NETFLIX ... SERIAL ORYGINALNY
GREENDALE: POZWÓL SIĘ OCZAROWAĆ
Pobłogosław te dary, które z twej dobroci spożywać mamy.
Amen.
Mamusiu, czujesz to? Śmierdzi jak stare śmieci.
Lucy.
Pewnie pan Saracen zostawił worek przy windzie, później to sprawdzę.
ZMARZNIĘTY, GŁODNY, ZMĘCZONY PRZYJMIECIE MNIE?
Przykro mi, nie mogę panu pomóc.
Proszę odejść.
Proszę. Moja córeczka jest w środku.
Jak...
Co zrobiłeś mojej mamusi?
KSIĘGARNIA CERBERUSA
Carl, jak ci się podobał film? Obcy to prawdziwe arcydzieło, nie?
Czysty, wydestylowany horror.
Pomyśl tylko: jesteś sam we wszechświecie.
Jedyną inną żywą istotą jest kosmita,
którego nikt nie zapraszał, jego krew to kwas i chce cię zamordować.
Nie wiem, Sabrino, chwilami się nudziłem.
Jesz tego korniszona?
Nie, możesz go wziąć.
Fajnie było, Carl!
- Miło było się spotkać. - Zgadzam się.
Film mi się podobał.
I ty też mi się podobasz, Sabrino.
Mam tak samo. Do zobaczenia w szkole.
Cześć.
O rany, totalnie zapomniałam.
- Melvin. - Cześć, Sabrino.
Gotowa?
Tak, zdecydowanie.
To co u ciebie?
Odkąd Elspeth i Dorcas...
zginęły, nie śpię, nie jem ani się nie ruszam.
I...
wiem, że twoja ciotka Hilda wychodzi za mąż,
i zastanawiałem się, czy masz partnera na wesele.
Bo jeśli nie,
byłbym zachwycony, mogąc z tobą pójść.
Fajnie było, Melvin.
Miło było się spotkać.
Zgadzam się. Dasz mi znać co do wesela?
Oczywiście.
To dobranoc, Sabrino.
Dobranoc, Melvin. Do zobaczenia w akademii. Cześć.
Randkowanie to jakiś obłęd.
Muszę opowiedzieć o tym Sabrinie. Chodź, będzie w żółtym pokoju.
Co to?
Nie wiem.
Co jest?
Nie powinno pana tu być...
Ależ proszę wejść do środka. Zapraszam.
Proszę usiąść i się rozgościć.
Co ty wyprawiasz?
Mój dar podpowiedział mi, że powinniśmy mu pomóc.
Inaczej stałoby się coś złego.
I co my teraz zrobimy?
Jak myślisz, kim on jest?
Nie wiem,
ale może mój dar mi to powie.
Czy możemy...
podać panu coś jeszcze?
Więcej zupy?
Może koce?
Roz!
Nic mi nie jest.
Co zobaczyłaś?
Gdy cię złapał?
Umysł zalały mi...
obrazy...
sceny.
Po prostu...
Chcę zapomnieć...
kimkolwiek albo czymkolwiek był.
Chcę być teraz...
tutaj z tobą.
W porządku?
Pewnie.
Absolutnie.
To który ci się bardziej podoba?
Obaj są mili,
ale z żadnym nie iskrzy.
Żaden nie jest tym jedynym. O ile jest ktoś taki.
Kiedyś to Harvey wydawał się być tym jedynym.
Wtedy tak.
A potem miałyśmy tak samo z Nickiem.
Już dwa razy byłaś blisko.
Może szukasz kogoś, kto połączy ich najlepsze cechy.
Słodki i delikatny jak Harvey, seksowny i dziki jak Nick.
- Jakie są na to szanse? - Całkiem wysokie.
Ja już swojego znalazłam.
Nie śmiej się, ale...
to Kaliban.
- Sabrino, nie mówisz poważnie. - Mówię, Brino. I...
Tylko nie szalej. Wiem, że to szybko, ale...
w tym tygodniu bierzemy ślub.
Co?
Bierzecie ślub?
Ledwo go znasz!
To ty go ledwo znasz. Ja spędziłam z nim dużo czasu.
Próbował nas zabić.
Raczej uwięzić.
Ale się zmienił.
Jesteś za młoda. Masz rację, za bardzo się spieszycie.
Co na to Lilith i ojciec?
Wspierają mnie.
Przyznam, że twoja zgoda na ten ślub mnie zdziwiła.
To twoja jedyna córka.
Wydawałoby się, że powinieneś być bardziej...
wybredny.
To korzystny związek.
Kaliban nie ma rodziny, która próbowałaby przejąć tron.
Jest z gliny, więc nie zanieczyści krwi Gwiazd Zarannych.
I co najważniejsze: widziałaś go bez koszuli?
On i Sabrina obdarzą mnie pięknymi wnukami.
Wnukami?
A co z naszym dzieckiem?
Będzie miało konkurencję.
Przy okazji, nasi sąsiedzi biorą ślub.
Którzy sąsiedzi?
Sprzedawca z naprzeciwka.
Poznałeś go,
kiedy przenosiliśmy nasz kościół
z namiotu.
Nazywa się doktor Cerberus
i żeni się z ciotką mojej uczennicy, Sabriny Spellman.
Jakież to fascynujące.
Wygląda na jakiegoś wstrętnego żebraka.
Cicho, dziecko.
Idź.
Otwórz drzwi.
Ojcze Blackwood?
Nie poznajecie naszego gościa, siostry?
To Samotny.
Włóczęga z Otchłani.
To Niezaproszony.
Jeden z pradawnych koszmarów.
Wejdź!
Wejdź, święty bracie.
Tutaj będzie ci dobrze.
Przynieście mu jedzenie, wodę i ogrzejcie.
Ci, którzy nie przyjmują Niezaproszonego, kończą z wyrwanym sercem.
Radujcie się, siostry,
ponieważ dzisiaj gościmy morderczego herolda końca czasów.
Harvey.
Harvey?
Co to jest?
Właśnie...
to widziałam, gdy ten facet mnie złapał.
Jak je narysowałeś?
Może...
przekazałaś mi je, gdy się...
Wyluzuj, Romeo.
Czyli co...
narysowałeś je we śnie?
Gdy byłem mały, ciągle lunatykowałem.
Może to takie...
lunatyczne rysowanie.
Już o tym rozmawiałyśmy!
Chcę mieć skromne, rodzinne wesele.
Małą ceremonię w naszym salonie.
Świece, ogień w kominku
i goście przebrani za ulubione potwory.
Błagam, przestań jojczeć.
- Migreny dostanę. - Dzień dobry.
- Dobry. - Wszystko gra?
Tak, wszystko jest totalnie cacy,
bo twoja ciocia Zee chce być gwiazdą mojego ślubu.
- Hilda? - Tak.
Jako arcykapłanka Zakonu Hekate mam obowiązek
odprawiać śluby i pogrzeby moich wiernych.
I dla ciebie nie będzie wyjątku.
Dobrze.
Jak chcesz.
Sabrino, taka myśl, czy na przyjęciu,
które będzie u Doriana i mi go nie ukradniesz, Spellman,
nie zagrałby zespół Harvey'ego?
Mogę zapytać.
A czy moja najsłodsza, najładniejsza bratanica
zostałaby moją druhenką
i wzniosła mały toast?
Będę zaszczycona.
Dziękuję.
Zanim zapomnę, siostro,
musimy wypędzić demona seksu z twojego pana młodego.
Stal damasceńska nic nie da w noc poślubną,
a nie chcesz przecież, żeby rozszarpał cię inkub.
Chwileczkę.
Dom Pogrzebowy Spellmanów, słucham?
Halo?
Ojejku.
Proszę ich przywieźć, zajmiemy się tym.
Do widzenia.
Ambrose, będziesz miał ręce pełne roboty.
To biuro koronera,
przywiozą kilka ciał.
- Kilka? - Tak.
Otworzę.
- Sabrina? - Lilith? Co tu robisz?
Chciałam poprosić twoje ciotki, żeby przemówiły ci do rozumu
i wybiły z głowy ten niedorzeczny ślub.
- Jasne. - Ale właśnie wyszłam z Piekła,
gdzie próbowałaś torty ślubne,
więc chyba przeprowadzimy inną rozmowę.
Dwie Sabriny spotykają się w tajemnicy?
Niezłe z ciebie ziółko.
Nawet z tym żółtym pokojem ryzykujesz paradoks czasowy.
Nie będziemy się już tyle spotykać, skoro Sabrina bierze ślub.
Nie w smak ci to?
Zazdrościsz szczęścia Sabrinie Gwieździe Zarannej?
Dostała królestwo, przystojnego młodziana.
- Nie zazdroszczę. - Tak?
Mam zazdrościć samej sobie?
Nie chcę, żeby wyszła za złego faceta.
Chociaż raz się zgadzamy.
Sabrina się myli, to śliski gość.
Zabijemy go?
Nie wykluczam takiej możliwości, ale...
najpierw spróbujmy ich rozdzielić.
Niech Kaliban przyjdzie do akademii.
Musi wiedzieć, w co się pakuje.
Moja ukochana pani.
Czemu akurat tutaj?
Ponieważ, Kalibanie, praktycznie na stałe mieszkam w Piekle,
ale po naszym ślubie
chcę znowu żyć po trochu w Piekle i tutaj.
Chciałam też, żebyś zobaczył Hekate.
Teraz to jej oddaję cześć.
To kobiecy ideał o trzech obliczach, bogini wiedźm.
Mroczna Matka.
Przecież jesteś córką Lucyfera, królową Piekła.
Jestem też czarownicą, a Hekate jest potężniejsza od ojca.
Karty na stół, Kaliban. Czy zmieniłbyś dla mnie wiarę?
Co? Ale...
Może.
A z czym to się wiąże?
Miło, że pytasz.
Może moja koleżanka Prudence wytłumaczy to lepiej.
Przewietrzymy się?
Z naszą Mroczną Matką jest tak,
że Hekate wymaga konkretnej ofiary
od swoich męskich wyznawców.
Mianowicie?
Mówiąc prosto,
mężczyźni z Zakonu Hekate muszą być...
wykastrowani.
Żartujesz.
Ani trochę.
Tak się składa, że to właśnie mnie
Hekate powierzyła odprawianie rytuału na naszych braciach.
Z radością wypełniam swoją rolę.
Złożenie ofiary to kwestia kilku sekund.
Oczywiście rozgrzejemy ostrze.
Moja pani, oddałbym ci niemal wszystko,
ale...
nie wyrzeknę się mojej męskości.
Chcę być twoim mężem. Nie pragniesz być matką?
Mam 16 lat.
Zawsze możemy adoptować.
Ja chcę być prawdziwym ojcem.
Obrażasz mnie, Kalibanie.
Wiesz, że jestem adoptowana.
Mówisz, że chcesz być prawdziwym mężem i ojcem,
ale to wymaga prawdziwej ofiary.
A jeśli nie zamierzasz w ogóle rozważyć mojej prośby...
- Może to zły pomysł. - Może tak.
Muszę...
Muszę pomyśleć.
Koniecznie.
O tej porze roku Góry Szaleństwa są przepiękne.
Więc?
Idź sobie.
Nicholasie, Melvinie,
przed ślubem mojej siostry
z jej narzeczonego trzeba wypędzić inkuba,
demona, który wywołuje morderczą żądzę.
Zajmiecie się tym? Natychmiast?
Co?
Tylko wypędźcie go bardzo delikatnie,
bo on tyle już przeszedł.
Delikatnie.
Jak leci, doktorze?
A jak ci się wydaje?
Jestem przerażony.
Zaraz będzie po bólu. To jak rwanie zęba.
Inkub z pana wyskoczy,
a ja skieruję go do pułapki, którą trzyma Melvin.
A jak nie będzie chciał wyjść?
Inkub to samiec, a my będziemy wzywać Mroczną Matkę.
Inkuby niczego się tak nie boją jak świętej bogini.
Dziwne, że jeszcze nie wyskoczył...
Ciocia Hilda pyta, czy Klub Strachów zagra na weselu.
Dacie radę?
Jasna sprawa, ale posłuchaj.
Wczoraj w moim garażu był dziwny włóczęga.
Kiedy go dotknęłam,
zobaczyłam w nim straszne rzeczy.
A kiedy obudziłem się rano, okazało się, że narysowałem to.
Wiesz, co to?
Nie.
Ale mój kuzyn może wiedzieć.
Pięć ciał, Salem.
We wszystkich brakuje serca.
Tak, niestety.
Żyli, gdy je wyrywano.
Masz rację.
Pewnie widzieli...
zabójcę przed śmiercią.
Dzięki odrobinie nekromancji,
mogę wydobyć obraz, który widzieli...
w chwili śmierci.
Prościzna, jak wywoływanie zdjęcia.
Możemy wejść? Potrzebujemy cię.
O ile nie ma z tobą nikogo wrażliwego.
Zaraz. Nie.
Chwila, czy to może symbolizować ciemność?
Absolutną ciemność?
Moment, to ten facet z wczoraj.
Skąd masz te zdjęcia?
To ostatnie, co widzieli ci nieszczęśnicy,
zanim wyrwano im serca.
- To mogliśmy być my. - Dzięki Hekate.
Ale co u was było inaczej?
Czemu was oszczędził?
Nie wiem.
Po prostu miałam przeczucie, że powinniśmy go wpuścić.
Okazałaś mu dobroć i gościnność...
Czy mogłabyś...
Proszę odejść.
Odprawiła włóczęgę.
Nie zaprosiła go, a my tak.
Dlatego wyrwał im serce.
Bo mu go nie okazali.
Słodki szatanie, to musi być pradawny koszmar.
Na Hekate, który?
Jeśli włóczęga, którego widzieliście, jest uosobieniem koszmaru,
może być Nieczystym, Niekochanym, Niechcianym...
To Niezaproszony.
Harvey, ty geniuszu.
Użyjemy twoich rysunków, żeby zidentyfikować koszmary.
Ile narysowałeś?
Osiem.
Osiem rysunków, osiem koszmarów.
Jeden sieje zamęt w Greendale.
Co robimy? Ostrzeżemy ludzi?
Śmiertelnicy nie mają jak z tym walczyć.
To nie są potwory, tylko istoty przekraczające ludzkie pojęcie.
Z ciemnością pomogliśmy.
To prawda. No dobra.
My ustalimy plan,
a potem się do was zgłosimy.
Na razie bądźcie gotowi.
Obawiam się, że czeka nas kolejna wojna
na odległych rubieżach kosmosu, ale już słyszę miarowe bębny apokalipsy.
STACJA GEHENNA
Mieliście jedno zadanie
przed naszym pierwszym hekatejskim sakramentem małżeństwa,
a teraz po mieście grasuje inkub.
Trzymajcie go z dala od pana młodego
i zaproszonych mężczyzn, rozumiemy się?
Trzeba odwołać ślub.
Na Trzy Oblicza, niby dlaczego?
Absolutna ciemność sprowadziła do miasta krewniaka,
inny koszmar, zwany Niezaproszonym.
Nie możemy go odnaleźć,
a po nim zjawi się jeszcze sześć koszmarów.
Hilda i jej wybranek robili wszystko, żeby ten ślub się odbył.
Zabezpieczymy się przed koszmarami i inkubem,
ale ślubu nie odwołamy.
Ciesze się, że zagramy razem na weselu.
Z tym basem wyglądasz cholernie seksownie.
Też lubię z tobą grać.
Niezaproszony, jestem twoim akolitą.
Twoim...
kapłanem.
Opowiesz mi o nadchodzącej zagładzie?
Jesteś heroldem Otchłani, musisz ze mną pomówić.
Ojcze Blackwood.
Ja spróbuję. W końcu jestem nauczycielką.
Już rozumiem.
Wiem, w czym problem. Wygląda na to...
że nasz gość nie ma języka.
- Nie ma języka? - Nie ma.
Tylko tyle? Agatho.
- Przynieś mi język, dziecko. - Co?
Gwiazdo Zaranna.
Kaliban.
Przemyślałem naszą rozmowę.
Mam coś dla ciebie.
Ofiarę, o którą prosiłaś.
Nie rozumiem.
Skąd wzięłaś język?
Od jednego z wiernych. Był gadułą.
Byłaś niegrzeczna, Sabrino.
Próbowałaś mnie poróżnić z Kalibanem.
Nie zaprzeczaj. I nie jestem zła.
- Nie jesteś? - Nie.
Rozumiem, czemu to zrobiłaś.
Jesteś samotna. A on naprawdę to zrobił.
Ta cała ofiara dla Mrocznej Matki?
Zrobił to.
O nie.
Spokojnie, jest z gliny. Przeżyje.
Ale był gotów to dla mnie zrobić.
Więc twój fortel dowiódł, że Kaliban jest dobrym facetem.
Przepraszam.
Jesteś szczęśliwa?
Bo nie wyglądasz.
Powinnam być, prawda?
Mam życie, którego przecież chciałam, otoczona przez bliskich...
ale wciąż czuję się samotna
i nie wiem dlaczego.
A ty jesteś szczęśliwa?
Tak.
Każdy dzień w Piekle to przygoda.
A jutro poślubię mężczyznę, za którym szaleję!
Chcę, żebyś tam była.
Dlatego wręczam ci to.
Zrozumiem, jeśli nie przyjdziesz...
ale jesteś zaproszona.
Czekaj.
Chcę ci coś dać.
Prezent ślubny, coś pożyczonego.
Nasze miejsce.
Będę o niego dbać.
Dziękuję, Sabrino.
Odesłałem resztę.
Jesteśmy sami.
Dwóch pielgrzymów nocy.
Masz być zwiastunem.
Taki herold potrzebuje dużej widowni.
Wiem, gdzie ją znajdziesz.
Czego szukasz, kapłanie?
Pobłogosław mi,
a pomogę ci ostatecznie zniszczyć wymiary.
Proszę.
Zostałeś pobłogosławiony.
Więc mów, kapłanie,
do kogo mam teraz zapukać?
Sabrino, skarbie?
Hej, czy już...
Co jest, czemu płaczesz?
- To ze szczęścia. - Tak.
Jesteś piękną panną młodą.
Pewnie, ale...
Usiądź. No chodź.
Dlaczego płaczesz?
- Nie chcę ci psuć ślubu. - Spokojnie.
To takie głupie.
Czuję się...
beznadziejna i samotna.
Przepraszam.
Jesteś taka młoda.
Moja słodka, piękna dziewczynko, jesteś mądra i dobra.
A gdy się w kimś zakochujesz,
oddajesz mu się całkowicie i bezinteresownie.
Jeszcze się zakochasz, wiesz o tym.
I jeszcze raz.
I znowu.
Tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Chciałabym przewinąć życie do tego momentu.
Ale po co?
Przegapisz tyle cudownych chwil.
Spójrz na mnie.
Byłam sama, gdy miałam 16 lat, 60 i 160.
- Ciociu. - Tak?
Zrozumiałam.
Bardzo nieudolnie próbuję ci powiedzieć...
że warto czekać na właściwą osobę.
No dobrze.
Na skraju lasu znajdziesz sprofanowany kościół
pełen wiedźm, które przyszły na ślub.
Jeśli nie wejdziesz do kościoła, na pewno odbędzie się wesele.
Zapewne w lokalnej tawernie zwanej Pokojem Doriana Graya.
Narysuję ci mapę.
Proszę bardzo, garnitur godny naszego gościa.
Dobra robota.
Na weselu nie okazuj litości ani miłosierdzia.
Są niegodni twoich koszmarów.
Wygląda na włóczęgę,
ale według mnie to pradawny koszmar.
Prawdopodobnie Niezaproszony. Zabija każdego, kto nie wpuści go do domu.
Z taką gębą? Nie dziwię się.
Jeśli do nas zapuka, musimy go wpuścić.
Powiemy, że mamy dla niego miejsce.
Inni nieznajomi, którzy mogą być opętani przez inkuba,
zostają na zewnątrz.
Sabrina i Nick przypilnują drzwi.
Melvin, co?
Nie jest w twoim typie.
ŚLUB HILDY SPELLMAN I DR. CERBERUSA
Poszliśmy tylko na jedną randkę.
I nie mam swojego typu.
Jasne, że masz.
Przystojniak z traumą.
- Łobuz, którego możesz naprawić. - Flirtujesz czy mnie obrażasz?
Pan z której strony?
Ma pan zaproszenie?
Więc nie mogę pana wpuścić. Przykro mi.
Chodź, Nicky.
Znalazłam nam miłe, ustronne miejsce.
Co ty na to, Sabrino?
- Dasz radę sama? - Sama? Pewnie.
Powinnam się przyzwyczaić.
To będzie długa noc.
Kropelka trunku na poprawę humoru?
To gin.
Pewnie.
Lej od serca, muszę wygłosić toast.
Do tych, którzy mnie nie znają: jestem Sabrina,
samotna bratanica panny młodej.
A dzisiaj chcę powiedzieć kilka słów o miłości.
Miłość to...
Czym właściwie jest miłość?
Potrafię ją rozpoznać.
Gdy patrzę na ciotkę Hildę i dr. Cerberusa, widzę miłość.
Miłość, która pokonała śmierć.
I to coś niesamowitego.
Gdy patrzę na Harvey'ego, mojego byłego,
i uroczą Roz, moją najlepszą przyjaciółkę,
też widzę miłość.
I wiecie co?
To cudowne.
Czy ona się spiła?
A potem patrzę na Theo i Robina
i tam też widzę miłość.
Młodą miłość, nową miłość.
Poważnie, rozglądam się po tej sali...
i widzę tylko miłość.
Nie licząc Nicka, mojego drugiego byłego,
który chodzi z Prudence.
Czy to miłość? A bo ja wiem.
To lepsze niż schadzki z demonami seksu.
Dziękujemy, Sabrino.
Wiecie, ciocia Hilda...
Przy okazji, czy nie wygląda zjawiskowo?
Prawdziwe objawienie.
Błagam, przerwij to.
W każdym razie...
Ciocia Hilda powiedziała mi, że może minąć 150 lat,
zanim poznam kogoś, kto mnie pokocha.
- Źle mnie zrozumiała. - Półtora wieku.
Ale biorąc pod uwagę, jaką mam ostatnio passę...
Bez urazy, Melvin.
Przy okazji, wiecie, jaki jest przypakowany pod tym sweterkiem?
To pozwala na dozę optymizmu.
Panie Kinkle, mogę prosić?
Powinnaś się wstydzić.
To wyjątkowy dzień dla twojej ciotki, czekała na niego całe dekady,
a ty robisz sobie festiwal żalów.
Przepraszam.
Jeśli ci przykro,
napij się wody i kawy, żeby wytrzeźwieć.
Jasny gwint, to inkub!
Szlag, opętał Melvina.
To twój gość?
Co się stało z inkubem?
Chyba go wchłonął.
Ale kto to jest? Co on tu robi?
Nie wpuściliśmy go na ślub.
O nie.
To on! To...
Niezaproszony!
Ujawnij się, nieznajomy!
No dobrze. Chodź, kolego, dość zabawy.
To prywatne przyjęcie, obowiązuje strój galowy.
Myślałam, że jest nieśmiertelny.
Był nieśmiertelny, ale nie niezniszczalny. Spójrzcie na portret.
Kim jesteś?
Czego chcesz?
Toast
za kres wszystkiego.
Róbcie, co każe.
Wznieście kieliszki.
Na początku była ciemność.
Potem był ogień.
Zbierały się wokół niego pierwsze rozumne istoty.
Gdy spróbowałem dołączyć,
odtrącili mnie.
W tamtej chwili
powstałem ja, Niezaproszony.
Gdy ogień wygasł,
wróciłem do tych łotrów, którzy mnie odrzucili.
Zabiłem ich we śnie.
I ruszyłem w kosmos...
sam.
Zawsze jestem sam.
Aż trafiłem na wielki stół
i zaoferowano mi miejsce.
Usiadłem między pierwszym pradawnym koszmarem,
Ciemnością, moją siostrą,
i trzecim koszmarem, moim bratem, Upiornym.
Jestem heroldem Otchłani.
Pożywiam się sercami tych, którzy mnie odtrącili.
A ktoś z was mnie odprawił,
dlatego wszyscy poniesiecie śmierć.
Przepraszam.
Halo, przepraszam.
Bardzo mi przykro, że masz za sobą takie przejścia.
To straszne.
Ktokolwiek cię odprawił,
nie miał prawa tego zrobić.
Bo to mój ślub i to ja decyduję o tym, kogo zaprosić.
A ty jesteś zaproszony.
Za późno.
To byłem ja.
Ja cię odprawiłem.
Więc zabij mnie...
- ale ich oszczędź. - Nie!
Nie zrobisz tego znowu.
Sabrino.
Kuzynko,
to nadprzyrodzona kosmiczna moc.
Jeśli go zdenerwujesz, powali nas wszystkich na miejscu.
Już wziąłeś serce Doriana.
A ja mam zaproszenie
na jeszcze lepsze przyjęcie w Piekle.
Tam znajdziesz wszystko, czego szukasz.
Ciepło, jedzenie, towarzystwo, publiczność.
A z tym nikt cię nie odprawi.
Nie ma mojego imienia.
Bo to moje zaproszenie, a ty możesz być moim partnerem.
Sabrino, nie możesz!
To tylko przyjęcie w Piekle, ciociu.
Co może pójść nie tak?
Sabrina Spellman.
Jednak przyszłaś.
I to z przyjacielem.
Lilith, to mój szacowny gość.
Dotrzymasz mu towarzystwa? Muszę porozmawiać z moją bliźniaczką.
- Przebiera się. - Świetnie.
Lilith się tobą zajmie, a ja zaraz wrócę.
Przyprowadziłaś pradawny koszmar?
To Niezaproszony. Morduje ludzi w mieście.
Zabił Doriana Graya na ślubie!
Więc wzięłaś go na mój?
Spanikowałam, pomyślałam, że tu wyrządzi mniej szkód.
Czy najpiękniejsza panna młoda jest gotowa na...
Czemu widzę podwójnie?
Co to za wygłupy?
To żadne wygłupy.
Jest nas dwie, to skomplikowane.
Wiedziałem!
Już w czasie koronacji czułem, że coś ukrywasz, ale to...
Możesz się wkurzać, ale teraz mamy poważny problem.
W sali tronowej jest pradawny koszmar.
Niezaproszony. Trzeba go powstrzymać, zabić.
Ich nie da się zabić.
To wcielenie samej zgrozy.
Zgrozy tak potężnej, że jest w stanie zrujnować światy,
w tym nasz.
A gdyby go uwięzić?
W teorii to możliwe, ale acheron to za mało.
Potrzebujemy więzienia poza czasem i przestrzenią.
Chwileczkę.
Dzisiaj ci jedno podarowałam.
Jeśli myślimy o tym samym, to tak.
O czym mówicie?
Mamy plan,
ale musisz się skupić, tato,
bo będziemy mieć tylko jedną szansę.
Wiem, że ledwo się znamy
i to się wyda nieco nagłe, ale...
Ostatnio jestem taka samotna.
Chcę tylko poczuć, że mam swoje miejsce...
i kogoś bliskiego.
Mam wrażenie, że znasz to uczucie,
kiedy jest się beznadziejnie samotnym.
Więc zastanawiałam się, czy nie chciałbyś...
wziąć ze mną ślubu?
Posłuchaj.
Jeśli się pobierzemy, zawsze będziesz miał dom.
Bylibyśmy mile widziani w dwóch światach,
a ty już zawsze byłbyś Zaproszonym.
Więc...
co ty na to?
Stójcie!
Przerwijcie ślub!
Sabriny, Kalibanie, szanowny gościu.
Wasza czwórka przysięgła sobie oddanie przed hordami Piekła.
Mając to na uwadze,
ja, Lucyfer Gwiazda Zaranna,
ogłaszam was mężami i żonami.
Całowaliście się już tysiące razy, może więcej.
Ale dzisiejszy pocałunek jest obietnicą
wiecznego...
związku.
Mężowie, możecie pocałować panny młode.
Wasza kolej.
Przyjaciele i demony,
zapraszamy do Ogrodu Piekielnej Rozkoszy
na drinki i przekąski.
To był ciężki dzień.
Darujemy sobie przyjęcie i przejdziemy do nocy poślubnej?
Widzisz tamte drzwi?
Czy mogę przenieść cię przez próg?
Pewnie.
To dla mnie wyjątkowy pokój.
Taki ciepły i przytulny.
Proszę, rozgość się.
Przebiorę się w coś wygodniejszego.
Czekaj.
Coś tu nie pasuje.
Co to za miejsce?
Złamałaś mi serce.
- Co teraz? - Odejdziesz, intruzie.
I dla dobra kosmosu
od dzisiaj macie zakaz spotykania się.
Wypędzam cię, fałszywa córko, z mojego świata.
Wrócisz na własne ryzyko.
Zabierz ze sobą domek. Tu nie ma miejsca na pradawne koszmary.
Zaczekaj.
Mogę ją chociaż przytulić?
Skoro musisz.
Sabrino.
- Jesteś szczęśliwa? - O tak.
Stworzyłam własne szczęście.
Życzę ci tego samego.
Pamiętaj...
sekretne kumpelki na zawsze.
Sekretne kumpelki na zawsze.
Nie wiem, Salem.
Nie wiem, dlaczego płaczę.
Kuzynko, ty żyjesz!
Chcieliśmy wysłać ekipę ratunkową.
- Nic ci nie jest? - Wszystko w porządku.
Wybacz ten toast, nie chciałam zepsuć przyjęcia.
To Niezaproszony je zepsuł.
- Ocaliłaś nas. - Gdzie jest Niezaproszony?
Zaklęty urokiem w żółtym pokoju.
Poza czasem i przestrzenią.
Trzeba go wypytać o następne koszmary
i o to, jak powstrzymać je i zagładę.
Ambrose.
Jutro.
Jesteśmy tutaj wszyscy cali i zdrowi,
a nasze wesele było katastrofą.
To nie twoja wina, Sabrino.
O ile nie macie nic przeciwko, a nie macie,
jest jeszcze...
jedna rzecz, którą chcę zrobić.
Hildegardo Antoinetto Spellman,
gdy cię ujrzałem, wiedziałem, że jesteś tą jedyną.
Miłością mojego życia.
Nie wierzę, że się razem zestarzejemy.
Moja odważna, piękna żono.
Kocham cię, Hildo.
Już na zawsze.
Doktorze Ce.
Kenny.
Przez całe życie...
nie czułam się wyjątkowa,
ale dzięki tobie czuję, że może jestem.
Dziś nie jestem druhną, tylko panną młodą.
Twoją panną młodą.
Kto by pomyślał, że kiedy weszłam do twojego sklepu,
te tygodnie czy miesiące temu,
nie tylko dostanę pracę, ale też...
spotkam ciebie.
Tego wspaniałego człowieka...
który potrafi mnie rozbawić jak nikt inny.
Który uczy mnie kochać jak nikt inny.
Kocham cię.
Na litość Hekate!
Pocałuj go już!
Ojcze, gdzie Niezaproszony?
To bez znaczenia.
Następny pradawny koszmar...
już się zbliża.
Wkrótce ujrzymy wypaczone oblicze Upiornego.
Życie Sabriny toczy się dalej.
Jest królową, ma Kalibana,
bawi się.
Dobrze się bawi.
Nie wiem, czy to właśnie powinnam zrobić...
ale powiedziała, żebym stworzyła własne szczęście.
Najlepsze cechy Nicka i Harvey'ego.
Napisy: Magdalena Adamus