W rolach głównych:
.:: GrupaHatak.pl ::.
CARNIVALE .:: WESOŁE MIASTECZKO ::.
Scenariusz:
Reżyseria:
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
/01x08 /.:: Lonnigan Texas ::.
Doktorze, chodmy.
Lekarza... lekarza!
Lekarza!
Lekarza...
Zjesz ze mnš niadanie?
Dlaczego nie zostawisz mnie w spokoju?
Robiš się coraz gorsze, prawda? Twoje sny.
Nie będę z tobš gadał.
Będziesz.
Wkrótce.
Czeć.
- Czeć. - Czego słuchasz?
Wczenie wstałe.
Za goršco, żeby spać.
Może wybierzemy się na przejażdżkę?
Urzšdzimy sobie piknik?
Deser zapakowałam ci już w to kimono.
Nie mogę.
Nie brak ci mnie... kochanie?
Mnie ciebie tak.
Dzień dobry, Sofie.
Ale już.
- Szybka. - wińskie oko.
Znam się na tym.
Dobra.
Niele.
Trochę mocniej.
Jak rzucę mocniej, to przedziurawię ci rękawicę.
Nauczę cię sztuczki z czasów, gdy jeszcze grałem.
Wyobra sobie twarz w rękawicy łapacza.
Kogo, komu chciałaby dać nauczkę.
Któż by to mógł być?
Włanie... czeć, mamo.
Przestań.
Poważnie? Bez wyjštków?
Cóż, ty nim jeste. Wie, że jeste bez skazy.
Cały ja.
Ale nie przepada za Libby.
- Co? - Nic.
Hymknšłe. Więc jednak co.
Po prostu mylę, że to nic dziwnego.
Co to ma znaczyć?
Nic.
Jest szmatš, bo zrzuca ciuchy dla pieniędzy?
Nie mówiła nic innego, zanim się skumplowałycie.
Do czego zmierzasz?
Mylałem, że może... twoja mama uważa, że...
Że co?
Nic.
Lubię Libby.
Kurde.
Cholera jasna.
- Chłopiec Skorpion. - Szpony.
Ma szpony zamiast dłoni.
Serio?
To kawał drogi. 20, 30 mil.
Miasteczko o nazwie Gunderson. Chyba.
Brzmi doć ogólnikowo.
W tym interesie wszystko jest ogólnikowe.
Nie wymšdrzaj się, tylko słuchaj.
Najpierw upewnij się, że jest prawdziwy.
- Niby jak? - Sprawd mu łapy.
Czy nie nosi jakich gumowych rękawic czy czego takiego.
Jak przejdzie oględziny, zaproponuj mu cztery dolce na tydzień.
Podnie do szeciu, jeli będzie trzeba.
Szeć?
Tylko jeli będziesz musiał. I ani centa więcej.
Nigdy czego takiego nie robiłem.
Małe piwko, młody.
- To czemu sam nie pojedziesz? - Bo wszyscy by się dowiedzieli.
Ludziska ostatnio strasznie jojczš.
Wieć w cyrkowym wiatku niesie, że na Chłopca Skorpiona...
zapolujš wszyscy łowcy dziwadeł ze wszystkich pięciu hrabstw.
Tu masz 15 dolców.
Daj jego starym, ile będzie trzeba, żeby ci go dali.
Jakie pytania?
Tak. Czemu ja?
Chyba w końcu przyszła na ciebie kryska, chłopcze.
Tatu był miły dla Lili?
Czyli wszystko dobrze?
Wprost bajecznie.
Chłopak wyglšda jak z krzyża zdjęty.
Bezsennoć to okrutna towarzyszka.
Nie sypia?
Boi się.
- Wywiadcz mi przysługę, moja droga. - Z przyjemnociš.
Nie spuszczaj z niego oka.
Miej baczenie w jakim jest stanie.
Mój babiszonek.
Tatuku....
- Przepraszam. - Tak?
To droga do Gunderson?
Gunderson?
Pomyliłe drogę.
Musisz zawrócić do rozwidlenia.
- Na Hi Lane? - Tak jest, synu.
Hi Lane do Trunk Road, około 20 mil,
aż prawie się urwie.
Po lewej zobaczysz wšskš drożynę.
Prowadzi prosto do miasta.
Dziękuję.
- Paskudna piosenka. - Tak mylisz?
Jeste na mnie zła, że nasz wyjazd nie wypalił?
Nie.
Może troszkę.
Głupi ze mnie tłucioch.
Pewnie już to zauważyła.
Nie jeste taka tłusta.
To boli.
Przepraszam.
Nie było tego w kartach.
- Wiesz, czego ci trzeba? - Czego?
Patsy.
Dobra.
Mówię co, a zanim dotrze to do jej uszu,
całkowicie zmienia znaczenie.
Pytam: "Jak leci?", a ona na to:
"Mogę wskoczyć ci na korzeń?"
Mówić do kobiety, to jak mówić do radia.
Prawda.
Cały czas ustawionego na audycję "Jonesy to palant".
Kurde!
Daj mi to.
Chyba przydałoby ci się woskowanie lufy, przyjacielu.
A komu nie?
Nie tak, jak tobie.
Cierpisz na najgorszy przypadek sinych jšder, jaki widziałem.
- Pewnie... - Poważnie.
Mój znajomek, Ernie Banks, nabawił się rozpuku.
- Czego? - Tak, rozpuku.
Diabli nadali.
Żona go zostawiła, więc wypišł się na baby.
Minšł rok, dwa...
i jego lewe jajo... bum!
Jak cholerny balonik. Bum!
To największy stek bzdur, jaki w życiu słyszałem.
Może tak, może nie, ale ty, przyjacielu,
musisz pociupciać.
Nie mam czasu latać za spódniczkami.
Nie mówię o podrywaniu.
Mówię o Ricie Sue.
No, nie wiem...
- Nie jest dla ciebie doć ładna? - Nie w tym rzecz.
Jeli chodzi o forsę, to zakombinuję ci zniżkę.
Daj spokój.
Pozwól, że spytam,
jak idziesz do lekarza, a on cinie cię za torbę,
poprosi, żeby kaszlnšł, mylisz, że to z sympatii?
To nie to samo.
Dokładnie to samo. Ta kobieta to fachura.
Mało tego...
- ... wywiadczysz mi przysługę. - Tak? Niby jak?
To prawdziwa bestia, ta Rita Sue.
Wykończyła mnie. Potrzeba jej dużo kochania.
Serce mi krwawi przez ciebie. Jak Boga kocham.
Wcale sobie nie dowcipkuję.
Zajedziła mnie jak starš chabetę. Potrzebuję rezerwowego zawodnika.
Słuchaj, mam tu robotę.
Przyjd wieczorem, po pierwszym występie.
Do diabła, Stumpy.
Przyjdziesz... dobrze.
Nie przyjdziesz...
też dobrze.
Cholera.
Zmiana.
I zmiana.
Pasujš do siebie. Mogłoby co z tego być.
- Mylisz? - Pewnie.
To nie żadna rewia, ale nie jestemy na Manhattanie.
Widziała Hawkinsa?
Pojechał gdzie rano.
Dokšd?
Zatem...
panie...?
Panie Kowalski. Mogę mówić ci John?
A więc skoczyłe...
Nie. Groziłe, że skoczysz z mostu Chellisa.
Nie pamiętasz?
Pamiętam.
Pamiętam doskonale.
Zawsze byłem sobš.
Mianowicie?
Lewš ręka Boga.
Co dokładnie oznacza bycie lewš rękš Boga?
Że nie jestem już Jego sługš.
I nigdy nie byłem.
Jestem Jego wolš wcielonš.
Jak Jezus?
Nie.
Szatan?
Nie.
le napisałe "pobudzenie".
Słucham?
Zapytałe, co oznacza bycie lewš rękš Boga.
Odpowiedziałem.
Skręciłem człowiekowi kark.
Nie mówiłe, że...
...skręciłe człowiekowi kark.
Zapragnšłem tego, więc się dokonało.
- Fascynujšce. - Istotnie.
I straszne.
Czemu nie spróbujesz tego ze mnš?
Niewykluczone, że już to zrobiłem.
/Psychoza paranoidalna. /Urojenia.
Nasze zabiegi nie były wymierzaniem kary.
Ból jest nieuniknionym efektem ubocznym.
Tak, w rzeczy samej.
Ból to niechybny efekt uboczny.
Czy możliwym jest, abym otrzymał papier i co do pisania?
- Może pióro wieczne? - Obawiam się, że to niemożliwe.
Nieważne.
Nie wydaje mi się, żeby to było konieczne.
Dziękuję, doktorze.
Nalać?
Szukam miasta zwanego Gunderson.
Gunderson?
Tak.
Cóż...
Jest tu Gunderville.
Zaczyna się na "Gunder".
Gdzie jest?
Mieszka tu jeden goć.
Nazywa siebie Chłopiec Skorpion.
- Chłopiec Skorpion? - Ma szpony zamiast dłoni.
Nie... żadnych chłopców skorpionów.
- Nie w okolicy. - Dobra.
Ale mamy Dziewczynkę Homara. Ona ma szpony.
A gdzie mieszka?
Zawrócisz...
pojedziesz 15, 20 mil do rozstajów...
i wjedziesz na szosę.
Jeszcze jakš milę i będzie stary dom, chałupa Tuckera.
Tam zamieszkuje Dziewczynka Homar.
Dziękuję.
Radzisz sobie w tańcu, panienko.
- Mamo... - Naprawdę.
Gdzie się tego nauczyła?
- Nie wiem, tak jako... - Samo ci wychodzi?
Libby, przynie mamie winiowš colę.
Biegusiem.
Dziękuję.
Za co?
Już dawno nie widziałam jej umiechniętej.
Bawišcej się dobrze na scenie.
Bałam się, że utraciła to w Babilonie.
Mam pomysł.
- Jaki? - Może popracujesz jako tancerka?
Nie mogłabym.
Nie wycišgaj pochopnych wniosków. Nie chcę, żeby się rozbierała.
Masz tylko wyglšdać niewinnie, kiedy Felix podkręca atmosferę.
Przygotować wieniaków na prawdziwy pokaz.
Miałybycie z Lib dobrš zabawę.
Nie mogę.
Mam co robić, więc...
Poza tym, matka dostałaby zawału.
Wiesz co?
Moja mama mylała podobnie. Dlatego weszłam w ten interes.
Mamo, co robisz?
Pójdę już.
Wpadniesz póniej?
Pozdrów ode mnie mamę.
Nawet jej nie znasz.
A co tu znać? To sztywniara.
Po prostu jestem grzeczna.
Nie wierzę, że chciała jš zbajerować.
- Zbajerować? - Przestań.
- Dobrze wiesz... - Nic nie zrobiłam.
To nie jaka głupia siksa, która da się wepchnšć na scenę.
Ona ma klasę.
Chcę tylko, żeby była szczęliwa.
Czemu Hawkins? Możesz mi powiedzieć?
To delikatna sprawa.
To jedyny goć tutaj, który potrafi trzymać gębę na kłódkę,
w przeciwieństwie do innych.
Samson, nie jestem idiotš.
Chłopak nawiał z więzienia. To zbieg.
A ty bez obaw dajesz mu 15 dolarów i samochód?
Tak.
Czy to nie wydaje ci się...
nieroztropne?
Diabła tam, Lodz, połowa z nich to recydywa.
Cišgle ich gdzie posyłam.
Zawsze wracajš. Przeważnie.
- A jeli nie wróci? - Nie wiem. Co wtedy?
Chyba popełniłe poważny błšd, przyjacielu.
Błšd? Jaki błšd? Sam mówiłe, że to gamoń.
- To nie zwykły... - Więc nie gamoń.
Może mi powiesz? Czym jest...
dokładnie?
Czy tu mieszka Dziewczyna Homar?
Jeste od tych cudaków?
Tak.
Witaj, jelonku. Co tak długo?
Nie musimy o tym mówić.
Odmówiłam jej.
Czemu strofujesz mnie o co, czego nawet nie zrobiłam?
Wiesz co? Może się zgodzę.
Przynajmniej matka Libby traktuje jš z odrobinš szacunku.
Tylko gadasz, mamo. Ona przynajmniej zna swojego ojca.
- Clayton Jones? - Tak.
Jonesy?
- Pomylałem, że... - Żadnych handelków.
- Wiem, ale... - Żadnych "ale" i już.
Żadnych numerków z pomagierami.
Daj spokój, skarbie, nie zmuszam cię.
Czyj to był pomysł?
Jonesy po prostu...
- To znaczy? - Czyj pomysł? Twój czy jego?
Jego. Sam bym na to nie wpadł.
Biedny dureń. Właciwie, to mnie błagał.
- Czyżby? - Tak jest.
Okłamujesz mnie.
To twoja sprawka.
Dlaczego miałby tego chcieć?
Niczego nie robię. To tylko kolejny numerek.
Dobrze. Umów go.
- Rita... - Powiedziałam, umów.
Czeć, Sofie.
/Witajcie, przyjaciele, /mówi Tommy Dolan.
/Oto kolejne prawdziwe /opowieci z podróży.
/I jeli nie bylicie /ostatnio na Marsie,
/na pewno ledzilicie /historię brata Justina,
/od poczštku opowiadanš /przeze mnie.
/Wzdłuż i wszerz Złotego Stanu,
/jedno pytanie cinie się na usta /mężczyzn, kobiet i dzieci,
/białych, czarnych, /bršzowych i żółtych.
Ani drgnij.
/Pytanie, malowane /na wieżach cinień,
/wagonach towarowych i mostach /od Crescent City po Calexico.
/Pytanie, które stało się wspólnym /krzykiem biednych i ucinionych...
/"Gdzie jeste, bracie Justinie?"
Uważaj na tapicerkę, kochanie.
Bez urazy, mam nadzieję.
Pociesz się, chłopcze.
Czego chcesz?
I po co to biadolenie? Łowcy dziwadeł trzymajš się razem.
Jeste z trupš Samsona. Znamy się od lat.
Phineas Boffo.
Nie bšd taki mantyka. Przybij, młody.
Jezu! Puć mnie!
- Co to? - Piekielne dzwony, mały!
To sygnet mojej loży. Wiesz, rzemielniczej.
Oddawaj. Do diabła...
Przeklęty złodzieju! Wracaj z moim sygnetem!
- Zostaję w bielinie? - Nie odsłaniaj ramišczek.
Obserwuj tłum. Nie chcemy żadnej rozróby.
- Jeste na mnie zła? - Nie.
Czemu wyczeszesz mnie na łyso?
- Ja tylko... - Co?
Że też dała się nabrać na ten stary bajer.
Jaki bajer?
"Dziewczyno, jeste taka naturalna."
Pierdoły.
- Libby... - Robiła to z tysišc razy.
Żeby skaptować jakš lafiryndę do tańca.
"Nie, laleczko, nie musisz się rozbierać. Tylko wyglšdaj niewinnie."
- Nie jestem głupia. - Więc czemu tego nie widzisz?
Ta suka zrobi wszystko, żeby podgrzać przedstawienie.
- Nie o to chodzi. - Naprawdę?
Więc o co?
Widziała jak tańczyłymy.
Jak się znów miejesz... i cieszysz.
Tylko tego chce.
Żeby znów była szczęliwa.
Jak diabli.
Jeli nie chcesz, żebym to robiła, tylko powiedz.
Znalazłe tę Dziewczynę Homara?
- Znalazłem. - Prawdziwy dziwolšg.
Razem 2 dolce, 81 centów.
- Chcesz kupić krzesło? - Co?
Naprawdę ładne. Hikorowe.
- Nie potrzebuję krzesła. - Sprzedam za dolara.
Jest warte pięć razy tyle.
Zatrzymałbym je, ale teraz bardziej potrzebna mi opona.
Do cholery!
Nie mówiłem ci, żeby nie dokuczał klientom?
- Wynocha! - Przepraszam!
Wystarczy.
- Zatrzymaj resztę i napraw mu oponę. - Dwa dolce to za mało.
Masz pištaka.
- Przyniosę to krzesło. - Nie trzeba.
/Ben Krohn Hawkins /300 Dolarów Nagrody
/Zbieg poszukiwany /za morderstwo
Panowie, lepiej uważajcie na oczy,
/bo wyskoczš wam z głowy,
/jak zobaczycie, co przygotowalimy /na dzisiejszy wieczór.
Oto wytworna Madame Woo,
tajemnicza Cesarzowa ze Wschodu,
która udowodni, czy prawdš jest, co mawiajš o kobietach Orientu,
czy kołysze się z góry na dół,
czy może na boki?
Tak, ludzie! Panowie...
- Patrzy na ciebie. - Zignoruj go.
/...przedsmak tego, co zobaczycie. /Co się szykuje! Co się picuje!
Puć.
/Co się przyrzšdza! /Co już skwierczy!
Zostaw go!
Pieprzony sukinsynu.
Kompletnie ci odbiło? Co ty sobie mylał?
Sofie...
Puć go.
Wybaczcie tę małš dyferencję.
Może darmowe bilety dla ciebie i twoich kompanów?
Kiedy w końcu przejrzysz na oczy?
Na pewno nic ci nie jest?
Tak.
Powinnam bardziej uważać, to wszystko.
Głupia...
Lib.
W porzšdku?
Bardzo mi przykro.
Ale nie pozwolę, żeby to się powtórzyło.
- Nie powtórzy się. - Wiem.
- Wylatuję? - Kotku, nie była zatrudniona.
Sama widziała, to ten głupi Jonesy...
Ani się waż.
Nie waż się le o nim mówić.
Masz diabelne szczęcie, że komu tak na tobie zależy.
Diabelne szczęcie.
Mówiłem ci, że nigdy tego nie robiłem.
Więc jeli chcesz mnie wykopać, to proszę bardzo,
- chociaż w połowie to twoja wina. - A co się stało?
Jaki kanciarz le mnie pokierował i pucił w tršbę.
Kanciarz?
Młody się na tobie poznał, Phin.
Dawaj mój cholerny sygnet.
Masz.
Co się tak ciskasz o ten odpustowy chłam?
To 10-karatowe, białe złoto. Kosztował mnie 19 dolców.
A ty posłuchaj, synku,
kuglarze się nie okradajš. Taka jest zasada.
Więc jak nazwiesz ten numer z Dziewczynš Homarem?
Tu cię ma, Phin.
Gdyby nie był od ciebie, dałbym mu łupnia.
- Do zobaczenia, Samsonie. - Na razie.
- Brakuje 10 dolców. - Musiałem zatankować.
To trzy.
Odrobię to.
- Żeby wiedział. - Dobra.
Diabli nadali.
Domyliłam się, że to ty.
Ano ja.
Będziesz tak stał?
- Ciężka noc. - Tak.
Siadaj.
O co chodzi, tygrysku? Wstydzisz się?
Po prostu mylałem...
że to naprawdę kiepski pomysł.
Znaczy, jeste bardzo ładna i w ogóle...
i podobasz mi się...
ale nigdy nie płaciłem za...
Nie.
Wszystko dobrze.
Chłopak nie ma pojęcia.
I bez wštpienia miał kilka bliskich prawdy,
jeli w ogóle, pomysłów.
Tak, zgoda.
Ale z pewnociš nie możemy wykluczyć możliwoci, że Scudder...
/Samsonie, zostaw nas.
Tłumaczenie i synchro: Sabat1970
.:: GrupaHatak.pl ::.