NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co?
Bailey Hart, wyjdziesz za mnie?
Skarbie
Kiedy mnie dotykasz Kiedy mnie przytulasz
Wszystko zapomniałam Ale teraz sobie przypominam
Kiedy widzisz mnie taką Kiedy widzę cię takiego
Zawsze widzimy to, co chcemy Teraz sobie przypominam
Dotyk i fantazje Teraz sobie przypominam
Ledwo pamiętam Ale teraz sobie przypominam
Nie.
Co?
Nie.
Trochę się pogubiłem. Nie chcesz, żebyśmy byli razem?
Nie w życiu osobistym. Ale zawodowo – tak.
Kto wciąż chce śpiewać z Boone’em? Ta dziewczyna!
Kobiety.
Biedny Boone.
Odrzuciła go taka piękna kobieta. Ciekawe, jakie to uczucie?
Czemu patrzysz na mnie?
Bailey Hart?
Może chcesz Może nie
Może się zgodzisz A może nie
Może zostaniesz Może odejdziesz
Możesz się zgodzić Tylko nie odmawiaj
Ale skarbie Nadzieję daj mi
Wystarczy „może”
Powiedziałam „nie”.
Co mu jest?
Kiedy wczoraj śpiewałam Céline Dion,
nie zrozumiał, że pamiętam?
Przyjemność i ból oraz świadomość, że nie chcę tego bólu?
Odkochałam się.
Śpiewałaś wczoraj Céline?
Nie słyszeliście?
Byłam rewelacyjna.
Chyba w końcu oszalała.
Nie oszalałam. Wiem, czego chcę, a czego nie.
Chcę grać z Boone’em, a nie być z nim.
I tyle.
Dobra. Jesteście cicho. Czyli rozmawialiście o moich urodzinach.
Beau, kiedy masz urodziny?
Niezła próba. Ale trzymaj się śpiewu.
Żeby było jasne, mówiłem dzieciom, że nie chcę imprezy ani prezentów.
- Nic. - Beau...
Niektórzy mówią, że nie chcą,
ale tak naprawdę chcą.
- Ale nie ja. - Wiesz czemu?
- Bailey... - Właśnie.
Masz przerwę z Summer, jesteś przybity. Nie da się świętować gdy coś ci tak ciąży.
Wiesz co? Może masz rację.
Może zrób coś z tej okazji.
- Co takiego? - Posłuchaj mnie ten jeden raz.
Żadnej imprezy.
Czy Beau lubi piniaty?
Wszystko gotowe na „nie-imprezę” waszego taty.
Jaką „nie-imprezę”?
Tę, której obiecałam nie robić, co oznacza, że to impreza niespodzianka!
Super. Mam świetny prezent.
Zestaw do paznokci?
Kiedy stadnina cienko przędła, tata musiał sprzedać ulubione siodło.
Jego billy royal classic. Uwielbiał je.
Znalazłem je na przecenie w internecie!
Świetny pomysł! Ile kosztuje?
Kosztuje 1200 $.
A może skarpetki?
Bailey, chcę powiedzieć, że podoba mi się twój plan i popieram go.
Ale jeśli z jakiegoś powodu nie wypali, radź sobie z tym sama.
Wypali.
A jeśli nie, będzie już za późno.
Beau będzie otoczony i wyściskany w Tootsies.
- Kto kogo ściska? - My ciebie.
Na małym, skromnym i nie-urodzinowym wypadzie do Tootsies.
- Bailey... - To kolacja. Musisz jeść.
Proszę, tato. Uwielbiam imprezy.
A my jej nie organizujemy.
To kolacja z rodziną?
Tak. Tylko z nami.
- Dobrze. - I z Summer.
Nie!
Na 100% nie.
Bez Summer. Mamy przerwę. Przez nią.
- Nie chcę jej widzieć. - Naprawdę?
Jeśli jej zależy, zna mój adres.
Wie, że będą moje urodziny i że uwielbiam pączki.
Nie zamierzam ulec.
- Beau... - Ale gdyby ona uległa...
To byłaby inna rozmowa. Ja nie ulegnę.
Dobrze? Nie jestem uległy.
Nudna rodzinna kolacja bez Summer. Sto cholernych lat.
Widzieliście? Strasznie mu zależy, żeby Summer tam była.
Powiedział coś wprost przeciwnego.
Mężczyźni są tacy uparci. Teraz nie ma Summer ani siodła.
Chyba że do jutra skołujemy 1200 dolców.
Jest nas sześcioro.
Ile mamy nerek?
Zatrzymalibyśmy nerki, gdyby spotykał się z Summer.
Moglibyśmy pójść do jej banku po pożyczkę.
Jaki bank pożyczy nam pieniądze?
My nie możemy wziąć kredytu, a jej...
Nikt go nie da.
Moment.
Summer nas zna i strasznie chce, żebyśmy ją polubili.
Musimy tylko udawać, że ją lubimy, a pieniądze będą nasze.
Cassidy, to genialny pomysł!
Tak? A jeśli spyta nas, po co ta pożyczka,
i usłyszy, że nie jest zaproszona?
Nie powiemy jej o tym.
Właśnie, nie powiemy! Bo obiecałam, że jej nie zaproszę.
Więc jej nie zaproszę, bo tak obiecałam waszemu tacie.
Chodźmy jej nie zaprosić.
- W drogę! - Chodźcie!
Dobrze. Do usłyszenia.
- Cześć! - Cześć!
Co za zaskoczenie.
To jest bardziej zaskakujące.
Pomagają w interesach.
Klienci lubią szczęśliwe rodziny.
- Ale to nie twoja... - Jak się masz?
Wybornie.
- Naprawdę? - Nie.
Jak tam Beau?
Posłuchaj, Summer...
Musimy pożyczyć 1200 dolarów.
Pożyczyć 1200 dolarów? Po co?
Nie na prezent dla tatusia.
Oczywiście.
Jutro urodziny Beau.
Jak je świętujecie?
Nie imprezą w Tootsies.
Urodzinowa impreza Beau. Chciałabym móc na nią pójść.
- Właściwie to... - Nie.
Mama mówi, że jeśli ulegnę, to koniec.
Ktoś musi ulec pierwszy.
Ale uległabym, dzwoniąc do niego. Jeśli mnie zaprosicie, to nie uleganie!
Ale uległabyś, przyjmując zaproszenie.
Wcale nie, bo nie wykonałabym pierw...
Uległabyś.
Rozumiem.
Nie chcę być zapraszana tam, gdzie mnie nie chcą...
przez dzieci, które chcą pożyczkę.
Summer, czy chciałabyś przyjść na impre...
Jestem wzruszona, że mnie zapraszacie! Chodźcie, zrobimy zdjęcie.
Po co?
To będzie prezent urodzinowy.
Dobra.
Powiedzcie: „sto lat”!
- Pożyczka! - Sto lat!
Cześć, mający wkrótce urodziny szefie.
Co zrobiłaś?
- Nic! - No dobrze.
Co to jest?
Lalka Boone’a. Chciał, żebym mogła w kółko słuchać ballady, którą mi napisał.
Może chcesz Może nie
Może się...
Może to dlatego nie powiedziałaś „tak”.
Jesteś zabawny.
Miłość jest zabawna.
Szczęśliwi ją znajdują, a niektórych wiecznie omija.
Jeszcze inni zawalają sprawę, bo są zbyt uparci,
żeby zaprosić kogoś na urodziny, choć chcą ją zobaczyć.
Czemu musimy się sobie zawsze zwierzać,
gdy jesteśmy w kuchni? Możemy tylko jeść?
Czemu jej nie zaprosisz?
Ile razy mam powtarzać? Manipulowała mną.
Bo chciała wiedzieć, na co się piszesz.
Byliście razem osiem miesięcy.
- Na co się piszesz? - Nie o to chodzi.
Dokładnie o to chodzi, bo jeśli chcesz się z nią ożenić,
unikanie jej to marnowanie czasu.
Tak? Podobnie jak śpiewanie z Boone’em, chyba że chcesz za niego wyjść?
To zupełnie inna sprawa. Z Boone’em łączy mnie kariera.
Zaprosiłaś Boone’a do zespołu, bo wciąż coś do niego czujesz.
Masz z Summer tymczasową przerwę, bo wciąż coś do niej czujesz.
Inaczej to byłaby trwała przerwa.
Tak, szaleję za nią.
- Ale ona chce ślubu, a ja nie. - Nie teraz...
Tak, więc czy powinniśmy się umawiać?
Tak, bo pewnego dnia być może będziesz chciał ślubu.
Ale skąd masz to wiedzieć, jeśli nie zagrasz z Summer?
- Zagram? - Przejęzyczyłam się, Boone. Beau!
- Ha! - Żadne „ha”.
Wielkie „ha”!
To „ha” mnie olśniło.
Jak cię olśniło?
Summer i ja jesteśmy na innych etapach.
Zależy mi na niej, ale kontynuowanie tego związku byłoby nieuczciwe.
Dzięki tobie to zrozumiałem.
To nie było dzięki mnie. Nie...
Teraz jej to powiesz?
Nie możesz zerwać przed urodzinami. To zasada!
Jaka zasada?
By nie podejmować pochopnych decyzji przed urodzinami.
Nie rób czegoś, czego możesz pożałować. Zrób mi taki prezent.
To moje urodziny.
Mówiłeś, że niczego nie chcesz.
Summer?
Przepraszam.
Muszę z tobą porozmawiać o...
- Byłam na tym zdjęciu. - Przykro mi.
To ramka 28 na 38 cm, nie zmieściłaś się.
Jak mogę ci pomóc? Jestem zajęta.
Muszę ci coś powiedzieć, ale boję się, że potem nie dasz dzieciom pożyczki.
Więc mi nie mów.
Nie możesz przyjść na imprezę.
Moja droga, bez imprezy nie ma pożyczki.
Tego się obawiałam.
- Cześć! - Cześć!
Bez imprezy nie ma pożyczki.
Mów dalej.
Gdybyś nie miała przerwy z Beau,
kupiłabyś mu pączki, a on zaprosiłby cię na imprezę.
Beau mnie tam nie chce.
Bo chciałaś go wkręcić w ślub.
Nie chciałam go wkręcić!
Umyślnie.
Może podświadomie pchałam go w pewnym kierunku,
ale tylko dlatego, że go tak kocham.
Ale jeśli nie jest gotowy,
będę czekać do skutku.
Prawie.
Summer, musisz to powiedzieć Beau.
Jeśli możesz poczekać...
Trochę poczekać. Nie mogę.
- Nawet mu nie mówiłam, że go kocham. - Co?
Według mamy facet ma powiedzieć pierwszy.
Mówiła, że jeśli nie powiesz, przerwa może się zrobić trwała?
Myślisz, że nie chcę mu powiedzieć?
I tego, jak strasznie mi jest bez niego?
Czuję się jak w tym korporacyjnym, jazzowym coverze LeAnn Rimes.
Nie mogę bez niego żyć.
Nie mogę bez niego oddychać.
A jeśli odejdzie, jak bez niego przeżyję?
To bym mu chciała powiedzieć.
Doskonale!
Może LeAnn mogłaby mu zaśpiewać!
- Przyjaźnicie się. - Zablokowała mnie.
No to...
może ja mogłabym mu zaśpiewać.
Jutro na imprezie!
Tak! Wtedy Beau poczuje, jak go kocham,
a ja nie będę musiała tego mówić.
- Nie wiedziałam, że śpiewasz. - Bailey.
Trzy lata z rzędu byłam czwarta w konkursie na Miss Tennessee.
A ty jesteś półprofesjonalną piosenkarką.
- Możesz dać mi lekcję. - No nie wiem.
Bailey, proszę.
Wkleję cię do zdjęcia.
Potrzebuję cię
Skarbie, czy nie wiesz Że jesteś dla mnie wszystkim
Co dobre w życiu mam
Powiedz mi więc
Jak mam żyć bez ciebie?
Chciałabym wiedzieć
Jak mam oddychać bez ciebie?
W jakiej tonacji ona śpiewa?
W jakiej tonacji nie śpiewa?
...przeżyję?
No?
No? Dzieci, którym Summer pożyczyła 1200 $?
Świetnie!
Ale poprosiłaś mnie o pomoc, więc dam ci kilka wskazówek.
Zacznijmy od tonu. Dylan, C.
Spróbuj zaśpiewać tę nutę.
Summer ćwiczy piosenkę, którą zaśpiewa dla Beau.
Serio?
Wspaniale!
To było naprawdę wspaniałe.
A słyszałeś tylko jedną nutę.
Dajmy mu większą próbkę.
Kupiłem ci coś, co ci się spodoba.
- Słuchawki redukujące hałas? - Coś lepszego.
Ciasto?
Nie byle jakie. Z pekanami i syropem klonowo-burbonowym.
Mówiłaś, że takie robiła twoja babcia.
Mówiłaś, jak ci smakowało,
więc po próbie pojechałem do tej piekarni w Alabamie.
Nie wierzę, że pamiętałeś o alko-cieście babuni.
...przeżyję?
Lepiej już nie będzie.
Mogę się założyć.
Proste pytanie.
Śpiewałaś już z playbacku?
Już idą.
- Szybko! - Cześć.
Niespodzianka!
Przepraszam. Wzięliśmy dwa auta, Beau zaraz tu...
Niespodzianka!
Bailey, mówiłaś, że to rodzinna kolacja.
Dlatego to niespodzianka!
Proszę o uwagę.
Bailey kazała powiedzieć, że płacicie za swoje drinki.
No i dziękujemy wam wszystkim, że przyszliście.
Znacie tatę. Nie lubi robić zamieszania. Nie chciał imprezy.
Ale uparliśmy się, bo na nią zasługuje.
Teraz, otoczony kochającymi go ludźmi, jest szczęśliwy.
Prawda, tato?
Widać dołeczki. Cieszy się.
Tato, robisz dla nas wszystko.
Postanowiliśmy, że już pora zrobić coś dla ciebie.
Kochamy cię. Sto lat!
Do dna!
Dziękuję, dzieci.
No, tato, otwórz prezent!
Dobrze.
To siodło!
Poważnie?
To billy royal classic.
Takie siodło wasza mama...
- Kochamy cię, tato. - Już dobrze, tato.
Dziękuję.
Musimy podziękować jeszcze jednej osobie.
Tego prezentu nie byłoby bez...
- Summer! - Summer!
Misiu...
wiem, że się mnie nie spodziewałeś.
Niespodzianka!
Nic z tego nie będzie.
- Czy kiedyś cię zawiodłem? - Serio?
To był jeden raz.
Orkiestra?
Jak mam Przetrwać bez ciebie choć jedną noc?
Gdybym miała żyć bez ciebie Co to by było za życie?
Bo ja
Potrzebuję trzymać cię Potrzebuję żebyś tulił mnie
Jesteś moim światem Moim sercem, moją duszą
Jeśli odejdziesz
Skarbie, zabrałbyś wszystko Co dobre w życiu mam
Powiedz mi więc
Jak mam żyć bez ciebie? Chciałabym wiedzieć
Jak mam oddychać bez ciebie? Jeśli odejdziesz
Jak bez ciebie przeżyję?
Jak
Jak miałabym żyć?
Jeszcze raz!
Jak bez ciebie przeżyję?
Tak mi przykro.
- Znajdę Summer, a ty... - Spakuję się.
- Zabierz dzieci do domu. - Tak. Właśnie.
- Summer? - Nie wchodź!
Moja twarz jest goła!
Zostaw.
Jesteś piękna.
Nigdy nie widziałem równie pięknej kobiety.
Mówisz tak, bo cztery żarówki nie świecą.
No już. Nie płacz.
To było słodkie.
Podoba ci się mój śpiew?
Gest był słodki.
No już.
Skarbie, nie płacz.
Beau...
nie chciałam cię zawstydzić.
Chciałam ci powiedzieć, co do ciebie czuję, poprzez piosenkę,
bo trudno mi to ubrać w słowa.
Ale...
to też mi nie wyszło.
Pozwól, że ja to ocenię, dobrze?
Pamiętasz nasze spotkanie?
Wszedłem do banku i cię ujrzałem.
Byłaś mądra, dynamiczna,
zabawna, trochę flirtująca,
co było niestosowne jak na doradcę finansowego...
ale namówiłaś mnie.
I po raz pierwszy...
od bardzo dawna poczułem, że żyję.
Powiedziałem ci, że nie jestem pewien,
czy jeszcze kiedyś kogoś pokocham. Pamiętasz, co powiedziałaś?
Że nie boisz się spróbować.
Za każdym razem, gdy się cofałem,
szłaś naprzód.
Szaleję za tobą, Summer.
Ja za tobą też.
Muszę być z tobą szczery.
Kocham to, co mamy,
ale nie jestem gotowy się żenić.
Dobrze.
Beau...
jestem gotowa poczekać, ile będzie trzeba.
Prawie.
Pozwól mi skończyć.
Summer...
Może nie jestem gotowy się żenić, ale jestem gotów
wykonać krok naprzód.
O mój Boże.
Nie sądziłam, że się tak ucieszę, nie dostając pierścionka.
Świetnie ci szło z dziewczynami. Masz namiary na ile?
Mam sześć cyfr! Jeszcze jedna i będzie pełen numer!
- Ja ją wezmę. - Masz.
Sam ją zaniosę.
Co?
Dzięki, że ułożyłeś ten absurdalny plan.
Prawie się udało.
I pojechałeś aż do Alabamy
po ciasto z pekanami i syropem klonowo-burbonowym babuni.
Wiem, jak bardzo je kochasz. I jak bardzo kochasz babunię.
To najmilsze, co ktoś dla mnie zrobił.
To dobre łzy czy złe?
To...
łzy świadczące, że wciąż cię kocham.
Co?
Myślałam, że się odkochałam, ale potem zadałam sobie pytanie...
czy zaprosiłam cię do zespołu dla ciebie...
czy dla siebie?
I chyba to było trochę dla mnie.
Bo przeznaczone nam jest być razem.
Nie mogę ci zaufać.
Dlatego ci odmówiłam.
Oświadczyłem ci się, bo chcę się z tobą zestarzeć.
Nie możesz przejść od A do Z.
Musisz zasłużyć na litery po drodze.
To wymaga czasu.
Jasne.
Ale nie mówisz nie.
Mówisz...
- Zasłuż na to. - Tak.
Wystarczy „może”...
Napisy: Krzysiek Ceran