W rolach głównych:
.:: GrupaHatak.pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/Nie!
Nie wiem, co to za problem, ten cały bejsbol.
- Nie. - Łapie się kij, o tak...
skupienie... i zamach!
/01x06 /.:: Wybierz Liczbę ::.
/NIERZĽDNICA
/Zamykamy?
- Tak. - Ale mam jeszcze dwa pokazy.
- Jak mam cokolwiek zarobić... - Zamknij cholerny kłapacz.
- Dora Mae nie żyje. - Co?
Górnicy jš pocięli. Znalazłem ciało.
Dora Mae? Nie.
Jest w rodku, ze swoim tatš.
Nie... nie... nie...
/Nie!
Libby.
Libby!
- Włanie usłyszałam. To okropne. - Gdzie Libby?
Jezu... Jezu...
- Libby! - Libby, Libby!
/Tak, mamo?
Chod tu, dziewczyno.
Ale już!
To nie byli klienci. Więc jeli chcesz swojej działki...
Mam tu pięciuset chłopa.
Jak mam się dowiedzieć, który zabił wam kurwę?
Nie obchodzi mnie, czy znajdziesz właciwego.
Wybierz go.
Może być morderca albo ty. Nam to jedno.
Póki kto stanie przed przyczepš.
Nic z tego, człowieczku.
Masz czas do rana.
Co powiedział?
To, czego się spodziewałe.
Jeste trzewy?
Doć tego pierniczenia o Szefie. Mów, czego ty chcesz.
Co to ma znaczyć?
Mam słuchać poleceń, nie ma sprawy,
tylko przestań wciskać mi ciemnotę.
Nie ma żadnego Szefa.
- Tak mylisz? - Wiem. Byłem w przyczepie.
- W przyczepie? - Nikogo tam nie ma. Żywej duszy.
Po pierwsze, masz szczęcie, że żyjesz.
- Mówiłem ci, Szef potrafi... - Gówno prawda, Samsonie!
Nie ma żadnego Szefa. Nigdy nie było.
Policzyłem ludzi.
Sš wszyscy, oprócz Hawkinsa i Lodza.
Szef mówi, żeby się o nich nie martwić
Jezu.
Mylisz, że okłamywałem was przez te wszystkie lata?
Że siedziałem obok was i bajdurzyłem trzy po trzy,
wycišgajšc banialuki prosto z tyłka?
Takie masz o mnie zdanie?
Byłem w przyczepie.
To niczego nie dowodzi. Posłuchaj, jeli Szef...
jeli nie chce być zobaczony, to chyba nie będzie.
Może to zrobić. On wiele potrafi.
Gadaj zdrów.
/A po tych wydarzeniach, /Bóg wystawił Abrahama na próbę.
/Rzekł do niego:
/"We twego syna jedynego, /którego miłujesz, Izaaka,
/i złóż go w ofierze...
/na jednym z pagórków, /jakie ci wskażę."
Lecz oszczędziłe Izaaka.
Czemu moich dzieci nie?
Wiem, że masz swoje powody.
Proszę, zdrad mi Twój plan.
Pomóż mi zrozumieć, jak ich mierć mogła mu posłużyć.
Sprowadziłe je z powrotem.
Bšd pochwalony. Oddałe mi je.
Czego chcesz?
Zrobiłem wszystko, co chciałe, a teraz ze mnie szydzisz.
Dlaczego? Co mam czynić?
Powiedz, co mam czynić! Powiedz mi!
/Justin?
Wracaj, już póno. Przygotowałam ci jedzenie.
Zostaw mnie.
- Mogłabym... - Precz!
/Bruno!
Bruno!
Widziałe mojego niedwiedzia?
Lodz? Co tu robisz, do diabła?
Znam cię, żołnierzu?
Obudziłe się. Co widziałe?
Powiedz, chłopcze.
Masz.
Nigdy nie chciałam siostry.
Nigdy.
Zawsze chciałam mieć braci.
Bliniaków.
Barczystych chłopaków, o imionach Ed i Fred,
którzy graliby w futbol i poszli do wojska.
Po co komu siostra?
Tylko same kłótnie.
Złe rzeczy dziejš się na tym wiecie.
Mama mówi, że na tamtym będzie lepiej.
Odchodzę.
Kiedy?
Jak tylko się stšd wyniesiemy.
Odejdę z tym, co mam na grzbiecie.
Pojadę do Hollywood.
Nie za dużo, przyjacielu.
Teraz powiedz mi, co widziałe w swoim nie?
Nic ci nie powiem.
Potrzebujesz przewodnika. Pomogę ci.
Niczego nie chcę od takich, jak ty.
To się robi nużšce. Kiedy się nauczysz?
Hawkins.
Przynajmniej mi pomóż.
Skoro taki mšdry, na pewno trafisz z powrotem.
- Znów dusisz szklankę? - Najwyraniej.
Dasz mi tę dwururkę?
Najpierw pokaż ręce.
Naboje.
Już, kochanie.
Będziemy delikatne.
Nie zapomnisz tego, Dora Mae?
Dostałam jš od tych dwóch żuli ze Sweet Water.
Nie mieli czym zapłacić, ale mieli belę jedwabiu po babci.
Razem z Ruthie, odcinamy z niej do dzi.
Pamiętasz te majteczki z różyczkš, które ci uszyłam?
Były włanie z tego jedwabiu.
Nie przykrywaj jej twarzy.
Skarbie, nie chcesz jej pochować z odsłoniętš twarzš.
Nie zakrywaj jej.
Odgarnij jej włosy do tyłu.
Wszyscy majš zobaczyć, co zrobili mojej dziewczynce.
Pora ić.
Masz tu kogo przyprowadzić, Felix.
Kogo, kto stanie przed przyczepš, rozumiesz?
Nie wrócimy bez niczego.
- Wszyscy zrozumieli? - Tak.
Opos, pójdziecie tędy. Pearl, wy tam.
- Gabe, za mnš. - Naprzód, chłopcy.
Gdzie się podziewałe?
Mylałam, że się ulotniłe.
Co nie tak?
Wszystko.
"Pełen Ducha więtego, powrócił Jezus znad Jordanu...
i powiódł Go Duch więty na pustynię."
"...i powiódł Go Duch więty na pustynię."
Przeklęci!
- Macie co? - Nic.
Nikogo! Żywej duszy!
Wszyscy uciekli.
Ano.
Jakim cudem?
Całe miasto opustoszało w jednš noc? To nie ma sensu.
Istotnie.
Co tu się dzieje?
- Czemu pytasz mnie? - Bo ty nas tu sprowadziłe.
- Nie ja, tylko... - Nie mów, że to Szef.
Ty nas tu sprowadziłe. Ty.
- Pogadamy o tym póniej. - Dlaczego?
Powiesz Stumpy'emu w oczy, że jego córka zginęła przez ciebie?
Posłuchaj mnie, sukinsynu, i to uważnie.
Możesz sobie chlać na umór,
możesz nazywać mnie kłamcš,
ale nie zwalaj na mnie tego, co spotkało tę biednš dziewczynę.
Nikogo nie ma, Samsonie.
Widzę, Gabrielu.
- Ani w barakach, ani w kopalniach. - Całe miasto wywiało.
I co teraz zrobimy?
Chcę pochować córkę.
Chcę pochować mojš córeczkę.
Do diabła, Stumpy, to nie może ujć im na sucho!
Kto musi za to zapłacić!
Justin?
Wystarczy?
Wszystko gotowe.
Jakie dwiecie jardów na południe, na wzgórzu.
Jak się spakujemy,
ruszam w swojš drogę.
Dokšd?
Może do Tulsy.
Tabor Braci Dailey powinien przejeżdżać tamtędy za miesišc.
Bracia Dailey.
- To dobra trupa. - Tak słyszałem.
Jonesy...
sš ludzie, którym się ufa i tacy, którym się nie ufa.
Ja zaufałem tobie, kiedy nikt inny nie chciał.
Chciałbym wierzyć, że to zawsze działa w obie strony.
Panie...
znałam tę dziewczynę.
Nazywała się Dora Mae Dreifuss.
Była dla mnie jak rodzina...
i dla wszystkich tutaj.
Znałe jš, Panie.
Wiesz, że miała ciężkie życie.
Mogłe nie pochwalać pewnych rzeczy, które robiła.
Niektóre z nich nazwałby grzechem.
Ale była dobrš dziewczynš, Panie,
a my jš kochalimy,
i chcielibymy, by przyjšł jš w swe ramiona.
Wiemy, że tak będzie.
Dora Mae,
była naprawdę dobrš tancerkš.
Lib! Lib!
To od Szefa.
Miał to ze starego kraju.
Powiedział, że nie trzeba go nakręcać.
Odprowadzisz mnie?
Pewnie.
Wszystko się zmienia.
Nic już nie jest takie samo.
To prawda.
Nie czuję się już jak w domu.
Tylko jak w więzieniu.
Ale nie mogę...
zostawić mamy.
Nie mogę ić do przodu.
Jestem w pułapce.
Sofie, ja...
Samsonie!
Jest jeszcze kto w Babilonie!
Gabe, do dzieła.
Ostrożnie. To zabytek.
Id.
Wiem, że tu jeste, chłopcze.
I dobrze.
Czy to odgłos zdezelowanej przyczepy,
która wyglšda, jakby Noe miał jš na swojej Arce?
Gabriel cišgnie jš do namiotu.
Masz zatem szczęcie, Hawkins.
Wemiesz udział w ponurym, acz fascynujšcym rytuale,
znanym jako "kuglarski sšd".
Musisz to zobaczyć.
Zamknšć namiot.
Jak się nazywasz, synu?
Wiesz jak.
Protokół.
Jak się nazywasz?
Stangler.
Żyjesz w Babilonie?
Nie użyłbym słowa "żyć".
Mieszkasz tu?
Chyba tak.
Wiesz, co się tu stało zeszłej nocy?
Słyszałem, że kto umarł.
Została zabita. Zhańbiona i zabita.
- To straszne. - W istocie.
Więc domylasz się, że chcemy sprawiedliwoci?
Ale gdy dzi przyjechalimy do miasta,
nie było w nim żywego ducha.
Jestem mieszny?
Raczej nie.
Prawdš jest, że sš ludzie w Babilonie. Całe mnóstwo.
Rano nikogo nie widzielimy.
Oni wcišż tam sš.
Więc chyba masz pecha, że znalelimy ciebie.
Zaczynaj, Samsonie.
Dajcie jš.
Co on robi?
Musi trzy razy okršżyć oskarżonego.
Czemu trzy razy?
Wštpię, żeby ktokolwiek to pamiętał, ale zawsze tak było.
Wymówcie imię zmarłej.
Dora Mae Dreifuss.
Jedna z nas nie żyje.
Jeden z nich za to odpowie.
Wybierz liczbę. Od jednego do szeciu.
Jak to?
Wybierz liczbę. Od jednego do szeciu.
Po co?
Jeli nie wybierzesz, zrobimy to za ciebie.
Szeć brzmi niele.
Trzy.
Wybrał liczbę trzy.
Zastrzeli go, tak?
Będzie miał szansę. Większš niż Dora Mae.
Nawet nie wiecie, czy to on.
Nie w tym rzecz.
Czasami musimy wymierzać naszš własnš sprawiedliwoć.
Tacy jestemy, Ben.
Jeli chcesz co powiedzieć,
to przyszedł na to czas.
Wiem, o co wam chodzi...
i rozumiem to. Naprawdę.
Nawet was za to nie winię.
Ale ona nie była więta. Nie była grzecznš dziewczynkš.
- Przestań! - Stumpy, zostaw!
Trzymajcie go.
Jeli kto odszedł, to lepiej, że ona.
Musicie zrozumieć. Nie mamy kobiet w Babilonie.
Byłoby miło zatańczyć z kim co wieczór.
Co ty wygadujesz? Zabiłe jš, żeby z niš tańczyć?
Nic jej nie będzie.
Zaopiekuję się niš najlepiej, jak potrafię.
Nie do wiary. Zrobił to. Przyznał się do tego.
- Pocišgnij za spust, Samsonie. /- Tak, zrób to.
Dobrze! Ale nie tutaj.
Jeli umrę tutaj, to tutaj zostanę, jak cała reszta.
Jak wszyscy, od kiedy odszedł Scudder.
Że co?
Najpierw zabierzcie mnie na wzgórze.
Tylko o to proszę. Zabierzcie mnie tam.
Czemu? Co tam jest?
Nic. Zupełnie nic.
To po prostu nie tutaj.
Zastrzel sukinsyna.
Jeden.
Dwa.
- Dalej. - Dalej, Samsonie.
- Dalej! - No, już!
Tak nie można.
Nie w ten sposób.
Mamy zasady.
Przyznał się, Samsonie!
- Jak możesz stać... - Felix!
Do dzi pochowałam troje dzieci.
Grypa zabrała dwoje,
a jedno urodziło się martwe.
Ale razem z Felixem przeszlimy przez to, bo taka była wola Boga.
Ale wczoraj w nocy...
to nie była Jego wola. Tylko ten człowiek!
I musi ponieć karę!
Oddaj mi rewolwer mojego męża.
Wybrał swojš liczbę.
To koniec.
Rita Sue, Stumpy, Libby, przykro mi.
Nie zrobimy tego.
Wybrał swojš liczbę.
Mamy nasz kodeks.
Jeli go złamiemy, nic nam nie pozostanie.
Wy dwaj wecie tego szubrawca i odprowadcie do miasta.
Zdrowo i bezpiecznie.
Żeby włos nie spadł mu z głowy. Zrozumiano?
Idcie.
To parszywy czas. Zabieramy się stšd.
Szef chce, żebymy wyruszyli o wicie.
Słyszelicie, co powiedział.
Szef zarzšdza, my wykonujemy. Takie mamy zasady.
Gabe, zabierz to stšd. Zwijamy namiot.
Hawkins, ty i Schmidt do Kolosa.
Nigdy więcej jej nie widziałem.
Odeszła z moimi pieniędzmi i najlepszym przyjacielem.
Nawet zabrała samochód.
Więc zaczšłem jedzić kolejš.
Stwierdziłem, że to jest życie. Nie potrzebuję roboty.
I jestem szczęliwy.
To wszystko?
- To koniec? - Koniec.
Ale mogę wam opowiedzieć co innego. Kiedy byłem...
Nie, może kto inny co opowie.
Może ty, przyjacielu?
Opowiesz nam co przy ognisku?
Przyjacielu?
Masz jakš opowieć?
Może straciłe pracę, przyjaciółkę, psa?
Straciłem mojego Boga.
/A teraz, panie i panowie,
przedstawiamy prawdziwe historie z podróży,
opisywane przez Tommy'ego Dolana.
Dobry wieczór, przyjaciele.
Dzi opowiem wam historię, zasłyszanš w Dolinie San Joaquin.
To historia kaznodziei, który niósł nadzieję zrozpaczonym,
podnosił sponiewieranych,
owietlał drogę zagubionym w ciemnociach.
To historia człowieka, imieniem brat Justin...
i miasta, o nazwie Mintern.
/...szecioro niewinnych dzieci /spłonęło w ogniu nienawici.
/To nie był przypadkowy pożar, /jeno dzieło złych ludzi.
/Tych samych, którzy zniweczyli /dobre uczynki brata Justina,
/ponieważ omielił się /wspomagać biednych i cierpišcych.
/Ojcowie miasta nazwali ich przybłędami /i chcieli przegnać.
/A gdy brat Justin /wstawił się za nimi,
/kto spalił jego kociół /i zamordował dzieci.
/Cóż to za wiat, przyjaciele?
/Gdzie ludzie podpalajš kocioły /pod osłonš nocy?
/Ale co z bratem Justinem? /Gdzie jest?
/Gdy ostatnio go widziano, /błškał się samotnie,
/szukajšc znaku od Boga, /że jego praca nie była daremna.
/Gdzie jeste, bracie Justinie?
Gdzie jeste?
- Ile jeszcze? - 20, może 30.
Niedługo wrócę.
Dokšd idziesz?
Whisky, poproszę.
Nie spodziewałem się ciebie tutaj.
Na koszt firmy.
Doceniam to, co wczoraj zrobiłe.
Pewnie nie było łatwo sprzeciwić się swoim własnym ludziom.
Szanuję człowieka, który ma zasady.
Jestem zobowišzany. Naprawdę.
Tak sobie włanie pomylałem...
że mógłby zechcieć się odwdzięczyć.
Co wiesz o Henrym Scudderze?
Dziwny człowiek, ot co. Przyjechał pracować w kopalni,
ale ludzie od razu poznali, że był jaki inny.
Potem zabił starego Carltona kilofem i to było wszystko.
Ludzie nie byli za szczęliwi, tyle ci powiem.
Nie ma tu żadnej władzy.
Więc górnicy postanowili wzišć sprawy we własne ręce.
Chcieli Scuddera powiesić.
Ale nie doszło do tego, oj nie.
Wtedy to się stało.
Tšpnęło i cała kopalnia się zapadła.
Co okropnego. Widziałem na własne oczy.
A następnej nocy...
oni wrócili.
Co do jednego, wrócili.
Teraz wcišż wracajš.
Brzmi wariacko, prawda?
Nie aż tak.
Dziękuję za whisky.
W drogę.
Nadal na południe?
Ano.
Tak mylałem.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.