie?
Ta mała dziewczynka, ta biedna, kaleka dziewczynka,
dziękuje Jezusowi, że darował jej życie.
Czyż to nie podnosi na duchu?
/Alleluja! /Dzięki Ci, Panie Jezu.
A teraz, siostro Verno,
jeste gotowa, żeby zostać uzdrowiona?
/Nie!
Na rany Jezusa.
Pomożesz mojej matce, sukinsynu.
Wybacz, szeryfie, ale już wybralimy tę młodš damę.
Może przyprowadzisz swojš matkę jutro?
- Ona nie dożyje jutra. - Jutro uzdrowisz dziewczynę!
Ulecz Beccę!
Nie jeste nim.
To nie on!
Gdzie uzdrowiciel?
Gdzie, do cholery?!
/Tu jestem.
Połóż jš.
Nie umieraj.
Muszę poznać reguły.
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Odsuń się.
Musisz odejć.
Nie.
Nie dotykaj mnie.
Widzielicie wszyscy.
Nie chce być wyleczona.
Nie chce!
Henry Scudder... kiedy odszedł,
dokšd się udał?
Do Babilonu...
Mamo?
- A jeli by cię nie powstrzymała? - Co?
Chciałe położyć na niej dłonie.
Więc pytam się,
co, jeli by cię nie powstrzymała?
Co by zrobił?
Tak mylałem.
Wciskasz kit.
Wracasz do czyszczenia kibli. Koniec przywilejów.
Nie prosiłem o nie.
Nic nie dostaniesz, póki nie zarobisz.
A może i wtedy nie.
Dobra, dzieci, zapalać!
Ruszajmy w drogę!
Dokšd?
Trzymaj się 54-ki.
Potem na 66-kę i 27-kš na południe.
Przez Teksas?
Będziemy bardzo blisko Babilonu.
Nie. Pojedziemy do Babilonu.
Jezu Chryste...
W rzeczy samej.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.