Gebaseerd op een waar onderzoek tussen 2006 en 2011 in Wales.
Sommige personages en feiten zijn veranderd voor de dramatisering...
en om de anonimiteit te vrijwaren.
Premier Tony Blair voert het politieke eerbetoon aan...
Dag papa. -Ben je al wakker, stoere?
Wakker? Ik ben al druk bezig. -Sorry hoor, vroege vogel.
Wat is er, papa? -Er was vandaag wedstrijd, zei je.
Een stom schoolding. -Ik wil komen. Waar is het?
Het is niet dat soort wedstrijd. Er zullen geen ouders zijn.
Fout. Ik zal er zijn.
Voor de tachtigste verjaardag van de plichtsbewuste koningin...
Dyfed-Powys hoofdkwartier politie
Zijn we klaar?
Baas. -Goeiemorgen.
Steve, hoe zit 't met dat verslag? Ze vragen ernaar.
Je krijgt het vanavond. -Geen nare verrassingen?
Helaas. Ik zal hard moeten zoeken om iets te doen.
Jij redt je wel, denk ik zo.
Wat doet die tv-ploeg hier, Dave? -Ouwe koeien.
Zeg het eens.
Jack sms't net dat jij hem oppikt na de wedstrijd.
Ja. Is dat een probleem?
Pas een maand terug en je zwaait weer de scepter.
Zorg gewoon dat je er bent. -Fran, ik zal er zijn.
Kom op, Jack.
Ik dacht aan een jongensavond zo midden in de week.
Afhaalmaaltijd, een dvd'tje... Het is oké voor mama.
Ik zou bij Ryan slapen.
Kan dat niet een andere keer?
Waarom blijf je niet de ene week bij mij en de andere bij mama?
Dat zou mama en Mike ook wat ruimte geven.
Moest je dat van mama vragen? -Nee.
Maar zij vindt het oké als het voor jou goed is.
Mag ik erover nadenken?
Absoluut, ja.
Ga maar bij Ryan logeren en dan spreken we elkaar nog. Kom eens hier.
Na zo veel recent succes in het hele land...
waarbij DNA cruciaal bleek in het oplossen van cold cases...
zal er ook worden gekeken naar onopgeloste moorden in Wales...
en vooral de dubbele moord op Peter en Gwenda Dixon in Pembrokeshire.
Jonathan Hill weet meer.
Ruim 17 jaar geleden werd het stel door een onbekende doodgeschoten...
terwijl ze hier langs het kustpad in Little Haven liepen.
Ondanks grootschalig onderzoek is niemand ooit aangeklaagd...
en blijft de familie wachten op gerechtigheid.
Veel mensen voelen zich langs het pad niet meer op hun gemak.
Het is niet meer hetzelfde, zeggen ze.
Voor een reactie van de politie was niemand beschikbaar.
Ouwe koeien?
Intussen blijft de identiteit van de wrede moordenaar onbekend.
Vind je je draai een beetje? -Alsof ik nooit weg ben geweest.
We zijn maar op één gebied kwetsbaar:
geen gedegen heronderzoek van zware misdaden...
met name de kustpadmoorden.
Je hebt het nieuws gezien.
Ja. Hoe zit dat precies?
De kleine kans dat we iets nieuws vinden.
Het leed voor de familie Dixon, en als het ons niet zou lukken...
het plezier waarmee de media ons dan door het slijk halen.
Hun label 'institutioneel onkundig' is aan ons blijven kleven.
Nou, dan wordt het tijd dat we daar iets aan doen.
Ik wil de kustpadmoorden graag 's uitspitten.
Mag dat? -Je hebt m'n zegen niet nodig.
George Jones leidde het onderzoek. Is hij er nog?
Ja, hij is er nog. -Pak de ouwe reus niet te hard aan.
Fijn dat u me wou ontmoeten.
Een politiehond heeft ze gevonden, zes dagen na hun verdwijning.
Aan de maden wisten we wanneer ze waren overleden.
Na de moord pakte hij de portefeuille en trouwring van Peter Dixon mee.
Weinig reden voor een dubbele moord.
Gwenda Dixon was verkracht, met haar dode man geen twee meter van haar af.
Het was een smerige, zieke sadist. Hij had geen reden nodig.
We hebben ons best gedaan.
Ik laat geen zondebok van me maken.
Daarvoor ben ik hier niet.
Nu dan, vier dagen na de moorden liep een man binnen bij de juwelier.
Hij verkocht een gouden ring van 22 karaat...
die beantwoordde aan de beschrijving van Peter Dixons trouwring.
De verkoper had het reçu getekend met J. Cooper.
Op basis van die informatie ondervroeg uw agent, Dylan Rees...
een zekere John William Cooper uit Rose Meadow Lane 28 in Birchmede.
Cooper zei dat het zijn ring was en dat hij geld nodig had.
Zijn vrouw beaamde dat en er werd geen actie meer ondernomen.
Ik ben benieuwd naar uw standpunt.
Ik had een inspecteur moeten sturen, geen agent.
Ik had Cooper zelf moeten verhoren, maar we waren bedolven.
Na afsluiting van de zaak...
kwam ik te weten dat Rees samen met Cooper in dezelfde pub dronk.
Mijn standpunt is dat Cooper het feit dat ze mekaar kenden heeft gebruikt.
Dat Rees werd gemanipuleerd.
Waar is Cooper nu? -In een cel in Dyffryn.
Hij kreeg zestien jaar in 1998 voor een reeks inbraken en overvallen.
Het onderzoek kreeg de codenaam Huntsman.
Cooper werd verhoord, maar tevergeefs.
Zestien jaar in 1998... Als hij zich goed heeft gedragen, kan hij bijna vrijkomen.
Het is vlak onder de kerk van Talbenny gebeurd.
Een gedenkplaat markeert de plek.
De zoon en dochter van de Dixons laten elk jaar een krans achter.
ter nagedachtenis van Peter en Gwenda Dixon
Heb je ons gevonden?
Je bent dus aan het spitten naar John William Cooper?
Hopelijk heb je meer mazzel dan wij.
Operatie Huntsman.
Al ons werk. Een paar kleine zaken liggen elders opgeslagen...
maar het meeste hiervan komt uit Coopers woning.
Het was er een varkensstal.
Hij was opgepakt voor een reeks inbraken en roven...
maar je hebt hem ook ondervraagd over de kustpadmoorden. Waarom?
Zijn werkwijze. Een van de overvallen was een kopie van de kustpadzaak.
Roof, slachtoffer vastgebonden, geweer...
Daarom is hij ook verhoord over Scoveston Park.
Scoveston Park van 20 jaar geleden? -21 jaar al. December '85.
Diefstal, brandstichting en dubbele moord.
Broer en zus. -Richard en Helen Thomas.
Het verschil was dat hij hier brand stichtte om zijn sporen uit te wissen.
Het huis was compleet verwoest. -Moeilijk om zo bewijzen te verzamelen.
En forensisch nog moeilijker.
Heeft Cooper iets verteld? -Niks. Over de moorden klapte hij dicht.
We moesten voortmaken. Van de kleinere misdaden...
vonden we bijna elk gestolen voorwerp bij hem thuis.
Je klaagt hem aan voor wat je kunt bewijzen.
Heb je met zijn familie gepraat? -Ja. De vrouw zei niks.
Ze was banger voor hem dan voor ons. De zoon was wel een hulp.
Hij haatte zijn pa en wilde niks met 'm te maken hebben.
Uw uitkering heeft vertraging omdat uw voornaam is gewijzigd.
Acht jaar geleden, bij wettelijke verklaring. Die heb ik u bezorgd.
Luister, ik heb hier genoeg van. Kan ik een leidinggevende spreken?
Dat is mij niet toegestaan. Wat is uw voornaam, Mr Cooper?
Andrew. Niet Adrian, Andrew. Andrew Cooper.
Doe niet alsof ik achterlijk ben... -Blijf aan de lijn.
Even geduld. Uw oproep is belangrijk voor ons.
Dag pap. -Hallo.
Vuile was. De machine in het salon is defect en jij woont dichterbij dan mama.
Blij dat ik nog enig nut heb.
Je beloning.
Voor maximale stevigheid. Dank je wel, lieverd.
Wat ziet het er hier goed uit nu. Erg netjes.
Valt best mee, tot ik iets permanenters vind.
Wil je blijven? Eet je een hapje?
Sorry, ik moet naar de film. -Veel plezier, meisje.
Jack is dolblij dat je terug bent.
Is dat zo? -Sloof je niet te hard uit.
Geef hem een beetje tijd.
Goed, oké. -Ik kom de was morgen halen.
Sinds wanneer ben jij zo volwassen?
Al een eeuwigheid. Ik ben een meisje, hoor.
John William Cooper. Ken je hem?
Ik heb van hem gehoord, en van Operatie Huntsman.
En als ik zei dat zijn uitrusting bestond...
uit zwarte handschoenen, een bivakmuts en geweer?
Dan zeg ik woonwijk Nolton Hill.
Zijn geweer, aangetroffen na een mislukte overval in Sardis.
De gepersonaliseerde riem viel me op. -Afgezaagd en een aangepaste kolf.
Jezus, Steve. Is hij het? -Wie?
Wat is er gaande? -Zegt Nolton Hill je nog iets?
Tien jaar terug, even voordat ik vertrok.
Een gemaskerde met een geweer viel er vijf tieners aan.
Een meisje werd verkracht, een ander aangerand. Nooit opgelost.
Dat weet ik nog. -Wij gingen steun verlenen.
De jongens wisten wat van wapens. -Ze schoten konijnen.
Hun beschrijving van zijn geweer kwam precies overeen met dit.
Wacht, niet te snel, Steve. Ik dacht dat je de kustpadmoorden bekeek.
Dat klopt. Nog steeds.
Het heeft me hiertoe geleid.
Ik vraag het nogmaals, John.
De moord op Peter en Gwenda Dixon op donderdagochtend 29 juni 1989...
zat jij daarachter? -Ik ben geen moordenaar.
Sterk accent. -Zuid-Pembrokeshire.
Kijk nu. -John, hoe zit het met Scoveston Park?
Volgens getuigen kende je Richard en Helen Thomas.
Mijn cliënt staat op zijn zwijgrecht. -Toe, John. Doe nu niet zo.
Sinds Huntsman kwam Cooper door geruchten in beeld...
voor tig andere misdaden. -Ik bedoel er drie:
de kustpadmoorden, Scoveston Park en Nolton Hill.
Hij heeft ze allemaal gepleegd.
Nu niet, Jack.
Daar zijn ze.
Hoe kon Huntsman dit over het hoofd zien?
Niet, hoofdcommissaris. Cooper deed er over de drie zaken het zwijgen toe.
En zoals ik al aangaf, er waren geen harde bewijzen.
Waar zijn jouw harde bewijzen?
Ze liggen op ons te wachten. Dankzij Huntsman en het originele speurwerk...
liggen er meer dan 3000 bewijsstukken in het archief.
Een mogelijke schatkamer aan DNA van slachtoffers en dader.
De wetenschap stond toen nog niet zo ver met DNA-restsporen...
maar sindsdien is er heel veel geëvolueerd.
Stel dat je genoeg vindt...
dan is een aanklacht van moord op vier volwassenen simpel...
maar met vijf minderjarigen erbij, verkrachting, aanranding...
Dat kan verwarrend lijken en daar houdt het parket niet van.
Hou het heronderzoek anders bij de twee moorden.
Met alle respect, ik heb de vijf slachtoffers als agent ondervraagd.
Dat heeft zoveel indruk gemaakt dat ik ze ben blijven opvolgen.
Met sommigen gaat het beter, maar ze zijn allemaal voorgoed getekend.
Hun jeugd is ze die avond afgepakt. Ze verdienen alsnog gerechtigheid.
Net als alle slachtoffers en familie.
Als je te veel wilt bewijzen, kun je alles verliezen.
De moorden in Scoveston en langs het kustpad zijn net twee bakstenen.
De aanval op de jongelui is het cement ertussen.
Er zitten elementen in van beide zaken.
Hoe groot is de kans dat misdaden met zo veel identiek feitenmateriaal...
in zo'n klein gebied, gepleegd zouden zijn door meer dan één man?
Als het heronderzoek verkeerd loopt...
zullen de media, het publiek en de families ons aan het kruis nagelen.
Niet doorzetten kan nog veel erger zijn.
De zitting ligt vast, hij kan over drie maanden voorwaardelijk vrijkomen.
Als hij de moorden heeft gepleegd, is hij per definitie een seriemoordenaar.
En als zulke lui de kans krijgen...
slaan ze altijd weer aan het moorden.
De volgende.
Doe de volgende keer eens wat moeite, zeg.
Je ziet eruit als een oude vrouw.
Adrian is terug.
De dochter van Shirley uit Birchmede is receptioniste in het ziekenhuis.
Hij liep blijkbaar met een stok. -Een stok?
Het moet oplichterij zijn. -Dat zei zij ook.
Maar Adrian was niet zo. Hij was een werker.
Ga je 'm nu een beetje verdedigen? Voor ons is hij dood.
Sorry, Andrew. Heb ik je pijn gedaan?
Jij was het niet. -Rustig maar. Ik heb je vast.
Rose Meadow Lane 28. Coopers laatste adres voor hij de cel in ging.
In elke richting hiervandaan...
vind je een huis dat hij tussen '83 en '96 heeft belaagd. Dit is de wielnaaf.
In dit petieterige gebied, 34 inbraken en overvallen...
een verkrachting en een aanranding van minderjarigen, en twee moorden.
Als muren konden spreken.
Ben je hier sindsdien nog geweest? -Een paar keer bij de jongelui.
Ik dacht aan een startteam van zes man, wij incluis, zorgvuldig geselecteerd.
Zo blijven we onder de radar en blazen we het budget niet op.
Goed plan.
Bedankt dat je me erbij haalt, Steve. -Het is dankzij je reputatie.
Agent tot hoofdinspecteur in tien jaar.
Zegt de inspecteur die commissaris werd. In Londen.
De slechtste jaren van mijn leven.
Ja, ik vond het jammer van jou en je vrouw.
Het is wat het is.
Ze waren vlak bij huis toen hij ze aanviel.
Het ziet er zo verdomd banaal uit.
Op Operatie Ottawa.
Operatie Ottawa.
Mooi.
Het is thuis.
De eerste regel van Operatie Ottawa is dat je er niet over praat.
De tweede regel is... -Je praat niet over Operatie Ottawa.
Dat komt uit Fight Club. Een film. -Dank je, Barry Norman.
We zeggen er geen woord over tegen vrienden, collega's of familie.
Ze zullen zeuren, maar het moet zo.
Cooper of de media mogen ons niet zien aankomen. Baas?
Cold cases zijn voor 99 percent sporenonderzoek.
We moeten dus alles doen om de wetenschappers te helpen...
om die gouden DNA-klomp te vinden.
Het DNA-bewijs dat dader en slachtoffer in plaats en tijd verbindt.
Ons forensisch werk mag niet gekleurd worden door wat voorafging.
Bij het vorige onderzoek is alles in huis getest...
door de forensische recherche, maar de wetenschap staat nu verder.
We moeten een frisse blik hebben. Angela Gallop.
Betrokken bij de prominentste zaken van de jongste tien jaar.
Lynette White, Stephen Lawrence, Damilola Taylor...
Dokter Gallop en haar team zijn top...
maar ze moeten op de juiste plaats zoeken, en daar zijn wij voor.
Wij moeten bepalen op welke stukken er DNA kan zitten...
van Cooper of de slachtoffers, in welke vorm ook.
Huid, haar, speeksel, sperma, bloed...
In de ideale wereld kunnen we onbeperkt stukken laten testen...
maar forensisch werk is niet goedkoop.
En ons budget is eindig. -Samengevat:
wat we doorsturen moet verdraaid zorgvuldig worden uitgekozen.
Onze eerste zaak is een bijzondere tweevoudige moord in Zuid-Wales.
De avond van 22 december 1985...
werden Richard en zus Helen Thomas thuis aangevallen...
in Scoveston Park bij Milford.
Zij was neergeschoten in haar kamer, waar om tien uur brand uitbrak.
Richard Thomas bezweek aan schotwonden in buik en hoofd.
De hulpdiensten werden opgeroepen op 23 december om 1.15 uur.
De rechercheurs betraden die ochtend de woning...
en troffen Helen aan in bed. Ze was allicht verkracht.
De ochtend van 29 juni 1989 werden Peter en Gwenda Dixon vermoord...
langs het kustpad bij Little Haven.
Het stel uit Oxford was even gaan wandelen terwijl hun tent droogde.
De lijken werden zes dagen later bij de kliffen gevonden...
nu een van de mooiste plekjes van Wales...
Tussen 19.45 en 20.45 uur op woensdag 6 maart 1996...
werden vijf kinderen tussen de 15 en de 16 aangevallen...
in een veldje bij de woonwijk Nolton Hill.
Op de avond van 22 november 1996...
werd ingebroken in een bungalow in Sardis bij Milford.
Een man met bivakmuts stond tegenover de bewoner.
Een gemaskerde man benaderde de kinderen en dwong hen te liggen.
Een meisje werd verkracht, een ander aangerand.
De bewoner activeerde een alarm en de dader vluchtte.
Hij liet daarbij persoonlijke spullen vallen: gestolen juwelen...
kledingstukken, een bivakmuts, zwarte handschoenen...
en zijn geweer met dubbele loop.
Een jongen kreeg een klap tegen het hoofd van een afgezaagde tweeloop.
Daarna werden man en vrouw van dichtbij neergeschoten.
Onderzoek wees uit dat Gwenda Dixon op deze locatie was verkracht.
Het meeste is in vlammen opgegaan...
op een sok van Mr Thomas en enkele andere spullen na, meer niet.
DNA overleeft zo'n brand niet. -Nee.
We sparen ons geld voor wat iets kan opleveren, het kustpad en Nolton Hill.
Ja, maar we moeten nog stukken uit Scoveston Park recupereren...
die ons beeld van zijn werkwijze bevestigen.
Precies. Vastgebonden slachtoffers: het touw om Helen haar handen.
De gescheurde beha van Helen Thomas. Dat is aanranding.
MTJ-29. -Kledij.
CJE-2. -Regenboog-T-shirt uit Nolton Hill.
Laat daarop tien plaktests doen, op de plaatsen van de kneuzingen.
CJE-16. -Kustpadtouw.
Ondanks een zoektocht naar wie Dixons kaart gebruikte...
Met Peter Dixons kaart werd geld afgehaald uit een NatWest-automaat...
in Pembroke, Haverfordwest en Carmarthen.
Iemand zag een man met korte broek een van die afhalingen doen.
Van die getuigenis werd deze tekening gemaakt.
Bewijsstuk MTJ-14: zwarte bivakmuts.
Bewijsstuk PH-2: geweer met dubbele loop.
Het Sardis-wapen?
Twaalf plaktests, zes op de loop, zes op de kolf.
In totaal werden 66 voorwerpen gerecupereerd...
in een vrij rechte lijn van de bungalow in Sardis...
tot Rose Meadow Lane 28.
De woning van John William Cooper.
Papa? -Hallo Jack.
Kom ik ongelegen? -Nee, natuurlijk niet.
Nou, laat de male bonding dan maar beginnen.
Weet je moeder dat je hier bent? -Welja.
Je hoeft niet te checken. Ze weet ervan.
Hebben jullie soms ruzie gehad? -Niks ernstigs.
Je kent de weg. Ga maar uitpakken.
Goeiemorgen. -Steve...
Je zou naar het hoofdkwartier moeten komen. Er is een kink in de kabel.
Morgen. Jonathan Hill voor Steve Wilkins.
Meneer Hill.
Commissaris Steve Wilkins, adjunct-hoofd criminele recherche.
Je vraag is naar mij doorverwezen.
Ik begrijp dat je een programma wilt maken over de kustpadmoorden.
Het is eigenlijk een beetje specifieker dan dat.
Ik wil graag een documentaire maken over de mogelijkheid...
dat de kustpadmoorden verband houden met Scoveston Park in 1985.
Dat zou een probleem betekenen. -Hoe bedoelt u?
Wat ik je zal vertellen, moet binnen deze muren blijven.
Ik stem gewoonlijk niet in met iets voor ik weet wat het is.
We heronderzoeken de twee misdaden.
Hoe zou een docu over de moorden dat belemmeren?
De dader, of daders, denken dat ze met moord zijn weggekomen.
Door een reportage zouden ze op hun hoede zijn.
Dan liggen weken van geheim politiewerk in de afvoer.
Ik stel het volgende voor.
Als je wacht met je documentaire en het nieuws onder embargo houdt...
zorg ik dat jij de primeur krijgt zodra we het bekend kunnen maken.
Goed.
Goed, we spreken het zo af.
Ik wil geen oorlog meer maar samenwerking tussen pers en politie.
Maar...
als je me beduvelt, dan zorg ik ervoor...
dat elke agent, van ouwe rot tot piepjonge diender...
weet dat Jonathan Hill niet te vertrouwen is.
Baas.
Wat voor de drommel zijn dat? -Professionele portretfoto's.
In 1978 laten nemen nadat hij al dat geld had gewonnen met Vind de bal.
Die tanden zien er niet echt uit. -De enige foto's in het hele huis.
Ik heb vaak materiaal verzameld.
Twee foto's in een gezinswoning, dat klopt niet.
Samen maar apart. -En hun zoon is nergens te zien.
U bent een modelgevangene, Mr Cooper.
Hoe zeker weet u dat u dit vol kunt houden in de buitenwereld?
Honderd percent.
Een van de misdaden betrof geweld tegen een vrouw.
Hoe kunt u ons verzekeren dat u geen gevaar meer vormt voor vrouwen?
Ik ben dezelfde niet meer. De liefde en de trouw van mijn echtgenote...
hebben me daarbij geholpen.
Uw vrouw komt ook geregeld op bezoek...
maar uw zoon Adrian is niet één keer bij u geweest.
Ik ben niet de beste vader geweest, geef ik toe.
Ik wil het wel graag goedmaken, als u me toestaat.
Ik ben 62, Adrian is er bijna veertig.
Zoals Craig zegt: Je bent nooit te oud om je vader te willen.
AGJ-28...
Verworpen. -Negatief op DNA.
AGJ-39...
Ook verworpen. -Negatief op DNA.
Ligt het aan mij of wordt het verrekte hopeloos?
Agent Rowe...
zonder overtuiging hebben we 't recht niet voor de slachtoffers op te komen.
Sorry, baas. Een slap momentje. -Al goed.
Ja, bedankt.
Baas. -Ja?
Cooper komt voorwaardelijk vrij. De gevangenis belde net.
Ze weten niet met wie ze te maken hebben. Hij heeft ze ingepakt.
John Cooper is de hoofdverdachte...
in een heronderzoek naar een zware misdaad.
Ik vraag u zijn voorwaardelijke invrijheidsstelling in te trekken.
Over welke misdaad gaat het? -Dat kan ik niet prijsgeven.
U kunt duidelijk niks hardmaken of u zou hem aanklagen.
Cooper is gevaarlijk. Dat is publiekelijk bekend.
Mensen veranderen. Dat heet rehabiliteren.
Uw cliënt is vast erg behaaglijk als het hem uitkomt.
U hebt geen goed moment uitgekozen.
Kunt u op zijn minst zeggen wanneer u hem denkt aan te klagen?
Momenteel niet.
Maar intussen kunnen John zijn rechten de pot op?
De openbare veiligheid komt op de eerste plaats.
Daar is iedereen het vast mee eens.
We hebben wel uitstel gekregen...
maar binnen drie tot zes maanden komt hij weer voor.
Als dr. Gallop en haar team dan nog altijd geen goud hebben gevonden...
komt hij vrij.
Dat laten wij niet gebeuren. Het is tijd om Cooper een boodschap te sturen.
Goedenavond. We staan voor het grootste industriële dispuut...
sinds de nationale staking van 1926.
Waar gaat het over en wat zijn de gevolgen voor u en uw familie?
Gezondheid.
We verdenken één man van de vier moorden en jullie kunnen ons helpen.
Ik wil een persoonlijke oproep tot informatie doen in het journaal.
Zal dat iets opleveren? -Het is een rookgordijn.
We zullen de verdachte verhoren en ik wil hem nu al een boodschap sturen...
een bommetje droppen zodat hij 'm knijpt.
We heronderzoeken de zaken en hebben er vertrouwen in...
dat we de boosdoener via DNA zullen pakken.
Heb je iets gevonden? -Nee, maar dat weet hij niet.
De dader zelf kan onze zoektocht het best verfijnen.
Als je ze juist aanpakt, verklappen leugenaars meer dan ze lief is.
Goed, ik doe mee. Maar hoe weet je zeker dat hij zal kijken?
Hij is een gewoontedier.
Ik weet uit goede bron dat hij Wales Tonight nooit mist.
Dank je.
Over dat nieuwsverslag, baas. Zul je het over de jongelui hebben van Nolton Hill?
Heel zeker niet. Waarom hen overstuur maken...
als het parket hun zaak misschien niet meeneemt in de aanklacht?
Er is wel iemand die we beter kunnen waarschuwen.
Wie is daar? -Andrew Cooper?
Wie vraagt dat? -De politie.
Legitimatie.
U bent niet makkelijk te vinden.
We waren op zoek naar Adrian en niet Andrew Cooper.
Dat hoor ik vaak.
Waarom hebt u uw naam ook veranderd?
Wat doet u hier?
We wilden u laten weten dat we de mogelijkheid onderzoeken...
dat uw vader betrokken was bij ernstigere misdaden.
We doen een open oproep naar informatie.
Ik hoor niet graag dat hij mijn vader wordt genoemd.
Oké, sorry. Wat hoort u dan liever?
Zijn naam.
Welke andere misdaden?
Vier moorden, in Scoveston Park en langs het kustpad.
Ik laat me niet weer meesleuren in al die troep.
Ik heb Huntsman alles gezegd wat ik weet.
Hij heeft zijn vaders ogen. -Ja, ook gezien.
Waarom veranderde hij niet ook zijn achternaam als hij niet wou opvallen?
Misschien ging het 'm daar niet om.
Hij veranderde hem in 1998, het jaar dat Cooper werd opgesloten.
Misschien wou hij een frisse start, een nieuw leven.
Dat lijkt dan niet te best gelukt. De stakker is een wrak.
En dan komen wij ook nog 's.
Gaat het?
Jij en ik houden gewoon een gesprek.
Live voor een paar honderdduizend man.
In mijn eerste jaar aan de universiteit zijn we in de buurt komen kamperen.
In juli 1989, vlak na de moorden.
We zagen al de politie bezig, de opsporingsaffiches...
Eng, hoor.
En tegelijk fascinerend.
Daardoor wilde ik misdaadverslaggever worden.
Ben je er klaar voor? -Vooruit maar.
We zijn live in Pembrokeshire...
met spectaculaire ontwikkelingen in twee verbijsterende misdaden:
de moorden op Richard en Helen Thomas en Peter en Gwenda Dixon.
Na tientallen jaren worden de twee dubbele moorden nu weer bekeken.
Commissaris Steve Wilkins leidt het heronderzoek.
Nieuwe DNA-analyse heeft voor een revolutie gezorgd in cold cases.
We hebben de processen toegepast op deze twee onderzoeken...
en de impact was groot.
We gaan ervan uit dat iemand die nu meekijkt...
weet wie er achter deze gruweldaden zit.
Ik roep die persoon op zich te melden, voor de slachtoffers en de familie.
Verdenkt u dezelfde plaatselijke bewoner van de vier moorden?
Inderdaad, Jonathan. De DNA- gerechtswetenschap is nu zo ver...
dat we al veel sterker staan om de dader te grijpen.
vertaling: Tom Kesteloot