W rolach głównych:
.:: GrupaHatak.pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/01x04 /.:: Czarna Zamieć ::.
/Przygotowałam ci kšpiel,
/wyprałam ubrania /i umyłam basen.
To nie obrzydliwe. Mówisz tak za każdym razem.
Ani żałosne.
Ani kłamstwo.
Po prostu trochę się zabawiam.
I nigdy nie przesadzam.
Nikomu nic się nie dzieje.
A mnie najmniej.
Wrócę zanim otworzymy.
Mamo, otwórz drzwi.
O czym ty mówisz?
Mamy piękny dzień.
/Dyrekcja. /Wstęp wzbroniony.
Przystojniacha.
/Siadaj. /Nie musisz z nim jeć.
Tam sš drzewa. Czemu nie rozbili się tam?
Mielibymy trochę cienia.
Mylałam, że gady lubiš Słońce.
Niezła humoreska. Powinna występować!
Wiecie, dokšd wiedzie ta droga?
Do Babilonu.
Słyszałam, że w 1932, powiesili tam trzech cyrkowców,
tylko, żeby patrzeć, jak dyndajš.
Banialuki. Babilon nie istnieje.
To tylko klechdy, opowiadane przy butelce.
Było ich czterech i to były dziwolšgi, nie cyrkowcy.
Trzej stożkogłowi i albinos, imieniem Freddie Neff.
Nie cierpię albinosów.
Może Samson przemówi Szefowi do rozsšdku?
- A może Jonesy. - Jonesy?
Ten chłopak nie kucnie, jeli Samson nie powie "sranie".
- Sranie! - Mówię poważnie!
To zwykłe kwękanie. Na pewno się przejmę.
Osgood! Odpal sedana.
To nie żadne kwękanie. Ludzie nam pouciekajš.
Nie mam na to czasu.
Sš nerwowi od ostatniej krzyżówki.
A teraz obozujemy na jakim pustkowiu.
Dla mnie to nie ma sensu.
- To nie moja decyzja! - Więc pogadaj z nim. Powiedz mu.
Wiesz, że to nic nie da.
Więc może...
Może ja spróbuję, co?
Może sam z nim pogadam?
Wykluczone.
Oczekuję, że uporasz się ze wszystkim do czasu, aż wrócę.
W drogę.
To mu powiedział, Jonesy.
Lepiej zamknij ryj i bierz się do roboty.
To się tyczy was wszystkich. Do roboty!
Wejć!
Co robisz?
Owijam butelki i wkładam do szuflad.
Podaj mi ostatniš.
Chciałe ze mnš porozmawiać?
Nie.
W porzšdku.
Pokażę ci co.
Chodzi o Scuddera.
Dobra.
Pokaż mi to więc.
Nie jest to w mym posiadaniu.
- Musisz nas tam zawieć. - Dokšd?
Niedaleko.
Tylko bez żadnych krętactw.
Pozwolisz?
/Cudownie.
Norman! Co tu robisz?
Powiniene mnie uprzedzić.
Iris przygotowałaby poczęstunek.
Oprowadzę cię.
Sypialnie dzieci sš na górze.
To nie wizyta towarzyska, Justinie.
McNoughton dostał dzi ten list.
Wysłali to do biskupa?
Czemu nie zawiadomiłe diecezji o swoich poczynaniach?
Dlaczego nikomu nie powiedziałe?
Nie chciałem borykać się z ich biurokracjš.
Justin, ile razy mam ci powtarzać...
Nie wydałem ani dolara z pieniędzy kurii,
ani centa z ich funduszu.
Jeste urzędnikiem kocielnym. Płacš ci za twój czas.
Ten czas należy do parafii. Nie tutaj.
Nie zaniedbałem kongregacji.
Diecezja i 72 członków tej parafii jest odmiennego zdania.
Czemu biskup tu nie przyjedzie?
Niech zobaczy, ile dobra tu uczyniono...
Podjęto decyzję.
Zatem, albo przekażesz tę kaplicę komu innemu,
i wrócisz do swoich obowišzków w Kociele Metodystów...
albo zostaniesz ukarany i przeniesiony.
Nie mogę, ot tak, przestać.
Dostaniesz trochę czasu.
Nie. Nie pojmujesz.
Bóg kazał mi to zrobić.
Przemówił do mnie.
- Jak przemawia do nas wszystkich. - Nie.
Jak przemówił do Abrahama, Izajasza i Mojżesza.
Dzięki, że przyjechałe, Normanie. Dziękuję.
Naprawdę tak długo?
Samson, co za miła niespodzianka.
Dzień dobry, panno Jolene.
Pomylałem, że sprawiš pani przyjemnoć.
Uroczy z pana człowiek.
Sprawiš w rzeczy samej.
Spokojnie, chłopaki, bez nerwów. Już gotowe.
Tym razem zjedz wszystko.
Podać co jeszcze?
- Dziękujemy. - Dobra.
- Wszystko w porzšdku? - Wystraszyłe mnie na mierć.
Wybacz. Jestem Harlan.
Harlan Staub. To mój bar.
Miło cię poznać, Harlan. Jestem Betty.
Betty Jones.
Panno Jones.
Trudno było nie zauważyć, że siedzisz tu piekielnie długo.
- Rzeczywicie? - Tak.
Półtorej godziny z zegarkiem w ręku.
Naprawdę tak długo?
Czekam na mojego brata, Bena.
Poszedł wysłać telegram i kilka przesyłek.
Powinien już wrócić.
Może zaczekasz w rodku? Jest chłodniej.
Nie powinnam.
Nic mi nie jest. Naprawdę.
Na koszt firmy.
Nie trzeba...
Ależ proszę, panno...
Pani.
Jestem wdowš.
Straciłam męża prawie półtora...
Boże, to już prawie dwa lata.
/- Daleko jeszcze? /- Cierpliwoci, chłopcze.
/Dzisiaj trafiła się nam /niepowtarzalna okazja.
/Niepowtarzalna? /Co to znaczy, do diabła?
/Gdybym wszystko ci teraz wypaplał, /zepsułbym niespodziankę.
/Dobra, doć tego.
Nie żartuję, mów teraz albo natychmiast zawracam.
Cóż, obawiam się, że już na to za póno.
A niech to...
To ja powinnam płacić tobie.
Niewykluczone, że masz rację.
Ale wówczas nie dostałbym tego, czego chcę.
/Szefie!
/Hej, szefie!
Jezusie, Mario i Józefie!
Powiedz wszystkim, żeby się zbierali.
Powiedziałem, zwijać się.
- Musimy się schować, Jonesy. - Musimy uciekać.
Ruszaj się, szybko!
Zwijamy się! Rozbierać wszystko!
To Clayton Jones. Był gwiazdš Sox.
Prawdziwy piorun.
Skórzany Houdini?
Tak. Tak go nazywali.
Rany... tak, pamiętam, że co mu się stało.
Tak, uszkodził kolano. Paskudnie.
Został kalekš.
- Cholera. - Tak.
Tak się to skończyło.
Zmienił się. Wszystko się zmieniło.
Stał się zgorzkniały,
małomówny.
Pewnego dnia...
wróciłam do domu...
wyczułam proch strzelniczy...
...znalazłam go na piętrze.
Naprawdę mi przykro.
Mama...
Zaczekaj! Nie możesz tam wyjć!
Muszę wracać do domu!
Nie możesz, Betty! Wracaj!
Musimy draństwo przeczekać.
Z dowiadczenia wiem,
że mrok zawsze ustępuje wiatłoci.
To wspaniale, Lodz.
Ja zamierzam ucišć sobie drzemkę.
Wytłucz to z niej, dziewczyno!
Pomylony sukinsyn.
Hawkins.
- Co ty wyprawiasz? - Witaj.
Żonaty?
Nie, nigdy nie znalazłem odpowiedniej dziewczyny.
Więc kim jest Sally?
Sally?
Bar u Sally.
To moja mama.
Nauczyła mnie gotować.
To musiało nastšpić, prędzej czy póniej.
Mam dwa dolary.
Dwa dolary?
Niech będzie.
Po co mnie tu zacišgnšłe?
Na próżno!
Prawie tam zginšłem!
Nic ci nie groziło.
Chyba obaj o tym wiemy.
Niemalże umarłem!
Nie bšd przesadnie ckliwy.
Scena to twoje przeznaczenie, młody Hawkinsie.
Ta burza,
to czarna zamieć, prawda?
Tak jš nazywajš.
Warstwy uprawne z 10 tysięcy farm, takich jak twoja własna.
Zabija marzenia.
Podaj mi rękę, chłopcze.
Zabiła twojš matkę.
A co ci do tego?
Utonęła w nim. W kurzu.
Zamknij się, do diabła.
Sama.
Zamknij się albo, na Chrystusa, sprawię, że zamilkniesz.
Naturalnie, ty przetrwałe.
Natychmiast przestań!
To nieustanne wycie.
Wrzaskliwe zawodzenie wiatru.
Słuchaj.
To echo jej mierci.
Niech przestanie.
Ucisz to!
Otwórz drzwi.
Ty to zrobiłe.
Nie.
Nie!
To również twoje dzieło.
- Jeste szalony. - Racja.
Ale to ty zatrzymałe burzę.
Nie miałem z tym nic wspólnego!
Wręcz przeciwnie.
Jedynie Bóg włada pogodš!
Mylisz, że możesz ukryć, czym jeste?
Nie zdołasz. Nawet przed samym sobš.
lepiec to widzi.
Nie bšd głupcem.
Pozwól sobie pomóc.
Nie chcę twojej przeklętej pomocy,
ty nędzny, stetryczały, stary narkomanie!
Oparzyłe mnie!
Lecz nie jeste poparzony, prawda?
Choć smród spalonego ciała unosi się w powietrzu.
Co się stało?
Musimy pomówić z Normanem.
Norman był posłańcem.
Co powiedział?
Że muszę być posłuszny Biskupowi.
Norman zawsze chciał dla nas jak najlepiej.
Tak, wiem. Ocalił nas.
Nie raz.
Nie zignoruję woli Boga!
Ale może to Bóg do ciebie przemawia.
Kociół Metodystów to twoja opoka.
Zaczekaj, bšd cierpliwy. Twój czas nadejdzie.
Czy wiesz, że jest tu chłopiec,
którego matka porzuciła w publicznej ubikacji.
- Nie... - Że ojciec Polly Anne...
sprzedał jš innemu mężczynie za jednego dolara?
Nie. Naturalnie, że nie.
Któż chciałby rozpamiętywać niedolę?
Nigdy nie dbamy o niepokanych.
Oblekamy się w nasze odzienie,
ale czy widzimy umierajšce z głodu dzieci,
pracujšce przy krosnach w tkackiej manufakturze?
Mechaniczne pyski nie sš wybredne.
Jedwabna nić.
Pukiel włosów.
Strzęp skalpu.
Maleńkie, poszarpane paluszki....
Włšczamy ogrzewanie.
Po co myleć o chłopcach, zgarbionych w kopalnianych sztolniach?
Całymi godzinami siedzš,
oddzielajšc kamienie od węgla,
ze zgiętymi plecami.
Dziewięcioletni starcy.
Dwunastolatkowie z czarnymi płucami.
Węgiel jest ciężki i twardy.
Ręce sš miękkie i delikatne...
...zmiażdżone. Zmiażdżone stopy.
Zmiażdżone czaszki.
Id na spacer, to ich zobaczysz.
Chłopcy i dziewczynki sprzedajšcy się mężczyznom i kobietom.
Pięć centów za dziewictwo.
Niektóre trzymajš w klatkach.
Niemowlęta kupowane i hodowane jak bydło.
Maltretowane jak zwierzęta.
Miękkie ciała gwałcone, rozrywane i kšsane.
Jeli kto zmusza choćby jednš niewinnš duszę do grzechu,
niech lepiej uwišże sobie u szyi wielki kamień młyński...
i utonie w morskich odmętach!
Muszš otworzyć oczy!
Muszš otworzyć usta i utonšć!
Kto widział Sofie?
- Nie! - Nie!
Kiedy znajdziemy jakie schronienie?
Kiedy Szef tak powie,
jak zawsze.
Co się stało?
Wiatr.
Ile sztuczek odstawiasz dziennie?
Sztuczek?
Tak to nazywamy w wesołym miasteczku.
Ile?
Czemu?
Ciekawoć.
Jak biznesmen z biznesmenkš.
Pięć.
Czasem trzy.
Ile czasu powięcasz na każdš?
Zakładajšc, że to zwykłe pieprzenie?
Pół godziny. Może mniej.
Raczej 45 minut, według mojego zegarka.
Mierzyłe nam czas?
Skrzypienie łóżka słyszałem tylko przez pierwsze 12 minut,
ale założę się, że dałaby radę szybciej.
Znacznie szybciej.
Mogłabym stracić renomę.
Diabła tam.
Facet nie dba o czas, póki dostanie, czego chce.
Poza tym, zwiększyłaby zyski.
Podwoiłaby, gdyby zeszła do... szeciu minut.
Po co trwonić dwadziecia minut na pogaduszki do poduszki?
Co ci powiem,
przekonajmy się, jak szybko oporzšdzisz Osgooda.
Nie.
Dziesištak mówi, że tak.
Nie jestem gotowy.
Będziesz gotowy, jak ci każę.
Powiedziałam, że nie.
Dycha.
Czemu to robisz?
Dobrze.
- Chyba nie dam rady... - No, chod.
Brakuje ci wiary w siebie.
Co ci powiem,
zatrzymaj swoje pienišdze.
Chłopak mi się podoba.
Nie chcę.
Nie masz wyboru.
Nie muszę tego używać.
Nie pleć bzdur. To dar.
Powięciłem oczy za ułamek tego, co posiadasz.
Musisz pozwolić mi sobie pomóc, chłopcze.
Wkrótce dotrzemy do Babilonu.
Mam to gdzie.
Ziemia, na której stoi to miasto...
...jest zatruta. Pożera ludzi.
Ciebie też pożre,
jeli nie będziesz gotowy.
Ale mogę cię nauczyć.
Hawkins?
Hawkins, odpowiedz.
Zaryzykuję.
Boże... Boże...
Chyba się przejania.
- Zapalisz? - Tak, jasne.
W porzšdku.
To ta burza.
Za twojš wytrwałoć.
Będziecie znów tędy przejeżdżać?
Tak przypuszczam. Prędzej czy póniej.
Jeli tak, nie przychod już tu.
Nic jej nie będzie.
Ma szczęcie. Wszyscy mamy.
Jest tak le, że gorzej być nie może.
Nic nie powiem.
Nie winię cię, Jonesy.
To decyzja Szefa. Tylko Samson z nim rozmawia.
Wszyscy o tym wiedzš.
Ta dziewczyna to sama słodycz.
Zamknij się, Osgood.
Wszystko w porzšdku?
Nic panu nie jest?
Samsona nie ma. Pomylałem, że tu zajrzę.
Halo?
To ja, Jonesy.
Clayton Jones.
Nie pi pan?
Proszę pana?
Niech to diabli.
Więc?
Nie chcesz nauczyć się więcej?
Wycišgnšłe z niego, co chciałe?
Więcej.
- Wiedziałam, że da się przekonać. - Jeszcze mnóstwo pracy przed nami.
Przepraszam.
Tak.
Porozmawiamy o tym póniej, dobrze?
Nie wiedziałam, że jest żonaty.
To paskudne kłamstwo.
Serwus, Jonesy.
Zawierucha jakich mało, co?
Wszystko w porzšdelu?
Fachowo.
Po prostu byczo.
W domu parafialnym wybuchł pożar.
Mój Boże. Gdzie sš dzieci?
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl