Ik zei toch dat mensen niet omkomen bij een bombardement?
M'n bed zakte door de vloer met Plon-Plon en mij erop.
Heel comfortabel.
Linda Radlett was niet alleen m'n lievelingsnicht...
maar toen en jarenlang m'n favoriete persoon.
Ik - Linda
Heb geen medelijden, Fanny.
Ik ben vijf maanden volmaakt en onvoorwaardelijk gelukkig geweest.
Weinig mensen kunnen dat zeggen tijdens hun lange leven.
Heel weinig mensen.
Toen we de oprit van Alconleigh opreden...
vroeg ik me af of Linda's vijf maanden van volmaakt geluk...
opwogen tegen de chaos en verwarring van de andere 29 jaar.
Maar ik dacht zulke dingen vaak als het Linda betrof.
Thuiskomen voelt als Kerstmis.
Weet ik.
Vanaf dat ik klein was, bracht ik de kerstvakanties bij Linda door...
in een groot, lelijk huis boven op een heuvel in Oxfordshire.
De meeste Kerstmissen gingen gepaard met geweld.
Zoals de keer dat Linda's pony haar eraf wierp en ze bijna verdronk.
Toen ze zelfmoord wilde plegen om bij haar stinkende hond te zijn...
die oom Matthew had laten inslapen.
Toen ze besloot om de buurmeisjes voorlichting te geven...
en van oom Matthew een flink pak slaag kreeg.
En twee weken lang alleen moest lunchen.
Linda haatte alleen zijn.
Ze was een wild en nerveus schepsel, vervuld van passie en verlangen.
Maar ik herinner me vooral het kerstfeest toen we 17 waren...
en Linda besloot dat haar leven moest beginnen.
Kerstmis 1927
Ik liep de hal binnen en zag Linda's moeder, tante Sadie...
die met de kinderen zat te eten voor de open haard.
Daarboven hing de loopgraafschop waarmee oom Matthew acht Duitsers...
had doodgeknuppeld toen ze uit een loopgraaf kropen in 1915.
Linda's vader, oom Matthew, was iemand van extremen.
Hij had lief of hij haatte. En meestal was het haat.
Ik haat moffen, fransozen, Amerikanen, katholieken...
en alle andere buitenlanders, maar het meest haat ik kinderen.
Hij had vier bloedhonden waarmee hij iedere kerst z'n kinderen opjoeg.
En hij had een stel zwepen die hij 's ochtends liet knallen.
Als de Radletts arm geweest waren, was hij gevangengezet...
voor mishandeling en het ontzeggen van onderwijs.
Oom Matthew verafschuwde opgeleide vrouwen.
Vooral mij.
Hé, Fanny.
Je bent er.
Hallo, je zult wel doodmoe zijn. Thee? Ga in Jassy's stoel zitten.
Linda was altijd blij om me te zien, maar vastbesloten het niet te tonen.
Linda, Fanny is er. Heb je zin in een kopje thee?
Ja, graag.
Hallo.
Waar is je muis?
Ze kreeg last van haar rug en is gestorven.
Heb je er soms op gereden?
Niemand huilde zo veel en zo vaak als Linda.
...vast iets aan de urinewegen.
Alles, vooral als het dieren betrof, maakte haar aan het huilen.
Haar emoties waren niet gelijkmatig:
ze hield van iets of verafschuwde het. Ze lachte of huilde.
Ze leefde in een wereld van superlatieven.
Linda was voorzitter van een geheime club: het nobele genootschap.
Het hoofdkwartier was een linnenkast op zolder.
De dode muis was snel vergeten.
7,3. Dus ik win qua armen, taille en enkels en jij qua boezem.
Ik haat boezems. -Boeren zijn dol op boezems.
Linda en ik waren verliefd op mensen die we niet kenden.
Ik op een boer van middelbare leeftijd die ik soms zag rijden...
en Linda op de Prins van Wales.
Waarom kunnen je prins en m'n boer niet naar Louisa's bal komen?
Omdat Matthew geen leuke mensen binnen 30 km van het huis duldt.
Er werd een debutantenbal gepland voor Linda's oudere zus Louisa.
We zitten gevangen.
Onze enige hoop is dat de prins hierheen scheurt in z'n auto.
Zeg op, wie is die mooie jongedame? Ik wil met haar trouwen.
Dat kan niet. Ze zit opgesloten.
Ik heb acht Duitsers gedood met deze schop en u gaat er ook aan.
Hij moet uw dochter hebben, sir.
Zijn geluk hangt ervan af en dus ook het geluk van Engeland.
Linda's fantasieën waren ambitieuzer en gevaarlijker dan de mijne.
Ik wil naast Fanny zitten. -Wat duurde dat lang.
Als het maar belangrijk is. -Ja.
Wat warm, het lijkt de baarmoeder wel.
Die van m'n moeder is vast niet aangenaam.
Fanny, het is oneerlijk dat je slechte ouders hebt.
Wil je slecht en overspelig worden? -Nee, de ware liefde vinden.
Die je eens in je leven tegenkomt en eeuwig duurt.
Mijn nieuws is voor alle leden enorm interessant, maar betreft vooral...
Fanny.
Tante Emily is verloofd.
Nee Linda, dat verzin je. -Ik heb bewijs.
M'n lieve zus Sadie...
vertel de kinderen niet over onze verloving.
De kapitein en ik zullen laat aankomen op kerstavond...
en we blijven voor Louisa's feest uiteraard. Veel liefs van Emily.
Waarom wil ze trouwen? Ze kan niet van hem houden. Hij is 40.
Hij is vast stokoud.
Tante Emily had me grootgebracht vanaf dat ik een baby was.
We waren altijd met ons tweetjes geweest.
Tante Sadie had twee zussen: mijn moeder en tante Emily.
M'n moeder vond zich op haar 19e te knap en te vrolijk voor een baby.
Ze verliet m'n vader voor een ander en liet me bij Emily achter.
M'n onstuimige moeder ging er zo vaak met allerlei mannen vandoor...
dat vrienden en familie haar de wegloopster noemden.
Af en toe verscheen ze als een meteoor...
en verwende ze me buitensporig.
En ik verlangde ernaar deel uit te maken van haar tumultueuze leven.
Maar ze vertrok altijd weer naar een nieuwe man.
In m'n hart wist ik dat ik geluk had...
met m'n veilige, betrouwbare, aardige tante Emily.
Schiet op, Fanny. Ga je aankleden, luilak.
De Radletts waren dol op dieren...
maar waar ze het meeste van hielden was de vossenjacht.
Iedereen weg.
Schiet op, schiet op.
Josh de stalknecht
Waar jaagt de gravin, je moeder, deze kerst?
Ze zit in Parijs, Josh.
Ik heb nog nooit iemand zo zien paardrijden als zij.
En moet je jou dan zien hobbelen in het zadel.
Miss Linda lijkt op je moeder. Dat is prachtig.
Waarom is dat goed? M'n moeder is toch slecht, Josh?
Daar heb je Fanny.
Schat, mag ik je voorstellen aan kapitein Warbeck?
Noem me alsjeblieft Davey.
Hij zag er anders uit met kleren aan.
Je vindt het vast een slechte grap, dat oude mensen zoals wij trouwen.
Nee, natuurlijk niet.
Kapitein David Warbeck.
Hij ziet er echt niet uit als een militair.
Of als iemand die gaat trouwen.
Ik zie hem geen Duitsers doden met 'n loopgraafschop.
Matthew is angstaanjagend en ik heb een hekel aan hem...
maar op een bepaalde manier bepaalt hij de lat voor Engelse mannen.
Niet verdrietig zijn. -Het was altijd alleen Emily en ik.
Je hebt altijd mij nog. Saaie, oude ik.
Wist je dat eenden alleen kunnen copuleren in stromend water?
Nee. -Ik wens ze veel succes.
Tante Emily heeft gisteravond gecopuleerd.
Ze lagen innig verstrengeld toen ik vanmorgen binnenkwam.
Echt waar? Jeetje. Hoe dan? Laat me eens zien hoe.
Je bent geobsedeerd door seks. -Ja, ik weet dat dat waar is.
Ik masturbeer telkens als ik aan Lady Jane Grey denk.
En ik denk constant aan haar.
Davey, je bent een slimme rakker.
Hij zegt dat de Karel II-zoutvaatjes die al 300 jaar in de familie...
zouden zijn, Georgian imitaties zijn en totaal niks waard zijn.
Kinderen, jullie boffen om familie te zijn van zo'n bijzondere man.
Ja, hij is een geweldige Hon.
We hebben een Hon Society. Als je lid bent, ben je nobel.
En onze vijanden zijn niet nobel. -Ik ben vereerd dat ik een Hon ben.
Davey, misschien kun je Emily beïnvloeden over vrouwenonderwijs.
Het doet Fanny totaal geen goed voor zover ik kan oordelen.
Ze pikt vreselijke uitdrukkingen op op haar school.
Zeer waarschijnlijk.
Vreselijke woorden zoals 'schouw' en 'briefpapier'...
komen uit d'r mond en die van haar arme man. Als ze die ooit vindt.
Veel mannen vinden vrouwen erger die nooit van George III gehoord hebben.
Of een vrouw die het terrein niet af mag om 'n normaal leven te leiden.
Ze hebben hier alles wat ze nodig hebben:
een kerk, stallen, een tennisbaan. Waarom zouden ze weg willen?
Je hoeft niet naar een instituut voor de middenklasse...
om te leren wie George III was. Wie was dat trouwens, Fanny?
Hij was koning en hij werd krankzinnig en...
Zeer verhelderend. Dat is het absoluut waard...
om elk greintje vrouwelijke charme te verliezen, Fanny.
Dijen als boomstronken van dat hockey...
en de slechtste zit ter paard van alle vrouwen.
Linda, jij bent ongeschoold, godzijdank.
Wat weet jij van George III?
Hij was de zoon van die arme Fred.
En de vader van Beau Brummels dikke vriend.
O, en hij was een van die twijfelaars, weet je wel?
Ik ben zijne Hoogheids hond in Kew. Wiens hond bent u, sir?
O, wat lief.
En Fanny heeft geen dijen als boomstronken. Ze zijn perfect.
Ik zou graag naar school gaan. -Hou toch je mond.
Matthew houdt z'n dochters gevangen.
Ze zijn erin geslaagd om enorme onwetendheid te combineren...
met charme, levendigheid en brokjes kennis die ze opgepikt hebben.
Gelukkig lijk je niet op Linda. Ze heeft totaal geen discipline...
en misschien komt er niks van haar terecht.
Ze doet me denken aan de wegloopster.
Ik wil niet dat ze niks bereikt.
Loop niet weg en laat me niet achter.
Waarom zou ik weglopen als ik ga trouwen met de Prins van Wales?
Dan neem ik een sleep die 12 meter lang is en 12 bruidsmeisjes.
Jij wordt de belangrijkste. -En daarna?
Jij leeft nog lang en gelukkig en ik dan?
Jij zult bij me zijn.
Lekker kletsen en in bad gaan zoals altijd.
En wijs en slim zijn en grappig en lief. En het beste wat er is.
Want ik kan niet zonder jou.
En wat als je doodgaat?
Doodgaan.
Zo iemand ben ik niet.
Lieve Linda, ik ga je hier voorgoed vandaan slepen.
En met je paren in stromend water als een goddelijke eend.
En mijn hemel wat een leven zul je leiden.
We willen hier geen vreemdelingen die voor problemen zorgen.
Je moet iets doen, anders komt er geen enkele man op je dochters bal.
Hou je kop. Josh de stalknecht dan? En ik heb genoeg vrienden...
in het Hogerhuis die komen als we gaan schieten.
Ondanks z'n afkeer van vreemden kon oom Matthew niet voorkomen...
dat de dag van Louisa's bal aanbrak.
Zoals beloofd waren Louisa's danspartners oom Matthews vrienden.
En Josh de stalknecht.
Het spijt me zo. -Het geeft niet.
Je hebt veel geduld. -Dank u wel.
Ze zijn allemaal zo klein... lelijk, oud en lelijk.
De avond werd gered van een totale mislukking door een laatkomer:
de naaste buurman van Alconleigh.
Lord Merlijn was kunstenaar, musicus en beschermheer van de jeugd.
Wat een stel.
Het gerucht ging dat z'n whippets diamanten halsbanden hadden...
en hij een tuinhuisje had voor losbandigheden...
zoals dada-toneelstukken uit Parijs en jazzpoëzie uit Harlem.
Oom Matthew verafschuwde hem.
Daar loopt een man met kuif.
Davey.
Zal ik jullie aan hem voorstellen? -Nee, Davey.
Onze jurken zijn te lelijk.
Ik ga naar de kast. -Ik ga mee.
Ik doe officieel afstand van zijne Koninklijke Hoogheid.
Voortaan wil ik behoren tot een van Merlijns jonge, slimme dingen.
Merlijns vrienden behoren meer tot m'n moeders kringen.
Ze zijn zo mooi en beschaafd.
Verlang jij ook zo naar een leven dat net zo opwindend is?
Ik sla opwindende dingen graag gade.
Gebeurden er maar opwindende dingen. -Jij. Jij bent opwindend.
Dat ben jíj.
Wij allebei.
Wij doen alles samen.
Ik kan niet zonder jou.
Maar door het korte optreden van Lord Merlijn...
leken de muren van Linda's fort hoger dan ooit.
Haar verlangen om te leven en liefhebben verlamde haar...
en het enige wat ze kon doen, was liggen wachten.
Hoe laat is het lieverd? -Raad maar.
Kwart voor zes. -Bijna goed.
Zes uur. -Dat is te laat.
Vijf voor? -Ja.
We kunnen pas over eeuwen weg.
Zo lang kan ik niet leven.
Zo lang ze aan een man denkt, keurt niemand een denkende vrouw af.
Dat stelt Virginia Woolf.
Dan heeft niemand bezwaar want ik denk alleen daaraan.
Misschien vanwege je gebrek aan scholing.
Of omdat al het andere saai is. -Wat wil je nou eigenlijk?
Ik wil ontsnappen.
En plezier maken en hoge hakken dragen en naar de bioscoop gaan...
en seks hebben en aanbeden worden door een man en verliefd zijn.
Wat wil jij?
Draait het leven alleen om liefde?
Jazeker.
Louisa's bal kreeg een onverwacht vervolg.
Dat je wilt trouwen met zo'n oude man.
Hij is de helft van z'n haar al kwijt.
Hij is nog maar 45. -En jij bent 18.
Als hij een hond was moest je 'm laten inslapen.
Ik ben voor het eerst in m'n leven gelukkig. Ik ga voorgoed weg.
Jij zit hier vast, Linda. Jagen en de honden uitlaten met pa.
Omdat je 't lievelingetje bent. -Zwijg.
Ben je niet te oud voor deze kast? -Niet echt.
En ik neem geen bruidsmeisjes. Dus geen zorgen over de jurken.
Ik laat me niet overschaduwen op m'n trouwdag.
Dus je neemt geen bruidsmeisjes? -Nee.
Je zult er belachelijk uitzien van achteren.
Linda was echt ontzettend jaloers.
Ze lijkt wel de oudste en lelijkste Brontë-zus.
Volgens mij had Linda op dat moment graag willen ruilen met Olivia.
Ook al zou ze lang en gelukkig moeten leven met John Fort-William.
Ik wil dood. Tenzij het leven nu begint, anders wil ik dood.
Geef me dan een zetje. -Kom er alsjeblieft af, Linda.
Het is heel hoog.
Was het maar niet zo moeilijk om te doen.
Een konijn doden is al lastig, laat staan mezelf.
Het is Merlijn, dat zwijn.
Ik wil Merlijns vrienden, die spanjolen, niet in mijn huis.
Er schijnen ook fransozen te zijn. Ik duld geen spanjolen of fransozen.
Hallo, Merlijn. Lunch? Wat leuk.
Wat zijn dat voor vogels? -Gewone duiven.
Hoe komen ze aan die kleur? -Ik verf ze. Elk jaar.
En laat ze drogen in de linnenkast. -Is dat niet heel wreed?
Nee, ze vinden het geweldig. Om mooi voor elkaar te zijn.
En hun arme oogjes dan? -Die sluiten ze wel.
Ik zie dat je weg bent van m'n dwaze romantische Antoine Watteau.
Liefde is niet dwaas. Ik geloof erin.
O ja? -Dat is het enige waar ze aan denkt.
Het is erg verontrustend.
Gertie, laat haar met rust. Het spijt me.
Nee, ik probeer de meisjes te leren...
om rekening te houden met praktische zaken. Ze moeten opschrijven...
hoe ze 'n huishouden runnen met 200 pond per jaar.
Maar Linda schrijft alleen 199 pond op voor bloemen.
Welke lessen volg je?
Geen enkele.
Pa denkt dat meisjes dikke dijen krijgen van schoolhockey.
Niet dat Fanny dikke dijen heeft. Ze zijn perfect.
Nee, nee, nee. Linda, je kunt niet zonder...
scholing. -Dat zei ik ook al.
Naar mij luistert ze niet.
Je hebt 'n extreem romantische aard.
Ik voorzie problemen.
Je hebt dringend behoefte aan 'n intellectuele achtergrond, Linda.
Al vrees ik dat het misschien al te laat is.
Kom maar mee.
Linda volgde een poosje z'n advies op.
Ze vond troost in boeken en andere zaken dan de zoektocht naar liefde.
Maar uiteindelijk en onvermijdelijk werden de minuten uren...
de uren weken en de weken maanden en toen gebeurde het onmogelijke.
We hadden het belangrijkste doel bereikt van elk kind:
we waren volwassen geworden.
Wil je dansen?
Ja, graag.
Tony Kroesig, laatstejaarsstudent in Oxford. Lid van The Bullingdon.
Een mooie jongeman met veel prachtige paarden en dito kleding.
Hij was al behoorlijk verwaand en daar had Linda geen ervaring mee.
Wat is het hier modderig.
Hopelijk kan je chauffeur een Rolls parkeren.
En dat vond ze niet onaantrekkelijk.
Wie is die snotaap bij Linda?
Kroesig. Directeur van the Bank of England. Diens zoon.
Kroesig? Allemachtig.
Ik had hier geen volbloed mof verwacht.
Beste Matthew, wind je niet zo op. De Kroesigs zijn geen moffen.
Het is 'n gerespecteerde bankiersfamilie.
Ze zijn hier al generaties lang. -Eens een mof, altijd een mof.
Allemachtig.
Weet hij van die schep af waarmee ik z'n landgenoten heb doodgemept?
Waarschijnlijk niet.
Ik zei toch dat Merlijn ooit buitenlanders zou meenemen?
Maar dat hij ons met een Duitser opscheept.
O nee, kijk dan. Dat arme konijn.
Dat was het enige romantische gebaar in Tony's leven.
Tony ging terug naar Oxford en Linda zat te wachten tot hij belde.
Als dit uitkomt dan belt hij morgen.
Als dit uitkomt...
komt hij naar de bijeenkomst.
Als dit uitkomt, denkt hij op dit moment aan me.
Hallo? -Hallo, ben jij dat, Linda?
Je spreekt met Tony Kroesig. -Hallo, Tony.
Kom je lunchen? Christchurch, volgende week donderdag, één uur?
We mogen van vader niet zonder chaperonne met mannen op pad.
Hij laat ons überhaupt niet gaan. -Echt waar?
Je lijkt me te oud voor zulke regels. Neem je nicht gerust mee.
Goed. Dat lijkt me leuk. -Tot ziens.
Je kunt niet gaan, Matthew vermoordt je.
Ik ga dood als ik niet ga, dus ik ga sowieso dood.
We moeten ontsnappen, Fanny.
Het enige plan om te ontsnappen was erg riskant.
Een ontzettend saai meisje van onze leeftijd, Lavender Davis...
woonde met haar saaie ouders 8 kilometer bij ons vandaan.
Heel af en toe moest Linda, hevig klagend, bij hen lunchen...
en reed ze er zelf heen in Sadie's auto.
Waarom hebben jullie je zo opgedoft? -We gaan lunchen bij Lavender Davis.
Schat, je kunt de auto niet lenen. Perkins gaat 'm wassen.
Maar mama, je snapt het niet. Het is de bedoeling...
dat er een man komt met een dassenjong.
Ik wil 'm graag zien. -Als we naar Londen gaan...
voor het seizoen heb je geen tijd voor een das.
Dassen zijn nachtdieren dus je krijgt 'm toch niet te zien.
Lieve Jassy, leen me je wegloopgeld. -Wat? Nee.
Ik spaar al vanaf m'n zevende voor als ik zelf wil weglopen.
Ik heb geen opleiding gehad. Ik heb elke cent nodig.
Alleen voor twee treinkaartjes naar Oxford?
Schat, ik betaal alles terug. Dat doet Tony wel.
Ik ken mannen. Wie wil er nou een das?
De vorige keer zei je dat je Lavender nooit meer wou zien.
Je wilde haar gezicht inslaan met een croquethamer.
Dat heb je echt gezegd. -Kom Fanny, we gaan.
Het is nog geen negen uur in de ochtend. Meisjes.
Wat zijn ze serieus. Alsof je in de kerk bent.
Zouden we net zo slim zijn? Als we dezelfde kansen hadden?
We moeten iets aan ons haar doen, Fanny.
Ik vind m'n haar zo prima.
Kom op, we zouden erg chic lijken.
Volgens Davey is praten over jagen funest.
Tuurlijk niet. Het zijn intellectuelen.
Nog gaan jagen?
Ja. Toevallig gisteren nog. -Was het een goeie dag?
Prima. Uitstekend zelfs. We zagen direct een vos.
We hadden een vijfmijlpunt en toen...
Geweldig zeg. -Ja.
Wij hadden gisteren ook een goeie dag.
Maar toen werd m'n eerste paard kreupel, heel jammer.
Hij heeft het fantastisch gedaan dit jaar.
Daar zijn ze. Dat werd tijd.
Ik zei één uur, niet vijf over één. De champagne is op.
Praat met die man. Zeg iets slims.
Hallo. Ik ben een grote fan van Virginia Woolf.
Heb jij Orlando gelezen? -Je lijkt op de wegloopster.
De plattelandsversie. -Dat is mijn moeder.
Dat bestaat niet. Je bent veel te oud om haar dochter te zijn.
Is ze nog bij haar witte jager?
Waarom zit er haar op je neus?
Fanny, er zit een haar...
Daar gaat ie.
Opdrinken.
Hier is niet veel aan.
Ik heb door een vreselijk schuldgevoel pijn in mijn buik.
Ik ook. Ik verwacht steeds dat oom Matthew binnenkomt met z'n zweep.
Laten we maar gaan. -Ja.
Zullen we dan maar?
Ja, we gaan zo.
Stil maar. Arme, arme schat.
Je moet eerst een hoop kikkers kussen voordat je je prins vindt.
Fanny, help.
Mijn liefde is verdriedubbeld binnen één dag.
Maar waarom? -Omdat ik van hem hou.
O, Linda. Waarom?
Ik heb een telefoontje gekregen...
waarin me verteld werd dat iemand een sjaal heeft laten liggen...
in Tony Kroesigs kamers in Oxford.
Nu we weten dat je niet te vertrouwen bent...
moeten we stappen nemen. Fanny, jij gaat meteen naar huis.
Emily mag proberen je in toom te houden. Als dat lukt.
Je gaat dezelfde kant op als je moeder de wegloopster.
Je kunt ons niet eeuwig opsluiten. -Val je vader niet in de rede.
Fanny is een overspelige vrouw. Zo heette dat vroeger.
Ik wou niet eens gaan. -En jij bent nog erger, juffrouw.
Erger dan de wegloopster. Stel je voor.
Hou op over haar. Niemand hier is zo.
Het is oneerlijk, het is alsof ik niet deug en Linda onschuldig is.
Het komt door die verdorven Merlijn. -Hij is niet verdorven.
Hij maakt buitenlandse reizen, leest boeken en is beschaafd.
Naar het buitenland? -Ja.
Z'n huis is mooi, comfortabel en warm.
Geen ijskoud, middeleeuws fort dat je ontvlucht om dingen te doden.
Ik kan niet eeuwig in een kast zitten met Fanny.
Hoeft niet, want ze komt nooit meer terug. En Londen gaat niet door.
Nee, we zullen je constant in de gaten moeten houden.
Je boft dat je geen pak slaag krijgt.
Ga allebei naar je kamer.
Jullie mogen elkaar niet meer spreken voor Fanny's vertrek.
Gelukkig zal niemand naar hen kijken met die lelijke kapsels.
Tot ziens, Fanny. Tot ziens. -Tot ziens, Linda.
We zijn niet te benijden. Dag, lieverd.
Natuurlijk kregen we een seizoen in Londen.
De Engelse eliteversie van 't puberritueel ging eindelijk door.
Het is heerlijk om ons te zijn.
We maakten ons debuut. 13 jaar en klaar om te trouwen.
Ga je vaak naar Schotland? -Vind je nachtclubs leuk?
Kom je hier ver vandaan?
We hebben elkaar gisteren gezien bij William Stonor.
Weet je dat niet meer? -Nee.
Maar Linda droomde nog over haar liefde voor Tony.
En Tony was nergens te bekennen.
Wat heeft dit voor zin?
Ik ben m'n enige kans op geluk misgelopen.
Ik word een zure, verschrompelde, tandeloze ouwe vrijster...
en ik ga dood in een gat. -Ik ook.
In elk geval kunnen we elkaar onderkwijlen.
Hallo, Linda. Ik heb je overal gezocht.
Echt waar? -Zal ik je het balkon laten zien?
Hallo, schat.
Wat ben je lang geworden. -Hallo, wegloopster.
Mama. Ik ben je mama.
Was dat Linda met wie ik je zag? -Ja.
O nee, je moet geen vriendinnen hebben die knapper zijn, schat.
Dat is te ontmoedigend. Met wie was ze?
Tony Kroesig. -Tony? O, dat houdt geen stand.
Ik wil je voorstellen aan mijn vriend Colin.
Hij is ontzettend aardig. Hij is hier ergens.
Waar is je witte jager gebleven? -Dood.
In z'n hoofd geschoten tijdens een safari. Heel droevig.
Dan hoefde je niet weg te rennen.
Ja, dat is zo. Voor de verandering.
De eerste die ik op 'n respectabele manier heb verloren. Aan de dood.
Fanny lieverd, je bent ontzettend grappig.
Ik ga die lieve Colin halen zodat je hem kunt ontmoeten.
O Colin, alles aan jou is geweldig.
Ik wil de hele avond met je doorbrengen.
Kom, laten we weggaan.
'Schat, ik ben je mama.'
Die verdraaide mof Tony Kroesig belde net.
Hij wilde jou spreken, Linda. Ik zei dat hij kon opdonderen.
Ik wil niet dat je met Duitsers omgaat, begrepen?
Daar ga ik wel mee om.
Toevallig ben ik verloofd met hem.
Wat zei je? Kom hier. Wat heb je... Kom hier, jij. Kom hier.
Wat zei je? Hoe durf je? Wat zei je daar?
Wat doe je? -Ze zei net dat ze verloofd is.
En niet alleen oom Matthew was tegen de verloving.
Tony en Linda zijn net Bottom en Titania, hè?
Hij is afschuwelijk. Hij is enorm oneerbaar.
Dat wil ze niet inzien. -Nee, niet voordat het te laat is.
Arme Linda. Ze heeft zo'n ontzettend romantische aard.
Dat is fataal voor een vrouw.
Maar dat maakt haar ook volkomen onweerstaanbaar.
Gelukkig zijn de meeste vrouwen erg nuchter.
Anders zou de wereld niet doordraaien.
Wat ben ik dan, Davey?
Jij bent jij, Fanny.
Jij redt je wel.
Lord Merlijn was dapperder dan wij.
Ben je blij met m'n verloving? -Tuurlijk niet. Waarom doe je dit?
Ik ben verliefd. -Waarom denk je dat?
Dat denk je niet. Dat weet je. -Flauwekul.
Het is duidelijk dat je niks van liefde afweet.
Waarom zou ik dan met je praten?
Liefde is voor volwassenen, daar kom je nog wel achter.
Net zoals dat het niks te maken heeft met trouwen.
Ga gerust trouwen als je dat wilt.
Maar in godsnaam niet met zo'n saaie pief als Tony Kroesig.
Hij is je vriend. Waarom nam je hem dan mee naar m'n feest?
Ik wist niet dat je met de eerste de beste vent zou trouwen.
Waarom vindt Merlijn hem zo saai?
Tony weet alles.
Dat is het juist. Dat is zo.
Dat denkt hij tenminste.
Wat doet Merlijn ertoe? Ik denk dat vader toch gelijk had over hem.
Hij is een tikkeltje verdorven.
Vind je ook niet?
Helaas wordt Lavender Davis m'n eerste bruidsmeisje.
En jij het tweede.
Ze is Tony's nichtje.
En dankzij haar zijn we immers bij elkaar.
Maar alleen zonder het te weten. -Maakt dat iets uit?
Hallo, Fanny schat. -Neem een glas champagne.
Sorry. -Nee, het spijt mij.
Alsjeblieft. -Dank je.
Ben jij een van die jonge slimmeriken?
Geen idee. Zou je dat graag willen?
Niet echt.
Dus... -Fanny.
Kunnen we alleen even praten, Fanny? -Straks, je moet iedereen begroeten.
Kom mee.
Ga naar binnen.
En wat vind je ervan? Beter dan die van Louisa, hè? Dat hoop ik maar.
Zeg, heeft iemand Linda gezien? Ik moet zo speechen.
Schat, je moet de bruid spelen. -Weet ik.
Kunnen we nog heel even blijven en kletsen?
Je sleep steekt eruit, het is duidelijk waar je bent.
Lieverd, in mijn vastbeslotenheid om volwassen te worden...
ben ik vergeten dat we geen kinderen meer kunnen zijn.
Wat triest. -Kunnen we nog steeds...
twee ouwe vrijsters worden? -Nee, je bent net getrouwd.
O, jee. Ik voel me een beetje verloren.
Komen er geen kerstfeesten meer op Alconleigh?
Linda, kom er onmiddellijk uit.
Tony gaat zo speechen.
Ah, daar is ze. Als je het over de duivel hebt...
Vooruit, meisje. Kom hier.
Toen ik Linda voor het eerst zag, vertelde ze me...
dat ze van adel was, de dochter was van een baron...
vloeiend Frans sprak...
en meedeed aan de vossenjacht in Bicester.
Ik wist meteen dat ze vastbesloten was met me te trouwen.
Ondanks alles ben ik toch voor haar gevallen.
De reden dat we de zaak beklonken, zoals we in de bankwereld zeggen...